နင် ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား ၂

ယုတ္တိတန်စွာစဉ်းစားကြည့်လျှင်၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၁ ရှိသော စုယွီရှန်းသည် အရည်အသွေးမြင့် တာအိုနန်းတော်၏ ကောင်းချီးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်မှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးနိုင်သင့်သည်။

သို့သော် အခြားအချက်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်...

ရွှမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချလိုက်ရင်း "ငါ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ငါ့မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ပါရမီရှင်လို့တောင် အခေါ်ခံခဲ့ရတာ။"

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကသာ သူမကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် အနှစ်သာရသွေးများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထုတ်ယူမနေခဲ့လျှင်၊ သူမသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင်ပင် သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အား ပြီးပြည့်စုံခြင်း ကျင့်ကြံထားသော သာမန် ရေနေမျိုးနွယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် နီရဲလာပြီး စုယွီရှန်း၏ နဖူးပေါ်သို့ သူမ၏ လက်ဝါးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်၏။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကြောင့် မိန်းကလေး၏ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများက သူမ၏ နဖူးမှထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို တစ်လက်မချင်း နောက်သို့ ပြန်တွန်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မှောင်မိုက်ပြီး အုံ့မှိုင်းနေသော အဆောင်လက်ဖွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် အလုပ်လုပ်သွားတော့သည်။

စုယွီရှန်းသည် သူမ၏ နတ်ဝိညာဉ် တာအိုနန်းတော်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသလို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ မျက်နှာက သေလူတစ်ယောက်လို ဖြူဖျော့သွားပြီး သားရဲငယ်လေးတစ်ကောင်လို ခက်ထန်သောမျက်လုံးများဖြင့် သူမ တတ်နိုင်သမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းလိုက်သည်။

သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နောက်ထပ် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ပျံထွက်လာ၏။

ကောင်းကင်ဓား တာအိုကလေး ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်သော ကျောက်စိမ်းပြားများ သိပ်မများလှပေ။

စုယွီရှန်းတွင် တစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်းသည် သူမ အသက်ရှင်ရန် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ၎င်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် တွေဝေမနေခဲ့ပေ။

အကယ်၍ ရွှမ်ဖုန်းက သူမကို သတ်ချင်ပါက ပိုမို ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ယခု လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူမကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံရသည်။

အကြောင်းရင်းကတော့ ရှင်းနေပါပြီ။

"နင် တကယ်ပဲ မတုံးအဘူးပဲ။"

ရွှမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကျောက်စိမ်းပြားဆီသို့ ဦးတည်သွားချိန်တွင် သူမက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ကြိုတင် ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။

စုယွီရှန်း၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်စုစည်းရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ယိမ်းယိုင်သွားကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားလေ၏။ နှုတ်ခမ်းမှ လျှံကျလာသော သွေးများက မင်ရည်လို မည်းနက်သွားသည်အထိ အဆက်မပြတ် အန်ထွက်နေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ ကြမ်းတမ်းမှုများ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

သူမ၏ တုန်ရီနေသော လက်က နှုတ်ခမ်းကို သုတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မော့ကြည့်ကာ သူမ၏ ပထမဆုံး စကားကို ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးနိုင်မလား"

သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲမှာ အလကားစကားတွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။

စကားပြောလာခြင်းက သူမ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်သွားပြီဆိုသည့် သဘောပင်။

"နင့်ရဲ့ လျော်ကြေးကို ငါ မလိုချင်ဘူး။ ငါ့ဘာသာငါပဲ ယူလိုက်ချင်တယ်။"

ရွှမ်ဖုန်းက စုယွီရှန်းဘေးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို စတင် အသက်သွင်းလိုက်၏။

"နင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်သင့်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက နင့်ရဲ့ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ငါ့အပေါ် အကြွေးတင်နေတာလေ။ ငါ့ရဲ့ ကလဲ့စားချေချင်တဲ့ ဆန္ဒက သဘာဝကျပါတယ်။"

"အခုချိန်မှာ ငါ တကယ် သိချင်တာက... နင် အစက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို ဘာလို့ ခံခဲ့ရတာလဲ"

စုယွီရှန်း၏ လက်မောင်းများက အရူးအမူး တုန်ရီနေပြီး အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးအကဲတစ်ယောက်ထက်ပင် ပိုမိုအားနည်းနေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ကန်ထားဆဲပင်။

"ဒါတွေက အတိတ်က ကိစ္စတွေပါ၊ အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။"

ရွှမ်ဖုန်းသည် ညင်သာသော အပြုံးကို ထိန်းထားပြီး အလျင်လိုမနေပေ။ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးသည်။

ကလဲ့စားချေတယ်ဆိုတာက နှလုံးသားထဲက နာကြည်းမှုနဲ့ ဒေါသတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ပဲလေ၊ အလျင်စလို လုပ်လို့ မရပါဘူး။

