အခန်း (၂၁၀၃-၂၁၀၄)

အပိုင်း(၂၁၀၃)

“...”

ပုံရိပ်ယောင် မျက်လုံး ၏ ထိရောက်မှုကို ကြည့်ရင်း ဝေ့ဝူယင် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အင်အား အပြည့်အဝကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သူ လျှော့မတွက်ခဲ့ပေ။ နက်ပစ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ တကယ့် လက်တွေ့အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူကိုယ်တိုင် ရေနစ် စေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

စိတ်က တစ်ခုခုကို အမှန်တရားဟု ထင်မြင်ယူဆလျှင် ခန္ဓာကိုယ်က မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် အန္တရာယ်ပေးတတ်သည့် ဖြစ်စဉ်ကို ဝေ့ဝူယင် ကြားဖူးသော်လည်း ယခုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ ဝိညာဉ်အင်အားကို အစွမ်းကုန် သုံးလိုက်ရသဖြင့် ခဏတာမျှ ပင်ပန်းသွားသော်လည်း သူ၏ ကြယ်တာရာ ပါရဂွန် ခန္ဓာကိုယ် ကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် နာလန်ထူလာခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူယင်က နက်ပစ်ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်သော်လည်း သူ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

သူတော်စင် ခတ်ပရီက နက်ပစ်ကို လာရောက် ကူညီကာ ရွှေရောင်ဒိုင်ခွက်ဖြင့် အကာအကွယ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ နက်ပစ်၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရင်း သူ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

“...”

ခတ်ပရီသည် အလွန် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကာအကွယ်မှာ ဝေ့ဝူယင်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ ဝေ့ဝူယင်က ခတ်ပရီကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခတ်ပရီက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်ဖြင့် ခတ်ပရီ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ရာ ခတ်ပရီမှာ နက်ပစ်ကို ပွေ့ချီလျက် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ခတ်ပရီမှာ ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြု၍ မိုင်ပေါင်း သိန်းချီ ဝေးသော နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူ သူ၏ ပခုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။

‘အဖြူရောင် ကြယ်တာရာ မျိုးစေ့လား...’

ကလေးများ ဆော့ကစားသည့် ဖန်လုံး အရွယ်အစားရှိသော တောက်ပနေသည့် အရာတစ်ခုမှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ကပ်နေသည်။ သူက ၎င်းကို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများ စီးဝင်သွားသဖြင့် ထိုမျိုးစေ့မှာ သုံးဆခန့် ကြီးထွားလာပြီး ပိုမို တောက်ပလာသည်။ သူ ဇွတ်မလုပ်တော့ဘဲ သူ၏ မျက်စိအတတ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း နောက်ကျသွားလေပြီ။

ထိုကြယ်တာရာ မျိုးစေ့မှာ ရွှေရောင် နေမင်းတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေတော့သည်။ ခတ်ပရီမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ ဆယ်ဆခန့် ကြီးထွားလာပြီး သူ၏ ပခုံးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူက လက်ဖြင့် အတင်းခွာရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ လက်မှာ ထိုနေမင်းအတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ဝင်ရောက်သွားကာ သူနှင့် ထိုနေမင်းမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အတိုင်းအဆမရှိသော ထိတ်လန့်မှုက သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

“ဒါ ဘာကြီးလဲ....”

ဝေ့ဝူယင်သည် ခတ်ပရီထံမှ အကြည့်လွှဲကာ သူတော်စင် ခွန်ရှူးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက လက်ဟန်ချိပ်စည်း တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်လေပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် ခွန်ရှူးသည် သူတော်စင် အာမွန်နက်၏ တာဝန်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ လွှဲပြောင်းရယူခဲ့သော်လည်း သူ၏ နိမိတ်ဖတ်ချက်များမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ လှုပ်ရှားမှုများနောက်သို့ မလိုက်နိုင်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် အသုံးမဝင် ဖြစ်နေရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် နက်ပစ်နှင့် ခတ်ပရီတို့ထံမှ အရေးပေါ် သတင်းစကားများကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ နက်ပစ်မှာ ဝိညာဉ်ကွန်ရက်အတွင်း ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေပြီးနောက်... နောက်ထပ် ဆိုသည်မှာ ရှိမလာတော့ပေ။ နက်ပစ်နှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားလေပြီ။

