အနိုင်ရသူ၏ ဆုလာဘ် ၁

သူက ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၈ တွင်သာရှိသည့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီက စွမ်းအားကြီးမားသော်ငြားလည်း ကုန်ခမ်းမသွားနိုင်ခြင်း မဟုတ်သည်ကို မည်သူကမျှ မှတ်မိပုံမပေါ်ပေ။

အကယ်၍ ဤနတ်ဆိုးကြီးတွေ အုပ်စုကို အမှန်တကယ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ဘယ်သူက သူတို့နှင့် စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းနေမည်နည်း။

"မင်း..."

ကျန်ရစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိ နတ်ဆိုးတစ်စုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ သို့သော် သူတို့ ပြန်လည်မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်၊ အမာရွတ်များဖြင့်ပြည့်နှက်နေပြီး ပြောင်လက်နေသော ခေါင်းတုံးနှင့် မျက်နှာတစ်ခုက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ၊ ထူထပ်သော ရွှေရောင်ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်တွင် စူးရှတောက်ပစွာလင်းလက်နေသည်။

ထိုရင်းနှီးနေသော မျက်နှာသည် သခင်လေးဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

သို့သော် သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါက သူတို့ကို လုံးဝ စိမ်းသက်သွားစေ၏။

၎င်းသည် ဝူရုံပေါင်နှင့် တူညီသော အဆင့်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သခင်ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဘာလို့ ဒူးမထောက်ကြတာလဲ"

ဝူကျွင်း၏ အသံက ညင်သာစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာရွှေရောင်အစင်းများသည် ထိုနတ်ဆိုးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စစ်တုရင်ခုံတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခွပ်

ခေါင်းကွဲထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနတ်ဆိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဒူးထောက်ကျသွား၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်မှ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ကို သတ်ဖြတ်မှုပင်။

မြန်ဆန်ပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှ၏။

ဝူကျွင်း၏ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေသော ကျောက်ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူတို့၏ အသက်များကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ကိုက်တစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများသည် နေရောင်ကိုကွယ်ကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး နောက်ကျိနေသော ရေပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည့် ဧရာမရုပ်တုကြီးများကဲ့သို့ အလယ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ လွင့်ဝဲနေသော မင်ရောင်ဝတ်ရုံ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် စုရုံးသွားကြသည်။

ရှန်းယီ၏ နဖူးရှိ အသိစိတ်ပင်လယ်အတွင်းတွင်၊

ခယ်ရှစ်စန်းမှာ လုံးဝ အံ့ဩမှင်တက်သွားပြီး ရေနေမျိုးနွယ်စုတွင် ဤမျှအရှက်မရှိဘဲ ဖားတတ်သော သတ္တဝါများ ရှိနိုင်သည်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဖားဖို့ မမေ့ဘူးလား။

"ဟူး။"

ရှန်းယီက သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိလိုက်၏။

သူသည် အလောင်းပုံကြီးကို လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလျက် ဆန်းကြယ်သံကြိုးကိုးချောင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

စုဟုန်ရှို့ သည် ကျောက်စိမ်းဖြူဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း လုံးဝ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသော်လည်း၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်သော်ငြား ဝူရုံပေါင်ကို အချိန်တိုင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာတူညီသော အဆင့်ရှိကြောင်း မည်သည့် လက္ခဏာမျှမပြသခဲ့ပေ။

ရွှေရောင်အစင်း လိပ်နတ်ဆိုး၏ မွေးရာပါ နတ်စွမ်းရည်များသည် ထိုဓားရှေ့တွင် တို့ဟူးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လွယ်ကူရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရ၏။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဤလိပ်အိုကြီးသည် သွေးများဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

စုဟုန်ရှို့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာချိန်တွင် သူမယိုင်လဲသွားပြီးနောက် သူမ၏ အနောက်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။

"ခွန်အားကို ချွေတာလိုက်ပါ၊ ကျန်တာကို ကျုပ်ဆီ ထားခဲ့လိုက်။" ရှန်းယီက ဆန်းကြယ်သံကြိုးများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆွဲဖြုတ်လိုက်ပြီး လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

"..."

ဤစကားများက အနည်းငယ်တော့ စိမ်းနေသလိုပင်။

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ လက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်လာသော ကျောက်စိမ်းဖြူဓားကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိသော်လည်း သူမ ခွန်အားကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေပါက သူမ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးအတွက်၊ အခြားသူများအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်ရန် အမြဲတမ်းလိုအပ်ပြီး အားနည်းချက်ကို မည်သည့်အခါမျှမပြသရပေ။

သို့သော် ရှန်းယီသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သည်။

တာအိုကလေးငယ်တစ်ဦးကို ဂိုဏ်းချုပ်က စောင့်ရှောက်ပေးခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး သင့်လျော်ရာ ၎င်းကို အရှက်ရစရာဟု မယူဆသင့်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မောင်းမှာ အားပျော့စွာ ကျဆင်းသွားကာ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူဓားသည် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြန်လည် လင်းလက်သွားပြီး လုံဟန်မြို့တော်ကြီး၏ တံခါးများဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွား၏။

"တပည့် ဟုန်ရှို့ မှ ကူညီပေးတဲ့အတွက် နန်ယန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

