အခန်း (၄၀၅-၄၀၆)

အခန်း (၄၀၅)။

သဲကန္တာရပြည်နယ်၏ ရှေးဟောင်းလမ်းမပေါ်တွင် လူပေါင်း ဒါဇင်ဝက်ခန့်သည် မြင်းများ ကို ဖြည်းညှင်းစွာ စီးနင်းရင်း ခရီးနှင်နေကြသည်။ လေထုထဲတွင် သဲဖုန်များက သူတို့၏ မျက်နှာကို တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးမှာလည်း ဖုန့်မှုန့်များကြောင့် ဝါညိုရောင်အဆင်း ဖြစ်နေသည်။ မကြာမီမှာပင် လူနှင့် မြင်းများမှာ မီးခိုးရောင် သဲဖုန် အလွှာထုကြီးအောက်တွင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"သဲပင်လယ်က တကယ်ကို ကျယ်ပြောတာပဲ။ လူတွေရော မြင်ကွင်းတွေပါ ချီပြည်နယ်နဲ့ အများကြီး ကွာခြားတယ်။ ဒါတောင် အကွာဝေးက မိုင်တစ်ထောင်ပဲ ရှိသေးတာ။" ဟုန်ယွိ က သူ့မြင်းကို ရပ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ မျက်စိတဆုံး သဲသောင်ပြင်များပေါ်ရှိ ချုံပုတ်များကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သားရေအိတ်ထဲမှ ရေဖြင့် ထိုပုဝါကို ဆေးကြောလိုက်ရာ ဖုန်နှင့် ရွှံ့စေးများ ကွာကျသွားတော့သည်။

မုကလေးက ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုယွိ... ခဏနားကြရအောင်။ နောက်ထပ် သဲမုန်တိုင်း တစ်ခုလာတော့ မယ့်ပုံပဲ။ ကျွန်မတို့ သဲကန္တာရပြည်နယ် စစ်စခန်းနယ်စပ်ကို ရောက်ဖို့ မိုင်တစ်ထောင်ကျော် လိုသေးတယ်။ အဲဒီနယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ ခရီးဆက်လို့ ရမယ်။"

ပြောရင်းနှင့်ပင် မုကလေးသည် စိုစွတ်သော တဘက်ဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ ဝတ်ရုံပေါ်မှ ဖုန်များကို သေချာစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ဟုန်ယွိသည် မျက်နှာသစ်လိုက်ပြီးနောက် လန်းဆန်း သွားကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ရပ်နားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏အဖွဲ့သည် ဟုန်ပြည်နယ်မှ သဲကန္တာရပြည်နယ်ရှိ နတ်ဘုရား တန်ခိုးရှင်ဘုရင်၏ စစ်တပ်ဆီသို့ ဉီးတည်သွားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဒေသန္တရဓလေ့ထုံးစံများကို အပြည့်အဝ ကိုယ်တိုင်ခံစားချင်သောကြောင့် ခရီးသွားရာတွင် အမြန်ရောက်ရန် မည်သည့်မှော်ပညာကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် မှော်ပညာကို အသုံးပြုခြင်းက အာရုံစိုက်ခံရလွယ်ပြီး ပြဿနာအချို့ကို ဖိတ်ခေါ်ရာ ရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် စကြဝဠာအိတ်ကိုသုံး၍ ခရီးသွားခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ စကြဝဠာ အိတ်သည် ချန်ပီယံမြို့စား၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် သက်တမ်းမှာ အလွန်တိုတောင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အိတ်အတွင်းရှိ ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းလာကာ စွမ်းအားများ ယိုစိမ့်ပြီး တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို အလွန်အကျွံသုံးရန် မသင့်တော်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် သဲကန္တာရ ပြည်နယ်၏ ရှေးဟောင်းလမ်းမအတိုင်း မြင်းစီးလာပြီး ထိုနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ကာ နယ်စပ်သို့ ရောက်ရန် ခရီးနှင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

... ...

ဤသဲကန္တာရလမ်းမကြီးသည် ဟုန်ပြည်နယ်မှ အနောက်ဘက်ဒေသအထိ မိုင်ပေါင်း ၇၀၀၀၊ ၈၀၀၀ ခန့် ရှည်လျားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် လမ်းတစ်ခုလုံးမှာ ဝါညိုရောင်သဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ ပြီး၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ခြောက်သွေ့သော သဲတောင်များ ရှိနေသည်။ တောင်များပေါ် တွင် အပင်အချို့ကို ရံဖန်ရံခါ တွေ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အအေးဒဏ်ခံနိုင်သော ဆူးချုံ များ၊ ရှားစောင်းလက်ပတ်ကြီးများနှင့် ထာဝရရှင်သန်နိုင်သော အပင်များသာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဲကြွက်များ၊ သဲကန္တာရဝံပုလွေများ၊ ကုလားအုပ်ရိုင်းများ၊ သဲကန္တာရ ဆင်များ၊ မြေခွေးများ၊ မြင်းရိုင်းများ၊ သမင်များ၊ ကုလားအုတ်ငှက်များ၊ သိမ်းငှက်များနှင့် သဲယုန်များစွာမှာ ဝါညိုရောင်သဲများနှင့် ချုံပုတ်များထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြကာ တိတ်ဆိတ်နေသော သဲကန္တာရကြီးကို အသက်ဝင်စေပြီး ဆန်းကြယ်မှုများ ပေးစွမ်းနေ သည်။