ခတ်ပရီမှာမူ ကြယ်တာရာမျိုးစေ့မှ စတင်ခဲ့သော ကြီးထွားလာသည့် နေမင်းတစ်စင်း၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ နေမင်းကြီး တစ်စင်း မွေးဖွားခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သူ့ကို ပေါင်းစပ်ပစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခံစားချက်မှာ နေထွက်ပိုးကောင် မဟာ နယ်မြေ၏ အုပ်ချုပ်သူအတွက် ရင်းနှီးနေသော ခံစားချက်မျိုးပင်။

“ငါ အကူအညီ လိုတယ်...”

သူသည် နက်ပစ်ထက် ပို၍ တည်ငြိမ်သော်လည်း သူ၏ အခြေအနေမှာ စက္ကန့်၏ သန်းပေါင်းများစွာပုံ တစ်ပုံတိုင်းတွင် ပိုမို ဆိုးရွားလာနေသည်။ ဝေ့ဝူယင်က အကြည့်လွှဲကာ လက်ဟန်ချိပ်စည်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ချိန်မှာပင် ခတ်ပရီ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နေမင်းကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ထိုကြယ်တာရာမျိုးစေ့မှာ အယ်ဖာမူလ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား ၏ အခြေခံသဘောတရားများနှင့် အသုံးချမှုများကို စမ်းသပ်ရာမှ ရရှိလာသော ရလဒ်ဖြစ်ပြီး ဝေ့ဝူယင်က အမျိုးမျိုးသော စွမ်းအင်များနှင့် အမတေများကို လေ့လာပြီးနောက် ဖန်တီးထားသည့် အလွန် နက်နဲလှသော နေမြှုပ်နှံခြင်း အကျဉ်းထောင် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ယန်အလင်းစွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသော ခတ်ပရီမှာ ဤအတတ်ပညာအတွက် အကောင်းဆုံး စမ်းသပ်ကွက် ဖြစ်နေသည်။

“ဒါကို ငါ မတားနိုင်ဘူး...”

ခတ်ပရီသည် တည်ငြိမ်သည့် စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နေမင်းအတွင်းသို့ လုံးဝ နစ်မြုပ်မသွားမီ သူ၏ မဟာမိတ်များထံသို့ သတင်းပို့လိုက်သည်။

သူသည် မနစ်မြုပ်မီ နက်ပစ်ကို မိုင်ပေါင်း သန်းချီဝေးရာသို့ အတင်းတွန်းထုတ်ပေးခဲ့သေးသည်။ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း နေမင်းကြီး၏ လေးလံသော ဖိအားအောက်တွင် စွမ်းအင်ထုတ်သုံးလိုက်တိုင်း ထိုစွမ်းအင်များမှာ နေမင်းကြီးကို ပိုမို ကြီးထွားစေကာ အပူရှိန်နှင့် ဆွဲငင်အားကို ပိုမို ပြင်းထန်စေရုံသာ ရှိတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ခတ်ပရီသည် မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းကျယ်သော နေမင်းကြီး၏ ဗဟိုချက်တွင် လုံးဝ ပိတ်မိသွားတော့သည်။ နေမင်းကြီးမှာ ထပ်မံ မကြီးထွားတော့ဘဲ ဆွဲငင်အားနှင့် နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းများမှာမူ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လာကာ စူးရှတောက်ပလာတော့သည်။

ခတ်ပရီသည် အာကာသ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း နည်းလမ်း လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ ထုတ်သုံးလိုက်သော စွမ်းအင်များမှာ နေမင်းကြီး၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ ခံစားရသော ဖိအားမှာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် အလင်းတန်းများကိုသာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။ သူသည် နေမင်းကြီး၏ အမြုတေ ဖြစ်သွားလေပြီ။

သို့သော် သူသည် ကျရှုံးမှုများမှတစ်ဆင့် အဖြေတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို အတင်းအကျပ် ပိတ်ဆို့ လိုက်တော့သည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းက နေမင်းကြီး၏ ကြီးထွားမှုကို သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားစေသည်။

“ငါ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်ရမယ်... အကူအညီကိုပဲ စောင့်တော့မယ်...”

