လောကအရေး ကယ်တင်ရန် လူ့လောကသို့ ကြွချီခြင်း

"ဟူး..."

ကျန်းပေရန်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မူစိမ်းရုံသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်လေသည်။

"ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးအင်အား... အဲဒါလည်း တစ်သုတ်လုံးလား"

ဤစကားဝိုင်းတွင် ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးအင်အား ဆိုသည့် စကားလုံးကို သုံးနှုန်းနိုင်ရန်မှာ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များသာ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ လက်အောက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်များ ရှိနေရုံသာမက တစ်သုတ်လုံး ရှိနေသည်လား။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် မူစိမ်းရုံသည် ကျန်းပေရန်အပေါ် မိမိ၏ အရင်က အကဲဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိလိုက်လေသည်။

၎င်းမှာ ကျန်းပေရန်၏ စွမ်းဆောင်ရည် အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင်ပင် သူသည် ထိုလူငယ်လေးကို လုံးဝ ထိုးဖောက် မြင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယခု မြင်တွေ့နေရသော အရာများမှာ သူ၏ အစစ်အမှန် ခွန်အားများ မဟုတ်သေးဟု မူစိမ်းရုံ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းပေရန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ၎င်းတို့ မမြင်နိုင်သော အရာများစွာ ဝှက်ထားဆဲ ဖြစ်မှန်း သေချာလှပေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ဝှက်ထားသော အရာများမှာ ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မူစိမ်းရုံ မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မူစိမ်းရုံက ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ကျန်းပေရန်မှာ အစစ်အမှန် မည်သူနည်း သို့မဟုတ် သူသည် နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှ လူသားတစ်ဦး အမှန်တကယ် ဟုတ်ပါသလား ဆိုသည်ကို သူ သံသယ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ခြောက်နိုင်ငံအတွက်မူ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သိထားရမည်မှာ ခြောက်နိုင်ငံ၏ သတင်းအချက်အလက် ဌာနများသည် သာမန်အချိန်များတွင် အိပ်ပျော်နေကြသူများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ပါရမီရှင်များကို အမြဲတမ်း လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြပြီး ထူးခြားသော သတင်းများကို ကြားသည်နှင့် သွားရောက် စစ်ဆေးကာ မှတ်တမ်းတင်ထားလေ့ ရှိကြလေသည်။

၎င်းတို့သည် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသူများဟု ထင်ရသော်လည်း အောက်ခြေတွင် ဘာဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကိုမူ ၎င်းတို့ ကောင်းကောင်း သိရှိထားကြလေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် ဆိုသည့် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အမည်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့မှာ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မိမိတို့၏ သတင်းဌာနမှ လူများကိုသာ အလုပ်ထုတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးမျိုးကိုတောင် ရှာမတွေ့ကြမှတော့ မင်းတို့ကို ကျွေးထားတာ ဘာထူးမှာလဲ လို့ ၎င်းတို့ တွေးမိခဲ့ကြလေသည်။

ယခုမူ ပို၍ပင် လွန်ကဲလှပေသည်။ ကျန်းပေရန်က ၎င်းတို့ကဲ့သို့ သန်မာသောသူများ... နောက်ထပ် တစ်သုတ်လုံး ရှိသေးသည်ဟု တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။

၎င်းက မူစိမ်းရုံကို မိမိ၏ သတင်းဌာန ညံ့ဖျင်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကျန်းပေရန်၏ နောက်ခံမှာ တကယ်ကို ပြဿနာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ယူဆမိစေခဲ့လေသည်။

လေတစ်ချက် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စိတ်ကို ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် မူစိမ်းရုံက မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ရဲ့ လက်အောက်မှာ ပညာရှင် ဘယ်လောက်များများ ရှိနေလို့လဲဗျ"

"၎င်းတို့က တကယ်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ မဟုတ်ပါဘူး... အရေအတွက်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ မူဂိုဏ်းချုပ်လည်း ကောင်းကောင်း သိထားမှာပါ"

"ဟင်"

