ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူ

ထိပ်တန်း အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံး၏ စုပေါင်းကြိုးပမ်းမှုအောက်တွင် လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးပေါ်၌ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဍာန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော အလွန်ကြီးမားသည့် အစီအရင်ကြီးမှာ မကြာမီမှာပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဒီအစီအရင်က... လေ့လာလေ ပိုပြီး ယုတ်မာလေပဲ"

ယာယီ တည်ဆောက်ထားသော အိမ်ကြီးတစ်လုံးအတွင်း၌ ခဏမျှ မှေးစက်နေရာမှ နိုးလာသော ယင်ရှင်းက ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေသည်။

ဘေးနားတွင် အဆောင်များကို စီစဉ်နေသော ကျန်းပေရန်က လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလေသည်။

"စီနီယာကြီးယင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ယင်ရှင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထိုအမည်မသိ အလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးပေါ်တွင် ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်က သူ၏ တိုယွဲ့အစီအရင်ကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည့် ကိစ္စကိုပင် ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားခဲ့လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ အမေးကို ကြားသောအခါ ယင်ရှင်းက ထိုင်ရာမှ ထ၍ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်လာပြီး အဆောင်များကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလေသည်။

"အစီအရင်ကြီးက ကာကွယ်ဖို့အတွက် မဟုတ်သလို တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက်လည်း လုံးဝ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင်"

ကျန်းပေရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ မေးလိုက်လေသည်

"ဆရာကျန်းအနေနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ ပညာကို ဝှက်မထားပါနဲ့တော့ အစီအရင်ကို ဒီအဆင့်အထိ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုမှတော့ ဆရာကျန်းသာ ဒီအစီအရင်ရဲ့ အာနိသင်ကို မသိဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တိုယွဲ့အစီအရင်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယင်ရှင်းက ထိုအဆင့်အထိ ပြောလာပြီဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန်လည်း ဆက်လက်၍ မသိချင်ယောင်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ စကားပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသလိုမျိုး ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်လုံး လက်ဝါးပေါ်မှာ စာတစ်လုံးစီ ရေးကြည့်ကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

"ဟားဟားဟား"

ယင်ရှင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

"ဆရာကျန်းက လူငယ်ပီပီ တကယ့်ကို တက်ကြွတာပဲ ကောင်းပြီလေ ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ ကစားပေးပါ့မယ်"

ပြောပြီးနောက် ယင်ရှင်းသည် သူ၏ ကမ္ဘာဦးလက်စွပ်ထဲမှ စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးပေါ်တွင် စတင် ရေးသားလေသည်။

ကျန်းပေရန်ကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး စုတ်တံတစ်ချောင်း ထုတ်ကာ ညာဘက်လက်ဝါးပေါ်တွင် ရေးသားလိုက်လေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်မြင့် အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံးသည်လည်း စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ဝိုင်းအုံလာကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ထိုအလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ချက်များ ရှိနေကြသော်လည်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိကြပေ။ ယခုအခါ ဂိုဏ်းဆရာအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးက အဖြေကို ထုတ်ပြတော့မည် ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းပေရန်က ညာဘက်လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာကြီးယင် ရေးလို့ ပြီးပြီလား"

ယင်ရှင်းကလည်း ဘယ်ဘက်လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် အတူတူ ဖြန့်ကြည့်ကြရအောင်"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးကို အရင် ဖြန့်ပြလိုက်ရာ ယင်ရှင်းကလည်း လိုက်ပါ၍ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို ဖြန့်လိုက်လေသည်။

ယဇ်

တူညီသော စာလုံးမှာ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစီအရင်ပညာရှင်များကြားတွင် တီးတိုး ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ၎င်းဆွေးနွေးမှုများမှာ အစီအရင်နှင့် လုံးဝ မပတ်သက်ချေ။

"ဆရာကျန်းရဲ့ လက်ရေးက တကယ့်ကို နဂါးပျံသန်းနေသလိုပဲ လှပဆန်းကြယ်လွန်းလှတယ် အဆင့်မြင့် လက်ရာပဲ"

"ဟုတ်တယ် စီနီယာကြီးယင်ရဲ့ လက်ရေးကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းပေမဲ့ ဆရာကျန်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ဟဲဟဲဟဲ"

