ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အထက်ရှိ မြို့တော်ငါးခု ၃

"ဟူး။"

ဝူရုံပေါင်သည် ရုတ်တရက် သက်သာရာရသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အကြောက်တရားကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။

ကောလာဟလများအရ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ် သည် သူမ၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် လုံဟန် ၊ ချီမင် နှင့် ရှန်ဟွမ် ဟူသော မသေမျိုးမြို့တော် သုံးခု၏ တံခါးများကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူမ ယခု အများကြီး အားနည်းနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းက တစ်ဖက်လူသည် သူတို့ နတ်ဆိုးများကို အပြီးတိုင် မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ထားကြောင်းကိုလည်း ပြသနေ၏။

မဟုတ်ပါက ဒုတိယမြောက်မြို့တော်ကို အတင်းအဓမ္မဖွင့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဓားချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရထားသော အသားအတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရေအောက်မှ တွားသွား၍ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့၏။

၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ ကုသရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ ခုန်လှုပ်နေသော ကလီစာများကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။

"မင်း သေပြီ..."

အသားအတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးက အိုမင်းနေသောပုံရိပ်ကို ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းက စုဟုန်ရှို့ကို ပြောနေခြင်းလော သို့မဟုတ် ၎င်း၏ဘေးရှိ ဝူရုံပေါင်ကို သတိပေးနေခြင်းလော ဆိုသည်ကို မသေချာပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ သံကြိုးများ ရုတ်တရက် တင်းမာသွား၏။

အိုမင်းနေသော ပုံရိပ်သည် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၁၂ တွင်ရှိသော နတ်ဆိုးကိုးကောင်စလုံး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်ထွက်သွားကြသည်။

သူမသည် ကျောက်စိမ်းဖြူဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ လေထဲတွင် လှုပ်ရှားရင်း အသားအတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးဆီသို့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။

သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် သတိပြန်ဝင်လာသော နတ်ဆိုးကိုးကောင်က သူမကို လေထဲတွင် ဆွဲချလိုက်ကြသည်။ နတ်ဆိုးစွမ်းအား လှိုင်းတံပိုးများက ဆန်းကြယ်သံကြိုးများထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး၊ အလွန်ရှားပါးသော မှော်လက်နက် ပစ္စည်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စုဟုန်ရှို့က မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး အတိုက်ခိုက်ခံလိုက်လျှင်ပင် သူမ၏ နောက်ဆုံး ခွန်အားများကို ကုန်ခမ်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။

"အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ၊ မလောပါနဲ့။"

လိပ်အိုကြီးက အလွန်စိတ်ရှည်သည်းခံစွာဖြင့် သတိပေးလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ လက်ဖဝါးများကို ပူးကပ်လိုက်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်စွမ်းအင်များက တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး စုဟုန်ရှို့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းက သူမအပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည်။ သို့သော် စုဟုန်ရှို့က ရုတ်တရက် အနောက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို သီသီလေး ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့၏။

ဝူရုံပေါင်သည် အလိုအလျောက်ပင် နတ်ဆိုးကိုးကောင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သို့သော် သူ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးကိုးကောင်စလုံး၏ ကျောပေါ်တွင် ယခုအခါတူညီသော ဆန်းကြယ်သံကြိုးတစ်ချောင်းစီ ရှိနေသည်။ သံကြိုးကိုးချောင်းစလုံးကို သွယ်လျသောပုံရိပ်တစ်ခုက လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

မင်ရောင်ဝတ်ရုံ လွင့်ဝဲသွားသည်နှင့်အမျှ တောက်ပသော ခရမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး လူတိုင်း အံ့ဩသွားစေရန် လူငယ်လေးသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် နတ်ဆိုးကြီး ကိုးကောင်စလုံးကို ဆွဲချနိုင်ခဲ့၏။

နတ်ဆိုးများက သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို စုဟုန်ရှို့ထံတွင် စုစည်းထားသော်လည်း လိပ်တပ်မတော်၏ အထက်တန်းစားများထဲမှ ထိပ်တန်းဖြစ်သော ဤနတ်ဆိုးအုပ်စုကို ဤသို့ မြင်တွေ့ရသည်မှာ အနည်းငယ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"ဒီကောင်ကို ခင်ဗျား ကိုင်တွယ်လိုက်၊ ကျုပ် သူ့ကို မနိုင်ဘူး။"

ရှန်းယီ က ဝူရုံပေါင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်၏။

"..."

