အခန်း (၉၅-၉၆)

အခန်း ၉၅ တစ်သက်လုံး အချိန်ပေးပြီး သူ့ကိုရှာဖွေနေရတာက ဘာများထိခိုက်သွားမှာမို့လို့လဲ

ညနေစောင်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှောင်မိုက နန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

မကြာမီကပင် ယန်ရှန်းအောက်က ရှောင်မိုနှင့် ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

မိဖုရားကြီး တင်မြှောက်ခြင်း အခမ်းအနားကို နောက်ထပ် လေးလအကြာသို့ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲဟွမ်သည် ရက်အနည်းငယ် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာသောကြောင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ကျရောက်ခဲ့သည့် မင်္ဂလာအခါတော်နေ့ကို လွတ်သွားခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အနီးစပ်ဆုံး မင်္ဂလာအခါတော်နေ့မှာ လေးလအကြာတွင်မှ ကျရောက်မည်ဖြစ်သည်။

လေးလ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ခြင်းက ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေကို သေချာပေါက် တိုးလာစေသော်လည်း ယန်ရှန်းအောက်နှင့် မယ်တော်ကြီးယန်တို့က သူတို့၏ ဆွေမျိုးထဲမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှောင်မို၏ အိပ်ဆောင်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း စေလွှတ်ချင်နေကြပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော မိဖုရားကြီး တင်မြှောက်ခြင်း အခမ်းအနားမျိုးတွင် သူတို့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ရဲကြပေ။

မင်္ဂလာအခါတော်နေ့သည် လင်နှင့်မယားကြား သဟဇာတဖြစ်မှုကို အားပေးခြင်း၊ သားစဉ်မြေးဆက် တိုးပွားခြင်းနှင့် နိုင်ငံတော် ထာဝရ တည်ငြိမ်အေးချမ်းခြင်းတို့ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် စောင့်ဆိုင်းရမည်ဆိုလျှင်တောင် သူတို့က ကောင်းမွန်သော နေ့တစ်နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တင်းခံနေခဲ့ကြသည်။

ရှောင်မိုကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အိမ်ထောင်ပြုသည်ဖြစ်စေ၊ မပြုသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ဘာမှကွာခြားမှု မရှိပေ။

ထို့အပြင် နောက်ကျမှ အိမ်ထောင်ပြုလေ ပိုကောင်းလေပင်။

မဟုတ်လျှင် မိဖုရားကို အဖော်ပြုပေးရန် သူ အချိန်ပေးရလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ယန်ရုရွှယ်သာ နန်းတွင်းအဆောင်များ၏ အရှင်သခင်မ ဖြစ်လာပါက သူမက သူ့နောက်ကို တရားဝင် လိုက်ပါနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သူမက စောင့်ကြည့်နေနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ကြည်လင်သောစမ်းရေ နန်းဆောင်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ရှောင်မိုက သူ၏ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဘဝတစ်ရာကျမ်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

[ဘဝတစ်ရာကျမ်း တတိယဘဝ (ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ဒုတိယဘဝ) သည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးစီးခြင်း မရှိသေးပါ။ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ပိုင်ရှင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် အချိန်မြစ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုပါသလား။]

"ဝင်မယ်။"

ရှောင်မိုက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ စောင့်ကြည့်သူအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ အချိန်မြစ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ရှီချောင်ကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှောင်မိုက ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ခြံဝင်းအတွင်း မြေပြင်ကို တံမြက်စည်းလှည်းနေသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူမ၏ ဆံပင်များက ငွေရောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်အားကောင်းသော နဂါးအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများတွင်မူ သက်ရှိချီ၏ အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှပင် မရှိတော့ပေ။

အမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားက သေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး ကြွပ်ဆတ်ပါးလွှာသော ကြိုးမျှင်လေးတစ်ချောင်းဖြင့်သာ တွယ်ဆက်ထားသကဲ့သို့ပင်။

"ဟူး..."

