စွမ်းအားများစွာ တိုးတက်လာခြင်း၊ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်နှင့် ဒီရေလက်သီး ဒုတိယအဆင့်

နောက်တစ်နေ့၌…

ဟန်ဟူရှောင့်သည် ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဆေးလုံးများကို ရွှီနင်ထံ လာရောက်ပေးပို့လေသည်။

အမျိုးအစားစုံလင်လှသော ဆေးလုံးများစွာရှိပြီး ၎င်းတို့အား စီမံဆောင်ရွက်ရန် အတော်လေးခက်ခဲသောကြောင့် ရှီနင်သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ပိုမိုကုန်ကျစရိတ်သက်သာသော ဝိညာဉ်ဆေးများနှင့် လဲလှယ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။

အသက်ငွေ့ထိန်းဆေးလုံးကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ဆေးလုံးအချို့မှလွဲ၍ ရွှီနင်သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် ဆေးလုံးအများစုကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရွှီနင်သည် စွမ်းအင် ၅၅၀ ယူနစ်ကို ရရှိလိုက်လေသည်။

ယခင်က လက်ကျန် ၁၂၅ ယူနစ်နှင့်ပေါင်းလိုက်လျှင် ယခုအခါ ရွှီနင်၌ စွမ်းအင် ၆၇၅ ယူနစ် ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

မိမိ၏စွမ်းအားကို မမြှင့်တင်မီ ရွှီနင်သည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှ ပြင်ပသိုင်းကျင့်စဉ်နှစ်ခုကို ဦးစွာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ပြင်ပသိုင်းကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ ‘တိမ်လှိုင်းပမာခြေလှမ်းသိုင်းကွက်’ ဟု ခေါ်ပြီး ကိုယ်ဖော့ပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်တွင် သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အားကောင်းသော ချီစွမ်းအင်တို့ ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုနှင့် အမြန်နှုန်းသည် နယ်ပယ်တူ ပြိုင်ဘက်များထက် မနိမ့်ကျပေ။ ထို့ပြင် ယခင်က ရွှီနင်၏ စွမ်းအင်ယူနစ်များမှာ ရှားပါးသဖြင့် ပြင်ပသိုင်း ကိုယ်ဖော့ပညာများကို မလေ့ကျင့်ခဲ့ရချေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူ့တွင် စွမ်းအင်အလုံအလောက် ရှိနေပြီဖြစ်၍ ရွှီနင်သည် သူ၏ အားနည်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူရွေးချယ်လိုက်သော အခြားပြင်ပသိုင်းကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ ‘ကျင့်စဥ်ဝှက်အသက်ရှူနည်းစနစ်’ ဟု ခေါ်သည်။

၎င်းသည် အလွန်အသုံးဝင်သော ပြင်ပသိုင်းကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယင်းကို တတ်မြောက်ခြင်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ဤပြင်ပသိုင်းကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်နှင့် စွမ်းအင်ကို အကုန်ခံမည့် သိုင်းပညာရှင်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။

ရွှီနင် ဤကျင့်စဉ်ကို ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရောက်မည့်အကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ တစ်လပင် မပြည့်သေးချေ။ အကယ်၍ သူ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိထားမိသွားပါက သူ၏ အဆင့်တက်နှုန်း မြန်ဆန်လွန်းမှုကြောင့် မလိုအပ်ဘဲ အာရုံစိုက်ခံရမှုများ ရှိလာနိုင်သည်။

စွမ်းအားကြီးသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း မတော်တဆ ထုတ်ဖော်မိတတ်ကြသည်။

‘ကျင့်စဥ်ဝှက်အသက်ရှူနည်းစနစ်’ ရှိထားလျှင်မူ သူ့အတွက် နှစ်ထပ်ကွမ်း အာမခံချက် ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ရွှီနင်၏ စစ်မှန်သော အင်အားကို မည်သူမျှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က သူ့အတွက် ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ ရွှီနင်သည် အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

ရွှီနင်သည် ဦးစွာ သူ၏ အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ်မှ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် စွမ်းအင် ၃၀၀ ယူနစ်ကို သုံးစွဲလိုက်သည်။

သူ၏ နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ် ဘေးနားရှိ ‘+’ သင်္ကေတ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ရွှီနင်၏ စွမ်းအားသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

နောင်အနာဂတ်တွင် ထပ်မံအဆင့်တက်လိုပါက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေတော့မည်။

