စစ်မေးခြင်း

စနစ်ဆုလာဘ် ရရှိပြီးသည့် ခဏ၌ ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းအနေဖြင့် ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် ငါးကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် ရွေးချယ်စရာကို မည်သို့ အောင်မြင်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို အံ့ဩနေမိလေသည်။

သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် ရှာဖွေသည့် ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ဘဲ အရင်က ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်စဉ်က လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးရှိ အစီအရင်ကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးရန် စနစ်က ပေးအပ်ခဲ့သော ရွေးချယ်စရာဖြစ်မှန်း သိရှိလိုက်လေသည်။

၎င်းအပြင် ကျန်းပေရန်သည် အခြား အချက်တစ်ချက်ကိုလည်း သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးချိန်တွင် စနစ်က အဘယ်ကြောင့် ဆုလာဘ် မပေးဘဲ ဤဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ရရှိမှသာ ဆုလာဘ် ပေးသနည်း ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ စနစ်၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ၎င်းကို လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးရှိ အစီအရင်ကို အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးခိုင်းခြင်းမှာ ကျန်ရှိသော ငါးနိုင်ငံတွင်လည်း ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်များ ရှိနေကြောင်း သတိပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် မဖျက်ဆီးဘဲ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်များကို သေဆုံးအောင် မလုပ်ရန် သတိပေးခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို လန့်ဖျန့်သွားစေပြီး ၎င်းတို့အား ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်များကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ပြေးခွင့် မပေးရန် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်း အချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသည်ဟု ကျန်းပေရန် တွေးမိလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၎င်းတို့ လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးသို့ မရောက်မီကပင် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ထိုဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ပြောင်းရွှေ့ရန် အချိန်များစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သေချာတာပေါ့ ထိုဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ဤအစီအရင်အတွင်း၌ ဝှက်ထားခြင်းက အလုံခြုံဆုံးဟု ယူဆထားကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိသော ငါးနိုင်ငံမှ ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကမူ ထိုအတိုင်း တွေးလိမ့်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

၎င်းတို့အားလုံးထက် အရင်ဆုံး ပြန်လည် တိုက်စစ်မဆင်မီ ထိုဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်များ ရှိသည့် တည်နေရာကို အရင်ဆုံး စုံစမ်းရမည် ဟု ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။

ထိုဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်များ၏ တည်နေရာကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်နည်း ဆိုသည်ကိုလည်း ကျန်းပေရန် တွေးမိသွားခဲ့လေပြီ။ ယခင်က ၎င်းက မျိုးစေ့ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ယွမ်ရို့ က လန်ဝူချောက်ကမ်းပါးတွင် မြှုပ်နှံခဲ့သည်ဆိုမှတော့ ကျန်ရှိသော ငါးနိုင်ငံတွင်လည်း ထိုကိစ္စကို တာဝန်ယူရသည့် အခြားသော လူသားသစ္စာဖောက်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ယခုအခါ ထိုလူသားသစ္စာဖောက်များ၏ စာရင်းမှာ ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲတွင် အကုန်ရှိနေလေသည်။

မူလကတော့ ၎င်းတို့ကို ချန်ထားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အာနိသင် ရနိုင်မလားဟု သူ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့ကို ကြိုတင်၍ ဖမ်းဆီးရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"သွားကြစို့ ဒီဘက်က ကိစ္စတွေ ပြီးပြီ"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"အစကတော့ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား တိုးတက်မှု မရှိဘူးလို့ ပြောမလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ သေချာ စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့ တိုးတက်မှုက တကယ်ကို ကြီးမားလှတယ်"

ကျန်းပေရန်က နားထောင်ပြီးနောက် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ရာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... တာ့ဟူကို ပြောတာလား"

"ဟားဟားဟား ဆရာကျန်းကတော့ တကယ်ကို ပါးနပ်တာပဲ မှန်ပါတယ် ကျွန်တော် ပြောတာက တာ့ဟူကို ပြောတာပါ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က တာ့ဟူ ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်မှန်း ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းနိုင်ရခြင်းမှာ အရင်တစ်ခေါက်က သူသည် အနက်ရောင် သူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်ကို သွားရောက် ဖမ်းဆီးစဉ်က ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှာတင် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ အနက်ရောင် သူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသဖြင့် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး အနေဖြင့် မကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါ တာ့ဟူ ဆိုသည့် တစ္ဆေဘုရင် ရှိနေပြီဆိုမှတော့ သူ၏ ယုံကြည်မှုမှာလည်း များစွာ ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့လေပြီ။