ရှောင်မိုက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အကြောင်းရင်းကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

သို့သော် စောင့်ကြည့်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများကို အချိန်ကာလက တဖြည်းဖြည်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေရသည်။

"မင်းရဲ့ အတွင်းဒဏ်ရာတွေ ပျောက်ကင်းသွားပြီပဲ။"

ဖူချန်က ခြံဝင်းဆီသို့ ရောက်လာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အမျိုးသမီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

"အင်း။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရေခဲနှင့် နှင်းများကဲ့သို့ အေးစက်မှုများသာ လွှမ်းမိုးနေသည်။

အရင်က ပြုံးရယ်တတ်သော ကောင်မလေးက အလွန်ကြာမြင့်သော အချိန်ကတည်းက မပြုံးခဲ့ဖူးတော့သကဲ့သို့ပင်။

"ဒါက ဒီမှာ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့လား။" ဖူချန်က စားပွဲပေါ်ရှိ အထုပ်ကို သတိပြုမိသွားသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းမော့ကာ သူမ အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့သော ခြံဝင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ့ဒဏ်ရာတွေ ပျောက်သွားပြီဆိုတော့ ထွက်သွားရမယ့် အချိန်တန်ပြီ။ သူ ငါ့ကို စောင့်နေတယ်။"

"ရုရွှယ်။"

ဖူချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သူ ဒီခြံဝင်းထဲကနေ မထွက်ခွာခင် ငါ့ကို ပြောသွားခဲ့တယ်။ သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ရှဲ့တောင်ရဲ့ တောင်ဘက်လမ်းပေါ်က ကျောက်တုံးအောက်မှာ မြှုပ်နှံပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ်တဲ့။ ရှောင်မိုက မြောက်ပိုင်းပင်လယ်မှာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေမဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က မြေကြီးထဲမှာ အေးချမ်းစွာ အနားယူခြင်းကို ယုံကြည်ကြတယ်။ အဲဒီမှာ သူ့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို မြှုပ်နှံပေးလိုက်ပါ။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖူချန်၏ စကားကို မကြားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ရှောင်ချင်းကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်ချင်း... သွားရမယ့် အချိန်တန်ပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အစ်မ။"

အခန်းထဲတွင် ဆရာနှင့် အစ်မဖြစ်သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ခိုးနားထောင်နေသော ရှောင်ချင်းက ပြန်ထူးလိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဖူချန်ကို ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ "ဖူချန်တာအိုရောင်းရင်း... သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေသာ မြေကြီးထဲမှာ အေးချမ်းစွာ အနားယူဖို့ လိုအပ်တာပါ။ ရှောင်မိုက မသေသေးဘူး။"

အမျိုးသမီး၏ ငွေရောင် ဆံနွယ်ရှည်များက ကြည်လင်သော လေပြေများကြားတွင် လွင့်ဝဲသွားပြီး ဖူချန်၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သည်။

ဖူချန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် သူမ၏ ညီမဖြစ်သူတို့က မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဘိုင်ရုရွှယ်နှင့် ရှောင်ချင်းတို့က ရှောင်မို၏ လူဝင်စားခြင်းကို အဆက်မပြတ် ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်သည် သူမ၏ ညီမနှင့်အတူ ချီတိုင်းပြည် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သည်။

ချီတိုင်းပြည်၏ ခရိုင်နှင့် မြို့နယ်အများစုတွင်၊ အထူးသဖြင့် ရေကာတာများနှင့် မြစ်များအနီးတွင် ရှောင်မိုအား ရည်စူး၍ တည်ဆောက်ထားသော ဘုရားကျောင်းများကို တွေ့ရတတ်သည်။

ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် စာသင်သား၏ ရုပ်တုကို မြင်တွေ့ရတိုင်း ဘိုင်ရုရွှယ်က ထိုနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ရပ်နေတတ်သည်။

"အဘိုး... ဘာလို့ နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင်ရဲ့ ဘုရားကျောင်းအများစုက ရေနားမှာ တည်ဆောက်ထားရတာလဲဟင်" ဟု တစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်ချင်းက လာရောက်ပူဇော်သော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

"မင်းက တခြားမြို့က ကောင်မလေး ဖြစ်ရမယ်။"

