အခန်း (၄၂၁-၄၂၂)

အခန်း ၄၂၁

"ဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင် နင်ငါ့ကိုကူညီမှာကို ငါစောင့်နေမယ်" ကျန်းချောင်က မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်သွားကာ ကုအန်ကို ပြောလိုက်သည်။

ကုအန်က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ခဏနေဦး၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်က ကျိမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားနေတာတော့ မဟုတ်ပြန်ဘူးမလား"

"ဟွန့်၊ လူတွေ ဒီလောက် သွားလာလုပ်နေတာ၊ ကျိမိသားစုက ကြားသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား" ကျန်းချောင်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

လမ်းပေါ်တွင် လူအများအပြားရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် ကုအန်ကဲ့သို့ စကားကြီးစကားကျယ်ပြောသူများလည်း အများအပြားရှိသောကြောင့် သူလုံးဝမကြောက်ပေ။

"အဓိပတိဂိုဏ်းထဲမှာ ဘယ်သူကများ ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင်လုပ်ရဲမှာလဲ" ကုအန်က မာနကြီးဟန်ဆောင်လျက် ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် အနားသို့ချဉ်းကပ်လာသူတစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

အခြေအနေနှင့်လိုက်လျောညီထွေစွာ ပြုမူတတ်သော ကုအန်ကိုကြည့်ရင်း ကျန်းချောင်မှာ မရယ်မိအောင် မနည်းထိန်းထားရသည်။

ကုအန်၏ အသိမိတ်ဆွေ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းချောင်က စနောက်လိုက်သည်"ငါကြားဖူးတာတော့ ဂိုဏ်းချုပ်လုက နင့်ကို နောက်ဂိုဏ်းချုပ်လောင်းအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်တယ်ဆို။ အရင်ကတော့ သူနောက်နေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခုကြည့်ရတာ နင်တကယ်ပဲ အခွင့်အရေးရှိနိုင်လောက်တယ်။"

ကုအန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "မေ့လိုက်ပါတော့၊ ဒီအကြောင်းကို သူ မပြောဖြစ်တာ နှစ်တွေအများကြီး ကြာပါပြီ။"

ပင်လယ်ရပ်ခြားကျင့်ကြံသူများ ပေါင်းစည်းပြီးသည့်နောက်ပိုင်း လုပိုင်ထျန်းသည် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးအကြောင်းကို ပြောလေ့မရှိတော့ပေ။ သူက ရာထူးကို မစွန့်လွှတ်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်တော့ကြောင်း တဖြည်းဖြည်းသိလာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်၏အာဏာမှာလည်း မှေးမှိန်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကုအန်ကို ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ်ခန့်အပ်ခြင်းသည် ကုအန်အတွက် ဒုက္ခများသာ ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။

"နင်က ကျင့်ကြံမှုမှာ မကြိုးစားလို့ပဲ" ကျန်းချောင်က စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းခြောက်ရာကျော်ကတည်းက သူမသည် ကုအန်၏ ထူးခြားသော ပါရမီကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူမဘယ်လောက်ပင် တိုက်တွန်းပါစေ၊ ထိုလူငယ်လေးသည် ဆေးတောင်ကြားတွင်သာ နေထိုင်ရင်း၊ အေးအေးဆေးဆေးစာအုပ်တွေဖတ်ရတာကို နှစ်သက်ကာ ကျင့်ကြံမှုကို ကြိုးစားအားထုတ်လိုစိတ်မရှိဘဲ အချိန်ဖြုန်းနေခဲ့သည်။

"မင်းက ဘာသိလို့လဲ။ ငါ့ရဲ့နည်းလမ်းကလည်း ကျင့်ကြံခြင်းတစ်မျိုးပဲ။ မင်း မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် နားလည်လာမှာပါ၊ ချီစွမ်းအင်စုပ်ယူကျင့်ကြံခြင်းက အမိုက်မဲဆုံးနည်းလမ်းပဲ။"

"ငါက အဲဒီအချိန်ကို စောင့်မျှော်နေသင့်လား"

"အချိန်ကျလာရင် မေ့ချင်ယောင်မဆောင်နဲ့ပေါ့။"

"နင်က မိန်းမတွေအကြောင်း တော်တော်နားလည်ပုံပဲ။"

"ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူးလေ၊ ငါ့ရဲ့ဆက်ဆံရေးအများစုကို ဒီမျက်နှာကြောင့် ရခဲ့တာ။ မိန်းမတွေအများကြီးနဲ့ ဆက်ဆံပြီးတော့ သူတို့အကြောင်းကို နားလည်လာတာပေါ့။"

"ငါနင့်ကို တကယ်ပဲ ခေါင်းတလားထဲမှာ တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ထားချင်စိတ်ပေါက်လာပြီ။"

နှစ်ယောက်သား စကားစမြည်ပြောရင်းလမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

