အခန်း (၅၀၃-၅၀၅)

အခန်း ၅၀၃ - ညှိုးနွမ်းသွားခြင်း

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အသားညိုသောလူငယ်သည် သူ၏ နီရဲသောမျက်လုံးများဖြင့် ယီယွင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို ဆင့်ခေါ်သည့် ငရဲတံခါး မှာ တဂျုံးဂျုံး လည်ပတ်နေ၏။

ယီယွင်ကို တွေ့ရှိသွားပြီးနောက်တွင် သူသည် လင်ရှင်းထုံကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ယခင်က သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် အသေမသတ်ဘဲ ချန်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ယီယွင်၏ သန့်စင်ယန်ခန္ဓာကိုယ် ကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လင်ရှင်းထုံမှာ သူ့အတွက် အာဟာရသက်သက်သာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူသည် လင်ရှင်းထုံကို ဝန်းရံထားသည့် နှင်းမိစ္ဆာများအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို လွှတ်လိုက်ရာ၊ ထိုမိစ္ဆာများမှာ ဆာလောင်နေသော သရဲတစ္ဆေများအလား လင်ရှင်းထုံထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ခုန်အုပ်သွားကြတော့သည်။

အဝေးမှနေ၍ ယီယွင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပြီး ကျဆင်းနေသော နှင်းစက်ကလေးများပင် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်တရာ ကြည်လင်နေသည်။

"ဝုန်း"

ယီယွင်၏နောက်ကွယ်ရှိ ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်းမှာ အတောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ယွမ်ချီ ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး နေမင်းတစ်စင်းအလား တောက်ပသော ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် လင်ရှင်းထုံရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ပေ ၁၀၀၀၀... ပေ ၅၀၀၀... ပေ ၁၀၀၀

အသားညိုသောလူငယ်မှာ ယီယွင်၏ အရှိန်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။ "စစ်မှန်တဲ့ ယန်ခန္ဓာကိုယ်လား အရမ်းကောင်းတာပဲ မင်းက ငါ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကိုယ်ထည်ပဲ"

သူသည် ယီယွင်ကို စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားစေရန်အတွက် လင်ရှင်းထုံ သေဆုံးသွားသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်စေရန် ကြံစည်လိုက်သည်။ သူသည် အားကောင်းလှသော ဧရာမ နှင်းမိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်ကို ယီယွင်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး တိုက်ခိုက်စေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားမိစ္ဆာများမှာ လင်ရှင်းထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုတ်ဖြတ်ရန် လက်သည်းများကို မြှောက်လိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အရာအားလုံးမှာ ရပ်တန့်သွားသယောင် ရှိသည်။ ယီယွင်၏ ညာလက်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ဓားကျိုး တစ်စင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သံချေးတက်ပြီး သွေးစွန်းနေသော်လည်း ယီယွင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ယီယွင်၏ နောက်ကွယ်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဓားသမားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားချက်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

"ကောင်းကင်ကို ပိုင်းဖြတ်တဲ့ ဓားချက်တစ်ချက်"

တောက်ပလှသော ယန်စွမ်းအင် ဓားအလင်းတန်းမှာ သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ယီယွင်၏ ဘေးမှ နှင်းမိစ္ဆာကြီး နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် အစအနမကျန် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး ဓားအရှိန်အဝါမှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။

မိုင် ၅ ပတ်လည်အတွင်းရှိ နှင်းမိစ္ဆာများအားလုံးမှာ ယန်မီးတောက်များထဲတွင် ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အခိုးအငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ယန်မီးတောက် မုန်တိုင်းများကြားတွင် လင်ရှင်းထုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသည်။ သူမသည် ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ယီယွင်ရှိရာဘက်သို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ယီယွင်ကို သေချာမြင်အောင် ကြည့်ချင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တွင် အစွမ်းကုန်ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နှင်းပြင်ပေါ်သို့ အားမဲ့စွာ လဲကျသွားတော့သည်။ သူမ၏ စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်စုံဖြူမှာ သွေးနှင့်နှင်းများ ရောယှက်နေသည့်ကြားတွင် ကြွေကျသွားသော ပန်းကလေးတစ်ပွင့်အလား ဖြန့်ကျက်သွားပါတော့သည်။