သူမက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အောက်ဘက်တွင်သတိလစ်နေသော သူမ၏ ညီမဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားကာ သူမ၏ ညီမ၏ပါးကို တုန်ရီစွာ ဆွဲညှစ်လိုက်ရာ သူမ၏ အိုမင်းနေသော လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

စုဟုန်ရှို့၏ ညှိုးနွမ်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးသော ညင်သာသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက် သူမသည် သူမ၏ လက်မောင်းအင်္ကျီဖြင့် ညီမဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ သွေးများကို သုတ်ပေးလိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချကာ ဆမ်ဆာရာဓားသစ်သီး၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို စတင်ခုခံလိုက်သည်။

"ဟင်း။"

ဝူကျွင်းသည် ဒဏ်ရာရနေသော လိပ်အိုကြီး၏ ဘေးသို့ ရွှေ့သွားပြီး၊ သူ၏ လက်ဖဝါးများသည် ၎င်း၏ ပခုံးသားထဲသို့ ရက်စက်စွာ နစ်ဝင်သွားရာ၊ ရွှေရောင်အစင်းလိပ်မျိုးနွယ်စုမှ တူညီစွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် စတင်လုံးထွေးသတ်ပုတ်ကြတော့သည်။

"..."

ဝူရုံပေါင်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး သူ၏ ရွှေရောင်အစင်းများကို အသည်းအသန် လှုံ့ဆော်လိုက်သော်လည်း ရက်စက်စွာ ပြန်လည်ဖိနှိပ်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ရသည်။

ဤကျောက်ရုပ်သေးကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားမှာ ရွှေရောင်အစင်း လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ကန့်သတ်ချက်ကို များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျွီ ကျွီ

"ငါ... မင်းလို... ဝိညာဉ်ရုပ်သေး ဖြစ်လာမှာလား..." ဝူရုံပေါင်သည် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြည်းညင်းစွာ အက်ကွဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင်မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် သက်မဲ့အရာဝတ္ထုတစ်ခုနှင့် အမှန်တကယ် စကားပြောနေမိသောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူသရော်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်ရုပ်သေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ မျှော်လင့်ချက်လေးပေါ့။"

ဝူကျွင်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဝူရုံပေါင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြမ်းဖက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်၏။ လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားမှာ သေချာပေါက် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အရာ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖခင်အတွက်မူ သခင်ကို အလုပ်အကျွေးပြုရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို သူ ရှာဖွေရပေမည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ သူသည် လိပ်အိုကြီး၏ အလောင်းနှင့်အတူ ချွေ့ယွင်ကျောက်တန်းသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထို့နောက် ရှန်းယီ၏ နဖူးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း: နှစ်ပေါင်း ၁၉၁၀၀၈၀၀၀]

နတ်ဆိုးကြီး ဆယ့်နှစ်ကောင်တည်းကပင် နတ်ဆိုးသက်တမ်း နှစ်တစ်သန်းနီးပါးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသက်တမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ သူတို့၏ အသွေးသားများနှင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များက ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးမားသည်။

ရှန်းယီသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ချွေ့ယွင်

ကျောက်တန်း၏ တစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွား၏။ အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံ နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ အနောက်မှ စုဟုန်ရှို့၏ ရေရွတ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ရှင့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အရင် ကုသလိုက်ပါ၊ တခြားကိစ္စတွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။"

"ဟင်" ရှန်းယီက အနောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်၏။

"တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်က ထင်ရာစိုင်းပြီး ခေါင်းမာလို့ ရတယ်၊ သူတို့ နိုင်နေသရွေ့ အဆင်ပြေတယ်။"

စုဟုန်ရှို့က သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အခြားသူများကို တစ်စုံတစ်ခု ရှင်းပြရန် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သူမအတွက် အလွန်ရှားပါးလှသည်။

"သူတို့ ရှုံးသွားရင်ရော" ရှန်းယီက တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"သူတို့ ရှုံးသွားရင်တော့၊ နောက်ထပ် တာအိုကလေးငယ် တစ်ယောက်က နေရာဝင်ယူလိမ့်မယ်။"

စုဟုန်ရှို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန် ပြတ်သားလွန်းသော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူမသည် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ရှင်းပြလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေကို အမွေဆက်ခံရန်၊ ၎င်းအတွင်းရှိ သက်ရှိများ၏ အသက်များကို ထမ်းပိုးရန် ဆန္ဒရှိရမည်။ ဤသည်မှာ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ အိမ်ဆောက်တမ်းကစားခြင်း သို့မဟုတ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ပျိုးထောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သာမန် လောကီဧကရာဇ်များပင်လျှင် ထီးနန်းတက်ပြီးနောက် အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦး မည်သို့ဖြစ်ရမည်ကို တဖြည်းဖြည်း သင်ယူနိုင်သော်လည်း၊ မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တာအိုကလေးငယ်အတွက်မူ ကွဲပြားသည်။

သူတို့ တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ သေးခြင်းရှင်ခြင်းမှာ ထိုလူတစ်ဦးတည်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်သွားပြီး နောင်တရရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်သည် နိုင်နေသရွေ့ မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုမဆို ချမှတ်နိုင်ပြီး သူတို့သည် တစ်ကြိမ်ပင် ရှုံးနိမ့်၍မဖြစ်ပေ။