မူစိမ်းရုံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြောင်အသွားပြန်လေသည်။

"ကျွန်တော်က သိထားမှာ ဟုတ်လား... ခင်ဗျားရဲ့ လူတွေကို ကျွန်တော်က ဘယ်ကနေပြီး သိမှာလဲဗျ"

မူစိမ်းရုံ၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်ကလည်း ဆက်လက်၍ မဝှက်တော့ဘဲ အဖြေကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဂူရှီး က မိစ္ဆာသားရဲတွေပေါ့... ၎င်းတို့ထဲက အစွမ်းထက်ဆုံး ခေါင်းဆောင်တွေက အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေနဲ့ တန်းတူသလို... ပိုပြီးတော့တောင် သန်မာကြသေးတယ်"

"ဗျာ... အဲဒါ..."

မူစိမ်းရုံမှာ မိမိ နားကြားမှားသလားဟုပင် သံသယ ဖြစ်သွားရလေသည်။

"မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဟုတ်လား... ဆရာကျန်း ပြောတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အား ဆိုတာက... မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ပြောတာလား"

"ပြဿနာ ရှိလို့လား... မူဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့တွေ မသန်မာဘူးလို့ ယူဆနေတာလား"

"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး..."

မူစိမ်းရုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

လူသားတို့၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဂူရှီး သို့ သွားရောက်ခဲ့သည့် အကြိမ်ပေါင်းမှာ မနည်းလှပေ။ ထိုကိုးဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးပြီး ရလဒ်မှာမူ မည်သူကမျှ တစ်ဖက်ကို အနိုင်မရနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိပ်တန်း မိစ္ဆာသားရဲများ မည်မျှအထိ သန်မာသနည်း ဆိုသည့် အချက်တွင်မူ သူသည် အပြောနိုင်ဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

မူစိမ်းရုံ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။ အကယ်၍ မျက်စိရှေ့တွင် ထိုင်နေသူမှာ ကျန်းပေရန်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ဆဲဆိုမိလိမ့်မည်မှာ သေချာလှသည်။

ဤမျှလောက်အထိ ယုတ်မာသော အကြံမျိုးကို ဘယ်လိုများ စဉ်းစားနိုင်ရတာလဲ။

အသိဉာဏ်မဲ့သော ထိုမိစ္ဆာသားရဲ အုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းမည် ဟုတ်လား။ သူ၏ မျက်နှာကို ဘယ်နား သွားထားရမည်နည်း။ တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရန်သူ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားနှင့် မိစ္ဆာသားရဲကြားမှ ရန်ငြိုးများမှာ တစ်ရက် နှစ်ရက်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် အမှန်တကယ် ပူးပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် အခြားသူများက သူ့ကို မည်သို့ မြင်ကြမည်နည်း။

မူစိမ်းရုံ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ပျက်ယွင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ကြည့်ရတာ မူဂိုဏ်းချုပ်က လမ်းမပိတ်သေးတဲ့ပုံပဲ... ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အရင် သွားနှင့်ပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ပင် ထရပ်၍ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

"ဟင်"

ကျန်းပေရန် ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မူစိမ်းရုံသည် အလျင်အမြန်ပင် ထရပ်၍ လိုက်သွားခဲ့လေသည်။

"ကျန်းဆရာကြီး ခေတ္တ စောင့်ပါဦး... ကျန်းဆရာကြီး ခေတ္တ စောင့်ပါဦးဗျာ ငါ ပူးပေါင်းပါ့မယ်... ခင်ဗျား ဘာပြောပြော ငါ အကုန် ပူးပေါင်းပါ့မယ်"

ကျန်းပေရန် တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ခြင်းမှာ ဤရလဒ်ကို လိုချင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခုမှာ မူစိမ်းရုံက မိမိအား အကူအညီ တောင်းနေခြင်း ဖြစ်ကာ မိမိက အကြံပေးနေသူ အနေဖြင့် သူ့အား မိမိနှင့် ပူးပေါင်းရန် ပြန်လည် ချော့မြှူနေရဦးမည်လား။

၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် မူစိမ်းရုံအား မိမိ၏ နေရာကို မိမိ သိရှိစေရန် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့ဖြစ်ရာ ကျန်းပေရန်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မူစိမ်းရုံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"မူဂိုဏ်းချုပ်က တကယ့်ကို အခြေအနေ နားလည်တဲ့သူပဲ... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပြန်သွားပြီး ဆက်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

ကျန်းပေရန် ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ မူစိမ်းရုံသည် မျက်စိရှေ့မှ လူသားမှာ မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနည်း ဆိုသည်ကို ပိုမို နက်နဲစွာ နားလည်သွားခဲ့လေပြီ။

ဘာသံမှ မထွက်ဘဲ ဤမျှလောက်အထိ တိုးတက်လာနိုင်သူမှာ သေချာပေါက် ရက်စက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ရမည် ဖြစ်ကာ သူ မြင်ဖူးသမျှ မည်သူထက်မဆို ပို၍ ရက်စက်လှပေသည်။

ကျောက်စားပွဲတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် မူစိမ်းရုံက စိတ်ကို ပြင်ဆင်ကာ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း... ငါတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ... ခင်ဗျားက အဲဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေဟာ ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ခံတွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားနဲ့ သူတို့ကြားမှာ ဘယ်လို ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေလို့လဲဗျ"

"ဒီအချက်ကိုတော့ မူဂိုဏ်းချုပ် သိစရာ မလိုပါဘူး... ခင်ဗျား သိထားရမှာက ကျွန်တော်က သူတို့ကို ခင်ဗျားနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ နားချနိုင်တယ် ဆိုတာပါပဲ"

"မဟာ... မိတ် ဟုတ်လား"

မူစိမ်းရုံမှာ မိမိ၏ ဉာဏ်ရည်မှာ မလုံလောက်တော့သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယနေ့ ကြားလိုက်ရသည့် စကားများမှာ တကယ့်ကို နားလည်ရ ခက်ခဲလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အလုံးစုံ ခွန်အားအရ ပြောရမယ်ဆိုရင် အခု ဂျိနိုင်ငံ ရဲ့ အင်အားက ဂူရှီး က မိစ္ဆာသားရဲတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အားနည်းနေတာလေ... ကျွန်တော် ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ ခင်ဗျား နားလည်မှာပါ"

မူစိမ်းရုံက သဘာဝကျကျပင် နားလည်လေသည်။ သန်မာသူကသာ အားနည်းသူကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ကာ အားနည်းသူက သန်မာသူကို သိမ်းပိုက်သည်ဟူသော အယူအဆမှာ မရှိပေ။

သို့သော် ထိုစကားမှာ နားထောင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ခါးသီးလှပေသည်။

"မူဂိုဏ်းချုပ် ကောင်းကောင်း သိထားရမှာက... အခုလိုမျိုး ဘေးအန္တရာယ် ကြုံနေရတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဘယ်သူကမှ မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ဂူအဆိပ်မြူတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တိုင်းပြည်တွေ အားလုံး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားတဲ့ အခါကျရင်... အခုလိုမျိုး စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား"

"ဟားဟားဟား"

မူစိမ်းရုံက ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

"ဒီစကားတွေကို ဆရာကျန်း ထပ်ပြီး ပြောစရာ မလိုပါဘူး... ငါလည်း အဲဒီနေ့ ရောက်လာမှာကို သိနေလို့သာ အခုလိုမျိုး အကူအညီ လာတောင်းရတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် မူဂိုဏ်းချုပ် သိနေမှတော့ ကျွန်တော် ထပ်မပြောတော့ပါဘူး... မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတာက ကျွန်တော် စဉ်းစားလို့ရသမျှထဲမှာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ... ၎င်းက ဂျိနိုင်ငံ ရဲ့ အခု အကြီးမားဆုံး ပြဿနာကို တိုက်ရိုက် ဖြေရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခု ပြဿနာကတော့ ပြေလည်သွားပါပြီ... နောက်ပိုင်းကျရင်ကော... မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့..."

