ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်ထိ ခေါင်းမာနေတာလား

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကြီးမားခြင်းမရှိဘဲ အလျားတစ်လီခန့်ပင် မပြည့်ချေ။

ထို့ပြင် နယ်မြေ၏ထက်ဝက်ခန့်သည် ပျက်စီးနေသော အနေအထားတွင်ပင် ရှိနေပေ၏။

ကျုံးချင်က ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တချို့သော ဂိုဏ်းအင်အားစုများက ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဂရုမစိုက်ကြကြောင်း ဟော်လင်းအာ ပြောခဲ့သည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ချေ။

သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဝင်္ကပါများကို ဒုက္ခခံကာ ချိုးဖျက်ခဲ့လျှင်ပင် အတွင်းတွင် တန်ဖိုးရှိသော အရာများစွာကို တွေ့ရမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဟော်လင်းအာကမူ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအပေါ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိနေဆဲပင်။

သူမက ကျုံးချင်အားကြည့်ပြီး ပြောဆိုသည်။

"ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဝင်္ကပါအများစုကို ကျွန်မဖော်ထုတ်ပြီးပြီ...ပြင်ပစွမ်းအား နည်းနည်းလောက် သုံးလိုက်ရုံနဲ့ ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီဝင်္ကပါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ဆက်စပ်နေတယ်..."

"ဝင်္ကပါ ပြိုကွဲသွားတာနဲ့ အတွင်းဘက်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေလည်း အတူတူ ပြိုလဲပျက်စီးသွားနိုင်တယ်..."

"ဒါကြောင့် ရှင် လှုပ်ရှားတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မက ဒီနေရာက လေဟာနယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းထားပေးဖို့ လိုတယ်..."

ထို့နောက် သူမက ကျုံးချင်အား စတင်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ကြီးမားသော အံ့အားသင့်စရာများ မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အတွင်းတွင် လေဟာနယ်နယ်မြေတစ်ခုက အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ထိုနေရာသည် အလွန်သေးငယ်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အဆုံးသတ်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

တစ်ဝက်ခန့်ပြိုကျနေသော ခန်းမကြီးတစ်ခုက သူတို့၏ရှေ့တွင် ရှိနေပေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော်လည်း အတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိသော အရာတချို့ ရှိနေခဲ့သည်။

ဤသည်က အချည်းနှီး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့မှု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ဟော်လင်းအာသည် လုံ့လဝီရိယရှိသော ပျားငယ်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ နူးညံ့သောလက်လေးဖြင့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ပျက်စီးနေသော ခန်းမအတွင်း ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်ရှုပ်နေပြီးနောက် သူမသည် နယ်မြေအတွင်းရှိ ကံကောင်းမှုများအားလုံးကို သိမ်းကျုံးယူငင်ပြီး ဖြစ်ပေ၏။

ယခုတစ်ကြိမ် သူမ၏ရရှိမှုများအပေါ် သူမ အလွန်စိတ်ကျေနပ်နေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိသည်အထိပင်။

"ဒါက တကယ့်ကို ကံကောင်းမှုကြီးပဲ...ကျွန်မက အထဲမှာ အဆင့်ခြောက် ဆေးလုံး လေးလုံးနဲ့အတူ အဆင့်ငါးနဲ့ အောက်အဆင့် ဆေးလုံး တော်တော်များများကို တွေ့ခဲ့တယ်..."

"အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်နီးပါးလည်း ရခဲ့တယ်..."

"ဒါ့ပြင် အရည်အသွေး အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ လက်နက်သန့်စင်တာနဲ့ ဆေးဖော်စပ်တာတွေမှာသုံးတဲ့ ပစ္စည်းတချို့လည်း ရှိသေးတယ်..."

သူမသည် အလွန် စိတ်ကြွနေခဲ့ပြီး ရရှိလာသည့်ပစ္စည်းများကို ကျုံးချင်နှင့် ချက်ချင်းခွဲဝေရန် စတင်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်မက ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ... ပြီးတော့ အထဲက အရာအားလုံးကိုလည်း ကျွန်မက ရှာတွေ့ခဲ့တာ..."

"ကျွန်မက ရှင့်ကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပေးမယ်... ရှင့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ ဘာမှ မရှိဘူးမလား..."

ကျုံးချင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါက အလုပ်သိပ်မလုပ်ခဲ့ပါဘူး...ဒီကံကောင်းမှုတွေအားလုံးက မင်းရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ရလာတာပါ...ငါ့ကို ခွဲပေးဖို့ မလိုပါဘူး..."

ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အရင်းအမြစ်များအတွက် ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း ကျောခိုင်းခြင်းနှင့် သားအဖများ ရန်သူဖြစ်သွားခြင်းတို့မှာ ဆန်းကြယ်သောဖြစ်ရပ်များ မဟုတ်ချေ။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဟော်လင်းအာက သူ့အား သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပေးရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းက သူမ၏စိတ်သဘောထား အလွန်မွန်မြတ်ကြောင်း ပြသနေပေ၏။

"အဲ့ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး..."