ခတ်ပရီ ဝိညာဉ်လှုပ်ရှားမှုများအထိ လုံးဝ ပိတ်ဆို့လိုက်သောအခါမှသာ နေမင်းကြီးမှာ လုံးဝ တန့်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် နေမင်းကြီးထံမှ နေမီးတောက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ဟားသွောထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုနေမင်းကြီးမှာ နတ်သက်ကြွေ တိုက်ပွဲကွင်းပြင် ၏ အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သေးငယ်သော နေမင်းတစ်စင်းအဖြစ် နေရာယူကာ အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို သူတော်စင်တစ်ဦး၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများဖြင့် ကောင်းချီးပေးနေတော့သည်။ ခတ်ပရီမှာမူ မိမိကိုယ်ကို ပိတ်ဆို့ထားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများမှာ အလွန် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိပြီး ပြည့်စုံကြောင်းကို ထပ်မံ သတိပြုမိသွားသည်။ ကောင်းကင်စစ်ဝိညာဉ်၏ သတိပေးချက်မှာ မှန်ကန်လှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဥပဒေသများကိုသာ အဓိက အားကိုးနေမည်ဆိုပါက မူလအစနှင့် ဖန်တီးခြင်း စွမ်းအားများအတွင်းသို့ အခြားသော စွမ်းအား ဂုဏ်သတ္တိများကို ထည့်သွင်းနိုင်သည့် ဤအံ့ဩဖွယ် စွမ်းရည်ကို ရှာတွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်း အထက်ဆုံး စွမ်းအားကတော့ ဥပဒေသအော်ရာတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတွေကို သုံးတဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါက သူတော်စင်တွေရဲ့ စွမ်းအားပဲ...”

ဝေ့ဝူယင်က တွေးတောရင်း သူတော်စင် ခွန်ရှူးထံသို့ လက်ကမ်းလိုက်သည်။

ဟားသွောမှာ သူတော်စင် ရှစ်ဦးအဖွဲ့၏ အဓိက ကုသပေးသူနှင့် စွမ်းအင်ပေးဝေသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တည်ရှိမှုမှာ မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့အတွက်မဆို အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် သူမကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲဝင် ကုသပေးသူမျိုးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်အားထက်သန်သွားရသည်။

သူ၏ တပ်မဟာတွင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး မရှိသေးပေ။ သူသည် သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ဟု လူသိများသော ကျန်းဟာရုတကို သူ၏ တပ်မဟာတွင် ကုသရေးတပ်ဖွဲ့၏ အဓိက တပ်မှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ စစ်တပ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ရေရှည်တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းကို များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

ဝေ့ဝူယင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်လိုက်ရာ သူ၏ လက်စွပ်များအတွင်းမှ အယ်ဖာမူလ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား များမှာ ကြည်လင်သော အလင်းတန်းများအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခွန်ရှူးထံသို့ တစ်ခဏချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

“...”

သူတော်စင် ဟားသွောမှာ သူမ၏ မဟာမိတ် သုံးဦး ဆက်တိုက် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားခြင်းကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေရသည်။ ပထမတစ်ဦးမှာ နိမိတ်ဖတ်ချက်များ မှားယွင်းသွားခြင်း၊ ဒုတိယတစ်ဦးမှာ ရေနစ်နေသည်ဟု အော်ဟစ်နေခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး ခတ်ပရီက ဆက်သွယ်မှု ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်မှာ သူမ၏ ဘေးတွင် ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဟားသွောကို ကာကွယ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။

သူတော်စင် ပါခက်မှာ မြေပြင်အောက်သို့ လွှဲပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် ငြိမ်သက်နေသော်လည်း သူမ သေဆုံးခြင်း မရှိဘဲ စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သတိပြုမိသည်။

ခွန်ရှူးက ဟားသွော၏ သတင်းစကားကို ပြန်ကြားလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ညကောင်းကင်ယံ လရောင်ပြန်ဒိုင်ခွက်ကို မင်းဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်... အီမန်တက်... ငါ အဆင်ပြေမှာပါ...”

