လူများရင် အလုပ်တွင်တယ် ၂

သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ တစ်ဦးဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့ ချက်ချင်း သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကြီးအကဲလျိုသည် စကားအရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော်ငြားလည်း စကားဖြင့် အနိုင်ယူရသည်ကို သဘောကျသော ကျင့်ကြံသူမျိုး မဟုတ်ပေ။

အခြားသော စကားတစ်ခွန်းက ရေအောက်တွင် လှိုင်းဂယက်များထစေခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ ခယ်စစ်ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သလို လျိုရှီချန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာလည်း အနည်းငယ်ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။

သူသည် အဝေးဆီသို့ ငေးကြည့်နေခဲ့လေ၏။

ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းပြားလေးမှာ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်လာခဲ့ပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အကြီးအကဲများသည် တာအိုချပ်ပြားကို ယူဆောင်သွားလေ့ ရှိသော်လည်း သူကမူ ယူမလာခဲ့ပေ။

ခယ်ရှစ်စန်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သလို ကြီးမားသော ပြဿနာကြီး တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်သာ ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းက သိပ်ပြီးကိစ္စရှိမည် မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ အစမှအဆုံးတိုင် ခယ်ရှစ်စန်းသည် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကို ရန်မစခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်ကသာ ပထမဆုံး စတင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ တောင်ပိုင်းနဂါးနန်းတော်ကသာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲစွာ ငြင်းခုံလာမည် ဆိုလျှင်၊ ခယ်ရှစ်စန်းသည် လက်အောက်ခံ အင်အားစုတစ်ခု၏ အစီအရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ရုံသာ ဖြစ်ပြီး နဂါးနန်းတော်၏ အင်အားကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားလျှင် မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သေဒဏ်ပေးခံရလောက်သည်အထိ မထိုက်တန်ပေ။

လျိုရှီချန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ကျောက်စိမ်းပြားကို ညင်သာစွာ ချေမွပစ်လိုက်လေ၏။

သူသည် အထီးကျန်နေသော လှေငယ်လေးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်လေသည်။

သူ၏ ပုံရိပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ပွင့်ဟနေသော ပါးစပ်နှင့် တူသည့် လိုဏ်ဂူတစ်ခုရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပေသည်။

မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။

ဆွေးမြေ့နေသော အနံ့အသက်တစ်ခု နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လျိုရှီချန်းက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မှောင်မိုက်နေသော ခန်းမကြီးထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ဧရာမ ရုပ်တုကြီး သုံးခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

၎င်းတို့သည် အသီးသီးတွင် အဆီဖုများနှင့် သွားများပါသော ငါးခေါင်း၊ ဒေါင်လိုက် သူငယ်အိမ်ပါရှိသောခေါင်းသုံးလုံးပါ စပါးအုံးခေါင်းနှင့် အစင်းအကွက်အကြေးခွံများ ပါရှိသော နှာမောင်းရှည် ဆင်ခေါင်းများ ရှိကြပေသည်။

လျိုရှီချန်း ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နှာမောင်းရှည် ရေဆင်ကြီးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လာလေ၏။

စိုစွတ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လှုပ်ရှားလာကာ ၎င်းသည် ရုပ်တုတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိ သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ရသူများအဖို့ ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့ပေသည်။

လူတိုင်း သိကြသည့်အတိုင်း နဂါးမျိုးဆက် တစ်ကောင်၏ လက်အောက်တွင် အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးစစ်တပ် ငါးတပ် ရှိလေသည်။

၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ စွမ်းအားမှာ မသေမျိုးဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ၏ စွမ်းအားနှင့် ညီမျှပေသည်။

တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်မှ မင်းသား ခြောက်ပါးကို ဖယ်လိုက်လျှင် ဤနဂါးမျိုးဆက် ဖြစ်သော အကြီးအကဲ ခယ်စစ် တစ်ယောက်တည်းသာ နတ်ဆိုးစစ်တပ် ငါးတပ်ကို ကွပ်ကဲအုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ပေသည်။

လျိုရှီချန်း အံ့သြသွားရသည်မှာ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် တစ်ဖက်လူသည် စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်သော မဟာစစ်သူကြီး သုံးဦးကို စေလွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းပင်။ ဤသည်က သုံးရက် အချိန်ကန့်သတ်ချက် ပေးရာတွင် သူတို့ မည်မျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေကြောင်းကို ရှင်းပြနေပေသည်။

"ရောက်လာပြီလား..."

