အခန်း (၉၃-၉၄)

အခန်း ၉၃ ရှာတွေ့ပြီ

ဝေ့ရွှန်း၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲ၏ ခရီးစဉ်အကြောင်းကို ဝေ့ရွှန်း နောက်ဆုံး တင်ပြခဲ့သည်မှာ ရက်နှစ်ဆယ်ပင် ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရှောင်မိုက သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

"ဘာလို့ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက အကြီးအကဲဟာ မျှော်မှန်းထားတာထက် ကိုးရက်တောင် နောက်ကျနေရတာလဲ။"

"အရှင်မင်းကြီးအား သံတော်ဦးတင်ပါရစေ၊ ကိစ္စက ဒီလိုပါ" ဟု ဝေ့ရွှန်းက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲဟွမ်ဟာ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံရာမှာ လက်ဆောင်မပါဘဲ လာရောက်တာဟာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ခံစားရတဲ့အတွက် ခရီးလမ်းကို အနည်းငယ် လှည့်သွားခဲ့ပြီး အနောက်ဘက် သားရဲတောင်ဆီ သွားရောက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးကို အထူးဆက်သဖို့ အဆင့်လေး သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ မိစ္ဆာအမြုတေကို သွားရောက်ရယူခဲ့တယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။"

"ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီလေ။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အကြီးအကဲဟွမ်က တကယ်ကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် ပြည့်ဝတာပဲ။"

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူများကို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။

သို့သော် သားရဲများကိုမူ အဆင့်များဖြင့် ခွဲခြားထားပြီး အဆင့်တစ်ခုစီသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကြီးကိုးဆင့်နှင့် ကိုက်ညီမှုရှိသည်။

အဆင့်လေး သားရဲတစ်ကောင်သည် သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ရထားလုံးကို သွားပြင်ဆင်ချေ။ ကိုယ်တော် ရေချိုးပြီး အဝတ်အစား လဲလှယ်ဦးမယ်။ ကိုယ်တော့်ကို ကြည်လင်သောစမ်းရေ နန်းဆောင်မှာပဲ စောင့်နေကြ။" ရှောင်မိုက လက်ကာပြလိုက်သည်။

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီမိန်းမစိုးအိုကြီးက အရှင်မင်းကြီးအတွက် ချက်ချင်း သွားရောက်ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်။" ဝေ့ရွှန်းက အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"နေဦး။" ရှောင်မိုက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ဝေ့ရွှန်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးမှာ အခြား အမိန့်တော်များ ရှိသေးလို့ပါလား။" ဝေ့ရွှန်းက အကြည့်ကို နှိမ့်ချကာ ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စာရင်းစစ်ဌာနက ဒုတိယစစ်ဆေးရေးမှူးချုပ် ဝမ်ချန်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။"

ထိုအချိန်က ဝမ်ချန်သည် သစ္စာဖောက်အား ဖယ်ရှားရန် ဆွေးနွေးရန်အတွက် နန်းတော်အတွင်းသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ယန်ရှန်းအောက်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း လင်နန်သို့ ရာထူးချထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အစမှအဆုံးတိုင်အောင် ဝမ်ချန်သည် ယန်ရှန်းအောက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲခဲ့ပြီး တစ်ခဏမျှပင် နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ပေ။

သူက တကယ့်ကို သစ္စာရှိတဲ့ အရာရှိတစ်ဦးပင်။

ထို့အပြင် ဝမ်ချန်၏ နာမည်သည် ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲမှ ရွာသူကြီးဟောင်း၏ နာမည်နှင့်လည်း တူညီနေသည်။

ရွာသူကြီးဟောင်းက သူ၏အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သောကြောင့် ယင်းက ရှောင်မိုအား ဝမ်ချန်အပေါ် ထူးခြားသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို သံတော်ဦးတင်ပါရစေ" ဟု ဝေ့ရွှန်းက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမတ်ကြီးဝမ်ကတော့ လင်နန်ကို ရောက်ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်နေလောက်ပါပြီ။"

