အခန်း (၄၅၉-၄၆၀)

အခန်း ၄၅၉ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်

ဝူကျဲ က ကုအန်နှင့် ခဏမျှ အငြင်းပွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ယနေ့တွင် အဓိပတိဂိုဏ်းသည် သတင်းကို ရရှိခါစဖြစ်ပြီး ခရီးသည် ရှည်လျားသောကြောင့် သူ ချက်ချင်းထွက်ခွာရပေမည်။

အဓိပတိဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများခန်းမသည်လည်း အန်ဟောင်၏စွမ်းအားကို မျှော်လင့်နေသောကြောင့် အစီအစဉ်များကို အရေးတကြီး ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

နောက်သုံးရက်အတွင်း၌ အန်ဟောင်သည် အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတတစ်ဦးကို စိန်ခေါ်သည့် သတင်းသည် တတိယဆေးပင်တောင်ကြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တပည့်များကြားတွင် ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အန်ဟောင်၏ ညီမလေးဖြစ်သော အန်ရှင်းသည် အာရုံစိုက်မှုများစွာကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ကုအန်သည် လှေကားအောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အန်ရှင်း၏နံဘေးပတ်လည်တွင် အမျိုးသမီးတပည့်အမြောက်အများ ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမတို့သည် မရပ်မနား ပွက်လောရိုက်နေကြကာ သူမတို့၏ အသံများသည် ဆူညံသော သံပြိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

သူ လှေကားအောက်သို့ ဆင်းသက်ခါစတွင် ကျိရှောင်ယုသည် တံခါးဖွင့်၍ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ကုအန် မူလက သူမသည် သူ့ကို ရှာဖွေနေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် သူ့ကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီးနောက် ခုန်တက်ကာ တတိယဆေးပင်တောင်ကြားမှ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

ကုအန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ကျိရှောင်ယု၏ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်လိုက်ပြီး သူမ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်မည့်အရာကို သိရှိသွားချိန်၌ သူ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံရာနေရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် စစ်တုရင်ကစားရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

ကျင့်ကြံရာနေရာသို့ ရောက်ချိန်၌ ကုအန်သည် အတွင်းသို့ မဝင်ဘဲ တပည့်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ စစ်တုရင်ကစားနေသည်ကို အပြင်ဘက်မှ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

လက်ကိုးချောင်းသခင်ကို မတွေ့ရသည်မှာ ထူးဆန်းပြီး ကုအန်သည်လည်း အနည်းငယ် အကျွမ်းတဝင်မရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လုံချင်းသည် တောင်ကြား၏ ဝင်ပေါက်မှ ချဉ်းကပ်လာပေ၏။ ကုအန်ကို တွေ့မြင်ချိန်၌ သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသည်။သူသည် ကုအန်နံဘေးသို့ ရောက်လာကာ သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာ...စစ်တုရင်ကစားချင်လို့လား... ကျွန်တော် အဖော်ပြုပေးရမလား"

ကုအန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"မင်းလို စစ်တုရင်ပညာရပ်မှာ သုံးမရတဲ့ကောင်က ငါနဲ့ ကစားမလို့လား...ငါ မင်းကို တာအိုနှလုံးသား ကျင့်ကြံဖို့ မခိုင်းခဲ့ဘူးလား... ဝိညာဉ်ဖြူကြွက်နဲ့ ဘာလို့ ထပ်ပြီး ကစားနေတာလဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လုံချင်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူက ရတနာတစ်ခု တွေ့တယ်လို့ ပြောပြီး ကျွန်တော့်ကို အဖော်လိုက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်"

ကုအန်က မေးမြန်းသည်။

"ပြီးတော့ ဘာဆက်ဖြစ်လဲ"

လုံချင်းသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး အံ့ကြိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သူက ကျွန်တော့်ကို ဂူတစ်ခုထဲကို လှည့်စားခေါ်သွားပြီးတော့ ဝင်ပေါက်ကို မစင်တွေနဲ့ ဖုံးသွားခဲ့တယ်...ကျွန်တော့် အရမ်းဒေါသထွက်တာပဲ..... နောက်ပိုင်းကျရင် ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို လက်တုံ့ပြန်ရမယ်...ဆရာ ဒါက တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းတယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကုအန်သည် တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။

လုံချင်းက ဝိညာဉ်ဖြူကြွက်ကို ဆက်လက်၍ကျိန်ဆဲ၏။ တတိယဆေးပင်တောင်ကြားတစ်ခုလုံးတွင် အန်ရှင်းမှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် ဝိညာဉ်ဖြူကြွက်ကို မုန်းတီးကြသည်။ သူသည် စနောက်ရုံသက်သက်သာဖြစ်ကာ မည်သူ့ကိုမျှ အမှန်တကယ် မထိခိုက်ဘဲ ရံဖန်ရံခါတွင် သူ အနိုင်ကျင့်ခဲ့သော တပည့်များကိုပင် ရတနာများ လက်ဆောင်ပေးလေ့ရှိသည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် သူ၏ စနောက်မှုများကို သည်းခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