စွမ်းအင် ၃၀၀ ယူနစ် သုံးစွဲပြီးနောက် ရွှီနင်တွင် ၃၅၅ ယူနစ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် သူ၏ ဒီရေလက်သီးကို ဒုတိယအဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဤအတွက် စွမ်းအင် ၃၀၀ ယူနစ် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

ဒီရေလက်သီး ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရွှီနင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ချီကြောများနှင့် အရိုးများသည် နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဒီရေလက်သီးကို ထုတ်ဖော်ရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ကို ပိုမိုခံနိုင်ရည် ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က လေးဆလက်သီးကို ထုတ်သုံးသည့်အခါ ရွှီနင်သည် ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ထိုနာကျင်မှုမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားလေပြီ။

ထို့အပြင် ရွှီနင်သည် နှစ်ဆလက်သီးများကို တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် နှစ်ဆလက်သီးကို မထုတ်ဖော်မီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတွင်းအားကို လှုံ့ဆော်ရန် တစ်ဆအားပါသော လက်သီးကို အရင်ထုတ်သုံးရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

ယခုတော့ ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုတော့ချေ။

ဤအချက်ကြောင့် ရွှီနင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မုန်တိုင်းသဖွယ် အဆက်မပြတ် ပစ်သွင်းနိုင်သော နှစ်ဆလက်သီးတွဲများပင် ဖြစ်သည်။

လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီသည် နှစ်ဆအား ပါဝင်ပြီး မိုးစက်မိုးပေါက်များအလား ရန်သူကို ထိမှန်စေမည် ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်ပြီး ဆက်တိုက်ဝင်ရောက်လာသော လက်သီးချက်များကြောင့် ရန်သူမှာ သေချာပေါက် ပြိုလဲသွားရပေမည်။

ဤတိုးတက်မှုနှင့်အတူ ရွှီနင်သည် ယခုအခါ လေးဆလက်သီးများကိုလည်း ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင် ၆၀၀ ယူနစ် ချက်ချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ရွှီနင်တွင် စွမ်းအင် ၇၅ ယူနစ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ကျန်ရှိသော စွမ်းအင်များကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး ၄၄ ယူနစ်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ ‘တိမ်လှိုင်းပမာခြေလှမ်းသိုင်းကွက်’ နှင့် ‘ကျင့်စဥ်ဝှက်အသက်ရှူနည်းစနစ်’ တို့ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် စွမ်းအင် ၁၈ ယူနစ်ကို သုံးစွဲပြီး ‘ပေါ့ပါးငှက်မွေးလေးအတတ်ပညာ’ ကိုလည်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ချောမွေ့စွာ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။

အားလုံးပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရွှီနင်သည် လက်သီး၊ ဓား၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လေးမြား အပါအဝင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းစုံတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်မှ ဘက်စုံထူးချွန်သည့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

ထို့အပြင် ‘မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ်’ မှာ ရွှီနင်၏ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးထားပြီး ‘ကျင့်စဥ်ဝှက်အသက်ရှူနည်းစနစ်’ ကမူ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူပုံစံ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရွှီနင်သည် သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင် အသန်မာဆုံး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဟု ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်၏ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်တွင် အချက်အလက်များ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

—

အမည် - ရွှီနင်

သိုင်းပညာ - နွေဦးလေပြည်ကျင့်စဉ် (သာမန်လူသားနယ်ပယ် ကိုးဆင့်မြောက် - ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်)

ဒီရေလက်သီး (အဆင့် ၂)+

မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်)

လေပြင်းမုန်တိုင်းဓားနည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်)

ပေါ့ပါးငှက်မွေးလေးအတတ်ပညာ (ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်)

တိမ်လှိုင်းပမာခြေလှမ်းသိုင်းကွက် (ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်)

ကျင့်စဥ်ဝှက်အသက်ရှူနည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်)

ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင် - ၁၃ ယူနစ်

—

‘လူသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလို ခံစားရတယ်’

သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ကျင့်စဉ်စာရင်းများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရွှီနင်သည် ပြောမပြတတ်လောက်အောင် ကျေနပ်အားရမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘အခု တစ်ခုပဲ လုပ်ဖို့ ကျန်တော့တယ်... အဲဒါက ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ရအောင်ယူဖို့ပဲ’

ရွှီနင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လတာ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးမိသောအခါ ရွှီနင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

အရာအားလုံးသာ အဆင်ပြေခဲ့လျှင် သူသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝေ့ချန်ချင်း၏ ပြဿနာများကြားတွင် ဆွဲထည့်ခံရကာ ကျိဖုန်းစီရင်စုရှိ သတ္တုတွင်းများသို့ မိုင်းလုပ်သားအဖြစ် အပို့ခံရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