နှာမောင်းရှည် ရေဆင်ကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်ကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ မြှောက်ကာ ခန်းမကြီး၏ခေါင်မိုးကို ဖယ်ရှားလိုက်လေ၏။

ထိုအခါ အပြင်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်ကြီး ပေါ်လာပေသည်။

"ရောက်လာပြီ..." လျိုရှီချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ မျက်ခုံးကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်လေ၏။

သက်တံ့ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အပြာရောင်မှစတင်ကာ ခရမ်းရောင်၊ အဖြူရောင်တို့နှင့် ရောယှက်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

အနီးကပ် သေချာကြည့်လိုက်ပါက ကောင်းကင်နန်းတော်ငါးခုခန့် ရှိနေပြီး ၎င်းက သူ အဘယ်ကြောင့် အကြီးအကဲရာထူးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကို အတည်ပြုပေးနေပေသည်။

တိမ်တိုက်များ နောက်ကွယ်တွင် လုံဟန်မြို့တော်ကြီးနှင့် ချီမင်မြို့တော်ကြီး နှစ်ခုစလုံးက ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာပြီး မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဧရာမတံခါးကြီး နှစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လျိုရှီချန်းကို လွှမ်းခြုံသွားပေ၏။

အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊လျိုရှီချန်း၏ သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်သည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ကျောဘက်တွင် တောက်ပနေသော အဖြူရောင် လခြမ်းကွေး တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

သူ၏ ဖြန့်ကျက်ထားသော လက်ဖဝါးထဲတွင် လခြမ်းကွေးပုံစံ ဓားမကြီး တစ်လက် ရှိနေလေ၏။

ဟွမ်လွမ်မသေမျိုးစစ်သည် နှစ်ဦးက မှိုင်းညို့နေသော ခန်းမကြီးကို မသေမျိုးများ၏ နယ်မြေတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်၏ အမူအရာများမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ရောက်လာမှတော့ ပြန်ထွက်သွားဖို့ မလိုတော့ပါဘူး..."

ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးအထက်တွင်...

အကြီးအကဲ ချီယန်သည် သူ့လက်ထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေလေသည်။

"ဒီလူအိုကြီးက ထပ်ပြီး ခေါင်းမာနေပြန်ပြီ..."

ဆက်သွယ်၍ မရခြင်းသည် စိတ်သက်သာရာ ရစရာအကြောင်းရင်း တစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်ကို သေတွင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမိပါက မည်မျှကြီးမားသော အပြစ် ဖြစ်မည်ကို အကြီးအကဲ ချီယန် သေချာ မသိပေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် သူသည် စိတ်သောကရောက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤကိစ္စနှင့် သူ လုံးဝမသက်ဆိုင်တော့လျှင်ပင် အကြီးအကဲလျို အနေဖြင့် ကိစ္စရပ်များကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လေးလံနေရသနည်း။

ကျောက်စိမ်းဖြူ မြို့တော် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ မိမိ၏ ရင်တွင်းခံစားချက်များကို မျှဝေနိုင်မည့် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကို ရှာတွေ့ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်ပေသည်။

အကြီးအကဲ ချီယန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးသာ ရှိပြီး ထိုခံစားချက်မှာ အပြန်အလှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်သွားနှင့်ပါလား..."

အကြီးအကဲ ချီယန်သည် သူ၏ ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကာ အားယူ ပြုံးပြလိုက်လေ၏။

"ကျုပ် ဆက်ရှာကြည့်လိုက်ပါ့မယ်..."

ယခုအချိန်မှသာ သူသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ခေါ်ဆောင်မသွားချင်တော့သလို တစ်ဖက်လူနှင့် ယဉ်ကျေးသော စကားလွှဲများကိုလည်း မပြောချင်တော့ချေ။

"ကျုပ်ပဲ ကိုင်တွယ်ရှင်းလင်းလိုက်ပါ့မယ်..."

