အခန်း (၂၁၀၅-၂၁၀၆)

အပိုင်း(၂၁၀၅)

ဝေ့ဝူယင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစစ်အမှန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများကို နှိုးဆွလိုက်ရာ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်မသွားတော့ဘဲ၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို အခိုင်မာဆုံးသော ခြေနင်းအဖြစ် အသုံးပြုကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လိုက်သည်။ လေထုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှက်တပ်စဖင့်ထံသို့ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ တိုးဝင်သွားတော့၏။

သူ၏ အရှိန်မှာ မည်သူမျှ မမီနိုင်ပေ။ သူတော်စင်များ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်တော့ချေ။ ရှက်တပ်စဖင့်က လေဥပဒေသ ကို အသုံးပြုကာ ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အသံလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်က ဂရုမစိုက်ဘဲ တိုးဝင်သွားသည်။

ယခင်က ဝေ့ဝူယင် အသွင်မပြောင်းမီတွင် ထိုအသံလှိုင်းများက သူ့ကို ဒုက္ခပေးနိုင်သော်လည်း၊ ယခုမူ မက်ဂီ နှင့် အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နဂါး တို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ဆဲလ်များကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအသံလှိုင်းများမှာ သူ၏ အကြေးခွံများကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့သာ လွင့်စဉ်သွားရတော့သည်။

သူသည် အသံလှိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်သည်။

သူ ရပ်မသွားခဲ့ချေ။

ရှက်တပ်စဖင့်၏ စိတ်ထဲတွင် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း ဝေ့ဝူယင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ဝေ့ဝူယင်က ဂလက်ဆီတစ်ခုဖြင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ကို ဝင်တိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံ၊ အရေပြား၊ သွေးနှင့် အရိုးများမှာ တစစီ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရတော့၏။

ရှက်တပ်စဖင့်မှာ နာကျင်စွာပင် မအော်ဟစ်နိုင်မီ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားသည်။ သူ၏ ရွှေညိုရောင် သွေးများမှာ ပန်းထွက်ကုန်ကာ အရိုးများမှာလည်း အက်ကွဲပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှင့် ဆံပင်များပင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီ။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ မှေးမှိန်သွားသော်လည်း အရိုး ပြိုလဲမသွားအောင် အနိုင်နိုင် ထိန်းထားရရှာသည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာမူ သူနှင့် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရပ်နေ၏။ သူသာ အရှိန်ကို မလျှော့ခဲ့ပါက ဤကမ္ဘာလောကကြီးမှာပင် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှ မရှိသော်လည်း အရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များက ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

သူတော်စင် အီမန်တက်နှင့် ဟားသွောတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ဝေ့ဝူယင်က ရှက်တပ်စဖင့်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် အရိုးပေါ် အရေတင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူတို့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နဂါးမျက်ဝန်းများမှာ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာတော့သည်။

“...”

သူတော်စင် အီမန်တက်က အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သူမသည် မည်သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို အလျှော့မပေးလိုသော စိတ်ဓာတ်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတော်စင် ဟားသွောမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ဝေ့ဝူယင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါက သူတို့ထံ တိုးဝင်လာချိန်တွင် သူမသည် သူမ၏ အော်ရာကို ချက်ချင်းပင် ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

“ရှင်က ပါခက်နဲ့ ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိုက်ချင်တာ မဟုတ်လား... ဒါဆို ကျွန်မတို့ကိုသာ ချိပ်ပိတ်လိုက်ပါ”

ဟားသွောသည် ကြောက်လန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အာမွန်နက်၏ အရူးအနှမ်းဖြစ်မှု၊ နက်ပစ်၏ စိတ်ခွန်အားများ ပျက်ပြားမှုနှင့် ရှက်တပ်စဖင့်၏ အရိုးစုသာ ကျန်တော့သော ဘဝတို့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူမမှာ ဝေ့ဝူယင်၏ ရက်စက်မှုကို ထိတ်လန့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အန္တရာယ်ရှိသော သူများကို ပို၍ ရက်စက်စွာ ကိုင်တွယ်တတ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်သည်။ ပါခက်ကိုမူ အစွမ်းကုန် ထွက်ပေါ်လာစေရန် ဆွနေသော်လည်း အခြားသူများကိုမူ ရက်ရက်စက်စက် ရှင်းထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် အီမန်တက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမျှ မပြောဘဲ စွမ်းအားများကိုသာ ဆက်လက် စုစည်းနေသည်။

ဝေ့ဝူယင်က ဟားသွောကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ဟားသွောမှာ ထိုအခါမှပင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။

ဝှစ်...

