အခန်း (၂၁၁၁-၂၁၁၂)

အပိုင်း(၂၁၁၁)

ခြေချခြင်း...

ဤစကားလုံးမှာ လျှို့ဝှက်တာအို၏ ခက်ခဲလှသော လမ်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သေမျိုးဘဝမှ လျှို့ဝှက် အဆင့်သို့ မြင့်တင်ခြင်း၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတို့၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သည့် အယူအဆများကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် တိုင်းတာ၍မရအောင် နက်ရှိုင်းလှသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။

သေမျိုးတစ်ဦးအနေဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဒြပ်စင်စွမ်းအင်၊ ယင်၊ ယန်၊ ဖန်တီးခြင်း၊ တည်မြဲခြင်း၊ မန်နာ၊ အသိစိတ်၊ အလင်း၊ အပူ၊ အာကာသ၊ အချိန်၊ မြေဆွဲအား၊ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များ၊ သက်ရှိနှင့် စည်းလုံးခြင်း စသည့် လောက၏ အခြေခံ ဥပဒေသများကိုသာ နားလည်ကြသည်။ အာဏာရှင်တစ်ဦး အနေဖြင့်မူ ထိုဥပဒေသတစ်ခုချင်းစီ၏ အဆင့်မြင့် သဘောတရားများကို နားလည်ရုံမျှမက အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ လိမ်ရှုံ့ခြင်းနှင့် ပြောင်းလဲခြင်းတို့ကိုပါ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလာကြသည်။

ယင်း၏ ထင်ရှားသော သာဓကများမှာ အချိန်၏ စီးဆင်းမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သည့် လောကီမျက်လုံး စွမ်းရည်နှင့် နတ်ဆိုး အာဏာရှင်၏ စိတ်ဆန္ဒမှ ပေါက်ဖွားလာသော သက်ရှိများကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သေမျိုးတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ကာ တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော အလားအလာများကို အသုံးချခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည် အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင်၏ လူသားသွင်ပြင်ကို အမြဲတမ်း အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ နဂါးတစ်ကောင်၏ လက္ခဏာများကို တုပရန်အတွက် သူ၏ အသား၊ အရိုးနှင့် ကလီစာများကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲထားသည့် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူ၏ မူလသွေးမျိုးဆက်ပေါ်တွင် နဂါးသွေးမျိုးဆက်ကို ယာယီ ထပ်ဆင့်လိုက်ခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူသည် ရှို့ရန် များကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်နှင့် တူသော ပုံစံမျိုး အမြဲတမ်း ဖြစ်မနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီအမှတ်အသားသည် ထိုထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက်၏ အမတေကို ထိန်းချုပ်ပေးထားပြီး သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆဲလ်များကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ စွမ်းအင်များ မလုံလောက်တော့သည့်အခါတွင်မူ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဤဒဏ္ဍာရီအမှတ်အသား၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့်ပင် ဝေ့ဝူယင်နှင့် ရွှယ်ယီဖေးတို့မှာ ရှို့ရန်များနှင့် ကွဲပြားနေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အား "မျိုးစပ်" များဟု သတ်မှတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းလွဲမှု ဖြစ်ပေါ်ပါက အစစ်အမှန် နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နည်းလမ်းအရ လူတစ်ဝက် နဂါးတစ်ဝက် အဖြစ်သို့ အပြီးတိုင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိလေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဟင်းလင်းပြင်တာအို ၏ ဥပဒေသများ ပေါင်းစပ်ထားသော ထိုသွေးမျိုးဆက်သည် လျှို့ဝှက် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် နဂါးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း၏ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပင်...။

အစစ်အမှန် နဂါး ခြေချခြင်း...

ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးနှင့် တူလှသော သူတော်စင် ပါခက်၏ ရွှေရောင်ပုံရိပ်သည် တိတ်ဆိတ်ပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိလှသော ကမ္ဘာဦး ဖိအားအောက်တွင် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရွှေရောင်အတိ ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်ဆန်များမှာမူ သိသိသာသာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင် မယုံကြည်နိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်သတ္တုစွမ်းအားများ ပြည့်လျှံနေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှေ့မှ ပုံရိပ်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

၎င်းမှာ ၁၃ ပေခန့် မြင့်မားသည်။ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသော အချိုးကျ အကြေးခွံများမှာ ထက်မြက်လှပြီး ခိုင်မာလှသော အပြင်ဘက် အရိုးစု အကာအကွယ်တစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ အရေပြားအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ ထိုမီးခိုးရောင် အကြေးခွံများ၏ ကြားတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသည်။

ကောင်းကင်တိုင်ကြီးကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အလင်း၏ အရှိန်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြေးနိုင်မည့် သန်မာသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်နှင့် ကြယ်တာရာများကိုပင် မနိုင်မည့် သန်မာလှသော လက်မောင်းတစ်စုံ... သူ၏ နားထင်အထက်တွင်မူ စကြဝဠာတစ်ခု၏ ဖြစ်တည်မှုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းလှသော နဂါးဦးချိုနှစ်ချောင်းမှာ ၁၃ လက်မခန့် ရှည်လျားစွာ ပေါက်နေသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားများ၏ အကြည့်ကဲ့သို့ စူးရှလှပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိသော အစစ်အမှန် နဂါးမျက်ဝန်းများ...

ထိုမျက်ဝန်းများ၏ စူးစိုက်မှုမှာ လက်တွေ့လောကကိုပင် လိမ်ရှုံ့စေနိုင်ပြီး စကြဝဠာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ရသည်။ ငွေရောင်မှာ ထိုမျက်ဝန်းအတွင်း၌ ထင်ရှားစွာ တောက်ပနေပြီး အထွတ်အထိပ် ဖန်တီးခြင်း စိတ်ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ ခြေထောက်များမှာ အာကာသနှင့် အချိန်ကို ခိုင်မာသော မြေပြင်ကဲ့သို့ နင်းခြေထားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် ငွေရောင် နှုတ်ခမ်းမွေးကဲ့သို့သော အမျှင်တန်းလေးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ဟင်းလင်းပြင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ပင်။ သူ လက်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် လှိုင်းတွန့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အလင်းကို လိမ်ရှုံ့စေကာ မာနာများကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ နောက်ကျောတွင် အတောင်ပံလေးခု ရှိနေသည်။

အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတောင်ပံ လေးခု...

၎င်းတို့မှာ ၁၃ မိုင်ခန့်သာ ရှည်လျားသော်လည်း နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ပင်။ ထိုအတောင်ပံများကို တစ်ချက်ခတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူသည် မည်သည့်နေရာသို့မဆို ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ပါခက်၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး ပေါ်လာသော စကားလုံးမှာ "အန္တရာယ်ရှိသည်" ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှူသံများမှာလည်း စိပ်လာခဲ့သည်။ သူမ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ချေ။ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခေါ်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သတ္တုဥပဒေသ၏ စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသော သူမ၏ ဆဲလ်များသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါလာခဲ့သည်။

သူမ၏ အသက်ကို ရင်းရမည်ဆိုလျှင်ပင်...

ဤသည်မှာ သူမ၏ ဘဝနောက်ဆုံး စက္ကန့်အနည်းငယ် ဖြစ်နေလျှင်ပင်...

သူမ... တိုက်ခိုက်ချင်သည်။

သူမသည် သူမ၏ အမြင့်မားဆုံးသော စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ တောက်ပလှပသော ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာမှ ကြွက်သားများမှာ တင်းမာသွားပြီးနောက် စတင် လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။

ဟူး...

ပါခက်သည် သူမ၏ အဓိက အာဏာကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာက လက်ခံနိုင်သော အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်သတ္တုရောင်စဉ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ရုံမျှမက သူမ၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့သည် သူတော်စင် ပါခက်ကို အံ့ဩမှုနှင့်အတူ လေးစားမှုဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူ၏ လက်ရှိပုံစံမှာ မမြင်ရသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး၊ အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင်၏ လက္ခဏာများကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နဂါး ခြေချခြင်း၏ ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူသည် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ ဤမျှလောက် အင်အားကြီးသည်ဟု မခံစားခဲ့ဖူးပေ။

၎င်းတို့သည် အစစ်အမှန် နဂါးတစ်ကောင်၏ အဆင့်မြင့်စွမ်းအားကို ရရှိရုံမျှမက အရာအားလုံး ဖန်တီးချိန်ကတည်းက ရှိခဲ့သော မက်ဂီတို့၏ ဗီဇစွမ်းအားများကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်တာအို၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ချေပြီ။