ရှန်းယီသည် အကြီးအကဲ ချီယန်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို သတိထားမိပုံ မရပေ။

သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကူးများဖြင့် ခယ်ရှစ်စန်းနှင့် စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။

"မင်း သေဆုံးသွားတာကို နဂါးနန်းတော်က သိသွားပြီးအကြီးအကဲ ခယ်စစ်က မင်းအတွက် လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားလာရင် ဘာဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိလဲ..."

"အာ... ဟို... အင်း..."

နတ်ဆိုးကျောက်တိုင်က ဆွံ့အသွားသော တုံ့ပြန်မှုဖြင့် ဖြေကြားလေသည်။

"အကယ်လို့ သူ့မှာ သက်သေမရှိဘူးဆိုရင် သူက အရမ်းသိသာတဲ့ အရာမျိုး ဘာမှ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အကြီးအကဲလျိုကို မသေမျိုးလိုဏ်ဂူဆီ ဖိတ်ခေါ်လောက်ပါတယ်..."

"သဘောပေါက်ပြီ..."

ရှန်းယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သွားကြစို့... သွားကြည့်ရအောင်..."

"ဟင်..." ချီယန်သည် ခဏတာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေသည်။

အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ သူတို့ တစ်ခုခု ရှာတွေ့သွားတာလား။

မဟုတ်ဘူး... ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းမှာ ရေအောက်မှာပါ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေတာလား။

ပြီးတော့... သူက ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကြီးလေးသော ပြဿနာများရှိလာနိုင်သော်လည်း အကြီးအကဲ ချီယန်သည် သတိပေးစကားများကို ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်လေသည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် အကြီးအကဲလျို ဘယ်ရောက်နေသလဲ ဆိုသည်ကို မြင်တွေ့ရရန် အမှန်တကယ် စိတ်အားထက်သန်နေပေ၏။

ခယ်ရှစ်စန်းကို ဆက်လက် အနားယူရန် ပြောပြီးနောက် အသားတောင်ပံ ပိုးကောင်၏ ဝိညာဉ်လမ်းပြမှုဖြင့် ရှန်းယီသည် အကြီးအကဲ ချီယန်ကို မသေမျိုးလိုဏ်ဂူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။

မသေမျိုးလိုဏ်ဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင်...

ပုံရိပ်နှစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သေသပ်လှပသော ငါးအကြေးခွံသံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လိုဏ်ဂူအပေါက်ဝတွင် လက်ပိုက်ရပ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်းရေနေနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်၏ ဆီးကြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

"ရေနေမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိစ္စတွေပဲ၊ အပြင်လူတွေ..."

သူတို့ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကြီးမြတ်သော နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်သည် ရောက်လာသူများ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားပုံရပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားကြလေ၏။

သူတို့သည် တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်းကို ထုတ်ဖော်မပြောထားဘဲ အခြေအနေကို ပိုမို မဆိုးရွားစေလိုကြပေ။

သို့သော် နန်ဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးထံမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာပါက ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

"ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက လေးစားရတဲ့ အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာကိုး..."

ရေနေနတ်ဆိုးများသည် သူတို့နောက်ကျောရှိ လိုဏ်ဂူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အကြည့်များကို ဆံပင်ဖြူပြီးနုပျိုသော မျက်နှာရှိသည့် အဘိုးအိုထံသို့ ပြန်လည် ရွှေ့လိုက်ကြလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဘေးရှိ လူငယ်လေးကိုလည်း အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ကြပေသည်။

နတ်ဆိုးနှစ်ကောင်က ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ ချီယန်... မျိုးဆက်သစ်တွေဖြစ်တဲ့ ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားကို အကြံပေးရဲပါတယ်။ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ၊ ဒါက ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့အသက်ကို အချည်းနှီး မစွန့်လွှတ်လိုက်ပါနဲ့။ ပြီးတော့ အကြီးအကဲလျိုလိုမျိုး ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းအပေါ်ကို ဘေးဒုက္ခတွေ ယူမလာပါနဲ့..."