အဘိုးအိုက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင်က သူ့သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်တုန်းက ရေအရင်းအမြစ် ထိန်းသိမ်းရေး စီမံကိန်းတွေ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး မြစ်ကြောင်းတွေကို တူးဖော်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သာမန်ပြည်သူ မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး မြေသြဇာကောင်းတဲ့ လယ်ကွင်းတွေ အများကြီး ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့တယ်။ နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင် ရှိတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုဖြစ်ဖြစ် ကြောက်စရာ မလိုဘူး။

ဒါကြောင့်မို့လို့ နန်းရင်းဝန်ကြီးရဲ့ ဘုရားကျောင်းကို ဒီမှာ တည်ဆောက်ထားပြီး မြစ်ရေဘေးအန္တရာယ်တွေကို ဖိနှိပ်ကာ ကျွန်တော်တို့ကို ကောင်းချီးပေးဖို့ပါ။

သာမန်လူတွေ မသိတဲ့ နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုကို ငါ မင်းကို ပြောပြဦးမယ်။"

အဘိုးအိုက သူ၏ အဝါရောင် သွားကြီးများကို ပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင် ကိုယ်တိုင် ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးကို လာကူညီခဲ့တယ်။ ငါက နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး စကားတောင် ပြောခွင့်ရခဲ့သေးတယ်။

ငါက နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင်ကို မေးခဲ့တယ် အဘိုး... ဘာလို့ တခြား မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေလို ကိုယ့်အိမ်တော်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေးနေပြီး စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ မစားဘဲနဲ့ ဒီနေရာကို လာပြီး ဒုက္ခခံနေရတာလဲ။

နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင် ဘာပြန်ပြောလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း။"

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများတွင် အတိတ်အမှတ်ရစရာများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"နန်းရင်းဝန်ကြီးရှောင်က သူက စားကောင်းသောက်ဖွယ်တွေ စားရတာ အကျင့်မပါဘူးတဲ့။ သူ့မွေးရပ်မြေက ကြမ်းတမ်းတဲ့ ဆန်နဲ့ တောဟင်းရွက်တွေကို ပိုနှစ်သက်တယ်တဲ့။ ပြီးတော့ မြစ်တွေကို တူးဖော်ပြီး ရေစီမံကိန်းတွေ တည်ဆောက်တာက သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် ဖြစ်သလို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ စိတ်လေး နည်းနည်းကြောင့်လည်း ပါတယ်တဲ့။

ငါက ထပ်မေးတယ် - ဒါဆို အဘိုးရှောင်... အဘိုးရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုက ဘာများလဲ။

နန်းရင်းဝန်ကြီးဟောင်းက ပြန်ဖြေတယ် အဲဒီ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုက သူ သဘောကျတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက်တဲ့။"

အဘိုးအို စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ချင်းက သူမ၏ အစ်မကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က စကားများများစားစား မပြောဘဲ စာလိပ်ကိုင်ထားသော စာသင်သား၏ ရုပ်တုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိတော့ပေ။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ချီတိုင်းပြည်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ရှောင်မို၏ လူဝင်စားခြင်းကို ရှာဖွေရန် အခြား လူသားမျိုးနွယ် နိုင်ငံများသို့ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။

သူမက နှင်းဖုံးတောင်များကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး သဲကန္တာရများကို ဖြတ်သန်းကာ လွင်ပြင်များကို ဖြတ်လျှောက်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘိုင်ရုရွှယ်က လူဝင်စားတစ်ဦး၏ တည်နေရာကို အတိအကျ ဖော်ထုတ်နိုင်သည့် ကျင့်စဉ်များကိုလည်း စုဆောင်းနေခဲ့သည်။

အကြိမ်အနည်းငယ်တွင် ထိုကျင့်စဉ်များက တကယ်ပဲ တုံ့ပြန်မှုများ ပြသခဲ့သည်။

သို့သော် ကျင့်စဉ်က ညွှန်ပြသော နေရာသို့ ဘိုင်ရုရွှယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့တိုင်း သူမ တွေ့ရသောသူမှာ သူ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ဘိုင်ရုရွှယ်က လိုအပ်နေသူများကို ကူညီရန် ဆေးပညာကိုလည်း လေ့လာခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများနှင့် ဘီလူးများကို နှိမ်နင်းရာတွင်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။