လုံချင်း၏ညည်းညူမှုများကို ကုအန်က မှတ်ချက်မပေးဘဲ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ဖြူကြွက်သည် တခြားသူများအပေါ် မကောင်းသော်လည်း သူ့အပေါ်တွင်မူ အလွန်နာခံတတ်ပြီး သူ့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် မကြာခဏ ကြိုးစားသည်။ သူသည် ဝိညာဥ်ဖြူကြွက်ကို မည်သို့ အပြစ်ပေးနိုင်မည်နည်း။

လုံချင်း ညည်းညူပြီးနောက် ကုအန်က ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါက ဓားတောင်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ စီစဉ်နေတယ်... အဲ့ဒါကို ဘယ်နေရာမှာ တည်ထောင်သင့်တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ"

"ဓားတောင် ဟုတ်လား..."

လုံချင်း မှင်သက်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။

ခဏလေး ဆရာက ဆရာသခင်ဓားအရှင်ပဲ...ဒီဓားတောင်က ကောင်းကင်ပြုပြင်ရေးစင်မြင့်လိုမျိုး သူ့ရဲ့ ဓားအသိစိတ်ကို ပါဝင်စေမှာလား။

ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လုံချင်းက ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန် ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကုအန်သည် ဓားတောင်ကို ဖန်တီးရခြင်း၏ အကြောင်းအရင်းမှာ ဓားတစ်သောင်းဘိုးဘေးအတွက် အမှတ်တရရှိစေရန်ပင်။

ဓားတစ်သောင်းဘိုးဘေး၏ ဓားတစ်သောင်းတောင်ထိပ်သည် သူ့ထံ၌ ထင်ရှားသော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ တောင်စောင်းများတွင် ဓားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ဓားတစ်လက်ချင်းစီသည် ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းနှင့်အဆင့်ရှိပြီး ကွဲပြားသော ဓားအသိစိတ်များ ပါဝင်နေသည်။

ထိုဓားအသိစိတ်များအားလုံးသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများ ပေါင်းစည်းသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤသည်မှာ ဓားတာအိုနယ်ပယ်ဖြစ်ပြီး ယန်ရှန်းကို သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို ဖန်တီးရန် စိတ်ကူးစိတ်သန်းပေးခဲ့သည်မှာ ဓားတစ်သောင်းတောင်ထိပ်များပင်။

လုံချင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အကြံဉာဏ်များ စတင်၍အကြံပြုခဲ့ပြီး ကုအန်က သူ့ကို လိုက်ပါကြည့်ရှုရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

ကုအန်နှင့်အတူ တောင်ကုန်းများကို လှည့်လည်သွားလာခွင့်ရသည့် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးရရှိသောကြောင့် လုံချင်းသည် ပျော်ရွှင်သွားပြီး ဆရာနှင့်တပည့်သည် ဆေးပင်တောင်ကြား၏ အစွန်အဖျားများဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်ချိန်၌ လူအများ၏ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသော အန်ရှင်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

လုံချင်းသည် သူမ ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူမကို အမြဲတစေ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့သည်။ ဤနှစ်များတလျှောက် လုံချင်းသည် သူမထံသို့ တိတ်တဆိတ် ရင်ဖွင့်လေ့ရှိသည်။ သူ၏ဆရာသည် သူ့ကို ကူညီနိုင်သော်လည်း သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ပေးရန်သာ ကြိုးပမ်းနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သူ၏ဆရာက သူ့ကိုသဘောမကျဟုပင် သံသယဝင်နေပေ၏။

ထိုကြောင့် အန်ရှင်းသည် ကုအန်နှင့် လုံချင်းကြားတွင် အက်ကြောင်းမရှိစေလိုချေ။ ကုအန်သည် လုံချင်းနှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းလိုသည်အား မြင်ချိန်၌ သူမက ကုအန်သည် လုံချင်းကို ကူညီလိုသည်ဟု တွေးထင်မိလိုက်သည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကုအန်နှင့်လုံချင်းတို့သည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။ သူတို့သည် ဘေးချင်းယှဉ်လျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူတို့သည် ဆေးပင်တောင်ကြားအပြင်ဘက်ရှိ သစ်တောများကို ကြည့်ရှု၏​။ ဤသည်မှာ အသက်ရှုမှားလောက်အောင် ခံ့ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းပင်။

"ငါ မင်းကို ခွဲခြားဆက်ဆံနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတုန်းပဲလား"

ကုအန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် မိုးကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဝဲဂယက်သည် တဖန်ပြန်၍ တုန်ခါနေသည်။ ကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားပမာဏသည် ထိုအရာမှ ထွက်ပေါ်နေပြီး အင်အားစုတစ်ခုသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေပေ၏။ သူတို့ထံတွက် ရန်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနိုင်ခြေများသည်။

