မွန်မြတ်သောအကျင့်ဖြင့် သိမ်းသွင်းခြင်း

"အင်း စားလို့ကောင်းတယ်"

ပေါက်စီကို တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရှီဖုန်းလန်ကို ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တကယ်လား"

"အင်း"

"ပျော်စရာကြီး"

အတည်ပြုချက် ရရှိသွားသော ရှီဖုန်းလန်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကခုန်လိုက်ပြီး ပေါင်းအိုးကို မကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

"လင်းတန် ပေရန်က ပေါက်စီစားလို့ကောင်းတယ်လို့ ပြောတယ်ဟေ့"

ထိုကဲ့သို့သော ခဏတာ ဆူညံပွဲလေးကို ခံစားရင်း ကျန်းပေရန်သည် ထမင်းစားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

"တစ်ခွက်လောက် သောက်မလား"

ထိုအချိန်တွင် လုဘိုကွေးသည် အရက်အိုးကို ကိုင်ကာ ကျန်းပေရန်၏ အနားသို့ လာရောက်ပြီး အရက်ခွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စီနီယာအစ်ကို ကမ်းပေးသော အရက်ခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

"ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း အစ်ကိုနဲ့ အတူတူ မသောက်ဖြစ်တာ ကြာပြီပဲ"

"မင်းက အလုပ်များနေတာကိုး"

လုဘိုကွေးက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် အရက်အိုးကို မကာ ကျန်းပေရန်အတွက် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်လေသည်။

အရက်ကို တစ်ငုံ မြည်းစမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခြံဝင်းအတွင်း ဆူညံနေကြသော လူများကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ဒီနေ့ ဘာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ"

လုဘိုကွေးသည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း အရက်ငှဲ့ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းနေပုံရတယ်လို့ သူတို့က ပြောကြတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာမှ မကူညီနိုင်ကြတော့ မင်းအတွက် စားလို့ကောင်းတာလေးတွေ လုပ်ပေးပြီးတော့ အင်အားဖြည့်ပေးချင်ကြတာလေ"

ကျန်းပေရန်မှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် စီနီယာအစ်ကိုဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က အဲဒီလောက်အထိ ပင်ပန်းနေတဲ့ ပုံ ပေါက်နေလို့လား"

ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပုံမှန်အတိုင်း အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်ထားသဖြင့် မည်သည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုမျှ ထုတ်မပြခဲ့ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ခံစားချက်ပေါ့ ခံစားချက်ကို မင်း နားလည်လား လာပါ စီနီယာအစ်ကိုက မင်းကို အရင်ဆုံး တစ်ခွက် တိုက်ပါရစေ အခု နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မင်းက အလုပ်အများဆုံးသူပဲ မဟုတ်လား"

"မပြောပါနဲ့ဦး ကျွန်တော်ကပဲ အစ်ကို့ကို ပြန်ပြီး တိုက်ပါရစေ"

ကျန်းပေရန်က အရက်ခွက်ကို အနည်းငယ် နိမ့်၍ လုဘိုကွေးနှင့် တိုက်လိုက်ပြီးနောက် မော့ချလိုက်လေသည်။

"ကြက်စွပ်ပြုတ် လာပြီ"

ထိုအချိန်တွင် ယွီကွီရွှေသည် အိုးကြီးတစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ကျန်းပေရန်တို့ဆီသို့ လျှောက်လာလေသည်။

စွပ်ပြုတ်အိုးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် ယွီကွီရွှေက အနည်းငယ် အားနာသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလေသည်။

"ကျွန်မ ခုနက မြည်းကြည့်ပြီးပါပြီ စီနီယာ လုပ်တာလောက်တော့ မကောင်းဘူးပေါ့ ဒါပေမဲ့ အရင်က ကျွန်မတို့ လုပ်တာထက်စာရင်တော့ အများကြီး ပိုပြီး စားလို့ကောင်းပါတယ် နောက်တစ်ခါကျရင် ပိုပြီးတော့ ကောင်းအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ရွှေဝါရောင် သန်းနေသော ကြက်စွပ်ပြုတ်ကို ကြည့်ရင်း ထိုမိန်းကလေးများ မည်သည့်အချိန်က ဤကဲ့သို့သော ဝါသနာများ ပါဝင်လာသနည်း ဆိုသည်ကို ကျန်းပေရန် စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေလေသည်။