"အံ့ဩစရာပဲ ဆရာကျန်းက ဒီအတိုင်း ရေးလိုက်တာတောင်မှ ငါမြင်ဖူးသမျှ လက်ရေးစာမူတွေထက် ပိုပြီး အသက်ဝင်နေတယ် တစ်ကယ်လို့ အရက်သာ ရှိရင်တော့ တစ်ခွက်လောက် သောက်ပြီး ချီးကျူးမိမှာပဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ တိုးသော်လည်း ကြားနိုင်လောက်သော ဆွေးနွေးသံများကို နားထောင်ရင်း ယင်ရှင်းမှာ အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

၎င်းသည် သူတစ်ပါး၏ ဝေဖန်မှုကို ဂရုစိုက်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲမှ ယဇ် ဆိုသော စာလုံးမှာ သူ့ကိုပင် မိမိကိုယ်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လက်ဝါးကို ဆက်၍ ဖြန့်ထားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အရှက်ခွဲနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုကိစ္စမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ အစီအရင်ပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး လက်ရေးဆရာများ မဟုတ်ကြရာ အစီအရင်ကို လေ့လာခြင်းကသာ ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ ဖြစ်လေသည်။

ယဇ်...

ထိုစာလုံးနှင့် ပတ်သက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အစီအရင်ပညာရှင် အသီးသီးတွင် မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုများ ရှိနေကြလေသည်။

အနည်းငယ်သော လူများက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်နေကြသော်လည်း အများစုမှာမူ အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပြသနေကြလေသည်။ ၎င်းမှာ ထိုစာလုံးမှာ သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်နှင့် မတူညီသောကြောင့်သာမက သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ အဖြေနှင့် အလွန်အမင်း ကွာခြားနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို အနည်းငယ် ပွတ်သပ်ရင်း ယင်ရှင်းက ပြုံး၍ ပြောဆိုလေသည်။

"တကယ်ပဲ ဆရာကျန်းက ဒါကို မသိဘဲ မနေဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ"

ကျန်းပေရန်ကမူ ပြုံး၍ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း အခုလေးတင်မှ သတိရလိုက်တာပါ"

ယင်ရှင်းက ကြားတော့ ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ဟန် ပြသလေသည်။

ထိုစဉ် စစ်ထူကျိက ၎င်းတို့နှစ်ဦးရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ပြောဆိုလေသည်။

"ဒီအစီအရင်က ယဇ်ပူဇော်တာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ အကယ်၍ ဒါက ရှေးဟောင်းအစီအရင်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ကတော့ ခင်ဗျားတို့ကို လုံးဝ မထိတွေ့ဖို့ တားမြစ်မိမှာပဲ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီယဇ်ပူဇော်မှု အစီအရင်ကြီးက အသစ်စက်စက် ဖြစ်နေပေမဲ့ အန္တရာယ်ကတော့ ရှိနေဆဲပဲ ဆရာကျန်းမှာ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား"

စစ်ထူကျိက ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဆွေးနွေးမှုကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အခြားသော အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင် အများအပြားသည်လည်း ၎င်းတို့ဆီသို့ လျှောက်လာကြပြီး မိမိတို့ စိတ်ထဲမှ သံသယများကို မေးမြန်းကြလေသည်။

၎င်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြေမှားနေသော အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံးကို လုံးဝ ကြောင်အသွားစေခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ ထိပ်တန်းအတန်းထဲတွင် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီးနောက် လူတိုင်းက မိမိတို့၏ အဖြေ မှန်မမှန်ကို တွေးနေကြချိန်၌ အတန်းထဲတွင် အတော်ဆုံး ကျောင်းသား အနည်းငယ် စုဝေးပြီး ဆွေးနွေးနေကြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုကျောင်းသား အနည်းငယ်၏ ဆွေးနွေးမှုအတွင်းမှာပင် အတန်းထဲရှိ အခြားကျောင်းသားများ၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ညှိုးနွမ်းလာကြလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့၏ အဖြေမှာ ထိုလူတော်များနှင့် လုံးဝ မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထိပ်တန်းအတန်းမှ ကျောင်းသားများ အနေဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လူတော်တွေများ မှားနေတာလား ဆိုသည့် ကံကောင်းလိုစိတ်မျိုး လုံးဝ ရှိမနေကြပေ။

တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက မိမိတို့၏ နဖူးကို ရိုက်ကာ ဘယ်နေရာကနေ စမှားသွားသလဲ သို့မဟုတ် အစကတည်းက မှားနေခဲ့တာလား ဆိုသည်ကိုသာ အပူတပြင်း စဉ်းစားနေကြတော့လေသည်။

အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင် တစ်စု၏ မေးခွန်းများကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်လည်း သက်ပြင်းချချင်စိတ် ပေါက်လာလေသည်။

