အခန်း (၄၀၉-၄၁၀)

အခန်း (၄၀၉)။

'အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီအရင်' သည် ရေပုံးအရွယ်စား ပလက်တီနမ် အလင်းတိုင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည့် ခဏမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှု များကြားမှ သူ၏ လူသားအင်မော်တယ်ကိုယ်ပွားနှင့် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးတို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် သက်ပြင်းအေး အေး ချနိုင်တော့သည်။

သူသည် သွေးနတ်ဘုရား၊ မှော်နတ်ဘုရား၊ ငရဲနတ်ဘုရား၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရား၊ ခွန်အား နတ်ဘုရားနှင့် မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော် တို့ကို လုံးဝဥဿုံ ပိတ်လှောင် နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ အရေးအပါဆုံး စွမ်းအားကြီးနှစ်ခုကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားအင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားနှင့် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးတို့မှာ ဟုန်ယွိ၏ အသက်သွေးကြောများဖြစ်ပြီး ရန်သူကို အသေသတ်နိုင်သည့် နောက်ဆုံးလက်နက်များဟု ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍, ဤအရာနှစ်ခုကိုသာ ဆုံးရှုံးခဲ့လျှင် ဟုန်ယွိ၏ အင်အားမှာ ထိုးဆင်းသွားပေလိမ့် မည်။ သူသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်လေး ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရှိန် အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာမှုကြောင့် သူ့တွင် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် များပြားသည့် ရန်သူများ ရှိနေသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ပညာရှင်ဖြစ်သည့် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စွမ်းအား၊ ဟင်းလင်း ပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်သည့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်နှင့် အဝီစိပလ္လင်ကဲ့သို့သော မှော်ရတနာကို ပိုင်ဆိုင်ထားမှုတို့ကြောင့် ဟုန်ယွိဆီမှာ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် လူသားအင်မော် တယ် ကိုယ်ပွားသာ မရှိပါက သူ့ကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဟုန်ရွှန်ကျိ၊ ရန်ဖန် နှင့် မုန့်ရှန်းကျီတို့အကြောင်းကိုမူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

အတားအဆီး ပျက်ပြယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ငရဲ နတ်ဘုရား၊ သွေးနတ်ဘုရား၊ မှော်နတ်ဘုရား၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်အား နတ်ဘုရားတို့သည် အမည်း၊ အနီ၊ အဖြူနှင့် အစိမ်းရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း လေးခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ထို့နောက် 'ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ' ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပျံသန်းသွားကြပြီး ဧရာမ ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးကို ဝန်းရံကာ သူတို့၏ မူလ ခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် ပြန်လည် အသွင်ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော်သည်လည်း ပလက်တီနမ် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ 'ကံကြမ္မာလှောင်အိမ်' နှင့် 'နိယာမသံကြိုး' တို့ကို ယူဆောင်၍ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားလေးပါးနှင့် ဆန်းကြယ်သော ကြင်ယာတော်တို့ အားလုံး လွတ်မြောက် သွားခဲ့ကြပြီ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ အလင်းနဲ့ အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီအရင်ကို သူတို့ မြင်သွားကြပြီ၊ အခု သူတို့ ပြင်ဆင် ထားကြလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခါ ဒီနတ်ဘုရားတွေကို ပိတ်လှောင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်တော့ ဘူး။ ကံကောင်းတာက ငါလည်း ဒီနတ်ဘုရား လေးပါးစလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ပိတ်လှောင် ဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့တာမို့ သိပ်တော့ စိတ်ပျက်စရာမရှိပါဘူး။ အခု သူတို့ကို မနိုင်သေးပေမဲ့ ငါ အချိန်မရွေး ထွက်သွားလို့ ရတယ်။"

နတ်ဘုရားကြီး လေးပါး၊ မှော်ရတနာ နှစ်ခုနှင့် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှသော မင်းသား အာဒီ၏ ကြင်ယာတော်... ဤအင်အားစုမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် မမှားပေ။ အကယ်၍ ယနေ့ 'အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ မဟာ အစီအရင်'သာ မရှိခဲ့ပါက ဟုန်ယွိ တစ်ယောက် သေတွင်းထဲ ကျဆင်းသွားရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့ပြင် မဟာအစီအရင် ရှိနေလျှင်ပင် ထိုနတ်ဘုရား လေးပါးစလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း အပြတ်ရှင်းရန် ဟုန်ယွိ စိတ်ကူးမရှိပေ။ ပိတ်လှောင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ခေတ္တခဏသာ ဖြစ်ပေ လိမ့်မည်။

အစောပိုင်းက ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေစဉ်အတွင်း မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး၊ လူသား အင်မော်တယ် ကိုယ်ပွားနှင့် အလင်းနှင့်အမှောင်မန္တလာ မဟာအစီအရင်တို့မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်နက်များ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍, ၎င်းတို့သာ ကျရှုံးခဲ့လျှင် ဟုန်ယွိ အနေဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ရန်သူ့ခြေဖဝါးအောက်တွင် အနင်းခံရုံသာ ရှိပေတော့ မည်။ ထိုအကြောင်းကို ပြန်တွေးလိုက်တိုင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်စိတ်က အရိပ်သဲ့သဲ့ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျီရှန်းထျန်း... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ အကြွေးကြီးကြီး တင်သွားပြီ" ဟုန်ယွိသည် ချစ်စရာကောင်းသော ထိုနတ်ဘုရားမလေးကို သတိရလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အကူအညီကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားလိုက်သည်။

...

