ဝူရှန်း လက်ဝါး

"..."

ရွှမ်ချင်းကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ၏ အသက်စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းပေးထားသော နောက်ဆုံးလက်ကျန် ခရောင်းရောင်ဟုန်မုန့်ချီ ကို ဂိုဏ်းချုပ်၏ အနန္တအင်ပါယာနတ်ဆိုးနန်းတော် အတွက် စတေးပေးလိုက်နိုင်သည်။

ထို့နောက် သူသည် မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ကျဆုံးသွားပြီး၊ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကပင် လှပသော ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းချုပ်က ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခု စိုက်ထူကာ ထိုအပေါ်တွင် သွက်လက်လှပသော လက်ရေးဖြင့် စာလုံးကြီးကြီး အနည်းငယ် ရေးထိုးထားမည်ကို သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံရ၏။

ကျန်းလုံ တာအိုဆရာ

နောင်နှစ်များစွာ ကြာသောအခါ၊ မရေမတွက်နိုင်သောတပည့်များသည် ဤကျောက်တိုင်ရှေ့မှ ဖြတ်သွားတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းကြပြီး၊ ကျန်းလုံ တာအိုဆရာ၏ ဇာတ်လမ်းကို တစ်ဆင့်စကားတစ်ဆင့်နားဖြင့် လက်ဆင့်ကမ်း ပြောဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံဖြင့် ရွှမ်ချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး၊ ခြေချောင်းများပင် အလိုအလျောက် ကွေးကောက်သွားတော့သည်။

ဘိုးဘေးခန်းမ အပြင်ဘက်

ရှန်းယီသည် အဝေးသို့ ထွက်သွားသော သူ၏ ကျောပြင်ကို ခပ်တည်တည်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏။

သူ ရှက်တတ်နေသေးသည်ကို သိရခြင်းကပင် လုံလောက်ပါသည်။ ယင်းက သူ ဂရုစိုက်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေပြီး၊ ထိုအရာက သူ့ကို ဆက်လက် သည်းခံကာ အသက်ရှင်နေနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ကြောင်း ဆိုလိုပါသည်။

သို့သော် ရွှမ်ချင်း၏ လုပ်ရပ်များက ရှန်းယီကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ သူ့အတွက် ဤမျှအချိန်တိုအတွင်း ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ပြည့်စုံသောနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်သင့်သည်။

သို့သော်လည်း၊ စီနီယာရွှမ်ချင်းသည် ကြီးမားသော ရန်ငြိုးကို လက်စားချေနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို မခံစားရရုံသာမက၊ သူ၏ စိတ်ဆင်းရဲစရာ ဘဝကို တိုက်ရိုက် အဆုံးသတ်ရန်ပင် စီစဉ်နေခဲ့သည်။

ဤသည်က သူ၏ ဇာတ်လမ်းသည် လက်ရှိ ရှန်းယီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့်ပင် ကြားနာခွင့် မရှိသေးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"ဟင်း။"

ရှန်းယီသည် ကျမ်းစာတိုက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်၏။

သူ သိပ်နားမလည်နိုင်ပေ။ ရွှမ်ချင်းသည် မည်မျှပင် ကျော်ကြားခဲ့ပါစေ၊ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် တစ်ချိန်က တာအိုကလေးငယ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရန်စနိုင်သည့် အတိုင်းအတာက မည်မျှအထိများ ကြီးမားနေမည်နည်း။

ဟုန်ကျယ်၏ ကြီးမြတ်သော နဂါးနန်းတော်ကြီး လေးခုကပင် ထိုအကြောင်းကို ရှောင်လွှဲပြီး မပြောဘဲနေမည့် အခြေအနေအထိတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမဟုတ်လော။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စီနီယာရွှမ်ချင်း ဘယ်သူ့ကို ရန်စခဲ့တယ်ဆိုတာ ခဏထားလိုက်ဦး။

အခု သူကိုယ်တိုင်က တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်နဲ့ သေရေးရှင်ရေး ရန်ငြိုးတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနေပြီပဲ။

ရှန်းယီသည် နန်ယန်မှ ဘာမျှမသိဘဲ ထွက်ခွာလာခဲ့သော ရိုးအသောကျင့်ကြံသူလေး မဟုတ်တော့ပေ။