ဟော်လင်းအာက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့က ကံကောင်းမှုတွေကို အတူတူ ခွဲဝေမယ်လို့ အစကတည်းက သဘောတူထားပြီးသားလေ..."

"ကျွန်မတို့ သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း ခွဲဝေယူကြမယ်..."

"သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက နည်းတယ်လို့ မတွေးနဲ့အုံး..."

"နောက်တစ်ကြိမ် နတ်ဆိုးမြို့တော်ကို အတူတူ စူးစမ်းတဲ့အခါမှာ ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ကြုံလာရင် ကျွန်မတို့ တစ်ဝက်စီ ခွဲယူလို့ရတယ်..."

သူမသည် စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူမ ရရှိလာသော အရင်းအမြစ်များကို သုံးဆယ် ခုနစ်ဆယ် အချိုးဖြင့် တိတိကျကျ ခွဲဝေလိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်များထဲသို့ ထည့်ကာ ကျုံးချင်ထံသို့ တစ်အိတ်ပစ်ပေးလိုက်၏။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဟော်လင်းအာက သူမ၏ဝေစုကို သိမ်းဆည်းပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ...ဒီနေရာက အခွင့်အရေးတွေကတော့ ကုန်သလောက် ရှိသွားပြီ... တခြားနေရာတွေကို ဆက်သွားပြီးတော့ ကျွန်မတို့က အခွင့်အရေးတွေ ရှာရမယ်..."

သူမသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာရန် ကျုံးချင်အား ခေါ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏မျက်နှာအမူအယာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အကြောင်းအရင်းမှာ အဝေးတစ်နေရာတွင် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ အရှိန်ဟုန်ပြင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး အဆုံးမဲ့သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပွင့်အံ့ထွက်လာသောကြောင့်ပင်။

ထိုနတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းကာ အဝေးမှနေ၍ပင် သူမ၏နှလုံးခုန်နှုန်းကို လျှင်မြန်သွားစေသည်။

သူမက ကျုံးချင်ကို ဆွဲခေါ်ပြီး အကြံပေးလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးမြို့တော်မှာ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်...ခြေတစ်လှမ်း မှားတာနဲ့ သေဆုံးပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးရတဲ့ ဘေးဒုက္ခကြီးကို ဖြစ်စေနိုင်တယ်..."

"ဟိုနေရာကို ကြည့်လိုက်အုံး..."

သူမသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော နေရာသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်၏။

"အဲ့ဒီမှာ ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူတွေ တိုက်ခိုက်နေကြတာ သေချာတယ်...နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်မှာ သာမန်လူတွေ ဒုက္ခရောက်ရတယ်လို့ ဆိုကြတယ်..."

"အဲ့လိုကိစ္စမျိုးကြုံလာရင် ကျွန်မတို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး အဝေးကို ပုန်းရှောင်နေတာက အကောင်းဆုံးပဲ..."

သူမသည် သာမန်လူငယ်လေး တစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်သန်ခြင်း၏ အတွေ့အကြုံများကို ကျုံးချင်အား စတင်၍ ဝေမျှလိုက်ပေသည်။

"မဟုတ်ရင်ကတော့ ကျွန်မတို့ သေသွားရင်တောင် ကျွန်မတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို ဘယ်သူကမှ ကောက်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူမ စကားပြောဆိုနေစဉ် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ရှိနေပေ၏။

သို့သော် သူမ စကားပြောဆိုနေစဉ် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။

သူမ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်၌ ကျုံးချင်သည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော နေရာဆီသို့ ငေးမောကြည့်နေသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသည်က သူမကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ သူမ ပြောဆိုခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ဤကောင်လေးက တစ်ခွန်းမျှ မကြားခဲ့သည့်သဘောပင်။

ဤအချိန်၌ ကျုံးချင်၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။

အကြောင်းအရင်းမှာ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများကြားတွင် ရင်းနှီးနေသော အရှိန်အဝါတစ်ရပ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဤသည်က နတ်ဆိုးစစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ ဖြစ်ပေ၏။

သူတို့က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာလား....

သူသည် များစွာစဉ်းစားမနေတော့ဘဲ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော နေရာဆီသို့ ချက်ချင်းပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဟေ့..."

ဟော်လင်းအာက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူမ၏ခြေထောက်ကို ဆောင့်လိုက်သည်။

ဤကောင်လေး၏ခေါင်းသည် အမှန်တကယ်ကို ဤမျှထိ မာကျောနေသလော...

သူမက သူ့အား ထိပ်သီးကျင့်ကြံသူများနှင့် ဝေးဝေးနေရန် ပြောခဲ့သော်လည်း သူကမူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားရန်သာ ခေါင်းမာနေပေ၏။

အချိန်နှစ်စက္ကန့်ခန့် တွေဝေသွားပြီးနောက် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် အံ့ကြိတ်ကာ သူ၏နောက်သို့ လိုက်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ဖူဝမ်နန်းတော်...