သူသည် သူ၏ အဖြူရောင် လက်စွပ်ကို ခါယမ်းလိုက်ကာ လရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို အီမန်တက်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။ အီမန်တက်၏ ကောင်းကင်ရတနာမှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသဖြင့် သူက ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က လက်ခုပ်တီးလိုက်ချိန်တွင် ခွန်ရှူးသည် အလွန်အမင်း လေးလံသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု သူ၏ အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်ရှိနေရာမှ တစ်မိုင်ထက် ပို၍ မရွေ့လျားနိုင်ဘဲ ဗဟိုချက်တစ်ခုသို့ အမြဲတမ်း ပြန်လည် ဆွဲငင်ခြင်း ခံနေရသည်။ သူသည် အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး မတွန်းလှန်တော့ပေ။

ဝေ့ဝူယင်က ခွန်ရှူး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ အယ်ဖာ မူလ လျှို့ဝှက်စွမ်းအား များက ခွန်ရှူးကို ဗဟိုပြု၍ တောင်တန်းကြီးများအလား ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုကျောက်တုံးတိုင်းတွင် သန်းပေါင်းများစွာသော လျှို့ဝှက် သင်္ကေတများ ရေးထိုးထားသည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

ကျောက်တုံးကြီးများမှာ ခွန်ရှူး၏ အပေါ်သို့ စုပြုံကျလာကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း ရာချီကျယ်သော ကောင်းကင်ပုလဲ ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ... ...လတစ်စင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က လက်သီးကို ဆုပ်လျက် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

“လဖန်ဆင်းခြင်း အကျဉ်းထောင် နည်းလမ်း”

***

အပိုင်း(၂၁၀၄)

လဖန်ဆင်းခြင်း အကျဉ်းထောင် နည်းလမ်း...

ဤအတတ်ပညာသည် နေမြှုပ်နှံခြင်း အကျဉ်းထောင် နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ၎င်း၏ ဆွဲငင်အားမှာ ဝိညာဉ်အော်ရာ ထုတ်လွှတ်မှုများကို နှောင့်ယှက်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံနှင့် ဝိညာဉ်အတတ်ပညာများကို ကန့်သတ်ပစ်သည်။ အာကာသနှင့် အချိန်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာများကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်သဖြင့် သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိဘဲနှင့် လွတ်မြောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ခွန်ရှူးနှင့် ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက်သွားလေပြီ။ ဤနည်းလမ်းသည် အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ခွဲထုတ်ပစ်ရန် အလွန် ထိရောက်လှပေသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အီမန်တက်သည် သူမ၏ မဟာမိတ်များ ပို့ပေးခဲ့သော လရောင်နှင့် နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းများကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ကောင်းကင်ရတနာ သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် ကိုင်ဆောင်ထားလေပြီ...။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူမ၏ မြင့်တက်လာသော အော်ရာကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩသွားသည်။ ထိုရတနာ သုံးခု၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေပြီး ထိပ်တန်း သူတော်စင်ကြီး တစ်ဦး၏ ဖိအားမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဟူး... ဟူး...

ရုတ်တရက် ဝေ့ဝူယင်သည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွား၏။

ဘုန်း...

ဖျက်ဆီးခြင်း အသံလှိုင်းကြီးတစ်ခုက သူရှိနေသော နေရာသို့ ရိုက်ခတ်လာရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှာ ကြယ်စင်စုများကိုပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

အသံလှိုင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်သည် ယခင်နေရာမှာပင် ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူတော်စင် ရှက်တာစဖင့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှစ်ဦးအနက် လေးဦးမှာ ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်ရာ လေးဦးသာ ကျန်တော့သည်။

ဟားသွော၊ အီမန်တက်၊ ပါခက် နှင့်... ရှက်တာစဖင့်...

