အဘိုးကြီးလျိုကို ကာကွယ်ရန် ထွက်ခွာခြင်း ၂

တစ်ဖက်လူကို မည်သူကအထဲဝင်ခွင့်ပြုရဲမည်နည်း။

သို့သော် ဝင်ခွင့်မပြုပြန်လျှင်လည်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း နှင့် နန်ယန်ဂိုဏ်းကြားက ဆက်ဆံရေးက အတော်လေးကောင်းမွန်နေသေးသလို၊ ဤအဘိုးကြီးကလည်း အဆင့်အတန်းအလွန်မြင့်မားလွန်းနေ၏။

သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်တာက အရမ်းကို ရိုင်းပျရာကျပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ လီချင်းဖုန်းက သူ့ကို ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်ထွက်ပြီး စကားပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဂိုဏ်းသားအားလုံးကို ရေတွက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောဆိုနိုင်လောက်သည့် အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

"စီနီယာ ရွှမ်ချင်း များ..."

ပြီးခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ပြီးကတည်းက စီနီယာသစ်သားရုပ်ကြီးဟာ ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပေမဲ့ သိမ်မွေ့သည့် အပြောင်းအလဲတချို့ရှိလာခဲ့သည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူဟာ အရင်လို ထုံပေပေထိုင်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းတွေးတောနေသည့် အခြေအနေမျိုးဆီ ထပ်မကျရောက်သွားတော့ပေ။

အဲဒီအစား သူက ခန်းမထဲတွင် ကြမ်းပြင်ကို တိတ်တဆိတ်တံမြက်စည်းလှဲခြင်း၊ အမွှေးတိုင်များ ထွန်းညှိခြင်း၊ထို့နောက် တစ်ခါတလေ ဘိုးဘေး၏ ရုပ်တုကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပေးတတ်သည်။

သူက အလုပ်သမားတစ်ယောက်နှင့် အစစအရာရာလုံးဝတူနေတော့သည်။

"မလိုပါဘူး။"

လီရွှမ်ချင်း က သူ့လက်ထဲက တံမြက်စည်းကို ချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငြိမ့်ပြကာ "သူ့ကို အထဲဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ။ သူ သိပ်ပြီး ပြဿနာရှာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

လီချင်းဖုန်း တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွား၏။

နေပါဦး၊ စီနီယာသစ်သားရုပ်ကြီးက အရင်က ဒီလိုမျိုး စကားပြောဖူးလို့လား၊လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ဘာကြောင့်များ ရှင်းပြလို့မရတဲ့ ရူးသွပ်မှုအရိပ်အယောင်လေးတွေ ပါဝင်နေရတာလဲ။ ဘယ်အရာကများ ဒီအပြောင်းအလဲကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တာလဲ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဂိုဏ်းချုပ်က တာအိုချပ်ပြားကို စီနီယာရွှမ်ချင်းထံ ပေးအပ်ထားပြီး တံခါးဖွင့်ခွင့်ကို သူ့ထံ လွှဲပြောင်းပေးထားကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

"လက်ဖက်ရည် ပြင်ဆင်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောရင်း လီချင်းဖုန်းက လှည့်ကာ ခန်းမကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွား၏။

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် အားလပ်နေသော အထောက်တော် အနည်းငယ်က ထိုင်ရာမှထကာ ဧည့်သည်ကို ဆီးကြိုရန် ထွက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။

"နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲကို ကြိုဆိုပါတယ်"

"ဒီလောက် ခမ်းနားကြီးကျယ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒီအဘိုးကြီးကသတင်းစကားပါးဖို့ သက်သက်လာတာပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းဆီကို လူကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်"

အကြီးအကဲ ချီယန် သည် အတော်ကြာကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသော်လည်း ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်ရှိ အခက်အခဲနှင့် သူတို့ ဘာကို စိုးရိမ်နေကြသလဲဆိုတာကို သူ နားလည်နိုင်ပါသည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ နားလည်ခြင်းက နားလည်ခြင်းပင်၊ သို့သော် ပြဿနာက ပြဿနာဖြစ်နေသေး၏။

ထားပါတော့၊ သူ ရောက်လာခဲ့ပြီပဲလေ။

အကြီးအကဲ ချီယန်သည် နန်ယန် ရတနာနယ်မြေ ကို သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားပါသည်။ သို့သော် သူ့ကိုယ်ပိုင် အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်ပတ်သက်၍ မရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိထားသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်နေမည့်အစား ထိုအကြောင်းကို မတွေးတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။ ဤအရာက သူ၏ အတွေးများကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားစေနိုင်ပေ၏။

သို့သော်လည်း သူက နန်ယန်ဂိုဏ်းကို လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန် ပိုမို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက အဘိုးကြီးလျိုပင် အထင်ကြီးလေးစားရလောက်သည့် သူတစ်ယောက်ကို မည်သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သိချင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူ့ပြည်သို့ လည်ပတ်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ သူ၏ ဤထူးဆန်းသော စိတ်ကူးယဉ်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နန်ယန်ဂိုဏ်းမှ အထောက်တော် အချို့၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အကြီးအကဲချီယန်သည် မကြာမီ ခန်းမတစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရ၏။