စုဟုန်ရှို့သည် လူငယ်လေး၏ တည်ရှိမှုကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက သတိထားမိခဲ့ပြီး သူမ၏ ညီမကို ယခင်က မည်သူကယ်တင်ခဲ့သည်ကို သိသော်လည်း ရှည်လျားစွာ ဆွေးနွေးရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

သူမ ကိုယ်သူမ ထုတ်ဖော်လိုက်ချိန်မှစ၍ လူငယ်လေးသည် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

စုဟုန်ရှို့သည် အခြားသူများကို ကူညီရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတတ်သူ မဟုတ်သလို၊ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဤအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် များစွာပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စေနိုင်မည်ဟုလည်း မထင်ခဲ့ပေ။

မျှော်လင့်မထားဘဲ၊ သူသည် သိသာထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုတစ်ခုရှိစေရန် မှန်ကန်သော အချိန်ကို ရှာတွေ့ခဲ့၏။

"ငါ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်နိုင်ခဲ့ရင်၊ နင့်ကို ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တကယ် ထောက်ခံပေးမယ်။"

စုဟုန်ရှို့၏ ဖြောင့်မတ်သော ပြောဆိုချက်ကို နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးမှ အခြား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဦးသာ ကြားခဲ့လျှင် ကြီးစွာသော အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု ဖြစ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ စကား၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် တိုက်ရိုက်တပည့်များ အပါအဝင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်ကျင့်ကြံသူအားလုံးနှင့် ရန်သူဖြစ်သွားနိုင်၍ပင်။

၎င်းမှာ ဝေယွမ်ကျိုး ပင် မပြောရဲသော ရဲတင်းသည့် ကြေညာချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီသည် မကြားသကဲ့သို့ပင် နတ်ဆိုးကိုးကောင်နှင့် လုံးပန်းနေစဉ် သူ၏ အကြည့်က အသားအတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ထား၏။

စုဟုန်ရှို့သည်လည်း သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝူရုံပေါင်သို့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု စတင်ရန် လှည့်လိုက်သည်။

"သေသင့်မယ့်ကောင်"

ဝူရုံပေါင်သည် ရှန်းယီကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ရေထဲရှိ ထိုအကောင်က သေတော့မည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ၏ထံသို့ မည်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။

ဤမျှမိုက်မဲပြီး နားလည်ရခက်သော လုပ်ရပ်ပင်။

သို့သော် နန်ဟုန်ဟုခေါ်သော ဤနေရာတွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှလွဲ၍ စုဟုန်ရှို့၏ သတ်ဖြတ်မည့် တိုက်ကွက် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် မည်သူကမျှ အာရုံလွှဲခံရရန် မတတ်နိုင်ပေ။

ဝူရုံပေါင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အစင်းများကို ပြတ်သားစွာထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဝင်ရောက်လာသော ကျောက်စိမ်းဖြူဓားအပေါ်တွင်သာ သူ၏ အတွေးအားလုံးကို အာရုံစိုက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟေ့"

လိပ်အိုကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏စိတ်မှာ ပြိုကျလုမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိမထားမိဘဲ သူ၏ အနောက်မှ ခိုးဝင်လာရန်ဆိုသည်မှာ...

သူ၏ အနောက်တွင် မည်သူရှိနေသည်ကို ၎င်း မမြင်နိုင်ပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုသူသည် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်နင်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဖိနင်းလိုက်ရာ ဝူရုံပေါင်ကို ထိန်းချုပ်မရဘဲ ရှေ့သို့ လိမ့်ကျသွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"..."

ကျောက်စိမ်းဖြူဓားက လိပ်အိုကြီး၏ ပခုံးတစ်ဝက်ကိုဖြတ်တောက်သွားသည်အထိ ကိစ္စရပ်များက ဤမျှ လွယ်ကူစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု စုဟုန်ရှို့ပင် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ကျောက်ရုပ်သေးရုပ်သည် ၎င်း၏ဖခင်ကို ခြေနင်းခုံအဖြစ် အသုံးပြုကာ လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားပြီး အသားအတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွား၏။

ဝူကျွင်းက အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်နှင့် သက်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဟင်"

ဝူရုံပေါင်နှင့် စုဟုန်ရှို့တို့က တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြ၏။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအသစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းက တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ပုံရိပ်၏ အသွင်အပြင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ခဏမျှ အံ့ဩမှင်တက်သွားကြ၏။

ဝူရုံပေါင်က သူ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သွေးထွက်နေသော ပခုံးကို အုပ်ကာ သူ၏သားကို ဗလာကျင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သတင်းကောင်းမှာ တစ်ဖက်လူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာဖြင့် သူနှင့် တူညီသော အဆင့်ရှိသည့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခြင်းပင်။

သတင်းဆိုးမှာ ထိုသေသင့်သည့်ကောင်၊ ဤသတ္တဝါက သူ့ဆီကို လာနေခြင်းဖြစ်သည်။

"ကျောက်ရုပ်သေး"