ကျန်းချောင်၏စိတ်သည် မကြာခင်မှာပင် အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အကူအညီတောင်းရန် လာခြင်းသည် မှန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူမ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပေ။သူမသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင်ကို ရှာရန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ညဉ့်နက်လာသောအခါ၊ အဓိပတိဂိုဏ်းအပြင်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထဲတွင်။

ကျန်းချောင်သည် သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိသည်။ လေပြေက သူမ၏ဝတ်ရုံကို တိုက်ခတ်နေသော်လည်း အအေးဒဏ်ကို မခံစားရပေ။

သူမ၏နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်လာ၏။

ရာစုနှစ်များစွာက ဆရာသခင်ဓားအရှင်က သူမအား တစ္ဆေဖိခင်ကို အုပ်စိုးခွင့်အာဏာ ပေးအပ်ခဲ့ချိန်က၊ သူမသည် ထိုအာဏာကိုအသုံးပြု၍ ကျဟွာဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ အထီးကျန်အကူအညီမဲ့သူတစ်ဦးမှ အမတကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် တန်ခိုးကြီးသူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆရာသခင်ဓားအရှင်မရှိပါက သူမ ယနေ့ကဲ့သို့ အောင်မြင်မှုများ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဆရာသခင်ဓားအရှင်ရှေ့တွင် သူမ မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

သူမ၏ အကြီးမားဆုံးစိုးရိမ်မှုမှာ ဆရာသခင်ဓားအရှင်က သူမကိုကူညီရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို မသိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခုတွင် မွေးဖွားလာသူဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အာလကားရသောအရာကို မယုံကြည်ပေ။ ဆရာသခင်ဓားအရှင်သည် တရားမျှတမှုအတွက် ကျော်ကြားသော်လည်း သူ၌ အခြားသောဘက်တစ်ဖက် ရှိရပေမည်။

သူမသည် ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို ကြိုတင်တွေးတောထားပြီး ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းများကို ကြံဆနေခဲ့သည်။

ဂျိတ်

အနီးအနားမှ သစ်ရွက်ခြောက်များနင်းမိသံကြောင့် သူမလန့်၍ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အမှောင်ထုထဲမှ မိစ္ဆာပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဆောင်းဦးတစ်ထောင်မိစ္ဆာအရိပ်ကျင့်စဉ်!

ကျန်းချောင်သည် ဆရာသခင်ဓားအရှင်အား ချက်ချင်းပင် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ" ဆရာသခင်ဓားအရှင်က ခပ်အက်အက်အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျန်းချောင် ထိုအသံကို မှတ်မိနေသည်။နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ကြားခဲ့ရသောအသံပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူကာ သူမလာရောက်ရသည့်အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်းပြောပြလိုက်သည်။

တစ္ဆေဖိခင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ!

သူမ၏တပည့်များသည် ဖမ်းဆီးသူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်တစ်ခုဖြင့် ပူးကပ်ခံရပြီး ကျဟွာဂိုဏ်းသို့ တောက်လျှောက်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ကျန်းချောင်၏ရှေ့မှောက်ရောက်မှသာ ထိုဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် မိမိကိုယ်ကိုဖော်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်မှဖြစ်ကာ တစ္ဆေမိခင် ကိုအသုံးပြု၍ ကျဟွာဂိုဏ်းအား သူတို့အတွက် အမှုထမ်းစေရန် ဖိအားပေးလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချောင် သဘောမတူသေးခင်မှာပင် ထိုဝိညာဉ်အသိစိတ်က တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်လာသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျဟွာဂိုဏ်းသည် အသက်တစ်ထောင်အောက် ကျင့်ကြံသူတစ်သောင်းကို ဝိညာဉ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်သို့ ပို့ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချောင် မည်သို့မျှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ထိုဝိညာဉ်အသိစိတ်သည် ကျဟွာဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များကို ဒဏ်ရာရစေပြီး မောက်မာစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကျန်းချောင်မှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ ဆရာသခင်ဓားအရှင်ကို ရှာဖွေရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ကျဟွာဂိုဏ်းဟာ အမှန်တရားလမ်းစဉ်ဘက်တော်သားဂိုဏ်းတစ်ခုပါ၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားကမိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့အလိုအတိုင်း ဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့အမှုတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကျူးလွန်နိုင်မှာလဲ" ကျန်းချောင်က လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လေးနက်သောအမူအရာကို ကြည့်ရင်း ကုအန်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။

တကယ့်ကို သရုပ်ဆောင်ကောင်းသူပါပေစ။

ကုအန်က မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး အမှောင်ထုထဲသို့ မဝင်မီ စကားတစ်ခွန်းချန်ထားခဲ့သည်။"ငါနားလည်ပြီ၊ သူတို့မင်းကို ထပ်ဒုက္ခပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေမိခက်ကတော့ သူ့အလိုလို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။"

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းချောင်သည် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ သူမသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ နောက်ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သွားကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။"အရှင်၊ ဘာကြောင့် ကျွန်မကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ"

ထိုမေးခွန်းနှင့်အတူ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဆွဲထားသော မိုးတိမ်မည်းကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကွဲလွင့်သွားသည်။

အချို့အရာများကို ရင်ဆိုင်ရမည်သာ!

ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ တန်ခိုးကျင့်စဉ်များက နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ် ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်ကို မြင်ပြီးနောက်။ သူမသည် ဤဘဝတွင် ဆရာသခင်ဓားအရှင်ကို မည်သည့်အခါမျှ ကျော်လွန်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေရန်မလိုအပ်တော့ပေ။

နောက်သို့မလှည့်ဘဲ ကုအန်က ဆက်လျှောက်သွားရင်း သူ၏အသံသည် သူမထံသို့ လွင့်ပျံလာသည်

"ငါမင်းကို ကူညီတာက ငါ့တပည့်ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့်ပဲ။ သူဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတော့ မင်းစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး။ ဒီလောကမှာ မင်းဂရုစိုက်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူက သူမဟုတ်ဘူးလား။"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ကုအန်သည် လေထဲတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကျန်းချောင်သည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ အမြဲစိုးရိမ်နေခဲ့သည်ကို သူသိသောကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကိုယူ၍ သူမ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြေလျှော့ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းချောင်၏မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

သူမသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။ "နင်က အဓိပတိဂိုဏ်းမှာ တကယ်ပဲ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိတာကိုး။"

ကုအန်က ဤအကြောင်းကို သူမအား တမင်တကာဖုံးကွယ်ထားသည်ကို သူမစိတ်မဆိုးပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ဘဝသည် သူ့ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသာ သူ့အပေါ် အကြွေးတင်နေသူဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်ပိုင်ခွင့် ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင်မူ ပို၍သာယာသော အံ့အားသင့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ကုအန်၏အနာဂတ်သည် သူမထက် သာလွန်မည်မှာ သေချာသည်။

ကုအန်ပြောခဲ့သော "ချီစွမ်းအင်စုပ်ယူကျင့်ကြံခြင်းက အမိုက်မဲဆုံးနည်းလမ်းပဲ" ဆိုသောစကားကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် အမှန်တကယ်ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဆရာသခင်ဓားအရှင်က သူ့အား ပို၍နက်နဲသော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းတစ်ခုကို သင်ကြားပေးခဲ့ပေမည်။

ကျန်းချောင်သည် ခေါင်းမော့ကာ သစ်ရွက်များကြားမှ ထိုးထွက်နေသော လမင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏လက်ရှိစိတ်ခံစားချက်ကဲ့သို့ပင် လှပနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်နေရာတွင် ကုအန်သည် တတိယဆေးတောင်ကြားရှိ ထပ်ခိုးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူ၏ ပင်မကိုယ်နဲ့ ကိုယ်ပွားတို့ နေရာချင်းလဲလိုက်သည်မှာ အောက်ထပ်ရှိ ကျိရှောင်ယု လုံးဝမသိလိုက်သလို နေလမြေအောက်ကမ္ဘာဧကရာဇ် ဘုရင်ပင်လျှင် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကုအန်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာဖန်တီးရှင်ကလောင်တံကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ကျန်းချောင် မရောက်လာမီကပင် သူသည် ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော် သဘာဝကို ကောက်ချက်ချပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝမိစ္ဆာလမ်းစဉ်စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ဂိုဏ်းချုပ်သည် နိုးထလာသော အမှတ်တရများဖြင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာတစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားလာခြင်းဖြစ်ပြီး ဆရာသခင်ဓားအရှင်ကို စုံစမ်းရန် ထိုက်ချန်းတိုက်ကြီးကို ရွေးချယ်ကာ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့

ကောင်းကင်ဘုံမိစ္ဆာများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ လွန်ကဲသောအပြစ်များ ကျူးလွန်ထားကြသည်။

သူတို့ကိုသတ်ခြင်းသည် အနှစ်သာရအားဖြင့် လောကကြီးမှ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖယ်ရှားခြင်းပင်။

ကုအန်သည် ကလောင်တံဖြင့် လေထဲတွင် ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော် ဟူသော စာလုံးများကို ရေးသားလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် အသက်ရှည်ခြင်းသစ္စာစကားဖြင့် သူတို့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်၏ ကံကြမ္မာချီစွမ်းအင်နှင့် ဆက်စပ်နေသူတိုင်း ပြာမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်!

ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကမ္ဘာဦးအမတတစ်ပါးဖြစ်သည်။ သူ့အောက်တွင် ဂိုဏ်း၏သြဇာအာဏာသည် ကြယ်ပင်လယ်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တူညီသော်လည်း၊ သူတို့တွင် အဖွဲ့ဝင်များစွာမရှိပေ။

ကုအန်က ကံကြမ္မာဖန်တီးရှင်ကလောင်တံကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချလိုက်သောအခါ၊ သူ၏ရှေ့တွင် အသိပေးချက်များစွာ ပေါ်လာသည်-

[သင်သည် ယင်ကပ်ဘေးသစ္စာရှင် (အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတအဆင့် ၇) ထံမှ သက်တမ်း ၇၀၉ နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။]

[သင်သည် လင်ကော့ရွှမ် ( မြေလျှောက်အမတအဆင့် ၂) ထံမှ သက်တမ်း ၂၁၇၁ နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။]

[သင်သည် ယန်ဖူ (နိဗ္ဗာနအဆင့် ၈) ထံမှ သက်တမ်း ၆၂၄ နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရယူနိုင်ခဲ့သည်။]

...

ကုအန်သည် ထိုအသိပေးချက်များကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတွင် အမူအရာမပြောင်းလဲပေ။

ကျန်းချောင်အား စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သော ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်သည် သူ၏မျက်စိထဲတွင် စားပွဲပေါ်က ဖုန်မှုန့်တစ်မှုန့်ကဲ့သို့ပင် အရေးမပါပေ။

သို့သော် အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကုအန်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးတစ်နေရာမှ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော အထူးကံကြမ္မာချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ၎င်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ဆက်နွယ်မှုကို ခံစားရပြီး လက်ခံလိုစိတ် အလိုလိုဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း သူထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ကောင်းကင်တာအို၏ ဆုလာဘ်ပင်။ အပြစ်ကြီးလေးသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သူသည် ဤကံကြမ္မာချီစွမ်းအင်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

တိတိကျကျပြောရလျှင် ၎င်းသည် ကံကြမ္မာချီစွမ်းအင်အတိအကျမဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် မမြင်နိုင်သလို ကိုင်တွယ်၍လည်းမရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမှုကုသိုလ်!

ကုအန်သည် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသွားသည်။

ကောင်းမှုကုသိုလ်ဟူသော အယူအဆသည် လူ့လောကတွင် ကာလကြာရှည်စွာ ကောလာဟလဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အခြေအမြစ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် လူသားတို့ပြုမူသမျှကို ကောင်းကင်ဘုံက ကြည့်ရှုနေ၏။

မဟာအအေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့်မတူဘဲ၊ ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်သည် ပို၍ကြီးမားသောအပြစ်ကို ထမ်းဆောင်ထားသည်။ မဟာအအေးမိစ္ဆာဂိုဏ်းသည် သူတို့၏အပြစ်များစွာကို မြင့်မြတ်ခုံရုံး၏ ကံကြမ္မာချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဆေးကြောနိုင်သော်လည်း ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်သည် မြင့်မြတ်ခုံရုံးကို အားမကိုးဘဲ၊ မဆင်မခြင်ပြုမူကာ ဤခေတ်တွင် ရှားပါးသောအပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဥ်လုယူခြင်းမိစ္ဆာနန်းတော်ကို ရှင်းလင်းခြင်းဖြင့် ကုအန်ရရှိမည့် ကောင်းကင်တာအို၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်သည် အလွန်ကြီးမားသည်။ အကယ်၍ သူ စိတ်ထဲမှ လက်ခံလိုက်လျှင် ၎င်းသည် သူ့ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာလိမ့်မည်။

ကုအန်သည် ကောင်းကင်တာအို၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို လက်မခံခဲ့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်တာအိုနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသိပေးချက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် သူသည် သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း ၇ မီလီယံ ရရှိခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် သက်တမ်းရှာဖွေခြင်းသည် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းပင်တကား။

ထိုအချိန်တွင် ကုအန်သည် လောကရှိ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်အင်အားစုအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ လုံကျန့်၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်သတိရကာ သူထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်သူ ဘယ်လောက်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရားပေးပါစေ၊ သူသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ပြုမူနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသတ်သောလူများလေ၊ သက်ရောက်မှု ပိုကြီးလေဖြစ်မည်။ သူသည် မဆင်မခြင်ပြုမူ၍ မဖြစ်ပေ။

ကုအန်သည် သူ၏ အရည်အချင်းပြဇယားကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏သက်တမ်းသည် နှစ်ပေါင်း ၂.၉ ဘီလီယံကျော်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးသည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

နှစ်များပိုမိုစုဆောင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အဆင့်တက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

အချိန်ကုန်လွန်ခြင်းအတွက် သူစိုးရိမ်စရာမရှိသော်လည်း မည်သည့် ကျော်လွှားမရနိုင်သော ရန်သူများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သူသည် ဆက်လက်၍ အားကောင်းလာရန် လိုအပ်သည်ကို သူသိသည်။

လသည်ဝင်၍ နေသည်ထွက်လာသည်။

နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကျိရှောင်ယုသည် ကုအန်ကို လာရှာသည်။

"ကျဟွာဂိုဏ်းတပည့်တွေ ပြန်လွတ်သွားပြီ" ကျိရှောင်ယုက ကုအန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကုအန်သည် လက်ထဲမှ စာအုပ်ကိုချကာ ပြုံးလျက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"ကျဟွာဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ မင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ" သူမက မေးလိုက်သည်။

