လျိုရှီချန်းရဲ့ အခက်အခဲ

"ဟင်း... ဟင်း..."

မြူဖြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ရှန်းယီ၏ နဖူးပေါ်မှ ခယ်ရှစ်စန်း၏ နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်သည် အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး၊ သူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အားပြုထားရ၏။ သူ၏ ပုခုံးများမှာ ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားသည့်အလား တုန်ရီနေလေသည်။

သူသည် ကြယ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နုနယ်သော လက်ဖဝါးပြင်ကို မြင်ယောင်ရင်း အာရုံထဲ၌ နစ်မွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ဖူးသူများသာ နားလည်နိုင်လိမ့်မည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ထျန်းယန် ၄၉ အတွင်း၌ အသည်းအသန်ရုန်းကန်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် အသက်ဆက်ရန် လမ်းစတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလမ်း၏ အဆုံးသတ်တွင် စစ်မှန်သောထိတ်လန့်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းပင်။

ထိုမျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုတို့သည် ကြီးမားသော ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်ကို လွှမ်းမိုးဝါးမြိုသွားစေသည်။

"..."

အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်သည် နဂါးမြေးတော်ကို ခိုးကြည့်ကာ တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲမျိုချလိုက်မိသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ထိုမျှအထိ ထက်မြက်မနေသည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

ရှန်းယီသည် ခယ်ရှစ်စန်းကို နာလန်ထူရန် အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အနာဂတ်တွင် သူ့ကို အသုံးချရမည့် နေရာများစွာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤကဲ့သို့ ရှည်လျားလှသော ဖော်ထုတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်သည် လူတစ်ယောက်၏ အသိဉာဏ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရူးသွပ်သွားစေနိုင်၏။

သူသည် ရွှမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန် နတ်ဆိုးမူလများကို စတင်စုဆောင်းလိုက်၏။

[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၁၆၆၃၀၀၀ နှစ်]

အမှန်တကယ်တော့ ရွှမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးခြင်းမှာ အရှုံးပေါ်သော အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုနန်းတော် အတွင်း၌ ရွှမ်ဖုန်းနတ်ဆိုးကျောက်တိုင် ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် စုဟုန်ရှို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ရှန်းယီသည် သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိခြင်းမှာ အတော်လေး အသုံးဝင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ လောကကြီးတွင် ထူးဆန်းသောနည်းလမ်းများစွာ ရှိနေသဖြင့်၊ သူသည် တာအိုနန်းတော်ကို မဆင့်ခေါ်နိုင်သည့်အချိန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အချိန် မည်သည့်အခါပေါ်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

အရန်အကာအကွယ်တစ်ခု ထပ်ရှိထားခြင်းမှာ အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်လှ၏။

နတ်ဆိုးမူလ တစ်ဆယ့်တစ်ခုကို ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်သောအခါ ကျော့ရှင်းပြီး မြင့်မြတ်သောအမျိုးသမီးသည် ရှန်းယီ၏ရှေ့တွင် တစ်ဖန် ပြန်လည်ရပ်တည်လာပြန်သည်။

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်နှာတွင်မူ ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု အနည်းငယ် ပါရှိနေသဖြင့် ပို၍ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ရွှမ်ဖုန်းက သခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်" သူမက ဂရုတစိုက် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

ရှန်းယီက ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်ပြလိုက်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ကို တွက်ချက်ရန် အလျင်မလိုသေးဘဲ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ကာ မေးလိုက်၏။

"တာအိုကလေးငယ်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းထဲက တခြားသူတွေ ခိုင်းတာလား"

အကယ်၍ ဒုတိယအချက်သာ မှန်ကန်ပါက၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း အတွင်းရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် စိတ်ရှည်မှုကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်၊ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် နေရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် သူသည်လည်း ပစ်မှတ်ထားခံရမည်မှာ မလွဲမသွေပင်ဖြစ်ရာ၊ သူ သတိထားရန် လိုအပ်ပေမည်။

"ဒီကိစ္စက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအပေါ် လက်စားချေချင်တဲ့ ရွှမ်ဖုန်းရဲ့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ" ဟု သူမက ပြန်ဖြေသည်။

နတ်ဆိုးမူလ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံယူပြီးနောက်၊ ရွှမ်ဖုန်းသည် များစွာ ငြိမ်သက်သွားပုံရ၏။

ခဏတာ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူမက ပြောသည်။

"တကယ်လို့ သခင်မှာ စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းထဲမှာ သခင်ကြီးအပေါ် အမုန်းဆုံးသူက အကြီးအကဲ လျူရှင်းရှန်း ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။ သူက အရမ်းအစွမ်းထက်ပြီး ဝါရင့်စီနီယာတစ်ယောက်ပါ။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်ဓား တာအိုကလေးငယ်ရဲ့ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီနဲ့ ပြတ်သားတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်သာ မရှိခဲ့ရင်၊ ဆမ်ဆာရာလှည့်ပတ်ခြင်း ပြည့်စုံမှုရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သူ့ကို အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ရင်၊ အဲဒီတုန်းက သူ့ကို ဟန့်တားနိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသေချာပါဘူး။"