မူစိမ်းရုံ စကားတစ်ဝက်မှာပင် ကျန်းပေရန် ထပ်မံ ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် စကားကို အတင်း မျိုချလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်... လက်ရှိမှာတော့ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ... ဘယ်လိုမျိုး ပူးပေါင်းရမလဲ ဆိုတာကတော့... ဆရာကျန်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပါပဲ"

သူသည် ယခုအခါ တကယ်ပင် လမ်းပိတ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။ လမ်းပိတ်နေသူများအတွက်မူ မြက်ပင် တစ်ပင်ကိုပင် တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ထားရမည် ဖြစ်ကာ ယခု မြက်ပင်မှာမူ တော်တော်လေးကို ကြီးမားနေခြင်း မဟုတ်ပါလော။

ရှင်သန်သွားပြီးနောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည် ဆိုသည်ကိုမူ ရှင်သန်သွားမှသာ စဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

မူစိမ်းရုံ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်လည်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... မူဂိုဏ်းချုပ်အနေနဲ့ ဂျိနိုင်ငံကို ကာကွယ်လိုတဲ့ စိတ်ကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ခံစားမိပါတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ဂျိနိုင်ငံက လူတွေ ဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် နည်းလမ်း ရှာပေးပါ့မယ်... ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှု အောင်မြင်ပါစေ"

"ဒါဆိုရင် အရာအားလုံးကို ဆရာကျန်းကိုပဲ အပ်နှံပါ့မယ်"

မူစိမ်းရုံက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဂါရဝပြုကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

'တကယ်ပဲ... မထင်မှတ်ဘဲ ချောမွေ့လွန်းနေတာပဲ...'

မိမိ၏ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ထုတ်ပြခဲ့သော ခွန်အားများမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားနေသဖြင့် ခြောက်နိုင်ငံမှ ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင်များသည် မိမိအပေါ် မည်သည့် မကောင်းသော အကြံမှ မရှိကြတော့ပုံရလေသည်။ အကယ်၍ အရင်ကသာဆိုလျှင် သူသည် ဤမျှလောက် များပြားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် ရောနှောနေမည်ဆိုပါက ရွေးချယ်စရာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တရပ်စပ် ပေါ်ထွက်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် အချိန်အတော်ကြာ ဆော့ကစားနေလျှင်ပင် စနစ်က ၎င်းတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုမျှပင် မထုတ်ပေးခဲ့ပေ။

၎င်းက ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင်များသည် မိမိအား လုံးဝ ရန်မစရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြမှန်း သက်သေပြနေလေသည်။

ထိုအချက်ကို ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင်လည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

'ငါကတော့ အပျော်သဘောနဲ့ပဲ မာန်တက်ပြခဲ့တာကို... ဒီလောက်အထိတောင် အာနိသင် ရှိနေတာလား'

မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဂျိနိုင်ငံကို ပူးပေါင်းခိုင်းသည့် အကြံမှာ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဂျိနိုင်ငံ စခန်းသို့ သွားရောက်၍ ၎င်းတို့အား ကုသပေးစဉ်ကတည်းက ထိုလူများသည် မိမိထံသို့ အကူအညီ တောင်းရန် လာကြမည်မှန်း ကြိုတင် သိရှိထားခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် လာတောင်းခဲ့လျှင် မည်သို့ ကူညီရမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် ဂူရှီး မှ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဂျိနိုင်ငံကို ပူးပေါင်းခိုင်းမည့် အကြံမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများနှင့် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ရုပ်ရည်အားဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော်လည်း ကျန်းပေရန်အနေဖြင့် ၎င်းတို့တွင် မကောင်းသော စိတ်များ ရှိသည်ဟု မယူဆပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လူသားများသည်သာ ၎င်းတို့ကို အမြဲတမ်း အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သတ်ဖြတ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ရိုးရှင်းလှပေသည် ၎င်းမှာ အကျိုးအမြတ်အတွက်သာ ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် သဘာဝကျကျပင် ၎င်းတို့အား ကူညီပေးလိုစိတ် ရှိလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းပေရန်သည် လူသားများထက်စာလျှင် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ဆော့ကစားရသည်ကို ပို၍ သဘောကျသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိ အခြေအနေမှာ ကျန်းပေရန် ကြိုတင် တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။ လမ်းပိတ်နေသော ဂျိနိုင်ငံအတွက် ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် သူ၏ အကြံကိုသာ နားထောင်ရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