"တာ့ဟူ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ စိတ်ကူးကို သိရှိသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တာ့ဟူ ဘက်သို့ လှည့်၍ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးရှင် မိန့်မှာပါဗျာ"

တာ့ဟူက ချက်ချင်းပင် ပြန်ထူးလေသည်။

"မင်း အခု မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီလား"

တာ့ဟူ က သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း သေချာ မသိဘူးဗျ"

ထိုစဉ် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ခုနက ငါ့ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ထုတ်သုံးနိုင်ရင် ရပါပြီ"

တာ့ဟူက ကြားသောအခါ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း ပြောဆိုလေသည်။

"ခုနကတော့ ကျေးဇူးရှင်ကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ စိတ်လောပြီး ထွက်လာတာပါ အခုတော့..."

တာ့ဟူ က ပြောရင်းနှင့် ထိုစွမ်းအားများကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ ကျွန်တော် ထုတ်လို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်"

တာ့ဟူက အလွန် အားနာသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီးက နားထောင်ပြီးနောက် မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလေသည်။

"မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ငါ့ဆီမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထားခဲ့ရင် ဘယ်လိုလဲ သူ စွမ်းအားတွေကို ဘယ်လို ထုတ်သုံးရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးပါ့မယ်"

"ရတာပေါ့ ဒါက တာ့ဟူ အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ မဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တာ့ဟူ ကို လက်လှမ်းခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ ငါ့နောက်ကိုပဲ လိုက်ခဲ့တော့ ပညာတွေ တတ်သွားမှလည်း မင်းရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ကို ကောင်းကောင်း ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပေါ့"

တာ့ဟူက ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကျေးဇူးရှင် ရပါ့မလားဗျ"

"အင်း သွားလေ ဆရာကြီးရဲ့ စကားကို သေချာ နားထောင်ပါ သူက ဒီဘက်မှာတော့ ဆရာတစ်ဆူပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျေးဇူးရှင်"

တာ့ဟူ က ပြောပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး ၏ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြီး ဂါရဝပြုလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က တော်တော်လေး ဉာဏ်မကောင်းဘူး ဒါပေမဲ့ သေချာပေါက် ကြိုးစားပြီး သင်ယူပါ့မယ်"

"ဟားဟားဟား ရပါတယ် ရပါတယ်"

တာ့ဟူ ကို ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် တာ့ဟူကို ငါ့ဆီမှာပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ ဒီစွမ်းအားတွေကို ဘယ်လို သုံးရမလဲဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် သင်ပေးပါ့မယ် အောင်မြင်သွားတဲ့ အခါကျရင် ငါ မင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

ထိုစဉ် ရွှီမေယင်က ပြုံး၍ စကားဝင်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းနောက်ကို လိုက်မှပဲ ပညာတတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ပြောပြီးနောက် သူမသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ တာ့ဟူ ၏ ပုခုံးကို ပုတ်၍ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟဲဟဲ အရင်က ဒီလို ကိစ္စမျိုး မကြုံဖူးဘူး မဟုတ်လား မကြောက်ပါနဲ့ အဘွားနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ အဘွားက မင်းကို သေချာ သင်ပေးပါ့မယ်"

ရွှီမေယင် က ကြားဝင်၍ ဖောက်သည်လု နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး က ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။

"ဆရာကျန်းက တာ့ဟူကို ငါ့ဆီမှာ လွှဲဖို့ သဘောတူပြီးပြီလေ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကြားဖြတ်နေတာလဲ"

"ကြည့်စမ်း မင်း စကားပြောတာကလည်း ဘာကြားဖြတ်တာလဲ အဘွားကြီးက မင်းကို မသင်ခိုင်းဘူးလို့ မပြောပါဘူး မင်းနဲ့အတူတူ သင်ပေးမယ်လို့ ပြောတာပါ လူပိုရှိတော့ တာ့ဟူက ပိုပြီး မြန်မြန် တတ်တာပေါ့"