အခန်း ၅၀၄ - ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ဝင်သွားခြင်း

နှင်းမုန်တိုင်းများ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားစဉ် လောကကြီးမှာ လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေအလား ဖြစ်နေသည်။ လင်ရှင်းထုံ လဲကျသွားသည့် ခဏမှာပင် ယီယွင် သူမအနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ပိုက်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပေါ့ပါးလွန်းပြီး ကိုယ်အပူချိန် အစအနပင် မကျန်တော့ဘဲ ရေခဲတုံးတစ်ခုအလား အေးစက်နေသည်။ သူမ၏ မျက်တောင်ရှည်များပေါ်တွင် ရေခဲစိုင်လေးများ ကပ်ငြိနေပြီး အသက်ဓာတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် သူမ၏ သွေးကြောများကို ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ သူမ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ အကယ်၍ လင်းမိသားစုရှိ အကောင်းဆုံး ဆေးဝါးများနှင့် ကုသလျှင်ပင် သူမ ပြန်လည်သက်သာလာရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤအေးခဲရေခဲပြင်ကြီးထဲတွင် သူမ၏ သဘာဝယင်သွေးကြောများမှာ အအေးဓာတ်ကို ထပ်မံစုပ်ယူနေသဖြင့် အသက်မီးအိမ်မှာ အချိန်မရွေး ငြိမ်းသွားနိုင်တော့သည်။

သူမ၏ ဖြူလျော်နေသော်လည်း လှပဆဲဖြစ်သော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း ယီယွင်၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။ သူသည် သူမ၏ နှလုံးသားကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ သန့်စင် ယန်စွမ်းအင်ကို ဂရုတစိုက် ထိုးသွင်းပေးလိုက်သည်။

သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ လမ်းနှစ်လမ်းရှိသည်။ တစ်လမ်းမှာ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရီ သွားခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်တိုးရန်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်လမ်းမှာ နောက်သို့ ဆုတ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်ရှင်းထုံ၏ အခြေအနေအရ မည်သည့်လမ်းကို ရွေးရွေး ခက်ခဲလှသည်။ သူသည် နှင်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရင်း သူ၏ စွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး ပြန်လည်စုဆောင်းလိုက်သည်။

ယခင်က ဓားချက်မှာ သူ၏ စွမ်းအားများကို အလွန်အမင်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး တိုက်ပွဲမှာ မပြီးသေးမှန်း သူ သိနေသည်။

ပေရာဂဏန်းအကွာ ကောင်းကင်ယံတွင်...

အနီရောင်မျက်လုံးတစ်စုံမှာ လင်းတတစ်ကောင်အလား ယီယွင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အသားညိုသောလူငယ် (ယင်မိစ္ဆာဝိညာဉ်) ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ

၏ နှင်းမိစ္ဆာများ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ပါ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

"ဒါ... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ယီယွင်၏ စွမ်းအားမှာ ဤမျှအထိ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ယီယွင်သည် အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်နှင့် ယွမ်အုတ်မြစ်ချနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူသည် မနာလိုဝန်တိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဒီကောင်က တော်တော် ဒုက္ခပေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိန်းကလေးက သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်ပဲ။ ငါ အဲဒီမိန်းကလေးကို တိုက်ခိုက်ရင် သူ အကာအကွယ်ပေးရင်းနဲ့ စိတ်ထွေပြာလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ငါ သိမ်းပိုက်ပစ်မယ်"

ယုတ်မာသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် ယီယွင်၏ စွမ်းအင်များကို ကုန်ဆုံးစေရန်အတွက် မမြင်ရသော မိစ္ဆာငယ်များစွာကို ထပ်မံစေလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုမိစ္ဆာငယ်များ ယီယွင်ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားစဉ်... ရုတ်တရက် ယီယွင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်"

မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာ လန့်သွားသည်။ လင်ရှင်းထုံမှာ ယီယွင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမကို ပွေ့ပိုက်ထားသည်မှာ ယီယွင်၏ လက်များမဟုတ်ဘဲ ယန်စွမ်းအင် အစုအဝေးကြီး တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

သူ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင်... "ဖောက်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ...