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဟုန်ယွိသည် သူ၏ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ အခု အချိန်မှာတော့ ဆုတ်ခွာခြင်း နည်းဗျူဟာကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည်။

ယခုအချိန်တွင် ရန်သူ့စွမ်းအားက အဆမတန် ကြီးမားနေသဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက် နေခြင်းမှာ ကျောက်ခဲကို ဥနှင့် ထုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ရာ ဆုတ်ခွာရန်သာ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ ပေါ်လာပြီး 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'ကို ကိုင်ထားသည့် ဧရာမ ရွှေဖြူရောင် နတ်ဘုရားကြီး လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဓမ္မတေးသံများ ထွက်ပေါ် လာပြီး ထိုနတ်ဘုရားကြီးက လှံတော်ကြီးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရုံနှင့် အတားအဆီး ပျက်စီးသွား ကာ နတ်ဘုရားလေးပါး လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ဟုန်ယွိသည် မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်နိုင်သည်။ သူ၏ လူသားအင်မော်တယ်ကိုယ်ပွားက ရန်သူ၏ အင်အားကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တိုင်းတာနိုင်ခဲ့သည်။

'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝမှ ဧရာမနတ်ဘုရား ကြီးမှာ သိသာထင်ရှားလှစွာ စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းထားမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ယခုလေးတင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်သည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ၏ စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

ဤပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးသည် အနောက်ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ ရာပေါင်းများစွာ သော နိုင်ငံများကို အုပ်ချုပ်သည့် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အဓိပတိ၊ ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ ဧကရာဇ်တို့၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွား ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် ဤယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးမှာ ကျိုးထိုက်ကျူ ကဲ့သို့ပင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ယွိ မကြာသေးမီက နားလည်ခဲ့သည့် အချက်တစ်ခုရှိသည်။ မိုးကြိုး ကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်ခုနစ်မှာမူ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ အရာဝတ္ထုများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အလွန်ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ် ဖြစ်သည်။

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်မှာ မုန့်ရှန်းကျီ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဖန်တီးထားခဲ့သော အမည်မသိ တည်ရှိမှုများ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက်နှင့် အဆင့်ခုနစ်တို့ကြားတွင် ကြီးမားသော ခြားနားချက် တစ်ခု ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မုန့်ရှန်းကျီသည် အဆင့်ခုနစ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော် ပြီးနောက် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင်က 'ရေခဲဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်း' မှ တာအိုသခင် ရေခဲဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ခုနစ်ကြိမ်မြောက်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် စွမ်းအားများ စုဆောင်းခဲ့သော်လည်း မလုံလောက်ခဲ့ဘဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

မဟုတ်လျှင် အစစ်မှန် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်ဂိုဏ်း၏ နေရာတွင် ရေခဲဝိညာဉ်တာအိုဂိုဏ်းက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

ဥဒေါင်းဘုရင်နှင့် အဆင့်တူသော နတ်ဘုရား လေးပါး၊ မှော်ရတနာ သုံးခု၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး လေးကြိမ်ဖြတ်ကျော်ထားသော မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော်နှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ခြောက်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်ထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး... ထို့ပြင် မုန့်ရှန်းကျီ ကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုကလည်း တစ်နေရာရာမှ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှု နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော အင်အားကိုမှ ဟုန်ယွိက ဇွတ်အတင်း ဝင်တိုက်မည်ဆိုလျှင် သူသည် အလွန်အမင်း မိုက်မဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ယွိ၏ အင်အားမှာ နှစ်ဆ ပိုမိုများပြားနေလျှင်ပင် ဤလူများနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ပညာရှိသော လုပ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းသည် ဟုန်ယွိကို သတ်ရန် မည်မျှအထိ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

...

"သွားကြစို့!"

ဟုန်ယွိသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ စကြာဝဠာအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါးကို ဖြန့်ကျက်ကာ တဲများ၊ မြင်းများ၊ လူများနှင့် သဲပြင်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဤအဆင့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင် နင်ဂျာဘုန်းတော်ကြီးပင်လျှင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းသည် သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဒဏ္ဍာရီ လာ ပုဂ္ဂိုလ်များ အားလုံးကို လွှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ပါဝင်နေသည်။ ဤတိုက်ပွဲမျိုးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ပျက်စီးသွား စေနိုင်သည်။ ထိပ်တန်း သိုင်းသူတော်စင်များပင်လျှင် မျက်နှာပျက်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မြေပြင်မှာ ဗလာကျင်းသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်စစ်မှာလည်း စကြာဝဠာအိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အားလုံးမှာ လူသားအင်မော်တယ်ကိုယ်ပွားထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ တစ်ချိန် တည်းမှာပင် မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးသည်လည်း ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်ကို ဝန်းရံကာ ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမည်းရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးနှင့် ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တို့ ပူးပေါင်း လိုက်သောအခါ သူ၏ အရှိန်ဟုန်မှာ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖောက်ထွက်နိုင်လောက် အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတာလား။”

မီတာ ၃၀ ကျော် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ၏ အလယ်ဗဟိုမှ ဧရာမ ပလက်တီ နမ် နတ်ဘုရားကြီးက ဟိန်းထွက်နေသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ 'ဘုန်းတန်ခိုး အာဏာစက်လှံတော်'ဖြင့် ညွှန်လိုက်သည်။ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုံလှသော ဓမ္မသီချင်း သံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တစ်ဖန် ပြန်လည် တုန်ခါသွားစေပြန်သည်။

"အနှစ်သာရ စွမ်းအင်ကနေ နတ်ဘုရားတွေ မွေးဖွားလာတယ်။ နတ်ဘုရားတွေဟာ တန်ခိုး ကြီးပြီး မသေနိုင်ဘူး။ အနှစ်သာရ စွမ်းအင်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူတွေကို နတ်ဘုရားတွေက သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေတွေကို ရုပ်သိမ်းပစ်လိမ့်မယ်။ နိယာမသံကြိုးတွေက မင်းကို ချည်နှောင်လိမ့်မယ်။ ကံကြမ္မာအကျဉ်းထောင်က မင်းအတွက် အဆင်သင့်ရှိနေပြီ။ ရှေးဟောင်း နိမိတ်ဖတ်ချက်တွေက မင်းရဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်းအကြောင်းကို ပြောပြလိမ့်မယ်။"