တစ်ခါက ဝေတိုင်းပြည်၏ ဖိန်ချန်းခရိုင်ခွဲတွင် ကြီးမားသော ကူးစက်ရောဂါကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရာ ဘိုင်ရုရွှယ်က ပြည်သူများကို ကုသပေးရန်အတွက် သီးသန့် ထိုနေရာတွင် သုံးနှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်ချင်းက သူမအစ်မ၏ အလုပ်များနေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ၏ အစ်မက အစ်ကိုရှောင်၏ ဘဝလမ်းစဉ်အတိုင်း တဖြည်းဖြည်း နေထိုင်လာပုံရသည်။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်က ထိုသို့ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

မြောက်ပိုင်းပင်လယ်တွင် ဘိုင်ရုရွှယ်က နဂါးနန်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

မသေမျိုးအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါးက နဂါးနန်းတော်တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး သူတို့၏ ဩဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်သာဖြစ်သည်ဟု လူအများစုက ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူမ၏ အစ်မ နဂါးနန်းတော် တည်ထောင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လူများများက အစ်ကိုရှောင်ကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီနိုင်စေရန်အတွက်ဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ချင်းက သိနေသည်။

နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒီနေ့တွင် ထျန်းရွှမ်ဂိုဏ်းက စာတစ်စောင် ပေးပို့လာခဲ့သည်။

စာအိတ်ထဲတွင် ဖူချန်က ဘိုင်ရုရွှယ်ထံ ပေးပို့သော ဝင်္ကပါပုံစံကြမ်းတစ်ခု ပါရှိသည်။

ထိုဝင်္ကပါ၏ အမည်မှာ ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါဖြစ်ပြီး ဖူချန်က ဖုန်းဆိုးမြေတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ပြီးပါက ရှောင်မိုသာ လူဝင်စားခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပါက သူ၏ တည်နေရာကို အာရုံခံသိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာများ အလွန်များပြားစွာ လိုအပ်သည်။

သို့သော် ဘိုင်ရုရွှယ်က မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ဝင်္ကပါတည်ဆောက်ရန် နောက်ထပ် နှစ်ခုနစ်ရာ အချိန်ယူခဲ့သည်။

သို့သော် ဝင်္ကပါက တုံ့ပြန်မှု ဘာမှမပြသေးပေ။

ရှောင်ချင်း မြင်တွေ့ရသမျှမှာ သူမ၏ အစ်မက နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဝင်္ကပါထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

"အစ်မ။" ဤနေ့တွင် ရှောင်ချင်းက လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်ချင်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ။" ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းမော့ကာ သူမ၏ ညီမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်ချင်းက လက်သီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သတ္တိမွေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မ... အဲဒါကို လက်လွှတ်လိုက်ပါတော့။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခေါင်းစောင်းလိုက်သည်။ "ဘာကို လက်လွှတ်ရမှာလဲ။"

"အစ်မ... အစ်ကိုရှောင်ကို ဆက်မရှာပါနဲ့တော့။" ရှောင်ချင်းက သူမ၏ လက်သေးသေးလေးကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာ ဖိထားလိုက်သည်။ "အစ်မ... အစ်မ ရှာနေတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာတောင် ရှိနေပြီ။ တကယ်လို့အစ်ကိုရှောင်သာ လူဝင်စားနိုင်ခဲ့ရင် သူ အစောကြီးကတည်းက ဝင်စားပြီးလောက်ပြီ။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာ ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ အစ်ကိုရှောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က..."

