အခန်း (၃၅၅)

အခန်း။ ၃၅၅

မြေပြင်ထက်တွင် တောဝက်အုပ်စု၏ အသားစိုင်အပြတ်အသတ်များနှင့် အကြွင်းအကျန်များ ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးညှီနံ့များမှာလည်း တောအုပ်အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စစ်တလင်းအား ရှင်းလင်းရန်၊ အမြုတေများကို တူးဖော်ရန်နှင့် သားရဲအသားများကို စီမံကာ မြို့ပြင်ဘက်ရှိ ယာဉ်တန်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးထံမှ သွေးများပေကျံနေသော အိတ်တစ်အိတ်ကို ယူလိုက်သည်။ ထိုအိတ်ထဲတွင် ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲမှ ရရှိလာသော အမြုတေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ထိုစွမ်းအင်ပွင့်များကို ဘေးနားရှိ မြေလျှိုး ၁ ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ပျံသန်းနေသော သံမှိုများကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ချီချီလေး ဟထံသို့ အကြည့်ကို လွှဲပြောင်းလိုက်သည်။

လုချွမ်းသည် ချီချီလေးကို သွေးဆိုးဓားသိုင်းသင်ကြားပေးရန် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

လက်ရှိတွင် ချီချီလေး၏ အဝေးပစ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပူပန်စရာမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သော်လည်း အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် လိုအပ်ချက်ကိုမူ ဤသွေးဆိုးဓားသိုင်းဖြင့် အစားထိုးဖြည့်ဆည်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

လုချွမ်းသည် အရင်ဆုံး ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို သစ်လုံးတစ်တုံးအား ဖြတ်တောက်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် စစ်သုံးဓားတစ်လက်ကို အသုံးပြုကာ သစ်သားဓားတစ်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုဆစ်တော့သည်။

ထိုသစ်သားဓား၏ အရှည်မှာ ချီချီလေး၏ အရပ်အမောင်းနှင့် အံကိုက်ပင်။

"ဖေဖေ... ဒါက ချီချီ့အတွက်လားဟင်"

ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေသော ကျိရုရွှယ်က သိလိုစိတ်ပြင်းပြဟန်ဖြင့် မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မှန်တယ်... ဖေဖေက မကြာခင်မှာ ချီချီလေးကို သွေးဆိုးဓားသိုင်း သင်ပေးတော့မှာ။ ဒီသစ်သားဓားက ဖေဖေ့ရဲ့ ချီချီလေးအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းက စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးသားပြလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ ချီချီ ဒီသွေးဆိုးဓားသိုင်းကို ကြိုးကြိုးစားစား သင်ယူပါ့မယ်"

ကျိရုရွှယ်သည် သစ်သားဓားလေးကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးလေးများ ဝင်းလက်သွားပြီး အလွန်ဝမ်းသာနေသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်သည်။

"လိမ္မာတယ်... ချီချီလေးသာ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို တတ်မြောက်သွားရင် ပိုပြီးသန်မာလာမှာ သေချာတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဖေဖေ့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကိုလည်း ချီချီလေးက ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား"

လုချွမ်းက ပြုံးလိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်တွင် စနောက်ကာ ရေးသားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဖေဖေ ချီချီ ဖေဖေ့ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးမှာပါ"

ကျိရုရွှယ်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း သူမ၏ လက်သီးဆုပ်လေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူ၏အလုပ်ကို ဆက်လုပ်နေပြန်ရာ သစ်သားဓားလေးမှာ သူ့လက်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် ကျိရုရွှယ်သည် အလွန်တက်ကြွနေသည့်ဟန် ပြသခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သစ်သားဓားလေးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ ပြုံးမိနေသည်။

ဖေဖေက သမီးကို သွေးဆိုးဓားသိုင်း သင်ပေးချင်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး... ဖေဖေက သမီးရဲ့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က အားနည်းချက်တစ်ခုလို့ ထင်နေပုံပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီသွေးဆိုးဓားသိုင်းကို သမီးက ကျွမ်းကျင်နေတာ ကြာလှပြီလေ။ ဖေဖေ သံသယမဝင်အောင်လို့သာ သမီးက လိုက်ပြီး သင်ယူနေရဦးမှာပေါ့။