စာခြောက်ရုပ်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

လူများအားလုံးသည် အဆုံးအစမဲ့သော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြီးတွင် နစ်မြုပ်နေကြပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သတိမဝင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်၌ ကြက်ပေါက်စတစ်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပေ၏။

သူသည် စာခြောက်ရုပ်အား အလွန်အကျူး ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်နေခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

"ခင်ဗျားက တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာပဲ..."

"ခင်ဗျား ဓားဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့ ပုံစံက ရိုးရှင်းပေမယ့် အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်.."

"ကျွန်တော့်ရဲ့အမြင်အရဆိုရင် ခုဏက ဓားချက် တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် မိုးကောင်းကင်အောက်က နံပါတ်တစ်ဓားလို့ အလွယ်တကူ ခေါ်လို့ရတယ်..."

"ဒီဓားက ပိတ်ဆို့လာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီးတော့ တားဆီးလာတဲ့ နတ်ဆိုးတွေကိုလည်း တကယ်ကြီး သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်တယ်..."

အကယ်၍ ယခင်က စာခြောက်ရုပ်အပေါ် ကြက်ပေါက်စတစ်၏သဘောထားသည် ရိုသေမှုတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်...

ဤသည်က စာခြောက်ရုပ်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားအပေါ် သူ၏ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒကို ပြသခြင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် စာခြောက်ရုပ်အပေါ် အလုံးစုံနှင့်အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်လက်ခံသွားခဲ့လေပြီ။

ဤသည်မှာ သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲမှ လာသော ယုံကြည်လက်ခံမှုမျိုးပင်။

အစ်ကိုကြီး၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နည်းလမ်းများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေ၌ပင်လျှင် လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ စိတ်ကူးယဥ်တွေးတော၍ပင် မရနိုင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

သူ့အတွက် ကြောက်ရွံ့ရိုသေရမည့် အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိနေရာတွင် ကြက်ပေါက်စတစ်၏ အဆုံးမရှိသော ဆက်တိုက်မြှောက်ပင့်ဖားယားမှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဤသည်က စာခြောက်ရုပ်၏ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားစေခဲ့ပြီး သူ အလွန် သဘောကျနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့၏ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအယာများသည် အမျိုးမျိုး ကွဲပြားနေကြ၏။

ရာသီလေးပါးဂိုဏ်း နှင့် ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းမှတပည့်များသည် ကြက်ပေါက်စတစ်၏ စကားများကို မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေး တစ်အုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားလိုကြသည်။

အရေးပါသူတစ်ဦးက တခြားအရေးပါသူတစ်ဦးကို မည်သို့ ဖားယားရမည်အား သင်ပေးနေခြင်းမှာ ပိုက်ဆံပေး၍ပင် သင်ယူ၍မရနိုင်သော သင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

တစ်ကြိမ်သင်ယူပြီးသည်နှင့် ဤသည်က သူတို့ကို ဘဝတသက်လုံး အကျိုးပြုမည်ဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော အကျိုးအမြတ်များကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပေလိမ့်မည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဖူဝမ်နန်းတော် မှ အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏မိဘများ သေဆုံးသွားသည့်အလား ရုပ်ဆိုးသော အမူအယာများ ရှိနေကြ၏။

ယနေ့သည် သူတို့ဘဝ၏ အမှောင်မိုက်ဆုံးနေ့ရက်ပင်။

ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော ဖူဝမ်နန်းတော်...

ထိပ်သီးအင်အားစုကြီး လေးစုအနက်မှ တစ်စုသည် အမှန်တကယ်ကို တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအား ခံလိုက်ရလေပြီ။

သူတို့၏ဂိုဏ်းချုပ် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ဘိုးဘေးလည်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူတို့အား ကူညီရန် ရောက်လာခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးပင်လျှင် သေဆုံးရမည့် ကံကြမ္မာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

နောက်ထပ် သူတို့ကို မည်သို့သော ကံကြမ္မာက စောင့်ကြိုနေမည်နည်း...

သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေချိန်မှာပင်....

စာခြောက်ရုပ်အပေါ် ကြက်ပေါက်စတစ်၏ ချီးမွမ်းမှုများ နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပေ၏။

ပိုင်ဝူရှားနှင့်ကျီးဝူချန်တို့သည် အခွင့်ကောင်းယူပြီး ရှေ့သို့ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

"ကြက်သခင်ကြီး... ဖူဝမ်နန်းတော်က ကျန်နေတဲ့ လူတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ မသိဘူး..."

ကြက်ပေါက်စတစ်သည် သူ၏မျက်လုံးကိုပင် ပင့်ကြည့်ခြင်းမပြုဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့ကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်စမ်း..."

ဤမြင်ကွင်းကို ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာကြသော ကျုံးချင်နှင့်ဟော်လင်းအာတို့ မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်၌ အဝေးရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဟော်လင်းအာ လုံးလုံးလျားလျား ကြက်သေသေသွားသည်။

အကယ်၍ သူမ အမှတ်မမှားပါက ဤနေရာသည် ဖူဝမ်နန်းတော်၏ အဓိက အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်ပေမည်။

ထို့ပြင် ယခုအချိန်၌ ဖူဝမ်နန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် အမှန်တကယ်ကို ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။