အခန်း (၄၆၇-၄၆၈)

အခန်း ၄၆၇ တပည့်ဖြစ်ချင်တယ်။ (၂)

"ကျွန်တော် ဖြစ်စေရမယ်။ သေချာပေါက် ဖြစ်စေရမယ်။"

အန်ဟောင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ခေါင်းကို လှည့်ကာ လှေကားများ ဆက်ဆင်းသွားသည်။ ကုအန်က သူ့ကို နှုတ်ဆက်ခြင်းမပြုဘဲ အရှေ့ဘက်သို့ ဆက်လက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နံနက်ခင်းနေသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အမှောင်ထု၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ခံရသည်။ ကမ္ဘာကြီး အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သည့်အခါ နေရောင်ခြည်သစ်သည် မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွင်းထွက်ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို လင်းထိန်စေကာ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

နေ့အလင်းရောင် ရောက်ပြီးနောက် ကုအန်သည် သူ၏အခန်းအပြင်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ခြေချလိုက်သည်။

သူသည် တောက်လောင်နေသော နေကို မျက်နှာမူပြီး ပျင်းရိစွာ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"သက် နှစ်တစ်ထောင်သာရောက်သွားတယ်။ ပထမဆုံးနေ့က ကျန်တဲ့နေ့တွေနဲ့ ဘာမှမခြားနားပုံပဲ။" ကုအန်က ပြုံးလျက် မိမိကိုယ်ကို ပြောလိုက်သည်။ ဒီနေ့ သူက အသက်တစ်ထောင် ပြည့်ခဲ့လေပြီ။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဤသည်မှာ သူ၏ဘဝတွင် အသစ်စက်စက် စာမျက်နှာတစ်ခုကို မှတ်သားနေသည်။

သူသည် လှေကားများအတိုင်း ဆင်းသွားပြီး အောက်ခြေသို့ ရောက်သည်နှင့် ကျိရှောင်ယုသည် အိမ်အတွင်းမှ ထွက်လာသည်။

"ရှင်က အန်ဟောင်နဲ့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြား ပဋိပက္ခထဲ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာလား။" ကျိရှောင်ယုသည် ကုအန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

အန်ဟောင် ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ၉၇ နှစ် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့ဖြစ်ရပ်များသည် နှစ်စဉ် ပြောင်းလဲနေသော်လည်း တတိယဆေးတောင်ကြားရှိ ကုအန်၏ ဘဝမှာမူ အတူတူပင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ထိုအရာဖြင့် ကျေနပ်နေသည်။

ကုအန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြန်ဖြေသည်။ "ဘာလို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမှာလဲ။ ငါက ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရတာ ကြိုက်တဲ့ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါဒုက္ခတွေထဲမှာ ရောထွေးပါဝင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက သူ၏ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။

ကျိရှောင်ယု သူ၏အစွမ်းအစကို သိရှိခဲ့ကတည်းက သူမသည် စိတ်ဆိုးလွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် မပြုမူတော့ဘဲ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်တွင် သူ့ကို သူမအား အတော်လေး ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်စေခဲ့သည်။

ကျိရှောင်ယု သူလျှောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေစဉ် သူမက ဆက်ပြောသည်"ဒါပေမယ့် သူဒီလို ဆက်လုပ်နေရင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက သူ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်က သူ့ကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ရလိမ့်မယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျွန်မရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းနောက်ကွယ်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ရပ်တည်နေပြီး သူက လွတ်ငြိမ်းရာအမတရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာလည်း ရှိနေတယ်။"

ကုအန်က သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ပြီး သူ၏ခေါင်းကို သူမဆီသို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မင်းဒီဘဝမှာ လွတ်ငြိမ်းရာအမတကို ကျော်လွန်သွားရင်ရော။ မင်းဘာလုပ်မှာလဲ။"

ကျိရှောင်ယုသည် ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းခန္ဓာတစ်ခုသက်သက်ပဲ။ ကျွန်မရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

သူမ၏ အမှတ်ဉာဏ်များ ပိုမိုပြန်လည်နိုးထလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ဝန်လေးမှုသည် မှေးမှိန်သွားသည်။ သူမသည် တဖြည်းဖြည်း သူမ၏ မူလခန္ဓာ သို့မဟုတ် သူမ၏ မူလစိတ်နေစိတ်ထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ကုအန်က တွေးတောနေပုံရပြီးနောက် သူ၏လမ်းကို ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ကျိရှောင်ယုသည် ကုအန်၏ စကားလုံးများကို စတင်စဉ်းစားနေသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းခန္ဓာတစ်ခုသည် မူလကိုယ်ကို အမှန်တကယ် မကျော်လွန်နိုင်ဘူးလား။

