အခန်း (၂၀၇၉-၂၀၈၀)

အပိုင်း(၂၀၇၉)

"ငါက... ဟိုးရပ်စ် ပဲ"

ထိုစကားလုံးမှာ ကန္တာရတစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းသွားစေသဖြင့် ဝေ့ဝူယင်ပင် သဲများကြားတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် ကာကွယ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူက မန်နာစွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သဖြင့် သဲတစ်ပွင့်မျှ သူ၏ အသားကို မထိတွေ့နိုင်တော့ပေ။

"မာနုနယ်မြေရဲ့ အစောင့်အရှောက်... ဒူယတ်ရဲ့ ကာကွယ်သူ... အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ယံရဲ့ နတ်ဘုရား"

စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီတွင် ကြယ်တာရာများကိုပင် ပုံပျက်သွားစေနိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားနှင့် အော်ရာများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် သာမန် သူတော်စင်များကိုပင် ကြောက်ရွံ့ထွက်ပြေးစေနိုင်သော လွှမ်းမိုးမှုရှိသည့် စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က အသာအယာ လက်ခုပ်တီးလိုက်၏။

"တော်တယ်... မင်း လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ"

ထိုပြင်းထန်လှသော အော်ရာများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ခတ်နိုင်ပေ။

"မင်းကို ဒီနေရာမှာ နေခွင့်မပြုဘူး... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း"

ထိုအသံမှာ ကြယ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ လေလှိုင်းကြီး တစ်ခုမှာ ဝေ့ဝူယင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော လောကဖိအားဖြင့် သူ့ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်မှာ အမြဲတမ်း ပုံမှန်ထက် သန်မာနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်နှင့် ငရဲဘုံ၏ ဘေးဒုက္ခများကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့မှုများက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပိုမို သန်မာစေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကို ချေမှုန်းနိုင်သော ထိုဖိအားမှာ သူ့အတွက် လေပြေလေး တစ်ခုထက် မပိုပေ။

"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့"

ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ကန္တာရကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ရွှေရောင်နှင့် ငွေရောင် သဲလှိုင်းကြီးများ ကြွတက်လာသကဲ့သို့၊ သဲထဲမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်များမှာလည်း အော်ဟစ်ငိုယိုသံများနှင့်အတူ ပြန်လည် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဝိညာဉ်များ၏ အသနားခံသံများနှင့် သူ့ကို ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် သတိပေးနေသည့် အော်ဟစ်သံများကိုပင် ကြားနေရသည်။ ဤသည်မှာ စက္ကန့် ၃၀ ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

"ပြီးပြီလား..."

ဝေ့ဝူယင်က စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"..."

"ငါ စောင့်နေမယ်လေ..."

ဝေ့ဝူယင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

ခဏချင်းမှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ရပ်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သဲကန္တာရကြီးမှာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတော့သည်။ တံခါးရှစ်ချပ်ရှိသော ကောင်းကင်ယံမှာလည်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ လှည့်စားမှုတစ်ခုသဖွယ်ပင်။

"မင်းက... ဘယ်သူလဲ"

ထိုအသံမှာ ယခင်ကဲ့သို့ မခန့်ညားတော့ဘဲ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီး စစ်မှန်သော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ထိုအသံက ဝေ့ဝူယင် ဘယ်သူလဲဟု ငါးကြိမ်မြောက် မေးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဝေ့ဝူယင်ကလည်း ထပ်မပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထိုသို့ ထပ်တလဲလဲ မေးနေခြင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ဆရာကြီး ဟိုးရပ်စ်... မင်းအနေနဲ့ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အောက်က သူတွေကို ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူးဆိုတော့၊ ငါတို့ကြားမှာ ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ရသလိုမျိုး သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီတော့ ငါ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောမယ်... ငါ ဒီကို လာတာက..."

သူက ကြယ်တာရာ တံခါးရှစ်ချပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါတွေအတွက်ပဲ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကြယ်တာရာ တစ်ခုမှာ ထာဝရ အာရုဏ်ဦးနှင့် နေဝင်ချိန်တို့ ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဘာလဲ..."

