အခန်း (၂၀၈၁-၂၀၈၂)

အပိုင်း(၂၀၈၁)

ဘုန်း...

ရုတ်တရက်... ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဝေ့ဝူယင်က ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အမှတ်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုလုံး သေမင်းတမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီး အသက်နှင့် သေခြင်းတရား၏ စီးဆင်းမှုများပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်တစ်ခုက ဝေ့ဝူယင်ထံသို့ ကျရောက်လာသည်။

"မေဂျာလား..."

ထိုအသံမှာ တိုးညင်းလှသဖြင့် ဝေ့ဝူယင်နှင့် ထိုအသံပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ မကြားနိုင်ပေ။ ထို့နောက် ပို၍ပင် တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက..."

သို့သော် ဝေ့ဝူယင်ကမူ ထိုသူ၏ ထင်မြင်ချက် သို့မဟုတ် ယူဆချက်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။

"အဲဒီ တံခါးရှစ်ချပ်က ဝိညာဉ်တွေကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

သူ၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်လှသည်။

"..."

ဟိုးရပ်စ်က ဆိတ်ဆိတ်သာ နေလေသည်။

ဝေ့ဝူယင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

ဘုန်း...

မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ပေထောင်ချီ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်ကာ နက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။ သဲကန္တာရကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကမ္ဘာဦးအနားသတ်များဆီသို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ဆွဲငင်အားကို ထိန်းညှိပေးထားသော အမြုတေကြီးပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ကြည်လင်တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး စစ်မှန်သော သေမျိုး ပါရဂွန် တစ်ဦး၏ အော်ရာမှာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏လက်က ဆေဘာရိုးကို ထိလိုက်သောအခါ အချိန်အားလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

တံခါးရှစ်ချပ်...

ဝိညာဉ်ကူးစက်မှု...

ထိုအရာအားလုံးမှာ သူ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် ဘာမှ အရေးမပါတော့ပေ။ ထိုထူးဆန်းသော အစီအရင်ကို သူ အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် နောက်ထပ် ပြဿနာတက်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ဝေ့ဝူယင်၏ အတွေးမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေများအတွက် အနည်းငယ်မျှသော ဆိုးကျိုးပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူက အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဝန်မလေးပေ။

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း အာဏာရှင်ဆန်လှသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ဝေ့ဝူယင်အတွက် အလွယ်ကူဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အစီအစဉ်ကို သိရှိသွားသောအခါ ဟိုးရပ်စ်သည် ဝိညာဉ်များကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သော အော်ရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ကာ ဝေ့ဝူယင်၏ အလင်းတန်းများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ထိုအော်ရာက ဝေ့ဝူယင်၏ နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေသည်။

ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့်...

ထိုအော်ရာမှာ သေမျိုးဥပဒေသများ သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ဥပဒေသများ မဟုတ်ဘဲ၊ အတိုင်းအဆမရှိသော ဝိညာဉ်၏ ကောင်းကင်ဥပဒေသများ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ အစစ်အမှန် ပင်လျှင် ထိုအေးခဲသော စွမ်းအားဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ မာနစွမ်းအင်၊ အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အားလုံးမှာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ... ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီအရင်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဝေ့ဝူယင် ကျင့်ကြံထားသော အစီအရင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်း ရာချီ၍ ဤအစီအရင်ကို လေ့ကျင့်လာခဲ့သော ဝေ့ဝူယင်အတွက်မူ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။ သို့သော် ဤအစီအရင်က ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ကိုသာမက၊ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်နှင့် ဥပဒေသများကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဥပဒေသများကို ထိန်းချုပ်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ အတွေးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေရန်ပင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကို တွန်းနေရသကဲ့သို့ အင်အားများစွာ အသုံးပြုနေရသည်။

ကံကောင်းသည်က... သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အရေအတွက်အားဖြင့် မများသော်လည်း၊ အကြိမ်ကြိမ် သန့်စင်ထားမှုကြောင့် အရည်အသွေးမှာမူ အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသည်။ ဟင်းလင်းပြင်၊ အချိန်နှင့် မူလဥပဒေသ တို့ကို အားစိုက်အသုံးပြုလိုက်သောအခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ပြန်လည် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ သူသည် ရပ်တန့်သွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုခဏတာ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကပင် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ အနိုင်မရနိုင်သော စွမ်းအားကို ဝေ့ဝူယင်အား သိရှိသွားစေသည်။ ဤစွမ်းအားမျိုးကို အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံရတနာ သို့မဟုတ် အထူးစွမ်းအားမျိုး မရှိဘဲ ခုခံနိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“...”

