ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အထက်က မြို့တော်ငါးခု

လာပြီ

သူမ ရောက်လာပြီ

ကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်ထက်တွင် ခရုသင်းခွံများမှတစ်ဆင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကြမ်းတမ်းမြန်ဆန်သော အသက်ရှူသံများပါ ရောနှောနေ၏။

ယခင်က ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်အသတ်ခံရစဉ်က အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသံများသည် ဤရေပြင်အောက်တွင် လှိုင်းဂယက် အနည်းငယ်မျှပင် မထစေနိုင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ထိုအိုမင်းနေသော ပုံရိပ်ပေါ်လာသည့်အချိန်၌ ရေပြင်တစ်ခုလုံး ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ပုန်းအောင်းနေသော ပုံရိပ်များသည် စုဟုန်ရှို့ ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြချေ။

ထို့အပြင် ဤမျှ မြန်ဆန်ပြီး ဤမျှအားနည်းသော အခြေအနေဖြင့် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားကြပေ။

သူမသည် အရူးမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။ သူမ၏ ဓားနှလုံးသားတွင် သာမန်လူတို့၏ တွေဝေမှုမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

"နဂါးမျိုးဆက် ခုနစ်ပါး"

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့်ရှိ ဆက်သွယ်ရေးခရုသင်းကို ကိုင်ထားသည့် လိပ်နတ်ဆိုး၏လက်ချောင်းများ တုန်ရီနေသည်။

ဝူရုံပေါင် သည် ခယ်လောင်ချီလက်အောက်မှ ထိပ်တန်း မဟာစစ်သူကြီးဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး လိပ်စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တစ်ကိုယ်တော် တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း စုဟုန်ရှို့ကို အမှန်တကယ် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွား၏။

သူနှင့် ထိုအမျိုးသမီးကြားတွင် ဆူပွက်နေသော ရေပြင်ကြီး ခြားထားသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောထွေးလျက် လိပ်အိုကြီး၏ အရှိန်အဝါသည် လှိုင်းလုံးများပမာ မြင့်တက်လာသည်။

ဝူရုံပေါင်သည် မိမိ၏ မျိုးရိုးနှင့် ခွန်အားအရ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အခွင့်အရေး၊ ထို့ထက်ပို၍ ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

"ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၊ သတင်းတစ်စွန်းတစ်စမှ အပြင်မထွက်စေနဲ့။"

ခရုသင်းခွံထဲမှ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားထားသော်လည်း တုန်ရီနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

နန်ဟုန်ဒေသမှ နဂါးမျိုးဆက် ဖြစ်လင့်ကစား တာအိုကဘေးငယ်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ တန်ကြေးမှာ သူ မတတ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

သို့သော် တာအိုကလေးငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၏ အောင်မြင်မှုမှာလည်း ညီအစ်ကိုများကြားတွင် ထင်ပေါ်စေရန် လုံလောက်ပေ၏။

ထိုစကားပြောပြီးနောက် ခယ်လောင်ချီက သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ငြိမ်သက်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ဦးလေး... ဒီတာဝန်ကို ဦးလေးဆီ အပ်လိုက်ပါရစေ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဝူရုံပေါင်၏ ဘေးနားရှိ ကျောတွင် အတောင်ပံပါသော ဧရာမလူကြီးက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း စူးရှလာ၏။

နဂါးမျိုးဆက်များက မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများကို လေးစားခြင်းမှာ မဆန်းပေ။ သို့သော် အများစုမှာ နဂါးနန်းတော်အတွင်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းကို သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည့် အစွမ်းထက်သော မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

နဂါးမျိုးဆက် ခုနစ်ပါး၏ မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးဖြစ်သော အသားတောင်ပံပိုးကောင် မျိုးနွယ်မှာမူ ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်ပေ။

နဂါးနန်းတော်၏ ဆုလာဘ်များနှင့် ပံ့ပိုးမှုများ ရရှိထားသော်လည်း သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်သာ မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် သားသမီးက မိဘကို ဂုဏ်တက်စေသည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ နဂါးမျိုးဆက် ခုနစ်ပါးကို အဆင့်တစ်ဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် အသားတောင်ပံ ပိုးကောင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ပုံအောလိုက်ရလျှင်ပင် တန်သည်။

"လှုပ်ရှားကြ"

နောက်ဆုံးတွင် ခယ်လောင်ချီ၏ အော်ဟစ်သံ ခရုသင်းခွံထဲမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ခဏအတွင်း ကြည်လင်နေသော ရေပြင်သည် အောက်ခြေမှ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် မွှေနှောက်လိုက်သကဲ့သို့ နောက်ကျိသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမပုံရိပ်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တိုးထွက်လာကြသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

လေထဲမှ မင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကို လစ်လျူရှုကာ သူတို့သည် ချွေ့ယွင်ကျောက်တန်းကို လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြင်းထန်နေသော အကြည့်များအားလုံးသည် ထိုရှေးဟောင်းပုံရိပ်ထံသို့ ကျရောက်နေသည်။

လမင်းသည် ပြည့်သည့်အခါရှိသလို ကွယ်သည့်အခါလည်း ရှိသည်ဟု ခယ်လောင်ချီ ပြောဖူးသည်။ သို့သော် လမင်းအမှေးမှိန်ဆုံးနှင့် မပြည့်စုံဆုံး ယအချိန်၌ပင် သူ ဖြန့်ကျက်နိုင်သမျှ အင်အားအကုန်လုံးကို စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ ရှိသော မဟာစစ်သူကြီး ၉ ဦးပင်။