ရှောင်ချင်းက စကားကို အဆုံးမသတ်နိုင်တော့ပေ။

သူမ ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန်ဝမ်းနည်းနေသည်။

သူမလည်း အစ်ကိုရှောင်ကို အရမ်းလွမ်းပါသည်။

ဒါပေမဲ့ နှစ်တွေအများကြီး ကြာပြီးနောက်မှာတော့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။

သူမ အစ်မရဲ့ လက်ကျန်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ဒီလိုမျိုး ဖြတ်သန်းသွားရတာကို သူ မမြင်ချင်တော့ဘူး။

သူမ ညီမ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ဘိုင်ရုရွှယ်က ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဖက်ထားကာ နဂါးနန်းတော်အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်ချင်း... နင့်ခံစားချက်ကို အစ်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစ်မ ခံစားလို့ရတယ်... ရှောင်မိုက မသေသေးဘူး၊ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ အစ်မ... အစ်ကိုရှောင်ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က ရှိနေသေးရင်တောင်မှ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ လူပင်လယ်ကြီးထဲမှာ သူ့ကို ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။" ရှောင်ချင်းက ခေါင်းမော့ကာ သူမအစ်မ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်မ... အစ်မ ရှာနေတာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော်နေပြီ။ အစ်မ တစ်သက်လုံး အစ်ကိုရှောင်ကိုပဲ ရှာနေတော့မလို့လား။"

ရှောင်ချင်း၏ အသံက နန်းတော်အတွင်း၌ ညင်သာစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရှောင်ချင်း၏ အသံ တိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ နန်းတော်က တစ်ဖန် ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါက နန်းတော်အထက်တွင် ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်။ ဝင်္ကပါအောက်တွင် ဝိညာဉ်တိုင်များရှိပြီး ဝိညာဉ်တိုင်များ၏ အလယ်တွင် ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်း မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိကာ ၎င်းတို့က ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါကို ပူးပေါင်းထိန်းသိမ်းပေးထားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူမ အစ်မ၏ အပြုံးကို မြင်သောအခါ ရှောင်ချင်းမှာ မှင်တက်သွားမိသည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။ သူမ အစ်မ ပြုံးတာကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင်။

"ရှောင်ချင်း... သူက အစ်မကို သူ့တစ်သက်လုံး စောင့်ခဲ့တာလေ။"

သူမ၏ အစ်မက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူမဆီသို့ လျှောက်လာကာ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပင်လယ်ပြင်ပေါ်သို့ ထွန်းလင်းလာသော နွေဦးနေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို... တစ်သက်လုံး အချိန်ပေးပြီး သူ့ကိုရှာဖွေနေရတာက ဘာများထိခိုက်သွားမှာမို့လို့လဲ။"

အခန်း ၉၆ ငါ့နာမည်က ဘိုင်ရုရွှယ်ပါ၊ မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ

ရှောင်ချင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က မှော်ဝင်္ကပါအတွင်း ဆက်လက်ထိုင်နေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ ခြေထောက်များကို ကွေးထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဒူးခေါင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီးချိန်မှစ၍ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ရှောင်မိုက ရုရွှယ်၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ သူမ၏ ပုံစံကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင်တောင် ရုရွှယ်က သူ့အပေါ် ဤမျှလောက် စွဲလမ်းနေဆဲဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အချိန်ကာလက အရာအားလုံးကို တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားစေနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် သူမနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ အချိန်ကာလက ချွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေပုံရသည်။

[ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ တတိယဘဝ (ဘိုင်ရုရွှယ်၏ဘဝ၊ ဒုတိယဘဝ) အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် ဘဝတစ်ရာကျမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဖြတ်သန်းလိုပါသလား။]

ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ စာသားများက ရှောင်မို၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဝင်မယ်။"

ရှောင်မိုက တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ပေ။

[ပိုင်ရှင်... ဤဘဝအတွက် နာမည်တစ်ခု ဖန်တီးပေးပါ။]

ရှောင်မိုက ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မူလနာမည်ကိုသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ရှောင်မို။"

[ဇာတ်ကောင် ရှောင်မိုအား အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးပါပြီ။ ပိုင်ရှင်သည် ဘဝဖြတ်သန်းမှု အပိုင်းသစ်တစ်ခုကို စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ပိုင်ရှင်... ကျေးဇူးပြု၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပါ။]

[တတိယဘဝ ရေတွက်ခြင်း စတင်ပါပြီ။ တဆယ်၊ ကိုး၊ ရှစ်၊ ခုနစ်။]