စုဟုန်ရှို့က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။ သူမ၏ ကျယ်ပြန့်သော ဗဟုသုတဖြင့်ပင် ရုပ်သေးဖန်တီးခြင်းပညာရပ်က ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲလှသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှားပါးသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

နန်ဟုန်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့်ဆိုသည်မှာ အစစ်အမှန်ထိပ်တန်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အသက်မရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုက တူညီသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်၏ စွမ်းအားကို အရိပ်အမြွက်မျှသာ မြင်တွေ့ရလျှင်ပင် အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်ဟု သူမကို ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။

အသက်မရှိသော အရာဝတ္ထုတစ်ခုဆိုသည်မှာ ၎င်းသည်ကျဆုံးနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ မျိုးဆက်များစွာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းကို ဖန်တီးရန် လိုအပ်သော မိုးမြေရတနာများကိုသာ စုဆောင်းနိုင်ပါက ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ရုပ်သေးရုပ်များကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရန်ပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းက ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးကို ဖုံးကွယ်ထားတုန်းပဲလား။

အစောပိုင်းက ရှန်းယီ၏ စကားများနောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို သူမ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်

သွား၏။

ဝူရုံပေါင်ကို အနိုင်မယူနိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းသူ အမှန်တကယ် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဘက်လူ၏ အကြီးမားဆုံး အင်အားမှာ တာအိုနန်းတော် သို့မဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ် တစ်ခုခု မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်များ ဖန်တီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ဖြစ်ကြောင်းပင်။

"အခု၊ ငါ တကယ်ပဲ နင့် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်တော့မယ်။"

စုဟုန်ရှို့က သူမ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ ဝူရုံပေါင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် သူမ၏ ဓားက မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းလာသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုများပြုလုပ်လိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဝူကျွင်သည်လည်း အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်ကြီးအပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သခင်ထံမှ ဤမျှရက်ရောသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် တစ်ချိန်က စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့သော အဆင့်တစ်ခုသို့ နောက်ဆုံးတွင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး သူ၏ သခင် မျှော်လင့်ချက်များကို စိတ်ပျက်စေမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် လက်ဖဝါးများကို ကြမ်းတမ်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။ သူ၏ ကြွယ်ဝသော သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုအောက်တွင် သူ၏ ရွှေရောင်အစင်းများသည် သူ၏ ဖခင်ထက်ပင် ပိုမို ထူထပ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့အားလုံးက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားပြီး အသားတောင်ပံပိုးကောင်ကြီးကို ပြင်းထန်စွာဗုံးကြဲကာ လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရွှေရောင်အစင်းများက စုစည်းလာပြီး ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီးကို အသားတုံးတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက် ညှစ်ပစ်တော့မည့်အလားပင်။

"သေစမ်း"

ဝူကျွင်း၏ လက်ဖဝါးများသည် အသားပိုးကောင်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး တောင်ကြီးတစ်တောင်ကို မတင်လိုက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ မတင်လိုက်၏။

အခြေအနေက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နတ်ဆိုးကြီးကိုးကောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆန်းကြယ်သံကြိုးများ၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူအပေါ်သို့ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ဝိညာဉ်ရုပ်သေး၏ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လိုအပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကောင်ကို သူတို့ သတ်လိုက်သရွေ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည်။

"..."

ရှန်းယီက ဆန်းကြယ်သံကြိုးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နဂါးလှံရှည်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ သူ့ကို ဝန်းရံထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးကိုးကောင်ကို ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စွာ စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှန်းယီက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်၏။

သူတို့က အင်အားများနေလို့ကိုး။

ခရမ်းရောင်အရှိန်အဝါက သူ့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ရုတ်တရက် အပြာရောင်ကောင်းကင်ကြီးက တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။

ထို့နောက် လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မင်ရောင်ဝတ်ရုံပုံရိပ်များ အတန်းလိုက်က နတ်ဆိုးများ၏ အနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ကိုးခု... ကိုးဆယ်... ကိုးရာ...

နတ်ဆိုးအုပ်စု၏ အမြင်အာရုံသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်နေသော ဧရာမခရမ်းရွှေရောင် မျက်လုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်အထိပင်။ သူတို့သည် လှံဖျားများကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုဖြူဖျော့ပြီး ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားပါးပြီး မသိမသာမြင်နိုင်သော မာနထောင်လွှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် သူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်၊

"လာလေ"

တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ပစ်တာ၊ သူ ဒီလိုကိစ္စမျိုး မလုပ်ဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ။ တကယ်တော့ သူ နည်းနည်း... လက်ယားနေပြီ။