"စီနီယာ အရင် သောက်နှင့်ပါဦး ကျွန်မ မီးဖိုပေါ်မှာ အသားတွေ ချက်နေသေးလို့"

ယွီကွီရွှေက ပြောပြီးနောက် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်ပြေးသွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် ကြောင်အတုန်းမှာပင် လုဘိုကွေးက ပန်းကန်လုံးလေးတစ်ခုထဲသို့ စွပ်ပြုတ်များ ခပ်ထည့်ပေးကာ ပြောဆိုလေသည်။

"မူလကတော့ ငါလည်း ကူညီမလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါ့ကို အထဲ မဝင်ခိုင်းဘူး သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်တဲ့ သူတို့ သာမန်အချိန်တွေမှာ ဘယ်လိုများ လေ့ကျင့်ထားကြသလဲ မသိဘူး"

စီနီယာအစ်ကို ကမ်းပေးသော စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို လှမ်းယူရင်း ကျန်းပေရန်က ပြုံး၍ ပြောဆိုလေသည်။

"သူတို့ ဒါတွေကို လေ့ကျင့်ထားမှန်း ကျွန်တော်လည်း အခုမှ သိတာပါ"

"အနံ့ကတော့ မဆိုးဘူးပဲ"

လုဘိုကွေးက ပြောပြီးနောက် မိမိအတွက်လည်း တစ်ခွက် ခပ်လိုက်လေသည်။ တစ်ငုံ မြည်းစမ်းပြီးနောက် သူက ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"တကယ်ပဲ မင်း လုပ်တာထက် နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာပဲ"

စကားပြောနေကြစဉ်မှာပင် ဟင်းလျာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။ ကျန်းပေရန်အတွက် အံ့ဩစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ မုန့်စစ်ဖေ့သည်လည်း ၎င်းတို့နှင့် အတူတူ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး အသားများကို အလေးအနက် လှီးဖြတ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ပေရန် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း မှာ ရှိတုန်းကနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် မင်း တော်တော်လေး ပြောင်းလဲသွားတယ် သေချာတာပေါ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ရာထူးကို ပြောတာ မဟုတ်မှန်း မင်း သိပါတယ်"

လုဘိုကွေး၏ ထိုစကားမှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်ကို ကျန်းပေရန် ကောင်းကောင်း နားလည်လေသည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း တွင် ရှိစဉ်က မည်သည့် ကိစ္စနှင့်မဆို ကြုံတွေ့ရလျှင် သူ၏ ပထမဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုမှာ ရှောင်လွှဲရန်နှင့် ပုန်းအောင်းရန်သာ ဖြစ်လေသည်။ ယခုကဲ့သို့ နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းတင်ထားသည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"လောကကြီးက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာပဲလေ"

ကျန်းပေရန်က သက်ပြင်းချရင်း ကြက်စွပ်ပြုတ်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ အရသာမှာ တကယ်ပင် မဆိုးလှကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။ ၎င်းက သူ့အား ငယ်စဉ်က အရသာများကိုပင် သတိရသွားစေလေသည်။

"မင်းက အခြေအနေနဲ့ အသားကျတာ တော်တော်လေး မြန်ပုံရတယ် ဒါကလည်း မင်းရဲ့ ထူးခြားချက် တစ်ခုပဲပေါ့"