ကြမ်းတမ်းပင်ပန်းသော အလုပ်များကို ခြောက်လနီးပါး လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် လုံလောက်သော ခွန်အားကို စုဆောင်းကာ ထွက်ပြေးရန် အချိန်ကောင်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဟန်ဟူရှောင့်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမ၏ အကျပ်အတည်းကို သူတစ်ယောက်တည်း ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည် ဆိုသော်လည်း ဟန်ဟူရှောင့်က သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော အကူအညီများမှာ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။

ဒုက္ခပြဿနာများ အားလုံးကြုံတွေ့ပြီးနောက် ရွှီနင်၏ နယ်ပယ်အဆင့် မြင့်တက်လာသလို အတွေ့အကြုံများလည်း များပြားလာကာ သိုင်းပညာအင်အားအပေါ် သူ၏ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

‘ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီးရင်တော့ ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို ငါ ပြန်မယ်’

ရွှီနင်သည် ထိုအချိန်ကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေမိသည်။

ရွှီနင်သည် သူ့မိသားစုအတွက် စိတ်ပူနေခဲ့သည်။

သူ ပျောက်ဆုံးသွားသည့်သတင်းသည် ထောင်ရွာသို့ ရောက်ရှိသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့မရီးနှင့် ထောင်ထောင်တို့ သူ့အတွက် စိတ်ပူနေကြပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ရွှီနင် မထွက်ခွာမီက သူတို့အတွက် ငွေအလုံအလောက် ပေးထားခဲ့ခြင်းပင်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ စီးပွားရေးအခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပေလိမ့်မည်။

‘ဒါ့အပြင် ဖေးယွင်ပြည်နယ်ကို ပြန်ရောက်ရင် ဝေ့မိသားစုဆီ သတင်းပို့ပြီး ပြန်ပေးဆွဲခံထားရတဲ့ သူတို့မိသားစုဝင် သုံးယောက်ကို ကယ်တင်ခိုင်းလို့ရပြီ’

ဝေ့ချန်ချင်းသည် ယခင်က ရွှီနင်ကို များစွာ ကူညီခဲ့ဖူးသည်။ ရွှီနင်ကည်း ထိုအရာကို အမြဲ အမှတ်ရလျက်ရှိသည်။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင် သူ့အင်အားမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေသေးသည်။ ရွှီနင်တွင် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ရွှီနင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

မိသားစုနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်း ဖြစ်စေ၊ ပြန်ပေးဆွဲခံရသူများကို ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်စေ၊ ယင်းတို့အတွက် လိုအပ်ချက်မှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ်၏ အချုပ်အနှောင်များကို ချိုးဖျက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်ပင်။

…

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြန်သည်။

ရွှီနင်သည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမမှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူတို့နှင့် အချိန်တိုအတွင်းသာ လက်တွဲခဲ့ရသော်လည်း အားလုံးသည် အေးအတူပူအမျှ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသဖြင့် သံယောဇဉ် တွယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နည်းပြများကြားတွင် ရွှီနင်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ဟန်ဟူရှောင့်နီးပါး ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ခွဲခွာရမည်ကို ဝန်လေးနေကြသော်လည်း ရွှီနင်သည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမကို နှုတ်ဆက်ကာ ချွင်းလင်ခရိုင်ရှိ ဖုန်အိမ်တော်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဖုန်အိမ်တော်သည် ချွင်းလင်ခရိုင်၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။

ရွှီနင်သည် အိမ်တော်သို့ အမြန်သွားရောက်လိုက်သည်။

ဖုန်အိမ်တော်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ရွှီနင်သည် ဟန်ဟူရှောင့် ပြောပြခဲ့သော ချွင်းလင်ခရိုင်၏ မိသားစုကြီးသုံးခုအကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။

ကျိဖုန်းစီရင်စု၏ အခြေအနေမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဂိုဏ်းများနှင့် မိသားစုအများအပြား မကြာခဏ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိကြသည်။

၎င်းတို့အထဲတွင် အသန်မာဆုံး အင်အားစုတစ်ခုမှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။

စီရင်စု ခြောက်ခုနှင့် ခရိုင်ဆယ်ခု ရှိသည်။

ချွင်းလင်ခရိုင်သည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ့လက်အောက်ရှိ နယ်မြေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အုပ်ချုပ်နိုင်ရန် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဂိုဏ်းသားများကို စေလွှတ်၍ အခြေချစေခဲ့သည်။

