မျက်နှာပုံသွင်းနိုင်ပြီ

မတူညီသော မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းမှာ ထန်ထျန်းနှင့် ဝမ်ကန်းတို့၏ ရှေ့တွင် အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

ရှောင်ကျိ၏ စွမ်းရည်မှာ ထန်ထျန်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော အရာများကို ဖန်တီးခြင်းမှာ ၎င်းအတွက် လက်ဖျားခါလောက်အောင်ပင် လွယ်ကူနေပုံရသည်။

ဝမ်ကန်းမှာမူ လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာနှင့် ထိတွေ့ဖူးသလို ၎င်း၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုလည်း သေချာ လေ့လာဖူးသည်။ သို့သော် ယခု မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိတော့ပေ။

ပုံရိပ်ယောင် လက်တွေ့ဘဝ တည်ဆောက်မှုအပိုင်းတွင် နှစ်ခုစလုံးမှာ အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ကန်းက တအံ့တသြ ရေရွတ်မိသည်။ "သခင်လေး... တခြားဟာတွေ မပြောနဲ့ဦး၊ ဒီ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲကို စတင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် လူအများကြီးကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လုံလောက်နေပြီ"

"အကယ်၍ အရင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှာသာ ဒီလိုအဆင့်မျိုး ရှိခဲ့ရင်၊ မဟုတ်ဘူး... ဒီထက် တစ်ဆင့်နိမ့်ရင်တောင်မှ သူတို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ဒီလောက်အထိ ခက်ခဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အကယ်၍ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ၎င်းမှာ မြင်ကွင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကောင်း မှတ်ယူနိုင်သော်လည်း စစ်မှန်သော ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝမ်ကန်းကမူ ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာမှာ အမှန်စင်စစ် လူသားများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် အဆင့်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

အထူးသဖြင့် ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ခံစားချက်မှာ ကျင့်ကြံသူ အများစု၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်နေကြသည့် လူများစွာမှာလည်း ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော ခံစားချက်မျိုးကို ပိုမို နှစ်သက်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဝမ်ကန်း၏ အံ့သြမှုကို ကြားသောအခါ ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီလောက်နဲ့ စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး၊ ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာ"

"ငါတို့ တည်ဆောက်မယ့်အရာက ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ဖော်ဆောင်မယ့် အရာမျိုး ဖြစ်ရမယ်"

"ကဲ... သွားကြစို့"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက နတ်ဘုံနတ်နန်း မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။

မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းမှာ လောလောဆယ်အတွက် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လိုအပ်ချက်အရ ရှောင်ကျိကို ဆက်လက် အဆင့်မြှင့်တင်ခိုင်းလျှင် ရပေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်မည့် တံခါးကြီးရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် ပုံသေရုပ်သွင် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ဤနေရာနှင့် ကြည့်ရသည်မှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်။

ထန်ထျန်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှောင်ကျိကို တတိယမြောက် အမိန့် ပေးလိုက်သည်။

"ပုံရိပ်ယောင် ရုပ်သွင် နိယာမ တစ်ခုကို သတ်မှတ်လိုက်"

"ဒီနိယာမက အသုံးပြုသူတွေကို ကိုယ်ပိုင် ရုပ်သွင်တွေကို စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးခွင့် ပေးရမယ်။ လူသားပုံစံ ဖြစ်စေ၊ အခြား ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံတွေ ဖြစ်စေ ဖန်တီးနိုင်ရမယ်"

"အဲဒီအပြင် ရုပ်သွင်ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက် အားလုံးကို ပြုပြင်နိုင်ရမယ်။ ဥပမာ - အသံ၊ မျက်နှာပေါက်၊ အလေးချိန် ၊ အမြင့် ၊ ဆံပင်ပုံစံနဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု စတာတွေကို လုံးဝ လွတ်လပ်စွာ ဖန်တီးနိုင်ရမယ်"

"ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား အပိုင်းမှာတော့ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခု ထားရှိရမယ်။ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာထဲက နေ့စဉ် အသုံးပြုမှုတွေနဲ့ ကိုက်ညီဖို့ လိုအပ်တယ်"

