အခန်း (၂၀၇၇-၂၀၇၈)

အပိုင်း(၂၀၇၇)

မာနုနယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှသော စင်္ကြံလမ်းမကြီးများထက်တွင် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုရှစ်စု၏ ခြေသံများမှာ စည်းချက်ကျကျ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူတို့သည် ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များနှင့် စိတ်အာရုံကို နှိုးဆွပေးနိုင်သော စွမ်းအင်များကို တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ဦးအောင် အလုအယက် စုပ်ယူရင်း နာရီပေါင်းများစွာကြာအောင် ဖြည်းညှင်းစွာ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။

လူတိုင်းမှာ လောဘတကြီး ရှိနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ လူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့သို့ တိုးထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းမျိုး မပြုရဲကြဘဲ လူအုပ်၏ စီးဆင်းမှုအတိုင်း လိုက်ပါနေကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တံခါးရှစ်ချပ်မှာ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားကြ၏။ အတန်းတစ်ခုစီ၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးစီ ရှိနေကြသည်။ သူတို့မှာ သူတော်စင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်၊ သူတော်စင် ပါခက်၊ သူတော်စင် ခွန်ရှူး၊ သူတော်စင် နက်ပစ်၊ သူတော်စင် နက်ပရီ၊ သူတော်စင် ခတ်ပရီ၊ သူတော်စင် အာမွန်နက်နှင့် သူတော်စင် ဟားသွောတို့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် မည်သည့်အော်ရာကိုမျှ ထုတ်ဖော်မပြသော်လည်း သူတို့၏ တည်ရှိမှုကတင် လူအများကို ရိုသေခန့်ညားခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ လူငယ်နှင့် လူကြီး ကျင့်ကြံသူများစွာအတွက် ဤသူတော်စင်များသည် သူတို့လောက၏ နတ်ဘုရားများသဖွယ်ပင်။

အချို့သော လူငယ်များမှာမူ ယခုမှပင် ကမ္ဘာကြီး၏ ကျယ်ပြောမှုနှင့် သူတော်စင်များ၏ တည်ရှိမှုကို မြင်ဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့အတွက် ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို မြင်လိုက်ရခြင်းက အိပ်မက်သစ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း၊ အချို့အတွက်မူ မိမိကိုယ်ကို အားမလိုအားမရဖြစ်မှုနှင့် သိမ်ငယ်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှလုံးသားကိုပင် ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အစွန်းရောက် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်ပေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ အရည်အချင်းမှာ ကောင်းမွန်နေသော်လည်း ကြယ်တာရာ အမြုတေ အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ အလွန်ဆုံး မြို့တစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံရန် ဘေးကင်းသော နယ်မြေလေးတစ်ခုကို အားစိုက်ထုတ်ကာ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမျှသာ ရှိကြသေးသည်။ အသက်ရှူရုံမျှဖြင့် ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်သည်ဆိုသော အယူအဆမှာ သူတို့အတွက် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ပွဲများမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တိုက်ကြီးများကိုပင် မထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း၊ သူတော်စင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာမူ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကြယ်တာရာနယ်မြေများကို ရိုက်ခတ်စေနိုင်သည်။

သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို ဒဏ္ဍာရီများအဖြစ်သာ ထားရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့ကို လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းမှာ ဘာသာရေး ဆရာတစ်ဦးက မိမိကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားကို တိုက်ရိုက်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်စေသည်။ အချို့သော မြေကြီး ရှန့်ထို၊ လောကအင်ပါယာ နှင့် မူလတရားသူကြီး အဆင့်ရှိသူများပင် တစ်သက်တွင် တစ်ခါမျှ သူတော်စင်များကို အနီးကပ် မမြင်ဖူးကြပေ။ မူလတရားသူကြီးနှင့် သူတော်စင်ကြားတွင် အဆင့်နှစ်ဆင့်သာ ကွာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့ ခွန်အားနှင့် အမြင်မှာမူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

