ဆန်းကြယ်စွမ်းအား ဂန်ဒမ်

အသွင်ပြောင်းလဲမှု အချို့ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ဖူစီလျန်သည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် အဖြစ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဟူး သူတို့က တကယ်တော့ သနားစရာကောင်းတဲ့သူတွေပါ"

"ငါ သိပါတယ်"

ဂူအဆိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရသည့်အခါ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ကျန်းပေရန် ကောင်းကောင်း သိရှိထားလေသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခြေအနေမှာ သေရမှာထက် ပို၍ ဆိုးရွားသည်ဟု ဆိုလျှင်ပင် မမှားပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂူအဆိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရသည့်အခါ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ မိမိ၏ အသက်ကို အချိန်မရွေး ဆုံးရှုံးရနိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသိစိတ် အလွန် ရှင်းလင်းနေစဉ်မှာပင် မိမိ မလုပ်ချင်သော ကိစ္စများကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်နေရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကွဲလွဲမှုမှာ လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ကျန်းပေရန်သည် ထိုကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ဖူးသကဲ့သို့ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်လာသော်လည်း ထပ်မံ၍ မမေးမြန်းတော့ပေ။

"သူတို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်သူတွေကြားမှာ သုံးတဲ့ လျှို့ဝှက်အမှတ်အသားတွေကို ငါ ရခဲ့တယ် အဲ... ဆက်သွယ်တဲ့ ဂူအဆိပ်ကောင်တွေလို့ ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"

"နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလဲ"

"ခြောက်နိုင်ငံရဲ့ သယံဇာတ သတင်းအချက်အလက်တွေလည်း ပါသေးတယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွေက ဒါတွေကို သုံးလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းပေရန်က နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ထိုလူများသည် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စု၏ ရှေ့ပြေးကင်းထောက်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော တာဝန် နှစ်ခုမှာ ဂူအဆိပ်မြူများအတွက် အစီအရင် ချထားရန်နှင့် မဟာဧကရာဇ်အဆင့် ဂူအဆိပ်ကောင် များအတွက် အသိုက် တည်ဆောက်ပေးရန် ဖြစ်မှန်း သူ သိရှိလိုက်လေသည်။

ကျန်ရှိသော အရာများမှာ တိုင်းပြည်အသီးသီး၏ သယံဇာတ သတင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများက နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင် ထိုလူသားများ စုဆောင်းထားသော သယံဇာတများကို ၎င်းတို့ထံသို့ အပ်နှံရန် ဖြစ်လေသည်။

ဘေးခန်းရှိ တစ်ဦးချင်း ချုပ်နှောင်ထားသော အခန်းများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ပြောဆိုလေသည်။

"သူတို့ရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ် ငါ သူတို့နဲ့ ဆက်ပြီး ထိတွေ့နေဖို့ လိုသေးလား"

"ခဏလောက် ထပ်ပြီး နေပေးဦး တစ်ခုခု သတင်းအသစ်တွေ ရနိုင်သေးတာပေါ့"

ယခင်က ယွမ်ရို့ နှင့် အတွေ့အကြုံ ရှိခဲ့သဖြင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ဂူအဆိပ်ကောင် တစ်ခုတည်းနှင့် လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို စစ်မေးရန် မဖြစ်နိုင်မှန်း ကျန်းပေရန် သိရှိထားလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ၎င်းတို့ကြားသို့ ဝင်ရောက်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းမှာ ထို လူသားသစ္စာဖောက်များ၏ သတိကို လျော့ကျစေရန်အတွက်သာမက ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဂူအဆိပ်ကောင်များ၏ သတိကိုပါ လျော့ကျစေရန် ဖြစ်လေသည်။

ဂူအဆိပ်ပညာရှင် တစ်ဦးအနေဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ထိုလူများသည် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စု၏ အစေခံ မဖြစ်လိုကြမှန်း ကြိုတင် သိရှိထားသော်လည်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိမိ မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် စိတ်အေးလက်အေး စကားပြောဆိုနိုင်မည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးရမည် ဖြစ်ကာ ထိုသို့ဆိုမှသာ တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်သွားခဲ့လေပြီ။

"ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် သူတို့ကို ဘယ်လိုများ စီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"

ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ၎င်းတို့နှင့် အတန်ငယ် ရင်းနှီးမှု ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့မှာလည်း အခြားသော လူအများစုကဲ့သို့ပင် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို အသုံးချ၍ အမြင့်ဆုံးသော စွမ်းအားများ ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အပြစ်ပြောစရာ မဟုတ်သော်လည်း ပေးဆပ်လိုက်ရသော ရလဒ်မှာမူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

၎င်းက ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ၎င်းတို့အပေါ် မနေနိုင်ဘဲ သနားစိတ် ပေါ်ပေါက်စေခဲ့လေသည်။

"သူတို့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းက ဂူအဆိပ်တွေကို ထုတ်ပေးဖို့ ငါ နည်းလမ်း ရှာကြည့်ပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်မလား ဆိုတာကတော့..."

"သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ မင်းသာ လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ"

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ လေသံမှာ ကျန်းပေရန်အပေါ် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းမှာ ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ယုံကြည်မှုမျိုး ဖြစ်လေသည်။

"ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်"

ထိုစကားလုံးကို ထပ်မံ၍ အလေးပေး ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို သေချာစွာ မေးမြန်းလိုက်ပြီး တစ်ခုချင်းစီ မှတ်တမ်းတင်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ မင်း သူတို့နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ အချိန်ကို ငါ ထပ်ပြီး စီစဉ်ပေးမယ်"

ကျန်းပေရန်က မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ"

"ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်"

ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်က ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။

"အချိန်ကျပြီလို့ မင်း ထင်လို့လား"

"ပြင်ဆင်ရုံပဲ ရှိပါသေးတယ် အချိန်ကျမကျ ဆိုတာကတော့ ပြင်ဆင်နေတဲ့ အချိန်မှာ မတော်တဆမှုတွေ ရှိမရှိ ပေါ်မှာ မူတည်လိမ့်မယ်"

"ငါ ကူညီပေးနိုင်တာ ရှိမလား"

"ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ မင်း အနားယူလိုက်ပါဦး ကိစ္စတွေ ပေါ်လာတဲ့ အခါကျရင် ငါ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ ချစ်မြတ်နိုးသော အရိပ်အယောင်များ ပိုမို ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

များပြားလှသော အနက်ရောင် သူတော်စင်များပင် နည်းလမ်းရှာမတွေ့သော ပြဿနာမှာ ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် လွယ်ကူနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လိုက်ပါ လုပ်ဆောင်လျှင် အရာအားလုံး ကောင်းမွန်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ရလေသည်။

ဒီလူက ငါကြိုက်တဲ့ လူဖြစ်နေတာကို တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိတယ် လို့ သူမ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်လေသည်။

မနေနိုင်ဘဲ ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျန်းပေရန်ကို အတင်း ဖက်တွဲရန် ပြေးဝင်သွားလေသည်။

သို့သော် ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထိုလုပ်ရပ်မှာ အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်မသုံးနိုင်ခဲ့ဘဲ ကျန်းပေရန်က အလွယ်တကူပင် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့လေသည်။

ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ကျန်းပေရန်သည် ပျံသန်းစံအိမ် ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ဖမ်းဆီးရန် မအောင်မြင်ခဲ့သော ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ ပုခုံးတစ်ချက် တွန့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ဖူစီလျန် အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နံရံထောင့်တွင် ထိုင်၍ မှေးစက်နေတော့လေသည်။

ပျံသန်းစံအိမ် သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ယန်ရှောင်ဘို ထံမှ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက် အမျိုးမျိုးကို စတင် စီစစ်လိုက်လေသည်။

သတင်းများအရ ယွမ်မြို့တော်မှာ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ တည်ငြိမ်နေလေသည်။