၎င်းတို့ငည် ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်နှင့် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ထားကြ၏။

အဆုံးမဲ့ရေပြင်အောက်တွင် အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားသော နတ်ဆိုးများ ရှိနေသဖြင့် ဤကြည်လင်သော ကောင်းကင်ယံသည် ချက်ချင်းဆိုသလို တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် လက်မောင်းကိုပင် မနည်းမြှောက်နေရသော စုဟုန်ရှို့မှာ လမ်းဆုံးရောက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်မှ အသက်ဓာတ်မှာ ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဆမ်ဆာရာဓားသစ်သီးကို တိတ်တဆိတ် မျိုချလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း နတ်ဆိုးကြီးများအားလုံး တောင့်တင်းသွားပြီး နောက်သို့ မသိစိတ်ဖြင့် ဆုတ်ခွာချင်သွားကြပေသည်။

နဂါးနှင့်တူသော ဧရာမပိုးကောင်ကြီးက အတောင်ပံခတ်ရင်း လှည့်ကြည့်လိုက်မှသာ သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝိုင်းရံထားမှုကို မလျှော့ရဲကြတော့ပေ။

"..."

နဂါးမျိုးဆက်၏ ဦးလေးတော်စပ်သူရှေ့တွင် စွမ်းအားကြီးသော လိပ်စစ်တပ်က ဤမျှ ကြောက်ရွံ့နေသည်ကို ပြသလိုက်သဖြင့် ဝူရုံပေါင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွား၏။

ထို့ကြောင့် သူက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး မူလပုံစံကို ပြောင်းလဲပြီးပြီပဲ။ ဒီနေ့ ဒီမိန်းမကို မသတ်ရင် ငါတို့မှာ တခြားထွက်ပေါက် ရှိသေးလို့လား၊ သူက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက တာအိုကလေးငယ် ဖြစ်နေရင်တောင် ဒီလောက်အားနည်းနေမှတော့ ငါတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်ပါ့မလား"

ဆမ်ဆာရာဓားသစ်သီးကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ရန် အနည်းဆုံး နှစ်ချီကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။ ယခု စုဟုန်ရှို့၏ အခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် ဓားလက်ကိုင်ရိုးကို ကိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"ဂါး"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးများအားလုံး တပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများ ပြန်လည် မြင့်တက်လာ၏။

ဤကဲ့သို့ အားတက်လာသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရင်း စုဟုန်ရှို့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

မိုးမြေ ရတနာကို စေ့စပ်သေချာစွာသန့်စင်၍ ရသလို၊ အလျင်စလို ဝါးမျို၍လည်း ရသည်။

သူမအတွက်မူ ဆမ်ဆာရာဓားသစ်သီးအကြောင်း နားလည်ထားမှုကြောင့် အတင်းအကျပ် အသုံးပြုရန်အလွန်လွယ်ကူသော်လည်း အာနိသင်မှာမူ များစွာ လျော့နည်းသွားမည်။ မူလစွမ်းအား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အတွက်တော့ လုံလောက်ပါသည်။

သူမ၏ ခြောက်သွေ့နေသော ဆံပင်ဖြူများထက်တွင် အရောင်အနည်းငယ် ပြန်လည်သမ်းလာ၏။ ၎င်းမှာ အသက်ကို ဆက်စေသော ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန်ကဲ့သို့ပင်။

စုဟုန်ရှို့သည် အားနည်းသော အဘွားအိုပုံစံ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စွမ်းအင်အနည်းငယ် ဝင်ရောက်လာပုံရပြီး နောက်ဆုံးတွင်မတ်တတ်ရပ်ကာ ကျောက်တန်းများဆီသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

လေတစ်ချက်တိုက်လျှင်ပင် လဲကျသွားမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"သူမ လှုပ်ရှားနိုင်သေးတာလား"

ယခုလေးတင် သတ္တိမွေးထားကြသော နတ်ဆိုးများသည် စုဟုန်ရှို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြန်သည်။

မသိစိတ်ဖြင့် နောက်ဆုတ်မိလိုက်ကြ၏။

"သူမကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်" ဟု နဂါးမျိုးဆက်၏ ဦးလေးဖြစ်သူက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြီးမားစေလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် နတ်ဆိုးများသည် သူတို့၏ ဆန်းကြယ်သံကြိုးများကို အလျင်အမြန် ထုတ်လိုက်ကြ၏။ လက်များကို လှုပ်ခါလိုက်သည်နှင့် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် ချွန်ထက်သော အစွန်းများက စုဟုန်ရှို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားကြသည်။

သွေးတစ်စက်မျှပင် ထိုအဘွားအို၏ ခြောက်သွေ့သော အသားအရေမှစီးကျမလာပေ။ သူမသည် အတွင်း၌ ဘာမျှမရှိတော့သော မမ်မီရုပ်အလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သံကြိုးကြီး ကိုးချောင်းက သူမကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲထားလိုက်၏။

"..."

ရှန်းယီက ချွေ့ယွင် ကျောက်တန်းဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို မည်သူမျှသတိမထားမိကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းရန် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်သော တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်အရှုံးကိုပင် သူ ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ရတောင့်ရခဲဖြစ်သော ရွှမ်ဖုန်း၏ အလောင်းနှင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်၍ တတ်နိုင်လျှင် ထွက်ခွာသွားတာက ပိုကောင်းမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။