သူတော်စင်တိုင်းသည် ခန့်ညားထည်ဝါကြသော်လည်း ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည်။ သူတော်စင် ပါခက်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကြည့်မျိုးဖြင့် လူအုပ်ကို စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် လူတိုင်းမှာ ငြိမ်သက်သွားရသည်။ သူတော်စင် အာမွန်နက်မှာမူ မည်သူမျှ မထိတွေ့နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်၏ တည်ရှိမှုကမူ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို အစွဲအလမ်းအကြီးဆုံး ဖြစ်စေသည်။ သူမသည် လှပလွန်းလှသည်။ ရမ္မက်ဇော်များ၊ သိမ်ငယ်မှုများနှင့် မေ့မရနိုင်သော ပုံရိပ်များကို လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်ထားရစ်ခဲ့သော်လည်း သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အော်ရာမှာမူ မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်ဝံ့သော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူတော်စင် နက်ပစ်မှာမူ ရိုးရှင်းပြီး သူ၏ အပြုံးက လူတိုင်းကို ယုံကြည်မှုနှင့် နွေးထွေးမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

သူတော်စင်တိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်ပန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ် စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ခန့်ညားလှသော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် နံရံများ၊ ကြမ်းပြင်များနှင့် မျက်နှာကြက်များဆီမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

“အရပ်ရှစ်မျက်နှာ ထိပ်သီးဆွေးနွေးပွဲမှ ကြိုဆိုပါတယ်...”

ထိုစကားလုံးများမှာ ကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များကို လန်းဆန်းသွားစေသည်။ နာမည်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ဂလက်ဆီအဆင့် ဆွေးနွေးပွဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်များအားလုံး ရှေ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ကြရာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။ သူတို့သည် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော တံခါးရှစ်ချပ်ရှေ့တွင် ရပ်နေကြသည်။ စင်္ကြံလမ်းများမှာ အပ်ကျသံပင် ကြားရလောက်အောင် ငြိမ်သက်သွားပြီး လူတိုင်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေကြသည်။

ရှေးဟောင်းအသံကြီးမှာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“ငါတို့လောကဟာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဘိုးဘေးတွေရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေကို နှောင့်နှေးစေခဲ့တယ်... ဒီနေ့မှာတော့ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ကြီးမြတ်တဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခု ရယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးအပ်သွားမယ်”

“ရှေ့ကို ကြည့်...”

လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ သူတော်စင်များထံမှသည် တံခါးကြီးများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုတံခါးကြီးများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများစွာဖြင့် ကြယ်တာရာများ လှည့်ပတ်နေသကဲ့သို့ လှပစွာ ထွင်းထုထားသည်။

“မင်းတို့ မြင်တွေ့နေရတာက တံခါးရှစ်ချပ်ထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အော့ဒိုယက် တံခါးတွေပဲ”

အော့ဒိုယက် ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် မူလဖန်တီးခြင်း ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို အလိုအလျောက် နားလည်သွားကြသည်။

“မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာဟာ ဒီတံခါးတွေရှေ့မှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ ကံကောင်းရင် ပိုမိုကျယ်ပြောတဲ့ အမြင်တွေကို ရရှိဖို့ ကြိုးစားနိုင်လိမ့်မယ်” ထိုအသံကြောင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပိုမိုကျယ်ပြောတဲ့ အမြင် ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို မသိကြသော်လည်း ၎င်းသည် သူတို့၏ အိပ်မက်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

“ရှေ့ကို တက်လှမ်းခဲ့ကြ”

ထိုအသံကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့မှာ ဆွဲငင်အား တစ်ခုကြောင့်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြပြီး လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် နယ်မြေ ၏ သတ္တမအဆင့်တွင် ရှိကြသော လျှို့ဝှက်အရှင် များ ဖြစ်ကြသည်။

စုစုပေါင်း ရေတွက်ကြည့်လျှင် ၂၃ ဦး ရှိသည်။ သူတော်စင် ၁၀ ပါး ရှိသော်လည်း လျှို့ဝှက်အရှင်မှာ ၂၃ ဦးသာ ရှိခြင်းမှာ အချိုးမညီဟု ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားရင်း ကျဆုံးသွားသူများစွာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲမှ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ထားကြပြီး မျိုးဆက်သစ်များကို ပျိုးထောင်ကာ မိမိတို့၏ အမည်ကို သမိုင်းတွင် ကျန်ရစ်စေရန်သာ ရည်ရွယ်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

“လာခဲ့ကြ... မင်းတို့မှာ ကံပါသလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်...”

ထိုအသံကြောင့် လျှို့ဝှက်အရှင်များမှာ ဘာလုပ်ရမည်ကို အလိုလို သိရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်ဖော်ကာ တံခါးအတွင်းသို့ ပေးပို့လိုက်ကြသည်။

ဟူး... ဟူး...