ရွှီမေယင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသမီးကလည်း ခေါင်းညိတ်၍ ထောက်ခံလေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် လူအများကြီး သင်ပေးတာက တစ်ယောက်တည်း သင်ပေးတာထက် ပိုပြီး ကောင်းမှာပဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာ့ဟူအတွက် ဘယ်လို လမ်းကြောင်းက အသင့်တော်ဆုံးလဲဆိုတာ အခုထိ ငါတို့ မသိသေးဘူးလေ"

"ရှုမု မင်းတောင်မှ..."

သာမန်အချိန်များတွင် မည်သူနှင့်မျှ မပြိုင်ဆိုင်တတ်သော ယွီရှုမု ပင်လျှင် ဝေစုလာလုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူး ကြည့်နေမိလေသည်။

သို့သော် ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး လည်း ၎င်းတို့ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တာ့ဟူကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်မျိုးကို ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများပင် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသောကြောင့် စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ လူကို လုယူလိုသည့် စိတ်ကူးနှင့် သတ္တိလည်း ရှိမနေကြပေ။ ၎င်းတို့သည် တာ့ဟူ ၏ အလားအလာ မည်မျှရှိသနည်း ဆိုသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ချင်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာ့ဟူ နှင့် ရင်းနှီးမှု ရယူထားလိုကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တာ့ဟူ ၏ အကူအညီ လိုအပ်လာမည့် နေရာများ ရှိနေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထိုလူအနည်းငယ် တာ့ဟူကို လုနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ပြုံးလိုက်ပြီး လက်သီးစုကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် တာ့ဟူကို စီနီယာတို့ဆီမှာပဲ အပ်နှံခဲ့ပါ့မယ် ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စအချို့ ရှိသေးလို့ အရင် သွားနှင့်ပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ ကောင်းပါပြီ ဆရာကျန်း စိတ်ချလက်ချသာ တာ့ဟူ ကို ငါတို့ဆီမှာ ထားခဲ့ပါ သူ ဘာမှ အထိခိုက် မခံစေရဘူးလို့ အာမခံပါတယ်"

ရွှီမေယင် က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

တစ်လှမ်း နောက်ကျသွားသော ကျန်းယီ ဘုန်းတော်ကြီး လည်း လိုက်ပါ၍ ပြောဆိုရတော့လေသည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ ကိစ္စတွေကိုပဲ စိတ်အေးလက်အေး သွားလုပ်ပါ တာ့ဟူကို ငါတို့ သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန်သည် အားလုံးကို ထပ်မံ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးနောက် လန်ဝူချောက်ကမ်းပါး ပြင်ပသို့ လှည့်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"မထင်မှတ်ဘဲ မင်းက ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို စတင် ထမ်းဆောင်နေပြီပဲ"

ကျန်းပေရန် အတော်လေး ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကူလျန်ရန်၏ အသံက သူ၏ နားထဲ၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျန်းပေရန်မှာ အံ့ဩစွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကူလျန်ရန် မှာ မည်သည့်အချိန်က မိမိ၏နောက်သို့ ရောက်ရှိနေမှန်း မသိရှိလိုက်ရပေ။

"နတ်ဘုရားအိုကြီးရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ဘာလဲဗျ"

ကျန်းပေရန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သံသရာဆိုတာ ရှိတယ် ဘဝသုံးပါးကလည်း အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေကြတာပဲ မင်း ထင်တာကတော့ အခု ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူတွေ ရုတ်တရက် ကျူးကျော်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာဖြစ်မလဲ"

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး နတ်ဘုရားအိုကြီးပဲ ရှင်းပြပေးပါဦး"

ကူလျန်ရန် က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။

"ဒါတွေ အကုန်လုံးက ဝဋ်ကြွေးတွေပါပဲ"

...