ယခင်က ကျန်းပေရန်ကို ဧကရာဇ်အဖြစ် အတင်းအကျပ် ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည်ဟု ကြားသိရစဉ်က လုဘိုကွေးမှာ အချိန်အတော်ကြာ စိုးရိမ်ခဲ့ရလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ၏ ထိုညီလေးမှာ လူသားချင်း ဆက်ဆံရေးကို မနှစ်သက်သလို လူအများရှိရာ နေရာများသို့ သွားရောက်ရသည်ကိုလည်း မုန်းတီးသူ ဖြစ်မှန်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်ကို ဧကရာဇ် ခန့်အပ်ခြင်းမှာ နှိပ်စက်ခြင်း တစ်မျိုးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ရှန်နိုင်ငံ ၏ သိသိသာသာ တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှုကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကျန်းပေရန်မှာ နှိပ်စက်ခံရခြင်း မရှိသည့်အပြင် တာဝန်ကိုလည်း အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့မှန်း သိသာလှပေသည်။

၎င်းက လုဘိုကွေးကို သူ၏ ညီလေးအား အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း သတိပြုမိစေခဲ့လေသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ အစွမ်းအစများကို ဖုံးကွယ်ထားသော ပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်လေသည်။

ယခု ယွမ်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျန်းပေရန်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ထပ်မံ၍ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြန်လေပြီ။ ယခု အဆင့်အတန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ရှန်နိုင်ငံ၏ ဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ ကလေးကစားစရာမျှသာ ရှိတော့ပေသည်။ သို့သော် ကျန်းပေရန်မှာမူ ထိုတာဝန်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်စုမှာလည်း သူ့ကို အဓိက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သဘာဝကျကျ သတ်မှတ်ထားကြလေသည်။

ထိုသို့သော အပြောင်းအလဲများစွာကြောင့် လုဘိုကွေးမှာလည်း မည်သည့်အရာက ကျန်းပေရန်၏ အစစ်အမှန် ဖြစ်မှန်း ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုပြဿနာကို သူ ဆက်လက် မစဉ်းစားတော့ပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ရင်းမှာ ကောင်းမွန်နေသရွေ့ လုံလောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချက်ကိုတော့ သူ မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိမည် မဟုတ်ဟု မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်ထားလေသည်။

"အခြေအနေအရ လုပ်ဆောင်နေရတာ"

ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် အသားတစ်တုံးကို ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ ဝါးစားလိုက်လေသည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသလိုမျိုး သူက ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မေ့လို့ ကုလျန်ချန် နတ်ဘုရားအိုကြီးက ကျင့်စဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ပြဿနာအချို့နဲ့ ကြုံနေရလို့ အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ အစ်ကို့ကို လာပြီး သင်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"ကျင့်စဉ် ပြဿနာ ဟုတ်လား"

လုဘိုကွေးမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားလေသည်။ သူ၏ ဆရာမှာ ထုံနိုင်ငံ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သဖြင့် နေ့စဉ် အလုပ်များနေမည်မှာ သေချာလှပြီး မိမိအား လာရောက် မသင်ကြားနိုင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ကိစ္စဟုသာ သူ ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ယခု ကြားလိုက်ရသည့် သတင်းမှာမူ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းလှပေ။

"အင်း အရင်တစ်ခေါက် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက သူက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အရမ်းများတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သုံးလိုက်မိလို့ အခု ကျင့်ကြံခန်း ဝင်နေရတယ်"

"သိပါပြီ"

လုဘိုကွေးက ပြောရင်းနှင့် ကြက်ဥတစ်တုံးကို ယူ၍ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်လေသည်။

"ငါ မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို သေသေချာချာ မသိပေမဲ့ အကယ်၍ ငါ ကုမျိုးနွယ်စုရဲ့ တပည့် ဖြစ်နေတာက မင်းအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ အချိန်မရွေး စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း ကို ပြန်သွားလို့ ရတယ်"

ကျန်းပေရန်က ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ချပါ စီနီယာအစ်ကို အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် သေချာ စီစဉ်ထားပါ့မယ် ကျွန်တော့်ကိုလည်း အခက်မတွေ့စေသလို အစ်ကို့ကိုလည်း အခက်မတွေ့စေရပါဘူး ဒီအချက်မှာတော့ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ"