"အင်း။" ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "လင်နန်ကို လူတစ်ချို့ကို လျို့ဝှက်ပြီး လွှတ်လိုက်ပါ။ သူတို့ကို ဝမ်ချန်ရဲ့ အနားမှာ နေ့ရောညပါ နေခိုင်းပြီး သူရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစောင့်ကြပ်ခိုင်းလိုက်။ နားလည်လား။"

"အရှင်မင်းကြီး စိတ်ချတော်မူပါ၊ ဒီမိန်းမစိုးအိုကြီးက နားလည်ပါပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမတ်ကြီးဝမ်ရဲ့ အသက်အန္တရာယ် ကင်းရှင်းလုံခြုံဖို့ကို သေချာပေါက် တာဝန်ယူပါ့မယ်။"

"အင်း၊ သွားတော့။"

ရှောင်မိုက လက်ကာပြလိုက်သည်။

သူသည် ရုပ်သေးဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ့တွင် အသုံးပြုနိုင်မည့် လူယုံများ မရှိတော့သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဧကရာဇ်အား လိုလားသော အဖွဲ့အစည်းအများစုမှာ မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အဝေးကြီးဖြစ်သည့် လင်နန်တွင်ရှိနေသည့် ဝမ်ချန်ကို ကာကွယ်ပေးရန်မှာမူ သူ့၌ အစွမ်းအစအနည်းငယ်တော့ ရှိနေဆဲပင်။

ဝေ့ရွှန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှောင်မိုက ကြည်လင်သောစမ်းရေ နန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ ရေချိုးလိုက်ပြီးနောက် နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ၏ ပြင်ဆင်ပေးမှုဖြင့် နဂါးဝတ်ရုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ရှောင်မို ထွက်လာသောအခါ ဝေ့ရွှန်းက နဂါးရထားယာဉ်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်နေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ယာဉ်တန်းကို စတင်ထွက်ခွာစေ။ နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်ခွာမယ်။"

ဝေ့ရွှန်း၏ အက်ကွဲကွဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကြံ့ချို သွေးနီမြင်းများက နဂါးရထားယာဉ်ကို ရှေ့သို့ ဆွဲငင်သွားကြပြီး အနောက်တွင် နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ နှစ်တန်းက လိုက်ပါလာကြသည်။

ရှောင်မို နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျင်းကျောက်ပြည်နယ်မှ အရာရှိများက ရွှမ်ဝူလမ်းမကြီးပေါ်တွင် လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းပေးနေကြသည်။ အရာရှိအားလုံးက နဂါးရထားယာဉ်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြပြီး ယန်ရှန်းအောက် တစ်ယောက်တည်းကသာ မြင်းစီးကာ နဂါးရထားယာဉ်၏ ဘေးနှင့် အနောက်ဘက် နားတစ်ဝိုက်တွင် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

မြို့တော်၏ မြောက်ဘက်တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အရာရှိများစွာက နေရာယူလိုက်ကြပြီး ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ မသေမျိုးဆရာသခင်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို ကြိုဆိုရန် အသင့်ပြင်ထားလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးတိုင်းပြည်၏ မြို့တော်နှင့် လီငါးတိုင်ပင် မဝေးတော့သော နေရာတွင် ကျန်းချင်ရီနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။

