အခန်း (၃၃၈)

အခန်း။ ၃၃၈

ဝိညာဉ်ကြောနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ရှန်းယွီသည် အဆုံးမရှိ ကြီးထွားနေသည့် သစ်ကိုင်းများ ပြဿနာအတွက် နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ရရှိသွားပြီဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေးတောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ သစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ခံစားသိရှိနေရသည်။ အမြစ်များသည် မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မည်သို့ဆန့်တန်းသွားပြီး အောက်ခြေရှိ ပုံဆောင်ခဲအစုအဝေးများနှင့် မည်သို့ အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေကာ သစ်ကိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မည်သို့ ထိတွေ့နေသည်ကို သူ သိမြင်နေသည်။

ထိုခံစားချက်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်လည်း ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်းယွီသည် ဤကန့်သတ်ထားသော နေရာကျဉ်းလေးအတွင်း၌ သူ၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်ရာ ဂူပတ်ပတ်လည်တွင် ကာရံထားသော အကာအကွယ်အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သစ်ပင်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြန့်ကားထွက်စေတော့မည်ဖြစ်သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်က ထိုသစ်ပင်ဖြစ်နေပြီး သစ်ကိုင်းများကို အပြည့်အဝ မဆန့်ထုတ်နိုင်ခြင်းက သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။

၎င်းမှာ မတ်မတ်ပင် ရပ်၍မရသော အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် ခံစားချက်မျိုးဖြစ်ပြီး သူ လုံးဝ မကြိုက်သော အရာပင်။

သို့သော် မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာမည့် ဧည့်သည်များကို မလိုလားသဖြင့် မျက်လှည့်ပြ ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်ကိုမူ ဆက်လက် ထားရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတိုင်းနီးပါးမှာ ဤနယ်မြေ၏ သတ်မှတ်ထားသော အဝန်းအဝိုင်းအတွင်းသို့ မလာရန် သိရှိထားကြပြီးဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းက အခြား

တပည့်များကို ထိတ်လန့်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။

အခြားသော အစီအရင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းကလည်း အရေးမကြီးဘူးဟု သူ ထင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် သူ တပ်ဆင်မည့် ခံစစ်နှင့် တိုက်စစ်အစီရင်ခံများသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အစီအရင်နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီနေမည် သို့မဟုတ် အောက်ရောက်နေမည်ဖြစ်ရာ ဂိုဏ်း၏ အဓိကအတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သည့် ရန်သူမျိုးအတွက်မူ ဤအစီအရင်ငယ်လေးများမှာ အပိုသက်သက်သာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

အမှန်စစ်စစ်တွင် ၎င်းကို နောက်ထပ် ဂိုဏ်းလွှမ်းခြုံ အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ်သာ ထားရှိခြင်းက အလွှာလိုက် ထပ်ဆင့်အားဖြည့်နိုင်သဖြင့် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သေးသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည့် ကြီးမားလှသော မသေမျိုးသစ်ပင်ကြီးအဖြစ် ချက်ချင်းကြီးထွားသွားရန်တော့ မရည်ရွယ်ပေ။ ၎င်းမှာ လူများကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စေနိုင်သလို သူ၏ လူမသိသူမသိ အေးအေးဆေးဆေးနေလိုသော စတိုင်နှင့်လည်း မကိုက်ညီချေ။ ထိုသစ်ပင်မှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်း သတိရရမည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းက စိုက်ကြည့်နေကြမည့် ထင်ရှားလှသော ပစ်မှတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေရခြင်းက သူ့ကို လုံးဝ စိတ်အေးလက်အေး ရှိစေမည်မဟုတ်ပေ။

နောင်တစ်ချိန်တွင်မူ သူသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလာမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့တွင် ကမ္ဘာဦးသစ်