သူမ၏မေးခွန်းကိုကြားသောအခါ ကုအန်သည် အမှန်တရားကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ကျန်းချောင်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့ပုံကို အကြမ်းဖျင်းရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါရဲ့ အမတကျင့်ကြံခြင်းအစောပိုင်းကာလတွေမှာ သူမက ငါကို အတော်လေး အကူအညီပေးခဲ့တယ်။ သူမရဲ့လမ်းညွှန်မှုမရှိရင် ငါ ဒီနေ့ဒီအခြေအနေကို ရောက်လာမှာမဟုတ်ဘူး" ကုအန်က ရိုးသားစွာပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်ရော" ကျိရှောင်ယုက မေးလိုက်သည်။

ကုအန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "'နောက်ထပ်ရောဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ မင်း ဘာကို ထပ်သိချင်သေးလို့လဲ?"

ကျိရှောင်ယု စကားပြောမည်အပြုတွင် သူမ၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။"ထားလိုက်ပါ ဒီဘဝမှာ ကျွန်မမှာ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာရှိပြီး အသက်ရှည်ခြင်းကို မတက်မက်ဘူး။ ရှင်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတဲ့ မိန်းမတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတဲ့အချက်က ကျွန်မ မူလဘဝကို ပြန်ရောက်သွားရင်တောင် ဒီတစ်ခါတော့ ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။"

"မင်းပြောပုံက လူတစ်ယောက်လုံးပြောင်းသွားသလိုပဲ။ မင်းကမင်းပဲ၊ ဝိညာဉ်က မပြောင်းလဲဘူး။ မင်းစိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး" ကုအန်က သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားပြောလိုက်သည်။

ကျိရှောင်ယုက ခေါင်းခါလိုက်သည်။"ရှင် ဒီခံစားချက်ကို နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူမလှည့်ထွက်သွားသည်။

ထွက်သွားသော သူမ၏ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း ကုအန်သည် သူ၏အရင်ဘဝက တတိယသခင်မလေးကို မတွေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူရုတ်တရက် နောင်တအနည်းငယ်ရသွားသည်။

သူ၏လူငယ်ဘဝအတွေ့အကြုံများကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူသည် တတိယသခင်မလေးအပေါ် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များရှိသည်။ ကျေးဇူးတင်ခြင်း ပြီးတော့ ချစ်ခင်ခြင်းလည်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ကျိရှောင်ယုပြောသည်မှာ မှန်ကောင်းမှန်နိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤဘဝတွင် သူမသည် တတိယသခင်မလေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူတစ်ယောက်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် တတိယသခင်မလေးကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် မတွေ့ခဲ့ရသေးပေ။ သူမ၏ဘဝနောက်ဆုံးအချိန်တွင် တတိယသခင်မလေးသည် သူ့ကို တစ်ခါမျှပင် မစဉ်းစားခဲ့မိသည်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကုအန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ခံစားမှုလွန်ကဲနေသော မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်လိုက်သည်။ သူသည် သူရဲကောင်းစိမ်းလန်း၏ ခရီးသွားမှတ်တမ်းကို ကောက်ယူကာ သူ၏စိတ်ကို ကျင့်ကြံပြုပြင်တော့သည်။

ရွှမ်ထျန်းယိ၏ လွတ်လပ်သောစာပေဟန်သည် ကုအန်အပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲမှ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို အကြိမ်များစွာ ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။

သွားနှင့်ပြီးသောသူများကတော့ ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီ။ အရေးကြီးသည်မှာ အသက်ရှင်နေသေးသောသူများကို တန်ဖိုးထားရန်ဖြစ်သည်။ ဘဝက ရှေ့ဆက်ရမည်။

ထိုသို့သော အတွေးများဖြင့် ကုအန်သည် မကြာမီမှာပင် အထီးကျန်ကျွန်းတစ်ကျွန်းအကြောင်း ဇာတ်လမ်းထဲတွင် နစ်မြောသွားတော့သည်။

အခန်း ၄၂၂ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ကြွရောက်လာခြင်း

"ကျွန်မ အခုပဲ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေပါပြီ၊ ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ကျန်းချောင်က နက်နဲတောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင် ကုအန်ကို လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှင့် မနီးမဝေး၊ အနီးအနားရှိ တောအုပ်ထဲတွင် ကျဟွာဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့သည် အနားယူ၍ ဒဏ်ရာများကို ကုသရင်း ကျန်းချောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကုအန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျိရှောင်ယုကိုပဲ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ"

ကျန်းချောင်သည် ကျိရှောင်ယုကို သိပြီး သူမသိသော ကျိရှောင်ယုမှာ ယခု ကျိရှောင်ယု မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်ထားသည်။

သူမသည် ကျိရှောင်ယုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ စကားများကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း "ဘာလို့ ကျွန်မကို နောက်ကွယ်ကနေ ဒီလောက်တောင် ကူညီပေးပြီးတော့ အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ်နဲ့ သည်းခံနေရတာလဲ" ဟု ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