ဝေ့ဝူယင်သည် လေကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အီမန်တက်၏ အကာအကွယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဟားသွော၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေခဲ့ခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင်က သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ဟားသွော၏ နဖူးအလယ်ကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။ အီမန်တက်မှာ ဝေ့ဝူယင်ကို မျက်ခြေပြတ်သွားသဖြင့် သူမ၏ နောက်ကျောတွင် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိလိုက်ချေ။

ဟားသွောသည် ဝေ့ဝူယင်၏ လက်ညှိုးကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် စိတ်အေးသွားရသည်။

“...”

အီမန်တက် လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ဟားသွော၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေကြီးကဲ့သို့ ညိုမည်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟားသွောသည် ကမ္ဘာလောက၏ ဖုန်မှုန့်နှင့် စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ မြေကြီးအခွံတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် မီတာတစ်ရာခန့်ရှိသော ဂြိုဟ်ဝိုင်းလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေ့ဝူယင်က ထိုဂြိုဟ်လေးကို သူတော်စင် ခတ်ပရီတို့ရှိရာသို့ ပို့ပေးလိုက်တော့သည်။

ယခုအခါတွင် နေ၊ လ၊ ဂြိုဟ် သုံးခုတွဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

သူတော်စင် အီမန်တက်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ အကြည့်က သူမထံသို့ ရောက်လာ၏။

“ရှင်က ပါခက်နဲ့ပဲ တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ဝင်မနှောင့်ယှက်ပါဘူး”

သူမက တိုးညှင်းဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“...”

ဝေ့ဝူယင်၏ အကြည့်မှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲ။

“လော့နင်က ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထိခိုက် မခံစေချင်လောက်ဘူး နော်”

သူမက သူမ၏ ချစ်သူကို အသုံးချကာ အရှက်မရှိ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူမ ကိုင်ဆောင်ထားသော ရတနာ သုံးခုကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

အီမန်တက်မှာ သက်ပြင်းချကာ ရတနာ သုံးခုလုံးကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။

“ရှင်က တကယ့်ကို ပရိယာယ်များတဲ့ လူပဲ”

သူမက မကျေမနပ် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို ရုပ်သိမ်းကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။ ဝိညာဉ်ကွန်ရက်နှင့် ဆက်သွယ်မှုလည်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်မကိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်အင်အားဖြင့် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေစေကာ ရှန့်ထိုလက်စွပ် တစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လော့နင်၏ ချစ်သူဖြစ်သဖြင့် သူမကို အမြဲတမ်း ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေလိုခြင်းကြောင့်ပင်။

ယခုမူ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ ဖြစ်ရာ စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲကြီး စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အလွန် မျှော်လင့်ထားသော တိုက်ပွဲကြီးပင်။

‘အဓိက အာဏာ ရှိတဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲ...’

သူ သိချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

***

အပိုင်း(၂၁၀၆)

အဓိက အာဏာ...

သာမည အာဏာနှင့် စာလုံးတစ်လုံးသာ ကွာခြားသော်လည်း ၎င်းတို့ကြားရှိ ဖြတ်ကျော်၍မရသော ကွာဟချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင် အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

အစကတည်းက ဝေ့ဝူယင်သည် သူတော်စင် ပါခက်ထံမှ အခြားသော သူတော်စင်များနှင့် မတူညီသည့် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။ သူမသည် တမူထူးခြားနေ၏။ သူတော်စင် ရှစ်ဦးစလုံး၏ အခြေခံမှာ လျှို့ဝှက်တာအိုအပေါ်တွင် အတူတူပင် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ကိုင်စွဲထားသော စွမ်းအားများနှင့် ဥပဒေသများမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားကြသည်။