အဆက်မပြတ် ရေတွက်နေမှုများကြားတွင် ရှောင်မိုက ဘိုင်ရုရွှယ်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

[ငါး၊ လေး။]

သူက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်လှမ်းကာ အမျိုးသမီး၏ ဆံနွယ်များကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ရုရွှယ်... နောက်ထပ် နှစ်ခုနစ်ရာကြာရင် မင်းကို ငါ စောင့်နေမယ်။ သည်းခံပေးပါဦးကွာ"

[တစ်။]

[ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ တတိယဘဝ စတင်ပါပြီ။]

ရှောင်မို လေထဲသို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က တစုံတခုကို အာရုံခံမိသွားပြီးနောက်တွင် သူမ၏ အကြည့်ကို ရုတ်တရက် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်မိုလား။"

"ရှောင်မို။"

ဘိုင်ရုရွှယ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး နန်းတော်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားသွားခဲ့သည်။

"ရှောင်မို... နင် အဲဒီမှာ ရှိနေတာလား။"

"ရှောင်မို။"

အမျိုးသမီးက ပြေးလွှားကာ အော်ဟစ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာက နန်းတော်အတွင်းရှိ အပင်များ၊ ပန်းများနှင့် သစ်ပင်တိုင်းအပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး၏ အသံက နန်းတော်တစ်ခွင်တွင် အထပ်ထပ် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။

"အစ်မ... ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ ရှောင်ချင်းက တစ်ခုခု ဖြစ်ပြီဟု ထင်ကာ နန်းတော်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"ရှောင်ချင်း။" ဘိုင်ရုရွှယ်က သူမညီမ၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်စများ ရစ်သိုင်းနေခဲ့သည်။ "ငါ အခုလေးတင် ရှောင်မိုရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်ခုနစ်ရာကြာရင် ငါ့ကို သူ စောင့်နေမယ်လို့ သူ ပြောသွားတယ်။"

"အစ်မရယ်။"

ရှောင်ချင်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် လူဝင်စားခြင်းကို ဖြတ်သန်းသင့်သူများက အစောကြီးကတည်းက ဖြတ်သန်းပြီးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်ခုက လောကကြီးထဲမှာ ဒီလောက် အကြာကြီး ဘယ်လိုလုပ် လွင့်မျောကျန်ရစ်နေနိုင်မှာလဲ။

သူမ၏ အစ်မက မသေမျိုးအဆင့်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။

သူမအစ်မ၏ နဂါးအငွေ့အသက်အောက်တွင် မည်သည့် သာမန်ဝိညာဉ်ကများ အနားကပ်ရဲမည်နည်း။

ရှောင်ချင်းက သူမ၏ အစ်မကို မည်သို့ နှစ်သိမ့်ပေးရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်။

ရုတ်တရက် နန်းတော်အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ဘဝသုံးခု ဝင်္ကပါက ၎င်း၏ လည်ပတ်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းဆုံသွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်သွားသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်သွားခဲ့သည်။

ဘိုင်ရုရွှယ်က ခုန်တက်လိုက်ပြီး ရေနက်ပိုင်းပင်လယ်ထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်ပေါ်လာကာ အလင်းတန်း၏ နောက်သို့ လိုက်၍ ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ တက်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ယံ တစ်ခွင်တွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စက်ဝိုင်းများက သမုဒ္ဒရာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအလင်းတန်းများက ဧရာမ ဝင်္ကပါပုံစံကားချပ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်တည်သွားခဲ့သည်။

ဝင်္ကပါပုံစံကားချပ်ကြီးက အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေပြီး အရည်များကဲ့သို့ စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝင်္ကပါပုံစံကားချပ်ကြီးက ခိုင်မာသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အလင်းတန်းက အဝေးတစ်နေရာဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအဝေးတစ်နေရာ၏ အစွန်အဖျားတွင် တံငါရွာလေးတစ်ရွာ ရှိနေသည်။

(ဘဝတစ်ရာကျမ်း - နှစ်ခုနစ်ရာ ကြာပြီးနောက်)

ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ ရေတွက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိုက မူးဝေမှုတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရှောင်မိုက ဤခံစားချက်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဖြစ်သည်။