ထိုနေရာရှိ လေးထောင့်စားပွဲ တစ်ဖက်တွင် သစ်သားရုပ်တစ်ရုပ်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး၊ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရန်မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်ရင်း ကြည်လင်အေးစက်သော အသံဖြင့် "ရောက်လာပြီပဲ၊ ထိုင်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤသစ်သားရုပ်မှတစ်ဆင့် ချီယန်သည် အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များစွာကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့၏။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သူ၏ လူငယ်ဘဝတုန်းက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားသောပုံရိပ်တစ်ခုကို အမှတ်မထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။

သူ၏ ဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီး တပည့်များက သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကိုရပ်တန့်ကာ မော့ကြည့်ခဲ့ကြပြီး စိတ်များ လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသလို၊ အမျိုးသား တပည့်များကလည်း အလွန် အံ့သြလေးစားကာ တစ်နေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုး ရရှိနိုင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသည်။

ချီယန်သည်လည်း ထိုသူများအထဲမှ အရေးမပါသော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။

ထိုပုံရိပ်က အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နန်ယန်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ထုံပေပေထိုင်နေပြီးနောက်မှသာ၊ ဤမှတ်ဉာဏ်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာချီယန်က စီနီယာ ရွှမ်ချင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ပြောကာ အကြီးအကဲချီယန်သည် လက်ယှက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

နန်ယန်ဂိုဏ်း အပြင်ဘက်ရှိ သစ်သားလူသားကို သူတို့ လျစ်လျူရှုနိုင်ခဲ့ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်က သူသည် ဤကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်ရှိ ရွှမ်ချင်းကတော့ စိတ်နေသဘောထား ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း သင့်လျော်သော ယဉ်ကျေးမှု ထုံးစံများကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။

"ရှီး"

ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် အထောက်တော် အများအပြားနှင့်အတူ စောင့်ဆိုင်းနေသော လီချင်းဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်မိ၏။

ဤသစ်သားရုပ်သည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြောင်းကို သူ သိထားသော်လည်း၊ တစ်ချိန်က သေချင်ဇောဖြင့်မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့ဖူးသူ တစ်ယောက်က ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော် မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ခေါင်းငုံ့သွားစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သူ့ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ရွှမ်ချင်း၏ တုံ့ပြန်မှုပင်။

သူက တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးမှုကို လက်ခံကာ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သက်တောင့်သက်သာ ချလိုက်ရင်း "အလုပ်ကိစ္စ ပြောကြတာပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီ..."

အကြီးအကဲ ချီယန်တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ အဘိုးကြီးလျိုက စာကို ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ လက်ထဲသို့ အရောက်ပေးအပ်ရန် သူ့ကို မှာကြားထားသော်လည်း၊ သူက ရွှမ်ချင်းကို မစော်ကားရဲပေ။

နန်ယန်ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ တကယ်တမ်း မည်သူက အာဏာကိုချုပ်ကိုင်ထားကြောင်းဆိုတာ မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

"ပြောဖို့ အဆင်မပြေဘူးဆိုရင်လည်း စောင့်နေလိုက်ပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်က ကျင့်ကြံနေပါတယ်" ဟု ရွှမ်ချင်းက တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိပုံရကာ ချီယန်ကို အကြပ်အတည်း မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

"အာ၊ အချိန်ဘယ်လောက်လောက် ကြာမလဲ" ချီယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုင်ချလိုက်၏။

"မကြာပါဘူး" ဟု ရွှမ်ချင်းက ပြောသည်။

ကျမ်းစာတိုက်တွင် ရှန်းယီ မည်သည့် မှော်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသနည်းဆိုသည်ကို သူ သေချာ မသိသော်လည်း၊ ဤရက်များအတွင်း သူ၏ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုများအရ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်လောက်သည့် ကျင့်စဉ်မျိုး မရှိသေးကြောင်း သူ မှတ်သားထားမိသည်။

"ကောင်းပါပြီ" အကြီးအကဲချီယန်က ခါးသက်သက်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး မရေမရာ အဖြေကို ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူကတော့ စောင့်နိုင်ပါသည်၊ သို့သော် နန်ယန်ဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများ စောင့်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ကြားလိုက်ရ၏။

ချီယန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် မင်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ခန်းမကြီးထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ နာမည်ကြီးလှသော ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို လူကိုယ်တိုင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွဲလွဲနေခဲ့၏။

မားမားမတ်မတ်မြင့်မားနေသော အသွင်အပြင်မျိုး မရှိသလို၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါမျိုးလည်း မရှိပေ။

ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အနည်းငယ်ချုပ်တည်းထားသည့်ဟန် ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ကာ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဝတ်ရုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိပေ။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းတွင်ဆိုလျှင် သူ့ကို အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးဟု အလွယ်တကူ အထင်လွဲသွားနိုင်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်" ရွှမ်ချင်းသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်၏။ သူက ကြိုတင် စကားဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရှန်းယီအတွက် စိုးရိမ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခြားသူများရှေ့တွင် ထိုရှင်းပြ၍မရသော ဘွဲ့နာမည်ကို သူ ထပ်ပြီး ခေါ်လိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ချင်း၏ ဤအမူအရာကပင် ချီယန်အတွက် လုံလောက်အောင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှန်းယီက ခေါင်းတစ်ချက်သာ ညိတ်ပြပြီးနောက် ဝင်ထိုင်လိုက်ခြင်းက သူသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းတွင် အမှန်တကယ် အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

ဤကဲ့သို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ နေရာပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက ချီယန်ကို အထင်ကြီးအောင်ပြသနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ရွှမ်ချင်း၏ မျက်မှောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများပင် ထိုဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိသူ အများအပြား မရှိပေ။

"ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက ချီယန်က ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"