"ငါတို့ နိုင်နိုင်တယ်"

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့၏ အသံမှာ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ထိုနှစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

အိုရီ၊ ဘုရင်နှင့် ဧဒင်တို့သည်လည်း ခရာတိုအား သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ပေးအပ်ထားကြသည်။ မသိစိတ်အရ ၎င်းတို့သည် ခရာတို၏ လျှို့ဝှက်အမြုတေနှင့် ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ကြပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ဟင်းလင်းပြင် နဂါး လျှို့ဝှက်အင်အားများနှင့် သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနေကြသည်။ လျှို့ဝှက်အမြုတေ လေးခုလုံး၏ စွမ်းအားများကိုသာ အသုံးမပြုပါက ဤဆင့်ကဲမြင့်တင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝေ့ဝူယင်သည် အစစ်အမှန် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သူတော်စင် ပါခက်မှာမူ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ တောရိုင်းစိတ်ဓာတ်ကို ပေါက်ကွဲထွက်စေလိုက်သည်။ သူမသည် ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့၏ လွှမ်းမိုးထားသော နဂါးဖိအားကို မကြောက်မရွံ့ ဖြတ်ကျော်ကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော လက်သည်းချက်များဖြင့် ရိုက်နှက်တော့သည်။

ဝေ့ဝူယင်သည်လည်း ယခင်ကကဲ့သို့ ငြိမ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် မရှိနိုင်သော မြန်ဆန်လှသည့် အရှိန်အဟုန်များကို ပြသနေကြသည်။ သူတော်စင် ပါခက်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်နေပါက ဝေ့ဝူယင်၏ လက်သီးချက်များမှာ အချိန်နှင့် အာကာသကို ကျော်လွန်ကာ သူမ၏ လက်သည်းများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် တယ်လီပို့ လုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

အမှန်စင်စစ် ဝေ့ဝူယင်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်သီးပစ်လွှတ်တိုင်း တယ်လီပို့ လုပ်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ပါခက်ကမူ ၎င်းကို ကောင်းစွာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေသည်။ သူမ၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ နဂါးမျက်ဝန်းများမှာ ငွေရောင်အတိ တောက်ပလာပြီး သူ၏ အတောင်ပံလေးခုကို တစ်ချက်ခတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။ သူသည် မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တာဝေး တိုက်စစ်တစ်ခုကို ဆင်နွှဲရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် ပါခက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာဖြင့် သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက လက်သည်းဖြင့် ကုတ်သည်။ ကန်သည်။ လှည့်ပတ်သည်။

သူက လက်သီးဖြင့် ထိုးသည်။ လက်သည်းဖြင့် ပြန်ကုတ်သည်။ လှန်တိုက်သည်။

သူတို့သည် နတ်သက်ကြွေ စစ်တလင်း တစ်ခုလုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပေါ်လာလိုက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို မခံရသော နေရာဟူ၍ မရှိတော့ပေ။ မူလ အာဏာရှင်များနှင့် သတိလစ်နေသော သူတော်စင်များကိုမူ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များက အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးထားကြသည်။

ဝေ့ဝူယင်က သူတို့ကို အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ပါခက်ကမူ သူမ၏ မပြည့်စုံသော ကောင်းကင်နယ်မြေဖြင့် သူတို့ကို အက်ကွဲရာများမှတစ်ဆင့် အတင်းအကျပ် အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

စစ်တလင်း၏ သဲကန္တာရ မြေပြင်မှာ မရှိတော့ဘဲ ထိုနေရာတွင် အာကာသဝဲဂယက်များ၊ အချိန်ဝဲဂယက်များနှင့် ရွှေစင်တောင်တန်းများသာ အစားထိုး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤနေရာမှာ တစ်ချိန်က အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားများ ရှိခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လျှို့ဝှက်အာဏာရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကြောင့် ဆိုးဝါးစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

မည်သည့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် မဆို ဤအချက်ကို သိရှိပါက ဤမျှလောက် ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေကို ယုံကြည်နိုင်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်မဟုတ်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် သူတော်စင် ပါခက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အင်အားပင် ဖြစ်သည်.