၎င်းကို စဉ်းစားကြည့်ရာ သူမသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကပ်ဘေးထက် ပိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ မည်သို့ရောက်ရှိရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သူမသည် မည်သည့်လမ်းညွှန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ကျိရှောင်ယုသည် သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်သည်ကိုမူ မရှင်းလင်းခဲ့ပေ။

သူမသည် ကုအန်၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး သူက သူမကို တစ်စုံတစ်ခု သတိပေးနေသည်ဟု တစ်နည်းနည်းဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကုအန်သည်လည်း နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေသည်။ သက်တမ်းသံသရာအတွင်းတွင် လုံကျန်းသည် တစ်ချိန်က သူ့ကို ကျော်လွန်ခဲ့ဖူးပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းခန္ဓာတစ်ခုသည် မူလကိုယ်ကို ကျော်လွန်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်သည် နိုးထလာသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းခန္ဓာ ဆက်လက်ကြီးထွားလာပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ကုအန်သည် စူးစမ်းလိုစိတ်သာ ရှိပြီး စမ်းသပ်ရန် မည်သည့်တိုက်တွန်းမှုမျှ မခံစားရပေ။

လောလောဆယ်တွင် သူသည် နောက်ထပ် သက်တမ်းသံသရာတစ်ခု ဖွင့်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူ၏သက်တမ်းကို နောက်ဖောက်ထွက်မှုအတွက် စုဆောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော တည်ရှိမှု မရှိသော်လည်း သူစိတ်မလျှော့နိုင်ပေ။ သူသည် သူ၏အစွမ်းအစ တိုးတက်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ရန်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ နောင်တရရန် မဟုတ်ပေ။ ဤအတွေးများနှင့်အတူ သူသည် ဓားတစ်သောင်းတောင်ဆီသို့ သူ၏လမ်းကို လျှောက်သွားသည်။

ဥက္ကာခဲတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏အကြည့်ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖမ်းယူခြင်းခံလိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် လွတ်ငြိမ်းရာအမတတစ်ပါး ဆင်းသက်လာ၏။

နောက်ထပ် ကမ္ဘာတုန်လှုပ်စေသည့် စစ်ပွဲတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ရန် နှစ်များစွာ မကြာမြင့်တော့ပုံရသည်။ သို့သော် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ထိုသို့သော စစ်ပွဲများစွာ ရှိခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ကောင်းကင်အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြကာ အားလုံးသည် မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ကြေမွသွားစေမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ ကုအန်၏ အကြည့်သည် ထို့နောက် စကြဝဠာ၏ နက်ရှိုင်းရာဆီသို့ ရွှေ့လျားသွားသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ် ဖန်တီးခဲ့သော အနက်ရောင်မြို့တော်သည် တာအိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဝါးမျိုနေဆဲဖြစ်ပြီး ကုအန်သည် ၎င်းအတွင်း၌ ဖျော့တော့သော စွမ်းအားတစ်ခု စုစည်းနေသည်ကို ခံစားမိနိုင်သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်သည် အဓိပတိရတနာတစ်မျိုးမျိုးကို သန့်စင်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းသည် အမတလမ်းစဉ်၌ အမြင့်ဆုံးရတနာဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ မသိရှိရပေ။

သူက ဒီရတနာကို သုံးပြီး လုံချင်းကို အတင်းအကျပ် ထွက်လာခိုင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ကုအန်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စူးစမ်းစွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူက လုံးဝအလျင်မလိုပေ။ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ စစ်မှန် ပုံစံ မပေါ်လာသရွေ့ သူသည် ကြောက်ရွံ့မှု မခံစားရပေ။

ကုအန်အတွက် အချိန်က ပို၍ပင် အရေးကြီးသည်။

သူသည် ဓားတစ်သောင်းတောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားရာ တောင်ပေါ်တွင် ရတနာဓားများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ချွန်ထက်သော ဓားအလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး သူ၏လမ်းတစ်လျှောက် ဓားရိုးတိုင်းကို တို့ထိကာ တစ်ခုချင်းစီကို မတူညီသော ဓားသိုင်း၏ ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် သွင်းပေးခဲ့သည်။