လူ့လောကတွင် ရေးသားမထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိသည်။

ယင်းမှာ ဂိုဏ်းများမှ သံတမန်များသည် မင်းဆက်တစ်ဆက်၏ မြို့တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့်အခါ၊ သူတို့ကို အပြင်ဘက်တွင် ကြိုဆိုနေပါက သံတမန်များသည် လီငါးတိုင်အကွာတွင် ရပ်တန့်ကာ ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် ခြေလျင်လျှောက်၍ ဆက်လက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းသည် လောကရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးဆယ်ခုတွင် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည့် အဆင့်အတန်းအရ ကျိုးတိုင်းပြည်ကဲ့သို့ နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် ဤထုံးတမ်းစဉ်လာကို လျစ်လျူရှုလိုက်လျှင်တောင် တစ်ဖက်လူက ဘာမှပြောရဲမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းသည် အမြဲတမ်း "ယာဉ်ကျေးမှုက ပထမ၊ ပြီးမှ ဓား" ဆိုသည့်မူကိုသာ လက်ကိုင်ထားလေ့ရှိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျိုးတိုင်းပြည်ကို စေလွှတ်တဲ့ တာဝန်မှာ ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်သင့်လို့လား။"

အကြီးအကဲဟွမ်ဝေက သူ၏ဘေးတွင် မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂိုဏ်းချုပ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

အဓိကပြဿနာမှာ ဟွမ်ဝေက ဂိုဏ်းချုပ်၏ အတွေးများကို တကယ်ကို ခန့်မှန်း၍မရနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟွမ်ဝေသည် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများစွာထဲမှ တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုကို လက်အောက်ခံအဖြစ် အလွယ်တကူ လက်ခံကာ မိမိအတွက် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိရန်သာ တွေးတောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကပါ အနောက်မှ လိုက်ပါလာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူက သိမည်နည်း။

ဂိုဏ်းချုပ် လိုက်လာခြင်းက ကိစ္စမရှိပေ။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်က သူမ၏ မျက်နှာကို ဇာပုဝါဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အတွေ့အကြုံရယူရန် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာခြင်းဖြစ်သည်။

နေပါဦး၊ ကျိုးတိုင်းပြည်က သူ့ကို ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ဧည့်ခံကြိုဆိုနေချိန်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်က ဘေးမှာ ရပ်နေရမည်တဲ့လား။

ဒီလိုလုပ်ဖို့ သူ ဘယ်လိုလုပ် သတ္တိရှိနေပါ့မလဲ။

"မလိုအပ်ဘူး။"

ကျန်းချင်ရီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမက အသံကို ပြောင်းလဲရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုထားပြီး မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါမှာလည်း မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ရာ သူမထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ပိုမြင့်သူမှလွဲ၍ သူမ၏ ဇာပုဝါအောက်ရှိ မျက်နှာကို မည်သူကမျှ မြင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ရှင် လုပ်စရာရှိတာကိုသာ လုပ်ပါ။ ငါက သာမန် အတွင်းတပည့် တစ်ယောက်သာပဲ။ ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို မဖော်ထုတ်စေနဲ့၊ နားလည်လား။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်..."

ဟွမ်ဝေက ဦးညွှတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အကြည့်က ဂိုဏ်းချုပ်၏ အေးစက်စက် ကျဉ်းမြောင်းနေသော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသွားရာ သူ့ကို အပြင်းအထန်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သူက အလျင်အမြန်ပင် စကားပြင်ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်က ဟွမ်ဝေကို ချက်ချင်းပင် သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပါတော့၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျန်းရို၊ ဆောင်းရွက်။ မင်းတို့က တောင်ပေါ်မှာပဲ ကျင့်ကြံနေခဲ့ရတာဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် အတွေ့အကြုံရယူဖို့ ဆင်းလာတာက မင်းတို့အတွက် လူ့လောကရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံတွေနဲ့ အခြေအနေတွေကို လေ့လာဖို့ အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ။"

ဟွမ်ဝေ၏ အနေရခက်နေသော အိုက်တင်သရုပ်ဆောင်ချက်ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဆောင်းရွက်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ကျန်းချင်ရီက ရှေ့သို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း မြန်မြန်သွားကြရအောင်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။"

အကြီးအကဲဟွမ်က နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် ဟွမ်ဝေနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် ကျိုးတိုင်းပြည် အရာရှိများ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ မသေမျိုးဆရာသခင် ရောက်ရှိလာပါပြီ။"