ဝေ့ဝူယင် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာသည်ကို မြင်သော အခါ အံ့အားသင့်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဝေ့ဝူယင်က တစ်စက္ကန့်မျှပင် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ ဆေဘာကို ဓားအိမ် အတွင်းမှ တစ်စင်တီမီတာခန့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

"နေဦး... ခဏစောင့်ဦး"

ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တံခါးရှစ်ချပ်ကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး အမည်မဲ့ဂလက်ဆီ၏ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံကို ခဏမျှ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက ထိုကွဲအက်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင် ရပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝိညာဉ်ကွဲအက်မတတ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ သူက အံကြိတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ အမှတ်တစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

"သတ္တိနည်းလိုက်တာ..."

ဝေ့ဝူယင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ မိမိကိုယ်ကို နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ဆိုသူသည် ဝေ့ဝူယင်ကို တားဆီးရန်အတွက် လောကအမြုတေကို ဖောက်ခွဲပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်မှသာ ထိုဖိအားများ လျော့ကျသွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဟိုးရပ်စ်၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"စိတ်အေးအေးထားပါ... မိစ္ဆာလေး"

ဝေ့ဝူယင်၏ အသက်နှင့် ခွန်အား အချိုးအစားအရ မိစ္ဆာလေး ဟူသော အမည်မှာ သူနှင့် အလွန် လိုက်ဖက်လှပေသည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး နောင်တရမယ့် ကိစ္စတွေ မလုပ်မိခင်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးကြရအောင်လေ..."

"တံခါးရှစ်ချပ်က ဘာလဲ... ပြီးတော့ အဲဒီ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူခဲ့တဲ့သူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မင်းတို့ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

ဝေ့ဝူယင်က ဆေဘာကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်သွင်းရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အဲဒါတွေကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေမို့လို့..."

ဟိုးရပ်စ်က ခန့်ညားသော လေသံဖြင့် စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဝေ့ဝူယင်ကမူ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းလေးကို အသုံးချကာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် နဂါး သွေးမျိုးဆက်မှာ စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။

ဝှစ်... ဝှစ်...

ဝေ့ဝူယင်၏ ရှန့်ထိုလက်စွပ် ပိုင်ဆိုင်ထားသူတိုင်းမှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့အားလုံးကို ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက်၊ ဝေ့ဝူယင်၏ အစစ်အမှန် သေမျိုး ပါရဂွန် ခန္ဓာကိုယ် အော်ရာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဝေ့ဝူယင်သည် လူတိုင်းကို ပို့ဆောင်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဟိုးရပ်စ် သိရှိသွားသည်။ ခြိမ်းခြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့သောအခါ ဟိုးရပ်စ်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

"နေဦး နေဦး နေဦး"

သူက သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က တံခါးများကို မပစ်မှတ်တော့ဘဲ၊ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ အယ်လ်ဖာမူလ လျှို့ဝှက်အင်အားများ သူ၏ လက်အတွင်း၌ စုစည်းလာသည်။ ဝေ့ဝူယင် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော လက်သီးခွန်အားမှာ ပုန်းကွယ်နေသော ဟိုးရပ်စ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

ဝုန်း

တစ်ကမ္ဘာလုံး တုန်ခါသွားပြီး အစီအရင်မှာလည်း ခဏမျှ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဤနေရာ၏ အမြုတေမှာမူ အနည်းငယ်မျှသာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ဤနေရာသည် မည်မျှ ခိုင်ခံ့ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ ခွန်အားများကို စုစည်းကာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေဦး... ဝိညာဉ်ကူးစက်မှုကို ဖြေဖျောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ငါ ပေးမယ်"