အကယ်၍ အစီအရင်အဆင့်အတန်း တစ်ခုတည်းကိုသာ ထုတ်ယူ၍ နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုလျှင် သူနှင့် ဤနေရာရှိ အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင်များသည် အခြေခံအားဖြင့် တူညီကြပြီး အချို့နေရာများတွင်မူ သူကပင် နိမ့်ကျနေနိုင်သေးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင်များသည် သူက သူတို့ထက် ပို၍ တော်သည်ဟု အပိုင်တွက်ထားကြပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် နားမလည်သော မေးခွန်းများ အားလုံးကို သူ့ထံသို့သာ ပစ်ချနေကြလေသည်။

တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်ကို ဒိုရေမွန်များ မှတ်နေသလား ဟု ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲက တွေးလိုက်လေသည်။

"စီနီယာတို့ မေးတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ကျွန်တော်လည်း စဉ်းစားပြီးသားပါ ဒါပေမဲ့ ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းကိုတော့ စီနီယာတို့နဲ့ ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးဖို့ လိုအပ်ပါသေးတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အားလုံး မြင်တွေ့ရတဲ့အတိုင်းပဲ ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုက ချထားတဲ့ အစီအရင်တွေဟာ အနှစ်သာရပိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ တူညီပေမဲ့ သေချာ လေ့လာကြည့်ရင်တော့ သူတို့ လိုက်နာတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မတူတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

ကျန်းပေရန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံးက ခေါင်းညိတ်၍ ထောက်ခံကြလေသည်။

ယင်ရှင်းက ပို၍ပင် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောဆိုလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါကပဲ ငါ စစ်ဆေးလေလေ သူတို့ရဲ့ အစီအရင်က ယုတ်မာတယ်လို့ ခံစားရလေလေ ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ"

တကယ်တော့ ကျန်းပေရန်လည်း နားလည်ပါသည် အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင်များသည် မေးခွန်း အမျိုးမျိုးကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းနေကြသော်လည်း အဓိက သံသယမှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးတာက ဘေးကင်းရဲ့လား ဆိုသည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ထိပ်တန်း အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံးက ထိုအလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးမှာ အလွန်ထူးဆန်းနေကြောင်း မြင်တွေ့ထားကြပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ဘာပြင်ဆင်မှုမှ မလုပ်ဘဲ အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးမည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံရနိုင်ပြီး အပျော့စားဆိုလျှင် သုံးရက်အတွင်း သေဆုံးကာ အပြင်းစားဆိုလျှင် ချက်ချင်းသေဆုံးနိုင်သည်အထိ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ ယခု မေးမြန်းနေသော နက်နဲဆန်းကြယ်လှသည့် မေးခွန်းများမှာ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် အချက်တစ်ချက်ကိုသာ ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအစီအရင်က အသက်အန္တရာယ် ရှိလား"

သေချာတာပေါ့ ကျန်းပေရန်က အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည်ဟု အမှန်အတိုင်း ဖြေလျှင်တောင် သူတို့သည် ထိုကိစ္စကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ကြမည်သာ ဖြစ်လေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းက တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်နေမှတော့ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ရှေ့ထွက်မလာလျှင် ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်လာကြမည်နည်း။

သူတို့ သေချာမေးမြန်းနေခြင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု ပြုလုပ်ရန်နှင့် နောက်ဆုံးအချိန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်သာ ဖြစ်လေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ ကြီးမားသော မိသားစုနှင့် ဂိုဏ်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်ရာ အစစအရာရာ စီစဉ်ထားရန် လိုအပ်လေသည်။

သို့သော် ထိုအစီအရင်ကို မဖျက်ဆီးမီမှာမူ ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင်လည်း အတွင်း၌ မည်သို့သော ယုတ်မာသည့် အရာများ ဝှက်ထားသနည်း ဆိုသည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် လူတိုင်းကို စိတ်အေးစေမည့် အဖြေမျိုး ပေးရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

မျက်နှာထား တည်ကြည်နေသော အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင် တစ်စုကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလေသည်။

"စီနီယာတို့ စိတ်ချပါ အစီအရင်ကို မဖျက်ဆီးခင်မှာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အစစအရာရာ ပြင်ဆင်ထားပါ့မယ် စီနီယာတို့ကတော့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အစီအရင်ကို ဆက်လက် ဖော်ထုတ်နေပေးပါ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ"