ခမ်းနားထည်ဝါသော ဓမ္မသီချင်းသံ၊ ရှေးဟောင်း ကဗျာရွတ်ဆိုသံများနှင့် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီသော ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုများ စုစည်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

တောင်တန်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် ငရဲဘုံသဏ္ဍာန် မြင့်မြတ်သော အသံအလင်းလှိုင်းများ သည် ဟုန်ယွိထံသို့ အတိုင်းအဆမဲ့သော အရှိန်ဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင်လည်း ပလက်တီနမ် အလင်းတန်းများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဖျာကြမ်းများကဲ့သို့ ကြီးမားလှပြီး ဟုန်ယွိကို ရစ်ပတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

"ဒါက ဘုံသုံးပါးမဟာ ဗျာဒိတ်တော်ရဲ့ အသံလှိုင်းကျင့်စဉ်လား။ တကယ်ကို ကမ္ဘာပျက်မ တတ် ပြင်းထန်တာပဲ။ ဒါဟာ 'အကန့်အသတ်မဲ့ ကောင်းကင်ဂီတ' ထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ မဟုတ်ဘူး... ထောင်ချီပြီး ပိုစွမ်းအားကြီးတယ်။" ဟုန်ယွိသည် ပလက်တီနမ် အလင်းလှိုင်း များ သူ့ထံ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပြဒါးကဲ့သို့ လေးလံလှပြီး သူသည် ပြဒါးပင်လယ်၏ အောက်ခြေသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ အလွန်တရာ လေးလံနေသည်။ လူသားအင်မော်တယ်ကိုယ်ပွား၏ ခွန်အားနှင့် ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တို့ ရှိနေလျှင်ပင် သူသည် အလွန်လေးလံနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးသည်လည်း ဟုန်ယွိကို အလွန် သတိထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အထူး လက်နက်ဖြစ်သော အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ ကျော်ကြားလှသည့် ဘုံသုံးပါးမဟာ ဗျာဒိတ်တော် ရွတ်ဆိုခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးက ဒီဟုန်ယွိကို အတော်လေး သတိထားနေတာပဲ။"

မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ၏ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'ကို ကိုင်ထားသည့် ဧရာမ ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကီလိုမီတာ ၅၀ ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ ပလက်တီနမ် အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အလင်းတောင်တန်းကြီးနှင့် ရွှေရောင်ပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား သည်။ လှိုင်းတံပိုး များ ထန်လာပြီး လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသည်။

ထိုပလက်တီနမ် အလင်းပင်လယ်ထဲတွင် တစ်ကိုယ်လုံး အရိုးဆူးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး လှံရှည်ကို ကိုင်ထားသည့် လူတစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ ပျံသန်းနေသည်။ သူသည် လှိုင်းတံပိုးများကို ဖြတ်ကျော်နေသော လျင်မြန်သည့် လှေတစ်စင်းကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ပြင်းထန် စွာ တိုးဝင်နေသည်။ သူ တိုးဝင်သွားသည့်အခါ ပလက်တီနမ် လှိုင်းတံပိုးများမှာ ပင်လယ်ထဲ ရှိ ဓားရှည်ငါးများနှင့် ရွက်လှေငါးများကဲ့သို့ ဘေးဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုပလက်တီနမ် ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ ရုန်းထွက်နိုင်တော့မည့်ပုံ ရှိနေသည်။

"ယုတ်ညံ့တဲ့ လူသား... မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ တံတိုင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဖောက်ထွက်နိုင်မှာလဲ။"

ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးသည် 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ပေပေါင်းတစ်ရာ မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခု သည် ပလက်တီနမ် ပင်လယ်ထဲ၌ ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ အရှိန်ကို အတင်းအကျပ် ဟန့်တားလိုက်တော့သည်။

ဒိုင်း…။

ဟုန်ယွိ၏ လှံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ သူ၏ရှေ့၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော တံတိုင်းကြီးကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ လှံနှင့် တံတိုင်း ထိမိသွားသောအခါ အဆုံးမရှိသော မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စိစိ... စိစိ... သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်သံများကြောင့် ဟုန်ယွိ၏ သွားများပင် ကျဉ်သွားရသည်။

"ဒီလောက်တောင် စွမ်းထက်တာလား။"

ဟုန်ယွိ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါဆိုရင် ငါက ပြောင်းပြန် လုပ်ရမှာပေါ့။ စစ်တပ်ကြီးရဲ့ အလယ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဘုရင်ရဲ့ အသိုက်အမြုံဆီကို တည့်တည့် တိုးဝင်မယ်။"

ဟုန်ယွိသည် အလင်းပင်လယ်ပြင်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ရုတ်တရက် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး နွား၊ ကျားနှင့် ကြိုးကြာတို့၏ အသံများ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ အသံလှိုင်းများ ပဲ့တင်ထပ် သွားသည့်အခါ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပလက်တီနမ် အလင်းပင်လယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွား တော့သည်။

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လှံကို ညွှန်ကာ ကောင်းကင်အလယ်ရှိ တံခါးဝမှ နတ်ဘုရားကြီးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။

သာမန်လူများဆိုလျှင် ဤအလင်းပင်လယ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်တွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရောင်စုံ ဂါထာရွတ်ဆိုသံများသည်လည်း ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပါလာပြီး ဘုံသုံးပါးမဟာ ဗျာဒိတ်တော် ရွတ်ဆိုသံကို အနည်းငယ် နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ပတ်လည်ရှိ ရောင်စုံ မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဂါထာသံ မှာ ရန်သူ၏ ရွတ်ဆိုသံကို ဖိနှိပ်ရန် မလုံလောက်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားကိုမူ အားနည်းသွားစေနိုင်သည်။

"ဟမ်"

ဟုန်ယွိက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှံဖြင့် သူ့ကို ထိုးချိန်ကာ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နတ်ဘုရားကြီးသည် သူ၏ တည်နေရာကို သိသွားပြီး လှံဦးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးသည် 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံ တော်' ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ထပ်မံ ညွှန်လိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်း….။

