ငါက ကျန်းလုံ တာအိုဆရာပဲ

တောက်... တောက်...

နက်မှောင်သော ပျစ်စေးသောသွေးများသည် လှံဖျားမှတစ်ဆင့် ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်ခင်းလမ်းအက်ကွဲကြောင်းများထဲသို့ စီးကျသွားပြီး ကြည်လင်သော ရေလှိုင်းများကြားတွင် ပျော်ဝင်ကာ သွေးမြူအလွှာပါးလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ရှန်းယီသည် လှပသောအမျိုးသမီး၏ ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လည်တိုင်မှ နဂါးလှံကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုများ အထင်အသားရှိနေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏နန်းတော်ထဲသို့ ရဲရဲတင်းတင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ သားဖြစ်သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖိချေပြီး သူမကိုပါ ပြတ်ပြတ်သားသား ထိုးသတ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မတွေးတောခဲ့မိပေ။

သူမသည် ရေနေမျိုးနွယ်စုမှ သာမန်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ နဂါးကြင်ယာတော်ဟု လူသိများသည့် မင်းသားခြောက်၏ တရားဝင်ဇနီး ဖြစ်သည်။

နန်းတော်အစောင့်များ၊ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူနှင့် မင်းသားခြောက်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်နေပုံရပြီး ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဤနေရာသည် တောင်ပိုင်းဟုန်၏ အရှင်သခင်ပိုင်ဆိုင်သော နဂါးနန်းတော် ဟုတ်ပါသေးသည်လော။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာ၏။

သူတို့က တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ရန် သဘောတူခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကို ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း အသုံးချရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရခဲ့ပေ။

ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ယောက် ဝင်လာသည်နှင့် နန်းတော်အစောင့်များ ဝိုင်းအုံလာရမည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ခန်းမကြီးမှာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ မည်သည့်အသံမျှ ထွက်မလာပေ။

သူမသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူမ၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသည်။

ရုတ်တရက်၊ ထူထပ်သော သွေးမြူများက ခန်းမတစ်ခုလုံးကိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုတော့မည့် ဟာလာဟင်းလင်း ပါးစပ်ကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် ထူးဆန်းစွာ ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မြူထုထဲမှ အလောင်းများသည် ခန်းမအတွင်းသို့ လွင့်မျောဝင်ရောက်လာ၏။

ဝင်ပေါက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်အပါအဝင် အလောင်းပေါင်းဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပုံသွားတော့မှသာ သွေးမြူများမှာ ရေစီးကြောင်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ရှန်းယီဆီသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူ၏နဖူးထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွား၏။

"ဟူး။"

စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းတွင် ရုပ်သေးရုပ်များကို ထိန်းချုပ်သည့် နည်းစနစ်ရှိသည်မှန်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ရုပ်သေးမှာ တစ်ခုတည်းရှိသည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ပေ။

ခုနက အလင်းတန်းများမှာ အနည်းဆုံး ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုခန့် ရှိသည်။

အကယ်၍ ထိုခုနစ်ခု၊ ရှစ်ခုစလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ သို့မဟုတ် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ဝိညာဉ်ရုပ်သေးများ ဖြစ်နေခဲ့လျှင်တောင်မှ ၎င်းသည် စုဟုန်ရှို့ကို တုန်လှုပ်စေရန် မလုံလောက်သေးပေ။

သူမကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူမ၏ နတ်ဝိညာဉ်ဖြင့်ပင် မည်သည့် အရှိန်အဝါ လှုပ်ခတ်မှုကိုမျှ ကြိုတင် မသိရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုဝိညာဉ်ရုပ်သေးအုပ်စုသည် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နေစဉ်အတွင်း သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် သရဲတစ္ဆေများကဲ့သို့ အရိပ်မဲ့သောလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများအုပ်စုပင် ဖြစ်သည်။

ဤအင်အားစုမှာ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၂၂၂၃၀၀၀ နှစ်]

ယခင် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များ ပြုလုပ်ခြင်းက သက်တမ်း ၁.၇၇ သန်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ရှန်းယီ၏ အုတ်မြစ်ကို ကုန်ခန်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ရုံသာမက ပိုလျှံသည်အထိပင် ရရှိခဲ့သည်။

"ကျန်သေးလား"

ရှန်းယီသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိန်းညှိလိုက်ပြီး အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ နူးညံ့သွား၏။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် လူငယ်လေး၏ သွေးစွန်းနေသော လက်ဖဝါးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အနည်းငယ်သောကြင်နာတတ်သည့် အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

သူက ပိုသတ်လေလေ၊ ပိုပြီး စိတ်အခြေအနေ ကောင်းလာလေလေလား။

ဒါက မသေမျိုးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ မတူဘူး... သူက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ဆိုတာကိုတောင် ထည့်မပြောနဲ့ဦး။