လုံချင်းက သူ၏လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...ဆရာက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ခွဲခြားဆက်ဆံတာမျိုး ရှိမှာလဲ... ဆရာသာ ကျွန်တော့်ကို ဆေးပင်တောင်ကြားဆီ ပြန်မခေါ်ခဲ့ရင် ကျွန်တော်က မိစ္ဆာသားရဲတွေ စားတာကို ခံရလောက်ပြီ"

သူသည် တစ်ချိန်က သူ၏ဆရာက သူ့ကို မနှစ်သက်ဟု အမှန်တကယ် ထင်မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့တွင် ကုအန်က နောက်ဆုံးအကြိမ် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့လေ၏။ သူသည် အရေးပါသော ကံကြမ္မာကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ထိုအရာကို ထုတ်ဖော်ပါက ကပ်ဘေးကို ဖိတ်ခေါ်မိပေလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် သူသည် မလိုလားအပ်သော အတွေးများအတွင်းတွင် မနစ်မြောတော့ပေ။ ယခုအချိန်၌ သူသည် ကုအန်မှ သူ့ကို ကျင့်ကြံမှုသင်ကြားပေးရန် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

"ဆရာက ဆရာသခင်ဓားအရှင်ပဲ...ကျွန်တော်ကို လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခုလောက် သင်ပေးရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်"

ကုအန်က လုံချင်း၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလို တွေးတယ်ဆိုရင် ငါစိတ်အေးရပြီ... စိတ်ချပါ...ငါ မင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်...ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး... နွားမိစ္ဆာဘုရင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

"နွားမိစ္ဆာဘုရင် ဟုတ်လား... သူ့မှာ နောက်ခံတစ်ခု ရှိနေတာလား"

လုံချင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ၏အမြင်တွင် သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်သည် တတိယဆေးပင်တောင်ကြားတွင် ဒုတိယအနိမ့်ကျဆုံးသော သတ္တဝါဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဖြူကြွက်ထက်သာ အနည်းငယ် သာလွန်သည်။

ဒီလိုကောင်က နောက်ခံရှိတာလား။ ကုအန်က သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်၏ မူလဇာစ်မြစ်ကို ပြောပြလိုက်ရာ လုံချင်း မှင်သက်သွားသည်။

သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်က ဒီလောက်တောင် အင်အားကြီးတာလား။ ပြီးတော့ သူက အောက်ဘုံကနေ တက်လာတဲ့သူလား။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်သည် အမှန်တကယ်တွင် လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားသားရဲ၏ အစစ်အမှန်သွေးကို စားသုံးပြီးမှသာ နွားဖြစ်သွားခဲ့၏။

လုံချင်းသည် ကောင်းကင်ပြိုကျသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ဆရာက သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်မှာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်တိုင် နွားမိစ္ဆာဘုရင်ပင်လျှင် ထူးခြားသော နောက်ခံရှိနေခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် အန်ရှင်း ယုယင်းယင်းနှင့် တောင်ကြားရှိ အခြားသောအသိအကျွမ်းများကို စဉ်းစားမိသည်။ သူတို့အားလုံးတွင် နောက်ခံသို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့အစွမ်းများ ရှိနေမလား။

"သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်က နွားတစ်ကောင်အဖြစ် နှစ်တစ်ထောင် နေထိုင်ရမယ်...ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒီအချိန်ကာလအများစုကို သည်းခံပြီးပြီ"

ကုအန်က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လုံချင်း၏မျက်နှာအမူအယာသည် ဆက်လက်၍ ပြောင်းလဲနေပေ၏။ အချိန်တခဏကြာမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆရာ ကျွန်တော် အခုနားလည်ပြီ.. ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အရမ်းကံကောင်းတယ်... ကျွန်တော်က တည်ငြိမ်အောင် နေသင့်တယ်..ကျွန်တော်က ဘာကိုမှ စိတ်မရှည်ခဲ့ဘူး"

"မင်းရဲ့ဒုတိယဆရာက မင်းကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတယ်...မင်း အချိန်ရရင် မင်းရဲ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ဖို့ သူနဲ့အတူ ကျင့်ကြံလို့ရတယ်" ကုအန်က ဆက်လက်၍ပြောဆိုပြီး သူ၏ အကြည့်သည် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ထံသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဝဲဂယက်မှ ကြီးမားသော ပုံရိပ်များ ပျံသန်းထွက်လာသည်နှင့်အမျှ မြင့်မြတ်ခုံရုံးနှင့် အမတမင်းဆက် နှစ်ခုစလုံးသည် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ကို တားဆီးရန် ပူးပေါင်းခြင်းကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။

ဤနှစ်များတလျှောက်၌ သူတို့သည် ရွှမ်ယုနတ်ဘုရားမင်းဆက်နှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးကိုသာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ ရွှမ်ယုနတ်ဘုရားမင်းဆက်နှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အင်အားကြီးမားလာပြီး မြင့်မြတ်ခုံရုံးနှင့်အမတမင်းဆက်တို့အတွက် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲလာသည်။ ဤသည်မှာ လောကကြီး၏အခြေအနေကို ပို၍ရှုပ်ထွေးစေသည်။