ရှောင်မို သတိပြန်လည်လာသောအခါ သူက ကလေးငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်မိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ဘဝကို စတင်ခဲ့စဉ်က ယိုယွင်းနေသော ခြံဝင်းနှင့် ဆင်တူသည့် အိုဟောင်းနေသော အိမ်ငယ်လေးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[ဇာတ်ကောင် နောက်ခံသမိုင်း -

သင့်နာမည်မှာ ရှောင်မို ဖြစ်သည်။

ပေ့ဟိုင်ပြည်နယ်၊ ချန်ယွင်ခရိုင်ခွဲ၊ ကွမ်းရွှေခရိုင်၊ ဟွမ်ယွီကျေးရွာတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။

သင် အသက်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် သင့်မိဘများက ပင်လယ်ပြင်သို့ ငါးဖမ်းထွက်ရာမှ ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးနှင့် ကြုံတွေ့ကာ ကံဆိုးစွာဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ဟွမ်ယွီကျေးရွာမှ ရွာသူရွာသားများက သင့်ကို ကူညီစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး သင်က ရွာ၏ ဘုံထမင်းကို စားကာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သင်သည် အသက် ခုနစ်နှစ်ခွဲအရွယ် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပင်လယ်ပြင်သို့ ငါးဖမ်းထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွာရှိ ငါးခြောက်လှန်းသည့် အလုပ်များတွင် မကြာခဏ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးလေ့ရှိသည်။]

ဤဇာတ်ကောင်၏ နောက်ခံသမိုင်းကို ကြည့်ရင်း ရှောင်မိုက တစ်ခဏမျှ စကားပြောမထွက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပထမဘဝနှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် နောက်ခံသမိုင်းက လက်တွေ့အားဖြင့် တူညီနေပြီး မွေးဖွားရာ နေရာသာ ကွာခြားသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်ဘဝက တောင်ပေါ်ရွာလေးဖြစ်ပြီး ယခုဘဝတွင် တံငါရွာလေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

[ယခုဘဝအတွက် တာဝန် - ယခင်ဘဝက ပိုင်ရှင်သည် ဘိုင်ရုရွှယ်အား မြစ်ကြောင်းဖြတ်သန်းကာ နဂါးပျံအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ပိုင်ရှင် ကွယ်လွန်ပြီးချိန်မှစ၍ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဘိုင်ရုရွှယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သူမကို နယ်မြေဒေသတစ်ခု၏ မိစ္ဆာဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ ကျေးဇူးပြု၍ ဘိုင်ရုရွှယ်အား နဂါးအဖြစ် နောက်ဆုံးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပြီးမြောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးပါ။]

[မှတ်ချက် - ပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့မှုကြောင့် လူဝင်စားခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့လျှင်ပင် ကောင်းကင်တာအိုက သည်းခံခွင့်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။ မဟာတာအို ဥပဒေအရ ပိုင်ရှင်သည် အခြားဘဝတစ်ခုတွင် ဆက်လက်အသက်ရှင်နိုင်သော်လည်း မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိရန်မှာ လုံးဝနီးပါး မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဘဝတစ်ရာကျမ်းက ပိုင်ရှင်အတွက် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။

ကျေးဇူးပြု၍ မဟာတာအို ဥပဒေကို လိုက်နာပြီး သင်၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပါနှင့်။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားပါက ကောင်းကင်တာအို ဥပဒေက အာရုံခံသိရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်း မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ကျရောက်စေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အကယ်၍ ပိုင်ရှင်သာ ပေါ်လွင်သွားပါက ယင်းက မဟာတာအို ဥပဒေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ/သူမ/၎င်းနှင့် ဆန်းကြယ်သောတည်ရှိမှု၏ သတိထားမိခြင်းကိုလည်း ခံရနိုင်ကာ ပိုင်ရှင်၏ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။

ကျေးဇူးပြု၍ ဤအချက်ကို မှတ်သားထားပါ။]

(him/her/it/ mysterious entity ကို သင့်တော်အောင် ဘာသာပြန်ပေးထားပါတယ်)