ကုအန်က သူမ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နားလည်သည်။

သူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး "ငါက တစ်ခုခုပြောလိုက်လို့ ဘာများပြောင်းလဲသွားမှာမို့လို့လဲ။ မင်းကို ပိုပြီးကျေးဇူးတင်စေချင်လို့လား။ အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းပျင်းစရာကောင်းသွားမှာပေါ့။ မင်းက ကိဟွာဂိုဏ်းကို ကြီးထွားလာအောင်ပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ ဘဝခရီးလမ်းက ရှည်လျားပါတယ်။ နောင်နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာတဲ့အခါမှာ ငါတို့နှစ်ယောက် အတူတူ သောက်ရင်း ပျော်ပျော်ပါးပါး စကားပြောနိုင်ကြသေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းချောင်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်တော့ ရှင်က နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအောင် အသက်ရှင်မှ ဖြစ်မှာနော်"

"ငါအကောင်းဆုံး ကြိုးစားမှာပါ"

ကုအန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းချောင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ကုအန်က သူမထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း အတိတ်က လူတစ်ယောက်နှင့် ခွဲခွာရသည့် ဝမ်းနည်းမှုကို မခံစားရပေ။ အကြောင်းမှာ သူနှင့် ကျန်းချောင်သည် အကြိမ်များစွာ ထပ်တွေ့ကြဦးမည်ကို သိနေပြီး သူ့အတွက် ကျဟွာဂိုဏ်းသည် မဝေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချို့သော အကွာအဝေးများကို ခြေလှမ်းများဖြင့် တိုင်းတာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သေမျိုးလောက၏ လည်ပတ်မှုက ကံကြမ္မာစက်ဝန်းကို တွန်းပို့နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

အချို့လူများသည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း တစ်ချိန်ချိန်တွင် ဤခွဲခွာခြင်းသည် နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကုအန် ခံစားရမည့် အချိန်အခါတစ်ခု ရောက်လာပေမည်။

ကျန်းချောင်နှင့် အခြားသူများ ဓားပျံဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကုအန်သည် အပျင်းကြောဆန့်လိုက်မိသည်။

"ရှေ့ဆက်ရမယ့် ဘဝသစ်ကို ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပဲ။ အသက် ခုနစ်ရာပဲ ရှိသေးတာကို အခုကတည်းက လွမ်းလွမ်းဆွေးဆွေး ဖြစ်နေရပြီ။ အသက် တစ်သန်း၊ ဆယ်သန်း၊ ဒါမှမဟုတ် ၁ ဘီလီယံ လောက် ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကုအန်သည် သူ့ဘာသာသူ တွေးရင်း မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မွေးခြင်း၊ အိုခြင်း၊ နာခြင်း၊ သေခြင်းကို တားဆီး၍မရနိုင်လျှင် အဘယ်ကြောင့် စွဲလန်းနေမည်နည်း။

တစ်ဘဝတာ၏ ကံကြမ္မာကို တန်ဖိုးထားနိုင်လျှင် လုံလောက်ပါပြီ။

ကုအန်သည် နက်နဲတောင်ကြားထဲသို့ ပြန်လှည့်ဝင်သွားပြီး သူ၏အတွေးများသည် ရှောင်ချွမ်းထံသို့ ရောက်သွားသည်။

ဒီကောင်လေး ဘာလို့ အခုထိ ပြန်ဝင်စားခြင်း မရှိသေးတာလဲ။

အခြားသူများနှင့် ပတ်သက်လျှင် ကုအန်သည် တစ်ဘဝတာ၏ ကံကြမ္မာကိုသာ လိုချင်ပေမည်။ သို့သော် ရှောင်ချွမ်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် ပို၍ လောဘကြီးလေသည်။

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက်။

ကျဟွာဂိုဏ်း၏ ဝင်းတစ်ဝင်းထဲတွင် ကျန်းချောင်သည် တစ်ခဏတာ တစ္ဆေဖိခင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေသည်။ တစ္ဆေမိခင်၏ စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းချောင်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး "လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကဆိုတာ သေချာရဲ့လား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ အရမ်းတိတ်ဆိတ်တဲ့ ညတစ်ညပေါ့။ မိုးလင်းတဲ့အထိ ဘယ်သူမှ ကျွန်မကို လာမရှာကြဘူး။ ဒါနဲ့ ကျွန်မ အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်တော့ မိစ္ဆာနန်းတော်က လူတွေအားလုံး သေနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ သေဆုံးမှုပဲ၊ တိုက်ခိုက်ထားတဲ့ လက္ခဏာ တစ်စက်မှမရှိဘဲ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူသွားသလိုပဲ။ နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ မိစ္ဆာတပည့်တစ်ယောက်မှ အသက်မရှင်ကျန်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အကျဉ်းကျနေတဲ့ ကျွန်မတို့အားလုံးကတော့ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တယ်" ဟု တစ်ခဏတာ တစ္ဆေမယ်တော်က ပြန်ပြောပြရင်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းချောင်သည် အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဆရာသခင်ဓားအရှင်သည် တန်ခိုးကြီးမှန်း သူမသိသော်လည်း တစ္ဆေမိခင်၏ ဖော်ပြချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျန်းချောင်သည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့ကြောင်း ဖွင့်ဟပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ္ဆေမိခင်သည် စိတ်အေးသွားပြီး ပီတိဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် "ဆရာသခင်ဓားအရှင်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့တာက ကျွန်မဘဝမှာ လုပ်ခဲ့သမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