ယန်မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသော သံချေးတက် ဓားပျက်ကြီး တစ်စင်းမှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ဝင်နေသော ဓားပျက်ကြီးကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။ "ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ"

အခန်း ၅၀၅ - ရွေးချယ်မှု

သံချေးတက်နေသော ဓားပျက်ကြီးပေါ်မှ ယန်မီးတောက်များမှာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် လောင်ကျွမ်းစေသည်။

"ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ"

အသားညိုသောလူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ယင်မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဖြစ်၍ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက် စိတ်ဝိညာဉ်နာကျင်မှုကို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခံစားနေရသည်။

"မင်း... မင်း... ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် တွေ့တာလဲ..." လူငယ်မှာ သေအံ့ဆဲဆဲ အသံခြောက်ကပ်ကပ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပြည့်အဝ ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ယီယွင်က သူရှိရာကို တည့်တည့်မတ်မတ် သိရှိသွားခြင်းမှာ သူ နားမလည်နိုင်ဆုံး အချက်ပင်။

"ဒါက မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးစကားဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ" ယီယွင်က အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ဓားကို လှည့်ကာ အထက်သို့ ပင့်တင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

"ချပ်"

ဓားချက်မှာ လူငယ်၏ ရင်ဘတ်မှနေ၍ မေးစေ့၊ နှာခေါင်းနှင့် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗဟိုချက်အတိုင်း နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။

"အားးးးးးး"

လူငယ်၏ ဝိညာဉ်မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း အနက်ရောင် မီးတောက်များကြားတွင် ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ယီယွင်သည် သူ၏စွမ်းအင်မြင်ကွင်းကို အသုံးချကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ် လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားစေရန် သူ၏ ရွှေကျီးကန်းပုံရိပ် ကို အသုံးပြုကာ ကျန်ရှိနေသော အနက်ရောင် ဓာတ်ငွေ့များကိုပါ အကုန်အစင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။

ရန်သူကို နှိမ်နင်းပြီးနောက် ယီယွင်သည် နှင်းပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေသော လင်ရှင်းထုံကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ သူမ၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ရေခဲတုံးတစ်ခုကို ပွေ့ပိုက်ထားရသကဲ့သို့ပင်။

ဤကျယ်ပြောလှသော နှင်းလွင်ပြင်ကြီးထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်။ ယီယွင်သည် ခဏမျှ ကြောင်အသွားမိသည်။ ရှေ့တွင်လည်း အဆုံးမရှိသော နှင်းမုန်တိုင်း၊ နောက်တွင်လည်း ဝေးကွာလှသော ပြန်လမ်း... သူ ဘယ်ကို သွားရမလဲမသိပေ။

သို့သော် သူ၏ တွေဝေမှုမှာ ခဏသာ ဖြစ်သည်။ သန့်စင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လမ်းမှာ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားပြီဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် နောက်သို့မဆုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်း မဟာဧကရီ သွားခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်တိုးရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ယန်စွမ်းအင်များဖြင့် လင်ရှင်းထုံနှင့် သူ့ကိုယ်သူ လွှမ်းခြုံထားလိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားဆီသို့ စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ပို့လွှတ်ပေးနေသည်။ ပြည့်စုံသော ယန်ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော နွေးထွေးမှုသည် အေးခဲနေသော လင်ရှင်းထုံ၏ သွေးကြောများထဲသို့ စီးဝင်သွားသောအခါ... သတိလစ်နေသော လင်ရှင်းထုံ၏ မျက်တောင်လေးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။