ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ

သူ့ရှေ့ရှိ ထူးခြားဆန်းပြားသော ပုံစံရှိသည့် ဧရာမ ယဇ်ပလ္လင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ယခင်က ပိုင်တိမြို့တွင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးကတည်းက သူသည် ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် စိတ်ကူးရှိခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီးနောက် ယခုအခါတွင်မူ ထိုဆန္ဒမှာ အမှန်တကယ် ပြည့်ဝလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤယဇ်ပလ္လင်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အဓိကသယ်ဆောင်သူနှင့် တူညီသည်။ ရှောင်ကျိ အစောပိုင်းက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသည့် အဓိက နိယာမများကို ထည့်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာနှင့် ဆင်တူသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစားထိုးပစ္စည်းများဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် ဤပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက မူလကမ္ဘာ၏ မည်မျှအဆင့်အထိ လိုက်မီနိုင်မည်နည်းဆိုသည်ကိုတော့ သူ မသိသေးပေ။

ထန်ထျန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး နိယာမများကို စတင်ထည့်သွင်းရန် ရှောင်ကျိကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤကိစ္စမှာ ရှောင်ကျိအတွက်တော့ ဘာမှမခက်ခဲပေ။

မကြာမီမှာပင် အဓိက နိယာမများကို ထည့်သွင်းပြီးသွားခဲ့ပြီး ယဇ်ပလ္လင်ထံမှ ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းထန်မှုတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤခံစားချက်မှာ ယခင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်စဉ်က ခံစားချက်နှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီလှသည်။

ထန်ထျန်းက ဝမ်ကန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြစို့... ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို အတူတူ သွားကြည့်ရအောင်"

"အကယ်၍ ငါတွေးထားသလိုသာ ဆက်ပြီး တိုးတက်လာမယ်ဆိုရင် ဒီပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာက ငါတို့ ထျန်းရှထုန်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပင်မဌာနချုပ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဝမ်ကန်း၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ထန်ထျန်းထံမှ အကြိမ်ကြိမ် ကြားဖူးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ကုန်သည်တစ်ဦးအတွက် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို အသုံးပြုပြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးနှင့် စီးပွားရေး လုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ဘဝ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုပင် မဟုတ်ပါလား။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရှေ့နောက်ရပ်လျက် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထန်ထျန်း၏ အမိန့်အရ ဒြပ်မဲ့ဖြစ်သော ရှောင်ကျိသည်လည်း ပုံရိပ်အစစ်အမှန်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဖြူဖွေးလုံးတစ်နေသော မြစ်ဝိဉာဉ် နှင့် တူညီကာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။

ဤပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပါက ရှောင်ကျိသည် တစ်ဦးတည်းသော အဓိကဦးနှောက် အဖြစ် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး နိယာမများကို ထိန်းချုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

မူလ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတွင် မည်သည့်အရာကို အဓိကဦးနှောက်အဖြစ် သုံးခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ထန်ထျန်း မသိသော်လည်း ရှောင်ကျိလောက်တော့ စွမ်းအားမကြီးနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ အားသာချက်ပင်။

အရာရာကို လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ရှောင်ကျိရှိနေသဖြင့် သူ၏ စိတ်ကူးအကြံဉာဏ် အားလုံးကို ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာအတွင်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဝင်ပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်တော့"

ထန်ထျန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြော လိုက်သည်။

ရှောင်ကျိက အမိန့်ရသည်နှင့် ၎င်း၏ မျက်လုံးကြီးများထဲမှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါင်းဆုံကာ အဖြူရောင် တံခါးပေါက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းနှင့် ဝမ်ကန်းတို့က တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဖြူဖွေးသော မြူထုများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရှေ့သို့ ဦးတည်နေသော လမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။

လမ်း၏အဆုံးတွင်မူ ကြီးမားသော တံခါးကြီးတစ်ချပ် ရှိနေသည်။

တံခါးရှေ့ရှိ စင်မြင့်လေး၏ ဘေးတွင်မူ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ အသီးသီး ရပ်နေကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ ယခင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က မြင်ကွင်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်ကျိက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အဓိက နိယာမများကို အတိအကျ ကူးယူထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သဖြင့် ဤပြင်ဆင်မှုများမှာလည်း ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသတ်မှတ်ထားသော ပုံရိပ်များကို ရွေးချယ်ပြီးပါက အတွင်းပိုင်းရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ဤဝင်ပေါက်မြင်ကွင်းကို ဤမျှ ရိုးရှင်းနေစေရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

"မြူထုတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်... ဒီပတ်ဝန်းကျင်ကို တောတောင်ရေမြေတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အင်မော်တယ် နတ်ဘုံနတ်နန်းအဖြစ် ပြောင်းလိုက်"

ထန်ထျန်းက ရှောင်ကျိကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်"

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ရှောင်ကျိမှာ ပိုမို၍ပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပုံရပြီး လူသားစကားဖြင့် ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဖြူဖွေးသော မြူထုများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် ဤနေရာ၏ မြင်ကွင်းမှာ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြူထုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ပန်းမာန်သစ်ပင်များ၊ အဆောင် နှင့် ရေပေါ်အဆောင်လေး များ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

ခြေဖဝါးအောက်ရှိ လမ်းမှာလည်း သာမန် ကျောက်ပြားလမ်းမှသည် ရှေ့ရှိ တံခါးကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေသော စိမ်းပြာရောင် ကျောက်လှေကားထစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အရာအားလုံးက အလွန်ပင် စစ်မှန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လေညင်းက မျက်နှာကို ခပ်ဖွဖွ လာတိုးနေသလို ပန်းရနံ့များမှာလည်း စိုစွတ်သော အငွေ့အသက်နှင့်အတူ မွှေးပျံ့လာသည်။

သစ်ရွက်များ လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသည်ကို မြင်ရသလို ရေထဲတွင်လည်း ငါးကလေးများ ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

တောအုပ်အတွင်း၌ ရှဥ့်ကလေးတစ်ကောင်က သစ်ပင်နောက်မှ ခေါင်းပြူကြည့်နေပြီး ထန်ထျန်းတို့နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ သစ်ကိုင်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံးမှာ အပြင်လောကနှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။

ဝမ်ကန်းမှာ အံ့အားသင့်ပြီး ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူက မနေနိုင်ဘဲ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ဘေးရှိ မြက်ခင်းလေးကို ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ နူးညံ့ပြီး စစ်မှန်သော ထိတွေ့မှုကြောင့် လျှပ်စစ်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရကာ လက်ကို အမြန် ပြန်ရုပ်လိုက်ရသည်။

သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဒါ... ဒါက"

"ဒါက သခင်လေး အရင်က ပြောဖူးတဲ့ ပုံရိပ်ယောင် လက်တွေ့ဘဝ လား"

"ဒါက အပြင်လောကနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေတာပဲ"

"မဟုတ်ဘူး... အပြင်လောကမှာတောင် ဒီလောက် ပြည့်စုံတဲ့နေရာမျိုး ရှာဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ဝမ်ကန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပုံရိပ်ယောင်နယ်ပယ် များကလည်း ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုးကို ပေးနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကို လှည့်စားထားသည့်အရာသာ ဖြစ်ပြီး ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာနှင့်တော့ သဘောသဘာဝချင်း အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပြားသည်။

ဝမ်ကန်းက အမြင်ကျယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် မှင်တက်သွားရသည်။

ထန်ထျန်းကတော့ အသာအယာ ပြုံးနေသည်။

ဤရလဒ်မှာ သူ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။

ရှောင်ကျိက အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်ဟုသာ ဆိုရပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဉာဏ်ရည်တု စနစ်၏ စံနှုန်းနှင့် တွက်ချက်မည်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ တွက်ချက်မှုစွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လက်တွေ့လောကနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခြင်းမှာ ၎င်းအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထန်ထျန်းက မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းနှင့်တော့ မကျေနပ်နိုင်ပေ။

"ရှောင်ကျိ"

သူက ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လက်တွေ့ အခြေအနေတွေပေါ် မူတည်ပြီး မတူညီတဲ့ မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းကို ဖန်တီးလိုက်စမ်း"

"မြင်ကွင်းအားလုံးကို ရွေးချယ်နိုင်ခွင့် ပေးထားရမယ်၊ ပြီးတော့ အချိန်မရွေး ပြောင်းလဲနိုင်ရမယ်"