သဲကန္တာရ၏ ရာသီဥတုမှာ ခြောက်သွေ့လှသည်။ လေတိုက်ခတ်သည့်အခါ လူတစ်ဦး၏ အဆုတ်ထဲတွင် သဲများ ပြည့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လည်ချောင်းမှာ ခြောက်သွေ့လွန်း သဖြင့် သွေးပါသော သလိပ်များကိုပင် ထွေးထုတ်ရတတ်သည်။ ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိနှင့် သူ့အဖွဲ့ စစ်စခန်းသို့ ဦးတည်သွားနေစဉ် ခံစားရသော ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟုန်ယွိသည် သဲကန္တာရ၏ ရာသီဥတုနှင့် ဒေသန္တရ ဓလေ့ထုံးစံများ ကို အပြည့်အဝ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် သူသည် မြေပထဝီဝင် အနေအထားများကိုလည်း လေ့လာခဲ့သည်။ သူသည် မူလက သဲကန္တာရထဲတွင် သက်ရှိများ မရှိဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရောက်သွားသောအခါမှ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားမျိုးနွယ် စု အများအပြား နေထိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သဲကန္တာရပြည်နယ်၏ ဒေသန္တရ ဓလေ့ထုံးစံများမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသနှင့် လုံးဝ ကွဲပြား သည်။ နယ်မြေသည် တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ၏ နယ်မြေဖြစ်သော်လည်း လေထုထဲတွင် ထူးခြားသော တိုင်းတပါး ယဉ်ကျေးမှု အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ မြို့ငယ်လေးများမှ သဲကန္တာရ ပြည်သူများပင် နှာတံမြင့်မြင့်နှင့် မျက်လုံးညိုရောင် ရှိကြသည်။ အချို့မှာ ဟွာလျှိုလူမျိုးများနှင့် ဆင်တူကြပြီး၊ သွေးနှော သည့် ကပြားများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကောင်းကင်နိုင်ငံနှင့် အနောက်ဘက်ဒေသကြားရှိ ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းမှာ အမြဲတမ်း စည်ကားခဲ့သည်။ နေရာနှစ်ခုလုံးမှ ပြည်သူများသည်လည်း အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှု ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ စစ်ပွဲနီးကပ်လာသဖြင့် အခြေအနေများမှာ တင်းမာလာခဲ့သည်။ ကုန်သည်အဖွဲ့များအားလုံး ကုန်သွယ်မှု ရပ်ဆိုင်း လိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် လမ်းလျှောက်ခဲ့သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် လမ်းပေါ်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ခဲ့ရဘဲ အလွန်ပင် ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းနေသည်။

ဟုန်ယွိနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သဲဖုန်များ မျက်စိ၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ထဲသို့ မဝင်စေရန် မျက်နှာပေါ်တွင် ထူထဲသော ပုဝါများကို အုပ်ထားကြ သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သဲကန္တာရအတွင်းရှိ လူများသည် အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာဖုံး ပုဝါ ဝတ်ဆင်ရသလဲဆိုသည်ကို ဟုန်ယွိ နားလည်သွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက တစ်ရက်မျှ အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် အဆုတ်ထဲတွင် သဲများ ပြည့်သွားပေ လိမ့်မည်။

"အားလုံးရပ်ပြီး တစ်ခုခု စားကြရအောင်။ တဲတွေကို ထိုးလိုက်ကြ။ ရာသီဥတုကို ကြည့်ရ တာ သဲမုန်တိုင်း လာတော့မယ်။ သဲနွံထဲမှာ နစ်မသွားအောင် သတိထားကြ။" ဟုန်ယွိ ရပ်လိုက်သည်ကိုမြင်ပြီး ရှန်ထိုက်ယန်က ချက်ချင်း လက်မြှောက်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤစစ်မှုထမ်းအိုကြီးမှာ အစိမ်းရောင် မိုးမခစံအိမ်တွင် တစ်နှစ်ကျော်မျှ နားနေခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာများကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေးကို အသုံးပြုပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးခဲ့သဖြင့် သူသည် မဟာဆရာသခင် နယ်ပယ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သက်တမ်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပနေပြီး အသက် ၅၀၊ ၆၀ အရွယ် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် တာအိုပညာကို စတင်ကျင့်ကြံ နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ဘိုးဘေးဟုန်လင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစ အချို့ကို ထည့်သွင်းပေးထားသဖြင့် အညစ်အကြေးများကို အမြဲသန့်စင်ပေးနေကာ သူ၏ တာအိုကျင့်စဉ်မှာ ပို၍ပင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အဖွဲ့သားများ ထိုင်လိုက်ကြပြီးနောက် သဲမုန်တိုင်းကို ကာကွယ်ရန် တဲများကို ထိုးလိုက်ကြ သည်။ သူတို့သည် ရိက္ခာခြောက်များကို ထုတ်လိုက်ပြီး စမ်းရေကို သောက်ရင်း စားသောက် ကြတော့သည်။

ယန်ကိုင်၊ ယန်ရှီလန်နှင့် ကျန်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမှာမူ စန္ဒကူးသေတ္တာများကို ထုတ်လိုက်ကြသည်။ သေတ္တာအလယ်တွင် မွှေးကြိုင်သော အဖြူရောင် ဆေးလုံးများ ရှိနေ သည်။ သူတို့သည် အခြားအရာများကို မစားဘဲ ထိုဆေးလုံးများကို တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက် ကြသည်။ ထို့နောက် ရေအနည်းငယ် သောက်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူလိုက်ကြ သည်။ သူတို့၏ ကြွက်သားများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာ ပြေပျောက်သွားပြီး ဆာလောင် မွတ်သိပ်မှု၏ ဆိုးကျိုးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အသက်တစ်ရာမြက် ပြန်လည်နိုးထခြင်းဆေးလုံးလား။" နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးက သူ့ရှေ့ မှ ဆေးလုံးများကို ကြည့်ကာ လွှတ်ကနဲ ပြောလိုက်သည်။

"အမြင်စူးရှတာပဲ။ ဒါဟာ အသက်တစ်ရာမြက် ပြန်လည်နိုးထခြင်းဆေးလုံးပဲ။" ယန်ကိုင် က ဘုန်းတော်ကြီးကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အသက်တစ်ရာမြက် ပြန်လည်နိုးထခြင်းဆေးလုံး ဆိုတာ ဘာလဲဟ။" ရွှေပင့်ကူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ သဲများဖြင့် စေတီများနှင့် အိမ်များ ဆောက်ရင်း ကစားနေသည်။ ရှောင်ရှု၊ ရှောင်ဖေးနှင့် ရှောင်ဆန်တို့ မြေခွေးကလေး သုံးကောင်မှာမူ စာအုပ်ကိုယ်စီ ကိုင်ကာ စာဖတ်နေကြသည်။ သူတို့မှာ စာမေးပွဲဖြေမည့် ကျောင်းသားများထက်ပင် ပို၍ စာကြိုးစားနေပုံရသည်။