မိမိကိုယ်ကို ဟိုးရပ်စ်ဟု ခေါ်ဆိုသော အသံပိုင်ရှင်မှာ အံ့သြသွားသည်။ ဤတံခါးများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ ညီညွတ်မှုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှုကို တွေ့ရှိမှသာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာရမည့် အရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမှာမူ တစ်ခုတည်းသာ ပွင့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း လုပ်တာလား"

ဟိုးရပ်စ်က ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ဟင်... ငါက အပြစ်မရှိပါဘူး"

ဝေ့ဝူယင် မျက်လုံးများကို တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လိုက်၏။

"သူတို့က သူ့ကို တံခါးတွေကို နားလည်အောင် ခွင့်ပြုပေးလိုက်တာလား"

ချောင်စွေ့ဖုန်းက သူမ၏ ခင်ပွန်းအနေဖြင့် အာရုဏ်ဦး အဖွဲ့ဝင်များကို တံခါးများမှတစ်ဆင့် စေလွှတ်ချင်သည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း... အမှန်စင်စစ် ဝေ့ဝူယင်သည် သူမကို ထိုအကြောင်း တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။ သူမသည် အခြားသူများ၏ အကျိုးအတွက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီအတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ရယူရန်နှင့် ဝေ့ဝူယင်၏ ရှေ့ဆက်မည့် အစီအစဉ်များအတွက် လမ်းခင်းရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအလင်းရောင်မှာ စုမေ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝရား..

ထိပ်တန်း သားရဲတစ်ကောင်၏ လောကတုန်ဟည်းစေသော ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြားတံခါး တစ်ချပ်မှ သေမင်းအငွေ့အသက်များ ပါဝင်သော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ကျူးဟိုင်...

ကြည့်ရသည်က... မူလ အာဏာရှင် အဖွဲ့ဝင်များသည် ဤအခွင့်အရေးကို ရယူရန် သူ၏ အကူအညီ မလိုပုံရပေ။ သူ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် အခြားတံခါး တစ်ချပ်မှာ အရိပ်အယောင်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အာရုံမခံနိုင်သူများအတွက်ဆိုလျှင် တံခါးရှစ်ချပ်မှာ ခုနစ်ချပ်သာ ကျန်တော့သကဲ့သို့ ထင်ရပေလိမ့်မည်။

...

ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာများ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုမှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် မမျှော်လင့်ထားသော အရာပင် ဖြစ်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စုမေ့နှင့် ကျူးဟိုင်တို့သည် အများနားလည်ထားသော ယုတ္တိဗေဒကို ကျော်လွန်ကာ လူရှစ်ယောက်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး မိမိတို့နှင့် သက်ဆိုင်သော တံခါးများအတွင်းမှ နက်ရှိုင်းလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။ အရိပ်အယောင် အော်ရာများ ဖုံးလွှမ်းသွားသော တတိယမြောက် တံခါးကို ကြည့်ပြီး ဝေ့ဝူယင်မှာ အော်ရယ်မိတော့မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

မာနုနယ်မြေ၏ အစောင့်အရှောက်၊ ဒူယတ်၏ ကာကွယ်သူနှင့် အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ယံ၏ နတ်ဘုရားဟု မိမိကိုယ်ကို ခေါ်ဆိုထားသော ဟိုးရပ်စ် ၏ စိတ်အာရုံမှာမူ မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် ဝေခွဲမရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ မရည်ရွယ်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်ဖိအားများမှာ သဲကန္တာရကြီးအတွင်းသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ကျရောက်နေတော့သည်။

‘ကြည့်ရတာ ငါ လှုပ်ရှားဖို့ မလိုတော့ဘူးထင်တယ်...’

ဝေ့ဝူယင်က ကျေနပ်သော အတွေးနှင့် ပြုံးလိုက်သည်။ သူတော်စင် ရှစ်ပါးသည် အဂ္ဂိရတ် ထုတ်ကုန် အနည်းငယ်အတွက်နှင့် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလွယ်တကူ လက်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ အတွေးထဲတွင် အချက်တစ်ခုက ပေါ်လာပြန်သည်။

နယ်မြေများ...

ထိုမိတ်ဆက်စကားထဲရှိ အသေးအဖွဲဟု ထင်ရသော အချက်ကလေးတစ်ခုကို သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စတုတ္ထမြောက် တံခါးမှာ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များဖြင့် စတင် ပေါက်ကွဲလာတော့သည်။ ငြိမ်သက်နေသော လေထုမှာ ထိန်းချုပ်မရသော မီးဥပဒေသ အပေါ် သာမည အာဏာကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားရသည်။ မီးလမ်းစဉ်၏ ကလေးငယ်မှာလည်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေဖုန်းပေါင်သည်လည်း ထိပ်တန်း အာရုဏ်ဦး အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် အရှုံးမပေးပေ။ သို့သော်... သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံမှာ စုမေ့နှင့် ကျူးဟိုင်တို့ထက် ပိုမို တိုက်ရိုက်ကျပြီး ပိုမို ပြင်းထန်လှသည်။ တံခါးကြီးမှာ တံခါးအသွင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ တောက်လောင်နေသော ကြယ်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိပ်အယောင် အော်ရာများ ဖုံးလွှမ်းထားသော တံခါးမှာ ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ဝေ့ဝူယင်၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများတို့မှလွဲ၍ ကျန်အာရုံများတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်းသည် အရိပ်များနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကာ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားပုံရသည်။