မိမိဂိုဏ်း၏ တာအိုကလေးငယ်ကိုပင် မနာခံသော အကြီးအကဲတစ်ယောက်သည်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်ကို မည်သို့ နာခံမည်နည်း။

"နားလည်ပြီ။"

ရှန်းယီသည် ထိုအမည်ကို မှတ်သားလိုက်ပြီးနောက်၊ ရွှမ်ဖုန်းကို စနစ်မျက်နှာပြင် အတွင်းသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကြီးမားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများသည် ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် စီးဝင်သွားပြန်သည်။

ကျမ်းစာတိုက် သို့ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်နိုင်ခွင့် ရကတည်းက၊ ရှန်းယီသည် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို အတင်းအကျပ်ဖော်ထုတ်ရန် မကြိုးစားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ သူ အနည်းငယ် အသားမကျသလို ဖြစ်နေသည်။

[ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် တာအိုဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါငါးခုကြားတွင် တည်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ကို ရွှမ်ဖုန်းအား ပြသခဲ့သည်...]

"ဟူး။"

ရှန်းယီ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ သခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့နေပြီး ဖျားနာနေသူတစ်ဦးအသွင် ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ၊ သူ၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

မေ့မထားသင့်သည်မှာ ယခင်က ထျန်းယန် ၄၉ ကို တွက်ချက်စဉ်က၊ သူကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်ခံရရုံသာမက သူ၏သခင်မှာလည်း အားမနေခဲ့ပေ။

ယခုအခါ၊ သူသည် မဆိုင်းမတွပင် စိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။

ထို့အပြင်၊ နောက်ဆုံး ဖော်ထုတ်စဉ်က သူ၏သခင်မှာ အော့အန်ခြင်းနှင့် တက်ခြင်းများ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ဤရှည်လျားလှသော နှစ်ပေါင်းများစွာကို ထိုင်နေရခြင်းအား အသားကျနေပုံရသည်။ ဤသည်မှာလည်း ပါရမီတစ်မျိုး မဟုတ်ပါလား။

"အင်း..."

ထိုသို့တွေးတောရင်း ခယ်ရှစ်စန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကာ သက်ပြင်းချရင်း၊ ရွှမ်ဖုန်း၏ တွက်ချက်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည်လည်း ထိုအကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ပြန်သွားရလိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

မြူဖြူများ ဝန်းရံနေသော သစ်သားတံခါး၏ အနောက်ကွယ်တွင်၊အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်သည် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ညာတွင် နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် နှစ်ခုက စောင့်ကြပ်နေသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အခန်းအတွင်းတွင်တော့ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူသောအဘိုးအိုသည် ရွှမ်ချင်းဆိုသည့် အမည်ကိုသာ ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေလေသည်။

...

နန်ယန် ရုပ်ကြွကျောက်ပြားများ၏ အထက်တွင်

ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ပုံရိပ်များစွာသည် ချင်းယွဲ့ ဝတ်ရုံ များကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ပျံသန်းထွက်ခွာလာကြသည်။

"ဟေး အကြီးအကဲတို့၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" လီချင်းဖုန်းသည် သူတို့နောက်သို့ အတင်းလိုက်သွားရင်း၊ အတင်းအကျပ် ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ထွက်သွားကြတာ၊ ကျွန်တော်တောင် လိုက်မပို့လိုက်ရဘူး။"

နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရွှေယွဲ့ကုန်သွယ်ရေးမဟာမိတ်မှဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အပါအဝင် အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊တာအိုဟောကြားခြင်းနှင့် ပညာသင်ကြားပေးခြင်းတို့တွင်မူ၊ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ဤအကြီးအကဲများက ပို၍ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ လာသူများဖြစ်ရာ၊ အပြင်ဘက်မှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွဲပြားခြားနားကြသည်။

လီချင်းဖုန်းသည် ဤလူများကို မည်သည့်နေရာတွင် ရန်စခဲ့မိသည်ကို မသိပေ။ သူ့ထံသို့ ရိုးရှင်းသောသတင်းစကား တစ်ခုသာ ပေးပို့ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဤမျှ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်း အထောက်တော်တစ်ယောက်နှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်လော။

တာအိုဟောကြားသည်ဖြစ်စေ၊ မဟောကြားသည်ဖြစ်စေ၊ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်း မရှိသော ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ သူသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းကိုယ်စား ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းနှင့် ရန်သူမဖြစ်လိုပေ။

"မိတ်ဆွေလေး ချင်းဖုန်း အထင်လွဲနေပါပြီ။"

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ အထောက်တော် အများအပြားသည် သူ ဘာတွေးနေသည်ကို နားလည်ပုံရ၏။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးများ ပေါ်လာပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောသည်။

"မင်း ထင်သလို မဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့ ဂိုဏ်းမှာ ငါတို့ကိုယ်တိုင် ချက်ချင်းပြန်ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာအချို့ ကြုံနေရလို့ပါ။ မင်းတို့ ဂိုဏ်းကို လောလောဆယ် ကူညီမပေးနိုင်တော့တာကို စိတ်မကောင်းပါဘူး။"

"ဟိုး... ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကို ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခပေးနေတဲ့ပြဿနာက ဘာများလဲ" လီချင်းဖုန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။