မကြာမီမှာပင် လုချွမ်းသည် သစ်သားဓားလေးကို ထုဆစ်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ဝက်ဝက်ကွဲ မျှော်လင့်စောင့်စားနေသော ချီချီလေးထံသို့ တစ်ဝက်ခန့်ရှိသော သစ်သားဓားလေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ"

ကျိရုရွှယ်သည် သစ်သားဓားကို လက်ခံလိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လွှဲယမ်းပြလိုက်ရာ သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ အထင်အရှားပင်။

ကျိရုရွှယ် လွှဲယမ်းလိုက်သည့် သစ်သားဓားလေးမှ လေတိုးသံများကို ကြားရသောအခါ လုချွမ်းက စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာရွက်ပေါ်တွင် "ချီချီလေး... နောက်မှာ ဖေဖေက သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို သမီးအတွက် သရုပ်ပြမှာမို့လို့ သေချာကြည့်ထားနော်" ဟု ရေးသားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဖေဖေ ချီချီ အကုန်လုံးကို မှတ်မိအောင် ကြည့်ပါ့မယ်"

ကျိရုရွှယ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမ မျက်လုံးမှိတ်ထားလျှင်ပင် ဤသွေးဆိုးဓားသိုင်းကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကပြနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင် လုချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စစ်သုံးဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ နှင်းတောထဲမှ ထောင်မတ်နေသော ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ခိုင်မာပြတ်သားလှသည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ လုချွမ်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော လူသတ်ငွေ့များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ သူ၏ အကြည့်များမှာလည်း ထက်မြက်စူးရှလာတော့သည်။

ရှုး...

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လုချွမ်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဖျတ်လတ်သွက်လက်သော သစ်ကျားသစ်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာအတွင်း၌ ဟိုမှသည်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ထဲရှိ စစ်သုံးဓားမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး မှိန်ပျပျ သွေးရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လျက် လေထုကို ခွဲထွက်သွားသည်။ ဓားသွား၏ လေတိုးသံမှာ အလွန်ပင် စူးရှလှပြီး လေထဲတွင် ခဏတာကျန်ရစ်သော သွေးရောင်ဓားရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

သာမက ချီချီလေးသေချာမြင်နိုင်စေရန်အတွက် လုချွမ်းသည် တမင်တကာပင် သူ၏အရှိန်ကို လျှော့ချပေးထားသည်။

သူ၏ အဆင့် ၅ ရှိသော သန်မာလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူတစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း မြင်ကွင်းထဲတွင် ရိပ်ခနဲ ရိပ်ခနဲနှင့် အလွန်ပင် အားရကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

မိနစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် လုချွမ်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲရှိ သွေးရောင်စစ်သုံးဓားကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဟုန်သံမှာ နားကွဲမတတ် မြည်ဟီးသွားတော့သည်။

ဝုန်း…

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပေအတော်ကြာ ရှည်လျားသော သွေးရောင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ဓားသွားထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ခွဲထွက်ကာ အဝေးရှိ သစ်ပင်များဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် လူကြီးသုံးယောက်ဖက်စာမက ထွားကြိုင်းလှသော သစ်ပင်ကြီးအချို့မှာ စက္ကူများကဲ့သို့ပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး သစ်စသစ်နများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားကာ ဧရာမသစ်လုံးကြီးများမှာလည်း ဝုန်းခနဲ မြည်ဟီးလျက် လဲပြိုသွားတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ"

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ကျိရုရွှယ်ကလည်း အလိုက်သင့်ပင် လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးလိုက်သည်။

လုချွမ်းက သူမကို လှည့်ကြည့်ကာ နားလည်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

နောက်တွင် လုချွမ်းသည် ချီချီလေးအား သွေးဆိုးဓားသိုင်း၏ အကွက်များကို လေ့ကျင့်နိုင်ရန် စတင်လမ်းညွှန်ပေးတော့သည်။

ချီချီလေးမှာ ငယ်လွန်းသဖြင့် နားမလည်မှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် လုချွမ်းသည် သွေးဆိုးဓားသိုင်း၏ အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းပြသခဲ့ပြီး သူမအား သူနှင့်အတူ လိုက်လံလေ့ကျင့်စေခဲ့သည်။

ရှုး... ရှုး... ရှုး...

