အခန်း (၂၂၃)

ရွှေပျော့ဆိုသည်မှာ မာကျောမှု အနည်းငယ်သာရှိပြီး ငွေမှင်ရောင်သန်းနေသော သတ္တုတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

လုံယီသည် လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော ရွှေပျော့ကို ကိုင်ထားရင်း စိတ်ကြိုက် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုး နယ်ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသတ္တုသည် မူလပုံစံသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် မှတ်ဉာဏ်ရှိသော သတ္တုတစ်မျိုးနှင့် ဆင်တူနေသည်။

'ဒီကမ္ဘာရဲ့ မှတ်ဉာဏ်သတ္တုလား...'

လုံယီသည် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ရှိ ပါရမီကဏ္ဍကို ကြည့်လိုက်ပြီး မှိန်ဖျော့နေသော အပေါင်းလက္ခဏာကို နှိပ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေပျော့ခဲမှာ ငွေမှင်ရောင် အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

[ခံနိုင်ရည် (ကျွမ်းကျင်မှု 0/200 + ရွှေပျော့ ၁ ခု) → ခံနိုင်ရည် (ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် 0/1000 + ဝိညာဉ်စားနွယ်ပင် ၁ ခု)]

ကြီးမားပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် ဟာလာဟင်းလင်း လေထုထဲမှ လုံယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ အသားမျှင်နှင့် သွေးများ၊ အကြောများနှင့် အရေပြားများမှာ ပူနွေးလာပြီး တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းလဲကုန်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ရှိ အရေပြားများမှာ ဆူပွက်နေသကဲ့သို့ ကြွက်သားများ တလှုပ်လှုပ်နှင့် နိမ့်တုံမြင့်တုံ ဖြစ်နေသည်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မီးခိုးရောင် အညစ်အကြေး အမြောက်အမြားမှာ အရေပြားမှတစ်ဆင့် စိမ့်ထွက်လာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အညစ်အကြေးများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ စေးကပ်နံစော်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ ဂျယ်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသဖြင့် ခါချလိုက်ရုံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ အညစ်အကြေးများ ကင်းစင်သွားသောအခါ လုံယီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သွားပြီး ပေါင်ချိန်သောင်းချီသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ချလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အရေပြားကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေကာ ခဏအကြာတွင် ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားသည်။ လုံယီသည် သူ၏လက်မောင်းအရေပြားကို လက်ထိပ်ဖြင့် အားပြင်းပြင်း ဖိကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကထက် များစွာသာလွန်သော ရုန်းကန်အားနှင့် ကျုံ့ဆန့်နိုင်စွမ်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ခံနိုင်ရည်ပါရမီ၏ အညွှန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[ခန္ဓာကိုယ်သို့ ကျရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုပျက်စီးခြင်းအားလုံး၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ကို စုပ်ယူပေးသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ ရုန်းကန်အားနှင့် ဒဏ်ခံနိုင်စွမ်းကို အထူးတိုးမြှင့်ပေးသည်။

နောက်ထပ်အဆင့်မြှင့်ရန်: ဝိညာဉ်စားနွယ်ပင် ၁ ခု လိုအပ်သည်]

ခံနိုင်ရည်ပါရမီသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခုခံနိုင်စွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာမည်။ မိမိတောင့်ခံနိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း ခန္ဓာကိုယ်သို့ ကျရောက်လာသည့် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း အထိ စုပ်ယူပေးနိုင်သည်]

ပျက်စီးမှု ရှစ်ပုံတစ်ပုံကို စုပ်ယူလိုက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်မည့် ဒဏ်မှာ နှစ်ပုံသာ ကျန်တော့သည်။ ၎င်းကို သူ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်၊ ကျောက်ဖြစ်ခြင်းပါရမီနှင့် ဒဏ်ရာများကို အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကုသပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်၏ အစွမ်းတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင်...

လုံယီသည် အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များ သို့မဟုတ် သိုင်းဆရာသခင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် သေမျိုးမဟုတ်သော မိစ္ဆာသတ္တဝါတစ်ကောင်အလား ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအစွမ်းက မသေမျိုးဆရာသခင်တွေရဲ့ မှော်အတတ်တွေကို ခုခံနိုင်ပါ့မလား။

လုံယီ၏ အကြည့်များမှာ ခဏမျှ နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။

ဝေနိုင်ငံ၏ အလယ်ပိုင်းဒေသ၊ ငါးပါးသော ဓာတ်ကြီးဂိုဏ်းရှိရာ ဖြူဖွေးသော တိမ်တိုက်များ ဝန်းရံထားသည့် နီရဲတောက်နေသော တောင်ကြီးတစ်တောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။

မှောင်ရိပ်ကျနေသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ဖျော့တော့သော ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည့် ကြေးဆီမီးခွက်များကို အစီအရီ တန်းစီချထားသည်။ ထိုမီးလျှံများသည် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် လှုပ်ခါနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှဲ... ရှဲ...ဟူသော ထူးဆန်းသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ဆီမီးခွက်တစ်ခုချင်းစီ၏ ရှေ့တွင် လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော သစ်သားပြားလေးတစ်ခုစီ ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အမည်များကို ခပ်မှိန်မှိန် ရေးထိုးထားသည်။