ကျန်းကျန့်ဝမ်နှင့် တိုက်ပွဲကို လေ့လာစဉ်က ဝေ့ဝူယင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိခဲ့သော်လည်း သူမနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ရင်ဆိုင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူမကိုယ်သူမ မရည်ရွယ်ဘဲ ဖော်ပြမိသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဥပဒေသတစ်ခု၏ အဓိက အာဏာ ကို ရရှိထားသော သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင်

သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင် ဖြစ်စေ၊ ထိန်ကျန့်ဝမ်ဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးမှာ သာမည အာဏာ ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတော်စင် နွေဦးကွင်းပြင်ကို လျှို့ဝှက်တာအို၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တက်လှမ်းသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းမှာ သူ စွမ်းအား မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

ဥပဒေသမျိုးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် ၎င်းကို အာဏာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမှာ ဝိညာဉ်ကို အဆင့်များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံသူအား ပိုမိုခိုင်မာသော အခြေခံကို ရရှိစေနိုင်သည်။

“ခင်ဗျား အသင့်ဖြစ်ပြီလား”

ဝေ့ဝူယင်၏ ဝိညာဉ်အင်အားက ဟိန်းဟောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်သက်ကြွေ စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများကြောင့် တုန်ခါနေ၏။ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး အသက်ပေါင်းများစွာကို ခြွေယူခဲ့သည့် ပါခက်၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ သူမသည် ချောက်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်မလာသေးချေ။

ဝေ့ဝူယင်သည် သူတော်စင် ရှက်တပ်စဖင့်၊ ဟားသွောနှင့် အီမန်တက်တို့ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှင်းလင်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူ စိတ်မလောပေ။ ကျန်ရှိသော သူတော်စင် ခုနစ်ဦးစလုံးမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့တွင် အချိန်အလုံအလောက် ရှိနေသည်။

ချောက်ကွဲကြီး၏ အစွန်းမှ လက်တစ်ဖက်က သတ္တုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော သဲများကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

ဝေ့ဝူယင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူ၏ နဂါးအကြေးခွံများကို ရိုက်ခတ်နေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

ဝေ့ဝူယင်ကလည်း သူ၏ ဥပဒေသ အပေါ် သာမည အာဏာ ခြောက်ခုကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုဖိနှိပ်မှုများကို ခုခံလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သာမည အာဏာ ခြောက်ခုမှာ ဤမျှပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို မတွန်းလှန်နိုင်သော်လည်း၊ ဝေ့ဝူယင်၏ ဥပဒေသများမှာ ကွဲထွက်ပြီး ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ထားခြင်းကြောင့် သာမည အာဏာ ၂၄ ခုခန့်၏ အစွမ်းနှင့် ညီမျှနေပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာနေခြင်းပင်။

ဝေ့ဝူယင်က စူးစမ်းလိုသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မဆိုင်းမတွပင် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကျုပ်ရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ချင်လို့ပါ”

သူသည် လုံးဝ မလိမ်ညာဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် အခြားသော သူတော်စင်များမှာ သူ၏ ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ကြတော့ချေ။

အဆင့်တက်လှမ်းပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သာမန် သူတော်စင် ရှစ်ဦး ပေါင်းတိုက်လျှင်ပင် သူနှင့် မယှဉ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများက လျှို့ဝှက်စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် စွမ်းအားများ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ အစစ်အမှန် နဂါးအသွင် မပြောင်းမီကပင် သူတော်စင်များကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သော လက်သီးချက်များကို အလွယ်တကူ ပစ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သက်သေပင်။

“ခင်ဗျားလည်း သိချင်နေမှာပဲ... ကျုပ်သာ ကျုပ်ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားတွေကို မဖုံးကွယ်ထားဘဲ အစွမ်းကုန် သုံးလိုက်ရင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်မလဲ ဆိုတာကိုပေါ့...”

ဝေ့ဝူယင်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

“...”

“ကျုပ်က ခင်ဗျားကို အဲဒီအခွင့်အရေး ပေးချင်တာ၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားလည်း ကျုပ်ကို အခွင့်အရေး ပြန်ပေးပါဦး”

ဝေ့ဝူယင်သည် ပါခက်ရှိရာ ချောက်ကြီးနှင့် မိုင်ရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများက သူ့ကို ရိုက်ခတ်နေဆဲပင်။

ဝှစ်...