"ကောင်းပြီ မင်း အဲဒီလို ပြောမှတော့ ငါလည်း စိတ်အေးသွားပါပြီ လာ နောက်ထပ် တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြရအောင်"

အရက်တစ်အိုး ကုန်သွားချိန်တွင် ကြီးမားလှသော စားပွဲပေါ်၌ ဟင်းလျာများ အပြည့် နေရာယူထားခဲ့လေပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် စားပွဲမှာ နေရာမလောက်သဖြင့် နောက်ထပ် စားပွဲတစ်ခုကိုပင် ထပ်၍ ဆက်ထားလိုက်ရလေသည်။

ထမင်းမစားမီမှာပင် လူတိုင်းက ဟင်းတစ်ခွက်ချင်းစီကို ညွှန်ပြကာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြပြီး ချီးကျူးခံလိုသော မျက်လုံးများမှာလည်း အထင်းသား ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ကျန်းပေရန်လည်း ၎င်းတို့ မိမိအတွက် ဖန်တီးပေးသော ထိုကဲ့သို့သော အချိန်လေးကို အလွန် သဘောကျသဖြင့် ချီးကျူးစကားများကိုလည်း နှမြောခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ချီးကျူးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလျာများရှိ အားနည်းချက်များကိုလည်း တစ်ခုချင်းစီ ထောက်ပြပေးခဲ့ရာ ထိုမိန်းကလေးများမှာ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်နှင့် လိုက်ပါ မှတ်သားနေကြတော့လေသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ စိတ်ရောကိုယ်ပါ များစွာ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုအတွေး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ကျန်းပေရန်မှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး စီနီယာအစ်ကို ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း လူတိုင်းက မိမိ ပင်ပန်းနေမှန်း ဘာကြောင့် သိရှိသွားကြသနည်း ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

'ဒါကတော့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ဖိုးပဲပေါ့ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဒီဂုဏ်သိက္ခာတွေကို တကယ် လိုချင်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး'

အချိုပွဲအဖြစ် သစ်သီးများကို စားသုံးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

ဟော်ဟုန်ခိုင် နှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသော ယန်ရှောင်ဘိုသည် ကျန်းပေရန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အသားကျနေသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီရက်ပိုင်းမှာတော့ ထူးခြားတဲ့ ကိစ္စတွေ မရှိပါဘူး နေရာတိုင်းမှာ တည်ငြိမ်နေပါတယ်"

"ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကနေ ဒီတည်ငြိမ်မှုကို စတင် ဖျက်ဆီးရတော့မယ်"

ယန်ရှောင်ဘို နှင့် ဟော်ဟုန်ခိုင် တို့မှာ ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်လုံးပြူးသွားကြပြီး မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"စတော့မှာလား"

"အင်း ပြင်ဆင်မှုတွေ စလုပ်ရတော့မယ်"

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယွမ်မြို့တော်ရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးမှာ အသင့် ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့၏ နယ်မြေကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ဖြစ်စေ အားလုံးမှာ ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်၏ ခေါ်ယူမှုကို ကြားလိုက်သည်နှင့် အားလုံးသည် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

လူစုံသွားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အဓိက နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အစီအစဉ်များကို စတင် ချမှတ်လေသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်စုမှာ ကျန်းပေရန်၏ အစီအစဉ်မှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်လှကြောင်း အံ့ဩနေကြလေသည်။ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေ အားလုံးကို ထည့်သွင်း တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် ထိုမျှလောက်အထိ မစဉ်းစားမိခြင်းမှာ ထုံနိုင်ငံ၏ အောင်မြင်သော သာဓက ရှိနေသည့်အပြင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဂူအဆိပ်မြူများအတွင်းသို့ ခဏခဏ ဝင်ထွက်နေသော်လည်း မတော်တဆမှုများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းက ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုကို အထင်သေးမိစေခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်ကမူ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်အထိ သတိထားနေရသနည်း ဆိုသည်ကို အံ့ဩနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သေချာတာပေါ့ ထိုနေရာရှိ မည်သူမျှ ကျန်းပေရန်၏ အလွန်အမင်း သတိထားမှုကို လှောင်ပြောင်ခြင်း မပြုဝံ့ကြပေ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ၏ သတိထားမှု အားလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ အသက်ကို တာဝန်ယူနေခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အားလုံးက ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစားနေကြသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