ရုတ်တရက် ဆီမီးခွက်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီးနောက် ဖတ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ ငြိမ်းသတ်သွားတော့သည်။

"ဟယ်ရှင်းယွီရဲ့ ဝိညာဉ်ဆီမီးခွက် ငြိမ်းသွားပြီ"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတာ ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေတာလဲ"

နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသံတွင် ဒေါသနှင့် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံကြ"

မကြာမီမှာပင် တောင်ထိပ်ပေါ်မှ ဟိန်းထွက်လာသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဖိန်အာ... ဝမ်ကျန်းကို ချက်ချင်းသွားပြီး အမှန်တရားကို စုံစမ်းချေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဟုန်များ ပါဝင်နေသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ အသံက ပြန်လည်ထူးလိုက်သည်။

"ဒီတပည့်က အပြစ်ရှိတဲ့သူကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်ပါ့မယ်။ ပတ်သက်တဲ့သူ အားလုံးကိုလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်တော့မှ အညိုးနွမ်းမခံပါဘူး"

နောက်တစ်ခဏတွင် တောင်ထိပ်မှနေ၍ နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ပျံထွက်သွားတော့သည်။

...

ထိုင်ဝမ်မြို့၊ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း

“ဂိုဏ်းချုပ်ဝေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်လျို... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခဲ့တာကြောင့် ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လျန်မြို့ကို ပြန်ရောက်လို့ ခင်ဗျားတို့ လာလည်ဖြစ်ရင်လည်း ဒီထက်မကတဲ့ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုမျိုးနဲ့ သေချာပေါက် ကြိုဆိုပါ့မယ်”

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဆုန်ကလည်း အားနာစရာကြီးဗျာ။ လျန်မြို့ရဲ့ နာမည်ကြီး မြစ်ငါးဟင်းလျာတွေအကြောင်း ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ စားဖူးသမျှလူတိုင်းလည်း ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်ကြတာပဲ။ နောက်နှစ်လလောက်နေရင် ကျွန်တော်တို့လည်း ခင်ဗျားဆီ လာနှောင့်ယှက်မိဦးမယ် ထင်ပါတယ်”

“လာခဲ့ပါ... အမြန်လာခဲ့ကြပါ”

“အလို... ခေါင်းဆောင်ဆုန်ဆီပဲ သွားလည်လို့ ရတာလား. ကျွန်မဆီကျတော့ လာမလည်ကြတော့ဘူးပေါ့”

“ဟားဟားဟား... နှစ်ယောက်လုံးဆီ လာလည်ပါ့မယ်ဗျာ အတူတူ သွားကြတာပေါ့”

အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်း၏ တံခါးဝရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူ အုတ်ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ လုံယီနှင့် ဝေယိုတောက်တို့သည် မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် သတ်လတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး၊ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့နှင့်အတူ ရယ်မောပျော်ရွှင်စွာ စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသည်။

ထိုအမျိုးသားမှာ လျန်မြို့၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော နဂါးသတ်ဓား ဆုန်ချီကျွင်းဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီက သားရဲဒီရေတိုက်ပွဲတွင်လည်း အထူးခြေစွမ်းပြခဲ့သည့် ထိပ်တန်းသိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးမှာမူ ဓားတစ်လက် နတ်သမီး ဟူနန်းဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျန်းသိုင်းလောကတွင် သူမ၏ လွင့်ပျံနတ်သမီးဓားကွက်ကြောင့် အလွန်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင်လည်း သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဆုန်ချီကျွင်းထက် မနိမ့်ကျဘဲ အားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

“မောင်လေးလျို... အစ်မကြီးအိမ်ကိုလည်း ကစားဖို့ လာလည်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်...”

မထွက်ခွာမီ ဟူနန်းက လုံယီကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြကာ ညို့ယူဖမ်းစားသည့် အမူအရာ လုပ်ပြသွားရာ လုံယီမှာ အနည်းငယ် ချွေးပြန်သွားရသည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ပြီး ရင့်ကျက်လှပသည့် အမျိုးသမီးမျိုးကို တကယ်ပင် လက်မခံနိုင်သေးသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး သူမက လုံယီကို မောင်အရင်း ကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် အသိအမှတ်ပြုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်ရာ လုံယီနှင့် လူပိန်အဘိုးကြီး ဝေယိုတောက်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြတော့သည်။

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသည် ထိုင်ဝမ်မြို့၏ လက်တွေ့ကျသော ဧည့်ကြိုစင်တာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သားရဲဒီရေအတွင်း ထိုင်ဝမ်မြို့ကို လာရောက်ကူညီခဲ့ကြသည့် အဖွဲ့အစည်းပေါင်းစုံမှာ မပြန်မီ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသို့ ဦးစွာလာရောက် နှုတ်ဆက်ကြပြီး ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုများ ဖလှယ်ခြင်း၊ သဘောတူညီချက်များနှင့် ဆုတောင်းစကားများစွာကို ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။