လောကကြီးတွင် သက်ရှိများ ခက်ခဲသော်လည်း အမှန်တကယ် ဒုက္ခရောက်နေသည်မှာ နိမ့်ကျသော သက်ရှိများသာဖြစ်သည်။ သို့သော် အန်ဟောင်ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များအတွက်မူ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ကို ထမြောက်ရန် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးပင်။ သူတို့သည် ကျော်ကြားမှုနှင့်ကံကြမ္မာကို ပို၍လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သည်။

"ဆရာ...ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ။ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်မှာ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိနေတာလား"

လုံချင်းက ရုတ်တရက် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူသည် ထိုက်ချန်းကုန်းမြေမှ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဖူးသော်လည်း အပြင်ဘက်ကောင်းကင်သည် များစွာ ပိုကြီးမားပြီး သေမျိုးကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာများပင် ရှိသည်ကို သူ သိရှိထားသည်။

သူ့ဆရာ၏စွမ်းရည်ဖြင့် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်တွေ့နိုင်ပေမည်။

ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ယွမ်ရွှမ်ဘိုးဘေးက ဖွင့်လှစ်ခဲ့တဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဝဲဂယက်က မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေနဲ့ ဆင်တူတဲ့ နေရာတွေအများကြီးနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတယ်...အခု တခြားနယ်မြေတွေက အင်အားစုတွေ ရောက်လာပြီ...မြင့်မြတ်ခုံရုံးနဲ့ အမတမင်းဆက်က သူတို့ကို တားဆီးနေတယ်....ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိတယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လုံချင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေလိုမျိုး နေရာတွေ အများကြီးရှိတာလား...ဘာလို့ သူတို့က ဒီနေရာကို လာတာလဲ"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ"

ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဝဲဂယက်မှ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားစုသည် အမှန်အားဖြင့် သူနှင့်ပတ်သတ်ဆက်သွယ်မှုရှိသည်။

ပို၍တိကျစွာ ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ ယန်ရှန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အကြောင်းအရင်းမှာ သူသည် ဤအင်အားစုရှိ လူအများစုတွင် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအို၏ ဓားအသိစိတ်ကို ခံစားမိသောကြောင့်ဖပင်။ ဤသည်မှာ ယန်ရှန်း၏အဆင့်သို့ မရောက်သော်လည်း အမှန်တကယ်ကို သူတို့သည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုမှ အစပြုကျင့်ကြံခဲ့ခြင်းပင်။

ယန်ရှန်း မသေဆုံးမီ သူသည် သူ၏ဓားအသိစိတ်ကို ဓားတာအိုမြစ်သို့ အပ်နှံခဲ့ကာ ဓားအသိစိတ်သည် ဆက်လက်အသက်ရှင်နေပေ၏။ ထို့ကြောင့် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို လေ့ကျင့်သူတိုင်းသည် ဤဓားအသိစိတ်ကို အားကောင်းစေပြီး ယန်ရှန်း၏ ဓားအသိစိတ်ကို မဟာတာအိုတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေလိမ့်မည်။

ဓားတာအို ထာဝရတည်တံ့ပေမည်။ ဤသည်မှာ ယန်ရှန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ပင်။ သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနှင့် မတွေ့ဆုံမီကပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်သေဆုံးခြင်းကို စဉ်းစားမိသောကြောင့် သူ၏ဓားအသိစိတ်ကို ဓားတာအိုမြစ်တွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ အစီအစဉ်သည် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဓားတာအိုကို ထာဝရတည်တံ့စေကာ သူ ရှင်သန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန်ပင်။ ကုအန်က ယန်ရှန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းခဲ့မိသလောဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ့ထံတွင် ယန်ရှန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များ ရှိသော်လည်း သူသည် ယန်ရှန်း၏ အတွေးများကို အချိန်တိုင်း မကြားနိုင်ပေ။

ကုအန်သည် ဤအင်အားစုကို ကောက်ချက်ချခြင်းအား စတင်၍ လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်...

ယန်ရှန်းနှင့်သူ၏ တပည့်များက ဖျက်ဆီးခဲ့သော တာဟုန်တာအိုကောင်းကင်နှင့် စာလုံးတစ်လုံး ကွဲပြားသော်လည်း တာဟုန်ဓားကောင်းကင်သည် တာဟုန်နယ်မြေမှ လာခြင်းဖြစ်သည်မှာ သေချာပေ၏။

"ဆရာ...တခြားကမ္ဘာတွေကို ရောက်ဖူးလား...ကျွန်တော်တို့ကမ္ဘာက အပြင်ဘက်ကောင်းကင်မှာ အင်အားကြီးတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရလား"

လုံချင်းက ဆက်လက်၍ မေးမြန်းသည်။

ထိုအချိန်တွင်..