သူတော်စင် ပါခက်သည် ချောက်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာရာ ဝေ့ဝူယင်၏ ရင်ခုန်သံမှာ မြန်ဆန်သွားရသည်။ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှိန်အဝါမှာ ဝေ့ဝူယင် မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အမြင့်မားဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရွှေရောင်နတ်ဘုရားမတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရဲရင့်ပြောင်မြောက်လှသော ခြင်္သေ့မတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေ၏။

သူမ၏ အလှအပမှာ အေးစက်လှသော်လည်း ခြင်္သေ့မတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပေသည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ ရွှေရောင်ရှိပြီး ဆံပင်မှာမူ ပို၍ ရင့်သော ရွှေရောင် ဖြစ်သည်။ ခြင်္သေ့မမျက်လုံးကဲ့သို့ မျက်ဝန်းများမှာမူ တောက်ပသော ရွှေရောင်ရှိ၏။ သူမသည် အရပ် ၆ ပေ ၃ လက်မခန့် ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွယ်လျလွန်းခြင်းမရှိဘဲ ကြွက်သားများဖြင့် တောင့်တင်းခိုင်မာနေသည်။

သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ပေါ့ပါးလှပြီး ကျစ်လျစ်ခိုင်မာသော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော အသားအရေနှင့် လိုက်ဖက်လှသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်သည်းများမှာ ရှည်လျားထက်မြက်နေပြီး တောရိုင်းအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

သူမ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း သဲများမှာ သတ္တုကဲ့သို့ မာကျောသွားပြီးနောက် ဖိအားကြောင့် ပြန်လည် အက်ကွဲသွားရသည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်ကို ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ငါသိချင်တဲ့ အဖြေမဟုတ်ဘူး”

ပါခက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အော်...”

ဝေ့ဝူယင်သည် သူမကို လေးစားမိသွားသဖြင့် စကား ဆက်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ အချိန်ဆွဲနေခြင်းလား၊ တကယ်ပဲ သိချင်နေခြင်းလား ဆိုသည်မှာမူ သူမသာ သိပေလိမ့်မည်။

သူတော်စင် ပါခက်သည် အခြားသူများမှာ သတိလစ်နေခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်ပင်ခံထားရခြင်းကြောင့် ဤစကားများကို မကြားနိုင်ကြောင်း သိထားသည်။

“ဘာဖြစ်လို့ ရှင့်ရဲ့ အရုပ် ကျန်းကျန့်ဝမ်ကို သုံးပြီး အဲဒီ ရတနာတွေ၊ အရင်းအမြစ်တွေ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာလဲ”

“...”

သူမ၏ စကားမှာ အခြားသူများကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်ကမူ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

“ကျုပ် လုပ်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ”

ဝေ့ဝူယင်က ဝန်ခံခြင်းလည်း မပြု၊ ငြင်းဆိုခြင်းလည်း မလုပ်ချေ။

“...”

ပါခက်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။ အခြားသူများနှင့် ခြားနားစွာပင် သူမသည် ဝေ့ဝူယင်အပေါ် အမြဲ သံသယရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ ဟင်းလင်းပြင် ဖုံးကွယ်ခြင်း စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်တွင်မူ ထိုခိုးယူမှုကြီးနောက်ကွယ်တွင် ဝေ့ဝူယင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သူမ ပို၍ သေချာသွားပုံရသည်။

သို့သော် သူတော်စင် အာမွန်နက်က ရတနာများ ပျက်စီးသွားပြီဟု အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုထားသဖြင့် ဝေ့ဝူယင်အနေဖြင့် ဤမျှ အလုပ်ရှုပ်ခံကာ ဘာကြောင့် လုပ်ဆောင်ရသနည်း ဆိုသည်မှာမူ သူတို့အတွက် ပဟေဠိ ဖြစ်နေဆဲပင်။ ထို့ပြင် ဤအာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ် ရှန့်ထိုမှာ လျှို့ဝှက် ကြယ်တာရာ အဆင့်၌သာ ရှိသေးသည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

ထိုမျှမက သူသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေသဖြင့် သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေရသည်။

“ခင်ဗျား အကူအညီ လိုသလား...”