ယန်ရှန်းအောက်က မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ခါးကို ညွှတ်၍ ရထားယာဉ်အတွင်းရှိ အရှင်မင်းကြီးထံ ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။

သူ ယခုကဲ့သို့ အမူအရာကို နှိမ့်ချလိုက်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများ၏ ရှေ့တွင် ဟန်ဆောင်ပြရန် လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အင်း။" ရထားယာဉ်အတွင်းရှိ ရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း မသေမျိုးဆရာသခင်ကို သွားရောက်ကြိုဆိုကြတာပေါ့။"

"မှန်လှပါ အရှင်မင်းကြီး။"

ယန်ရှန်းအောက်က ခါးကို မတ်လိုက်ပြီး နန်းတွင်းအရာရှိများနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများကို ဦးဆောင်ကာ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲထံသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကျိုးတိုင်းပြည်၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ နန်းရင်းဝန် ဦးဆောင်သော အရာရှိများက ဧည့်သည်များကို အမြဲတမ်း ဦးစွာ သွားရောက်ကြိုဆိုရသည်။

ထိုသို့ ပြီးစီးမှသာ ဧကရာဇ်က ရထားယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းကာ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။

"ဒီနိမ့်ကျတဲ့အောက်ခြေအရာရှိက အကြီးအကဲဟွမ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" ယန်ရှန်းအောက်က ရှေ့သို့ လှမ်းကာ အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာချိုသွေးနေသော အမူအရာက အခြားအရာရှိများကိုပင် အနေရခက်စေခဲ့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်ကသာ ကျိုးတိုင်းပြည်၏ အစစ်အမှန် ဧကရာဇ်ဖြစ်နေပြီး ယန်ရှန်းအောက်က အကြီးအကဲဟွမ်၏ ရှေ့တွင် အမြီးနန့်နေသော ခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေသကဲ့သို့ပင်။

"နန်းရင်းဝန်... ဒီလောက် အလေးအနက်ကြီးဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး။" အကြီးအကဲဟွမ်က ပြုံးကာ သူ့ကို ထူပေးလိုက်သည်။

"ငါ နည်းနည်း နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့တယ်၊ နန်းရင်းဝန်က စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ထဲထားရဲပါ့မလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ထဲထားရဲပါ့မလဲ။ အကြီးအကဲဟွမ်က ကျုပ်တို့ရဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးကို အထင်မသေးဘူးဆိုတာကပဲ ကျုပ်တို့ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ ကံကောင်းမှုကြီးပါ။" ယန်ရှန်းအောက်က မျက်နှာချိုသွေးကာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲဟွမ်၏ အနောက်ရှိ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။ "ဒီနတ်သမီးလေး နှစ်ပါးက ဘယ်သူတွေများလဲ။"

"အို... သူတို့က ကျုပ် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက အတွင်းတပည့်တွေပါ။ ဒီတစ်ခေါက် အတွေ့အကြုံရယူဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာကြရင်း လူ့လောကကို လေ့လာဖို့ ကျုပ်နောက်ကို လိုက်လာခဲ့ကြတာပါ" ဟု အကြီးအကဲဟွမ်က သဘာဝကျကျ ဟန်မပျက်ပဲရှင်းပြလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကကော ဘယ်မှာလဲ။"

"အရှင်မင်းကြီးက အကြီးအကဲကို ကြိုဆိုဖို့ ကိုယ်တိုင် ကြွရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အကြီးအကဲဟွမ်... ဒီဘက်ကို ကြွပါ။" ယန်ရှန်းအောက်က အကြီးအကဲဟွမ်ကို နဂါးရထားယာဉ်ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့အနည်းငယ် နီးကပ်လာချိန်မှာပင်