ကြီးမားသော ဓားအသိစိတ်တစ်ခုသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားကာ လုံချင်းကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ သူသည် မိုးကောင်းကင်တွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး ထိုအရာသည် ကောင်းကင်ယံကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ထိပ်ဖျားသို့ လျင်မြန်စွာ ဆန့်တန်းသွားသည်။

"အဲ့ဒါက ဘာလဲ"

လုံချင်းက ဓားအသိစိတ်ကိုခံစားမိပြီး အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ ယင်းက သူ့ကို ညံ့ခံလိုစိတ်အား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကုအန်က မတုံ့ပြန်သော်လည်း သူသည် ဓားအသိစိတ်၏သခင်ကို မြင်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အမတမင်းဆက်မှ နတ်တွေးအစစ်အမှန်အမတတစ်ဦးပင်။

အခန်း ၄၆၀ ကျွယ်လော့ဓားသခင်

နတ်တွေးအစစ်အမှန်အမတနယ်ပယ်မှ ဓားကျင့်ကြံသူများသည် အစွမ်းထက်ပေ၏။ သူတို့၏ဓားအရှိန်အဝါသည် လောကတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်စေသည်။ သို့သော် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ကို ပိတ်ဆို့ရန် ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများအား လက်ခံထားခြင်းသည်မှာ လူမိုက်တစ်ယောက်၏ အိပ်မက်ဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ချေ။

ကုအန်၏အကြည့်များသည် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ထံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဝဲဂယက်ထဲမှ ပုံရိပ်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ပျံသန်းထွက်လာကြ၏။ ပုံရိပ်တိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူတို့ကို လွတ်ငြိမ်းရာအမတ နှစ်ဦးက ဦးဆောင်လာသည်။ ဤလူများ၏ မျက်နှာများသည် ကုအန်းအတွက် မရင်းနှီးလှပေ။ ယန်ရှန်း၏မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် သူတို့ကို မည်သည့်အချိန်ကမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ကို ယန်ရှန်း၏တပည့် ယန်ဖျင်အန်းက တည်ထောင်ခဲ့သည်ကိုမူ သူ သေချာသိထားပေ၏။

ယခင်က တာဟုန်ဓားကောင်းကင်သည် ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုချိန်၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထိုအင်အားစုသည် နောက်လိုက်များအား မြင့်မြတ်သောနှလုံးသားဓားတရားကို သင်ကြားပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား။

ကုအန်းက ဤသည်မှာ အကြောင်းရင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမျှသာဖြစ်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူတို့၏ ခံ့ညားသော အမူအရာက သူတို့သည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေအပေါ် အကြံအစည်များ ထားရှိကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။

ခေတ္တမျှ ညှိနှိုင်းမှုအပြီးတွင် မြင့်မြတ်ခုံရုံးနှင့် အမတမင်းဆက်တို့သည် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်အား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို စတင်ခဲ့ကြကာ တိုက်ပွဲ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

လုံချင်းသည် အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံမှ တိုက်ပွဲကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် အဆုံးမရှိသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများထဲတွင် နစ်မျောနေပေ၏။

အဓိပတိဂိုဏ်းသည် အမတမင်းဆက်၏ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့ရပြီး ဤဓားအရှိန်အဝါသည် မည်သည့်နေရာမှ အစပြုခဲ့သည်ကို အငြင်းပွား ဆွေးနွေးနေကြသည်။

အချိန်တခဏမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကုအန်သည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ လုံချင်းကလည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလာပြီး အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံမှ အခြေအနေကို စုံစမ်းမေးမြန်းလေ၏။

ကုအန်သည် အဖြစ်မှန်များကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ အပြင်ဘက်ကောင်းကင်ဘုံမှ တိုက်ပွဲကို အတိုချုံး ဖော်ပြခဲ့သည်။ လုံချင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ နားထောင်နေပြီး အမတလမ်းစဉ်နယ်ပယ်အတွက် သူ၏တောင့်တမှု ပို၍ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ဆေးပညာတောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် လုံချင်းသည် သူ၏ဆရာအား ဂုဏ်ယူစေရန်နှင့် ကမ္ဘာလောက၏ လေနှင့် တိမ်တိုက်များကို လှုပ်ခတ်နိုင်စွမ်းရှိသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချကာ သူ၏ အခန်းသို့ အလျင်စလိုသွားပြီး ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ကုအန်းက သူ၏အခန်းသို့ ပြန်လာ၏။ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်က ဘေးဒုက္ခများ ယူဆောင်လာခြင်းကို သူ စိတ်မပူပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအုပ်စုသည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်အောင် အစွမ်းမထက်သောကြောင့်ပင်။

သူ၏စားပွဲတွင် ထိုင်နေရင်း ကုအန်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အတွေးများသည် အဝေးဆီမှ အမှတ်တရများထံသို့ လွင့်မျောသွားပေ၏။

ထိုနေရာ ထိုကျွန်းပေါ်တွင် ယန်ဖျင်အန်း တစ်ယောက်တည်းသာ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့ပြီး သူ့ကို အမြဲတစေ စိန်ခေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသည့်အချိန်တွင် သူသည် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်၏ သန်မာသောချီကံကြမ္မာကို မြင်ရခြင်းအားဖြင့် ယန်ဖျင်အန်း ဤအရာကို တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာရှင်းလင်းပေ၏။