'အစကတော့ တော်တော်လေး ကောင်းနေပြီပဲ... နောက်ပိုင်း ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်'

မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ပူးပေါင်းရန်ဟူသော အရှိတရားကို လက်ခံပြီးနောက် မူစိမ်းရုံသည်လည်း ပိုမို တက်ကြွလာခဲ့လေသည်။ သူသည် ကျန်းပေရန်နှင့် အသေးစိတ် ကိစ္စများကို အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေးနေတော့လေသည်။

သူ၏ တက်ကြွမှုမှာ ကျန်းပေရန်ပင်လျှင် ခုနက အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်ခဲ့သော မူစိမ်းရုံနှင့် တစ်ဦးတည်း ဟုတ်ပါသလားဟု သံသယ ဖြစ်မိစေခဲ့လေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာလည်း ကောင်းမွန်သော ကိစ္စဖြစ်လေသည် ကျန်းပေရန်သည် အခြေအနေကို သိရှိနားလည်သော ပညာရှင်များနှင့် ပူးပေါင်းရသည်ကို သဘောကျလေသည်။

အကယ်၍ သူသည် မိမိ၏ အနက်ရောင် သူတော်စင် ဆိုသည့် ဂုဏ်သိက္ခာကိုသာ အမြဲ ဖက်တွယ်ထားမည်ဆိုပါက ကျန်းပေရန်သည်လည်း သူ့အား နှုတ်ဆက်လိုက်မည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်လေသည်။

ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော စကားဝိုင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မူစိမ်းရုံသည် နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။ ကျန်းပေရန်မှာမူ နောက်ထပ် မည်သည့် နိုင်ငံမှ ခေါင်းဆောင်နှင့် ဆွေးနွေးရမည်နည်း ဆိုသည်ကို စတင် စဉ်းစားနေတော့လေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်လေသည်။

...

ကျင်ကျဲခန်းဆောင် နှင့် မဝေးလှသော ကန်အလယ်ရှိ ပြုပြင်ထားသည့် မဏ္ဍပ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌ ကျန်းပေရန် လက်ဖက်ရည် ဖျော်ပြီးကာစမှာပင် သတင်းရရှိထားသော ယန်ရှောင်ဘိုသည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

"ဆရာကျန်း... ခင်ဗျားက တကယ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ရှိလှချည်လား... ဒီမှာ လက်ဖက်ရည်တောင် ဖျော်နေသေးတယ်ပေါ့"

"အချို့ ကိစ္စတွေက အရမ်း စိတ်လောရင် မအောင်မြင်နိုင်ဘူးလေ ဂိုဏ်းချုပ်ယန် အရင်ဆုံး ထိုင်ပါဦး"

ယန်ရှောင်ဘိုက ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထိုင်လိုက်လေသည်။

"အမှန်ဆိုရင် ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် စိတ်မလောသင့်ဘူးပေါ့... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်နေမှတော့ တစ်ခုခု လုပ်ရမယ်လို့ပဲ ခံစားနေရတယ်"

"နားလည်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်အိုးကို မကာ ယန်ရှောင်ဘိုအတွက် တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်လေသည်။

ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘိုသည် ခွက်ကို မကာ သောက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ချကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း... ခင်ဗျား..."