နန်းတွင်းအစေခံမလေးများက ရထားယာဉ်၏ ကန့်လန့်ကာများကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ကြပြီး ဝေ့ရွှန်း၏ တွဲကူပေးမှုဖြင့်

ရှောင်မိုက ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

မူလက ဂရုမစိုက်သလို နေနေသော ကျန်းချင်ရီသည် သူမ လိုချင်သော လူကို ကျိုးတိုင်းပြည်အား ရှာဖွေခိုင်းရန် တွေးတောနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမဆီသို့ လျှောက်လာနေသော ဤဧကရာဇ်ငယ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ သူငယ်အိမ်များက ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

အခန်း ၉၄ နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မယ် ယန်မျိုးနွယ်အမျိုးသမီးကနာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ

"ငါ့နာမည်က ရှောင်မိုပါ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါက မင်းရဲ့ဆရာပဲ။ ကဲ... ဆရာလို့ ခေါ်ကြည့်ပါဦး၊ ငါ ကြားပါရစေ။"

"ဆရာ... ချင်ရီက အရမ်းအရမ်းကို စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ဓားမသေမျိုးတစ်ပါး ဖြစ်လာစေရပါမယ်။"

"ငါတို့မွေးရပ်မြေမှာတော့ ဒါကို မွေးနေ့ကိတ်လို့ ခေါ်တယ်။ လာ... ဆုတောင်းလိုက်၊ တောင်းတဲ့ဆု ပြည့်ဝလာလိမ့်မယ်။"

"ချင်ရီ... ဆရာက အပြင်ထွက်ပြီး ခရီးသွားချင်တယ်။ မင်းကော ဆရာနဲ့အတူ လိုက်ချင်လား။"

"တောင်တန်းပေါင်းထောင်ချီနဲ့ မြစ်ရေပေါင်းသောင်းချီ ဖြတ်သန်းရမယ်ဆိုရင်တောင် တပည့်က လိုက်ပါချင်ပါတယ်။"

"ရှောင်မို... ငါ့ကို လွှတ်စမ်း။ အဲဒီ ဓားအရိုး မရှိရင်တောင် ငါ သူတို့ကို သတ်နိုင်သေးတယ်။"

"ချင်ရီ... ဆရာ့ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်က မြင်ကွင်းများက အမျိုးသမီး၏ စိတ်ထဲတွင် လွင့်မျောပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏အသံက ကျန်းချင်ရီ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

ကျန်းချင်ရီက သူမလက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ရှေ့မှ အမျိုးသားကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။

အခြားသူများ၏ ပုံရိပ်များနှင့် အခြားသူများ၏ အသံများမှာမူ သူမအတွက် အစောကြီးကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်မိုက ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် အကြီးအကဲဟွမ်၏ အနောက်ရှိ အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦးကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးတပည့်များထဲမှ တစ်ဦးက သူ့ကို မမှိတ်မသုန် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့်လားတော့မပြောတတ်ပေ။

ရှောင်မိုက ဤအမျိုးသမီးတပည့်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူက ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမက မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် သူမ၏မျက်နှာကို သူ လုံးဝမမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

"မင်းတို့သုံးယောက် ခရီးပန်းလာလောက်ပြီ။ မင်းတို့ကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုကို ကိုယ်တော် ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ။" ရှောင်မိုက မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါနှင့် အမျိုးသမီးထံမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အကြီးအကဲဟွမ်ကို ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အရှင်မင်းကြီးကို အနှောင့်အယှက် ပေးရတော့မှာပေါ့" ဟု အကြီးအကဲဟွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး သုံးယောက်စလုံး ကြွကြပါ။"

"အရှင်မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး အရင်ကြွပါ။"

ရှောင်မိုက ဟွမ်ဝေနှင့် အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် နဂါးရထားလုံးပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲဟွမ်တို့ သုံးဦးကိုလည်း ရထားလုံးတစ်စီးအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