"အထဲမှာ... အထဲမှာ... အား"

ယွမ်မြို့တော်ရှိ ကျန်းပေရန်က အစီအရင်ဖြင့် လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသော စစ်ဆေးခန်း တစ်ခုအတွင်း၌ ဂူအဆိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော အနက်ရောင် သခင်ကြီး နှင့် အနက်ရောင် သူတော်စင် ခုနစ်ဦးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေကြလေသည်။

ကျန်းပေရန်သည် အမြဲတမ်း အလုပ်လုပ်လျှင် မြန်မြန်ဆန်ဆန်နှင့် ထိရောက်အောင် လုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်လေသည်။ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ယွမ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လူအင်အား စုစည်းကာ လူသားသစ္စာဖောက် ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ဖမ်းဆီးပြီး တစ်နေရာတည်း၌ ချုပ်နှောင်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခင်က ယွမ်ရို့ကို စစ်မေးခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံ ရှိနေသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် မှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲ၌ ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလွယ်တကူပင် စစ်မေးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ယွမ်ရို့ ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့ သိရှိထားသော ကိစ္စများမှာ များပြားလှခြင်း မရှိသော်လည်း အရေးကြီးသော တည်နေရာ အမည် နှစ်ခုကိုမူ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြလေသည်။

၎င်းတို့၏ အရေးပါမှုမှာ ရှီးဖုန်းရွာ နှင့် လန်ဝူချောက်ကမ်းပါး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရမည် ဖြစ်ကာ ကျန်းပေရန်၏ နောက်ထပ် ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရေး အစီအစဉ်တွင် အရေးအကြီးဆုံးသော အချက်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် နောက်ထပ် စစ်မေးလိုသော်လည်း ထိုခုနစ်ဦးလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဆက်လက် စစ်မေးနေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်တွင်း၌ စိုက်ပျိုးထားသော ဂူအဆိပ်များက ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အစားထိုး ဝင်ရောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုလူသားသစ္စာဖောက်များ၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ ဂူအဆိပ်များကို ရမ်းကားခြင်း မပြုရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် စစ်ဆေးခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

"ကျန်တာတွေကိုတော့ ဒုက္ခခံပေးပါဦး"

တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းတို့ကို စောင့်ကြပ်နေသော ဂျိယွီ ကို လက်သီးစုကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ"

ဓားကို ရင်ခွင်ပိုက်ထားသော ဂျိယွီ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဂျိယွီသည် တံခါးကို မှီကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့လေသည်။

ပျံသန်းစံအိမ် သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ထူးခြားမှု မရှိသော ချူယန်ဇယ် ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်း တော်တော်လေး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

ယခင်က ချူယန်ဇယ် ၏ ကိုယ်အတွင်းမှ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ထုတ်ယူစဉ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားသည်အထိ တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် ဆယ့်သုံးကောင်မှာ သူ၏ ကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ ဆူပူနေခဲ့သည်ကို သူ သေချာ မှတ်မိနေသေးသည်။

ထို့နောက် ကျန်းပေရန်က ချူယန်ဇယ်ကို မိမိကိုယ်ကို ၎င်းတို့ကို မွေးမြူသည့် ခွက်တစ်ခုလိုသာ မသတ်မှတ်ဘဲ ထိုဂူအဆိပ်များ၏ သခင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့အား ရမ်းကားခွင့် မပေးရန် သင်ကြားပေးခဲ့လေသည်။

သက်သေပြနိုင်သည်မှာ ချူယန်ဇယ် သည် တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ကျန်းပေရန်က ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် ကို ယူဆောင်သွားချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် များမှာ နတ်ဘုံနန်းကို ဆူပူအောင် မလုပ်ကြဘဲ မိမိတို့၏ နေရာတွင်သာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်နေကြလေသည်။

ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ချူယန်ဇယ်၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဟုန်ရှောင်အိုး အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်ထားသော ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် ကို သတိရလိုက်မိလေသည်။

၎င်းကိုလည်း ချူယန်ဇယ် ၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးရမလား ဟု သူ တွေးလိုက်မိလေသည်။