နောက်ထပ် ပလက်တီနမ် တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟုန်ယွိ၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ လိုက်သည်။

"အကန့်သတ်မဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်။"

ဟုန်ယွိသည် သူ၏လှံကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး စစ်နတ်ဘုရား၏ အထွတ်အထိပ် သတ်ဖြတ်ခြင်းကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမည်းရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ ထိုးဖောက်သွားသည်။ ဖောက်… ပလက်တီနမ် တံတိုင်းကြီးမှာ သူ၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဟုန်ယွိ၏ အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီအရင်ကို အလွန်ပင် သတိထား နေပုံရသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'မှာ တုန်ခါသွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော 'ဂုဏ်ကျက်သရေ ဓမ္မတေး' ကို ထပ်မံ သီဆိုလိုက်ပြန်သည်။

ဤ 'ဂုဏ်ကျက်သရေ ဓမ္မတေး' မှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုကျယ်လောင်လှသည်။

ဝုန်း…၊ ဝုန်း…၊ ဝုန်း…၊

ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးသည် 'ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်'ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက် ရာ အမြောက်ကြီးများ ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပလက်တီနမ် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုမှာ ဟုန်ယွိ ဆီသို့ ထပ်မံ ပစ်လွှတ် လိုက်ပြန်သည်။ ထိုအလင်းတိုင်က ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ထိမှန်သွားပြီး ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ပေါ်ရှိ အရိုးဆူးများမှာ တုန်ခါသွား ကြသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်မှာ အစုတ်အပြဲသွားခြင်းမျှပင် မရှိခဲ့ ပေ။ သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လီပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဓမ္မနတ်ဘုရား၊ မှောင်မိုက်နတ်ဘုရား၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရား၊ သွေးနတ်ဘုရား... 'ကံကြမ္မာလှောင်အိမ်' ကို ထပ်ပြီး အသက်သွင်းကြစမ်း" ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးက ဟုန်ယွိကို နောက်သို့ လွင့်သွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် သူ ပြောသည့်အတိုင်း 'ကံကြမ္မာ လှောင်အိမ်' မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။ နတ်ဘုရား လေးပါးမှာလည်း အလင်းတန်း လေးခုအဖြစ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပလက်တီနမ် လှောင်အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ သည်။

ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရားကြီးက တောင်ဝှေးကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ 'ကံကြမ္မာ လှောင်အိမ်' မှာ နောက်သို့ ဆုတ်နေသော ဟုန်ယွိဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဆင်းသက်လာ တော့သည်။

'ကံကြမ္မာလှောင်အိမ်' ထပ်မံ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ တစ်ခုခု လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုသည် ပလက်တီနမ် ပင်လယ်ပြင်ထက်သို့ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။

ဤရနံ့မှာ ပတ်ချာလည် လွင့်ပျံလာပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဖြူစင်သည့် ကြာပန်းများ အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြာပန်းတိုင်းတွင် ရွှေရောင်ဆီမီးခွက်တစ်ခုစီ ထွန်းညှိထားသည်။ ထိုကြာပန်းများမှာ ဧကပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်လှပြီး 'ကံကြမ္မာ လှောင်အိမ်' ကို အမှန်တကယ်ပင် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

"ယွမ်ရှန့်ရှန့်…"

ဤရနံ့ကို ရလိုက်သည်နှင့် ဟုန်ယွိ သည် 'ကောင်းကင်ရနံ့ပိုင်ရှင် သူတော်စင် မိန်းမပျို' ယွမ်ရှန့်ရှန့် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူမသည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကူညီခဲ့ဖူးသည်။ သူမတွင် အခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနိုင် သော်လည်း သူမသည် ရန်သူမဟုတ်ဘဲ မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟုန်ယွိသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အလင်းနှင့် အမှောင် မန္တလာ မဟာအစီရင် ဖြင့် မပိတ်လှောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ရနံ့ လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ... ရွှေရောင်ဆီမီးခွက် ရတနာကြာပန်း။"

မင်းသားအာဒီ၏ ကြင်ယာတော်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပလက်တီနမ် ပင်လယ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အမည်းရောင် တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ဤအမည်းရောင် တိမ်တိုက်မှာ ချက်ချင်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ပလက်တီနမ် ပင်လယ်ကြီးကို ဝါးမြိုတော့မည့် အသွင်ရှိနေသည်။ ထို့နောက် အမည်းရောင် တိမ်တိုက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အဆုံးမဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ကျဆင်းလာတော့သည်။

၎င်းမှာ အဝီစိပလ္လင်နှင့် ကျိုးထိုက်ကျူပင် ဖြစ်သည်။

အဝီစိပလ္လင်ပေါ်တွင် သရဖူကို ဆောင်းထားသော ကျိုးထိုက်ကျူသည် ရုတ်တရက် ထရပ် လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး "မဟာ နတ်ဘုရား ဖျက်စီးခြင်းလက်သီး"ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝကို တိုက်ခိုက် လိုက်တော့သည်။ (ရှေ့မှာတုန်းက နတ်ဘုရားမဟာဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီးဟု ပြန်ဆိုခဲ့ သည်)။

ဤခဏ၌ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အနှိုင်းမဲ့ ပြင်းထန်လှသည်။ သူသည် မီတာ ၃၀ ခန့် မြင့်မားပြီး သူ၏ လက်သီးမှာ အိမ်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှကာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလူကလည်း ငါ့ဆီကနေ အမြတ်ထုတ်ဖို့ ရောက်လာတာလား။" ဟုန်ယွိသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သို့သော် ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်မှာ "သတိထား…။"

ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင် ဟင်းလင်းပြင်၏ အစွန်းတွင် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းကလည်း "မဟာနတ်ဘုရား ဖျက်စီးခြင်းလက်သီး" ကိုပင် အသုံးပြု၍ သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲကာ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ဟုန်ယွိ တိုကို တစ်ပြိုင်တည်း တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၄၁၀)။