"နောက်ပြီး ပရိုဂရမ်တစ်ခု ထည့်သွင်းထားလိုက်... နောက်ပိုင်း လူတိုင်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ဝင်ပေါက်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်မယ့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ရွေးချယ်ပြသပေးဖို့ပဲ"

"ဒါပဲ"

မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းရှိနေခြင်းမှာ မလုံလောက်ပေ။

မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းဆိုလျှင် လူတိုင်း စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤမြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းကို ဖန်တီးခြင်းအားဖြင့် ရှောင်ကျိ၏ တွက်ချက်မှုစွမ်းအား မည်မျှရှိသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်သည်။

သို့သော် သူက ရှောင်ကျိကို အထင်သေးမိခဲ့သည်။

ထန်ထျန်း၏ အမိန့်ကို တုံ့ပြန်ပြီးနောက် အသက်ရှိုက်ချိန် အနည်းငယ်မျှအတွင်းမှာပင် ဖန်တီးမှု ပြီးဆုံးသွားပြီဟု အချက်ပြလာသည်။

တွက်ချက်ချိန်ကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ခုနက ပထမဆုံး မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးခဲ့သည့် အချိန်နှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။

ထန်ထျန်း မနေနိုင်ဘဲ ရင်ထဲတွင် ချီးကျူးမိသွားသည်။

ဟင်းလင်းပြင် ခေါင်းလောင်းဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မရိုးရှင်းလှပေ။ နိယာမများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်းပင်။

ရှောင်ကျိ၏ ပြန်ဖြေသံ ဆုံးသည်နှင့် ထန်ထျန်း၏ ဘေးတွင် စိမ်းပြာရောင် ကျောက်ပြားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ပြားပေါ်တွင် မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်း၏ အမည်များကို ထွင်းထုထားသည်။

ထူးခြားသည်မှာ ရှောင်ကျိက ထိုအရာများကို အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားပေးထားသဖြင့် ရှာဖွေရသည်မှာ ပိုမို လျင်မြန်စေသည်။

ထိုအထဲတွင် အင်မော်တယ် အမျိုးအစား၊ မိစ္ဆာ အမျိုးအစား၊ နတ်ဘုရား အမျိုးအစား၊ သေမျိုး အမျိုးအစား စသဖြင့် စုံလင်လှသည်။

ထန်ထျန်းက မိစ္ဆာအမျိုးအစား မြင်ကွင်းတစ်ခုကို စမ်းသပ် ရွေးချယ်ကြည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မူလက ငြိမ်းချမ်းသော သဘာဝမြင်ကွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြောက်သွေ့မှောင်မည်းနေသော မြေရိုင်းပြင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း နီရဲသော လျှပ်စီးများက သူတို့အနီးသို့ ပစ်ချနေသဖြင့် ဖိအားများစွာ ခံစားရစေသည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက သေမျိုး အမျိုးအစား တစ်ခုကို ထပ်မံ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့က စည်ကားလှသော သေမျိုး မြို့တော်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လမ်းဘေးဝဲယာတွင် လူများစွာ သွားလာနေကြကာ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားသံများဖြင့် ဆူညံနေသည်။

ထူးခြားသည်မှာ ထိုလူများအားလုံးနှင့် စကားပြောဆို ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက သကြားလုံးအရုပ် တစ်ခုကို ယူကြည့်ပြီးနောက် ထပ်မံ၍ အခြားအမျိုးအစားများကို ပြောင်းလဲကြည့်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်းများမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး စစ်မှန်သော မြင်ကွင်းပေါင်းစုံကြောင့် မျက်စိလည်စရာပင်။

၎င်းမှာ မတူညီသော လက်တွေ့ကမ္ဘာများအတွင်း အဆက်မပြတ် ကူးလူးသွားလာနေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ဝမ်ကန်းမှာတော့ လုံးဝကို ဆွံ့အသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက သူ့ကို မပြောပြထားသည့်အချက်မှာ... ဤအရာမှာ ဝင်ပေါက် မြင်ကွင်းမျှသာ ရှိသေးသည် ဆိုသည့် အချက်ပင်။

ပိုမို အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အရာများမှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ရှိနေသေးသည်။