ကျန်းချောင်က သူမကို ကြည့်ရင်း "မင် နောင်တရလိမ့်မယ်" ဟု တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ အကူအညီကို တောင်းခံခြင်းဖြင့် သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ္ဆေမိခင်ပေးခဲ့သော အကူအညီများအတွက် ကျေးဇူးဆပ်ပြီးပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း တစ္ဆေမိခင်ကို ကျန်းချင်က မုန်းတီးသည်။ ဆက်ဆံရေးအရ ကျန်းချင်သည် ဆရာသခင်ဓားအရှင်၏ မြေးတပည့်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ္ဆေမိခင်သည် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဆရာသခင်ဓားအရှင်သည် တစ္ဆေမိခင်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်သည်မှာလည်း ထင်ရှားသည်။

"မိစ္ဆာနန်းတော် ပျက်စီးသွားတာက ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေးပဲ။ ငါ အဲ့ဒီမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ ကျဟွာဂိုဏ်းကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်" ဟု တစ်ခဏတာ တစ္ဆေမိခင်က ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းချောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး နှစ်ဦးသား မိစ္ဆာနန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးကြလေသည်။

...

မြင့်မြတ်ခုံရုံး တောက်ပသော ရွှေရောင်ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် မြင့်မြတ်သခင်သည် သူ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ အမတ်များ၏ အစီရင်ခံချက်များကို နားထောင်နေသည်။

သူ၏ နောက်တွင် ရှန့်ထျန်း၏ နန်းပလ္လင်သည် ရွှေရောင်အလင်းများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ထိုနေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထိုင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

"လက်ရှိမှာ လောကကြီးအပေါ် ကျုပ်တို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုက ကျုံ့လာနေပါပြီ။ ငါတို့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ နယ်မြေထဲမှာတောင် ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မင်းဆက်တွေ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားနေပါတယ်" ဟု အဘိုးအိုတစ်ဦးက အိုမင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မြင့်မြတ်သခင်က"ဒီလို ထူးခြားတဲ့အချိန်တွေမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အင်အားသုံးစရာ မလိုပါဘူး။ မြင့်မြတ်ခုံရုံး ရဲ့ ပန်းတိုင်က အမတ မင်းဆက်ပဲ။ အမတမင်းဆက် ပျက်စီးသွားတာနဲ့ လောကကြီးကို ပြန်ထိန်းချုပ်ဖို့က လက်ဖဝါးလှန်လိုက်သလို လွယ်ကူသွားမှာပါ။ သက်ရှိအားလုံးကို မြင့်မြတ်ခုံရုံးရဲ့ အကာအကွယ်မရှိတဲ့ နှစ်တွေရဲ့ အမှောင်ထုကို ခံစားစေဖို့ အချိန်ကောင်းပဲ။ အာဏာကို ကြာရှည်စွာ ကိုင်စွဲထားခဲ့တော့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့အချိန်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့သူတွေက အမှောင်ထုနှစ်တွေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာတွေကို မသိကြတော့ဘူး"

သူ၏ စကားများကို ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူအများအပြားက ထောက်ခံကြသည်။ ယွမ်ရွှမ်ဘိုးဘေးသည် သက်ရှိအားလုံးကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ပြီး ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကိုပင် ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သောကြောင့် အမတမင်းဆက်သည် ပိုမိုနာမည်ကောင်းရခဲ့သည်။ ၎င်းကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ချီကံကြမ္မာများ ကြီးထွားလာမှု ကွာခြားချက်မှ အနည်းငယ် သိရှိနိုင်သည်။

သက်ရှိအားလုံး၏ နှလုံးသားများသည် အမတမင်းဆက်ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေကြသည်။

စစ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာပြီး "အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့်ကိစ္စက လွတ်ငြိမ်းရာအမတတစ်ပါးကို မွေးထုတ်ဖို့ပါပဲ။ မြင့်မြတ်သခင်၊ နန်းတော်တစ်ခုလုံးရဲ့ အင်အားကို စုစည်းပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်တော်မူပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် လူအများအပြားက ထောက်ခံကြပြီး မြင့်မြတ်သခင်ကိုပင် တောင်းပန်ကြသည်။

မြင့်မြတ်သခင်သည် နတ်အတွေးအစစ်အမှန်အမတအဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လွတ်ငြိမ်းရာအမတ ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

"ဘာလို့ မြင့်မြတ်သခင်မှ ဖြစ်ရမှာလဲ၊ မြင့်မြတ်နတ်ဘုရားကရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား" တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်ရာ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မြင့်မြတ်သခင်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဒေါသမထွက်ဘဲ "တခြား သဘောထားကွဲလွဲသူ ရှိသေးသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ခန်းမဆောင်ထဲရှိ မြင့်မြတ်သော နန်းတော်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထပ်မံ၍ အသံမထွက်တော့ပေ။

ဂျိန်း

!