သူတို့ထိခဲ့သော ဓားများသည် ချက်ချင်း သူတို့၏အရောင်အဝါကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သူတို့၏ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသော်လည်း တကယ်တော့ သူတို့သည် ဓားအရှိန်အဝါ၏ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းကို ခံနေရပြီး မြေအောက်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဓားများကို ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် ကုအန်သည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဓားအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ၏ပုံရိပ်ကို အဝေးမှ သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်ရှိ ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တတိယဆေးတောင်ကြားသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျွယ်လော့ဓားသခင်သည် မထွက်ခွာခဲ့ပေ။

သူသည် စနစ်တကျ ပြုမူပြီး မောက်မာခန့်ညားခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် ကုအန်ကို နားလည်လိုသည်။

ကုအန်သည် သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုကို အမွေဆက်ခံခဲ့ကြောင်း ဝန်မခံသော်လည်း သူ့၏ မသိစိတ်က ကုအန်သည် ၎င်းနှင့် ဆက်စပ်နေရမည်ဟု ပြောနေခဲ့ သည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတော်စင်နှလုံးသားဓားတာအိုနှင့် တာဟုန်ဓားကောင်းကင်ကြား ဆက်ဆံရေးကြောင့် ကုအန်က သူ့ကို ချမ်းသာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကုအန်၏ နေရာတွင် ထားကြည့်လျှင် သူယခင်က ကုအန်ကို ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော နည်းလမ်းသည် သေဒဏ်တစ်သောင်းနှင့် ထိုက်တန်ရန် လုံလောက်သည်။ ဤသည်ကို သူနားလည်သောကြောင့် သူသည် ဤမျှ စနစ်တကျ ပြုမူပြီး ရံဖန်ရံခါ တောင်ကြားရှိ တပည့်များကို လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးခဲ့သည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေကိုဖြတ်၍ ဓားစီးလာပြီး ကျွယ်လော့ဓားသခင်ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာသည်။ ဤသည်မှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရတနာဓားတစ်စင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို အရိုအသေပြုကာ ပြောလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲ ခင်ဗျား သင်ကြားပေးခဲ့တဲ့ ဓားသိုင်းကို ကျွန်တော် သင်ယူပြီးပါပြီ။"

ကုအန်နှင့် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကြား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုသည် မပျံ့နှံ့ခဲ့ပေ။ ပထမတော့ ဓားသခင်သည် ထိုအချိန်က သူ၏ဓားအရှိန်အဝါဖြင့် တတိယဆေးတောင်ကြားကို သီးခြားခွဲထုတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအနေနဲ့ အဓိပတိဂိုဏ်းသည် ကုအန်က ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို မသတ်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို စည်းရုံးရန် စဉ်းစားလာခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ အမတလမ်းစဉ်၏ လမ်းစဥ်ကိုးခုမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့သည် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ စည်းရုံးနိုင်ပါက အဓိပတိဂိုဏ်းသည် ကောင်းကင်အောက်မှ အားကောင်းသော အင်အားစုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ခုန်တက်နိုင်သည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူမှာ ရှကျဲဖြစ်ပြီး တတိယဆေးတောင်ကြား၏ သမိုင်းတွင် အားအကောင်းဆုံး ပါရမီရှိ တပည့်ဖြစ်သည်။ ရှကျဲက လုပိုင်ထျန်းထံမှ တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် အားကောင်းသော ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်လာကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ သူက ဓားများ အသုံးပြုရတာ ကြိုက်သောကြောင့် သူသည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အစပြုခဲ့သည်။ ကုအန်၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ ဓားသခင်သည် တောင်ကြားတပည့်များစွာကို လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ရှကျဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူသည် စေးနဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

"အဲ့ဒီတော့မှ သင်ယူပြီးသွားတာပေါ့။" ကျွယ်လော့ဓားသခင်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်သည် ကုအန်၏ ပုံရိပ်ပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေခဲ့သည်။

ရှကျဲက အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲသော ပါရမီ ရှိသော်လည်း သူမြင်ဖူးခဲ့သမျှထဲတွင် အားအကောင်းဆုံး မဟုတ်ပေ။ သူယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော အန်ဟောင်နှင့် သေချာပေါက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတွင် တပည့်တစ်ဦး လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။