ယန်ရှောင်ဘို စကားပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က လက်ဖက်ရည်အိုးကို ချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန် ဘာပြောချင်လဲ တိုက်ရိုက်သာ ပြောပါ"

"ဒါဆိုရင်လည်း ငါ အားမနာတော့ပါဘူး... ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အခု ခြောက်နိုင်ငံ နယ်မြေတွေကို ပြန်လည် ခွဲဝေမယ့် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင်... မင်း တကယ်ပဲ ဘယ်လိုမျိုး စဉ်းစားထားလို့လဲဗျ"

'ဒီလောက်တောင် တိုက်ရိုက်လား'

အစည်းအဝေးခန်းမရှိ ဟန်ဆောင်မှုများ မရှိတော့သဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် ယန်ရှောင်ဘိုသည် ဘောလုံးကို တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"တရားမျှတမှု ပေါ့"

ကျန်းပေရန်၏ ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ရှောင်ဘိုမှာ ကြောင်အသွားလေသည်။

"တရားမျှတမှု ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲဗျ"

"ဘယ်သူက ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်လဲ... သူက ပိုပြီးတော့ ရသင့်တာပေါ့"

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘိုက ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဆရာကျန်းရဲ့ အမြင်အရ ဘယ်သူက အများဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့တာလဲဗျ"

"ကျွန်တော်ပေါ့"

"..."

'ဟင်'

ကျန်းပေရန်၏ ထိုအဖြေမှာ မည်သည့် အမှားမှ မရှိသော်လည်း ယန်ရှောင်ဘို စိတ်ကူးထဲမှ နှိမ့်ချတတ်သော ကျန်းပေရန်နှင့်မူ လုံးဝ ကွာခြားနေလေသည်။ သို့သော် ထိုဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုမှာ ခဏတာသာ ကြာမြင့်ခဲ့လေသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူသည် ကျန်းပေရန်မှာ မည်သို့သော လူသားမျိုးနည်း ဆိုသည်ကို အစစ်အမှန် တစ်ခါမျှ မသိရှိခဲ့ဖူးမှန်း သတိပြုမိသွားသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ယခု မြင်တွေ့နေရသော အရာများမှာ အပြင်ပန်း အမူအရာများသာ ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ ထုံကျင်နေသော နဖူးကို သာသာလေး ပွတ်လိုက်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘို၏ အမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အလွန် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေတစ်ခုကို သတိရသွားသလိုမျိုး မျက်လုံးပြူးကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာကျန်း... ခင်ဗျားက... ဒါဆိုရင်... ပါဝင်ဖို့ စဉ်းစားထားတာလား"

ယန်ရှောင်ဘို၏ ရင်ထဲ၌ လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေလေသည်။

ကျန်းပေရန်က ထိုစကားကို ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်သည်ဆိုမှတော့ သူသည်လည်း ဤပွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရန် စဉ်းစားနေခြင်းလား။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းပေရန်သည် အရင်က တစ်ခါမျှ နာမည်မကြီးခဲ့သလို လောကအရေးနှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ရှောင်ဘိုသည် ဂူအဆိပ်မြူ ဘေးအန္တရာယ် ပြီးဆုံးသွားလျှင် ကျန်းပေရန်သည်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပုန်းအောင်းနေထိုင်လိမ့်မည်ဟု အမြဲ ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ကျန်းပေရန်ကို မည်သို့ ရှာဖွေရမည်နည်း ဆိုသည်ကိုပင် သူ စဉ်းစားခဲ့ဖူးလေသည်။

ယခုမူ ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ပုန်းအောင်းရန် အစီအစဉ် မရှိသည့်အပြင် ပဋိပက္ခများအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ရန်ပင် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန် အနေနဲ့ နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှာ အခု အလိုအပ်ဆုံးသောအရာက ဘာလဲလို့ ယူဆထားလဲ"

ယန်ရှောင်ဘို အလွန်အမင်း အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ရုတ်တရက် စကားစလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် ဂူအဆိပ်မျိုးနွယ်စုတွေကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ဖို့ပေါ့"

"ပြီးရင်ကော"