စုဟုန်ရှို့က အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်၏ နန်းတော်ထဲသို့ ရဲရဲတင်းတင်းလျှောက်ဝင်ရဲခြင်း၊ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခယ်လောင်ချီ၏ ဖခင် ပေါ်မလာခဲ့ခြင်းတို့သည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့သည် တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်မှ ထိုမင်းသားကို သွားရောက်ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ကိစ္စရပ်မှာ နဂါးမြေးတော်၏ မိခင်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားပြီး များများစားစား မပါဝင်ခြင်းက၊ နဂါးနန်းတော် မင်းသားသည် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

မသေချာသည်မှာ ထိုနဂါးအိုကြီးက သူလှုပ်ရှားခဲ့သည်ကို သိနေသလား ဆိုသည်ပင်။

ထိုမျှအစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးကြီးသည် သတင်းအချက်အလက် ရှာဖွေနိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေနိုင်သည်... အကယ်၍ သူ တကယ်သိသွားလျှင်တော့ ပြဿနာရှိလာလေပြီ။

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်၏။

သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ဝူကျွင်း၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ခြေတွင် နောက်ထပ် သွေးသင်္ကေတတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်၏။

"..."

တစ်ခုခုကို ကြောက်နေလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုကိစ္စတွေက အခုဆို ရိုးနေလောက်ပါပြီ၊ အကြွေးများရင် မပူရတော့ဘူး၊ ခြင်များရင် မယားတော့ဘူးလေ။

ရှန်းယီကို ခေါင်းကိုက်စေသည်မှာ၊ နဂါးနန်းတော်၏ သတိထားမှု မြင့်တက်လာပြီး သူ့အကြောင်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ၊ နောင်တွင် လှုပ်ရှားရသည်မှာ ပိုမို အန္တရာယ်များလာမည် ဖြစ်သည်။

ကျွီ...

ရှန်းယီသည် ကျမ်းစာတိုက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ဆက်တက်ကာ သစ်သားတံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

မြူဖြူများ ဝန်းရံနေသော ထိုနေရာသို့ သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ရွှမ်ချင်း လာပြီပဲ၊ ဒီနေ့ ဘာပညာရပ် သင်ယူချင်သလဲ"

ယခင်ကအတိုင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံဖြင့် ဆံဖြူအဘိုးအိုသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေ၏။

ရှန်းယီက နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခယ်ရှစ်စန်း၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ သူ၏လက်စွပ်ထဲမှ ခယ်လောင်ချီ၏ အလောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက အဆင့်တက်စဉ်အတွင်း သူ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့၏။

ထိုနဂါးမြေးတော် နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားခြားနားသော နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်များအဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ကြောင်းပင်။

တစ်ခုမှာ ခရမ်းရောင်မှုတ်ဆိတ်အဝါရောင်နဂါး ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ အသားတောင်ပံ အဝါရောင်နဂါး ဖြစ်သည်။

ဤအရာကတော့ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မတူညီသော မိခင်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရာ သွေးမျိုးဆက်များ ကွဲပြားသွားသည်မှာ သဘာဝပင်။

ရှန်းယီကို တကယ်အံ့သြစေခဲ့သည်မှာ၊ သူတို့သည် လုံးဝတူညီသော သွေးမျိုးဆက်များ မဟုတ်သော်လည်း၊ ခယ်ရှစ်စန်း၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ အသွေးအသားများကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်းပင်။

"သခင်..."

ခယ်ရှစ်စန်းသည် သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို မနည်း ထိန်းချုပ်နေရသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူ့အလှည့် ရောက်လာပြီလော။

ရှန်းယီသည် သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင်၊ ခယ်လောင်ချီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက၊ သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက် သီးခြား နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်တစ်ခု ဖန်တီး၍ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးရန် သူ သိပ်မလိုလားပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ရည်နှစ်မျိုးစလုံး အားနည်းပြီး အသက်အရွယ်လည်း ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းကို ဖြုန်းတီးပစ်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သူ၏ စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ...