"ဒါဟာ ဆန်းကြယ်တဲ့ ဆေးလုံးတစ်မျိုးပဲ။ စားလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အညစ်အကြေး တွေကို သန့်စင်ပေးတယ်။ တစ်လုံးစားလိုက်ရုံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့လိုအပ်တဲ့ အာဟာရကို ခုနစ်ရက်စာအထိ အာမခံနိုင်တယ်။ တစ်နည်းပြောရရင် ဒီဆေးကို စားလိုက်ရင် ခုနစ်ရက် လုံးလုံး ထမင်းမစားဘဲ နေနိုင်ပြီး စွမ်းအင်တွေ ပြည့်ဝနေလိမ့်မယ်။ အညစ်အကြေး စွန့်စရာလည်း မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ဖော်စပ်ဖို့ အရမ်းခက်တယ်။ ဆေးမြက်ပေါင်း ရာချီရဲ့ အနှစ်သာရကို အထပ်ထပ်အခါခါ ကျိုချက်ရတာ။ ဒီဆေးနည်းက ပျောက်ဆုံးနေတာ ကြာပြီ။" ဟုန်ယွိက ရွှေပင့်ကူကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီဆေးရှိရင် ငါတို့ စစ်မြေပြင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီပေါ့။ ရိက္ခာလည်း လုံးဝ မလိုတော့ဘူး။ ယွန်မင်နိုင်ငံမှာလည်း စစ်တပ်သုံး ဆေးလုံး ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အူလမ်းကြောင်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်စေတယ်။ ဒီဆေးကတော့ အန္တရာယ်မရှိတဲ့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင် သန့်စင်ပေးသေးတယ်။" ချီဇီယန်က အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဆေးက အရမ်းစျေးကြီးတယ်။ ငါတို့ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ တောင် အများကြီး မရှိဘူး။" ယန်ရှီလန်က ပြောသည်။ "ငါတို့အနေနဲ့ အနောက်ဘက် ဒေသက လူရိုင်းတွေနဲ့ အသေအလဲ တိုက်ဖို့သာ မဟုတ်ရင် ဒီဆေးသုံးဖို့ ဝန်လေးမိမှာပဲ။"

"သဲကန္တာရထဲမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းမှာလည်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ ရှိတယ်၊ အထူးသဖြင့် သူတို့က သဲတွေထဲမှာ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့ကို ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး၊ တာအိုသခင်တွေ တောင် သူတို့ရဲ့ အကွက်ထဲ မိသွားတတ်တယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ ထိုင်နေတုန်း မြေပြင်ပေါ်က သဲတွေ လှုပ်ရှားလာပြီး လုပ်ကြံသူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ငါတို့ကို သတ်သွားနိုင်တယ်။" ယန်ကိုင်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရာ၊ သူ့အသံက လူကို ကျောချမ်းစေသည်။ ဟုန်ယွိနှင့် နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးမှအပ ကျန်ရှိသူများမှာ သူတို့၏ ခြေဖောက်အောက်မှ သဲပြင်ကြီးကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

လီလဲ့နှင့် အကြီးအကဲရှန်တို့မှာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ကာ အောက်ခြေ မှ လှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ဖေးယန်မှာမူ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားကို ဂရုတစိုက် သုတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်မှောင်များမှာ အာရုံစူးစိုက်မှုကြောင့် ကျုံ့နေသည်။ သူမသည် သူမခုံကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ရင်း ဟုန်ယွိအနီးသို့ ကပ်သွားသည်။

ချန်ယင်းရှာသည် သဲကန္တာရ၏ ရာသီဥတုကို မကြိုက်သဖြင့် စကြဝဠာအိတ်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းကာ တာအိုပညာကို ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သခင်ကျိုးမှာမူ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် အကာအကွယ် အစီအရင်တစ်ခုကို ထားရှိထားသည်။ ရွှေပင့်ကူ မှာ သဲထဲတွင် ကစားနေဆဲ၊ မြေခွေးကလေး သုံးကောင်မှာ စာဖတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ မုကလေး မှာမူ သူ၏လက်ထဲရှိ 'မတည်မြဲခြင်းဓား' ကို ကစားနေလေသည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤအရာအားလုံးကို များများစားစား မပြောပေ။ ဤခရီးစဉ်က လေ့ကျင့်မှု တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ခေါက် သူ သဲကန္တာရထဲသို့ တိုက်ခိုက်ရန် လာခြင်းမှာ သူ၏ သိုင်းပညာကို သွေးသစ်လောင်းရန် ဖြစ်သည်။

သူ့တွင် လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွား ရှိသော်လည်း၊ ယခုရက်ပိုင်းတွင် ထိုကိုယ်ပွားကို ထိန်းချုပ်ရန် မလွယ်ကူလှကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် လူသား အင်မော်တယ် အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်မှသာ အတည်ငြိမ်ဆုံး စွမ်းအားကို ရရှိပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက အရာအားလုံးမှာ လေထဲ တိုက်အိမ် ဆောက်သလို ဖြစ်နေပေ လိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချထားသည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် အင်မော်တယ် အဆင့်သို့ အရောက်လှမ်းရမည်။ အင်မော်တယ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရ သည့် ခံစားချက်ကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားရမှသာ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစများ၏ စွမ်းအားကို စုဆောင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ 'ပဉ္စမ၊ ဆဌမ သို့မဟုတ် သတ္တမအဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး' များအထိ တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

... ဝူး... ဝူး... ဝူး...