ထို့နောက်တွင် ကျူးဟိုင်၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြန်သည်။ အနီရောင် အလင်းတန်းများသည် တံခါးကို စတင် ဝါးမြိုနေပြီး တံခါးကြီးမှာ သိသိသာသာ သေးငယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ ရွှေဖုန်းပေါင်ကလည်း တံခါးကို မီးစိုက်ရန် ထင်းသဖွယ် အသုံးချကာ ရက်ရက်စက်စက် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ အရိပ်အယောင်များက တံခါးကို မိမိအတွင်းသို့ စုပ်ယူကာ လုံးဝ ကွယ်ပျောက်စေရန် ကြိုးစားနေသည်။ ကျူးဟိုင်ကမူ လက်သည်းနှင့် သွားများကြားတွင် မိထားသော သားကောင်သဖွယ် တံခါးကို တစ်စစီ ဝါးမြိုကာ ဘာမျှ အလဟဿ မဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေသည်။

စုမေ့မှာမူ အစပိုင်းတွင် အေးဆေးဆုံးဟု ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း တံခါးထံမှ အလင်းရောင်နှင့် စွမ်းအင်အားလုံးကို သူမက ဆွဲထုတ်ယူလိုက်သဖြင့် တံခါးကြီးမှာ အလင်းကင်းမဲ့သွားသည်ကို ဝေ့ဝူယင် မြင်လိုက်ရသည်။ ကျူးဟိုင်က တံခါးကို အစာသဖွယ် စားသုံးလိုက်သည်ဆိုလျှင်၊ စုမေ့ကမူ တံခါးအတွင်းရှိ အနှစ်သာရ အားလုံးကို ယူဆောင်သွားကာ တံခါးကို အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများဖြင့် အခွင့်အရေးကို အတင်းအဓမ္မ အရယူနေကြခြင်းပင်။ ထို့ပြင် ပဉ္စမမြောက် တံခါးမှလည်း ထက်မြက်သော အော်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ယောင်ဟုန်ရိက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရပ်စမ်း..."

***

အပိုင်း(၂၀၈၀)

"ရပ်စမ်း..."

အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ယံ၏ နတ်ဘုရားမှာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တံခါးလေးချပ်ဆီသို့ သူ၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားများကို ပေးပို့လိုက်သည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်က ထိုနှောင့်ယှက်မှုကို အလွယ်တကူ ခွင့်မပြုပေ။

"ဒီမှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်ရအောင်လေ... ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်အော်ရာမှာ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထလာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သဲကန္တာရကြီး တစ်ခုလုံးကို ငွေရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားစေကာ ကောင်းကင်ယံကိုလည်း ကြယ်တာရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အလှပဆုံး ကောင်းကင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

၎င်းသည် စွမ်းအင်များနှင့် ဥပဒေသများကို လွှင့်စင်သွားစေနိုင်သော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုသဖွယ် တံခါးရှစ်ချပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ထိုအရှိန်အဟုန်ကြောင့် ဟိုးရပ်စ်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် မလိုက်ဖက်သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သံကို ထုတ်ဖော်မိသွားသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သဲများမှာ လွင့်စင်သွားပြီး ပေထောင်ချီနက်ကာ ပေသောင်းချီ ကျယ်ပြောသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် မန်နာစွမ်းအင်များပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝေ့ဝူယင် ဝိညာဉ်ဆင်းတုသို့ ရောက်ရှိကတည်းက သူ၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားမှာ သာမန်ထက် များစွာ သာလွန်ခဲ့သည်။ ယခု သူ လျှို့ဝှက် အာဏာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားမှာ မည်သည့် သူတော်စင်မျှ မယှဉ်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

ဟိုးရပ်စ်၏ နှောင့်ယှက်မှုကို ဝေ့ဝူယင်က ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်ခွန်အား နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကြောင့် နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ ကစဉ့်ကလျားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း လှပသော လှိုင်းတွန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ သဲကန္တာရကြီးမှာလည်း လုံးဝနီးပါး ငွေရောင် ပြောင်းသွားတော့သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဝေ့ဝူယင်မှာ ဟိုးရပ်စ်ကို တားဆီးနိုင်ရုံမျှမကဘဲ အသာစီးဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"မင်းက... ဘယ်သူလဲ"

ထိုမေးခွန်းမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ အသံပိုင်ရှင်၏ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော တကယ့် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

"ဟား ဟား..."

