မျက်နှာမဲ့ တားမြစ်ချက်

ရှန်လင် သန့်စင်မှု သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဘောလုံးကစားနေသည့် လူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ အံ့ဩသင့်စရာ ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ကခုန်နေသည့် ကြက်တစ်ကောင်ကို မြင်ဖူးသူပင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ပုံမှန်အားဖြင့် ပထမအဆင့် သတ်မှတ်ချက်အတွင်း၌သာ ထည့်သွင်းလေ့ရှိပြီး ပထမအဆင့်ထဲတွင်ပင် အနိမ့်ဆုံး အဆင့်အတန်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း သန့်စင်မှု ခံယူစဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော နိမိတ်များမှာ ပထမအဆင့်တွင် ရှိနေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော စတုတ္ထအဆင့်ပင်လျှင် ထိုမျှအထိ ဖြစ်လာရန် အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်း၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မဟာအကြီးအကဲနှင့် ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်တို့ ဤမျှအထိ အံ့အားသင့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည့် အခါမှသာ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုလူမှာ သာမန်လူမဟုတ်သလို ကစားနေသည့် ဘောလုံးမှာလည်း ရိုးရိုးဘောလုံး မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိသွားကြတော့သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲက ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်ကို အရင်ပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထန်ထျန်းကို ခေါ်ကာ ဤမြူခိုးကမ္ဘာအတွင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ထျန်းချီတောင် ထိပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ခုနက စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ထန်ထျန်းသည် မဟာအကြီးအကဲ၏ အဆင့်အတန်းကို သိရှိသွားပြီဖြစ်ရာ မသိမသာ အကဲခတ်ကြည့်မိသည်။

ဒါက မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်ကို ရာထူးက ဆင်းခိုင်းပြီး ကျန့်ဟွမ်းတောင်ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့တဲ့ မဟာအကြီးအကဲလား။

အပြင်ပန်းကြည့်ရတာတော့ သာမန်အဘိုးကြီး တစ်ယောက်လိုပါပဲလား။

သူက ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ကာ မဟာအကြီးအကဲ နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့က နက်ရှိုင်းလှပသော ပန်းခြံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကြည်လင်အေးမြသော စမ်းချောင်းလေးတစ်ခု အနားတွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

မဟာအကြီးအကဲက လက်ဝေ့ယမ်းကာ အကာအကွယ် အစီအရင်တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြော လိုက်သည်။ "မင်း ရှန်လင် သန့်စင်မှုအတွင်းမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ အဲဒီကျောပြင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား"

ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဝေးကွာသော နေရာတွင် နိမိတ်ကောင်းသော တိမ်တိုက်များကြား၌ မားမားမတ်မတ် ရှိနေသည့် တားမြစ်ရုပ်တုကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် ၎င်းမှာ တားမြစ်ရုပ်တု၏ ကိုယ်နေဟန်ထားဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။

မဟာအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြကာ "မှန်တယ်... အဲဒါ သူပဲ"

"ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ တားမြစ်ရုပ်တုရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန် အပြည့်အစုံကို မြင်ဖူးတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ "

"မင်းက ပထမဆုံးပဲ"

ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အပြည့်အစုံတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် သူ့မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရဘူး"

မဟာအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်း တားမြစ်ချက်ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်ကို ရောက်အောင် သွားနိုင်ခဲ့ရင်တောင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်အစစ်အမှန်ကို ဘယ်သူမှ မြင်နိုင်စွမ်း မရှိလို့ပဲ။ ရှန်လင် ကမ္ဘာထဲမှာတင် မဟုတ်ဘူး၊ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာလည်း မမြင်နိုင်ဘူး"

"ဒါကြောင့်မလို့လည်း သူ့ကို တားမြစ်ချက် လို့ ခေါ်ကြတာပေါ့"

ထန်ထျန်း မှင်သက်သွားရသည်။

ဒါက ဒီလိုမျိုးလား။

ဒါဆို ဒီရုပ်တုကို ဘယ်လို တည်ဆောက်ခဲ့တာလဲ။

တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် တင်မကဘဲ ဒီအရာက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား။

သူက သူ့ သံသယကို မဟာအကြီးအကဲအား မေးလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲက ရှင်းပြသည်။ "အဲဒါက မင်း အတွေးမှားနေလို့ပဲ။ တားမြစ်ရုပ်တုကို ငါတို့ ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး"