အရာရှိများကလည်း မြို့ထဲသို့ တန်းစီကာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

နန်းတော်၏ အပြင်ဘက်နန်းဆောင်တွင် ရှောင်မိုက ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဟွမ်အတွက် ဧည့်ခံပွဲတစ်ခုကို ကျင်းပပေးခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်နှင့် ပင်လယ်စာ ဟင်းလျာများကို တည်ခင်းထားပြီး သေချာစွာ ရွေးချယ်ထားသော အကမယ်များက သီချင်းဆို ကပြနေကြကာ အရာရှိများကလည်း အတူတကွ ပါဝင်ဆင်နွှဲနေကြသည်။

အရာအားလုံးကို အမြင့်မားဆုံး စံချိန်စံညွှန်းများဖြင့် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ယန်ရှန်းအောက်က ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ရှန်းအောက်က ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ယခု လာရောက်လည်ပတ်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အလေးထားကြောင်းသာ ပြောရပေမည်။

သို့သော် ယင်းကလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျိုးတိုင်းပြည်မှာ အားနည်းနေသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံအားလုံးက မျက်စိကျနေကြပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးကို မျိုချပစ်ချင်နေကြသည်။

အကယ်၍ ကျိုးတိုင်းပြည်သာ ယခုအချိန်တွင် နောက်ခံအားကိုးရာတစ်ခုကို မရှာတွေ့ပါက မည်သည့်အချိန်တွင် ပျက်သုဉ်းသွားမည်ကို မည်သူကမျှ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ကျိုးတိုင်းပြည်သာ ပျက်သုဉ်းသွားပါက ယန်ရှန်းအောက်သည် အာဏာအတွက် နိုင်ငံကို သစ္စာဖောက်လျှင်တောင် ယခုလောက် သက်တောင့်သက်သာရှိသော နေရာမျိုးကို ရရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တော့ ရှောင်မို၏ အမြင်တွင် ကျိုးတိုင်းပြည်က ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားခြင်းတွင် မှားယွင်းစရာ ဘာမှမရှိပေ။

ထိုအချိန်ကျလျှင် ယန်မျိုးနွယ်၏ နန်းတွင်းအပေါ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှုက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အနာဂတ်အခြေအနေမှာမူ ယခုနှင့် သိပ်ပြီးကွာခြားသွားမည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ရှန်းအောက်သည် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် သူ၏ မျိုးရိုးအမည်ကို ပြောင်းလဲကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဧကရာဇ်အဖြစ် ကြေညာမည်လား ဆိုသည့်အချက်ကိုမူ ရှောင်မိုက မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ယန်ရှန်းအောက်တွင် မျိုးရိုးအမည် ပြောင်းလဲလိုစိတ် ရှိမရှိကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင် ငယ်ရွယ်သော ဧကရာဇ်ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရသော အမတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် အကယ်၍ သူသာ ထီးနန်းကို ဆက်ခံလိုက်ပါက ယန်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအပေါ် ထာဝရ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားမှုကို အမှန်တကယ် ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး မယ်တော်ကြီးကလည်း သဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် နဂါးတံခါးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိရာ သူက ဤမသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်နိုင်ပါမည်နည်း။

နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူနှင့် ထိုယန်မျိုးနွယ်၏ ပါရမီရှင်အမျိုးသမီးတို့မှ မွေးဖွားလာမည့် ကလေးသည် သေချာပေါက် ကျိုးတိုင်းပြည်၏ အနာဂတ် အရှင်သခင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ တစ်နိုင်ငံလုံးသည် ယန်မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပေမည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ဤအန္တရာယ်ကို စွန့်စားရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ပြင် သူက ယခုအခါ အခြားနိုင်ငံများကို ဟန့်တားရန်နှင့် အေးချမ်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

အချိန်တန်သောအခါ သူက ယန်ရှန်းအောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်မည်ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးက ဆွေးနွေးရန် လွယ်ကူသွားပေမည်။

ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ယန်ရှန်းအောက် သေဆုံးသွားမှုကို ဂရုစိုက်မည်လား ဆိုလျှင်တော့။ အဟက်။ သူတို့က လူ့လောကမင်းဆက်မှ ဂိုဏ်းသို့ အရင်းအမြစ်များဆက်သခြင်း ရှိမရှိကိုသာ ဂရုစိုက်ကြပြီး မည်သူက ဆက်သသည်ဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဧည့်ခံပွဲ၏ လေထုက ပို၍ပို၍ တက်ကြွလှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ရှန်းအောက် ဦးဆောင်ကာ အရာရှိများက ဟွမ်ဝေကို မျက်နှာချိုသွေးကြရာ ယင်းက အကြီးအကဲဟွမ်ကို အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှောင်မိုကမူ သူ၏ နောက်ထပ်ဘဝကို စတင်ရန်အတွက် အမြန်ပြန်နိုင်ရန် ဤကြိုဆိုရေး ဧည့်ခံပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန်သာ တွေးတောနေခဲ့သည်။

သို့ပေမယ့် ရှောင်မိုက မသိလိုက်မသိဘာသာနှင့် မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါနှင့် အမျိုးသမီးကို ထပ်မံ၍ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူမက သူ့ကို ကြည့်နေဆဲပင်ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားခဲ့ပြန်၏။

ယင်းက ရှောင်မိုကို အလွန်အမင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ သူ သူမကို သိနေလို့လား။ သူမက သူ့အပေါ် အငြိုးအာဃာတ ရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သူမက သူ့ကို မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားလို့လား။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဧည့်ခံပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဝန်ကြီးဌာန၏ အစီအစဉ်အရ သူတို့သုံးဦးသည် ဟုန်လုကျောင်းတော်နှင့် ဆက်နွယ်နေသော ဧည့်ရိပ်သာတစ်ခုတွင် တည်းခိုခဲ့ကြသည်။

ဧည့်ရိပ်သာဟု ခေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ဂိုဏ်းများနှင့် အခြားမင်းဆက်များမှ သံတမန်များအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားသော ခြံဝင်းငယ်များစွာ ပါရှိသည့် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အိမ်တော်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲဟွမ်က မူလက အနားယူချင်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းချင်ရီက ရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ ခေါ်ယူခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဘာများ အမိန့်ရှိပါသလဲ။" အကြီးအကဲဟွမ်က အရက်အရှိန်များကို ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့်ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ရှေ့ဘက်ခြံဝင်းသို့ လျှောက်သွားကာ ကျန်းချင်ရီကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျန်းချင်ရီက မဏ္ဍပ်ထဲတွင် ထိုင်ကာ အနီးရှိ ရေကန်ထဲမှ ငါးများ လွတ်လပ်စွာ ကူးခတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ အရှင်သခင်အကြောင်း ရှင် ဘယ်လောက် သိထားလဲ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်... ဒီလက်အောက်ငယ်သားကလည်း သိပ်ပြီးမသိပါဘူး။"

"ပြောစမ်းပါ။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ၊ ဂိုဏ်းချုပ်။"

အကြီးအကဲဟွမ်က နဖူးမှ ချွေးအေးများကို သုတ်ဖယ်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

"ဒီကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ အရှင်သခင်နာမည်က ရှောင်မိုလို့ ခေါ်ပါတယ်။"