တကယ်တော့ ယနေ့ အထိဆိုလျှင် လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးရှိ ထိုအလွန်ကြီးမားသော အစီအရင်ကြီးကို ကျန်းပေရန်တို့ အခြေခံအားဖြင့် အကုန်လုံး နားလည်ထားကြပြီ ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးအဆင့်သာ ကျန်တော့လေသည်။ ထိုအစီအရင်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းသောကြောင့်သာ နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို မလှမ်းရဲကြသေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင်များသည်လည်း ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို အစီအရင် ဆက်လက်ဖော်ထုတ်ခိုင်းခြင်းမှာ အပေါ်ယံ စကားသာဖြစ်ပြီး သတင်းစကားကို စောင့်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်မှန်း သိရှိလိုက်ကြလေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဆရာကျန်းကိုပဲ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပေါ့"

အဆင့်ကိုး အစီအရင်ပညာရှင် အားလုံးက တပြိုင်နက်တည်း လက်သီးစုကာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြလေသည်။

"စီနီယာတို့ အားနာမနေပါနဲ့ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အရင် သွားနှင့်ပါ့မယ် စီနီယာတို့ ကျွန်တော့်ဆီက သတင်းကောင်းကိုသာ စောင့်နေကြပါ"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် လှည့်ထွက်ကာ အိမ်ပြင်သို့ လျှောက်သွားလေသည်။

ကြည်လင်ပြာလဲ့နေသော ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် အပန်းဖြေလိုက်ပြီးနောက် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်သို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့လေသည်။

"ဆရာကျန်း"

"ဆရာကျန်းကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

"ဆရာကျန်းကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဒါ ဆရာကျန်း မဟုတ်လား အတူတူ အရက်တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြမလား"

ယွမ်မြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ကျန်းပေရန်ကို မြင်တွေ့ရသူများမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့ထွက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ ကျန်းပေရန်ကို အဝေးမှသာ တစ်ချက် မြင်ဖူးကြသော်လည်း ကျန်းပေရန်က ထိုဘေးအန္တရာယ်ကြီးအတွင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ ကိစ္စများကိုမူ အားလုံး ကြားသိထားကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ကျန်းပေရန်ကို မြင်လျှင် ဂါရဝပြုကြသည် သို့မဟုတ် နှုတ်ဆက်ကြသည်မှာ ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။ မိမိအနေဖြင့် ဆက်လက်၍ လူမသိအောင် မနေနိုင်တော့မှန်း သိသော်လည်း အမြဲတမ်း လူမသိအောင် နေလာခဲ့သော ကျန်းပေရန်အတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းမှာ အနည်းငယ် အသားမကျသေးပေ။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ လူဆိုတာ ကြီးပြင်းလာရမှာပဲ ခုခံလို့ မရမှတော့ ပျော်အောင်သာ နေရတော့မှာပေါ့ ဟု ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲက ကြံဖန်တွေးလိုက်လေသည်။

နှုတ်ဆက်သမျှကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရင်းနှင့် ကျန်းပေရန်သည် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"ဒီနေ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ခန်းမထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ကျန်းပေရန်က အဓိက နေရာတွင် ထိုင်နေသော ယန်ရှောင်ဘိုကို ကြည့်၍ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"အရင်အတိုင်းပါပဲ ဘာထူးခြားတဲ့ ကိစ္စမှ မရှိပါဘူး"

ပထမဆုံး ခေါင်းဆောင်အဖြစ် စတင်တာဝန်ယူစဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ ယန်ရှောင်ဘိုတွင် အသုံးပြုနိုင်သော လူအင်အား များစွာ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဖိအားမှာလည်း ထိုနည်းတူစွာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုကိစ္စ နှစ်ခုလုံး၏ အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းပေရန်က ကျန်ရှိသော တိုင်းပြည်များမှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များကို ကုသပေးခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသတင်းကို စတင် သိရှိရစဉ်က ယန်ရှောင်ဘိုမှာ ဖိအားများစွာ ခံစားခဲ့ရလေသည်။ နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်စုလုံးမှာ သူ့အတွက်မူ မတည်ငြိမ်သော အချက်များ ဖြစ်နေကြပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဖိအားများနေစဉ်မှာပင် သူသည် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွနေမိလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က အချင်းချင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ အထင်မကြီးခဲ့ကြသော ပြိုင်ဘက်ဟောင်းကြီးများမှာ ယခုအခါ သူ့လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး သူ၏ စေခိုင်းမှုကို ခံယူနေကြရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ အရင်ကလည်း မရှိခဲ့ဖူးသလို အနာဂတ်မှာလည်း ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးမိလေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော နာကျင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများကြားတွင် ယန်ရှောင်ဘိုမှာ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ဖြတ်သန်းနေခဲ့လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ မဟာဗျူဟာ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင်များကို မိမိတို့၏ မူလတိုင်းပြည်များသို့ ပြန်လည် စေလွှတ်ထားခဲ့ပြီး အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် ၎င်းတို့အား နောက်ထပ် ယုတ်မာသော ကိစ္စများ မလုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် တားဆီးရန် ဖြစ်လေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ မရှိသောကြောင့် နေ့ရက်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ကုန်လွန်နေခဲ့လေသည်။ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် နေ့စဉ် ပဋိပက္ခများ ရှိနေသော်လည်း ဂူအဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဝတ်စုံများ၏ အစွမ်းကြောင့် ကျင့်ကြံသူများဘက်တွင် ထိခိုက်သေဆုံးမှု လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန်၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘိုက ကျန်းပေရန်အနားသို့ ကပ်၍ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလေသည်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်တော့လောက်မှာ ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ"