မိုးကြိုးတစ်ချက်သည် အကြောင်းမဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကန့်ကွက်ခဲ့သူကို ထိမှန်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်သခင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး "မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ကို လွတ်ငြိမ်းရာအမတအဆင့်ကို ရောက်စေချင်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ အစီအစဉ်ကို ပြင်ဆင်ကြရအောင်။ ငါက မြင့်မြတ်ခုံရုံးရဲ့ ချီကံကြမ္မာကို စုစည်းပြီး လွတ်ငြိမ်းရာအမတရဲ့ လမ်းကို သန့်စင်မယ်။ မြင့်မြတ်ခုံရုံးရဲ့ ပြည်သူတွေကို ငါ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ကြည့်ရှုစေမယ်၊ သူတို့ရဲ့ အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့အတွက်ပေါ့"

ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူအများစု၏ မျက်နှာများသည် မကောင်းမွန်ပေ။ မြင့်မြတ်သခင်၏ တန်ခိုးအာဏာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး မကန့်ကွက်ဝံ့သော်လည်း၊ မြင့်မြတ်သခင်က နန်းတွင်းအရာရှိတစ်ဦးကို အလိုရှိသလို ကွပ်မျက်လိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ အမျက်မထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဦးဆောင်ပြီး လူတိုင်း မြင့်မြတ်သော နန်းတော်၏ ပြည်သူများကိုယ်စား မြင့်မြတ်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်စကား စတင်ပြောဆိုကြသည်။

မြင့်မြတ်သခင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အပေါ်တွင် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နေသော ကောင်းကင်ကြီး၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲ့ဒီကောင် မကြာခင် ပြန်လာတော့မှာပဲ။ သူပြန်လာတဲ့အချိန်က ငါ အဆင့်တက်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ" ဟု မြင့်မြတ်သော အမတ်ချုပ်က သူ့ဘာသာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခြားတစ်နေရာ။

အဓိပတိဂိုဏ်း၏ နက်နဲတောင်ကြားထဲတွင်။

ကုအန်သည် တောအုပ်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်နေပြီး အန်ရှင်းက အနီးအနားတွင် သူမ၏ သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် ဓားလေ့ကျင့်နေသော အန်ရှန့်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှီက သူ့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ဘာလို့ ဓားနဲ့ လေ့ကျင့်တာကို ရွေးရတာလဲ။ သိပ်ပြီး ခံ့ညားပုံမပေါ်ဘူး" ဟု အန်ရှင်းက စဉ်းစားရင်း သူမ၏ အကြည့်သည် ကုအန်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။

ကုအန်က စာမျက်နှာတစ်ရွက် လှန်လိုက်ပြီး "လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ကြတာပဲ၊ သူ့ကို သူ့သဘောအတိုင်း ထားလိုက်ပါ"

"ဆရာ၊ ကျွန်မနဲ့ ဘယ်လက်နက်က လိုက်ဖက်မလဲ" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဓားပညာ လေ့ကျင့်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွန်မ ဓားက ကျွန်မနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ ဆရာ့လက်ထဲက စုတ်တံလိုမျိုး မှော်ပစ္စည်းတွေကို ပိုကြိုက်တယ်၊ အဲ့ဒါတွေက ပိုပြီး ဆန်းသစ်တယ်လေ"

"ဒါဆိုရင် မင်းဘာသာမင်း စဉ်းစားပေါ့ ငါ့ကို မမေးနဲ့"

ကုအန်က အလေးမထားသလို ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ထရပ်ကာ သူရဲကောင်းခရီးသွားမှတ်တမ်းကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

အန်ရှင်းသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ထလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံသည် နာကျင်ကွယ်ရာဖြင့် "ကျွန်မ ဘယ်လိုလုပ် စဉ်းစားနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မက ဆရာ့လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း လေ့ကျင့်နေတာလေ၊ ကျွန်မကို တစ်ခုခု စဉ်းစားပေးပါဦးနော် နော်"

ကုအန်က ပြန်မဖြေဘဲ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်သည် တောက်ပသော အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"နောက်တစ်ယောက် ရောက်လာပြန်ပြီ၊ အခြေအနေတွေ ပိုရှုပ်ထွေးလာတော့မယ်ထင်တယ်" ကုအန် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။ ခုနက ဖြတ်သွားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းသည် လွတ်ငြိမ်းရာအမတ တစ်ပါးဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။