ရင်ဘက်များချိုင့်ဝင်နေသော ခယ်လောင်ချီသည် သွေးပင်လယ်ပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခယ်ရှစ်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

ယခင်နှင့်မတူဘဲ၊ အသွေးအသား ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိသော သွေးပျစ်ပျစ်များသည် လေထဲတွင်လွှင့်မျှောကျန်ရစ်ခဲ့၏။

ရှန်းယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက်၊ အသားတောင်ပံပိုးကောင် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ အခြား လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

တစ်စက်လေးမှ အလေအလွင့် မဖြစ်ခဲ့ပေ။

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် နှစ်ခုသည် ခယ်လောင်ချီကို အသေအချာ ခွဲဝေယူပြီးနောက်။

ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်း၏ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသော အရှိန်အဝါကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် ကြီးထွားလာနိုင်စွမ်း ရှိနေသောကြောင့်၊ နတ်ဆိုးမူလအချို့ ကျွေးမွေးရန် သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ပိုမို အားကောင်းလေ၊ ဖော်ထုတ်မှု ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ပိုမို ကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိလေ ဖြစ်သည်။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၂၂၃၀၀၀၀၀ နှစ်]

"..."

ခယ်ရှစ်စန်းသည် သူ၏ အဆင့် သိသိသာသာ တိုးတက်လာမှုမှ ပြန်လည် မသက်သာသေးမီ၊ သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုများ လင်းလက်နေဆဲ အချိန်မှာပင်၊ နတ်ဆိုးမူလများကို ရုတ်တရက် အတင်းအကျပ် ကျွေးမွေးခံလိုက်ရသည်။

တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းမိသွားသည့်အလား ၎င်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

"သခင်... ကျွန်တော်..."

ဒီလောကကြီးမှာ အလကားရတဲ့ နေ့လယ်စာဆိုတာ မရှိဘူး။

ဒုက္ခပါပဲ၊ အကျဉ်းချခံရတော့မယ်။

နတ်ဆိုးမူလဆိုသည်မှာ၊ အခြေခံအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းသပ်မှု နှစ်တစ်သောင်းသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ မွေးရာပါ အရည်အချင်းနှင့် ဉာဏ်ရည်တို့သည်လည်း ဤနှစ်တစ်သောင်းမှ အမှန်တကယ်အကျိုးကျေးဇူး မည်မျှရရှိနိုင်သည် ဆိုသည့်အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

နတ်ဆိုးမူလ တစ်ဆယ့်ကိုးခုကို စားသုံးပြီးနောက်။

စနစ်မျက်နှာပြင် ထဲတွင်၊ ခယ်ရှစ်စန်း၏ အမည်နောက်ရှိ နောက်ဆက်စာလုံးသည် စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်အထိ တောက်လျှောက် တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် သို့ အဆင့်တက်မည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းက လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် ဘေးသို့ တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို စနစ်မျက်နှာပြင်ထဲသို့ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်သိမ်းလိုက်ကာ၊ ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများကို ထျန်းယန် ၄၉ ထဲသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား လောင်းထည့်လိုက်သည်။

[ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် ဤစိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်ကို ခယ်ရှစ်စန်းနှင့်အတူ နောက်တစ်ကြိမ် တွက်ချက်ရန် စတင်ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထျန်းယန် ၄၉ အပေါ် သင်၏ နားလည်မှုမှာ ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်သည့် အဆုံးမှတ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ခက်ခဲနေပုံရသည်။]

ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်သည် ထိုင်နေသော ရုပ်တုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး၊ သူ၏ ကြည်လင်သောမျက်လုံးများသည် ညဉ့်နက်အလား တဖြည်းဖြည်းမှောင်မိုက်လာသော အမှောင်ထု၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

စိတ်ဝိညာဉ် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ပြည့်စုံသောနယ်ပယ်အထိ ဖော်ထုတ်ရန်ဆိုသည်မှာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို ပုံအောရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ထိုထက်ပို၍ များသောအားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်အလင်း၏ နတ်ဘုရားမီးပွားလေး ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း ဟု ခေါ်သည်။

သို့သော် ရှန်းယီက ဂရုမစိုက်ပေ၊ အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်အလင်း မပေါ်လာပါက၊ သူ စောင့်နေမည်၊ ခေါင်းမာမာဖြင့် ဆက်စောင့်နေမည်။

နတ်ဆိုးသက်တမ်း ကုန်ဆုံးမှုမှာ ပိုမို၍ အဆမတန် မြန်ဆန်လာ၏။ အစပိုင်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားရာမှ၊ နှစ်တစ်သောင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလာရသည်။