ဝေ့ဝူယင်က မေးလိုက်သည်။ ပါခက်၏ အရှိန်အဝါမှာ တည်ငြိမ်မလာသေးသောကြောင့်ပင်။

ပါခက်က ဝေ့ဝူယင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သတ္တုဥပဒေသ၏ အဓိက အာဏာများ လွှမ်းခြုံထားသော သူမ၏ လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ ပုံမှန်ထက် ၁၆ ဆ ပိုမို လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော်လည်း သူမကမူ တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ရှိနေဆဲပင်။

ဥပဒေသများကို အသုံးပြုရန် ဝိညာဉ်အင်အား လိုအပ်သဖြင့် အစစ်အမှန် ဝိညာဉ် နိုးကြားလာသော သူတော်စင်များသာ ဥပဒေသစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ ပါခက်မှာ အစစ်အမှန် သူတော်စင် အဆင့်သာ ရှိသေးပြီး ဝိညာဉ်ကို မနှိုးဆွရသေးသဖြင့် အဓိက အာဏာကို သုံးစွဲရသည်မှာ ငရဲကျသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှပေသည်။ သူမသည် မိမိ၏ ကိုယ်တွင်း အနှစ်သာရ စွမ်းအင်များကို သုံးစွဲကာ ဤစွမ်းအားကို ထိန်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် သွန်းလောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒီပုံစံကို ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ကြာကြာ ထိန်းထားနိုင်မှာလဲ”

ဝေ့ဝူယင်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှ မလုပ်ဘဲဆိုရင် နှစ်မိနစ်... တိုက်ပွဲဝင်မယ်ဆိုရင်တော့... ခုနစ်စက္ကန့်ပေါ့”

ပါခက်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

“...”

ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားနိုင်ကြောင်း ဝေ့ဝူယင် သိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ကျန်းကျန့်ဝမ်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဤစွမ်းအားကို မသုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ရင်းနှီးရမည့်အရာမှာ ကြီးမားလွန်းလှသည်။

“ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကြိုက်သာ တိုက်ခိုက်ပါ... ခင်ဗျားကို ကျုပ် အသေမခံစေရဘူးလို့ ကတိပေးတယ်”

ဝေ့ဝူယင်က သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ပါခက်သည် သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် ဝေ့ဝူယင်ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ရှင် သေသွားနိုင်တယ်နော်”

ဝေ့ဝူယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဥပဒေသတစ်ခု၏ အဓိက အာဏာမှာ ရိုးရှင်းသည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ အတူတူ သေကြတာပေါ့”

ပါခက်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းများတွင် ရယ်မောသံများ ပါဝင်လာသည်။ ဝေ့ဝူယင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွား၏။ သူတော်စင် ရှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူတော်စင် အီမန်တက်ထက် ပါခက်က ပို၍သာလွန်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာကျလာကာ သဲမှုန်တိုင်းမှာ သတ္တုကဲ့သို့ တောက်ပလာတော့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်များမှာ လေပြင်းများကြားတွင် လွင့်ပျံနေ၏။

သူမသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက ကောင်းကင်ကို ခွင်းကာ မြေပြင်ကို လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်များမှာ နိုးကြားလာ၏။

သို့သော် သူ ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားချေ။ သူသည် လက်သီးကို အသင့်ပြင်ကာ အချိန်နှင့် အာကာသမှာ သူ့အတွက် အတားအဆီး မဟုတ်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ သူ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သောအခါ အချိန်နှင့် အာကာသတို့မှာ လိမ်တွန့်သွားတော့သည်။

သူတော်စင် ပါခက်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ခြင်္သေ့မတစ်ကောင် ခုန်အုပ်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဝေ့ဝူယင်မှာလည်း ဘာမျှ ချန်မထားတော့ချေ။ သူသည် ဥပဒေသများ သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်များကို မသုံးဘဲ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခွန်အားအားလုံးကို လက်သီးတစ်ချက်အတွင်း စုစည်းကာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းရှိ ခရာတိုမှာလည်း အတိုင်းအထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ခါနေတော့သည်။

ဘုန်း...