သူက ယခု ကုအန်၏ တပည့်ဖြစ်လာရန် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင်တပည့် လက်ခံရန် အချိန် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မည်နည်း။

ရှကျဲက ကျွယ်လော့ဓားသခင်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါပြီး ကုအန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကုအန်အပေါ် သူ၏ခံစားချက်များသည် ရှုပ်ထွေး၏။ သူသည် အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်လိုစိတ်ပင် ခံစားမိသည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပါရမီ အားကောင်းသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး အန်ဟောင်နှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း တတိယဆေးတောင်ကြားတွင် သူရှိနေစဉ်အတွင်း သူသည် ကုအန်ထံမှ အထူးအာရုံစိုက်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လျစ်လျူရှုခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဟုတ်၏။ သူသည် တတိယဆေးတောင်ကြားအပေါ် နှစ်သက်ဖွယ်ခံစားချက်များရှိနေသေးသည်။ ကုအန်သည် သူ့ကို အထူးဆက်ဆံမှု မပေးခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ့အပေါ် ကြင်နာခဲ့သည်။ သူသည် ကုအန်ကို မကြိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူသည် ကုအန်ကို သက်သေပြလိုသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ် ၉၀ ကျော်က သူသည် အန်ဟောင်၏ အစွမ်းအစကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သူသည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ရှာဖွေရန် ဤမျှ စိတ်အားထက်သန်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

အန်ဟောင်ကို အမီလိုက်ရန်မှာ လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။

ရှကျဲသည် ကျွယ်လော့ဓားသခင်ဆီသို့ ပြန်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်"အကြီးအကဲ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားသိုင်းကို မကြည့်ချင်ဘူးလား။"

ကျွယ်လော့ဓားသခင်က စိတ်မရှည်စွာ ပြန်ဖြေသည်။"စိတ်မဝင်စားဘူး။"

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရှကျဲ၏ အမူအရာသည် သဘာဝမကျဖြစ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် ဓားသခင်သည် တောင်ကြားတပည့်များ၏ ရှကျဲအပေါ် အကဲဖြတ်ချက်ကို သတိရသွားသည်။ သူက တတိယဆေးတောင်ကြား၏ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်​၏။ ကုအန်က သူ့ကိုလည်း အာရုံစိုက်နေရမည်သာ။

မဟုတ်ဘူး။ သူကုအန်ကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။

သူက သူ၏တပည့် ဖြစ်ချင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင်က ရှကျဲကို တဖန် ကြည့်ပြီး သူ့ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စတင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အခန်း ၄၆၈ ကောင်းကင်အောက်မှ မြင့်မြတ်နယ်မြေ

ရှကျဲက အတော်လေး စိတ်ကျပ်တည်းနေခဲ့သော်လည်း ကျွယ်လော့ဓားသခင်က သူ့ကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည်နိုးထလာသည်။

"မင်း အမြင့်မြတ်ဆုံးဓားသိုင်းပညာကို သင်ယူချင်လား" ကျွယ်လော့ဓားသခင်က လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရှကျဲက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်၊ "ဟုတ်ကဲ့ သင်ယူချင်ပါတယ်။ အကြီးအကဲ ကျွန်တော့်ကို သင်ကြားပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလို့လား"

ကျွယ်လော့ဓားသခင်သည် သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ သူ၏လက်ချောင်းများကြားတွင် ငွေဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းတစ်တုံး ပေါ်လာသည်။ သူက ထိုကျောက်စိမ်းကို ရှကျဲထံသို့ ပစ်လိုက်ရာ ရှကျဲက မသိစိတ်အလျောက် ဖမ်းယူလိုက်သည်။

"အကယ်လို မင်းက ဒီထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဓားသိုင်းပညာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဓားတာအိုကို မင်းဆီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမယ်။ အဲဒီနောက်မှာ မဟာကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ကို စိုးမိုးဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။" ကျွယ်လော့ဓားသခင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ရှကျဲသည် ချက်ချင်း ခါးကိုင်းညွှတ်ကာ ကျွယ်လော့ဓားသခင်ကို ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ကျွယ်လော့ဓားသခင်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရှကျဲ ထွက်ခွာသွားနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရှကျဲသည် မဆိုင်းမတွဝံ့ဘဲ လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