တဲများအတွင်း၌ အနားယူနေစဉ်၊ ရုတ်တရက် အဝေး တစ်နေရာမှ တစ္ဆေများ ငိုကြွေးသံနှင့် နတ်ဘုရားများ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထူထဲသော နွားသားရေတဲမှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာပြီး ကြီးမားသော လက်ကြီးများက တဲတစ်ခု လုံးကို ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ရှိနေသည်။

ဖျတ်....။

တဲတံခါးမှ သံကြိုးမှာ လေပြင်းကြောင့် ပြတ်ထွက်သွားပြီး ဝါညိုရောင် သဲမုန်တိုင်းမှာ ဓားများအလား တိုးဝင်လာကာ သံထည်ပစ္စည်းများကို ရိုက်ခတ်သဖြင့် သံတူဖြင့် ထုနှက်သံ များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား တော့သည်။

"ပြင်းထန်တဲ့ သဲမုန်တိုင်းကြီး လာနေပြီ။"

ဟုန်ယွိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်တွင် အလင်းဝိုင်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ၁၀ ပေခန့်အတွင်းရှိ လေပြင်းများကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

"ဒီသဲမုန်တိုင်းက ရိုးရိုးသားသား မဟုတ်ဘူး။ တာအိုပညာ မရှိရင် အားလုံး လွင့်ထွက်သွား လိမ့်မယ်။ အပြင်ထွက်ကြည့်ရအောင်။ အားလုံး သတိထားကြ။" ဟုန်ယွိ ပြောရင်း တဲအပြင်သို့ ထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်ကြားတွင် သဲမုန်တိုင်းမှာ မြင်းပေါင်း တစ်သောင်း ပြိုင်တူပြေးလွှား နေသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှလှပြီး သဲမုန်တိုင်း အတွင်းရှိ သဲတိုင်လုံးကြီးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများကို မြည်ဟီးရင်း ချဉ်းကပ်လာနေကြသည်။

"တကယ်ကို ခံ့ညားထည်ဝါတာပဲ။ ငါတို့ သဲကန္တာရပြည်နယ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း သဲမုန်တိုင်းတွေ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရပေမယ့် ဒီလောက် ပြင်းထန်တာတော့ မရှိခဲ့ဘူး။" မုကလေးက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည်လည်း ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဒီသဲမုန်တိုင်းက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန် တယ်။ ငါ တစ်ခါက သဲကန္တာရထဲမှာ ဓားသိုင်းနဲ့ သိုင်းဆန္ဒကို လေ့ကျင့်ဖို့ လာခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက သဲမုန်တိုင်းတွေ အများကြီး ကြုံခဲ့ရပေမယ့် အခုလိုမျိုးတော့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူး ဘူး။" ယန်ကိုင်က ဓားကို ကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။

လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဤအကြီးအကဲသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပြည့်နှက်နေသော သဲမုန်တိုင်းများ၊ လေတိုင်လုံကြီးများနှင့် လေဆင်နှာမောင်းများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့တဲများနှင့် ပေတစ်ရာခန့်အကွာတွင် သဲတိုင်လုံးကြီးနှစ်ခုမှာ လွင့်စင်တိုက်ခတ်လာသော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်ရှိ အလင်းကွင်းက ၎င်းတို့ကို တားဆီးထားသည်။ ထိုအလင်းဝိုင်းကြီးသည် သံတံတိုင်းကြီးတစ်ခုအလား ခိုင်ခံ့ လှပြီး သဲတိုင်လုံးကြီးများက အလင်းကွင်းကို အရှိန်ဟုန်ဖြင့် ဝင်တိုက်မိသောအခါ "ဝုန်း" ဟူသော မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ အိမ်တစ်လုံးခန့်ရှိသည့် သဲသောင်ပြင်ကြီးအဖြစ် ပြိုကျ ပျက်စီးသွားကာ လူပေါင်းများစွာကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ပစ်နိုင်လောက်သည့် အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒါဟာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သလို၊ လူလုပ်တဲ့ ဘေးလည်း ဖြစ်တယ်။ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ခံနေရပြီလို့ ထင်တယ်။ အားလုံး သတိထားကြ။" ဟုန်ယွိက ကောင်းကင်ယံရှိ ပြင်းထန်သော သဲမုန်တိုင်းကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သတိပေးလိုက်သည်။

...

ဟုန်ယွိ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အလင်းဝိုင်း မဖုံးလွှမ်းနိုင်သော ရွတ်ဖျင်တဲ များနှင့် ၁၀ပေခန့်အကွာရှိ မြေပြင်မှ မြေအောက်တွင် နဂါးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် မြည်ဟီးသံကြီးနှင့်အတူ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။

ထို့နောက် ရွှတ် ရွှတ် ရွှတ်....။

သဲမှုန်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထက်မြက်လှသည့် သဲဆူးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မြေပြင်မှ ထိုးထွက်လာပြီး ရွတ်ဖျင်တဲများဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။ ထိုဆူးများမှာ သံမဏိကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်လောက်အောင် အရှိန်ပြင်းလှသည်။

ဘုန်း....။

ဟုန်ယွိကမူ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။ နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် တဲအပြင်သို့ ချက်ချင်း ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အသံလှိုင်းဂါထာတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ပင် အသံလှိုင်းဂယက်များမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ ထိုသဲဆူး များမှာ အသံလှိုင်းနှင့် ထိမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး၊ နောက်ကွယ်မှာ တခြား လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်။"

နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး အသံလှိုင်းဂါထာစွမ်းအားဖြင့် သဲဆူးများကို ခြေမှုန်းပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားသည်။ သဲဆူးများ ပေါက်ကွဲသွားပြီးနောက် မြှားပေါင်းများစွာမှာ သဲများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အမှန်စင်စင် ထိုမြှားများမှာ မှော်သင်္ကေတစာလုံး များ ရေးထိုးထားသော သံမဏိမြားများဖြစ်ပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ကျိုင်းကောင် အုပ်ကြီးအလား ပျံသန်းလာကြသည်။ ဤမြှားများမှာ တာအိုပညာသက်သက်ဖြင့် ပစ်လွှတ် ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဒူးလေးများဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဒူးလေး။"

ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်မှ ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ပိုမိုစုစည်းလာသည်။ သူသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ မိုင်ပေါင်း များစွာအတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးခဲသွားသလို ဖြစ်သွားပြီး မြှားများမှာလည်း အချိန် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား လေထဲတွင် တန့်သွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိက သူ၏ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြှားပေါင်း ရာချီမှာ လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီး သူ၏ လက်ဝါးအတွင်းသို့ စုစည်းသွားကာ ကြီးမားသော သံလုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဒူးလေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"တော်တော် ယုတ်မာတာပဲ။ တာအိုပညာရပ်တစ်ခုထဲမှာ မြှားတွေကို ဝှက်ထားတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ရဲ့ အသံလှိုင်းဂါထာက သဲဆူးတွေကိုပဲ ခြေမှုန်းနိုင်ပြီး ဒီမြှားတွေ ကိုတော့ ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့တာကိုး။" နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးသည် ထိုမြှားများကို ကြည့်ကာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ သူသည် ကောင်းကင် နတ်ဘုရားဒူးလေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ကို အရင်က မြည်းစမ်းဖူးခဲ့ သည်။

"ဒါ ချန်ပီယံမြို့စား လက်ချက်ပဲနေမှာ။" မုကလေးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ချန်ပီယံမြို့စား မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဲဒီလူက မောက်မာပေမယ့် အရမ်းတော် တယ်၊ ငါ့စွမ်းအားကိုလည်း သူသိတယ်။ ဒီကောင်းကင်နတ်ဘုရားဒူးလေးက ငါ့ကို မထိခိုက် နိုင်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အပြစ်ပုံချဖို့ ကြံစည်တာ ဖြစ်ရမယ်။ ငါ မမှားရင် ဒါဟာ အနောက်ဘက်ဒေသက လူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။" ဟုန်ယွိက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း နှေးကွေးတည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏အသံမှာ သဲမုန်တိုင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများကြားမှာပင် ပြတ်သားနေသည်။

"ဟီဟီ... ဟီဟီ..." ဟုန်ယွိ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သဲမုန်တိုင်းအတွင်းမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရယ်မောသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"တော်ဝင်ချန်မင်းဆက်ရဲ့ ကျန်းယွမ် ပီသပါပေတယ်။ ရှင်က တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သလို အတွေးအခေါ်တွေကလည်း စေ့စပ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က လူမသိအောင် နေပြီး နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင်ဘုရင်ရဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းကာ စစ်ပွဲကနေ အကျိုးအမြတ် တွေ ရယူချင်နေတာလား။ ရှင်လိုလူမျိုးက လူမသိအောင် နေချင်ရင်တောင် မရပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို စောင့်ကြည့်နေတာ ကြာပြီ။ သူတော်စင်တောက်ဖူနဲ့ သူတော်စင်တူယွမ် တို့ကို ဘယ်သူသတ်သွားလဲဆိုတာကိုတောင် မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက အလဟဿ အထွတ်အထိပ် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေမှာပေါ့။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးက 'ဘုံသုံးပါးမဟာဗျာဒိတ်တော်' ကနေ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအား အချို့ကို မြင်ပြီးသားပါ။ နောက်ပြီး မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကလည်း ရှင့်ကို သတိထား မိနေပြီ..."

အခန်း (၄၀၆)။

"အိုး... အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက ကျုပ် သူတော်စင်တူယွမ်နဲ့ သူတော်စင် တောက်ဖူတို့ကို သတ်ခဲ့တာကို တကယ်ပဲ သိနေတာလား။ ကြည့်ရတာ သူတို့က ထင်သ လောက် မရိုးရှင်းဘူးပဲ" ဟုန်ယွိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း သဲမုန်တိုင်းဆီသို့ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

သဲမုန်တိုင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အမျိုးသမီး၏ အသံမှာ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေ သည်။ သူမသည် ရိုးရိုးတန်းတန်း စကားပြောနေသည့်အလား တဟိဟိနှင့် ရယ်မောနေ သည်။ သူမ၏လေသံတွင် ရန်လိုမှုမပါသော်လည်း နားထောင်နေသူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာမူ အလိုအလျောက် အေးစိမ့်သွားကြသည်။

"မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုး စွမ်းအားကို သန့်စင်ပစ်လိုက်တဲ့လူကိုတောင် သူတို့မသိရင်၊ အဲဒီနတ်ဘုရားကို လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးရဲ့ အဓိကနတ်ဘုရားလို့ ဘယ်လို လုပ် ခေါ်နိုင်တော့မလဲ။ ဟုန်ယွိ... ရှင်က တကယ်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်။ မူလဝိညာဉ် နတ်ဘုရားရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အတွေးစကိုတောင် ရှင်က သန့်စင်ဖို့ ကြံစည်ရဲတယ်ပေါ့။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားက အထွတ်အထိပ် အမိန့်တော်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားပြီးပြီ။ အနောက်ဘက်ဒေသက သက်ဝင်ယုံကြည်သူ သန်းခြောက်ရာလုံး ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ရှင့်ကို သတ်ရမယ်တဲ့။ ရှင့်ကိုသတ်ပြီး ရှင့်ရဲ့ အလောင်း ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းဆီ ယူလာနိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား က ဆုလာဘ်ပေးပြီး ထာဝရအသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ရစေမယ်တဲ့။"

"ထာဝရအသက် ဟုတ်လား။ ဟူး မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင်တောင် မွန်းစတား တစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး။ အဲဒါကိုတောင်မှ သူက ထာဝရအသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ရမယ်လို့ ပြောချင်သေးတာလား။ ရယ်စရာပဲ။ ကျုပ်တို့ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓရဲ့တန်ခိုးတော်နဲ့ ကရုဏာတော်ကိုပဲ ပုံရိပ်ဖော် ကျင့်ကြံကြတာ။ ကိုယ့်ဘာကိုယ် နတ်ဘုရားတွေ ဖန်တီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ချည်နှောင်ခံရတာမျိုး ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး" နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီး၏ နားရွက်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လှောင်ပြောင်လိုက် သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် 'ကျီရှန်းထျန်း'တို့သည် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ပူးပေါင်းသန့်စင်ခဲ့ကြဖူးသည်။ အထွတ်အထိပ် အဓိကနတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်သောကြောင့် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် ၎င်းကို အလွန်ပြတ်သားစွာ အာရုံ ခံမိပေလိမ့်မည်။