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့သည်လည်း အဂ္ဂိရတ် တာအိုနှင့် မကြုံစဖူးသော အခြေခံများကြောင့် အစွမ်းကုန် မြင့်တက်နေသော ရှေးဟောင်း သွေးမျိုးဆက်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ နည်းစနစ်များနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေး၏ အစစ်အမှန်ဆုံးသော ပုံစံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့မှာ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူယင်၏ အကြေးခွံများမှာ ခံစစ်ပြင်ထားသော်လည်း အက်ကွဲနေသည်။ သူတော်စင် ပါခက်၏ ရွှေရောင်အရေပြားတွင်လည်း အက်ကွဲရာများ ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ရောင်စဉ်များ ယိုစီးကျနေသည်။ သို့သော် သူမ၏ ကြမ်းကြုတ်လှသော မျက်နှာပြင်တွင်မူ သူမ၏ အစစ်အမှန် ဝိညာဉ်မှ လာသော စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့သည်လည်း ပြုံးနေကြပြီး အာကာသဒိုင်မန်းရှင်းများနှင့် အချိန်၏ စီးဆင်းမှုကိုပါ တုန်ခါစေနိုင်သည့် လက်သီးချက်များကို ပစ်လွှတ်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအား အကန့်အသတ်ကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော လမ်းစဉ်ပင် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပင် အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ရပေဦးမည်...။

***

အပိုင်း(၂၁၁၂)

တိုက်ပွဲ၏ အဋ္ဌမမြောက် စက္ကန့်...

သူတော်စင် ပါခက်သည် သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ အမတေများ ပျက်စီးနေသော်လည်း ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်အရှိန်အဝါများနှင့် ပေါင်းစည်းကာ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေချေပြီ။ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်ရွှေရောင်နတ်ဘုရားမပင်...။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝေ့ဝူယင်နှင့် ခရာတိုတို့က စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

သူတော်စင် ပါခက်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်သွားသော်လည်း သူမသည် စကားမပြောနိုင်တော့သလို သူမ၏ သိစိတ်ပင်လယ်နှင့်လည်း ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်မှာ ကောင်းကင်အမတေများ ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်သတ္တုဥပဒေသနယ်မြေ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထုတ်ဖော်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့သော်... ဤသည်မှာ သူမ၏ အားအကောင်းဆုံး အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ အချို့သော အထွတ်အထိပ် သူတော်စင်များသည်ပင် ဤအခြေအနေရှိ သူမကို တိုက်ခိုက်ရန် ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

ဝေ့ဝူယင်၏ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အတောင်ပံလေးခုမှာ ဖြန့်ကားသွားပြီး နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်သီးချက်အတွင်း၌ ကြယ်ပေါင်း သန်းချီ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အင်အားမျိုး ပါဝင်နေပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော အာကာသ၏ အလေးချိန်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းကင်ဟင်းလင်းပြင် ... အနန္တလက်သီး"

ရိုးရှင်းသော်လည်း အမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှသော စွမ်းရည်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူတော်စင် ပါခက်သည် အဆုံးမဲ့ ဖိအားများအောက်တွင် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ကောင်းကင်နယ်ပယ်မှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ အင်အားမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ အလေးချိန်နှင့် ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များကို ဖန်တီးနိုင်သည့် အကြေးခွံများ ပါဝင်သော လက်သီးတစ်ချက် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

“...”

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံ သို့မဟုတ် နယ်မြေတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားမှုမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သူမ၏ ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရွှေရောင်ဖုန်မှုန့်ပေါင်း ကုဋေကုဋာအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။

သို့သော်... သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ထိုလက်သီးချက် ကျရောက်သွားချိန်တွင် သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများမှာမူ မယိုင်လဲသော၊ ကျေနပ်အားရလှသော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေဆဲဖြစ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ တောရိုင်းအပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။

…

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများကြားမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပန်းထွက်နေသည့် ကမ္ဘာတစ်ခု...

မြင်ကွင်းတစ်ဆုံးရှိ မြေပြင်များအားလုံးသည် တောက်ပပြောင်လက်နေသော ရွှေစင်ရောင် သတ္တုအလွှာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အသားချင်းရိုက်ခတ်သံ...၊ သတ္တုနှင့် အကြေးခွံများ ထိတွေ့သံများနှင့်အတူ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ဝိညာဉ်နှစ်ခု၏ မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ပွဲက ပေးစွမ်းသည့် လွတ်လပ်မှု ခံစားချက်...။

ရုတ်တရက် ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း...