ငြိမ်သက်နေသော လေထုအတွင်းမှ တစ်ဆင့် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်တန်းများမှာ တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ တံခါးပေါ်ရှိ ကြယ်တာရာများမှာ ပိုမိုတောက်ပစွာ လှည့်ပတ်လာပြီး စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုလုံး အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤဖြစ်စဉ်မှာ ရှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

စောင့်ကြည့်နေသူများမှာလည်း မျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေကြသည်။ ထို့နောက် အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တန်းများမှာ ကျင့်ကြံသူများထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

“...”

လျှို့ဝှက်အရှင်များမှာ ရိုသေခန့်ညားသော အမူအရာများ ရှိနေသော်လည်း သူတော်စင်များမှာမူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။ မည်သည့် လျှို့ဝှက်အရှင်မျှ ရွေးချယ်ခြင်း မခံခဲ့ရပေ။

“ဝင်သွားနိုင်ပြီ...”

တံခါးကြီးများ ပွင့်သွားပြီး လျှို့ဝှက်အရှင်များမှာ သူတော်စင်များကို လေးစားစွာ အလေးပြုလျက် အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ တံခါးကြီးများက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွင် ရှိနေသော အားနည်းချက်များနှင့် အမှားများကို ထောက်ပြပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတော်စင်ကြီး တစ်ဦး၏ သင်ကြားမှုကို ရရှိခြင်းထက်ပင် ပိုမို တန်ဖိုးရှိလှသည်။

သူတို့သည် ဤအမှားများကို ပြင်ဆင်နိုင်လျှင် သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ပိုမို မြင့်မားလာမည်ဟု ယုံကြည်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်သွားကြသည်။ သူတို့ ဝင်သွားပြီးနောက် တံခါးကြီးများမှာ ပြန်လည် ပိတ်သွားတော့သည်။

“ရှေ့ကို တက်လှမ်းခဲ့ကြ”

နောက်တစ်သုတ်မှာ မူလတရားသူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ စုစုပေါင်း ၇,၇၂၆ ဦး ရှိသည်။ သူတို့သည်လည်း အလားတူပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ရွေးချယ်ခြင်း မခံခဲ့ရဘဲ အမှားများကိုသာ သိရှိခွင့်ရကာ အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လောကဧကရာဇ်များ အလှည့် ရောက်လာသည်။

သူတော်စင် ပါခက်သည် ဤအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ပထမဆုံး အတွေ့အကြုံကို သတိရကာ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ ထိုစဉ်က ပြိုင်ပွဲဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာထဲမှ ၆၄ ဦးသာ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရပြီး စင်္ကြံတစ်ခုစီအတွက် ရှစ်ဦးစီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူမသည် လျှို့ဝှက်ဝိညာဉ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ယခု ရပ်နေသော သူတော်စင် ရှစ်ပါးစလုံးမှာ ထိုစဉ်က ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည့် ရှစ်ဦးထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင်ရော နောက်ထပ် ရှစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာဦးမည်လော...။

***

အပိုင်း(၂၀၇၈)

ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးအတွင်း လေတိုးသံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် တံခါးရှစ်ချပ်မှာ ကြယ်တာရာများသဖွယ် တည်ရှိနေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသော လူတစ်ဦးသည် သဲပြင်ပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် မန်နာ အလွှာတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် သဲများနှင့် တိုက်ရိုက် မထိတွေ့ပေ။

“ဒါက မာနုနယ်မြေရဲ့ လောကအမြုတေ အတွင်းပိုင်းပေါ့ ဟုတ်လား...”

ဝေ့ဝူယင် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဒြပ်စင်ကို ချိတ်ဆွဲထား၏။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ထားသည်။

“ဘယ်သူက ငါ့နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာလဲ”

ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ခန့်ညားလှသော အသံကြီးက ဟိန်းထွက်လာရာ သဲပြင်ကြီးပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းမော့ကာ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် ကောင်းကင်ကို ကြည့်လျက် အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

“ဂျိုးငှက်နီမြို့က ဝေ့ဝူယင်ပါ”

"..."

ဂျိုးငှက်နီမြို့တော်က ဝေ့ဝူယင်...