သူ့တန်ခိုးစွမ်းအားကို သန့်စင်ခြင်းသည် သူ့အသားကို ဓားနှင့်လှီးဖြတ်လိုက်သည့် အတိုင်း ပင်။ ထိုအရာကိုမှ သူမခံစားမိဘူးဆိုရင် သူ့ကို မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဟု မခေါ်သင့်တော့ ဘဲ "ထုံထိုင်းနေသော နတ်ဘုရား" ဟုသာ ခေါ်ရပါလိမ့်မည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ။ ဒီလိုအသေးအဖွဲ မှော်ပညာလေးတွေ သုံးပြီး ကျုပ်ကို လုပ်ကြံရအောင် မင်း သေမှာမကြောက်ဘူးလား။ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက အဆင့်မြင့်ဆုံး ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး ကိုယ်တိုင်လာရင်တောင် ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ဆိုရင် သူ နှစ်ခါ ပြန်စဉ်းစားရလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ယွိနှင့် နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဘုန်းတော် ကြီးသည် အခြားသော အပြောင်းအလဲများကို ကာကွယ်ရန် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ် လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ အကဲခတ်နေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဟုန်ယွိ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြစ်သည့် 'မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်လေး' သည် ဤလောကရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး ကိုယ်တိုင် လာလျှင်ပင် သူ့ကိုသတ်ရန် အမှန်တကယ် ဝန်လေးပေလိမ့်မည်။

...

"ဟုန်ယွိ... ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး မလာဘူးလို့ ရှင်က ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ရှင်လို လူမျိုးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက အသေခံမယ့် နယ်ရုပ်လေးတွေကိုပဲ လွှတ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင့်လက်အောက်ငယ်သားတွေ အတွက် တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ ရတနာတွေ လာပေးမယ့် နယ်ရုပ်တွေကိုပဲ လွှတ်မယ် ထင်နေလား။" သဲမုန်တိုင်းထဲမှ အမျိုးသမီးသည် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ရယ်သံထဲမှ သတင်းစကားက အားလုံးကို ပိုမိုထိတ်လန့်သွားစေသည်။

အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းနှင့် မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကျောင်းတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးသည် အနောက်ဘက်ဒေသတစ်ခုလုံးရှိ သန်းခြောက်ရာသော ပြည်သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ သူသည် တာအိုလောက၏ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေသူဖြစ်ပြီး ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ သခင်ထက်ပင် ပိုမိုဆန်းကြယ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အနှစ်သာရသွေးနှင့် မူလဝိညာဉ်စုစည်းမှုကျမ်း' ကို တတ်မြောက် ထားသူဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့သူမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသည် ယနေ့ ဟုန်ယွိကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် အမှန်တကယ် ရောက်လာခဲ့လျှင် မြေကမ္ဘာတုန်ဟည်းမည့် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"သူတော်စင်တူယွမ်က မှော်နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်တယ်၊ သူတော်စင်တောက်ဖူ က ငရဲနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်တယ်၊ သူတော်စင်နော့စ်က သွေးနတ်ဘုရား နန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူတော်စင်ဘားက အနှစ်သာရနတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်တယ်။ ဒီသူတော်စင် လေးပါးထဲက နှစ်ပါးဟာ ရှင့်လက်ထဲမှာ ကျဆုံးခဲ့ရပြီ။ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကိုလည်း ရှင်က ရှင့်စွမ်းအားတိုးဖို့နဲ့ ရှင့်လက်အောက်ငယ်သားတွေရဲ့ တာအိုပညာတိုးဖို့ သန့်စင်လိုက်ပြီ မဟုတ်လား။ ဟုန်ယွိ... ရှင့်ကိုယ်ရှင် သူတော်စင် တစ်ဦးလို၊ ကိုယ်ကျင့်တရား စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ ရှင့် စွမ်းအားတိုးဖို့ အတွက်ဆို ဒီလိုရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လုပ်နေတာပဲ။ ရှင်ဟာ တကယ့် လူယုတ်မာ အယောင်ဆောင်တစ်ယောက်ပဲ။"

အမျိုးသမီး၏ အသံက သဲမုန်တိုင်းအတွင်းမှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"လမ်းစဉ်မတူတဲ့သူတွေဟာ အတူတူ တိုင်ပင်လို့မရဘူး။ မင်းတို့ရဲ့ လူရိုင်းနတ်ဆိုးတွေက မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်နေကြတာကို မင်းက ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်း ပြောရဲသေး တာလား။" ဟုန်ယွိက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အနောက်ဘက်ဒေသက ယဉ်ကျေးမှုတွေဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ အလယ်ပိုင်းဒေသကို အမြဲတမ်း ကျူးကျော်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါကို သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ မင်းတို့က ကျုပ်တို့ပြည်သူတွေကို မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို အတင်းအဓမ္မ ယုံကြည်ခိုင်းကြတယ်။ မယုံတဲ့သူတွေကိုလည်း တိုင်မှာချည်ပြီး မီးရှို့သတ်ကြတယ်။ ဒီလိုနတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေကို ဒီလိုဆက်ဆံ တာဟာ အပြစ်မရှိတဲ့အပြင် 'မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်းပြီး တရားဓမ္မကို စောင့်ရှောက်ခြင်း' ဆို တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့လည်း ကိုက်ညီတယ်။ မင်း ပုန်းမနေနဲ့တော့။ မင်းရဲ့ မျက်နှာ အစစ်ကို ကျုပ်ကို ထွက်ပြစမ်း။"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ အလင်းကွင်း ကိုးခုမှာ လင်းလက် သွားပြီး မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ ဧကဝက်ခန့်ရှိ သော ဧရာမလက်ဝါးကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သဲမုန်တိုင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂါထာ ရွတ်ဖတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာမူနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ အေးခဲသွားပြီး လေထု လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကာ သဲဖုန်များအားလုံး အောက်သို့ ပြန့်ကျဲကျဆင်းသွားတော့သည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် သဲမုန်တိုင်းက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သဲဖုန်များမှာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

မိုးကုတ်စက်ဝန်းတွင် ဝိုင်းစက်သော နေမင်းကြီး ပေါ်လာသော်လည်း ၎င်းမှာ နေဝင် ဆည်းဆာအချိန် ဖြစ်နေသည်။

"မြေထိုးချိန်ခွင်။"

ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးသည် အဝေး နေရာရှိ တိမ်တိုက်တစ်ခုကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်၌ လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်များကြားမှ ချိန်ခွင်နှင့်တူသော်လည်း ချိန်ခွင်မဟုတ်သော အင်မော်တယ် ရတနာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤအင်မော်တယ် ရတနာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး၊ အနည်းငယ် လည်ပတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ၎င်းသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၏ တိုက်ခိုက်မှု ကို အံ့အားသင့်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

"နောက်ထပ် အထွတ်အထိပ် တာအိုပညာရပ်တစ်ခုလား။” ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဟုန်ယွိ သည် ဤချိန်ခွင်နှင့်တူသော ဤအရာကို "ကောင်းကင်ချိန်ခွင်" ဟု ခေါ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းခေတ်က ချိန်တွယ်သည့် ကိရိယာများသည်လည်း နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဤတာအိုပညာသည် 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' သို့မဟုတ် စကြာဝဠာစေတီနှင့် မနှိုင်းယှဉ် နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အမှန်တရားဂိုဏ်း၏ 'တာမင်း ရတနာမှန်' နှင့် 'ဖန်းရှန်းတာအို' ဂိုဏ်း၏ 'ကောင်းကင်ဖွင့်ခြင်းဆန္ဒ’ တို့နှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နိယာမတစ်ခု ၏ အခြေခံမူများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အထွတ်အထိပ် တာအိုပညာရပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို တားဆီးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ကောင်းကင်နိုင်ငံဒေသမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အကောင်းဆုံးလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးက ဒီလောက်ပဲလား။ အခုမှပဲ ဒီပညာရပ်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတော့တယ်။" ချိန်ခွင်က မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး ကို တားဆီးလိုက် သည့် ခဏ၌ပင် တိမ်တိုက်ထဲတွင် ပုန်းနေသော အမျိုးသမီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက် သည်။

"အဲဒီလိုလား…။"

ဟုန်ယွိက ပြုံးလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ချက်နှင့်တင် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကြီးသည် တံဆိပ်တော်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ‘လေဟာနယ်ထိန်းချုပ်ခြင်း လက်ဝါးတံဆိပ်’ ('ကုံထော်တံဆိပ်')အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူက ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ‘ကုံထော်တံဆိပ်’ ဟူသည် 'ကုံထော်တံဆိပ်'ဟူသည် ‘လေဟာနယ် ထိန်းချုပ်ခြင်း လက်ဝါးတံဆိပ်’ ပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းများတွင် အလျဉ်းသင့်သလို ပြန်ဆိုနိုင်ရန် မိတ်ဆက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။)

ဖျစ်... ဖျစ်...

ဤလှုပ်ခတ်မှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံမှာ မြည်ဟီးသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ အက်ကွဲသွား တော့သည်။ အတိုင်းအဆမဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုမှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လက်ဝါးကြီးက ၎င်း၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ထိုချိန်ခွင်ကို ဖမ်းဆုပ်၍ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များမှာ မိုးရေအလား ကြွေကျလာပြီး ချိန်ခွင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"တစ်ခါတလေမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာက စွမ်းအားနဲ့ထောက်ပံ့မှ တည်တံ့နိုင်တာ။ အကျိုး အကြောင်းဆိုတာကတော့... တာအိုမရှိရင် စွမ်းအားမရှိလို့ အကျိုးအကြောင်းဆိုတာလည်း မရှိနိုင်ဘူး။ အကျိုးအကြောင်းရဲ့ ရှေ့မှာတာအိုရှိပြီး အကျိုးအကြောင်းဆိုတာက နောက်မှာ ပဲရှိတယ်။ တာအိုရှိမှပဲ အကျိုးအကြောင်းဆိုတာ ရှိနိုင်မယ်။ မင်းသားအာဒီရဲ့ ကြင်ယာတော် ... ခင်ဗျား ဘာပြောချင်သေးလဲ။ ခင်ဗျားက မူယီဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်ပဲ၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းက လူမှမဟုတ်တာ။ ဘာဖြစ်လို့ ခင်ဗျားက အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို နားထောင်ပြီး ကျုပ်ကို လာသတ်ရတာ လဲ။"

ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမ ရွှေရောင် "ချိန်ခွင်" ကြီးကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်း ပြီးနောက် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များလည်း ကွာကျသွားကာ သဲကန္တာရ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာဖုံးပုဝါ အုပ်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်သွယ်လျပြီး သူမ၏ခါးမှာ ရေမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လွင်နေ ကာ ချက်ကလည်း ပေါ်နေသည်။ တောင်ဝင်ချန်မင်းဆက်၏ ယဉ်ကျေးမူအရဆိုလျှင်၊ အလွန်တရာအရှက်မဲ့သည့် ဝတ်စားဆင်ယင်မူ ဖြစ်နေသော်လည်း သဲကန္တာရ အမျိုးသမီး များအတွက်မူ ပုံမှန်ဝတ်စုံသာ ဖြစ်သည်။ ဟုန်ယွိသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်တွင် အမျိုးသမီးများစွာကို မြင်ဖူးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် သူ မအံ့ဩပေ။ သူ ဤအမျိုးသမီးကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သူမမှာ မျက်နှာဖုံးပုဝါ အုပ်ထားပြီး ခါးမှာ ရေမြွေတစ်ကောင် ကဲ့သို့ သွယ်လျနေသည်။ သူမသည် ပါးလွှာသော ပိတ်စဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ နုနယ်သော အသားအရေမှာ မြူများကြားမှ ပန်းပွင့်များအလား ဝေဝါးစွာ မြင်နေရသည်။ သူမသည် အနောက်ဘက်ဒေသရှိ မူယီဂိုဏ်း၏ ဆန်းကြယ်သော ခေါင်းဆောင်၊ မင်းသား အာဒီ၏ ကြင်ယာတော် ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမျိုးသမီး ပြသခဲ့သော တာအိုပညာသည် အမှန်တရားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ကျိချန်းယွဲ့ ထက်ပင် မနိမ့်ကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အနည်းဆုံး 'မိုးကြိုးကပ်ဘေး' ကို ဖြတ်ကျော် ထားသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်။