၎င်းက နယ်ပယ်အသီးသီးကို အုပ်ချုပ်နေကြသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ လူမိုက်များ မဟုတ်ကြမှန်း သက်သေပြနေလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခများ ဖန်တီးခြင်းမှာ အမိုက်မဲဆုံးသော လုပ်ရပ် ဖြစ်မှန်း ၎င်းတို့ သိရှိထားကြပြီး အကယ်၍ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ၎င်းတို့အတွက် နေရာရှိတော့မှာ မဟုတ်မှန်း ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြလေသည်။

အတွင်းပိုင်း တည်ငြိမ်နေသရွေ့ ပြင်ပ ရန်သူကို နှိမ်နင်းရန် ကိစ္စကို စတင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်သည် ယခုအခါ ဂူအဆိပ်မြူများကို ဖျက်ဆီးမည့် နည်းလမ်းကို သိရှိထားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုကို လျှော့မတွက်ဝံ့ပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ထိုစစ်ပွဲက မည်သို့သော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွင် လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ရှိနေနိုင်သေးပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် အခြေအနေမှာ အဆိုးရွားဆုံးသို့ မရောက်သေးဟု ယူဆထားသဖြင့် ထုတ်မသုံးသေးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ကျန်းပေရန်မှာ ဤပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရေး၏ ဦးဆောင်သူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေ အားလုံးကို အညှောင့်ပေါက်ကတည်းက နှိမ်နင်းထားရန် လိုအပ်လေသည်။

...

"ပေရန် ပေရန်"

ကျန်းပေရန်သည် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ မြေပုံကို အကဲခတ်ရင်း အတွေးထဲ နစ်ဝင်နေစဉ်မှာပင် ရှီဖုန်းလန်၏ အသံက သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျန်းပေရန်က မျက်လုံးဖွင့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ပါဦး"

ရှီဖုန်းလန်က ပြောရင်းနှင့် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပန်းပွင့်ပုံစံ မုန့်ပန်းကန်လေး တစ်ခုကို မြှောက်ပြလိုက်လေသည်။

"မင်း ဒီမှာ မလှုပ်မယှက်နဲ့ ထိုင်နေတာ ကြာပြီဆိုတော့ မုန့်လေးတွေ လာကျွေးတာ"

ကျန်းပေရန်က ထိုမုန့်ပန်းကန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါက အရင်တစ်ခေါက် ငါ မင်းကို လုပ်ကျွေးထားတဲ့ မုန့် မဟုတ်လား"

"ဟဲဟဲ ဒါလေးက အရမ်းလှတော့ ကျွန်မ မစားရက်ဘဲ ဝှက်ထားတာလေ အခုထိပဲ"

ကျန်းပေရန်က နားထောင်ပြီးနောက် မုန့်တစ်ခုကို လှမ်းယူကာ နှစ်ခြမ်း ခွဲလိုက်ပြီး ရှီဖုန်းလန်ကို တစ်ခြမ်း ပေးလိုက်လေသည်။

"တစ်ယောက် တစ်ဝက် စားကြတာပေါ့"

"အင်း"

ရှီဖုန်းလန်က ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မုန့်ကို စတင် စားသုံးတော့လေသည်။

မုန့်တစ်ဝက်လုံး ကုန်အောင် စားပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်က ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့မှ မြေပုံကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ပေရန် ဒီကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် မင်းက သူရဲကောင်းကြီး ဖြစ်သွားတော့မှာလား"

လက်ချောင်းများကို သန့်ရှင်းအောင် လုပ်နေသော ကျန်းပေရန်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ငါပါပဲ"

ထိုအဖြေကို ကြားသောအခါ ရှီဖုန်းလန်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသော်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မတွေးတော့ဘဲ သူမ အမေးချင်ဆုံးသော မေးခွန်းကိုသာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ မင်းက ငါနဲ့အတူ ဆော့ပေးဖို့ အချိန် ရှိဦးမှာလားဟင်"

ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်ချိန်တွင် ရှီဖုန်းလန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ငြင်းပယ်ခံရမည်ကို အလွန် စိုးရိမ်နေပုံရလေသည်။

"ရတာပေါ့"

ကျန်းပေရန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ပျော်စရာကြီး"

ရှီဖုန်းလန်မှာ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ရှီဖုန်းလန်သည် နောင်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေထိုင်နိုင်မည်ဟု တွေးတောကာ ဝမ်းသာနေစဉ်မှာပင် အသံတစ်ခု သူမ၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့လေသည်။

"ပေရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို လာရှာနေတယ်"

ကျန်းပေရန်မှာ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားသော်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံ အစီအရင် မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

'ဟူး... ဒါကိုတောင် သူမက ရှာတွေ့သေးတာလား'

ဝိညာဉ်အာရုံ အစီအရင်ထဲတွင် မီဝမ်ဝေ သည် ကျန်းပေရန် မိမိကို ကြည့်နေမှန်း သိရှိနေသကဲ့သို့ ညင်သာစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းနေလေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်သည် ယခုအခါ သူ၏ ယာယီ နေအိမ်တွင် ရှိမနေသလို သာမန်အချိန်များတွင် သွားရောက်လေ့ရှိသော ကျင်ကျဲခန်းဆောင် တွင်လည်း ရှိမနေပေ။

ဤပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရေးကို စိတ်အေးလက်အေး စဉ်းစားလိုသဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်ကို ခိုင်းစေကာ ပျံသန်းစံအိမ် ကို ယွမ်မြို့တော် ပြင်ပရှိ မှန်ကန်သော ကန်ကြီး တစ်ခုအနားတွင် ရပ်နားထားခိုင်းခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အမှန်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ သိနိုင်ခြေ မရှိသော်လည်း မီဝမ်ဝေ ကမူ အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေသည်။

အနည်းငယ် အံ့ဩနေသော ခံစားချက်ဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ပျံသန်းစံအိမ် ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မီဝမ်ဝေကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာမမီက ပျံသန်းစံအိမ်တိုင်းပေါ်မှာ အမှတ်အသားတွေ လုပ်ထားတာလားဗျ"

ထိုအကြောင်းပြချက်မှလွဲ၍ ကျန်းပေရန် တခြား ဘာမှ မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

"ဟုတ်တယ်"

မီဝမ်ဝေ ၏ အဖြေမှာ တကယ်ကို ပွင့်လင်းလှပြီး တိုက်ရိုက်ပင် ခေါင်းညိတ် ဝန်ခံလိုက်လေသည်။

ကျန်းပေရန် ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပထမဆုံးသော အတွေးမှာ ငါ တိုင်ပစ်ရမယ် ဆိုသည့် အတွေး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ အရင်တုန်းက ဖုန်းကိုင်ထားစဉ်ကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို ရှာချင်တယ်ဆိုရင် ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ တည်နေရာကို သိနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား။

ကျန်းပေရန် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မီဝမ်ဝေ က အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ လာတာက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားစေတာလားဟင်"

"အင်း"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် မီဝမ်ဝေက ကျန်းပေရန်၏ ထိုသို့သော ပွင့်လင်းမှုကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လက်ခံနိုင်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းကို ကြိုတင်ပြီး ဘယ်လို အကြောင်းကြားရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိလို့ ဒါကြောင့် တိုက်ရိုက်ပဲ လာရှာလိုက်ရတာ"

ထိုအကြောင်းပြချက်ကို လက်ခံပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက်အထိ အရေးတကြီး လာရှာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲဗျ"

"အရင်တစ်ခေါက်က မီးသတ်အတတ်ပညာအကြောင်း ဆွေးနွေးတာ တစ်ဝက်ပဲ ပြီးသေးတယ်လေ အဲဒါကြောင့် ဒီနေ့ ကျွန်မ လာတာက အဲဒီအကြောင်းကို ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးချင်လို့"