"ထျန်းဖူနန်းတော်ထဲမှာ တားမြစ်ပစ္စည်း တစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒီအရာက အထူးနည်းလမ်းအချို့နဲ့ ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့အလိုလို တားမြစ်ရုပ်တု တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတာ။"

" ဒါက တားမြစ်ရုပ်တုရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်ပဲ"

"သူ့ရဲ့ မူလက ဘာလဲ၊ ဘာကြောင့် ဂိုဏ်းတိုင်းမှာ တစ်ခုစီ ထားရှိရတာလဲ ဆိုတာကတော့ ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး က အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေပဲ သိနိုင်လိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။ ဒီလိုကိုး။

အကယ်၍ ရုပ်တုကို လူတွေက တည်ဆောက်ခဲ့တာဆိုရင် သူ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ မသိဘဲ နေပါ့မလား။

"အကြီးအကဲ... ဒါဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ အခု အခြေအနေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲက ခေါင်းခါပြကာ "ငါလည်း မသိဘူး"

"တားမြစ်ချက်ကို တားမြစ်ချက်လို့ ခေါ်တာက သာမန်လူတွေ နားမလည်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုမလို့ပဲ။"

" ဒါကြောင့် ဘယ်လို ထူးဆန်းမှုမျိုးပဲ ဖြစ်လာပါစေ၊ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ မင်းရဲ့ ရှန်လင် သန့်စင်မှုအတွင်းက စွမ်းရည်ဟာ အရင်ကရှိခဲ့တဲ့ အဆင့်လေးဆင့်ထက် အများကြီး ကျော်လွန်သွားပြီဆိုတာပဲ"

"ထန်ထျန်း... မင်း တကယ်ပဲ ထူးချွန်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိသည်။

ဒီလူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ချီးကျူးနေတာလဲ...

မဟာအကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်။ "အဆင့်လေးဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ တပည့်မျိုးဆိုတာ အလွန်ပဲ ရှားပါးတယ်။"

" ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်အတွင်း သန့်စင်မှု ခံယူခဲ့တဲ့ တပည့်တွေထဲမှာ လော့ရှီးလေး တစ်ယောက်ပဲ မင်းနဲ့ အနည်းငယ် ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့လို ပါရမီရှင်မျိုးကို ထျန်းဖူနန်းတော်က အမြဲတမ်း အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးမှာပါ။ "

"နောက်ပိုင်းမှာ မင်းရဲ့ နေစရာ ဒါမှမဟုတ် ကျင့်ကြံတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မကျေနပ်တာရှိရင် အချိန်မရွေး ပြောနိုင်တယ်။"

"ပြီးတော့ ရေနှင့်သစ်သားလျှိုမြောင်(ရွှေမုကျန်း) နဲ့ ထျန်းချီတောင်ကိုလည်း မင်း စိတ်ကြိုက် အဝင်အထွက် လုပ်နိုင်တယ်။ တားမြစ်ထားတဲ့ နေရာအချို့ကို မသွားရင် ရပြီ"

"နောက်ပြီးတော့..."

ထို့နောက် မဟာအကြီးအကဲက ထန်ထျန်းအား ထျန်းချီတောင်တွင် ရရှိမည့် "အခွင့်ထူး" အမြောက်အမြားကို ပြောပြလေသည်။

အနှစ်ချုပ်ရလျှင် သူကိုယ်တိုင် သွားပြီး သေကြောင်းမကြံသရွေ့ သေဖို့တောင် ခက်ခဲပြီး လုပ်ချင်တာ မှန်သမျှ လုပ်နိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ဤအချက်ကို ထန်ထျန်း အလွန်ပင် သဘောကျသွားသည်။

သူက လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့် ရေနှင်သစ်သားလျှိုမြောင် ထဲမှာပဲ အမြဲ ပိတ်လှောင်ခံထားရမည် ဆိုလျှင် ကြာလာသောအခါ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခုတော့ ထုန်းရှန့်တောင်မှာ တုန်းကလိုပဲ ဖြစ်သွားပြီ၊ ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင် ပိုကောင်းတဲ့ နေရာသစ်တစ်ခုကို ပြောင်းလိုက်ရသလိုပင်။

"အကြီးအကဲကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲက လက်ခါပြကာ "ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး၊ ဒါက ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ စည်းမျဉ်းပဲ၊ မင်းကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ရလာတာ။ "

"မင်း အပြင်လောကမှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအချို့ကိုလည်း ငါ ကြားဖူးပါတယ်"

"လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် ပြောသလိုပဲ... ထျန်းဖူနန်းတော်မှာ မင်းလို တပည့်မျိုး ရှိတာက ငါတို့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ပါပဲ"

ထန်ထျန်းက မဆိုင်ပါဘူးဟု ဆိုလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ... လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင်... ကောလဟာလ ဖြန့်တဲ့ အလုပ်ကို တော်တော်လေး တက်တက်ကြွကြွ လုပ်နေတာပဲလို့ တွေးနေမိသည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ ထျန်းချီတောင်မှာ စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံပါ။ "

"အနာဂတ် မြင့်မြတ် သားတော် အဆင့်အတန်း မှာ မင်းအတွက် နေရာတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်"

မဟာအကြီးအကဲက ဆက်ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် စမ်းသပ်သည့် အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မေးပါရစေ အကြီးအကဲ... မြင့်မြတ် သားတော် နေရာ ကို ရဖို့ ဘာတွေ လုပ်ရမလဲ"

မဟာအကြီးအကဲက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ... "မင်းကတော့လေ... ထျန်းချီတောင်ကို အခုမှ ရောက်သေးတယ်၊ မြင့်မြတ် သားတော် ရာထူးကို ချိန်နေပြီ။ "

"မဆိုးဘူး... သတ္တိရှိတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီရာထူးကို ဘယ်လိုရမလဲဆိုတာ ငါလည်း မပြောနိုင်ဘူး။ နှစ် တိုင်းမှာ ရွေးချယ်တဲ့ စံနှုန်းတွေက မတူကြဘူး။"

" ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပြီး သန်မာ လာမယ်ဆိုရင် အဲဒီရာထူးက မင်းလက်ထဲက လွတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ထန်ထျန်း အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ပြောပေမဲ့ ဘာမှ ထူးမလာသလိုပင်။

နောက်မှပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုံစမ်းရတော့မည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ထန်ထျန်း..."

" မင်းနဲ့ ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က အရင်က သိကြတာလား"

ထန်ထျန်း ကြောင်သွားရသည်။ ဒီမေးခွန်းက နောက်တစ်ခါ ထပ်လာပြန်ပြီ။

မဟာအကြီးအကဲကလည်း သူတို့နှစ်ယောက် ကြားမှာ ပတ်သက်မှု ရှိတယ်လို့ သံသယဝင်နေတာလား။

"တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပါဘူး"

သူက ဖြေလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းက သူ့ကို မမြင်ဖူးတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူကတော့ မင်းကို သိတယ်။ "

"ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်က အရင်က..."

"ကျန့်ဟွမ်းတောင်ရဲ့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပဲ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မှင်သက်သွားရသည်။

ဒါဆို... သူက မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် ဘက်က လူပေါ့။

ဒါကြောင့်မလို့လည်း သူ့ကို ဒီလောက်အထိ ဂရုစိုက်နေတာကိုး။

ဒါပေမဲ့ ကျန့်ဟွမ်းတောင်ရဲ့ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ထျန်းချီတောင်ကို ရောက်လာပြီး မဟာအကြီးအကဲရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ခဲ့တာလဲ။

ထန်ထျန်း၏ သံသယကို ရိပ်မိပုံရသဖြင့် မဟာအကြီးအကဲက အေးဆေးစွာ ပြောပြ သည်။ "အချို့ ကိစ္စတွေက အပြင်ပန်း မြင်ရသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။"

" ယန်ရှို့အင်မော်တယ်အရှင်ကို မင်းဆီ လွှတ်လိုက်တာက ငါ့ရဲ့ အထူး စီစဉ်မှုပဲ"

"သူ့ရဲ့ အခြေအနေက... ငါ မင်းကို ပြောပြဖို့ သိပ်မကောင်းဘူး။"

" ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောချင်တာက သူ မင်းအပေါ် ဘယ်လိုပဲ ကောင်းကောင်း၊ မင်းဘက်က စိတ်မဖိစီးဘဲ အသာတကြည် လက်ခံလိုက်ပါ။"

" ဒီကိစ္စက မင်းအတွက်ရော၊ သူ့အတွက်ရော၊ ငါ့အတွက်ပါ အကျိုးရှိမယ့် ကိစ္စတစ်ခုပဲ"

ထန်ထျန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မဟာအကြီးအကဲ ပြောသည့် အရာက ဘာလဲဆိုတာ သူ မသိပေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူကတော့ အကျိုးခံစားခွင့် ရရှိသူ ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"