အမိန့်ပေးပြီးနောက် ရှောင်ကျိက လိမ္မာပါးနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကောင်းပါပြီ သခင်"

ခဏအကြာတွင် ပုံရိပ်ယောင် ရုပ်သွင် ဖန်တီးသည့် ကိရိယာ တစ်ခု ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ထန်ထျန်းက အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ အသုံးပြုပုံမှာ ဝင်ပေါက် မြင်ကွင်းတုန်းကနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းတွင် မတူညီသော ရုပ်သွင်ပေါင်းများစွာကို အမျိုးအစား ခွဲခြားထားပြီး မိမိနှစ်သက်ရာကို ရွေးချယ်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သူက "မိန်းကလေး" ဆိုသည့် ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် ဂါဝန်လေး ဝတ်ဆင်ထားသည့် အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးမှာ ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုမိန်းကလေး၏ ရုပ်သွင်မှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝတ်စုံအမျိုးမျိုးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်တိုင်း မတူညီသော လူတစ်ယောက်စီ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဘေးနားမှ ဝမ်ကန်းမှာတော့ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

ဤကဲ့သို့ပင် ဆော့ကစား၍ ရသလား။

ထန်ထျန်းက ခဏမျှ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ကန်း၏ ရှေ့တွင်လည်း ဖန်တီးသည့် ကိရိယာတစ်ခုကို ရှောင်ကျိအား ထုတ်ပေးခိုင်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းလည်း စမ်းကြည့်လိုက်ဦး"

"အခုဆိုရင်တော့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာရဲ့ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေတဲ့ ရုပ်သွင်တွေကို သည်းခံနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ဝမ်ကန်းမှာ စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ လက်ကို ပွတ်ကာ ရယ်မောလျက် စတင် စမ်းသပ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူက အနည်းငယ် ရှေးရိုးဆန်ပြီး အရပ်ရှည်ရှည် လူလတ်ပိုင်း ရုပ်သွင်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ့ မျက်နှာကိုပင် အခြေခံ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ပြုပြင်နေပုံရသည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူဌေးသမီး" ဆိုသည့် ရွေးချယ်မှုကို နှိပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမကို အဖြူရောင် ပိုးသားဂါဝန် ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်ကာ မျက်နှာပုံစံနှင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပြုပြင်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု ထန်ထျန်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ သူတစ်ခါ တွေ့ဖူးခဲ့သည့် ယွဲ့ရှန်း(လနတ်သမီး) ပင် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း သူက ယွဲ့ရှန်း၏ ရုပ်သွင်ကို မသိမသာ ပုံဖော်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ဝမ်ကန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ကန်းလည်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ကန်းက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အပြင်ထက် ပိုမို အရပ်ရှည်ကာ ပိုမို ခန့်ညားနေသည်။

ဝမ်ကန်းက မူလကပင် ချောမောသူဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် နူးညံ့လွန်းနေသည်။ ယခု ပြုပြင်လိုက်သည့် ရုပ်သွင်မှာမူ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလွန်းလှသည်။

၎င်းမှာ ဝမ်ကန်း စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ချင်နေသည့် သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းက သူ့ "လက်ရာ" ကို ချီးကျူးသလို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ကန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားသည်။

သူက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်ကာ သူ့ ရုပ်သွင်ကို ပြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဒီ လုပ်ဆောင်ချက်က... သီးသန့်နေရာတွေမှာ သုံးဖို့ ပိုပြီး သင့်တော်မယ် ထင်တယ်"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောကာ "အဲဒါနဲ့ ဆင်တူတာပေါ့"

"ဒါက လူတိုင်းအတွက် ထူးခြားတဲ့ သရုပ် ကို သတ်မှတ်ပေးဖို့ ဖန်တီးထားတာပဲ"

"ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

ဝမ်ကန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး စိတ်ထဲမှ အနေရခက်မှုကို လျှော့ချလိုက်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အရမ်း ကောင်း ပါတယ်၊ စုံလည်း စုံလင် တယ်"