ရှက်တာစဖင့်မှာ ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ တိုက်ကွက်ကို မည်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ကွက်မှာ အာကာသ၏ ဒိုင်မန်းရှင်း သုံးခုစလုံးကို ထိမှန်ခဲ့သော်လည်း... သူ လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

“သူက အခြား ဒိုင်မန်းရှင်း ထဲကို ဝင်သွားတာပဲ..”

ဝေ့ဝူယင်မှာ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ အီမန်တက်သည်လည်း သူမ၏ နည်းဗျူဟာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဝေ့ဝူယင်၏ အကြည့်မှာ နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်သွားသည်။ အီမန်တက်၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားကာ သူမ အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

“ဒါတော့ မရဘူးလေ...”

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နဂါး လျှို့ဝှက်စွမ်းအား များကို သူ၏ ညာလက်သီးတွင် စုစည်းလိုက်ကာ လေထုထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သီးမှာ ဟားသွောနှင့် နက်ပစ်ကြားရှိ နေရာလွတ်တစ်ခုကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အီမန်တက်သည် အလင်း၏ အရှိန်ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ သူမ၏ ဒိုင်းလွှားဖြင့် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်သီးချက်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

“အား...”

နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံနှင့်အတူ ဟားသွောသည် အာကာသအတွင်းမှ သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် လွင့်ထွက်လာသည်။ ယခင်နေရာတွင် ရှိနေသော ဟားသွောမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်က သူမ၏ လှည့်ကွက်ကို ချက်ချင်း သိမြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အီမန်တက်မှာမူ ဝေ့ဝူယင်၏ တိုက်ကွက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသော်လည်း တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာ လျော့ပါးမသွားပေ။

ဘုန်း...

ထိုအချိန်တွင် တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် မြည်ဟည်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရှိနေသမျှ သူတော်စင် အားလုံးထက် သာလွန်သော အော်ရာတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကျင်းကြီးအတွင်းမှ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်က ကျင်းနှုတ်ခမ်းကို ကိုင်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အချိန်နှင့် အာကာသအတွင်း အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ နှလုံးသားမှာ ရှားရှားပါးပါး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာတော့သည်။ သူတော်စင် ပါခက်မှာ ကျရှုံးသွားခြင်း မရှိသေးပေ

…

သဲထူထပ်သော ချောက်ကွဲကြီးအတွင်းမှ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဟိန်းဟောက်ကာ နိုးထလာခဲ့သည်။ မြေပြင်ကို အားပြုထောက်ထားသည့် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်ပင် တစ်လောကလုံးရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ခါသွားစေကာ စစ်တလင်းတစ်ခုလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေတော့၏။

“ဟင်...”

သူတော်စင် ရှက်တပ်စဖင့်၊ ဟားသွောနှင့် အီမန်တက်တို့မှာ မှင်သက်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုးနည်း။ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။ ဒါက သူတော်စင် ပါခက်ရဲ့ စွမ်းအားလား။

“ခင်ဗျား ဘယ်တော့ အတည်ပေါက် တိုက်မလဲလို့ ငါ စောင့်နေတာ...”

ဝေ့ဝူယင်က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။ သူသည် မိမိ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းအားများကို စမ်းသပ်ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပါလား။ အစကတည်းက စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားသော ရန်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ ဘာများ ပျော်စရာ ရှိပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ပါခက်ကို အရှက်ရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် အကြိမ်ကြိမ် တွန်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရှင်က ဒါကို တကယ်ပဲ အလိုရှိတာလား”

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသော အသံမှာ တိုးညှင်းသော်လည်း သတိရှိနေသေးသူအားလုံး၏ နား၊ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်အထိ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။ ချောက်ကြီးအတွင်းမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်လာကာ သူမ၏ လက်ကို ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်သွားသည်။ သူမသည် လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်ရာ သဲများကို ဆုပ်ကိုင်မိသွား၏။

ဝုန်း...