ထိုဂိုဏ်းသားများသည် မိသားစုများ ထူထောင်ပြီး ဩဇာအာဏာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ ဒေသခံ အင်အားကြီးများ ဖြစ်လာကြသည်။ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ ညွှန်ကြားချက်အရ သူတို့သည် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးကူညီကြပြီး တည်ငြိမ်မှုရှိစေရန် ခရိုင် သို့မဟုတ် စီရင်စုအတွက် စည်းမျဉ်းများ ချမှတ်ကြသည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူတို့၏ အာဏာတည်မြဲစေရန်အတွက် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ဂိုဏ်းသားများ၏ မိသားစုများကို အရင်းအမြစ်များ ထောက်ပံ့ပေးလေ့ရှိသည်။

ဤသည်မှာ ချွင်းလင်ခရိုင်တွင် ဖုန်၊ ရှောင် နှင့် ယဲ့ မိသားစုများ စတင်လာပုံ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင် သွားရောက်မည့် ဖုန်မိသားစုသည် အလွန် အင်အားကြီးမားသည်။

မိသားစုအတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမက ရှိလေသည်။

သို့သော် သူတို့သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံနေကြပြီး လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာခဲသည်။

ဖုန်မိသားစုသည် ကြီးမားသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။

သို့သော် သူတို့သည် သိုင်းပညာတစ်ခုတည်းကိုသာ အားပေးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပါရမီရှိမှုကိုလည်း ဦးစားပေးသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ပါရမီအရှိဆုံး ဖုန်မိသားစု မျိုးဆက်များသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကြရသည်။

ထိုပါရမီရှင်များသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် နေရာရရန် တာဝန်ရှိပြီး ယင်းမှတစ်ဆင့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းတွင် အာဏာပိုရလာကာ မိသားစုအတွက် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုရရှိရန် ကြိုးပမ်းကြရသည်။

ဖုန်ချန်ယွီ နှင့် ဖုန်ဟောင့်ချီ ကဲ့သို့သော သာမန်ပါရမီရှင်များကိုမူ မိသားစုကို စီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် မိသားစု၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် တိုးတက်မှုကို သေချာစေရန် တာဝန်ပေးထားသည်။

သူတို့၏ အင်အားမှာ သာမန်သာရှိသော်လည်း သူတို့လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ် အများအပြား ရှိနေကြသည်။

သတင်းအချက်အလက်များကို စိတ်ထဲတွင် စီစစ်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် မကြာမီ ဖုန်အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဖုန်အိမ်တော်နှင့် မီတာနှစ်ရာခန့် အကွာတွင် ရှိနေသော်လည်း ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များ ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

ရွှီနင်မှာ ပြဿနာတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဖုန်ချန်ယွီက သူ့ကို သုံးရက်အတွင်း လာခဲ့ရန် ပြောခဲ့သော်လည်း ဝင်ခွင့်ကဒ်ပြား ပေးမထားခဲ့ပေ။

ကဒ်ပြားမပါဘဲ ဖုန်အိမ်တော်ထဲ ဝင်ရောက်ရန်မှာ ပြဿနာရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကင်းလှည့်အစောင့်များက ရွှီနင်ကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် ဖုန်အိမ်တော် တံခါးဝ၌ ပေါ်လာလေသည်။

ရွှီနင် ထိုမိန်းကလေးကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူမသည် အရိပ်လ ကိုယ်ခံပညာခန်းမသို့ ဖုန်ချန်ယွီနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖုန်ချန်ယွီ၏ ကိုယ်ပိုင်အစေခံဖြစ်ပြီး ရှောင်တျယ်ဟု ခေါ်သည်။

“ရွှီနင်”

ရှောင်တျယ်က ရွှီနင်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သဖြင့် အစောင့်များ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံရတော့မည့် ရွှီနင်၏ အရှက်ရမှုမှ ကယ်တင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

“ရှောင်တျယ်”

ရွှီနင်လည်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ငါ အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ”

ရှောင်တျယ်မှာ ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပျိုမြစ်နုနယ်သော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ တက်ကြွလန်းဆန်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွှီနင်သည် ယခုနှစ်မှ ၁၉ နှစ်သာ ရှိသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

“တတိယသခင်မလေးက ရှင့်ကို သဘောကျနေတာ”

ဖုန်အိမ်တော်ထဲသို့ ရွှီနင်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ရှောင်တျယ်က ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံး မမလေးက ရှင့်အကြောင်း မရပ်မနား ပြောနေတာ... ရှင် ဒီကိုရောက်လာရင် ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံရမယ်တဲ့”