သို့တိုင် သူသည် ကုအန် ဘက်သို့ မသိမသာ လှမ်းကြည့်မိသည်။ သူသည် မမိုက်မဲပေ။ ကျဲလော့ဓားသခင်သည် လွန်ခဲ့သော ခဏက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ကုအန်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏သဘောထားသည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကုအန်၏ မျက်နှာကြောင့်သာ သူက ရှကျဲကို သူ၏ ဓားသိုင်းပညာကို သင်ကြားပေးရန် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဤအချက်က ရှကျဲ၏ ခံစားချက်များကို ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

သူသည် ကုအန်ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပင် ပြောလိုသော်လည်း သူနှင့် ကုအန်ကြားတွင် ဖြတ်ကျော်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော မမြင်နိုင်သည့် တံတိုင်းတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကုအန်သည် ဓားတစ်သောင်းတောင် ပေါ်တွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာများနှင့် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုများကို ဆင်ခြင်တွက်ချက်နေသည်။ သူသည် တောင်ခြေတွင် လူများစွာ ဝင်ထွက်သွားလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အနာဂတ်၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယန်ရှန်း၏ အမှတ်ဉာဏ်များကို အမွေဆက်ခံထားသဖြင့် ဓားတာအိုနှင့် ကံကြမ္မာအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် နက်ရှိုင်းလှသည်။ ဓားတစ်သောင်းတောင်၏ ဓားအရှိန်အဝါကို အသုံးပြု၍ အနာဂတ်ကို တွက်ချက်ခြင်းဖြင့် သူသည် အဝေးကွာလှသော အချိန်များ၏ အရိပ်များကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် တောင်ခြေတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်နေသည်။

ကုအန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်ပင့်လိုက်ပြီး ထိုပုံရိပ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူက ဤပုံရိပ်နှင့် ဓားတစ်သောင်းတောင်သည် ကံကြမ္မာ၏ အနီးကပ်ဆုံး ဆက်နွယ်မှုရှိသည်ဟု တွက်ချက်မိသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဓားတစ်သောင်းတောင်၏ ဓားအရှိန်အဝါအားလုံးကို အမွေဆက်ခံမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ချီကံကြမ္မာကိုပင် မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။

သူသည် ထိုသူ၏ အမည်နှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုပင် တွက်ချက်နိုင်ခဲ့သည်။

"ခေတ်သစ်တစ်ခုမှာ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုး" ကုအန် တွေးတောရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားသည်။

ဒီလူ၏ ဓားတာအိုဆိုင်ရာ ပါရမီသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ ယန်ရှန်း အခြားတစ်ယောက်ကို မြင်နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူ၏ ပါရမီသည် အန်ဟောင် ၏ ပါရမီထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းသည်ဟု ဆိုခြင်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် အန်ဟောင်နှင့် ခေတ်တစ်ခေတ်တည်းတွင် မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အန်ဟောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် အတောက်ပဆုံး နေမင်း ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ကုအန်သည် ဤအနာဂတ်ပါရမီရှင်အပေါ် သူ၏အာရုံကို ဆက်မထားတော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို စုံစမ်းရန်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းအကျိုးနှင့် ကံကြမ္မာလမ်းစဉ်အပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် အနာဂတ်ကို ဆက်လက်တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် တစ်နေ့လုံး ရပ်နေခဲ့သည်။ တောင်ကြားရှိ တပည့်များသည် သူဘာကို စဉ်းစားနေသည်ကို စပ်စုနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။

ကုအန်ကို အပြင်လောကတွင် မည်သို့ပင် ရှုမြင်စေကာမူ ဆေးတောင်ကြားအတွင်း၌ တပည့်အားလုံးက သူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး များစွာသောသူတို့က သူသည် ဆရာသခင်ဓားအရှင် ဖြစ်သည်ဟုပင် ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်ကြောင့် တပည့်များ ပိုမိုများပြားလာကာ သူတို့ အခြေတည်အဆင့် ရောက်ပြီးနောက် ဆေးတောင်ကြားတွင် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်လာကြသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ကုအန်သည် တပည့်များကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ကူညီရန် ဆေးတောင်ကြားအတွင်း ရာထူးများစွာကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ပြီးတော့ အန်ရှင်း ကလည်း အခြားရာထူးများစွာကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ရာ တတိယဆေးတောင်ကြားသည် အမတကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာ ကဲ့သို့ပင် အာဏာအဆင့်ဆင့်ကို ရှောင်လွှဲမရအောင် ဖွဲ့စည်းဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကုအန်သည် သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင် ကို စီးနင်းပြီး ထျန်းယာတောင်ကြား သို့ သွားခဲ့သည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် ထျန်းယာတောင်ကြားသည် တိုးချဲ့လာခဲ့ပြီး ကုအန်၏ သက်တမ်းအတွက် တည်ငြိမ်သော ဝင်ငွေကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့သည်။ ထိုတောင်ကြားသည် လီရွှမ်တောက် မှ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ပါရမီရှင်များစွာကိုလည်း မွေးထုတ်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့သည် ကုအန်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။

