← Chapters

နင် ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား ၃

Vol. 56 Ch. 552

နင် ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးမလား ၃

Vol. 56 Ch. 552

ထိုခဏချင်းမှာပင် ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် ရေပြင်ထက်တွင် ၎င်း၏ မူလပုံစံအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ၊ ၎င်း၏ ဧရာမအရိပ်ကြီးက ရေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

သွေးထက်ပင်ပိုနီရဲနေသော ထိုမျက်လုံးကြီးများက ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အရှိန်အဝါက ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး၊ ၎င်း၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုကြောင့် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာကာ ယခင်က ရွှေရောင်အစင်းလိပ်နတ်ဆိုးများထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။

ရွှေရောင်မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး လှိမ့်တက်လာသော အပူလှိုင်းများက ထိုနေရာကို ငရဲပြည်အလား ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

၎င်း၏ ပင်ကိုယ်နတ်စွမ်းရည်များကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ကျသူများဆိုလျှင် အနားသို့ပင် မကပ်နိုင်ပေ။ အမှတ်တမဲ့ ဝင်ရောက်လာသူ မည်သူမဆို လိပ်ပြာလွင့်ပြီး ပြာကျသွားရန်သာ ရှိသည်။

နတ်ဆိုးများသည် မှော်ပညာများကို ကျင့်ကြံရန် မလိုအပ်ပေ။ မိခင်ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ မွေးရာပါ ပါလာသောအရာများက ကျင့်ကြံသူအများစု တစ်သက်တာလုံး လေ့လာထားသော မှော်ပညာများကို အထင်သေးလောက်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များက ရုတ်တရက် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

ရှူး ရှူး

ကြွယ်ဝသော ခရမ်းရောင်ချီများ၏ လင်းလက်မှုအောက်တွင် ရွှေရောင်မီးတောက်နှစ်ခုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှိန်အဝါဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုး သို့မဟုတ် ခရမ်းရွှေရောင်အတောင်ပံတစ်စုံကဲ့သို့ မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ၏ နောက်ကျောတွင် စုစည်းလာလေ၏။

ဧရာမဖီးနစ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်မှာ အလွန်သေးငယ်နေသော်လည်း ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်၍ခြေလှမ်းလိုက်ချိန်တွင် ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ကို လွှမ်းမိုးသွားသော စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏လက်ထဲရှိ လှံရှည်သည် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းကို စုစည်းလိုက်ပြီး လှည့်ပတ်နေသော နဂါးရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

စိတ်ဝိညာဉ်လှံနည်းစနစ်က ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

နဂါးရိပ်သည် လေနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး လက်သည်းများနှင့် နှုတ်ခမ်းမွေးများက ပို၍ ပီပြင်လာကာ ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မိုးပြာနဂါး ခွေရစ်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ရစ်ပတ်နေ၏။

၎င်း၏ ပုံရိပ်မှာ ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ထက်ပင် ကြီးမားနေသည်။

ခရမ်းရွှေရောင် ဖီးနစ်အတောင်ပံများက ဒေါသတကြီး ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး မိုးပြာနဂါးက ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

နဂါးဟောက်သံနှင့် ဖီးနစ်ငှက်၏ အော်သံက ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှန်းယီ ရုတ်တရက် လက်မောင်းကို လွှဲလိုက်သည်။

လှံသည် လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရွှမ်ဖုန်းကို အလျားလိုက် ပိုင်းချလိုက်၏။

မိုးပြာနဂါး ကြယ်ခွဲဖြိုခြင်း

သောင်းကျန်းနေသော မီးတောက်လှိုင်းများက အမှန်တကယ် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားသည်။

ဝုန်း

မိုးပြာနဂါးက ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ရေပြင်ဆီသို့ တွန်းချကာ ၎င်း၏ လက်သည်းများဖြင့် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ရက်စက်စွာ ဆုတ်ဖြဲလိုက်၏။

"အား..."

အမှန်ပင် ကျင့်ကြံသူအများစု၏ မှော်ပညာများက နတ်ဆိုးများ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များလောက် အားမကောင်းပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ ထိပ်တန်းပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး တိုက်ကွက်တိုင်းက အံ့မခန်း ဒဏ္ဍာရီများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ထိုသို့သော နည်းစနစ်သုံးခုကို ရှန်းယီက အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ဝုန်း

ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ကြီး ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တောင်တန်းချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်သွား၏။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တစ်ဝက်တိတိ ကွဲထွက်လုနီးပါးပင်။

တစ်ချိန်က လှပခမ်းနားခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါသွေးရည်ကြည်များဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး ကြမ်းတမ်းသော ရေစီးကြောင်းများကြောင့် ပြန့်ကျဲကာ ကျိုးပဲ့နေသော အသားစများကို ဖော်ပြနေသည်။ ၎င်းက သနားစရာကောင်းသော အော်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်လိုက်၏။