"ခုနက ဝင်ပေါက် မြင်ကွင်းလိုပဲ၊ အပန်းဖြေတဲ့ အပိုင်းအတွက်တော့ ဒါက လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်မယ့် အစွမ်းထက် လက်နက်တစ်ခုပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တော့... ခွဲခြားရတာ အရမ်း လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှုကို အလေးထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ သိပ်ပြီး အဆင်မပြေနိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြဿနာကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီက ရုပ်သွင် ပေါင်းစပ်မှုတွေက အကန့်အသတ်မရှိသလောက် များပြားနေတာဆိုတော့ ခဏခဏ ပြောင်းလဲနေရင် အဲဒီ ပြဿနာက မရှိတော့ပါဘူး"

ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှုကို အလေးထားကြသည်။

သူတို့ လုပ်သမျှကို သူတစ်ပါး သိရှိသွားမည်ကို မလိုလားကြပေ။ ထို့ကြောင့်လည်း အမှတ်အသား မရှိသော မှောင်ခိုဈေးကွက် များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခေတ်စားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤပြဿနာနှင့် ပတ်သက်၍ ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ ရုပ်သွင်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ပြောင်းလဲနိုင်ခွင့် ပေးလို့ မရဘူး"

"ငါတို့ တည်ဆောက်မှာက ကုန်သွယ်ဖို့အတွက် သက်သက် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆိုရင်တော့ ရုပ်သွင်ကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲတာက သက်ရောက်မှု သိပ်မရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တည်ဆောက်မှာက ပြည့်စုံတဲ့ ဂေဟစနစ် တစ်ခုရှိတဲ့ ဒုတိယ ကမ္ဘာ တစ်ခုပဲ"

"ဒုတိယ ကမ္ဘာ ဖြစ်တဲ့အတွက် လက်တွေ့ကမ္ဘာလိုပဲ လူတိုင်းမှာ ကိုယ့်ရဲ့ သရုပ်မှန် နဲ့ တစ်ထပ်တည်း ကျနေဖို့ လိုအပ်တယ်၊ အဲဒါမှ တခြား လုပ်ငန်းတွေကို ချဲ့ထွင်နိုင်မှာ"

"မဟုတ်ရင်တော့ အကုန်လုံး ရှုပ်ထွေးကုန်လိမ့်မယ်"

ဝမ်ကန်းက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှု ပြဿနာကကော"

"ရုပ်သွင်ကို ပုံသေ သတ်မှတ်လိုက်ရင် လူအများစုက စိုးရိမ်ကြလိမ့်မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အတွေးအခေါ် အမှားထဲ ရောက်နေပြီ"

"ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှုနဲ့ ပုံသေ ရုပ်သွင်ဆိုတာ အမှန်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"

"ပုံရိပ်ယောင် ရုပ်သွင် တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းက အပြင်လောကမှာ ဘယ်သူပါလို့ အော်မပြောသရွေ့ ဒီလူက မင်းပါလို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

"အဲဒီအပြင် ငါတို့က လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ နောက်ထပ် အကာအကွယ် တစ်ခု ထပ်တိုးပေးလို့ ရသေးတယ်"

"ဥပမာ မရိုးသားတဲ့ ကုန်သွယ်မှုတွေ လုပ်တဲ့အခါ ဝင်ပေါက်မှာ ရုပ်သွင် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရုံပဲ။ လက်တွေ့ကမ္ဘာက မှောင်ခိုဈေးကွက်တွေလိုပေါ့"

"ဒီလိုဆိုရင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှု ပြဿနာက ပြေလည်သွားပြီ မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကန်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် ယခင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ၏ လည်ပတ်မှု ပုံစံအတိုင်းသာ ဤကမ္ဘာသစ်ကို မြင်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လက်တွေ့နှင့် ဆင်တူသော ဒုတိယ ကမ္ဘာတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မည်ဆိုပါက နိယာမ အားလုံးကို လက်တွေ့လောကမှ နမူနာယူ၍ ရပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည့် စိတ်ကူးများမှာ...

လက်တွေ့ထက်ပင် ပိုမို စုံလင်နေပေလိမ့်မည်