ယန်ဖျင်အန်း ယခုချိန်၌ မည်မျှထိ အင်အားကြီးနေသနည်း။

ကုအန်သည် ဤကိစ္စကို သိရှိရန် မျှော်လင့်နေသော်လည်း အလျင်လိုသည့် ခံစားချက်ကိုလည်း ခံစားနေရ၏။

အချိန်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တခြားသူများကို သတိထား ကာကွယ်ရန် အရေးကြီးသည်။ သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို ရှာဖွေရာတွင် ယန်ဖျင်အန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခန့်မှန်းရသည်မှာ သူ့အတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ်ပင်။

ယန်ဖျင်အန်းကို ဘေးဖယ်ကာ ပို၍အားကောင်းလာစေရန် ကြိုးပမ်းရင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်ကိုလည်း သူ၏စိတ်ကူးထဲမှ ရန်သူအဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေမည်။

ထို့ပြင် စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာများတွင် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသည် အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေပေ၏။

ဤသည်မှာ အလွန်ရှည်လျားပြီး လေးလံသော တာဝန်ကြီးပင်။

ဤအတွေးများကို စိတ်ထဲတွင်ထားကာ ကုအန်သည် အဓိပတိလျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများ၏ နောက်ဆုံးအတွဲကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူသည် အဓိပတိလျှို့ဝှက်မှတ်တမ်းများကို ရေးသားနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဈေးကွက်တွင် ရောင်းချခြင်း မရှိတော့ပေ။ ရှန်ကျန်းထံမှ ကျေးဇူးဆပ်သည့် ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ကုအန်းတစ်ဦးတည်းသာ ထိုအရာများကို ရရှိနိုင်ပေ၏။

အရုဏ်တက်ချိန်တွင် လှိုင်းလုံးများသည် ကမ်းစပ်ကို ရိုက်ခတ်နေကြသည်။

ချောက်ကမ်းပါးပေါ်တွင် ဓားချီစီးကြောင်းများသည် မည်သည့်နေရာမှ မသိဘဲ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် စက်ဝိုင်းပုံ လှည့်ပတ် လိမ်ခွေသွားကာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ထိုအရာအတွင်းမှ ထွက်လာပြီး ချောက်ကမ်းပါးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပေ၏။ နေရောင်ခြည်အောက်တွင်ရှိနေသော ထိုလူသည် အနက်ရောင် သံချပ်ကာနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရှည်လျားသောဆံပင်ကို အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းသရဖူအောက်တွင် ချည်နှောင်ထားပြီး သူ၏ခါးတွင် ရတနာဓားတစ်ချောင်း ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ထိန်းချုပ်ကြီးစိုးလိုသော မာန်မာနများ ထင်ဟပ်နေပေ၏။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်မှ ဓားချီဝဲဂယက်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ဓားချီသည် သူ၏လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ငွေရောင်မှန်တစ်ချပ်အဖြစ် စုစည်းသွား၏။ ထိုမှန်ပေါ်တွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ပုံရိပ် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

"ဓားသခင်...မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲ့ ကံကြမ္မာက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေပြီ.... ဒါကြောင့်မို့ ကျွန်မ အရှင့်ကို အဲ့ဒီနယ်မြေထဲ ခိုးဝင်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့တာပါ...ဒါပေမဲ့ ဒါက ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရှိနေတယ်လို့လည်း အဓိပ္ပာယ်ရတယ်...အရှင် အရမ်း သတိထားရပါမယ်"မှန်ထဲမှအမျိုးသမီး၏မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ သူမက ပြောဆိုသည်။

မှန်ကိုကိုင်ဆောင်ထားသော ထိုအမျိုးသားသည် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ဘုံမှ လာသူဖြစ်ပြီး ကျွယ်လော့ဓားသခင်အဖြစ် ရိုသေလေးစားခြင်း ခံရသူပင်။

အမျိုးသမီး၏ စကားများကို ကြားသောအချိန်တွင် ကျွယ်လော့ဓားသခင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေက အရင်တုန်းကလို မဟုတ်တော့ဘူး...အဲ့ဒီ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ အခု ဒါက မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေရဲ့ အစအနတစ်ခုပဲ...ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့မရဘူး...မင်း စိတ်ချနေပါ"

မှန်ထဲမှအမျိုးသမီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရှင်က ဘာလို့ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ချင်ရတာလဲဆိုတာ အခု ကျွန်မကို ပြောပြလို့ ရမလား"