သဲများမှာ လေထဲသို့ လွင့်ပျံတက်လာပြီး လေထုကိုယ်တိုင်မှာလည်း ကမ္ဘာဦး အရှိန်အဝါနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းတန်းများကြောင့် အခြေခံအဆင့်အထိ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

“ဒါပေါ့...”

ဝေ့ဝူယင်က တိုက်ရိုက်ပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာပဲ ထားရအောင်... ကျန်တဲ့သူတွေကို ငါ အရင်ရှင်းလိုက်ဦးမယ်၊ ခဏလောက် အဲဒီမှာပဲ နေပေးဦး”

သူ၏ စကားလုံးများမှာ ပေါ့ပါးလွန်းလှသဖြင့် ပါခက်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ ထည့်မတွက်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ထိုစကားကြောင့် ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင် သုံးဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကာ ချက်ချင်းပင် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်က ပြုံးလိုက်ရင်း ကြွက်သားများကို ကျုံ့လိုက်ရာ အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်သီးများမှာ ပိုမို တင်းမာလာသည်။ တိုင်းတာ၍မရသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများမှာ အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအင်များနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းလာတော့သည်။

အလွန် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားသည့် အရှိန်အဝါမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူတို့မှာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။ သူတော်စင် အီမန်တက်သည် သူမကိုယ်တိုင်နှင့် ဟားသွောကို ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာ သုံးခုဖြင့် ဝန်းရံကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဟူး... ဟူး...

သူမ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် နေမင်းတစ်စင်း၊ လမင်းတစ်စင်းနှင့် သစ်သားဂြိုဟ်တစ်လုံးတို့က လှည့်ပတ်နေပြီး အရောင်သုံးမျိုး ရောယှက်နေသော ဥပဒေသ အလင်းတန်း များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ၎င်းသည် ဂလက်ဆီတစ်ခု၏ လည်ပတ်မှုပုံစံအတိုင်း အကာအကွယ် အလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

သူတော်စင် ဟားသွောကလည်း နောက်တွန့်ခြင်းမရှိဘဲ အီမန်တက်၏ ကျင့်စဉ်များအတွက် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ပံ့ပိုးပေးနေတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် အီမန်တက်၏ သစ်သားဒိုင်းမှာ သူတော်စင် ခတ်ပရီနှင့် ခွန်ရှူးတို့၏ ရတနာများကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ဘုံ အလင်း ဥပဒေသနှင့် ဆက်နွှယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်သည် အလင်းဥပဒေသ၏ အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို အသုံးပြုနေသော်လည်း ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာများအပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း သူတော်စင် ရှက်တပ်စဖင့်၏ သဲဝတ်ရုံမှာ ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသ၊ အချိန်၊ မာနစွမ်းအင်နှင့် ဒြပ်ဆွဲအားတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။ ထိုအသံမှာ သဲမှုန်နှစ်ခု ပွတ်တိုက်သံကို အဆပေါင်း ကုဋေကုဋာ ချဲ့ထွင်ထားသကဲ့သို့ နားမခံသာအောင် ရှိလှပေသည်။

သူတော်စင် ရှစ်ဦးအနက် လေးဦးသာလျှင် ဥပဒေသ အပေါ် သာမည အာဏာကို ရရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အီမန်တက်မှာ အလင်းဥပဒေသ၊ ရှက်တပ်စဖင့်မှာ လေဥပဒေသ၊ နက်ပစ်မှာ မြေဥပဒေသ တို့ကို ရရှိထားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်သည် နက်ပစ်ကို အရင်ဆုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤဥပဒေသစွမ်းအားကြောင့်ပင်။

သူတော်စင် ပါခက်မှာမူ... သူမက အလွန် ထူးခြားသူ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ယခင်က ကျန်းကျန့်ဝမ် နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အစွမ်းကုန် မသုံးခဲ့ကြခြင်းမှာ မိမိတို့၏ ဂလက်ဆီကို မဖျက်ဆီးလိုခြင်းနှင့် ရတနာများကို မထိခိုက်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ...

သူတို့ လုံးဝ နောက်မဆုတ်ကြတော့ချေ။