"ကျိုးထိုက်ကျူ... ခင်ဗျား ရူးသွားပြီလား။"

ကျိုးထိုက်ကျူ ပေါ်လာပြီး 'ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဝ' အထက်ရှိ အနှစ်သာရ နတ်ဘုရား ကျောင်းမှ လူအုပ်ကြီးကို မဟာနတ်ဘုရား ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ရုံသာမ က၊ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ့ကိုပါ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုစား လာသည်ကို မြင်သောအခါ် ဟုန်ယွိက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏လှံဖြင့် ထိုလက်သီးကို ခုခံကာကွယ်လိုက်သည်။

ဝုန်း…။

လက်သီးနှင့်လှံ ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး အက်ကွဲသွားသည့် အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ 'သေမင်းအလင်း နတ်ဘုရားလှံ' သည် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လက်သီးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပုံရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် သန်မာလှသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ ပင် ကျိုးထိုက်ကျူသည် သူ့လက်သီးချက်၏ စွမ်းအားစစ်စစ်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုထား ကြောင်း ပြသနေသည်။

ပြင်းထန်လှသော မဟာနတ်ဘုရားဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီး၏ ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက် များ လွင့်ပျံလာသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာ ကြက်သွေးရောင် သန်း လာပြီး အလွန်နက်မှောင်လွန်းသဖြင့် အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် မီးဖုတ်ထားသည့် ကြေးနီတုံးကြီး နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်သဏ္ဌာန်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသလို ကြားလည်း မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ဤမဟာနတ်ဘုရား ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီးမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုနက်နဲလာပြီး၊ ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မီးဖိုအဖြစ်ထား၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ပန်းပဲဆရာအဖြစ်ထား၊ ယင်နဲ့ယန်ကို မီးသွေးလုပ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို ကြေးနီအဖြစ် သွန်းလုပ်မယ်..."

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော လက်သီးစွမ်းအားများကြားတွင် နက်နဲလှသည့် သဘောတရား အသိမြင်တစ်ခု ပါဝင်လာသည်။ ဤနက်နဲသော သဘောတရားမှာ ဆေဘာသူတော်စင် ဂွန်ယန်ယု၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဆေဘာကျမ်းမှ နောက်ဆုံးသတ်ကွက် ဖြစ်သော ကောင်းကင် နှင့်မြေကြီးမီးဖိုနှင့် ဆင်တူနေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ပိုမိုရှင်းလင်းလှ သည်။

ထိုခဏ၌ ဟုန်ယွိသည် လောကကြီးတစ်ခုလုံး အဆပေါင်း သောင်းချီ၍ ပူပြင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာ မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏ အရေပြား များပါ ပူလောင်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်ပင်လျှင် အရည်ပျော်တော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီးလဲ။ ဒါက ဘယ်လို စိတ်ဝိညာဉ်မျိုးလဲ။"

ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အရည်ပျော်မည် မဟုတ် ပေ။ ချော်ရည်ပူများထဲတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ မြှုပ်ထားလျှင်ပင် ဘာမှဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤအရည်ပျော်တော့မည်ဟူသည့် ခံစားချက်မှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လက်သီးဆန္ဒ က ဟုန်ယွိ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ခံစားရ ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသည့် လက်သီးသိုင်းပင်။

ဟုန်ယွိ၏ လှံသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး 'အေးစိမ့်ကြယ်တစ်သောင်း' ကွက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက် သည်။ လှံအရိပ်များသည် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အရေးကြီးသော အချက်အခြာ နေရာများကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်း ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အားနည်းချက်များကိုမူ ဟုန်ယွိက အာရုံခံမိနေသည်။

သို့သော် ကျိုးထိုက်ကျူကမူ လှောင်ပြုံးပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပါသည်။ သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အပေါ်အောက် လွှဲ၍ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ မည်သည့်သိုင်းပညာကို အသုံး ပြုနေမှန်း မသိရသော်လည်း သူ၏ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ လှံဖျားကို ထိမှန်သွားသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ခွန်အားမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဟုန်ယွိပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပူလောင်ပြီး အရည်ပျော်တော့မည့် ခံစားချက်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာ ပြီး၊ ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်မှာ ပျော့ပြောင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ၊ သူသည် ၎င်းကို ချွတ်ပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါ်လာတော့သည်။

"သတိထား။ ဒါက သူ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကျင့်ကြံထားတဲ့ 'သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်း ခန္ဓာ'ပဲ။ 'ယန်နတ်ဘုရား ဓမ္မခန္ဓာ' ကို ဖန်တီးဖို့ ရှေးဟောင်း ပညာရှင်တွေ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ။ 'သွေးနီရောင်သူက ယင်နဲ့ယန်ကို မီးသွေးလိုအသုံးပြုပြီး အရာအားလုံးကို ကြေးနီလို သွန်းလုပ်နိုင်တယ်၊ အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်တယ်။ သူက အဆုံးစွန်ထိ အပြည့်အဝ မတတ်မြောက်သေးပေမဲ့ မင်း လုံးဝ ပေါ့ဆလို့ မဖြစ်ဘူး။"

ဟုန်ယွိ၏ လှံနှင့် လက်သီးများ ပေါက်ကွဲထွက်နေစဉ်မှာပင် 'ကောင်းကင်ရနံ့ သူတော်စင် မိန်းမပျို' ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါက ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ရှေးခေတ်က ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဓမ္မခန္ဓာ 'သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာ' ကျင့်စဉ်ကိုး။ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။" ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် ချက်ချင်း သတိကြီးစွာ ထားလိုက်တော့သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ယန်နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ကျင့်ကြံရန်မှာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး 'လူသားအင်မော်တယ်' နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ယန်နတ်ဘုရားအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တချက်တည်းဖြင့် တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါင်းစပ်မှုတွင် လှည့်ကွက်များစွာ ရှိသကဲ့သို့ အတွေးစ များကို အစဉ်တကျ ပုံဖော်ရာတွင်လည်း နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ အတွေးစတစ်ခုချင်းစီ တွင် မတူညီသော သဘောတရားများနှင့် အမှန်တရားများ ပါဝင်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။

ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပုံသေ စနစ်တစ်ခုအတိုင်း စီတန်းနေကြပြီး 'အကန့်အသတ်မဲ့ စကြာဝဠာ ကမ္ဘာလောက' ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစများကို စီစဉ်ပုံဖော်ပုံမှာ မတူညီသကဲ့သို့ သဘောတရားများမှာလည်း ကွဲပြားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အမျိုးမျိုးသော တာအိုကျင့်စဉ်များနှင့် အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာမဟာအစီအရင် အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

မီးသွေးမှုန် အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း စီစဉ်ပုံ မတူညီပါက အချို့မှာ မီးသွေးဖြစ်သွားပြီး အချို့မှာ အမာဆုံးသော စိန်တုံးများ ဖြစ်သွားကြသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှေးဟောင်း ဆရာကြီးများ ယန်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံရန် အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အတိုင်းအဆ မဲ့သော စွမ်းအားများ ရှိသည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ပညာရှင် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဤသွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် မတတ်မြောက်သေးသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍, သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာကို အဆုံးစွန်အထိ တတ်မြောက်သွား လျှင် ၎င်းသည် ယန်နတ်ဘုရား နယ်ပယ်နှင့် နီးစပ်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ယန်နတ်ဘုရား နယ်ပယ် စစ်စစ်တော့ မဟုတ်သေးပေ။ အဆုံးတွင်, ယန်နတ်ဘုရား နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ 'လေဟာနယ် ဖျက်ဆီးခြင်း'အဆင့်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ် ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီး နိုင်စွမ်း ရှိမှသာ အဆုံးစွန်သော လွတ်မြောက်ခြင်းဟု ယူဆနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤတာအိုကျင့်စဉ်သည် မည်သည့် အထွတ်အထိပ် မှော်စွမ်းအားနှင့် မဆို ယှဉ်နိုင်သည်။ ဟုန်ယွိ၏ အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာမဟာအစီအရင်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ် နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိ၏ အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာမဟာအစီအရင်မှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပြည့်စုံခြင်း မရှိသေးပေ။ ဟုန်ယွိ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် 'အကန့်အသတ်မဲ့ စကြာဝဠာ ကမ္ဘာလောက' အပေါ် နားလည်မှုအရ သူသည် စကြာဝဠာ၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း နယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။ ဤကျင့်စဉ်မှာ ဆက်လက် ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

"ယွမ်ရှန့်ရှန့်... မင်း ဒီမိန်းမယုတ်..."

လက်သီးစွမ်းအားများဖြင့် ဝန်းရံကာ ဟုန်ယွိကို တိုက်ခိုက်နေသော ကျိုးထိုက်ကျူသည် ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ သတိပေးမှုကို ကြားသောအခါ မကျိန်းမောင်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟွန့်..၊ ရှင်က အခြေအနေကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ချင်နေတာလား။ အဲဒါက ကျွန်မတို့ အတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး။" ယွမ်ရှန့်ရှန့်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် 'ကံကြမ္မာလှောင်အိမ်'ကို ထောက်ကန်ထားသော ရွှေရောင်ကြာပန်း ဆီမီးခွက် မှာ လည်ပတ်သွားပြီး ကျိုးထိုက်ကျူ၏ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာဆီသို့ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။

"ငါကတော့ ဒီရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရမှာပဲ။" ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ကြေးနီရောင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်သီးများမှာ ရွှေရောင်ကြာပန်း ဆီမီးခွက်ကို တုန်ခါသွားအောင် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဖူး... ဖူး... ဖူး...

ကျိုးထိုက်ကျူ လက်သီး ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် လက်သီးလေထဲတွင် ဧရာမ နတ်ဘုရား သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုသားရဲကြီးမှာ ခြင်္သေ့ ခေါင်းနှင့် ခြင်္သေ့ကိုယ်ထည် ရှိသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ခြေလေးချောင်းမှာ တိမ်တိုက်များကို နင်းထားသည်။ ၎င်းမှာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မာန်ဝင့် ကာ မောက်မာလှသည်။

၎င်းမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ချီလင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလက်သီးချက်မှာ မဟာနတ်ဘုရား ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီး၏ အထူးကွက်ဖြစ်သော ချီလင်သတ်ကွက်ပင် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ ရတနာကြာပန်း ရွှေရောင်ဆီမီးခွက်များ အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရနံ့များ မှာ လေထဲတွင် စုစည်းကာ မျက်နှာကို ပိတ်ဖြူစဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းမှာ ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ ကိုယ်ပွားပင် ဖြစ်သည်။

"ရှင်မှာ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာ ရှိသလို ကျွန်မမှာလည်း 'ကောင်းကင်ရနံ့ တိမ်တိုက်ခန္ဓာ' ရှိတယ်။ ကျွန်မက ရှင့်ကို ကြောက်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အရင်တုန်း က ကျွန်မတို့ရဲ့ 'အမွှေးရနံ့ဂိုဏ်း'ဟာ ရှင်တို့ မဟာကျိုးနိုင်ငံကို တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ။ တကယ်လို့ မုန့်ရှန်းကျီသာ ကြားဝင် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ရင် ရှင်တို့ ကျိုးနိုင်ငံ က ကျွန်မတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ် ထင်နေလား။"

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ တိုးဝင်လာသော လက်သီးချက်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယွမ်ရှန့်ရှန့်သည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ရနံ့တစ်ခုက တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်။ ထိုရနံ့ကို ရှုရှိုက်မိလိုက်ရုံနှင့် လူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်မှာ ပျော့ခွေသွားပြီး အင်အားများ ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

အပြင်းထန်ဆုံး စိတ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သည့် သူရဲကောင်းများပင်လျှင် ဤရနံ့ကို ရှုရှိုက်မိ ပါက တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လက်သီးနှင့် ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ လက်ညှိုးတို့ ထိတွေ့သွားသောအခါ 'သေမင်း အလင်း နတ်ဘုရားလှံ'ပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့သည့် ထိုလက်သီးမှာ အနည်းငယ် ပျော့ပြောင်း သွားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