ကျန်းပေရန်သည် ထိုကိစ္စ ရှိခဲ့မှန်း သတိရလိုက်ပြီး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်လည်း ဆရာမ မီ နဲ့အတူ မီးသတ်အတတ်နဲ့ စက်မှုဝတ်စုံ ပေါင်းစပ်တဲ့အကြောင်း ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးချင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အခု ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ လုပ်စရာ ရှိနေလို့ပါ နောက်တစ်ခါမှပဲ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

မီဝမ်ဝေက ကြားသောအခါ စိတ်ပျက်ဟန် မရှိပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းပေရန် ယခု အလုပ်များနေသော ကိစ္စမှာ တကယ်ပင် အရေးကြီးမှန်း သူမ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင်... ကျွန်မ ကူညီပေးနိုင်တာမျိုး ရှိမလားဟင်"

ကျန်းပေရန်က မရှိပါဘူးဟု ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မီဝမ်ဝေ အနေဖြင့် မိမိ၏ အရည်အချင်းများကို ထုတ်ပြနိုင်မည့် နေရာတစ်ခု ရှိနေသေးမှန်း သတိရလိုက်လေသည်။

"ယခု ကျင်ကျဲခန်းဆောင် ထဲမှာ ကုန်းမြေတိုက်ကြီးရဲ့ ထိပ်တန်း အတတ်ပညာရှင် အားလုံး စုဝေးနေကြတယ် ဆရာမမီ သာ စိတ်ဝင်စားမယ်ဆိုရင် အဲဒီကို သွားပြီး ကြည့်ကြည့်ပါဦး သူတို့တွေက ဆရာမရဲ့ အကူအညီကို သေချာပေါက် လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်"

အရင်က ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်၍ ဖန်တီးခဲ့သော ဂူအဆိပ်ကာကွယ်ရေး ဝတ်စုံမှာ အာနိသင် အလွန် ကောင်းမွန်သော်လည်း ကျန်းပေရန်မှာမူ ထိုမျှလောက်နှင့် မတင်းတိမ်နိုင်သေးပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထိုမှော်ပစ္စည်းများကို ထပ်မံ၍ ပိုမို ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သေးမှန်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ အချိန်မလောက်ငှသဖြင့်သာ အရင်ဆုံး အသုံးပြုနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ အချိန် အနည်းငယ် ရရှိလာပြီဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန်သည် အဆင့်ကိုး ဂိုဏ်းဆရာကြီးများကို အချိန်ပို ဆင်းခိုင်းပြီး ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အစွမ်းထက်သည့် မှော်ပစ္စည်းများကို ဆက်လက် ပြည့်စုံအောင် လုပ်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

မီဝမ်ဝေ ကဲ့သို့သော အဖက်ဖက်က တတ်ကျွမ်းသည့် ပါရမီရှင်၊ ပြီးတော့ ပျံသန်းစံအိမ် ကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံရှိသူကိုသာ ကူညီခိုင်းမည်ဆိုလျှင် သေချာပေါက် စိတ်ကူးသစ်များ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ အခုပဲ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

မီဝမ်ဝေ က ပြောပြီးနောက် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသလိုမျိုး သေတ္တာလေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ကျန်းပေရန်ကို ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

"အကယ်၍ ဆရာကျန်းမှာ ကျွန်မကို ရှာစရာ ကိစ္စရှိလာရင် ဒီသေတ္တာထဲကို အတွင်းအား အနည်းငယ် ထည့်လိုက်ပါ ဒါဆိုရင် ရပြီ ကျွန်မကို ခွင့်ပြုပါဦး"

မီဝမ်ဝေ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် လက်ထဲမှ အမည်းရောင် သေတ္တာလေးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တွင်းမှ အတွင်းအား အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

"ဝူး ဝူး ဝူး"

နောက်တစ်ခဏတွင် ဒီဇိုင်း အလွန် စေ့စပ်လှသော စက်မှုပျားလေး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ခေါင်းလေးကို စောင်းကာ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်နေလေသည်။ ၎င်းမှာ အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရလေသည်။

'အဆင့်မြင့်လှချည်လား...'