အကြီးအကဲဟွမ်၏ ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်း ဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျန်းချင်ရီက ဟွမ်ဝေကို ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ထက်မြက်သော ဓားပေါင်းထောင်ချီက ဟွမ်ဝေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ချိန်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထိုကြမ်းကြုတ်လှသော ဓားချီနှင့် နက်နဲလှသော ဓားဆန္ဒတို့ကြောင့် ဟွမ်ဝေက ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။ "ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီလက်အောက်ငယ်သား ပြောတဲ့စကားတွေက အကုန် အမှန်တွေပါ၊ ကျွန်တော် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ရှင်အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတယ်လို့ ငါ မပြောပါဘူး။" ကျန်းချင်ရီက အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ " အကြီးအကဲ... အမြဲတမ်း ဒူးမထောက်နေပါနဲ့၊ မတ်တပ်ရပ်ပြီး စကားပြောပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ဟွမ်ဝေက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူကလည်း ဒူးမထောက်ချင်ပါဘူး။ အဓိကက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓားချီနဲ့ ဓားဆန္ဒတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းနေလို့ပါ။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓားချီကြောင့် ဒီရေကန်ကြီး ပျက်စီးသွားတော့မှာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ရတာပေါ့။

"မိဖုရား တင်မြှောက်ခြင်း အခမ်းအနား။" ကျန်းချင်ရီက ရှေ့သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီရှောင်မိုက တကယ်တော့ ကျုံးရှန်မင်းသားရဲ့ သွေးသားအရင်းအချာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ယခင် ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ အရှင်သခင်က အမွေဆက်ခံသူ မကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့အတွက် သူတို့က မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေထဲက အလားအလာကောင်းပြီး ပါရမီပြည့်ဝသူတစ်ယောက်ကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး မွေးစားခဲ့ရတာပါ။ ယန်ရှန်းအောက်နဲ့ အခု မယ်တော်ကြီးဖြစ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ အစ်မကြီးတို့က ရှောင်မိုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာပါ။ ရှောင်မိုက တကယ်တော့ ရုပ်သေးဧကရာဇ် တစ်ပါးသာသာပါပဲ။ လက်ရှိ နန်းတွင်းမှာက ယန်ရှန်းအောက်ရဲ့ စကားကသာ ဥပဒေဖြစ်နေပါတယ်။"

ကျန်းချင်ရီက "ဆက်ပြော။" ဟု ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒီရှောင်မိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလက်အောက်ငယ်သား တကယ်ကို သိပ်မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။ ဒီရှောင်မိုက အရွယ်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နန်းတွင်းအဆောင်မှာ မိန်းမတစ်ယောက်မှ မရှိသေးပါဘူး။ ယန်ရှန်းအောက်က ယန်မျိုးနွယ်ထဲက ပါရမီရှင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို မိဖုရားအဖြစ် တင်မြှောက်ဖို့အတွက် နန်းတွင်းထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ ရွေးချယ်ထားပါတယ်။ အဲဒီ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားကို ပြင်ဆင်နေပြီလို့ ကျွန်တော် ကြားရပါတယ်။ ယန်ရှန်းအောက်က သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဒီအခမ်းအနားမှာ အားလုံး ပါဝင်ရမယ်လို့ ပြောနေပါတယ်။"

"ဝုန်း။"

ဟွမ်ဝေ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျန်းချင်ရီ၏ ရှေ့ရှိ ရေကန်က ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ငါးများ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်ကျလာကာ ရေများ နေရာအနှံ့သို့ ပက်ဖျန်းသွားခဲ့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ။" ဟွမ်ဝေက ထပ်မံ၍ ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ရှင် ဘာအမှားမှ မလုပ်ထားဘဲနဲ့ ငါက ဘာလို့ ရှင့်ကို သတ်ရမှာလဲ။" ကျန်းချင်ရီက ဟွမ်ဝေကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလက်အောက်ငယ်သား... ဒီလက်အောက်ငယ်သားက..." ဟွမ်ဝေမှာ ငိုလုမတတ် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက ဘာကြောင့်မှန်း ဘယ်လိုလုပ် သိမည်နည်း။

ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဒေါသထွက်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓားချီကြောင့် ဒီရေကန်ကြီး ပျက်စီးသွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ရတာပေါ့။ ကြောက်ပါတယ်ဆိုဗျာ။