သူမရှေ့မှ လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အမည်ခံ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်မျှသာ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ စုဟုန်ရှို့ သို့မဟုတ် ဝေယွမ်ကျိုး တို့ကဲ့သို့ ငယ်ရွယ်သော တာအိုကလေးများနှင့် ပို၍ တူနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံရွေးချယ်ခံများ၏ လမ်းကြောင်းသည် နတ်ဆိုးသွေးများဖြင့် ခင်းကျင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ သွားရာလမ်းတွင် သူမကိုယ်တိုင်မှာလည်း သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေခံရမည့် မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးများထဲမှ တစ်ခုမျှသာဖြစ်လေ၏။

"နင်လည်း ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ် နန်ဟုန်တစ်ခုလုံးက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေကြတာပဲ"

ရွှမ်ဖုန်းက သနားစရာကောင်းအောင် မြည်တမ်းလိုက်ပြီး မိုးပြာနဂါး၏ အရိပ် ပြယ်သွားသည်နှင့် တောင်လောက်ရှိသော ခြေသည်းကြီးများဖြင့် ထိုမင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူ၏ ပုံရိပ်ဆီသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးဆင်းလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီသည် သမုဒ္ဒရာရေများဖြင့် ရောနှောသွားသောဖီးနစ်သွေးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်တိမ်းရန် အတွေးကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လှံရှည်ကို ကိုင်ထားကာ မင်ရောင်ဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲနေလျက်၊ ညာဘက်လက်မောင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာလက်သီးပစ်သွင်းလိုက်ပြီး ဝင်ရောက်လာသော အရိပ်ကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း

ဤရူးသွပ်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို စုယွီရှန်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ ဒူးပေါ်မှ ပူလောင်သော နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားမိ၏။

ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ခန္ဓာကိုယ်ချင်း နတ်ဆိုးနဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့။

ထိုဖီးနစ်၏ ခြေသည်းတစ်ချောင်းတည်းကပင် ရှန်းယီအတွက် ဧရာမတိုင်လုံးကြီးတစ်တိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သိထားရမည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စုယွီရှန်း၏ အံ့ဩမှင်တက်မှုသည် သူမ၏ နားထဲမှ အက်ကွဲသံကြောင့် ပျက်စီးသွား၏။ ဧရာမ ရွှမ်ဖုန်းကြီးသည် ကျန်း ရာပေါင်းများစွာ အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ၎င်း၏ ခြေသည်းများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ခြေထောက်တစ်ချောင်းလုံး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကျိုးပဲ့သွား၏။

ရှန်းယီသည် အက်ကြောင်းများထင်နေသော သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ကွေရှ မသေမျိုးချပ်ဝတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ ထပ်မံ၍ လိုက်လံခုန်ပျံသွား၏။ မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်တောင်ကို အင်အားဖြင့် လှုပ်ယမ်းလိုက်သော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရွှမ်ဖုန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အားကုန်နင်းချလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်သီးများက မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာသည်။

ရွှမ်ဖုန်း၏ ခေါင်းသည် အမာကြောဆုံး ကျောက်တုံးပြာထက်ပင် ပိုမာကျောသည်။ သို့သော် ချွန်ထက်သောမသေမျိုးချပ်ဝတ်ဖုံးလွှမ်းထားသည့် လက်သီးများရှေ့တွင် ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လက်သီးများ၏ အင်အားကြောင့် ၎င်း၏ တောင်ကြောများ ကျိုးပဲ့သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ့ကို ကယ်ကြပါ... ကယ်ကြပါ..."

ရွှမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီနေပြီး အောက်ဘက်ရေထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ ရေအောက်တွင် အဆင့်မြင့် လိပ်နတ်ဆိုး မည်မျှ ပုန်းအောင်းနေသည်ကို သူမ သိသည်။

အကယ်၍ ထိုနတ်ဆိုးကြီးများသာ ဆန္ဒရှိပါက သူမအသက်ကို အလွယ်တကူ ကယ်တင်နိုင်ပေ၏။ ယင်းကို သတိရသွားသဖြင့် သူမ၏ အသံမှာ ပိုမို စူးရှပြီး ကူကယ်ရာမဲ့နေသည်။

"စုဟုန်ရှို့ တကယ် လာလိမ့်မယ်၊ နင်တို့ ငါ့ကို ယုံရမယ်"

"ငါ့ကို ယုံလိုက်ပါ"

ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အော်ဟစ်သံများကြားတွင်၊ အောက်ဘက်ရေပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အရင်ကထက်ပင် ပို၍ သေလုမတတ် တိတ်ဆိတ်နေ၏။ ရှန်းယီ၏ ခြေကန်ချက်တစ်ချက်က ရွှမ်ဖုန်း၏ လည်ချောင်းကို ချိုးဖျက်လိုက်သည့်တိုင်အောင် သူမ၏ အကူအညီတောင်းသံက တိုးညှင်းသော ငိုသံလေးအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲကျန်ရစ်တော့သည်။

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကြက်‌သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်အား သတ်ဖြတ်ပြီး။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၂၈၇၀၀၀ နှစ်၊ ကျန်ရှိ သက်တမ်း ၁၈၄၀၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်း ပြီး။]