ဝေ့ဝူယင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အော်ရာဖြင့် တံခါးရှစ်ချပ်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။ သူ၏ အာရုဏ်ဦး အဖွဲ့ဝင်များက ဤအခွင့်အရေးကို အရယူလိုကြသဖြင့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်မှာ နတ်ဘုရားများပင် ဖြစ်ပါစေ၊ မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဧကရာဇ်အနေဖြင့် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ပင်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအတွက် ဂုဏ်ယူမိသကဲ့သို့၊ ဤသူတော်စင်များကို သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေးအပ်ရန် ဖျောင်းဖျနိုင်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ် (ချောင်စွေ့ဖုန်း) ကိုလည်း ချီးကျူးမိသည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား"

ထိုအသံမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ တားဆီးမှုကို မည်သို့မျှ မကျော်ဖြတ်နိုင်သောအခါ ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်သွားသည်။ သို့သော် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်၏။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဝေ့ဝူယင်သည် တိုက်ခိုက်ချင်နေသည်။ သူ၏ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ရရှိလာသော ခွန်အားများကို ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် အဆင့်ရှိ တည်ရှိမှုတစ်ခုနှင့် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မကြုံစဖူးသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ ခွန်အားကို အတိအကျ မခန့်မှန်းနိုင်သေးပေ။

သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်နှင့် တိုက်ပွဲမှာ သေမျိုးနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေစဉ်က သူ၏ အကန့်အသတ်ကို သိရှိရန် အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု လျှို့ဝှက်အာဏာရှင် အဆင့် ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ လျှို့ဝှက်အင်အား နှင့် သူ၏ တည်ရှိမှု အဆောက်အအုံတို့က ဖော်ပြ၍မရသော ပြောင်းလဲမှုများကို ဆောင်ကျဉ်းလာခဲ့သည်။

သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကြယ်တာရာ သခင်တစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်ကြယ်တာရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အဆပေါင်းများစွာ သန်မာလာလေ့ ရှိသည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်ကမူ ပုံမှန်အတိုင်း တက်လှမ်းခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုသူ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် သူ စိတ်ပျက်မိသည်။ ဤဂလက်ဆီကို အခြားသော ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင်များရန်မှ ကာကွယ်ပေးနေသည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီမှာ အလကား မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဝေ့ဝူယင်က ဤတည်ရှိမှုမှာ နေရာဒေသအားဖြင့်သာ ကန့်သတ်ခံထားရသည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ မကြာသေးမီက ကျန်းကျန့်ဝမ် သောင်းကျန်းသွားစဉ်က မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အစီအရင် သို့မဟုတ် တည်နေရာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျိန်ဆိုချက် တစ်ခုခုကြောင့် ကန့်သတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ မည်သို့သော ကျိန်ဆိုချက်က ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင် အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဤမျှအထိ ကန့်သတ်ထားနိုင်သနည်း။

အရေးကြီးဆုံးမှာ... ဤနေရာသည် အဘယ်နည်း။

ဘုန်း... ဘုန်း...

ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်ခွန်အားမှာ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။ ဟိုးရပ်စ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တိုက်ရိုက်ကျသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကို ခြေမှုန်းနိုင်လောက်သော စွမ်းအားမျိုး မရှိပေ။

ထိုစဉ် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယောင်ဟုန်ရိ၏ တံခါးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အလင်းတန်းများမှာ အလိုအလျောက် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေဖုန်းပေါင်၊ စုမေ့၊ ကျူးဟိုင်နှင့် အရိပ်အယောင်များကလည်း သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဝူယင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများဖြင့် စုမေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် တံခါးမှ လက်ကို ဖယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အနက်ရောင် မျက်ဝန်းများက ဝေ့ဝူယင်ကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လာပြီး အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ စုမေ့၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမက သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ဝေ့ဝူယင် စိတ်အေးသွားရသည်။

ကျူးဟိုင်သည်လည်း သွေးမြူများကို တံခါးအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ရွှေဖုန်းပေါင်မှာမူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော လူသားပုံစံဖြင့် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျိန်ဆဲချင်နေပုံရသည်။ အရိပ်အယောင်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တံခါးမှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"..."

ဟိုးရပ်စ်ပင်လျှင် ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

"သူတို့အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုတ်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား"

ဝေ့ဝူယင် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် စုမေ့ထံမှ ဝိညာဉ်သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

"ဒီတံခါးက ဝိညာဉ်တွေကို ကူးစက်စေတယ်..."