ကုအန်သည် ပါရမီရှင်များနှင့် ရောနှောနေထိုင်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး သူတို့ မည်သည်ကို ကစားသည်ဖြစ်စေ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည်မဟုတ်ဘဲ ကုအန်ကို စိန်ခေါ်ရန် အမြဲပြန်လာတတ်ကြသည်။

ကုအန်၏ အပေါ်ယံ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ စိတ်ဝိဉာဥ်ခြေတည်အဆင့် တွင် ရှိနေသော်လည်း ထျန်းယာတောင်ကြားမှ တပည့်အားလုံးက သူ အလွန်အားကောင်းသည်ကို သိကြသည်။

အမူအရာနှင့် အသွင်အပြင် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ကုအန်သည် သူ၏အစွမ်းအစကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ပေ။သို့သော် အများဆုံးမှာ သူသည် အလွန်အမင်း အားကြီးသောပုံ မပေါ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ထျန်းယာတောင်ကြားရှိ တိုက်ခိုက်ရေးတိုက်ပွဲများတွင် သူ၏ ရှုံးပွဲမရှိသော မှတ်တမ်းသည် ထိုမင်းသားကြင်ယာတော်က သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိန်ခေါ်သည်ကို တွေးမိတိုင်း သူ့ကို ရယ်မောချင်စိတ် ဖြစ်စေသည်။

သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်သည်လည်း လာမည့် ထျန်းယာတောင်ကြား၏ တိုက်ပွဲကို မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သူသည်လည်း ထိုမောက်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်များ အခက်အခဲကြုံတွေ့ရသည်ကို မြင်လိုသည်။

ကုအန်သည် လမ်းတစ်လျှောက် ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည် "နောက်လာမယ့် နွေဦးပွဲတော်မှာ မင်းကို ငါ ချိတ်ဖွင့်ပေးမယ်။ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။"

သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်သည် သူကြာမြင့်စွာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သောကြောင့် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သည့်ပုံ မပြခဲ့ပေ။ အသံတိုးတိုးဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။"ဆရာသခင်၊ ကျွန်တော် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပြန်ရရင်တောင်မှ ဆရာကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အမြဲတမ်း ဆရာနောက်ကို လိုက်ပါ့မယ်။"

သူသည် ကမ္ဘာဦးပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံစပြုနေပြီဖြစ်ပြီး ချိတ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ခြေရှိသည်။

ကုအန်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "နောင်မှာ ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံပါ၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက ငါ့မျက်နှာကိုလည်း ကိုယ်စားပြုတယ်။"

ဤစကားလုံးများက သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်ကို ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။သူသည်လည်း ဤအရာကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းပင်။

သူသည် ကုအန်၏ ဘေးတွင် အမြဲရှိနေလို၏။ ထွက်ခွာသွားသူများသည် သူတို့၏ လှည့်လည်သွားလာမှုများရှိသော်လည်း ကုအန်နှင့်အတူ နေထိုင်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း သူသဘောပေါက်လာသည်။

အန်ဟောင်က ခြွင်းချက်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အန်ဟောင်သာ ကုအန်၏ ဘေးတွင် နေထိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ အောင်မြင်မှုများသည် ပို၍ပင် ကြီးမားလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် နောင်တွင် အန်ဟောင်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော ပါရမီရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ သေချာပေါက် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူခံစားမိသည်။

"ဆရာသခင် စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော် ကြိုးစားကျင့်ကြံပါ့မယ်။ ကျွန်တော် အန်ဟောင်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံးပန်းတိုင်အဖြစ် ထားပါ့မယ်။" သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကုအန်သည် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ့ကို ဆက်လက်သွားစေသည်။