ရှန်းယီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သတိပေးချက်ကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်သီးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ အတော်အသင့် ကောင်းမွန်နေသေးသော ရွှမ်ဖုန်း၏ အလောင်းကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အောက်ဘက် ရေပြင်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရေအောက်မှာ မည်သူတွေရှိလဲဆိုတာ သူ သေချာပေါက် သိသည်။

အစောပိုင်းက ကောင်းကင်ယံတွင် အချိန်အတော်ကြာ နားထောင်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် ရွှမ်ဖုန်းတို့ကြားက ကိစ္စကို အနည်းနှင့်အများ သူ နားလည်သွား၏။

သူတို့က ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ထိုတာအိုကလေးငယ်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ချင်ကြသည်။

ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု၏ အတိုင်းအတာက သေးငယ်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီး၊ ယခု သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည်ထက် သေချာပေါက် ကျော်လွန်နေမည်။

သို့သော် ထိုတာအိုကလေးငယ် ပေါ်မလာသရွေ့ သူတို့လည်း သေချာပေါက် ထွက်လာရဲမည် မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ခံရသည်နှင့် တောင်ပိုင်းဟုန် ခုနစ်ပါးနှင့် နဂါးနန်းတော်တို့ကြား စစ်ပွဲတစ်ခု ရှောင်လွှဲ၍ ရနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းက သူ့လို အတုအယောင်ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းထက် အများကြီး ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် လောဘကြီးတတ်သော်လည်း လောဘကြောင့် အမြင်အာရုံကန်းမနေပေ။ ဤသက်တမ်းများမှာ ယခု သူ ယူနိုင်သောအရာများ မဟုတ်ပေ။

ဤသို့တွေးကာ ရှန်းယီက ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် စုယွီရှန်း၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံက သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာ၏။

ကောင်းကင်ဓား နတ်သမီးလေး၏ ဒူးများပေါ်တွင် ဓားငယ် ၇ လက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ ရိုးရှင်းသော ဓားအစီအရင်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

မကြာမီတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဓားအလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုက လေထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်နေသည်။

သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်ဖြူများက ခါးအထိ ရောက်နေပြီး ခြောက်သွေ့ကာ တောက်ပမှု ကင်းမဲ့နေသည်။ သူမ၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင်ငယ်ရွယ်စဉ်က အလွန်လှပခဲ့သော အလှတရားကို မြင်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ အချိန်ကာလ၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။

သူမက ရှေ့သို့ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏လက်ဖဝါးများက မှော်ပညာကို ဖော်ဆောင်နေသောပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားကာ နှုတ်ခမ်းများမှ သွေးများ စီးကျနေ၏။

သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်က အစွန်အဖျားအထိ အားနည်းနေသည်။ အကယ်၍ နှုတ်ခမ်းမှ စီးကျနေသော သွေးစက်များသာ မရှိပါက သူမက အလောင်းတစ်လောင်းနှင့် ပိုတူနေမည်ဖြစ်သည်။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ဓားအစီအရင်ကို အတင်းအဓမ္မအသုံးပြုခြင်းက သူမ၏ ကျန်ရှိနေသော သက်စောင့်စွမ်းအင်ကို လေထဲက ဖယောင်းတိုင်မီးလေးလို အားနည်းသွားစေပြီး လေတစ်ချက်တိုက်လိုက်လျှင် ငြိမ်းသွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"ဓားသစ်သီး... ငါ့ကို ပေး။"

သူမ၏ အသံက အလွန်အမင်း အက်ကွဲနေ၏။ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းများ မရှိသလို၊ ညည်းညူခြင်းများလည်း မရှိပေ။ သူမသည် တုန်ရီနေသော လက်မောင်းကို စုယွီရှန်းဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

"..."

ရှန်းယီသည် အောက်ဘက် ရေပြင်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ဤအဘွားအို မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အပြည့်အဝ မသေချာသော်လည်း၊ ရေအောက်ရှိ အရှိန်အဝါ အပြောင်းအလဲက အစစ်အမှန်ပင်။

ယနေ့တော့ အလွယ်တကူ ထွက်သွား၍ရမည်ဟု မထင်တော့ပေ။

"အစ်မ..."

စုယွီရှန်းသည် အလိုအလျောက်ပင် ဓားသစ်သီးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဗလာကျင်းစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်မလို့လဲ"

သူမ၏အစ်မက သူမ၏ဒူးပေါ်တွင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဓားအစီအရင်ကို ဘယ်အချိန်က ချန်ထားခဲ့မှန်းပင် သူမ မသိလိုက်ပေ။

အဘွားအိုက ဓားသစ်သီးကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ တုန်ရီစွာ တေ့လိုက်၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများက အေးစိမ့်နေပြီး သူမ၏ အသံက အားနည်းသော်လည်း တည်ငြိမ်နေသည်။

"သူ့မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်မယ်။"

All Chapters