ရိုးရှင်းလွန်းသော မိတ်ဆက်မှုပင်။

ဝိရောဓိဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ယံကို မိုးကြိုးသဖွယ် တုန်ဟည်းစေခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းအသံပိုင်ရှင်မှာ ခေတ္တမျှ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သွားသည်။ လေထုမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး သဲပွင့်များပင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။ ထွက်ပေါ်လာသော အသံနေအသံထား တစ်ခုချင်းစီကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားနေပုံရပြီး သူ၏ ကျယ်ပြောလှသော မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ထိုအမည်၏ အရေးပါမှုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော ဦးနှောက်အသုံးပြုမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခြေအမြစ်မရှိသော ဝေခွဲမရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် စကားတစ်လုံးတည်းသော တုံ့ပြန်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ..."

ဝေ့ဝူယင်၏ တည်ငြိမ်သော အပြုံးမှာ သရော်ပြုံးအဖြစ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအသံထဲတွင် တမင်တကာ ပြုလုပ်ထားသော မလေးစားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ အမည်နှင့် သူ၏ အရေးမပါသော တည်ရှိမှုမှာ သူမှတ်သားထားရန် သို့မဟုတ် သိရှိရန် မထိုက်တန်ဟု ဖော်ပြချင်နေပုံရသည်။

"မင်းရဲ့ မိဘတွေက မင်းကို အခြေခံ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတွေ မသင်ပေးခဲ့ဘူးလား... တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူဘယ်သူလဲလို့ မေးရင် သူက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းသိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ကိုယ့်အမည်ကို အရင်ပြောပြရတယ်လေ..."

အသံပိုင်ရှင်၏ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မလေးစားမှုကို ဝေ့ဝူယင်က ဘာမျှ အရေးမစိုက်ဘဲ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ယံရှိ အမှတ်တစ်ခုကိုသာ အေးအေးလူလူ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်... ငါ မင်းကို သင်ပေးမယ်လေ... စမ်းကြည့်ကြမလား"

"..."

ဝေ့ဝူယင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မန်နာစွမ်းအင်က သဲပွင့်လေးများကို အသာအယာ လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။ သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများက လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဂျိုးငှက်နီမြို့တော်က ဝေ့ဝူယင်... ကဲ မင်းအလှည့်"

သူက စိတ်ရှည်သည်းခံသော ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သို့သော်... သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ ကောင်းကင်ယံတွင် အလွန်လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော အရာတစ်ခုကို အမှီလိုက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ထိုအသံကြီးမှာ ပြင်းထန်သော ခွန်အားများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ သဲပွင့်လေးများသည် သဲလေပွေလေးများ ဖြစ်တော့မည့်အလား ဝဲလှည့်လာကြသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာ တံခါးရှစ်ချပ်မှာလည်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သဲကန္တာရကြီးကို ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင် အလင်းများဖြင့် ဆေးခြယ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ကဲပါ... နည်းနည်းတော့ ခက်ကောင်းခက်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ယုံကြည်တယ်"

ဝေ့ဝူယင်က အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ယူနေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို အားပေးသကဲ့သို့ လေသံကို လျှော့ကာ စိတ်ရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လုပ်နိုင်ပါတယ်... ကဲ ဒီမှာကြည့်... ငါက ဂျိုးငှက်နီမြို့တော်က ဝေ့ဝူယင်"

နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြန်သည်။ သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ တိကျလွန်းသော အနေအထားဖြင့် လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သေမျိုးအငွေ့အသက်၊ လျှို့ဝှက်အငွေ့အသက်နှင့် ထာဝရအငွေ့အသက်များ ရောယှက်နေသော ပါရဂွန် တစ်ဦး၏ အော်ရာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သဲကန္တာရကြီး တစ်ခုလုံး သိသိသာသာ တုန်ခါလာတော့သည်။

"...မင်းက ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် မဟုတ်ဘူးပဲ"

ထိုအသံထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသများ ပါဝင်နေသည်။ ထို့နည်းတူစွာပင် ဝေခွဲမရမှုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပါဝင်နေပုံရသည်။

"မဟုတ်ဘူးလေ... ငါက ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါ ပြဿနာရှိလို့လား"

ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဤတည်ရှိမှုမှာ ဝိညာဉ်စက်ဝန်း အစီအရင် နှင့် ဆင်တူသော အရည်အသွေးများ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်တို့ တည်ဆောက်ထားသော အစီအရင်နှင့် ခြားနားစွာပင်... ဤနေရာသည် ကောင်းကင်တာအို၏ ဥပဒေသများကို ချိုးဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အကုသိုလ်များ စုဆောင်းခြင်းမျိုး မရှိပေ။ ဝေ့ဝူယင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပိုမို မြင့်တက်လာသည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများများဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနေရာသည် ငရဲဘုံ၏ ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကိုယ်စားပြု လုပ်ဆောင်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

အချို့သော နေရာများတွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေသော်လည်း၊ ငရဲဘုံသို့ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်ဖူးသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် ကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ ချီးကျူးထိုက်သော လက်ရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် မြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ လက်ရာပင်။

ဝုန်း...