ချူယန်ဇယ်၏ ဂူအဆိပ်မွေးမြူနိုင်စွမ်းမှာ မည်မျှအထိ သန်မာသနည်း ဆိုသည်မှာ သက်သေပြနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် ဆယ့်နှစ်ကောင်မှာ သူ၏ ကိုယ်အတွင်းသို့ မထည့်သွင်းမီက သာမန် ဂူအဆိပ်များသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အားလုံးမှာ ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည့်အပြင် တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း အံ့မခန်းလှပေ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ ဂူအဆိပ် အတတ်ပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အမှတ်များ အကြီးအကျယ် မြင့်တက်သွားပြီးနောက် သူသည် ဂူအဆိပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို နက်နဲစွာ နားလည်လာခဲ့လေသည်။

ဘုရင်ဂူအဆိပ်ကောင် တစ်ကောင် သန်မာခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ အဖက်ဖက်မှ အကဲခတ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားပြီး အဆိပ်ပြင်းခြင်းမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်လေသည်။

၎င်းအပြင် မူလက အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်၍ပင် မရသော ထိုဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် မှာလည်း ယခုအခါ ချူယန်ဇယ် ၏ မွေးမြူမှုကြောင့် ဖြူဖွေးဝဖြိုးနေပြီး ကျန်းပေရန်တွင် နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိသော်လည်း သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ ဂူအဆိပ် ဗဟုသုတများအရ ၎င်းမှာ အဆင့်ငါးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

ထိုအဆင့်အတန်းမှာ ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စု အတွင်း၌ပင် သေချာပေါက် ရတနာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်လေသည်။

ခြုံငုံသုံးသပ်ရလျှင် ချူယန်ဇယ်၏ ဂူအဆိပ်မွေးမြူနိုင်စွမ်းမှာ ဂူအဆိပ်များကို သန်မာစေရန်အတွက် တကယ်ကို ထိရောက်လှပေသည်။ အကယ်၍ မဟာဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် ကိုသာ ထည့်သွင်း မွေးမြူမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် အလွန် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိနိုင်လေသည်။

သို့သော် ထိုမဟာဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် မှာ ကျန်းပေရန်အတွက်လည်း မသိသေးသော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အပြင် ယခုအခါ ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ယုတ်မာသည့် အငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်လျှော့လိုက်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမဟာဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် များအကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်မှသာ ပြန်လည် စဉ်းစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်လုပ်ပါ မင်းကသာ ၎င်းတို့ရဲ့ သခင် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာကို အမြဲ မှတ်ထားပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ချီးကျူးခံရသောကြောင့် ချူယန်ဇယ် က ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

...

ခန့်မှန်းခြေ တစ်နေ့ဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် စစ်ဆေးခန်းအတွင်းရှိ ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော အနက်ရောင် သူတော်စင် နှင့် အနက်ရောင် သခင်ကြီး ခုနစ်ဦးတို့မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးလာကြသော်လည်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ကို ထူမရန်ပင် မတတ်နိုင်မှန်း သိရှိလိုက်ရလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၎င်းတို့၏ ခြေလက်များမှာ အဆောင်များဖြင့် ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အကယ်၍ သာမန်အချိန်များတွင်သာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းလေးမှာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ ဘာမှ မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့မှာ အလွန် အားနည်းနေသည့်အပြင် ထိုအဆောင်များကို ချထားသူမှာ ထိုကျန်းပေရန် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို ပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးမှ ဆွဲတင်ခဲ့သော ကျန်းပေရန်ပေါ့။

"အရင်ကတည်းက ဒီကျန်းပေရန်ဟာ အတတ်ပညာ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ် ဒီနေ့ ကိုယ်တိုင် ကြုံလိုက်ရမှတော့ တကယ်ကို မသာမန်ဘူးပဲ ဟားဟားဟား..."

"ဆရာကြီးကျန့် ဒီလို အချိန်မျိုးမှာတောင် ခင်ဗျားက ရယ်နိုင်သေးတယ်ပေါ့ တကယ်ပဲ သေရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"ငါက ရယ်ချင်လို့ ရယ်တာပဲ သေမှာ ကြောက်တာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"တောက် အရူးပဲ"

လျန်ယုံအန်းက မြေကြီးကို တစ်ချက် ထွေးလိုက်ပြီးနောက် မိမိ၏ ခြေလက်များကို ချိပ်ပိတ်ထားသော အဆောင်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်လေသည်။ သို့သော် ပါးလွှာလှသော ထိုရွှေရောင် အဆောင်စက္ကူမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုမို ခိုင်မာနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ မည်မျှပင် အားစိုက်ပါစေ ဖျက်ဆီး၍ မရခဲ့ပေ။