"သိမ်မွေ့ရနံ့လက်ညှိုး။ ကောင်းတယ်၊ 'အမှောင်ဧကရာဇ်လက်ညှိုး' လောက် ကျော်ကြား တဲ့ တာအိုကျင့်စဉ် ဖြစ်နေတာ မဆန်းတော့ဘူး။ အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ ဆရာတောင် ဒီအဆင့်အထိပဲ ရောက်ခဲ့တာ။ ယွမ်ရှန့်ရှန့်... မင်းက မင်းရဲ့ဆရာကို မကြာခင် ကျော်တက် တော့မှာပဲ။ ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ လိုက်မလာတာလဲ။ ငါ ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်သိမ်းပိုက်ပြီးရင် မင်းကို မိဖုရားခေါင်ကြီး တင်မြှောက်ပေးမယ်။ မင်းရဲ့ အရင်ဘဝမှာ ယန်ဖန် နောက်ကို တောင် လိုက်ခဲ့သေးတာပဲ၊ ငါ့နောက်ကို ဘာလို့ မလိုက်နိုင်ရမှာလဲ။ ဟားဟားဟားဟား။"

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ရိုင်းစိုင်း ခက်ထန်သော ရယ်မောသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ နားကွဲမတတ် ပြင်းထန် လွန်းသဖြင့် ဟုန်ယွိပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားရသည်။

"ကျိုးထိုက်ကျူ... ခင်ဗျားရဲ့ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာကို ကျုပ် မချေမှုန်းနိုင် ဘူးလို့ ခင်ဗျား တကယ် ထင်နေတာလား။"

ဟုန်ယွိသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏လှံဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ် တွင်မူ သူသည် အကန့်သတ်မဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ လှံသည် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လိုက်ပါသွားပြီး လှံဦးမှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်ထားသည်။

ဖောက်..။

ကျိုးထိုက်ကျူက လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ကာ လှံဖျားကို ထိမှန်သွားလေသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဟုန်ယွိ၏ လှံမှာ ပြင်းထန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ လက်သီးကြားရှိ လေဟာနယ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားစဉ် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့် အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖျစ်…။

အတွေးစတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည့်အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

အတွေးစပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ လှံမှာ ရပ်တန့်သွား ခဲ့သည်။ လှံမှာ ပြင်းထန်သော ခုခံမှုတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထိုက်ကျူ၏ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာ သည်လည်း စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစ များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အတွေးစပေါင်း ၃၆,၀၀၀ ကျော် ရှိနေသည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် အတွေးစပေါင်း ၃၆,၀၀၀ ကျော်..။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ လှံမှာ သူ၏ အရေပြားကို ထိုးဖောက်သွားပြီး အတွေးစပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းက သေချင်နေတာပဲ။ ‘နဂါးဉီးချိုမှော်တောင်ဝှေး'" ကျိုးထိုက်ကျူက ဟိန်းဟောက် လိုက်ရာ လူတစ်ယောက်၏ ပေါင်လုံးခန့်ရှိသော ဧရာမ တောင်ဝှေးကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတောင်ဝှေး၏ ထိပ်နှစ်ဖက်တွင် ဦးချိုပါသော နဂါးနှစ်ကောင်က ရွှေကွင်းနှစ်ကွင်းကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားကြသည်။ ၎င်းမှာ လူခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်စာခန့် ရှည်လျားပြီး လက်နက် တစ်ခုနှင့် မတူဘဲ တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူသည် ထိုမှော်တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် လူအနည်းငယ်စာခန့် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဧရာမ တောင်ဝှေးကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန် ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

"ယွမ်ရှန့်ရှန့်... ကျွန်တော့်ကို နောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးပါဦး။" ဟုန်ယွိက အော်ပြော လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမည်းရောင် မျဉ်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လှံဖျား တောင်ဝှေး၏ ထိပ်ပိုင်းကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ နှစ်ဦးသား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက် နေကြတော့သည်။

မူလက ဟုန်ယွိသည် သူ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ယွမ်ရှန့်ရှန့်က အနောက်မှ ကူညီပေးနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူ့စွမ်းအား၏ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် အလင်းနှင့်အမှောင် မန္တလာမဟာအစီအရင်ကို အသုံးပြုရန် မဝံ့သေးပေ။ အဆုံးတွင် အခြေအနေမှာ ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် အကယ်၍, သူ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပါက အခြားသူများက အမြတ်ထုတ်သွားနိုင်ပြီး သူသည် အရူး တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

...

ဟုန်ယွိနှင့် ကျိုးထိုက်ကျူတို့ တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အခြားသော စိတ်ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွား၏ မဟာနတ်ဘုရား ဖျက်ဆီးခြင်းလက်သီးမှာ 'ကောင်းကင်ဘုံ တံခါး ဝ' ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်းမှ နတ်ဘုရားလေးပါးနှင့် ဧရာမ ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရား ကြီးတို့ အားလုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တာအိုကျင့်စဉ်များမှာ ထိပ်တန်းများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ပင် လျှော့တွက်၍ မရပေ။

စိတ်ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွားတစ်ခုသည် ဤလောကရှိ အရာအတော်များများကို ဖျက်ဆီးနိုင် သည်။ အထူးသဖြင့် ကျိုးထိုက်ကျူမှာ သာမန် မိုးကြိုးကပ်ဘေး အဆင့်ခြောက် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ရေခဲဝိညာဉ်တာအိုသခင်ထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်လှသည်။

ငရဲနတ်ဘုရား၊ မှော်နတ်ဘုရား၊ သွေးနတ်ဘုရား၊ အနှစ်သာရနတ်ဘုရားနှင့် ခွန်အား နတ်ဘုရားတို့ ထပ်မံ ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီက ကျင့်စဉ်တစ်ခုစီကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကြီးမားသော မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျိုးထိုက်ကျူဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သော ဧရာမ ပလက်တီနမ် နတ်ဘုရား ကြီးသည်လည်း သူ၏လက်ထဲမှ "ဘုန်းတန်ခိုး အာဏာစက်လှံတော်'ကို ညွှန်လိုက်ရာ လှံတော်မှာ ကျိုးထိုက်ကျူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်။"

ဤထိုးနှက်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံက ဓမ္မတေးသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဟုန်ယွိနှင့် ကျိုးထိုက်ကျူ၏ အခြားကိုယ်ပွားတို့ကြားမှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသံပင် လုံးဝ ဥဿုံ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ဟားဟား... ဟားဟား..."