ဝေ့ဝူယင်၏ အနီးရှိ သဲပြင်အောက်မှ အရာဝတ္ထုတစ်ခုမှာ တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ တံခါးတစ်ချပ်ပင်။ ရိုးရှင်းလှပြီး သာမန်လူတန်းစားတို့၏ အိမ်တံခါးနှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။

"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားစမ်း"

ထိုအသံမှာ ငြင်းဆန်ရန် အခွင့်အရေး မပေးဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အော်..."

ဝေ့ဝူယင်သည် ကောင်းကင်ယံမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး ဘယ်ကိုမှ ဦးတည်မထားသော ထိုတံခါးပိတ်ကြီးကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းထံမှ ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများနှင့် အာကာသ ဥပဒေသ အပေါ် သာမည အာဏာ တို့အရ ဤသည်မှာ မာနုနယ်မြေ၏ လောက အမြုတေမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဤမလေးမစား လုပ်တတ်သော အသံပိုင်ရှင်က သူ့ကို ထွက်ပေါက် ပေးနေခြင်းလော။

"ငါ လမ်းပျောက်နေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား... ဟား ဟား..."

ဝေ့ဝူယင် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ငါ ရောက်ချင်တဲ့ နေရာကို ငါ ရောက်နေတာလေ... အဲဒီတော့ ဘာလို့ အလွယ်တကူ ထွက်သွားရမှာလဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်ကြောင့်တင် မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မှန်းလို့ ရသွားပြီ... မင်းမှာလည်း မင်း ရုန်းကန်နေရတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိပုံရတယ်"

တံခါးကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်က ၁၈၀ ဒီဂရီ လှည့်လိုက်ပြီး တံခါးရှစ်ချပ်ရှိရာ ကောင်းကင်ယံကို တစ်ဖန် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"ဆိုလိုတာက ငါက ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် မဟုတ်ရင် မင်း ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

ဝေ့ဝူယင်၏ ထက်မြက်သော အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက် အာရုံခံနိုင်စွမ်းက ထိုအသံပိုင်ရှင်၏ စိတ်တိုမှုကို ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို အတည်ပြုရန်အတွက် ဝေ့ဝူယင်က ဖုံးကွယ်ထားမှုကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းကို အကုန်အစင် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် ပထမအဆင့်... လျှို့ဝှက်ကြယ်တာရာအဆင့်...

ဤတည်ရှိမှုမှာ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခွန်အား၊ အသက်နှင့် လိင်အမျိုးအစားတို့ကိုပါ တွေ့မြင်သွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ထိုအသံမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဟိန်းဟောက်သံ မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည့် အသံမျိုး ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ ဒီတစ်ခါ ပိုပြီး ရှင်းအောင် ပြောမယ်... တစ်ခါပဲ ပြောမှာနော်... ဂျိုးငှက်နီမြို့တော် ဝေ့မျိုးနွယ်က ဝေ့ဝူယင်... အာရုဏ်ဦး အင်ပါယာရဲ့ အာဏာရှင် ဧကရာဇ်နဲ့ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် မျိုးဆက် အမွေအနှစ်ရဲ့ လောကရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်ပဲ"

ဝေ့ဝူယင် အမည်အပြည့်အစုံကို ကြေညာလိုက်သည်နှင့် အင်ပါယာ ဥပဒေသ အော်ရာများမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သဲပြင်ကြီးကို လှုပ်ခတ်သွားစေကာ လေထုကို ပြန်လည် လှုပ်ရှားစေတော့သည်။ သဲပြင်ပေါ်တွင် ဓားသွားတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ အမှတ်အသားလေးများကို မြင်တွေ့ရ၏။

ဝေ့ဝူယင်က ထိုအသံပိုင်ရှင်ကို သူကိုယ်သူ ပြန်လည် မိတ်ဆက်ရန် စနောက်၍ ပြောတော့မည့်အချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ တည်ရှိမှုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လှည့်ပတ် တုန်ခါလာတော့သည်။

"ငါက... ဟိုးရပ်စ် ပဲ"

***