ဟိုးရပ်စ်က အလျင်အမြန်ပင် ဝိညာဉ်သတင်းစကားများကို ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူယင်သာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ထိုသတင်းစကားများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံ နတ်မျက်လုံးများဖြင့် ထိုအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကာ ဒုတိယစိတ်ဝိညာဉ်ထံ ပေးပို့လိုက်သည်။

အချက်အလက်များကို ပိုမို သိရှိလာရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ မယုံနိုင်စရာပင် သို့သော် သူက ထိုအကြောင်းကို အာရုံမထားတော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"တွေ့လား... ဒါက အဲဒီလောက်လည်း မဆိုးပါဘူး"

သဲကန္တာရကြီးမှာ ပြန်လည် ပြည့်နှက်လာပြီး၊ ပျက်စီးသွားသော နေရာများကိုလည်း ဟိုးရပ်စ်က အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင်က ဟိုးရပ်စ်သည် အလုပ်များစွာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"..."

ဟိုးရပ်စ်က ချက်ချင်း ပြန်မပြောချေ။ ဒေါသတကြီး ကြည့်နေသော သူ၏ အကြည့်ကို ဝေ့ဝူယင် ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက်တွင် ဝေ့ဝူယင် ပို့ဆောင်လိုက်သော သူများမှာ မူလနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူတို့ကို အပြင်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားသစ် ဖြစ်သော ဟင်းလင်းပြင်အခွံ အတွင်း၌ ခေတ္တ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အန္တရာယ်ရှိသော သက်ရောက်မှုများမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ခရီးသွားနိုင်သော်လည်း၊ အခြားသူများကိုမူ ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခု လျှို့ဝှက်ဒဏ္ဍာရီ အမှတ်အသား ၏ ပထမအဆင့် စွမ်းအားများ ပွင့်လာသောအခါ၊ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကမ္ဘာကြီးများကိုပင် သိုလှောင်ထားနိုင်မည့် စွမ်းအားမျိုးကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော စွမ်းအားပင်။

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

***

အပိုင်း(၂၀၈၂)

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"

ဟိုးရပ်စ်က ဒေါသသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါလား..."

ဝေ့ဝူယင်က သူ့ကိုယ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက စကားပြောချင်ရုံတင်ပါ... ယဉ်ကျေးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပီပီ... ဧကရာဇ်နဲ့ နတ်ဘုရားကြားက ဆွေးနွေးပွဲပေါ့"

"..."

ဟိုးရပ်စ်။

ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အကြောင်း မသိသေးသော အရာများစွာ ရှိနေပြီး၊ ဤတည်ရှိမှုထံတွင် ထိုအချက်အလက်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်ကူးစက်မှုကို ဖြေဖျောက်မည့် နည်းလမ်းကို စုမေ့ထံသို့ ပေးပို့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

....

အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီမှ သူတော်စင်များ မသိရှိလိုက်သည်မှာ သူတို့၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးတို့၏ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြခြင်းပင်။ သူတို့သည် သေမင်းတံခါးဝသို့ မသိမသာ အကြိမ်ကြိမ် ချဉ်းကပ်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ်မှာ ဝေ့ဝူယင်က အရာခပ်သိမ်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ကြံရွယ်လိုက်စဉ်က ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာမူ သူတို့၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားက ဝေ့ဝူယင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တားဆီးရန် လောကအမြုတေကို ဖောက်ခွဲပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လိုက်စဉ်က ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာမူ ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကြီး အရာမထင် ပျက်ပြားသွားပြီးနောက်တွင် ဖြစ်လေသည်။

...