"ဟွန့်…၊ မင်းတို့ရဲ့ တော်ဝင်ချန်စစ်တပ်က ငါတို့ အနောက်ဘက်ဒေသကို ကျူးကျော်ခဲ့ တယ်၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါတို့ ပြည်သူများစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီး လုယက်ခဲ့တယ်။ သူတို့ကို ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ကျွန်တွေအဖြစ် ရောင်းစားခဲ့ တယ်။ အဲဒါကိုမှ မင်းက မေတ္တာတရားနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားလို့ ခေါ်တာလား။ ငါ ဒီနေ့ ဒီကိုလာတာက ငါတို့ပြည်သူတွေအတွက် မင်းကို သတ်ဖို့ပဲ။"

ချိန်ခွင်ကြီး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော်သည် တဖြည်းဖြည်း ဖိနှိပ်လာသော မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမက ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သေးသည်။

"နိုင်ငံနှစ်ခု စစ်မက်ဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့နေတဲ့အချိန်မှာ မေတ္တာတရားနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုတာ မရှိဘူး။" ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက ဝင်းလက်သွားပြီး ပြောလိုက် သည် "ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့နှစ်ယောက် အပိုစကားတွေ ပြောနေဖို့ မလိုဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ တာအိုပညာက မြင့်မား တယ်ဆိုပေမဲ့ ကျုပ်ရဲ့ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ခုခံဖို့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။"

ပြောရင်းနှင့်ပင် ဟုန်ယွိသည် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ချလိုက် သည်။ ကြီးမားသော စွမ်းအားများမှာ လေထုထဲ၌ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"တကယ်လား..။"

မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော် အဖမ်းခံရတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရုတ်တရက် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝတ်ရုံစဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူသည် ခြောက်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး ကြည်လင် နေသော မှော်တောင်ဝှေးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ တောင်ဝှေး၏ ထိပ်ဖျားတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော တိမ်တိုက်များ ရစ်ပတ်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းသားအာဒီကြင်ယာတော်၏ နောက်ကွယ်၌ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းကို ဝတ်ရုံစဖြင့် အုပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ပေါ်လာ ပြန်သည်။ ဤလူသည် ဖြူဖွေးသော အရိုးလှံတစ်စင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တွင် ကန့်နှင့် ချော်ရည်နံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤဝတ်ရုံနက်၊ အရိုးဖြူလှံ၊ ချော်ရည်နှင့် ကန့်အငွေ့အသက်များကို ဟုန်ယွိ ကောင်းစွာ သိသည်။ ဤလူသည် လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ငရဲနတ်ဘုရားပင်။

ဝတ်ရုံဖြူနှင့် လူမှာလည်း မြေအောက်ကမ္ဘာ ငရဲနတ်ဘုရားနှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတော်စင်တူယွမ် ဦးဆောင်သော မှော်နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ နတ်ဘုရား၊ 'မှော်နတ်ဘုရား' ပင် ဖြစ်သည်။

ငရဲနတ်ဘုရားနှင့် မှော်နတ်ဘုရား... ဤနတ်ဘုရားကြီး နှစ်ပါးသည် နောက်ဆုံးတွင် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိဆီသို့ ဦးတည်လာကြလေပြီ။

ဤနတ်ဘုရားနှစ်ပါးစလုံးသည် 'ကောင်းကင်မြွေဘုရင်မ' သို့မဟုတ် 'ဥဒေါင်းဘုရင်' တို့ ထက် မနိမ့်ကျပေ။ အနည်းငယ် ကွာခြားမှု ရှိလျှင်တောင် အများကြီး မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

"ဟုန်ယွိ... မင်းက ငါ့ကိုယ်ပွားကို သန့်စင်ပြီး 'ငရဲနတ်ဘုရား ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း မှတ်တမ်း' ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူရဲတယ်ပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းကို လွှတ်မပေးတော့ဘူး။ မင်းကို တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံနဲ့ ရတနာတွေ ပေးဖို့ နယ်ရုပ်လေးတွေကိုလည်း လွှတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါတို့အားလုံး ကိုယ်တိုင်ထွက်လာပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို အပြီးတိုင် ခြေမှုန်းပြီး အကျဉ်းချပစ်မယ်။"

ငရဲနတ်ဘုရား၏ အက်ရှရှ အေးစက်စက်အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သွေးနတ်ဘုရား၊ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားတို့... ထွက်လာကြတော့။"

ငရဲနတ်ဘုရား၏ အသံထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံ၌ သွေးရောင် အလင်းတန်းများ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။ သွေးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် သွေးရောင်လွှသွား စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ကိုင်ထားသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကောင်းကင်၌ ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် အနှစ်သာရ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသော စိန်ပုံသဏ္ဍာန် ပုလဲလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင် ထားသော အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါး တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာပြန်သည်။

"မှန်တယ်၊ မင်းရဲ့ တာအိုပညာ တိုးတက်ဖို့နဲ့ ငါတို့ဆီက ရတနာတွေ၊ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား သွေးတွေကို လုယူဖို့ နယ်ရုပ်လေးတွေကို ငါတို့ စေလွှတ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးနဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ သူတော်စင် မိန်းမပျိုတို့ လည်း ရောက်နေပြီ။ မူလဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကိုယ်တိုင်တောင် မင်းကို စောင့်ကြည့်နေပြီ။ 'နိယာမသံကြိုး' တွေနဲ့ 'ကံကြမ္မာ လှောင်အိမ်' တွေကို မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား။ မင်းဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတွေကြားထဲမှာ ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားစေရမယ်။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းတော်မှ နတ်ဘုရားများမှာ ဟုန်ယွိဆီ သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အတွေးတစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုနတ်ဘုရားလေးပါးလုံးသည် သူတို့၏ လက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကြသည်။ အဖြူ၊ အမည်း၊ အနီနှင့် အစိမ်းရောင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများသည် ဖိနှိပ်လာသော မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးကို ချက်ချင်း ပင် ဟန့်တားလိုက်ကြသည်။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားသော ဖိအားကြီးတစ်ခုကို သူ ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။