ဘဝတစ်ရာကျမ်း၏ စာသားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်ရရှိလာသည့်အကြောင်းကို အခြားသူများကို ဘာကြောင့် ပြောပြ၍မရကြောင်းကို ရှောင်မို နားလည်နိုင်ပါသည်။

သို့သော် ဘဝတစ်ရာကျမ်းက ဖော်ပြခဲ့သော "သူ/သူမ/၎င်းနှင့်ဆန်းကြယ်တည်ရှိမှု" ဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ကောင်းကင်တာအိုကို ပြောတာလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ချေ မရှိဘူး။ တကယ်လို့များ ကောင်းကင်တာအိုသာ ဆိုရင် ဘဝတစ်ရာကျမ်းက ကောင်းကင်တာအိုဆိုတဲ့ စာလုံးကို တိုက်ရိုက် သုံးလိုက်မှာပေါ့။

"သူ/သူမ/၎င်း" ဆိုတာက တိကျသေချာတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု၊ ဖြစ်နိုင်တာက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မယ်။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ငါ သတိထားနေဖို့ပဲ လိုတာပါ။"

ရှောင်မိုက အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ပင်လယ်ပြင်မှ တိုက်ခတ်လာသော ဆားငန်ရေနံ့ ပါသည့် လေပြေက သူ့ကို ဆီးကြိုတိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မိုက ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်လှန်းထားသော ငါးခြောက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူက ထိုငါးခြောက်များကို ရွာထဲရှိ ဦးလေးများနှင့် အဒေါ်များထံသို့ နောက်မှ သွားပို့ကာ ကြေးဒင်္ဂါးအချို့နှင့် လဲလှယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ငါးခြောက်များကို သိမ်းဆည်းနေစဉ် ရှောင်မိုက ရုရွှယ်ကို ဘယ်လိုရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ သရုပ်ဖြင့် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ နဂါးပျံတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခြင်းက အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်။

"ဟေး... ခြံဝင်းထဲက ကလေးလေး။"

ရှောင်မိုက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားတွေးတောနေစဉ်မှာပင် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ နူးညံ့ပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မို၏ နှလုံးသားက တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူက ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်တွင် အဖြူရောင်စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင် ဆံနွယ်များရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူ့ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာနေသည်။

သစ်သား သမင်နတ်ဘုရား ဆံထိုးတစ်ခုကို သူမ၏ ဆံပင်တွင် ထိုးစိုက်ထားပြီး ဖြူလွှသော နှင်းပွင့်များကဲ့သို့ ကျန်ရှိနေသော ဆံနွယ်ရှည်များက သူမ၏ ပခုံးများမှတစ်ဆင့် ခါးအောက်အထိ ဖြာကျနေသည်။

သူမ၏ အသားအရေက အေးစက်စက် ဖြူဖွေးနူးညံ့နေပြီး လတ်ဆတ်သော နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အဆင့်မြင့် သိုးဆီကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ပင် ချဉ်းကပ်၍မရနိုင်သော အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမှာ ချောမွေ့လှပသော ကောက်ကြောင်းများဖြင့် အရပ်ရှည်ကာ ကျက်သရေရှိလှသည်။ ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဂါဝန်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများနှင့် တစ်သားတည်း ကျနေပြီး အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော သွယ်လျသည့် ကိုယ်လုံးလေးကို ပုံဖော်ပေးထားသည်။

သူမ၏ မျက်တောင်များကလည်း လတ်ဆတ်သော နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ငွေရောင် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ကော့ညွှတ်နေသော အဖြူရောင် မျက်တောင်များအောက်ရှိ သူမ၏ လှပသော မက်မွန်ပန်း မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် အပေါ်သို့ ကော့တက်နေပြီး သဘာဝကျသော သိမ်မွေ့သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"မင်္ဂလာပါ ကလေးလေး။"

အမျိုးသမီးက ခြံဝင်းရှေ့သို့ လျှောက်လာပြီး ခြံဝင်းထဲရှိ ကောင်လေးကို ပြုံးကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့နာမည်က ဘိုင်ရုရွှယ်ပါ၊ မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"