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကျိုးထိုက်ကျူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ပေ။ ယင်းအစား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့သွားပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

ဝှူး…၊ သူ၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ လိုက်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထိုထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဘုန်းတော်ကြီး၏ ကြီးမားလှသော ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်မှာ လေဟာနယ်ကိုသာ ထိမှန်သွားသည်။ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် အရှိန် မသေဘဲ ဟုန်ယွိနှင့် ယွမ်ရှန့်ရှန့်တို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

ထိုခဏမှာပင် ဟုန်ယွိနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျိုးထိုက်ကျူ၏ သွေးနီရောင် ကမ္ဘာဦး ကြေးသွန်းခန္ဓာ စိတ်ဝိညာဉ် ကိုယ်ပွားသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ အရိပ်အယောင်မျှ မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"တကယ်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ။" ဟုန်ယွိက အော်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်၏ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်းမှာ အလုပ်လုပ်လာသည်။ ကျိုးထိုက်ကျူသည် လုံးဝ ထွက်ခွာ သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကာ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေကြောင်း သူ ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိတွင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုန်းတန်ခိုး အာဏာစက်လှံတော်မှာ သူတို့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ကျရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟုန်ယွိ... ငါတို့ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းရအောင်။" ယွမ်ရှန့်ရှန့်က ပြောရင်း လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ လက်ညှိုးရိပ်တစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး "ဘုန်းတန်ခိုးအာဏာစက်လှံတော်' ၏ ထိပ်ပိုင်းကို ထိမှန်သွားသည်။ နှစ်ခု ထိတွေ့သွားသောအခါ ဓမ္မတေးသံများနှင့် ရနံ့များမှာ လေထဲတွင် လိမ့်တက်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်စိများမှာ ဝေဝါးသွားပြီး နားများမှာ လည်း ဆူညံသွားကာ နှာခေါင်းထဲတွင်လည်း ရနံ့အမျိုးမျိုး ရောပြွမ်းသွားတော့သည်။

ဟုန်ယွိက သူ၏ ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ကောင်းကင်အလင်းဦးချို နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်၏ မျက်စိထဲ တွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

"အခြေအနေ ပြောင်းသွားပြီ…၊ သတိထား။"

ဟုန်ယွိက အပြောင်းအလဲကို သိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကီလိုမီတာ ပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ဤလက်ဝါးတွင်လည်း တောက်ပသော ရောင်ဝါကိုးခု ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာလည်း မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါး ပုံရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤမဟာလေဟာနယ်လက်ဝါးမှာ ဟုန်ယွိ၏ လက်ဝါးထက်ပင် ပိုမို စွမ်းအားကြီးလှသည်။ ၎င်းပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများနှင့် ရနံ့များ အားလုံးမှာ တုံ့ခိုင်းသွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုလက်ဝါးကြီးမှာ ရှုပ်ထွေးလှသော လက်ကွက်များကို စတင် ပြုလုပ်တော့သည်။

ကုံထော်တံဆိပ်၊ 'မဟာကရုဏာတံဆိပ်'၊ ‘မေတ္တာတော်တံဆိပ်’ 'ဆုတောင်းတံဆိပ်'၊ ‘လေဟာနယ်ဖမ်းဆုပ်ခြင်းတံဆိပ်’ 'အရပ်ဆယ်မျက်နှာတံဆိပ်'၊ 'ဘုံသုံးပါးတံဆိပ်'နှင့် 'မဟာလေဟာနယ်တံဆိပ်'... ဆန်းကြယ်သော တံဆိပ်ရှစ်ခုမှာ လက်ချောင်းများကြားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကိုးခုမြောက်တံဆိပ်ဖြစ်သော 'မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်းတံဆိပ်' အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝုန်း….၊ ဝုန်း…၊ ဝုန်း….

ကြီးမားလှသော အင်အားတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ကျိုးထိုက်ကျူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အတင်းအကျပ် အထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ဒါ... ဒါက အိမ်ရှေ့မင်းသား ယန်ယွမ် မဟုတ်ဘူး။ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ မဟာ လေဟာနယ်လက်ဝါးက ငါ့ထက် အများကြီး ပိုအားနည်းတယ်။ အဲဒါဆို ဒါက ဘယ်သူလဲ။ ဒီမဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး ပုံရိပ်က 'မဟာပြီးပြည့်စုံခြင်း' အဆင့်အထိ တတ်မြောက် ထားတာပဲ" တခဏအတွင်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ တံဆိပ်တော်ကိုးခုမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ပြဒါးများ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ သည်။

"သွားစို့။"

ရုတ်တရက် ဟုန်ယွိသည် ရနံ့တစ်ခု၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ယွမ်ရှန့်ရှန့်၏ အသံဖြစ်သည်။ "အဲဒါ ယန်ဖန်ပဲ…၊ ဒီကမ္ဘာမှာ မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါးကို ဒီလောက် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တာဆိုလို့ ဒိုင်ဇန်ကျောင်းတော်က ဗုဒ္ဓတွေနဲ့ ဗောဓိသတ္တတွေပဲ ရှိတယ်။ ကျွန်မ သူ့ကို မတွေ့ချင်ဘူး၊ သွားကြစို့။"