ပင်ကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ သူသည် အဆင့်ဆင့်သာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းတက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ အမြစ်စနစ်တစ်ခုလုံးကို စတင်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုအမြစ်များကို မြေအောက်မှတစ်ဆင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဦးတည်၍ ရွေ့လျားစေခဲ့သည်။ အတားအဆီးများ မရှိတော့သဖြင့် အမြစ်များသည် မြေကြီးကို ဖောက်ထွက်ကာ ဂူအပြင်ဘက်ရှိ သူသတ်မှတ်ထားသော ချီစွမ်းအင် စုဆောင်းသည့် အချက်အချာနေရာများသို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အမြစ်တစ်ခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် သစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ် ဝေဆာပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။ ပင်မသစ်ပင်ကြီးလောက် မကြီးမားသော်လည်း အသင့်အတင့် အရွယ်အစားရှိသော သစ်ပင်လေးတစ်ပင် ဖြစ်လာသည်။ ထိုသစ်ပင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ပြင်းအားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ရှန်းယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများကို ဤကဲ့သို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကြက်ထားနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကြောမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သစ်ကိုင်းတစ်ခုချင်းစီသို့ မည်မျှသော စွမ်းအင်အဆင့် ပေးပို့ရမည်ကိုပင် သူကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

သူသည် သူ၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ဂိုဏ်းမြေနေရာ တစ်ခုလုံးသို့ စတင်ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဂိုဏ်း၏ ရှုခင်းကို ပိုမိုလှပစေရုံသာမက သူကိုယ်တိုင် ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ ရောက်နေသလို ခံစားရမှုကိုလည်း ပြေပျောက်စေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သစ်ကိုင်းအများအပြားကို ထပ်မံဖြန့်ကြက်ပြီးနောက်တွင်မှ ရှန်းယွီမှာ စိတ်လက်ပေါ့ပါး သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားတော့သည်။

"နေပါဦး... တပည့်တွေက ရုတ်တရက်ကြီး သစ်ပင်ကြီးတွေ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတာကို တွေ့ရင် အတော်လေး အံ့သြသွားကြမှာ မဟုတ်လား"

နေ့လယ်စာ စားပြီးမှပဲ ဒေါ်လေးဆီ သွားပြီး ဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်တော့မယ်။ တပည့်တွေကိုလည်း ကြိုပြီး သတိပေးခိုင်းထားဦးမှပဲ... မဟုတ်လို့ကတော့ ငါ့ကို ပုဆိန်တွေ၊ လွှတွေနဲ့ လာခုတ်နေကြလို့ကတော့ အလကားနေရင်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်နေဦးမယ်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ့ကို သိပ်မနာကျင်စေနိုင်သော်လည်း ပုဆိန်နှင့် အတိုက်ခိုက်ခံရမည့် အကြံကို သူ လုံးဝ မကြိုက်ပေ။

တစ်နေကုန် သစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ်သာ နေရသည်မှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဝိညာဉ်ကြော ရှန်းယွီသည် သူ၏ အချိန်အများစုကို အလင်းကိုယ်ပွားနှင့်အတူ သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ သုတေသနမှာ အဓိကအားဖြင့် အပင်များနှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်စဉ်အတွင်း သူရရှိခဲ့သော အပင်အမျိုးမျိုး၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လေ့လာနေရင်း "ငါ့ရဲ့ အခုလို ပုံစံမျိုးနဲ့ရော ကျင့်ကြံလို့ ရနိုင်မလား" ဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ သစ်ပင်မိစ္ဆာများ၏ ကျင့်ကြံမှုနည်းလမ်း မှတ်ဉာဏ်အချို့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ကို သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် မည်သို့ ကိုက်ညီအောင် အသုံးချရမည်ကိုမူ အသေအချာ မသိသေးချေ။