ခန့်မှန်းနေစရာပင် မလိုဘဲ ဤစက်မှုပျားလေး၏ တာဝန်မှာ သတင်းပို့ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ရမည်။

စပ်စုချင်စိတ် ပေါ်လာသော ကျန်းပေရန်က လက်ညှိုးလေး ထောင်ပြလိုက်ရာ ထိုစက်မှုပျားလေးမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ကျန်းပေရန်၏ လက်ပေါ်သို့ ဆင်းသက် လာခဲ့လေသည်။

'အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတောင် ဉာဏ်ရည် ရှိတာလား'

ကျန်းပေရန်မှာ တကယ်ပင် အံ့ဩသွားမိလေသည်။ သတင်းပို့ရုံသက်သက်အတွက် ဤမျှလောက်အထိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ဟု သူ တွေးမိသော်လည်း ထိုစက်မှုပျားလေး၏ ဒီဇိုင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်၏ ရင်ထဲမှ ဝါသနာများ နိုးထလာခဲ့လေသည်။

သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် နဂါးနက် စစ်သည်တော် အရုပ်သေတ္တာကို ရရှိခဲ့စဉ်က တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ဆက်စပ်ခဲ့ဖူးသည့် ပျော်ရွှင်မှုများကို သတိရလိုက်မိလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ပိုမို ဝေးကွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

'ဆန်းကြယ်စွမ်းအား ဂန်ဒမ်လား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ'

စက်မှုပျားလေး၏ အသုံးမဝင်သော်လည်း စေ့စပ်လှသော ဒီဇိုင်းကို ကျန်းပေရန်က ကြည့်လေ ကြိုက်လေ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်း ဖြုတ်ကာ သေသေချာချာ လေ့လာချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်နေမိလေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သူတစ်ပါး ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သဖြင့် ထိုစိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မီဝမ်ဝေ နှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါမှသာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆွေးနွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အနည်းငယ် နှမြောသော်လည်း ကျန်းပေရန်မှာ အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် ထိုစက်မှုပျားလေးကို သေသေချာချာ လေ့လာလိုသော စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ သေတ္တာအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

ပျံသန်းစံအိမ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ မြေပုံအပြည့်အစုံကို ထပ်မံ၍ လေ့လာနေတော့လေသည်။

...

ယခင်က ထုံနိုင်ငံ၏ အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ အချိန်မလောက်ငှသည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ယခုအခါ ဂူအဆိပ်မြူများမှာ နဂါးနက် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားကို လွှမ်းခြုံထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နေ့စဉ် ယွမ်မြို့တော်ရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင်များနှင့် အနက်ရောင် သခင်ကြီးများသည် အလှည့်ကျဖြင့် နေရာအနှံ့သို့ သွားရောက် ကယ်ဆယ်ရေးများ လုပ်ဆောင်နေကြသဖြင့် ပြည်သူများ၏ ဘေးကင်းမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ်ပေးထားနိုင်လေသည်။

ထို့ကြောင့် အခြေအနေမှာ အတန်ငယ် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ကျန်းပေရန် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ ဤပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရေးကို သေသေချာချာ အစီအစဉ်ဆွဲရန် ဖြစ်လေသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေ အားလုံးကို တွက်ချက်ထားမှသာ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်သည့် အချိန်တွင် ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း မဖြစ်ဘဲ ထိခိုက်သေဆုံးမှုများကို အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဟူး..."