ကျွယ်လော့ဓားသခင်က အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုက ပြန်ပေါ်လာပြီ....အထက်ကလူတွေက ဓားတာအိုသူတော်စင်ဘိုးဘေးရဲ့ လူဝင်စားသူ ဒါမှမဟုတ် အမွေဆက်ခံသူကို ရှာပြီး သူ့ဆီမှာ လက်အောက်ခံချင်နေကြတယ်...ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောမတူဘူး... ငါ သူ့ကို အနိုင်တိုက်မယ်... ပြီးတော့ တာဟုန်ဓားကောင်းကင်က သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို လိုက်စားစရာ မလိုဘူးဆိုတာ သက်သေပြမယ်... ငါက ပိုပြီးတောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားတာအိုတစ်ခုကို ဖန်တီးမယ်"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအချိန်တွင် မှန်ထဲမှ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကျွယ်လော့ဓားသခင်သည် ငွေရောင်မှန်ကို ချေမွလိုက်ရာ ထိုအရာသည် ဓားချီတစ်လှိုင်းအဖြစ်သို့ ကြေမွှပျက်စီးသွားပေ၏။

ထို့နောက် သူသည် အရပ်မျက်နှာတစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့်ပင်လယ်တို့၏ အဆုံးစွန်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားသော ဓားချီအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရာသည် ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာအထက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအလား ဓားချီပုံရိပ်ယောင်များ၏ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တည်းတွင် မြောက်ပင်လယ်တောင်ထိပ်၌ မျက်နှာဖုံးတပ်ဆင်ထားသော ကုအန်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရှုရင်း ခေါင်မိုးအစွန်းတွင် ထိုင်နေသည်။ သူ၏အသိစိတ်ကို ကျွယ်လော့ဓားသခင်အပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားပေ၏။

လွတ်ငြိမ်းရာအမတနယ်ပယ်၏ အဆင့် ၉ သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ အကြောင်းနှင့် အကျိုးတို့ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကပ်ဘေးသည် အဆုံးသတ်တော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး တာအိုသစ်သီးနယ်မြေနှင့် ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လိုတော့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် မဟာမိုးကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည့်အချိန်တွင် ကုအန်သည် သူ့ကို ချက်ချင်း ထောက်လှမ်းမိခဲ့ပြီး သူ ပြောခဲ့သည့်စကားများကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ထက် ဓားသခင်၏စကားများ နောက်ကွယ်မှ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်များက သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေခဲ့သည်။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်သည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအို၏ အမွေဆက်ခံသူကို လက်အောက်ခံရန် ရည်ရွယ်ထားတာလား။

ယန်ရှန်းသည် ယန်ဖျင်အန်းအား သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ယန်ဖျင်အန်းသည် ထိုအချိန်က အံ့အားသင့်သည့်ပုံ မပြဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားတာအိုသည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ပြောဆိုရင်း ပြုံးနေခဲ့သည်ကို ကုအန် မှတ်မိပေ၏။

ထိုအချိန်က ယန်ရှန်း၏ သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုသည် အခြေခံမျှသာ ရှိသေးပြီး ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်သည့်အချိန်တွင်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်မှစ၍ မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုသည် ဓားတာအိုမြစ်မှတစ်ဆင့် မခန့်မှန်းနိုင်သော အဆင့်များသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေပြီ။ ယန်ဖျင်အန်းသည် သူ၏ဓားတာအိုတွင် အတားအဆီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓားတာအိုသည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ယုံကြည်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်မလား။

တာဟုန်ဓားကောင်းကင်အား သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို အလွန်ဂရုပြုမိစေသည်အထိ ယန်ရှန်း သေဆုံးပြီးနောက် မည်သည့်ကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ကုအန် တွေးဆနေမိသည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင်က သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးပမ်းနေမှုအတွက်မူ သူ သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။ လွတ်ငြိမ်းရာအမတတစ်ဦးသာဖြစ်သူသည် မည်သို့သော လှိုင်းတံပိုးများကို လှုပ်ခတ်နိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ ထိုလူသည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် သတ္တိရှိပါက ကုအန်သည် ယခင်က ခံစားချက်များကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။ လိုအပ်ပါက သူ သတ်ပစ်ပေမည်။

သူသည် ယန်ရှန်း မဟုတ်ချေ။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများအတွင်း သူ ချုပ်နှောင်ထားမည် မဟုတ်ချေ။

ရင်ပြင်ထဲတွင် ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် လျှို့ဝှက်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ကုအန်ကို မော့ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တောင်စောင့်နတ်မင်း ဒီ လျှို့ဝှက်စာအုပ်က အရမ်း နက်နဲလွန်းတယ်...ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ပညာရှိသုံးဦးတောင်တွင် ရှိစဉ်က သူသည် မည်သည့် တာအိုပညာရပ်ကိုမဆို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံခဲ့ရလေ၏။ ထိုသို့ဆိုသည့်တိုင် တောင်စောင့်နတ်မင်း ချီးမြှင့်သော လျှို့ဝှက်စာအုပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အချိန်တွင် သူသည် ထိုအရာကို လုံးဝနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကုအန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါကို နားလည်ဖို့ အဲ့ဒီလောက် လွယ်နေရင် အမတတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က အဲ့ဒီလောက် ခက်ခဲနေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရာစုနှစ်များစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးနောက် ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နှလုံးသားနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရည်အချင်းသည် ချို့တဲ့နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ ကုအန်းက သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဦးစားမပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ဤသည်ကို ကြားသောအချိန်တွင် ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် အနေခက်သော အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ပြုံးနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ဆက်လက်၍ နက်နက်နဲနဲ လေ့လာလိုက်သည်။