သို့သော် ၎င်းမှာ မကျေနပ်စရာ သို့မဟုတ် မထိုက်တန်သော ရှုံးနိမ့်မှုမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"ဟူး"

ပြင်းထန်လှသော အသက်ရှူသွင်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ လက်တွေ့လောကကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ပါခက်သည် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အထက်သို့ အနည်းငယ် ရုန်းကြွလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နိုးကြားခြင်း၊ သက်ရှိထင်ရှားရှိခြင်းနှင့် သိရှိနားလည်ခြင်း ခံစားချက်များက သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာကာ ဝေဝါးနေသော အသိစိတ်ကို နှိုးဆော်လိုက်သည်။

သူမ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ နူးညံ့သောအရှိန်အဝါရှိသော ကျောက်တုံးတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နွေးထွေးသော အဖြူရောင်အလင်းတန်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကြွယ်ဝလှသော ဆေးနံ့နှင့်အတူ အလွန်မွှေးပျံ့လှသော ပန်းရနံ့များက သူမ၏ အာရုံခံစားမှုများကို နှိုးဆွပေးနေသည်။

‘ငါ အသက်ရှင်နေတာလား...’

လတ်တလော မှတ်ဉာဏ်များက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။ အဆုတ်အတွင်းမှ လေပူများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရင်း ကြွတက်လာသော သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားပြီး အရေပြားပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော ချွေးခြောက်များ၏ ခံစားချက်ကိုလည်း သိရှိလာသည်။ သူမ နောက်ဆုံး မှတ်မိလိုက်သည်မှာ စကြဝဠာနှင့် အဆုံးမဲ့ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဘာမှမညှာမတာ ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင်။

သူမ သေခြင်းတရားကို မှတ်မိနေသည်။

"နိုးလာပြီလား မိန်းကလေးပါခက်..."

တည်ငြိမ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်ခုက ပါခက်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ သူမတွင် ရှိသမျှ အင်အားအနည်းငယ်ဖြင့် မျက်လုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှန့်ထို အီမန်တက် ထက်ပင် ပိုမိုလှပနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှနတ်ဘုရားမတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရေဆေးကန်နှင့် အဝတ်စုတ်များ တင်ထားသော စားပွဲငယ်လေးဘေးရှိ သစ်သားကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးငယ်၏ ရုပ်သွင်မှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပလှသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စင်ကြယ်သောအလင်းများ ရှိနေပြီး လှပသော ညတာကိုပင် အရှုံးပေးရမည့် နက်မှောင်သော ဆံကေသာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပိုင်းအစတစ်ခုအဖြစ်မှ ဝေ့ဝူယင်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော ဝေ့ရှောင်ထျန်းပင် ဖြစ်သည်။

ပါခက်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အင်အားတစ်စက်မျှ မရှိတော့သည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ကို အမြန်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူမ၏ ထူးကဲသော ခွန်အားများကို မသုံးနိုင်တော့သလို တစ်ခါက ကျယ်ပြောလှသော လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် ရင်းမြစ်ကိုလည်း ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အမတေ အားလုံး ကင်းမဲ့နေချေပြီ။

"ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

သူမ အားနည်းစွာ မေးလိုက်သည်။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းများကြောင့် ရရှိထားသည့် ပါခက်၏ သွယ်လျပြီး သန်မာလှပသော ကိုယ်ခန္ဓာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အဝတ်စုတ်အသစ်တစ်ခုကို ယူကာ ဆေးရည်ထဲသို့ နှစ်လိုက်သည်။

"မိန်းကလေး ပါခက်... ရှင်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်ဖြစ်တဲ့ မူလအာရုဏ်ဦးနန်းတော်ထဲမှာ ရောက်နေတာပါ... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နယ်မြေထဲက စစ်မှန်တဲ့ နန်းတော်တော့ မဟုတ်ပေမဲ့ အဲဒီထက် မနိမ့်ကျဘူးလို့ သိရပါတယ်"

"..."

ပါခက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူမ အသက်ရှင်နေပြီး မူလအာရုဏ်ဦးနန်းတော်ထဲတွင် ရောက်နေသည်လား။ အရှင်မင်းကြီး ဆိုသည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း မေးနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အာရုဏ်ဦး အဂ္ဂိရတ်ရှန့်ထိုနှင့် အာရုဏ်ဦး အာဏာရှင် ဧကရာဇ် ဝေ့ဝူယင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူ ရှိဦးမည်နည်း။

‘သူ ကတိတည်သားပဲ...’