ယန်ရှောင်ဘို တစ်ယောက်တည်းသာမက တိုင်းပြည်အသီးသီးမှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည်လည်း ထိုသတင်းကို စောင့်မျှော်နေကြလေသည်။ သို့သော် ဂူအဆိပ်မြူ ပြဿနာမှာ ယနေ့အထိ မပြေလည်သေးသဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ သတင်းစကားကိုသာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"အခု ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းရမယ့် ပြဿနာတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ် ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားချင်ရင်တောင်မှ အခြေအနေက ပေးဦးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ရှောင်ဘိုက ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကာ ထိုင်လိုက်လေသည်။ ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူသည် စကားစရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ပြုံး၍ မေးလိုက်လေသည်။

"ပေရန် ဒီတစ်ခေါက် လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

"လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ပါ"

"ဘယ်သူလဲ"

"ပျံသန်း စံအိမ် ကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲခဲ့တဲ့သူပါ"

ယခင်က ပျံသန်း စံအိမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးစဉ်ကပင် ကျန်းပေရန်မှာ ၎င်း၏ ဒီဇိုင်းပိုင်းကြောင့် အလွန် အံ့ဩခဲ့ရလေသည်။ ထိုပျံသန်းသော စံအိမ်မှာ အတတ်ပညာရှင် အမျိုးမျိုး၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှု ဖြစ်မှန်း သိသော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပင်မဒီဇိုင်းကို ရေးဆွဲခဲ့သူ သို့မဟုတ် ထိုစိတ်ကူးကို စတင်တင်ပြခဲ့သူ တစ်ဦး သေချာပေါက် ရှိမည်ဟု ကျန်းပေရန် ယုံကြည်နေလေသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်က ကျန်းပေရန်မှာ တွေးကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပျံသန်းသော စံအိမ် ကဲ့သို့သော ခေတ်သစ်မှော်ပစ္စည်းကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမှာ သေချာပေါက် အလွယ်တကူ တွေ့ဆုံနိုင်မည့်သူ မဟုတ်သလို တွေ့ဆုံခဲ့လျှင်တောင် တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အရာအားလုံး ပြောပြလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုအချက် နှစ်ခုလုံးမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ပြည့်စုံသွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုပျံသန်း စံအိမ် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူကသာ ကျန်းပေရန်ကို တွေ့ခွင့်ရမရ စိုးရိမ်နေရမည် ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန်ဘက်မှ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

"ပျံသန်းသော စံအိမ် ရဲ့ ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူ..."

ယန်ရှောင်ဘိုက တီးတိုး ရွတ်ဆိုသည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါလည်း တကယ် မသိဘူးဗျ"

"ဟင်"

ကျန်းပေရန်မှာ အံ့ဩသွားလေသည်။ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးမှာ အနက်ရောင် သူတော်စင်ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များကြားတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တန်ရာဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယန်ရှောင်ဘိုကပင် မသိဟု ပြောလာသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ အံ့ဩနေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ယန်ရှောင်ဘိုက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ရယ်မောရင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

"ဒါက ငါ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူးဗျ ဝေ့တိုင်းပြည် က လူတွေက သူ့ကို ရတနာတစ်ခုလို ဝှက်ထားကြတာ ငါတို့က ဆက်သွယ်ချင်ရင်တောင် ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးလေ"