ဘုန်း

နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု မိုးကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် လန့်ဖြန့်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ မကြာမီ လေပြင်းများသည် တောင်များနှင့်သစ်တောများပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် အလျင်အမြန် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။ တောင်စောင့်နတ်မင်း ရှိနေသဖြင့် သူ ထိတ်လန့်ခြင်း မဖြစ်မိချေ။

"တောင်စောင့်နတ်မင်း...လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ကောင်းကင်ပေါ် တက်သွားခဲ့တယ်...အခု ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကြီး ဖြစ်လာပြန်ပြီ...ဘာအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလဲ"

ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် လေပြင်းကြောင့် သူ၏ ဆံပင်ရှည်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားမိကာ ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ကုအန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက တစ်ယောက်ယောက် တိုက်ခိုက်နေတယ်ဆိုတာ အသိသာကြီးလေ"

ဤသည်ကို ကြားသောအချိန်တွင် ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် တိတ်ဆိတ်သွားပေ၏။ သူသည် လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ထားသော်လည်း လူများသည် ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြဆဲပင်။ ဤကိစ္စကြောင့် သူ့အား လက်ရှိတွင် ပရမ်းပတာ အခြေအနေများ ကြားတွင် ရှိနေသော နယ်မြေရပ်ခြားမှ အဓိက ဖြစ်ရပ်များကို သိရှိစေနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် တောင်စောင့်နတ်မင်းအား မည်သည်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ မငြိမ်မသက်သည့် အချိန်များကို အဆုံးမသတ်ပေးသနည်းဟု မေးချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ရိုင်းပြရာ ကျမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

တောင်စောင့်နတ်မင်းသည် ထိုအစွမ်းထက်ကျင့်ကြံသူများ နတ်ဆိုးများနှင့် မတူသည့် စစ်မှန်သော အမတတစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း အစဥ်အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တောင်စောင့်နတ်မင်းတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထင်မိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရာအားလုံးတွင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် သဘာဝတရား ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု နိယာမများ ရှိသဖြင့် အမတများပင်လျှင် သူတို့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ကုအန်သည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ကာ ပညာရှိရွှမ်မြှောင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံပါ... နေ့ရက်တွေက ရှည်လျားတယ်... မင်း လုံလုံလောက်လောက် အားကောင်းလာတဲ့ အချိန်ကျရင် ဒုက္ခတွေကို သက်သာစေဖို့ မင်းကို တောင်ပေါ်ကနေ ထွက်ခွာခွင့် ပေးနိုင်တယ်"

သူ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့် သူသည် ခေါင်မိုးအစွန်းမှ ပျံသန်းကာ လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

ပညာရှိရွှမ်မြှောင်သည် အတိုင်းမသိ ဝမ်းမြောက်နေမည့်အစား သူ၏ လက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေပေ၏။

အဆုံးမရှိသော တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များအထက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ဝေ့ဝဲနေသည်။ အန်ဟောင်သည် လေထဲတွင် ဂုဏ်ယူစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ သူရဲကောင်းဝတ်ရုံသည် ပြင်းထန်စွာ လူးလွန့်နေပေ၏။ သူသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် တောက်ပသော နေလုံး ကိုးလုံးသည် စက်ဝိုင်းပုံ လမ်းကြောင်းများအတိုင်း လှည့်ပတ်နေပြီး မီးအလင်းရောင်သည် သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထွန်းလင်းစေကာ သူ့အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နတ်ဆိုးများသည် ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။ သူတို့သည် အစီအရင်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး အန်ဟောင်ထံသို့ ဦးတည်သော အကြည့်တိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အဓိပတိဂိုဏ်းမှလူများသည် လွန်ကဲသောစိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး အတိုင်းအတာတစ်ခုထက် ကျော်လွန်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဝူကျဲသည် အန်ဟောင်ကို အဝေးမှ ကြည့်နေလေ၏။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သူ၏ အံ့အားသင့်နေမှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးကို အလိုအလျောက် ပြန်ကြည့်မိသည်။

အန်ဟောင်သည် အချုပ်အနှောင်မဲ့အမတတစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ သို့သော် သူ၏ လက်သီးသည် နိဗ္ဗာနအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အနိုင်တိုက်နိုင်ပါမည်လား။

ဤအချိန်တွင် သူသည် သူနှင့်အန်ဟောင်ကြားရှိ ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကို အမှန်တကယ် ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အမတတစ်ဦးနှင့် သာမန်လူတစ်ဦးကြားမှ ကွာခြားချက်အလားပင်။