တစ်နေ့လုံး လမ်းကြောင်းများကို စဉ်းစားနေခဲ့သော ကျန်းပေရန်သည် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခြောက်နိုင်ငံမှ ခေါင်းဆောင်များကို ခေါ်ယူ၍ ဆွေးနွေးရန် အချိန်ကျရောက်ပြီဟု တွေးလိုက်လေသည်။ မဟုတ်လျှင် ကိစ္စရပ်များစွာကို သူတစ်ယောက်တည်း ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

အဆောင်ခန်း တံခါးကို ဖွင့်ကာ ကျန်းပေရန် အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် ဟင်းလျာများ၏ ရနံ့ကို ရရှိလိုက်လေသည်။ ၎င်းအပြင် ထိုရနံ့များမှာ အလွန်ပင် စုံလင်လှပြီး မြေပေါ်၊ ရေထဲ၊ ကောင်းကင်ယံမှ အရာအားလုံး၏ ရနံ့များ ပါဝင်နေလေသည်။

"အိုး စီနီယာ အပြင်ထွက်လာပြီပဲ"

ထမင်းစားပွဲဆီသို့ လျှောက်လာနေသော ယွီကွေ့မြောင် က ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ လှမ်းအော်ပြောလိုက်လေသည်။

ယွီကွေ့မြောင် လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော ငါးဟင်းပန်းကန်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"မင်း လုပ်တာလား"

"အစ်မ လုပ်တာပါ ကျွန်မကတော့ ဘေးကနေ ကူညီပေးရုံတင်ပါ"

ယွီကွေ့မြောင်က ပြောရင်းနှင့် ငါးဟင်းပန်းကန်ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်လေသည်။

"စီနီယာ ဗိုက်ဆာနေပြီ မဟုတ်လား အောက်ကို ဆင်းပြီး ထမင်းစားကြရအောင်လေ"

တကယ်တော့ ကျန်းပေရန်သည် အပြင်သို့ ထွက်လာလျှင် ကိုယ်တိုင် ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်ရန် စဉ်းစားထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ၏ ဟင်းလျာများကို စားသုံးပြီးနောက် သူတစ်ပါး၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်သော မျက်နှာများကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ သူ၏ ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ထိုအခွင့်အရေး မရှိတော့မှန်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"အင်း"

ယွီကွေ့မြောင် ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့လေသည်။

"ပေရန် ပေရန်"

ထိုအချိန်တွင် ရှီဖုန်းလန်သည် ဖြူဖွေးဝဖြိုးနေသော ပေါက်စီများ ပါဝင်သည့် ပေါင်းအိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ပါဦး ဒါ ကျွန်မ လုပ်ထားတဲ့ ပေါက်စီတွေလေ အစာကိုလည်း ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် စပ်ထားတာ ပြီးတော့ မုန့်သားကိုလည်း ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် နယ်ထားတာ မင်း သင်ပေးထားတဲ့ နည်းအတိုင်းပဲ မြည်းကြည့်ဦး"

ယခင်က ကျန်းပေရန် ဟင်းချက်သည့် အခါတိုင်း ရှောင်လေးက သေသေချာချာ သင်ယူလေ့ ရှိသလို ရှီဖုန်းလန် ကလည်း ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလေ့ ရှိလေသည်။

ယနေ့တွင်မူ သူမ၏ အရည်အချင်းများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

"ဒီလောက်တောင် တော်တာလား"

အရသာကို မမြည်းစမ်းရသေးသော်လည်း ပုံအရမူ ကျန်းပေရန်သည် ဤပေါက်စီကို အမှတ်ကောင်းကောင်း ပေးနိုင်လေသည်။ ၎င်းအပြင် ရှီဖုန်းလန် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါက်စီ လုပ်ခြင်း ဖြစ်မှန်းလည်း သူ မှတ်မိနေသေးလေသည်။

"ဟဲဟဲ မြန်မြန် မြည်းကြည့်ပါဦး"

ချီးကျူးခံရသောကြောင့် ရှီဖုန်းလန်သည် လက်ထဲမှ ပေါင်းအိုးကို ပိုမို မြှောက်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေတော့လေသည်။

(အခန်းပြီးသည်)