ကြည့်ရတာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကလည်း လူမသိအောင် နေရတာကို ကြိုက်ပုံရသည် ဟု ကျန်းပေရန် တွေးလိုက်လေသည်။

ပျံသန်းစံအိမ်ကို ဒီဇိုင်းရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သော ဂုဏ်သတင်းနှင့်တင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ မည်သည့်တိုင်းပြည်တွင်မဆို အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာရန် လုံလောက်လှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ နာမည်နှင့် စည်းစိမ်ကို မက်မောခဲ့လျှင် ဝေ့တိုင်းပြည်အနေဖြင့် သူ့ကို ဝှက်ထားရန် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါ ဝှက်ထားနိုင်သည်ဆိုမှတော့ ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာလည်း မိမိကဲ့သို့ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်ရမည်ဟု ကျန်းပေရန် တွေးမိလေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဝေ့တိုင်းပြည်က ဂိုဏ်းချုပ်အနည်းငယ်ဆီကို သွားပြီး မေးကြည့်မယ်ဆိုရင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်အကြောင်း စုံစမ်းလို့ ရနိုင်မလား"

"မင်းကိုယ်တိုင် သွားမေးမယ်ဆိုရင်တော့ လူအနည်းငယ်ကို မေးကြည့်ရုံနဲ့ သတင်းရနိုင်မှာပါ"

ယန်ရှောင်ဘို၏ စကားအရ ဝေ့တိုင်းပြည်၏ အထက်တန်းလွှာများကြားမှာပင် လူတိုင်းက ထိုပျံသန်း စံအိမ် ဒီဇိုင်းရေးဆွဲသူကို သိရှိကြသည် မဟုတ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိရှိလိုက်ရလေသည်။

ဒါက တော်တော်လေးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝှက်ထားတာပဲ ဟု ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲက တွေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် အခုပဲ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် မေးမြန်းကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

"ပေရန်"

ကျန်းပေရန်က လှည့်ထွက်၍ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယန်ရှောင်ဘိုက ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန် ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ"

ကျန်းပေရန်က လှည့်ကြည့်၍ မေးလိုက်လေသည်

"အင်း"

ယန်ရှောင်ဘိုက စကားကို အနည်းငယ် ဆွဲပြောလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောဆိုလေသည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး မင်းကို သတိထားဖို့ ပြောချင်ရုံတင်ပါ ဝေ့တိုင်းပြည်က လူတွေက အကုန်လုံး ပါးနပ်ကြတယ် ခင်ဗျား သူတို့ရဲ့ အကွက်ထဲကို မရောက်သွားစေနဲ့ဦး"

ကျန်းပေရန်က ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

"ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ် ခွင့်ပြုပါဦး"

ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်မှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

တံခါးပိတ်သွားသံနှင့်အတူ ယန်ရှောင်ဘိုက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အရှည်ကြီး ချလိုက်လေသည်။ တကယ်တော့ သူ စကားစရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်မှာ မေးခွန်းတစ်ခုအတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ ဂူအဆိပ်မြူ ပြဿနာ ပြေလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားသနည်း ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထုံနိုင်ငံသား တစ်ဦးအနေဖြင့် ယန်ရှောင်ဘိုမှာ ကျန်းပေရန်ကို မိမိတို့ဘက်တွင် ရှိနေစေချင်သည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ယခုတစ်ကြိမ် ဂူအဆိပ်မြူ ဖြစ်ရပ်တွင် ကျန်းပေရန်က ထုံနိုင်ငံကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထုံနိုင်ငံက ကျန်းပေရန်ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်ကို အကူအညီ တောင်းရန် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မျှ မရှိချေ။

အကယ်၍ သူ့ကို တကယ်ပင် ဆွဲဆောင်လိုလျှင်မူ ထိုက်တန်သော ပေးဆပ်မှုကို သေချာပေါက် ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် သူတို့ ယခုတစ်ကြိမ် ရည်မှန်းထားသော ကိစ္စမှာ အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် ထိုထိုက်တန်သော ပေးဆပ်မှု ဆိုသည်မှာ မည်သို့ သတ်မှတ်ရမည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိရှိကြသေးပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းကိစ္စမှာ သူတစ်ယောက်တည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်သော ကိစ္စလည်း မဟုတ်ပေ။

ဟူး ကူလျန်အန်း အဘိုးကြီး ပြန်လာမှပဲ ဆွေးနွေးရတော့မယ် ထင်တယ်

ယန်ရှောင်ဘို တစ်ယောက်တည်း ညည်းတွားလိုက်လေသည်