ခဏအကြာတွင် ချီချီလေးမှာ သစ်သားဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး သူမထံမှ သွေးဆိုးငွေ့အချို့ပင် မှိန်ပျပျ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ကြည့်နေသော လုချွမ်းမှာမူ အံ့သြတကြီး ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ချီချီလေးကို စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ဒါ... ဒါက မြန်လွန်းတယ်။ ငါ နှစ်ခေါက်ပဲ သင်ပေးရသေးတာကို ချီချီလေးက သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို ဒီလောက်မြန်မြန် သဘောပေါက်သွားတာလား။

သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် လုချွမ်း၏ အံ့ဩမှုမှာ ဂုဏ်ယူမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ငါ့သမီးဖြစ်လို့ပဲနေမှာပါ ငါ့ရဲ့ချီချီလေးက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်လေးပဲ"

သွေးဆိုးဓားသိုင်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် ကျိရုရွှယ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဖေဖေ သံသယဝင်မှာကိုသာ မစိုးရိမ်ပါက သူမသည် ပထမဆုံးအကြိမ် လေ့ကျင့်ကတည်းကပင် အချောသတ် ကပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိရုရွှယ်၏ လက်ရှိအာရုံမှာ သွေးဆိုးဓားသိုင်းပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ရှိမနေပေ။ ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း သူမ၏ အကြည့်များမှာ အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ရံဖန်ရံခါ ဝေ့ဝဲကြည့်နေမိသည်။

အနီးအနားရှိ မြို့ငယ်လေး၏ ကောင်းကင်ယံတွင် အနက်ရောင် သားရဲငှက်တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ဧရာမတောင်ပံများကို ခတ်ခတ်ကာ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုအနက်ရောင် သားရဲငှက်မှာ ပျံသန်းကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။ သားရဲငှက်သည် အောက်သို့ ဆင်းသက်မလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်သည်လည်း ဆက်လက်အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ သွေးဆိုးဓားသိုင်း တစ်ပတ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ကာ ဖေဖေ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ချီးကျူးစကားကြားရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှစ်စွမ်းမြို့ငယ်လေးကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းပြီးနောက် ထိုဧရာမ အနက်ရောင် သားရဲငှက်သည် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာရှိ တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုတောင်ကုန်းပေါ်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ လူသားတို့၏ စခန်းငယ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

အနက်ရောင် သားရဲငှက် ဆင်းသက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းမှာ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုလူငယ် ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စခန်းထဲတွင် ရှိနေသော လီဟန်က အနားသို့ လျှောက်လာပြီး "လုရှန်း... ဘယ်လိုလဲ တစ်ခုခု တွေ့ခဲ့လား" ဟု စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖွဲ့ဝင်အသီးသီးမှာလည်း သူတို့၏ အလုပ်များကို ခဏချထားကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်... အတည်ပြုနိုင်ပါပြီ။ ဇွန်ဘီဘုရင်က ရှေ့က မြို့ငယ်လေးထဲမှာ ရှိနေတာပါ

ကျွန်တော် အပေါ်ကနေ ဝဲကြည့်လိုက်တာတင် အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီအနည်းဆုံး နှစ်ကောင်ကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။ လုံးဝ အမှားမရှိပါဘူး"

လုရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဟန် အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး မျက်နှာများတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာတော့သည်။ ဤမျှကြာအောင် ရှာဖွေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ တည်နေရာကို သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

လီဟန်သည် သူ၏အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တင်းမာသော မျက်နှာထားဖြင့် "လုရှန်း... မင်း သူတို့ကို ရိပ်မိအောင် မလုပ်ခဲ့မိဘူးမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မလုပ်ခဲ့ပါဘူး"

လုရှန်းက ခိုင်မာစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူသည် သားရဲငှက်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ရှစ်စွမ်းမြို့ပေါ်မှ ဖြတ်သန်းသွားရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မသင်္ကာစရာ တစ်စုံတစ်ရာ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ဇွန်ဘီဘုရင်အနေဖြင့် သေချာပေါက် သတိပြုမိနိုင်မည်မဟုတ်ဘူးဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။