ပါခက်သည် သူမ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားများဖြင့် ဖြည့်သွင်းကာ သတ္တုဥပဒေသ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီးနောက် ဝေ့ဝူယင်က သူမကို တကယ် ကယ်တင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က သူမသည် လုံးဝကို လွန်ကဲသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် စိုစွတ်နေသော အဝတ်စုတ်ဖြင့် ပါခက်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ချွေးများကို ဂရုတစိုက် သုတ်ပေးနေသည်။ ထို့နောက် ခြောက်သွေ့သော အဝတ်ဖြင့် ပြန်သုတ်ပေးရာ ခဏအကြာတွင် သူမ၏ အရေပြားမှာ ကျန်းမာသော အနေအထားဖြင့် ပြန်လည် တောက်ပလာသည်။ ဝေ့ရှောင်ထျန်းသည် ပါခက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သွားသည်အထိ မကျန်းမာသော လူအိုကြီးတစ်ဦးကို ပြုစုနေသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ပေးနေလေသည်။

"ငါတို့ ရှုံးသွားပြီ"

သူမ၏ အားနည်းနေသော အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသည်။ သူမသည် ဝေ့ရှောင်ထျန်းက သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ခုလုံးကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနေသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ခံယူနေ၏။ ရှက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် အရှက်ရခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လက်ရှိအခြေအနေကို လက်မခံနိုင်လောက်အောင် အားမနည်းလှပေ။ ထို့ပြင် ဝေ့ဝူယင် ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးနေသည်ထက်စာလျှင် ဤသည်မှာ ပို၍ အဆင်ပြေလှသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ရှုံးသွားပါပြီ"

ဝေ့ရှောင်ထျန်းက နူးညံ့စွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။

ပါခက်၏ ညာလက်မှာ တုန်ယင်လာပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာမှ ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူတို့ အလှည့်စား ခံလိုက်ရခြင်းပင်။

အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း ဝေ့ဝူယင်သည် သူတို့ကို ထောင့်ပိတ်မိသည်အထိ တစ်ဆင့်ချင်း စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုတိုင်းမှာ တွက်ချက်ထားပြီးသားဖြစ်ကာ သူ ထုတ်ပြခဲ့သော စိတ်ခံစားချက်တိုင်းမှာလည်း သူ၏ အကွက်ထဲ ဆွဲသွင်းရန်အတွက် လုပ်ကြံဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အမည်မဲ့ ဂလက်ဆီ... အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့လေပြီ။

သို့သော်လည်း သူမအနေဖြင့် လှည့်စားခံရမှုအပေါ် မုန်းတီးခြင်း သို့မဟုတ် နာကျည်းခြင်းများ မရှိပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်မဲ့ဂလက်ဆီ၏ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေချင်နေခဲ့၍ ဖြစ်နိုင်သည်။ အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် မရှိဘဲ သူတော်စင် ရှစ်ဦး၏ မတူညီသော သဘောထားများက ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို မရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူမသည် သန်မာသော်လည်း အခြား သူတော်စင်များကို အတင်းအကျပ် အညံ့ခံခိုင်းရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ခေါင်းမာပြီး ရည်မှန်းချက် မြင့်မားလွန်းသဖြင့် အလွယ်တကူ အညံ့ခံမည် မဟုတ်ကြပေ။ ယခင်က အခြေအနေမှာ သူတို့အတွက် အကျိုးရှိနေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲရမည်နည်း။

ယခုမူ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ သူတို့ ကြိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ မကြိုက်သည်ဖြစ်စေ... အရာအားလုံး ပြောင်းလဲတော့မည်။

သူမ ခေါင်းကို ခက်ခဲစွာ လှည့်လိုက်ရင်း ခေါင်းအုံး၏ နူးညံ့မှုနှင့် အေးမြမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထူးဆန်းသည်က သူမ စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ စူးစမ်းချင်စိတ်သာ ပေါ်နေခြင်းပင်။ အနာဂတ်တွင် မည်သည့် အရာများ ဖြစ်လာမည်နည်း။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူမ ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိတော့ပေ။

***