လူအင်အား ခွဲဝေမှုနှင့် စစ်ဗျူဟာများကို မှာကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ အားလုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွေက အခြေအနေကို ၎င်းတို့ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲပဲလို့ ယူဆနေကြတုန်းပဲ ဒါကြောင့် သူတို့တွေက လွန်လွန်ကဲကဲ လုပ်ရပ်တွေ မလုပ်သေးတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေ အကုန်လုံးက သူတို့တွေ အခုထိ နယ်မြေအမြောက်အမြားကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်သေးလို့ပဲ"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်းနှင့် မြေပုံပေါ်ရှိ ခြောက်နိုင်ငံ နယ်မြေများကို လက်ချောင်းဖြင့် ဝိုင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ကျန်ရှိတဲ့ ငါးနိုင်ငံရဲ့ ဂူအဆိပ်မြူတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွေကို တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန် လုံးဝ မပေးတော့ဘူး"

မြေပုံပေါ်ရှိ ခြောက်နိုင်ငံ နယ်မြေများကို ကြည့်ရင်း အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

ကျန်းပေရန် ပေးအပ်ထားသော မှော်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်ထားလျှင် ဂူအဆိပ်မြူများအတွင်း၌ပင် ၎င်းတို့သည် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်လေသည်။

သို့သော် ဂူအဆိပ်မြူများ ရှိနေသရွေ့ ထိုဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

အကယ်၍ စစ်ပွဲက ကြာရှည်သွားမည်ဆိုလျှင် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသော ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများက ၎င်းတို့ကို အင်အားကုန်ခန်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အင်အားကို စုစည်း၍ တစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံ တိုက်ခိုက်သွားခြင်းကသာ အသေချာဆုံး ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေများကို လုံးဝ မကာကွယ်နိုင်တော့မှန်း သိရှိသွားလျှင် မည်သို့သော ရူးသွပ်သည့် လုပ်ရပ်များ လုပ်ဆောင်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

၎င်းတို့မှာ သေမျိုး မဟုတ်ကြမှန်း သတိရလိုက်စမ်းပါ ရူးသွပ်သွားကြပြီဆိုလျှင် မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် ဆရာကျန်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံပါတယ် အမြန်ဆုံး ပြီးပြတ်အောင် လုပ်ကြရအောင်"

ထိုအချိန်တွင် ဝေ့တိုင်းပြည်မှ ဝူကျိကျန်းက ပထမဆုံး စကားစလိုက်လေသည်။

တစ်ဦးက ဦးဆောင်လိုက်သည်နှင့် အခြားနိုင်ငံမှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သဘောတူကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြလေသည်။

ထုံနိုင်ငံသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့မှန်း သတိရလိုက်စမ်းပါ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤမျှလောက် အာမခံချက် ရှိနေသည့် အခြေအနေတွင်တောင် စိုးရိမ်နေကြဦးမည်ဆိုလျှင် လူရယ်စရာ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးက ထိုစစ်ဗျူဟာကို သဘောတူလိုက်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ထိုအစီအစဉ်ကို အသေးစိတ် ဆက်လက် ရှင်းပြလေသည်။