သူတော်စင် အီမန်တက်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်သလို တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏ ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော မျက်ဝန်းအစုံက လူအုပ်ကြားမှ ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ အေးတိအေးစက် လျှောက်လှမ်းသွားသည့် ဆံပင်နက်၊ မျက်လုံးနက်နှင့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုမိန်းကလေးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ထိုမိန်းကလေးသည် ခန်းမဆောင်များအကြားရှိ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ အရိပ်အယောင် မြူခိုးတစ်ခုကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အီမန်တက်၏ မျက်ဝန်းများ အံ့ဩတကြီး ဝိုင်းစက်သွားရတော့သည်။

ထိုမိန်းကလေးက တံခါးချပ်များကို တိုက်ရိုက်ထိတွေ့လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အော်ရာများ စီးဝင်သွားသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် အီမန်တက်က အရေးယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိတ်လန့်နေသော လော့နင်က သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ လော့နင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေရသော်လည်း အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေကြောင်း အီမန်တက်ကို သတိပေးလိုက်၏။

ထိုမိန်းကလေးနှင့် မည်သို့ပင် ပတ်သက်နေပါစေ... သူမ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကိုပင် သွားရောက်ထိတွေ့ခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်ဟု လော့နင်က အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် အစွမ်းထက်သော သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်သလို သူ၏ မာန်မာနမှာလည်း ရရှိထားသော အောင်မြင်မှုများနှင့် အာဏာစက်များကြောင့် အစဉ်အမြဲ မြင့်မားနေခဲ့သူ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လော့နင်၏ အသံနှင့် မျက်ဝန်းထဲမှ စစ်မှန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး အခြေအနေကို အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်တော့သည်။ တံခါးချပ်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်လည်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူမသည် ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်က လက်တွန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ လော့နင်မှာ ပူအိုက်သော နံနက်ခင်းတွင် အေးမြသော လေပြေကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖော်ပြ၍မရသော သက်ပြင်းကို ချနိုင်တော့သည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိရှိထားသလို စုမေ့သည်လည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဗာကီရီ သို့မဟုတ် မူလအာဏာရှင် တစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်ရုံးတစ်ဆူနှင့် မခြားနားပေ။ ဝေ့ဝူယင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိမနေသော်လည်း အရာအားလုံးကို သေချာပေါက် စောင့်ကြည့်နေမည်မှာ အမှန်ပင်။

"ညီမလေးလော့ ဘယ်လိုများ ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ..."

သူတော်စင် အီမန်တက်က လော့နင်ကို အံ့အားသင့်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဟုတ်လား..."

လော့နင်မှာ အံ့ဩသွားရသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင်ပင် ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုမြေကြီးရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်မှာ အီမန်တက်၏ မေးခွန်းကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ လော့နင် သူမ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝေ့ဝူယင်၏ ရှန့်ထိုလက်စွပ်ထံမှ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များ အနည်းငယ် တောက်ပနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ညီမလေးလော့ သတိမထားမိဘူးလား... အဲ့ဒါက တော်တော်လေး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်သွားတာ"

သူတော်စင် အီမန်တက်မှာ သူမ၏ သူတော်စင်အဆင့် ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး ဒိုင်မန်းရှင်းအထပ်ထပ်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော မျက်စိကျင့်စဉ်ကို သုံးထားသည့်ကြားမှ လော့နင်၏ ခြေရာလက်ရာကို ခဏတာမျှ လုံးဝ မတွေ့ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လော့နင်၏ လက်ကို ကိုင်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံတစ်ခုကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။ လော့နင်ကလည်း မခုခံပေ။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ညစဉ်ညတိုင်း အတူရှိခဲ့ကြသော အချိန်များအပြီးတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဤအမျိုးသမီးအတွက် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို အဖြေရှာမရသော်လည်း လော့နင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံမှာ သင်္ကေတ ဘုရင် တစ်ဦးအတွက်၊ အထူးသဖြင့် မြေကြီးရှန့်ထို အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးအတွက် အလွန်အမင်း ထူးခြားကောင်းမွန်နေသည်ကိုမူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် အသက် နှစ်ထောင်ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