သတ္တဝါအများစုမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး မိမိကိုယ်ကို စဉ်ဆက်မပြတ် မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံကြသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ကြောတစ်ခုအနေဖြင့်မူ ရှန်းယွီသည် အတိုင်းအဆမဲ့သော ချီစွမ်းအင်များကို ရရှိထားသည်။ သူလိုအပ်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသော်လည်း သူသည် ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းထက်လာသည်ဟု မခံစားရချေ။ အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ သစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော်လည်း ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် အစွမ်းထက်လာခြင်းထက် စွမ်းအင်များ ဖြတ်သန်းရာ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသကဲ့သို့သာ ခံစားရသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်မှာ အခြားသူများနှင့် ကွဲပြားနေသလားဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ သူ နားလည်ထားသော လက်ရှိနည်းလမ်းမှာ ဝိညာဉ်ကြော၏ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ရတနာမျိုးစုံကို ဝါးမြိုရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူ၏ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုနှုန်းကိုသာ တိုးတက်စေပြီး သူ့ကိုယ်တိုင်ကိုမူ သန်မာလာစေမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါက တကယ်ပဲ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလား။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အမျိုးမျိုးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားပြီးနောက်တွင်လည်း အလုပ်ဖြစ်မည့် အခြားလမ်းစဉ်ကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ ဆင်ခြင်နေစဉ်အတွင်း စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုနိုင်နေခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ပင်လယ် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ကြောကိုယ်တိုင်၌ တည်ရှိနေသော ဝိညာဉ်ပင်လယ် ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသော ကိုယ်ပွားများ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပြီးသားဖြစ်ရာ ဤတွေ့ရှိမှုမှာ အလွန်အမင်း အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤတစ်ခုမှာမူ လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

သူ၏ မူလ ချီပင်လယ်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားပြီး အဆုံးမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ဤဝိညာဉပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ အခြေခံအုတ်မြစ် တံတားကို တည်ဆောက်နိုင်ကြောင်း ရှန်းယွီ သတိပြုမိသွားသည်။ သူ လက်တွေ့ တည်ဆောက်ခြင်း မပြုရသေးသော်လည်း သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာကဲ့သို့ပင် အခြေခံအုတ်မြစ်များမှာ အဆင်သင့် ရှိနေသည်။

သူသည် ယခင်က အခြားကိုယ်ပွားများတွင် အလားတူ တံတားမျိုး တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သည့်အခါမျှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ထိုသို့ အလုပ်ဖြစ်ရန်အတွက် အမှန်တကယ် အသက်ရှင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာအိုကြီးများက ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ရှာဖွေရာတွင် အလောင်းများကို အသုံးမပြုဘဲ အသက်ရှင်နေသူများကိုသာ အပိုင်စီးလိုကြခြင်းမှာ ဤအချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ၏ အခြားသော ကိုယ်ပွားများသည် စစ်မှန်သော ဒုတိယခန္ဓာကိုယ်များ မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် ရုပ်သေးကြိုးဆွဲမှုသာ ရှိသေးသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပွားနည်းစနစ်မှာ ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူသည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရလာကာ စနစ်ကို ခေါ်ယူရန် ကြိုးစားကြည့်သည်။ ဤဝိညာဉ်ကြော ခန္ဓာကိုယ်မှာ စစ်မှန်သော သက်ရှိသတ္တဝါအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သဖြင့် သီအိုရီအရဆိုလျှင် ဤနေရာတွင်လည်း စနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ရမည်ပင်။

သို့သော် သူ ကြိုးစားကြည့်သည့်အခါ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ မျက်နှာပြင်မှာ ပေါ်မလာသလို စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့်လည်း မည်သည့် ဆက်သွယ်မှုမျှ မခံစားရပေ။

"ဟုတ်တာပေါ့လေ... ဒါကတော့ ဒီလိုပဲ ဖြစ်မှာပါ"

သူ တွေးလိုက်သည်။

စနစ်သည် တကယ်ကို တင်းကြပ်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပြန်လည်ဝင်စားနိုင်ခဲ့ဦးတော့ စနစ်ကို ပြန်လည်အသုံးပြုခွင့်ရရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်အမင်း နည်းပါးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒုတိယအခွင့်အရေးဆိုတာ ရှိလာမည်ဟုလည်း မယုံကြည်သဖြင့် ဤကိစ္စက သူ့အတွက် အရေးမကြီးလှပေ။

ယခုမူ ဤသစ်ပင်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တံတားတည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားရမည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ရှိသော သစ်ပင်မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမည်ပင်။