"ပြီးရင်တော့... သဘာဝကျကျပဲ မိမိတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အားတွေကို ပြန်လည် ထူထောင်ကြမှာပေါ့"

"မှန်ပါတယ်... အဲဒီမှာပဲ အဓိက အချက်က ရှိနေတာလေ... အခု နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး အလိုအပ်ဆုံးက အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ပဲ... ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ ပဋိပက္ခတွေကို မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်လည်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီးတော့ ဒီပဋိပက္ခတွေရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ချင်တယ်... မဖြစ်လာအောင်အထိတောင် တားဆီးချင်တာပေါ့"

ဤအချိန်တွင် ယန်ရှောင်ဘိုသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် လူ့လောကသို့ ကြွချီလာရခြင်းမှာ နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးသည် ပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် သူသည် မတတ်သာဘဲ ထွက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခု ထို "ပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးအန္တရာယ်" မှာ အစစ်အမှန် မပြီးဆုံးသေးပေ။

ဂူအဆိပ်ကျင့်ကြံသူများကို နှိမ်နင်းပြီးသည့်အခါတွင်မှ အစစ်အမှန် ဘေးအန္တရာယ်က စတင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ခြောက်နိုင်ငံသည် အရင်က သိမ်မွေ့သော ညီမျှမှုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သဖြင့် နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးမှာ အချိန်အတော်ကြာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ထိုညီမျှမှု မပေါ်ပေါက်ခင်က နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးပေါ်တွင် စစ်မီးများမှာ တစ်ခါမျှ မငြိမ်းခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရလိုက်စမ်းပါ။ မူလက နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ခြောက်နိုင်ငံထက် များစွာ ပိုမိုသော အင်အားစုများ ရှိခဲ့ကြလေသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ခွဲခြားခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှသာ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော အင်အားစု ခြောက်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ အချင်းချင်း ထိန်းညှိရင်း ညီမျှမှု ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ ထိုညီမျှမှုကြီးမှာ အမြစ်မှပင် ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ပဋိပက္ခများ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာရန်မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခြောက်နိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်သူ မည်သူမဆိုမှာ ရည်မှန်းချက် ကြီးမားသူများ မဟုတ်ပါလော။

၎င်းတို့သည် နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း အုပ်ချုပ်ရန်အတွက် အမြဲတမ်း အင်အားများ စုဆောင်းကာ အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ယခုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးမျိုး ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့က လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွှတ်လိမ့်မည်ဟု မည်သို့ ထင်နိုင်မည်နည်း။

ဤအချက်များကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ယန်ရှောင်ဘိုသည် ကျန်းပေရန်၏ ထိုစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် လောကအရေးကို ကယ်တင်ရန် လူ့လောကသို့ ကြွချီလာခြင်း ဖြစ်ကာ ယခု သူ၏ ရည်မှန်းချက် မပြီးမြောက်သေးသရွေ့ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် အမည်ဝှက်၍ ပုန်းအောင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

"ဆရာကျန်း... ခင်ဗျားက တကယ်တော့... ဘယ်သူလဲဗျာ"

ယန်ရှောင်ဘိုသည် ယခုအခါ မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက်ကြောင့် မိမိကိုယ်တိုင် ထိတ်လန့်နေခဲ့လေပြီ။ သူသည် မျက်မြင်မရသော လက်မည်းကြီးတစ်ခုက နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီး အပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး နဂါးနက်ကုန်းမြေတိုက်ကြီးတွင် ကြီးမားသော ပြဿနာ ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုလက်မည်းကြီးက ဆင်းသက်လာကာ ကြားဝင် နှိမ်နင်းလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်နေမိလေသည်။

ယခုအခါ ကျန်းပေရန်မှာ ထိုဆင်းသက်လာသော လက်မည်းကြီးပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့မဟုတ်လျှင်... ထိုလက်မည်းကြီး၏ လက်ချောင်း တစ်ချောင်းမျှသာ ရှိနေသေးသည်လား။