လော့နင်သည် ဝေ့ဝူယင်နှင့် မဆုံတွေ့မီကပင် ထူးချွန်သော လျှို့ဝှက်ကြယ်တာရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရာ သင်္ကေတ ဘုရင်များ၏ ပျမ်းမျှအသက်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူမသည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ သူမ၏ အသက် နှစ်ထောင်ကျော် နေရခြင်းမှာ အာရုဏ်ဦး လေပွေဇုံအတွင်း၌ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ရင်း အချိန်အတော်ကြာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် အသက်ကွာခြားမှု ကြီးမားသော်လည်း လော့နင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်၊ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အလားအလာတို့ကြောင့် သူမကို နိမ့်ကျသူဟု မသတ်မှတ်ဘဲ တန်းတူရည်တူဟု မှတ်ယူထားပေသည်။ လော့နင်သည် သေချာပေါက် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းများ၊ အနည်းဆုံး လျှို့ဝှက်အရှင် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း အီမန်တက်က ယုံကြည်ထားသည်။

လော့နင်က ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

"တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒါ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

သူ၏ စကားများတွင် ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များကို ခံစားမိလိုက်ခြင်းမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားပါက သူ့ကို အချက်ပေးခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

"ညီမလေးလော့ရဲ့ ဧကရာဇ်ကို ပြောတာလား... ထားလိုက်ပါတော့လေ"

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် အဖြေမရှာတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လော့နင်သည် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် အမှန်တရားကို သိလိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် လျှို့ဝှက်ကြယ်တာရာအဆင့်များအတွက် စမ်းသပ်မှုအပိုင်းမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ရာ ကြယ်တာရာ အရှင်သခင်များမှာ သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို စမ်းသပ်ရန် အလှည့်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သူမျှ ရွေးချယ်ခံရခြင်း မရှိသေးပေ။ မူလအာဏာရှင်များ စမ်းသပ်မှု ခံယူစဉ်က ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်များစွာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူတော်စင်များမှာ အစပိုင်းတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုလက္ခဏာများသည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာပေးအပ်ခြင်းနှင့် မတူညီသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ အားလုံးက စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။

သူတော်စင် ရှက်တပ်စဖင့်မှာ တံခါးချပ်ကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။ အမှောင်ရိပ်တစ်ခုက တံခါးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သူ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း အကြောင်းရင်းကို ရှာမရပေ။ အမှောင်ရိပ်ကို လက်နှင့် ကိုင်ကြည့်သော်လည်း တံခါးရှိနေသည်ကိုပင် သူ မခံစားရဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ ရင်တုန်စရာ ကောင်းလှ၏။

‘အရိပ် ဥပဒေသလား...’

သူသည် ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများထဲတွင် အရိပ်ဥပဒေသသည် ထိပ်တန်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု စွမ်းရည်များ ရှိကြောင်း ဖတ်ဖူးသည်။ အရိပ်ဆိုသည်မှာ အလင်းရောင်ရှိသော လောကရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှု ဖြစ်သောကြောင့် ထိုဥပဒေသသည် ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို နက်ရှိုင်းလှသည်။

အရိပ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ဒိုင်မန်းရှင်းတစ်ခု ရှိပြီး ထိုကမ္ဘာကို မြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် သို့မဟုတ် ထိုကမ္ဘာနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်နေသူမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ မည်သို့မျှ မမြင်နိုင်ဟူသော ယူဆချက်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဉာဏ်အလင်းရ သူတော်စင်များနှင့် ပဲ့တင်ထပ် ဝိညာဉ် အဆင့် သူတော်စင်များသာ ထိုအရာကို ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မြင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သူ့ ကဲ့သို့ သာမန်သူတော်စင်တစ်ဦးအတွက်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျင့်စဉ်အချို့နှင့် စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း အဖြေရှာမရသဖြင့် မာနုနယ်မြေ ပျက်စီးသွားမည် စိုးသောကြောင့် တိုက်ခိုက်မှု မပြုရဲဘဲ အခြားသူများထံသို့သာ အခြေအနေကို အကြောင်းကြားလိုက်ရသည်။ သို့သော် အခြားသူများက အဖြေမပေးနိုင်မီမှာပင် တံခါးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အရိပ်များမှာ နေဝင်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

***