မသေမျိုးဆရာသခင်များ၏ စွမ်းပကားမှာ အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်လူတို့နှင့် အလွန်ပင် ဝေးကွာလွန်းလှသည်။ သိုင်းလောကသည်သာ လူတိုင်း၏ တကယ့်အိမ်ဂေဟာ ဖြစ်သည်။

သားရဲဘုရင် အတောင်ပံပါကျားကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသော သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ လုံယီသည် မုန့်ခုန်းဟွာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝမ်ကျန်းသိုင်းလောက၏ နံပါတ် ၁ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကြောက်ရွံ့ဆုံးအချက်မှာ သူသည် အသက် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးခြင်းပင်။

သူ့တွင် ပါရမီတစ်ခုတည်းဖြင့် ရှင်းပြ၍မရသော ကံကောင်းသည့် စွန့်စားခန်းတစ်ခုခု ရှိထားမှန်း လူတိုင်းသိကြသော်လည်း သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် လုံယီသည် မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမဆို ကာကွယ်ရန် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိပြီး မည်သူ၏ ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ။

အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသည် ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အစည်ကားဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အခြားဂိုဏ်းကြီးများ၊ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆွေးနွေးနေကြရာ မကြာမီကာလအတွင်း အင်အားမှာ အဆမတန် ခုန်တက်သွားတော့မည်မှာ မြင်ယောင်နေမိသည်။

ထိုင်ဝမ်မြို့တွင် မြို့စားမင်း၊ ဖန်းမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ လင်းအစောင့်အရှောက်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှင့် အဘိုးကြီးရွှီတို့ အားလုံး ကျဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ သိုင်းဆရာသခင်တစ်ဦးရှိသည့် ရှီမိသားစု အပေါင်ဆိုင်မှာလည်း လုံယီနှင့် ရင်းနှီးသောပတ်သက်မှုရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသည် ထိုင်ဝမ်မြို့တွင် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားနိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

လုံယီနှင့် ဝေယိုတောက်တို့ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ် ကင်းစောင့်တစ်ဦးက အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် အစီရင်ခံသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဒုဂိုဏ်းချုပ်... ဖန်းမျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲတစ်ယောက် လာရောက်တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းနေပါတယ်။ လှည်းပေါ်မှာ အတော်လေးလေးပုံရတဲ့ သစ်သားသေတ္တာ ဆယ်လုံးကျော်လည်း ပါလာပါတယ်ခင်ဗျာ။"

"သူတို့က ငြိမ်းချမ်းရေး လာတောင်းဆိုတာပဲ"

ဝေယိုတောက်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုသေတ္တာများထဲတွင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ရတနာများနှင့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများမှလွဲ၍ အခြားရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒီလောက် ရွှေငွေလေးနဲ့ ငါတို့ကို ကျေအေးခိုင်းဖို့ စဉ်းစားနေတာကတော့ တော်တော်လေး အတွေးလွန်နေပြီ"

ဝေယိုတောက်က ခေါင်းခါရင်း ဆက်ပြောသည်။

"သူတို့ကို သွားပြောလိုက်... မြို့အနောက်ဘက်က ဆေးဖက်ဝင်စိုက်ခင်း ဧကတစ်ရာ၊ မြို့အရှေ့ဘက်က လင်းကျိဥယျာဉ်နှစ်ခုနဲ့ သူတို့ရဲ့ မူလသိုင်းကျမ်းတွေကိုပါ လွှဲပြောင်းပေးမှ ငါတို့ စဉ်းစားပေးမယ်လို့"

ဖန်းမျိုးနွယ်စုသည် ထိုင်ဝမ်မြို့တွင် အကြီးဆုံး ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူများဖြစ်ပြီး ကျန်းမျိုးနွယ်စုကို အဓိက ထောက်ပံ့ပေးနေသူများဖြစ်သည်။ ဆေးခင်းများကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခြင်းမှာ သူတို့၏ အသက်သွေးကြောကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပင်။ သိုင်းကျမ်းများကို လွှဲပြောင်းခိုင်းခြင်းမှာလည်း အိုးအောက်က ထင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူတို့သည် သိုင်းကျမ်းများကို တိတ်တဆိတ် မိတ္တူကူးထားခဲ့လျှင်တောင် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် ကျမ်းစာ၏ ဆိုလိုရင်းအမှန်မရှိဘဲ နောင်တွင် အင်အားကြီးသော သိုင်းသမားများ ထပ်မံမွေးထုတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ရာ အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း လုံယီမှာမူ ထိုအရာများအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ အကယ်၍ ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲတွင်သာ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပါက အစွန်းရောက်လက်သီးဂိုဏ်းသည်လည်း ထိုမျှ သို့မဟုတ် ထိုထက်ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဖန်းမျိုးနွယ်စုအပြင် ရွှီမျိုးနွယ်စုနှင့် ဖူလင်းအစောင့်အရှောက်အဖွဲ့တို့လည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ လုံယီသည် ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းအတွင်း အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့နှင့် စာရင်းဟောင်းများကို သေသေချာချာ ရှင်းရတော့မည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည်နှင့် လုံယီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။