စုမေ့က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် အစီရင်ခံလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသည်ကို သိသဖြင့် သူမ အကျယ်တဝင့် ရှင်းမပြတော့ပေ။ သူမသည် အခြားသူများကိုလည်း သတိပေးချက်များ ပေးပို့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က တံခါးရှစ်ချပ်ကို ပြန်လည် စစ်ဆေးလိုက်သောအခါ စုမေ့၏ စကားကြောင့် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ဝေ့ဝူယင်က အစပိုင်းတွင် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်များကို ရယူရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အခိုးခံရပြီး ကူးစက်ခံထားရသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ရယူနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေဖုန်းပေါင်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မီးရှို့ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တံခါးအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး တစ်ပိုင်းမှာ အထိန်းသိမ်းခံရကာ၊ ကျန်တစ်ပိုင်းမှာ ဝိညာဉ် လမ်းပြမှု ဟူသော အမည်ဖြင့် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးခြင်း ခံရသည်။

လမ်းညွှန်မှု ရရှိသူများမှာမူ မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းပြမှုကြောင့်ဟုသာ ထင်မှတ်ပြီး ဘာမျှ သံသယဝင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အာရုဏ်ဦး အဖွဲ့ဝင်များက မည်သူနည်း။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပါဝင်လာခြင်းကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အချို့ကို ပေးဆပ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။

၎င်းသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ သူတို့အတွက်မူ ကျူးကျော်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စုမေ့က နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လာပြန်၏။

"ကျွန်မ အာဏာရှင် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်"

...

စုမေ့၏ သတင်းစကားမှာ ဝေ့ဝူယင်ကို အတော်လေး စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားစေသဖြင့် အခြားအရာအားလုံးထက် သူ၏ ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ် ထံမှ ပညာသားပါသော အကြံဉာဏ်ကို အရင်ဆုံး တောင်းခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဟိုးရပ်စ်၏ ဝိညာဉ်ခွန်အား တိုက်ခိုက်မှုများကို ခိုင်ခံ့သော ဝိညာဉ်တံတိုင်းကြီးဖြင့် အေးအေးလူလူ ခုခံထားဆဲပင်။ မိမိကိုယ်ကို အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ယံ၏ နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုထားသော ဟိုးရပ်စ်မှာ တံခါးရှစ်ချပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကမူ လုံးဝ အခွင့်မပေးဘဲ ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

စဉ်းစားစရာ အချက်များစွာ ရှိနေသည့်အပြင်၊ စုမေ့က ဝေ့ဝူယင်ထံသို့ နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယွီစွန်းလီနှင့် လျူစုယင်တို့အကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦးမှာ မူလ အာဏာရှင် အဖွဲ့ဝင်များ၏ ရှေ့တွင် တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သဖြင့်၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ သေချာပေါက် တစ်စုံတစ်ခု၏ ကူးစက်ခြင်းကို ခံထားရပေလိမ့်မည်။ စုမေ့သည် သူတို့၏ အခြေအနေအတွက် အကူအညီ တောင်းခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလ အာဏာရှင်အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော လေ့ကျင့်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်လုယူပြီး ကူးစက်ခံထားရသော အပိုင်းအစများကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယွီစွန်းလီနှင့် လျူစုယင်တို့မှာမူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ခွန်အားချင်း အလှမ်းကွာလှပေသည်။

ကံကောင်းသည်က... ချောင်စွေ့ဖုန်းသည် သူမ၏ အရည်အချင်းအပေါ် သိမ်ငယ်စိတ်ကြောင့် ဤစမ်းသပ်မှုတွင် မပါဝင်ခဲ့ဘဲ မီးခိုးရောင် နှင်းဆီ ကလည်း သူမဘေးတွင်သာ နေခဲ့သဖြင့် ဘေးကင်းခဲ့ကြသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ဝေ့ဝူယင်က နှုတ်ခမ်းကို အသာမဲ့လိုက်ပြီး ထိုကျင့်စဉ်ကို ပုံဖော်ရန် ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်ထံ လွှဲအပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများ မှတစ်ဆင့် ယွီစွန်းလီနှင့် လျူစုယင်တို့၏ ဝိညာဉ်များကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်မိ၏။ ဝိညာဉ်အာရုံခံစွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် ထိုတံခါးများ၏ သက်ရောက်မှုကို သူ စတင်သိရှိလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ စူးရှသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ခွဲခြမ်းနိုင်စွမ်းရှိသော ဆေဘာ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဘုန်း...

***