ဆယ်ကြိမ်မက ကြိုးစားပြီးနောက် အဆောင်စက္ကူမှာ မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယုံအန်း လည်း လက်လျှော့လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေတော့လေသည်။

တကယ်တော့ ယနေ့ ဖမ်းဆီးခံရသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့ ခုနစ်ဦးလုံးတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများ ရှိခဲ့ကြလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထုံနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ယွမ်ရို့ နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ သာမန်အချိန်များတွင် ၎င်းတို့ကြား၌ ပုံမှန် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်လေ့ ရှိကြလေသည်။

၎င်းတို့ ထွက်ပြေးရန်လည်း စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းပေရန်၏ မှာကြားချက်ကြောင့် ထုံနိုင်ငံမှာ အပြင်ဘက်အတွက်သာမက အတွင်းဘက်အတွက်လည်း ခိုင်မာသော သံမဏိတံတိုင်းကြီး ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။ သူ၏ ခွင့်ပြုချက် မရဘဲ မည်သူမျှ ယွမ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာခွင့် မရှိသည့်အပြင် နေ့စဉ် အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်များက ကိုယ်တိုင် လှည့်ကင်း စောင့်ကြပ်နေသဖြင့် မြို့ကာကွယ်ရေးမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

သို့ဖြစ်ရာ ယွမ်ရို့ မှာ ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုသော ကိစ္စနှင့် ကြုံတွေ့နေခြင်း ဖြစ်စေဟုသာ ၎င်းတို့က မျှော်လင့်နေခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကို လိမ်ညာနေခြင်းသာ ဖြစ်မှန်း ၎င်းတို့ သိရှိထားကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နံရံထောင့်တွင် ထိုင်နေသော လူအိုကြီးတစ်ဦးက အတင်းအကျပ် ထိုင်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီကျန်းပေရန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ ငါတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ သခင်ကြီး စိုက်ပျိုးထားတဲ့ ဂူအဆိပ်တွေကိုတောင် သူက ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ် သူက ဘယ်ကနေပြီးတော့ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်ကို ရလာတာလဲ"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကျန်ရှိသော လူများမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့ တစ်နေ့တွင် ဖမ်းဆီးခံရမည်မှန်း တွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိတို့၏ ပါးစပ်ကို ဤမျှလောက် လွယ်ကူစွာ ဖွင့်နိုင်လိမ့်မည်ဟုမူ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့အား ဂူအဆိပ် စိုက်ပျိုးစဉ်က ကန့်သတ်ချက်များ ထည့်သွင်းထားခဲ့လေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့က ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုကို သစ္စာဖောက်ရန် ကြံစည်လျှင် သို့မဟုတ် မပြောသင့်သော စကားများကို ပြောဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဖမ်းဆီးခြင်း မခံရမီကပင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် မည်သူလာလာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျန်းပေရန် ပေါ်လာသည်နှင့် ၎င်းတို့ ပြင်ဆင်ထားသမျှ အရာအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရလေသည်။ သူတို့သည် ရင်ထဲ၌ ဝှက်ထားသော အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပဲကြီးလှော် စားသကဲ့သို့ တရပ်စပ် ထုတ်ပြောမိသွားကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့အားလုံး၏ အသက်ကို ချန်ထားလိုသဖြင့်သာ ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်၍ ပြောနေကြဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

"အရင်တုန်းကတော့ ထုံနိုင်ငံရဲ့ ဂူအဆိပ်မြူတွေ ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားသလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘူး အခုတော့ ရှင်းသွားပါပြီ ဒီကျန်းပေရန်မှာ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင် ရှိနေတာကိုး အဲဒါလည်း ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ဧကရာဇ် ဂူအဆိပ်ကောင်မျိုး ပေါ့"

"ဟုတ်တယ်ဗျာ... ဒီအချက်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ ထင်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စစ်ဆေးခန်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းခြုံသွားတော့လေသည်။

(အခန်းပြီးသည်)