နောက်ဆက်တွဲ ခရီးစဉ်တွင် သွေးအကျဉ်းထောင်သူတော်စင်သည် သူပျံဝဲနေသကဲ့သို့ ခံစားမိပြီး သူ၏အတွေးများသည် အဆုံးအစမရှိသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများတွင် ပျောက်ဆုံးနေသည်။

ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်ရှိလာ၏။

အဓိပတိဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲတွင်၊ ရဲအိမ်တော် အတွင်း၌ကုအန်သည် စားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည် သောက်သုံးရင်း ရဲလန် (Ye Lan) က မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို မန္တန်အတတ်ပညာ နည်းလမ်းများ သင်ကြားပေးနေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

ဆောင်းဦးလေပြေသည် ခြံဝင်းထဲသို့ တိုက်ခတ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံစေပုံရသည်။

ရဲလန်က ကုအန်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို ပြောစရာတစ်ခုခု ရှိလား။"

လေ့ကျင့်နေသော မိန်းကလေးသည် ကုအန်ကို သံသယဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဤဦးလေးအပေါ် အမြဲတမ်း သံသယရှိခဲ့သည်။

သူမ၏ ဆရာသခင်က သူမ၏ ဦးလေးသည် အလွန်အားကောင်းသည်ဟု ပြောသော်လည်း သူသည် အစွမ်းထက်သည်ထက် ရုပ်ချောသည်ဟုသာ သူမ ခံစားမိသည်။

ကုအန်က ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်"မင်းတော်တော် ကောင်းကောင်းသင်ကြားနေတာပဲ။ ငါပြောစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။"

"ကျွန်မက အစ်ကိုအဆင့်နဲ့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ တတိယဆေးတောင်ကြားကနေ ပါရမီရှင်တွေ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေတာက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိကြပါတယ်။ တပည့်တွေကို လမ်းညွှန်ပြသနိုင်တဲ့ အစ်ကိ​ုရဲ့ စွမ်းရည်က သာမန်လူတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။" ရဲလန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ရိုးသားသည်။ ကုအန်နှင့် သူမရှိသော ဆက်ဆံရေးအရ မျက်နှာချိုသွေးရန် မလိုအပ်ပေ။

ကုအန်က ပြန်ဖြေသည်"ဒါအားလုံးက တပည့်တွေရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့်ပါ၊ ငါနဲ့ သိပ်မဆိုင်ပါဘူး။"

သူသည် ရဲလန် မကြာသေးမီက လက်ခံခဲ့သော တပည့်အပေါ် စိတ်မဝင်စားပေ။ ထိုမိန်းကလေး၏ အများဆုံး သက်တမ်းမှာ နှစ်သုံးထောင်ခန့်ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း သို့သော် ယခုအခါ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးက အဓိပတိဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းခွဲသို့ ချဉ်းကပ်လာနေခဲ့သည်။

ကျူးရှီး!

ထိုက်ချူယွမ်ဝါးမျိုခြင်းခန္ဓာပိုင်ရှင် အလွန်ပါရမီထူးကဲသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်။

ကုအန်သည် သူမကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမ သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထိုက်ချန်းတိုက် သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

သူမ ထိုက်ချန်းတိုက်သို့ လာရောက်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသော မြင့်မြတ်နယ်မြေ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရပြီး ဆရာသခင်ဓားအရှင် ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကျင့်ကြံလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခင်က ကုအန်ထံမှ ခေတ်အဆက်ဆက်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ် ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူမ တိုးတက်မှုအချို့ ရရှိခဲ့ကာ တိုက်ပွဲတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ကုအန်၏ အမြင်တွင် သူမ၏ ခေတ်အဆက်ဆက်ခြေလှမ်းကျင့်စဉ်သည် အတော်လေး မသန့်စင်သေးသော်လည်း ဤနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်သည် ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲသည်။ ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီး အသက်ခြောက်ရာမပြည့်မီ တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ခြင်းမှာ သူမ၏ အရည်အချင်းသည် သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ကုအန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရဲလန်သည် နှုတ်ခမ်းစူမိသွားသည်။ ကုအန်က သူမ၏တပည့် ရဲချင်းရွှယ် ကို စိတ်မဝင်စားကြောင်း သူမ မြင်နိုင်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ရှကျဲ ကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရဲချင်းရွှယ်သည် သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။