ကျန်းပေရန် မှာကြားစရာများစွာ ရှိနေသော်လည်း အဓိက အချက်မှာ နှစ်ချက်သာ ဖြစ်လေသည်။

ပထမမှာ အစီအရင်ပညာရှင် လေးဦးကို ဂူအဆိပ်မြူ အစီအရင်များကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးရမည်နည်း ဆိုသည်ကို အရင် သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းမှာ အတန်ငယ် လွယ်ကူလှပေသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသည် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းပေရန်က မသင်ပေးလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာ နည်းလမ်း ရှာတွေ့နိုင်မည်မှာ ကျန်းပေရန် ယုံကြည်နေသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် အခြားနိုင်ငံရှိ ဂူအဆိပ်မြူ အစီအရင်များမှာ ထုံနိုင်ငံနှင့် မတူညီလျှင်ပင် ကျန်းပေရန် သိပ်ပြီး မစိုးရိမ်ပေ။ သူ ရွေးချယ်ထားသော ထိပ်တန်း အစီအရင်ပညာရှင် လေးဦးအပေါ် သူသည် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

ဒုတိယ အချက်မှာ အစီအရင်ပညာရှင်များ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးနေစဉ်တွင် အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည် ၎င်းတို့အား အစွမ်းကုန် ကာကွယ်ပေးရမည် ဖြစ်ပြီး အနှောင့်အယှက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ၎င်းမှာလည်း အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂူအဆိပ်မြူ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အချိန်များစွာ မလိုအပ်ဘဲ ကျန်းပေရန် တိုင်းပြည်အသီးသီးသို့ ခွဲဝေပေးထားသော အနက်ရောင် သူတော်စင် အရေအတွက်မှာလည်း လုံလောက်လှသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် အကျပ်အတည်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော ယုတ်မာသည့် အရာများ လုပ်ဆောင်လာမည်ကိုသာ စိုးရိမ်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ အရင်က ကျန်းပေရန် အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးစဉ်ကကဲ့သို့ ထိုဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာကြသဖြင့် ထုံနိုင်ငံ၏ အနက်ရောင် သူတော်စင်များပင်လျှင် ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူ၏ ယခင်က အကဲခတ်မှုများနှင့် သုံးသပ်ချက်များအရ ထိုဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုများ၏ ရုတ်တရက် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှုမှာ ဂူဘုရင်၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့် မကင်းနိုင်ပေ။

ယခုအခါ ဂူဘုရင်မှာ သူ၏ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံထားရပြီဖြစ်ရာ ထိုဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုများသည် ကြီးမားသော ပြဿနာများ ဖန်တီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ကျန်းပေရန် ယုံကြည်နေလေသည်။

သေချာတာပေါ့ ခန့်မှန်းချက် ဆိုသည်မှာ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းတို့အတွက် ဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း စဉ်းစားပေးထားခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသော ထွက်ပြေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤကာလအတွင်း အတတ်ပညာရှင် အသီးသီးသည် ရှမ်းကျုံးမှော်စာလိပ် များကို အလုံအလောက် ဖန်တီးထားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ ဖြေရှင်း၍မရသော ပြဿနာများနှင့် အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ရလျှင် ၎င်းကို ချိုးဖျက်ပြီး ယွမ်မြို့တော်သို့ ပြန်လာရုံသာ ရှိလေသည်။

အဓိက စခန်းရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့အတွက် ပြန်လည် စတင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

တစ်နာရီ အကြာတွင် ကျန်းပေရန်၏ အစီအစဉ် အပြည့်အစုံကို နားထောင်ပြီးနောက် အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးမှာ သဘောတူကြောင်း အချက်ပြလိုက်ကြပြီး အောင်မြင်မှုမှာ လက်တစ်ကမ်းတွင်သာ ရှိတော့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သို့သော် တိုင်းပြည်အသီးသီးမှ အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည် ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့အား ပြန်လည် ပြင်ဆင်ခိုင်းတော့မည်ဟု ယူဆထားကြချိန်တွင် ကျန်းပေရန်မှာမူ အစည်းအဝေးကို ရုပ်သိမ်းမည့် အမူအရာ လုံးဝ မရှိဘဲ အသစ်စက်စက် နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်လေသည်။