ရှန်းယီ ထိုင်နေသည်မှာ ခဏသာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ညှိုးနွမ်းပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အမူအရာကြောင့် သူ ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်း သိန်းရာချီ၍ထိုင်နေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ သက်စွမ်းအင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ခြောက်သွေ့လာနေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများသာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တောက်ပလာ၏။

ညကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ မှောင်မိုက်နေသော သူငယ်အိမ်များထဲတွင်၊ ကြယ်လေးများ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

[နှစ် ၃၂၀၀၀၀ မြောက်တွင်၊ သင်၏ လုံ့လဝီရိယရှိသောကြီးကြပ်မှုအောက်တွင်၊ ခယ်လောင်ချီသည် ရူးသွပ်သွားသည့်အလား၊ ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိလာသောဉာဏ်အလင်းကို အရူးအမူး ဝါးမျိုကာ၊ ချည်မျှင်တစ်ခုစီတိုင်းကို သင်နှင့် မျှဝေပြီး ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်ယံအပြည့် နံနက်ခင်းကြယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။]

[နှစ် ၃၉၀၀၀၀ မြောက်တွင်၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ထိုင်နေသော သင်တို့နှစ်ဦးသည် အရူးအမူး ရယ်မောလိုက်ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သင်တို့သည် ကောင်းကင်ယံကိုဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီ၊ မဟာတာအို၏အရေအတွက်မှာ ငါးဆယ်ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းယန် ၄၉ မှာ ၄၉သာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် ထိုရှာဖွေရခက်သောတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ရန် များပြားလှသော ကြယ်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထျန်းယန် ၄၉ သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံသွားသော်လည်း၊ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ သင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စရာ အတွေးတစ်ခု သင်တို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာခဲ့သည်။]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း (စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်)။ ထျန်းယန် ၄၉ - ပြည့်စုံခြင်း]

[နှစ် ၅၇၀၀၀၀ မြောက်တွင်၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် ခုန်ထလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို ဓားလှံကိုင်ဆောင်ကာ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကြယ်တစ်လုံးပြီးတစ်လုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေရခက်သောတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီး၊ ထိုတစ်ခုတည်းသော သက်စွမ်းအင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ခရမ်းရောင်ကြယ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံလေးလွင့်ခါနေသည်သာ ကျန်ရစ်သည်။ သင်သည် ခေါင်းကိုအနည်းငယ်လှည့်၍ နောက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို သင်၏လက်ဝါးဖြင့် အုပ်လိုက်ရာ၊ သင်၏ ဖြူဖျော့နေသော လက်ဝါးပြင်ထဲတွင် အခြားကောင်းကင်ယံတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။]

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း (စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်) - ဝူရှန်း လက်ဝါး ]

စနစ်မျက်နှာပြင် ဖော်ထုတ်မှု ရပ်တန့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားခဲ့၏။

သူ၏ တောင့်တင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်သည်။

လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် သွေးသင်္ကေတမှာ ယခင်ကအတိုင်းအပြောင်းအလဲမရှိ ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ခယ်ရှစ်စန်းနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သော ရှန်းယီသာလျှင် ဤလက်က အမှန်တကယ်မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို သိသည်။

စီနီယာ ရွှမ်ချင်း မှန်သည်။

ထျန်းယန် ၄၉ သည် အမှန်တကယ်ပင် မိုက်မဲသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြီးပြည့်စုံခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလျှင်ပင်၊ ပြိုင်ဘက်ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေရန် ဝေဝါးမှုများကို ရေတွက်ရုံသက်သက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်အလင်း မီးပွားလေး ရုတ်တရက် လင်းလက်လာမှုအောက်တွင်အသိဉာဏ်တစ်ခု ပွင့်လင်းလာခဲ့၏။

အကယ်၍ ရှာဖွေရခက်သော တစ်ခုကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်၍ မရနိုင်ဘူးဆိုလျှင်။

၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန်ရှုပ်ထွေးမှုများကို တိုးမြှင့်မည့်အစား၊ မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် အစားထိုးလိုက်လျှင်ကော။

ဝူရှန်း လက်ဝါး

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်ပင်။