စုဟုန်ရှို့က သတိပေးစကား တစ်ခုခုပြောချင်သော်လည်း မသင့်တော်ဟု ယူဆကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည် "မရှိတော့ပါဘူး။"

ဤနဂါးမြေးတော်သည် ထောင်ချောက်ဆင်စဉ်က နဂါးနန်းတော်၏ အကူအညီကို မရယူခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် စစ်သူကြီးများနှင့် မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးနတ်ဆိုးများကိုသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း သို့မဟုတ် သူမ၏ဆရာကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လျှင်ပင် ဤထက်ပို၍ အပြစ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ နန်ဟုန်၏ စည်းမျဉ်းများပင်။ သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် နဂါးနန်းတော်တို့သည် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန်ဆုံးဖြတ်ပြီး လုံးဝ ရန်သူမဖြစ်ကြသရွေ့၊ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် စည်းမျဉ်းများအတိုင်း ကစားကြရသည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

ရှန်းယီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သော အမူအရာသို့ ပြန်ရောက်သွား၏။

မဟာမိတ်ဂိုဏ်း၏ အမည်ကို အသုံးပြုရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ကိစ္စရပ်များကို ဤနေရာတွင်တင် အဆုံးသတ်လိုက်ရသည်မှာ နှမြောစရာပင်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းနှင့် နဂါးနန်းတော်တို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ကောင်းမှာပဲဟု သူတွေးမိသည်။

သို့သော် လက်ရှိအခြေအနေအရ၊ နန်ဟုန်သားတော်ခုနစ်ပါးသည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် တစ်ခုတည်းကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အပြတ်အသတ် အသာစီးရနိုင်ခြေ မရှိပေ။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သားတော်ခြောက်ပါးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ယခင်က စွမ်းအားကြီးမားခဲ့သော နန်ယန်ဂိုဏ်းပျောက်ကွယ်နေသဖြင့် သူတို့၏အင်အားမှာ လျော့နည်းနေသည်မှာ သေချာသည်။

လောလောဆယ်တွင် ထိုကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့်လုပ်ရပ်မျိုးမှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

ထို့အပြင် အကယ်၍ မဟာမိတ်ဂိုဏ်း အမှန်တကယ် ပြိုလဲသွားပါက နန်ယန်ဂိုဏ်းလည်း သေချာပေါက် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"သွားကြစို့။"

ရှန်းယီသည် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လက်ကိုအသာဝှေ့ယမ်းကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို သူ၏လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းလိုက်၏။

ထို့နောက် အနက်ရောင်အလင်းဓားပျံကို ခေါ်ယူကာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ရေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နန်းတော်အတွင်းရှိ ရတနာများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှန်းယီသည် လောဘမတက်ခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင် နတ်ဆိုးကို သတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ကျန်သည့်အရာအားလုံးကို ယူသွားပါက တာဝန်အားလုံးမှာ သူ၏ နန်ယန်ဂိုဏ်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာလိမ့်မည်။

လောလောဆယ်တွင်တော့ အပြစ်အားလုံးကို ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းပေါ်မှာပဲ ရှိနေစေတာက ပိုသင့်တော်သည်။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွား၏။ ယနေ့ တစ်ရက်တည်းမှာပင် သူမ စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ရသည့် အချိန်မှာလွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း စုစုပေါင်းထက်ပင် ပိုများနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းရဲ့ မျက်နှာပြောင်းလဲမှုက နည်းနည်း မြန်လွန်းမနေဘူးလား။

ပြီးတော့ သူ ဒီကိုလာတာက သတ်ဖြတ်ရတဲ့ အရသာကို ခံစားဖို့သက်သက်ပဲလား။

ဒါက နည်းနည်းတော့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုပဲ။

ထိုသို့တွေးတောရင်း သူမသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ တန်ဖိုးမရှိသော အရာပုံကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလောကတွင် သူမကို စိတ်ဝင်စားစေနိုင်သည့်အရာမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ရေပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ သွေးနံ့များ နံစော်နေသော ခန်းမနှင့် မည်သူမျှမထိတွေ့ရသေးသော ရတနာများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ရန် သက်သက်သာ လာရောက်ခဲ့ခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည့် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အနီးအနားရှိ ရေနေမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ချဉ်းကပ်လာကြချိန်၌ ဆွံ့အသွားကြရလေ၏။

...

နန်ယန်ဂိုဏ်း၊ အတွင်းစည်း။

အချိန်အတန်ကြာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူသည် မသေမျိုးစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျင့်ကြံခြင်း ကောင်းကင်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။