စုယွီရှန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများနှင့်အတူ ရှုပ်ထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ကာ မပီမသ အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက နင့်ရဲ့အနှစ်သာရသွေးတွေကို ယူခဲ့လို့ နင်က ကလဲ့စားချေချင်တယ်၊ အဲဒီတော့ နင့်ကို အမေတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ ငါ့ကို ရွေးလိုက်တယ်ပေါ့"

လောကကြီးမှာ ဒါက ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မျိုးလဲ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို မနိုင်နိုင်ဘူးလေ၊ ပြီးတော့ နင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်က သူတို့ကို ငါ ပေးနိုင်တဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ထိုးနှက်ချက်ပဲ။"

"တကယ်တော့ သေရမယ့်သူ နောက်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကံကောင်းသွားတယ်။ ပြီးတော့ အချိန်လည်း မလောက်တော့ဘူးဆိုတော့ ငါ့မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ရောက်တဲ့အထိ စောင့်ရမှာပေါ့။"

ရွှမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို ချိုးဖျက်လိုက်၏။

ဤသတင်းစကား သူမအစ်မထံ ရောက်သွားပါက ဘာဖြစ်လာမည်ကို စုယွီရှန်း သိသည်။

မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူတို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း သူမသည် တာအိုဝိညာဉ်၏ ကလီစာငါးခုကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိုးထွက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမည့် လုပ်ရပ်ကိုပင် အဆောင်က ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်။

သူမ သတိရနေသေးသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ဒူးပေါ်မှ ရှင်းပြ၍မရသော ပူလောင်သည့် ခံစားချက်ကြောင့်ပင်။

၎င်းသည် အလွန် ပူလောင်လွန်းလှသဖြင့် သူမ၏ စိတ်အာရုံများ ဆုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူငယ်တစ်ယောက်၏ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သော အသံက ရွှမ်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"နင် ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူမ သတိမထားမိခင်မှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ တည်ငြိမ်နေသော မြစိမ်းရောင်တိမ်တိုက်များသည် ကြက်သွေးရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှနေ၍ နတ်ဆိုးစွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများ ပျံ့နှံ့လာသည်။

မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော မီးတောက်တစ်ခုက ကျောက်ဆောင်ဧရိယာကို ဝါးမျိုသွားသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာ၏။

စုယွီရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် သူမ တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသကဲ့သို့ ရင်းနှီးနေသည်။

လူငယ်၏ မေးခွန်းကို ဖြေရန် ရွှမ်ဖုန်းတွင် အခွင့်အရေး မရလိုက်ပေ။

အကြောင်းမှာ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏအကြာမှာပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒူးတိုက်ချက်တစ်ခုက သူမ၏ နားထင်ကို ပြင်းထန်သော အင်အားဖြင့် ဝင်တိုက်သွားသောကြောင့်ပင်။

ရွှမ်ဖုန်း၏ အထက်သို့ မျှော်ကြည့်လိုက်သော အကြည့်တွင် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။ ထိုအမည်းရောင် မျက်လုံးများတွင် ခရမ်းရွှေရောင် အလင်းတန်းများ နေရာယူထားသော်လည်း၊ ပြင်းထန်ပြီး လောဘကြီးသော အကြည့်က ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကအတိုင်း ထပ်တူကျနေ၏။

ပို၍ပင် ဗြောင်ကျနေသေးသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ၏ ကြွယ်ဝပြည့်ဖြိုးပြီး ဖြူဝင်းသောအသားအရည်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကော်လာကို ဆွဲစေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်တော့ပေ။

ဝုန်း

ရွှမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကြောင့် ရက်စက်စွာ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ရှန်းယီသည် ဖြည်းညင်းစွာ ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်၏။

ကျယ်ပြောလှသော ခရမ်းရောင်ချီများ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် သူတစောင်းကိုင်ထားသော နဂါးလှံသည် ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာသည်။

ဂရား

ဟောက်ဟိန်းလိုက်သော နဂါးအော်သံကြောင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော စုယွီရှန်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သေလုနီးပါးဖြစ်သွားပြီး၊ သူမ၏ ကိုယ်တိုင် အဆုံးစီရင်ချင်သော ဆန္ဒကို ပြည့်ဝသွားစေလုမတတ်ပင်။

"..."

ရွှမ်ဖုန်း လွင့်ထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အသစ်ရောက်လာသူ၏ ခွန်အားကို သူမ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွား၏။

တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာနိုင်ပြီး သူမလို နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကိုပင် ထိုထိုးနှက်ချက်အား အာခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် လုပ်နိုင်ခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် သူမ သူ့ကို နောက်ဆုံးမြင်ခဲ့ရစဉ်က သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၅ ရှိသော သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

အခုတော့ သူက ပြီးပြည့်စုံခြင်စအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား။

သူမ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ခြံဝင်းဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော အတောင်ပံများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည့် လက်မောင်းများကို အလျင်အမြန် ဖြန့်လိုက်၏။ ထပ်နေသော အမည်းရောင် အဆင်းများနှင့်အတူ သူမသည် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းရန်အတွက် ဟောက်ဟိန်းနေသော မီးတောက်များကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။