"မတိုက်ရသေးခင်မှာ အောင်မြင်မှုအကြောင်း ပြောဆိုတာက အစွဲအလမ်း တစ်ခုမှန်း ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ စကားဆိုတာက သေနေတာပဲ လူကသာ ရှင်နေတာ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိမယ့်အကြောင်းကို အရင် ပြောဆိုပြီးမှသာ ပြန်လည် တိုက်စစ်ဆင်မှုကို စတင်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ အနက်ရောင် သူတော်စင်များမှာ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာကြလေသည်။ အချို့မှာ ကျန်းပေရန်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ကြသလို အချို့မှာမူ ကျန်းပေရန် ဘာကြောင့် ထိုသို့ ပြောသနည်း ဆိုသည်ကို နားလည်ကြသော်လည်း သူက ဤမျှလောက် တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်သည်ကိုမူ အံ့ဩနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

လူတိုင်းကို စဉ်းစားရန် အချိန် အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် နံရံပေါ်ရှိ မြေပုံကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါ့မယ် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွေကို မောင်းထုတ်ပြီးသွားတဲ့ အခါကျရင် စီနီယာတို့အနေနဲ့ နယ်မြေတွေကို ဘယ်လိုမျိုး ပြန်လည် စီစဉ်ဖို့ စဉ်းစားထားကြလဲ"

နယ်မြေ ပြန်လည် စီစဉ်ခြင်း….

ကျန်းပေရန်၏ ထိုစကားမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးလှသော်လည်း ခုနက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အနက်ရောင် သူတော်စင်များသည်လည်း ကျန်းပေရန် ဘာကို ဆိုလိုသနည်း ဆိုသည်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားကြလေပြီ။

နယ်မြေခွဲဝေခြင်းပေါ့….

ထိုကိစ္စကို ၎င်းတို့သည် သီးသန့် အကြိမ်ကြိမ် ဆွေးနွေးခဲ့ဖူးကြသော်လည်း ကျန်းပေရန်က ထိုကိစ္စကို ဤအစည်းအဝေးသို့ ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟုမူ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

ဒါက အလွန် လျှို့ဝှက်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူးလား လို့ ၎င်းတို့ စိတ်ထဲက တွေးလိုက်ကြလေသည်။

အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံး၏ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က မလောဘဲ ဆက်လက်ပြောဆိုလေသည်။

"ကျွန်တော်က ဒီကိစ္စကို အခုလို အလျင်စလို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောချင်နေရတာက နောက်ပိုင်းကျရင် အချင်းချင်း စိတ်ဝမ်းကွဲမှာကို မလိုလားလို့ပါ ဒါကြောင့် အစကတည်းက ကြိုပြီး ပြောထားတာက ပိုပြီး ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ် စီနီယာတို့ကော ဘယ်လို ထင်ကြလဲ"

ကျန်းပေရန်မှာလည်း စစ်မတိုက်ရသေးမီမှာပင် တိုက်ပွဲနိုင်လျှင် နယ်မြေ ဘယ်လို ခွဲကြမလဲ ဆိုသည်ကို ပြောဆိုခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းသော ကိစ္စမှန်း သိရှိထားလေသည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူ အများစုမှာ ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရလေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်အတွက်လည်း မတတ်သာပေ။ သိထားရမည်မှာ ၎င်းတို့သည် လူစုခွဲ၍ တိုက်ခိုက်ကြရမည် ဖြစ်ကာ ဂူအဆိပ်မြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံအစည်များ ပေါ်ပေါက်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။ ထိုအချိန်တွင် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ နယ်မြေကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

ကျန်းပေရန်သည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နည်းလမ်းအချို့ လုပ်ဆောင်ထားသဖြင့် ထိုအခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း...

ဂူအဆိပ်နဲ့ သိမ်းသွင်းတာထက်စာရင် ကျန်းပေရန်က မွန်မြတ်သောအကျင့်နဲ့ သိမ်းသွင်းရတာကို ပိုပြီး သဘောကျလေသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုပြဿနာကို အရင်ဆုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆွေးနွေးရမည် ဖြစ်လေသည်။