“ဒါဆိုရင် တတိယသခင်မလေးကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောပေးပါဗျာ”

ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တတိယသခင်မလေးက ရှင့်ကို တအားချီးကျူးနေတော့ ဦးလေးစုန့်ကလည်း ရှင့်အကြောင်း အရမ်းသိချင်နေတယ်... ရှင် ရောက်လာရင် ရှင့်ကို စမ်းသပ်မယ်လို့ ပြောထားတယ်”

ရှောင်တျယ်က မျက်တောင်ခတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ရှင် ကောင်းကောင်း စွမ်းရည်ပြနိုင်မှ ဖြစ်မယ်နော်”

“ဦးလေးစုန့် ဟုတ်လား”

ရွှီနင် နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။ “သူက ဘယ်သူလဲ”

“ဦးလေးစုန့်က ကျွန်မတို့ခြံဝင်းရဲ့ တာဝန်ခံလေ... သူက သန်မာရုံတင်မကဘူး အလုပ်လုပ်တဲ့နေရာမှာလည်း အရမ်းတော်တာ... တတိယသခင်မလေးက သူ့ကို အရမ်းလေးစားတာလေ”

ရှောင်တျယ်သည် အတော်လေး ရိုးသားဖြူစင်ပုံရသည်။ သူမသည် ရွှီနင်၏ မေးခွန်းတိုင်းကို ဖြေကြားပေးလေသည်။

သူမ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ စကားများမှတစ်ဆင့် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ရွှီနင် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ရှောင်တျယ်က “ခြံဝင်း” နှင့် “တာဝန်ခံ” ဟု ပြောဆိုခဲ့ရာ ဖုန်အိမ်တော်အတွင်း၌ အခြားအဖွဲ့များ ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

သူတို့၏ ခြံဝင်းသည် ဖုန်ချန်ယွီ ဦးဆောင်သော အတွင်းပိုင်း အဖွဲ့များထဲမှတစ်ခု ဖြစ်လောက်သည်။

ရှောင်တျယ်သည် ရွှီနင်ကို ဥယျာဉ်နှင့် စင်္ကြံလမ်းများမှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူတို့သည် ၁၅ မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဖုန်ချန်ယွီ၏ ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

“ရောက်ခါနီးပြီ”

ခဏကြာ လျှောက်ပြီးနောက် ရှောင်တျယ် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် လမ်းချိုးတစ်ခုကို ကွေ့လိုက်သည်နှင့် လူတစ်စု သူတို့ထံ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူများ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်တျယ်သည် သူတို့ကို ရှောင်ပုန်းချင်သွားပုံရသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူများက သူမကို သတိထားမိသွားကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်တျယ်သည် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ရွှီနင်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ စတုတ္ထသခင်လေးပဲ... သူ့ကို သွားမပြစ်မှားမိစေနဲ့နော်”

ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒီကိုမလာခင်ကတည်းက ဟန်ဟူရှောင့်သည် ဖုန်ချန်ယွီနှင့် ဖုန်ဟောင့်ချီတို့ကြားက ပဋိပက္ခအကြောင်း ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် အနာဂတ်တွင် ဖုန်မိသားစုကို ထိန်းချုပ်ရမည့်သူ ဖြစ်သည်။

“မင်္ဂလာပါ စတုတ္ထသခင်လေး”

ရှောင်တျယ်သည် ရှေ့ကလူကို ဦးစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် သူမ၏ နောက်တွင်ရပ်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

ဖုန်ဟောင့်ချီသည် ထင်ရှားသောအသွင်အပြင်ရှိပြီး ချောမောသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ပိုးသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ် ပတ်ထားသည်။ သူ့ထံမှ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

သူသည် ရှောင်တျယ်ကို ကျော်သွားရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ရွှီနင်ကို ရိပ်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။

ဖုန်ဟောင့်ချီ ရပ်တန့်သွားပြီး ရွှီနင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သူက ဘယ်သူလဲ”

ဖုန်ဟောင့်ချီ မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

“စတုတ္ထသခင်လေး... သူက သခင်မလေး ဖိတ်ခေါ်ထားတဲ့ ခြံဝင်းအစောင့်ပါ”

ရှောင်တျယ်သည် ဆင်ခြေတစ်ခု အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ခြံဝင်းအစောင့် ဟုတ်လား”

ဖုန်ဟောင့်ချီ ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှီနင်ကို မေးလိုက်သည်။ “မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”

“ကျွန်တော် ရွှီနင်ပါ”

ရွှီနင် အမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ရွှီနင်”

ဖုန်ဟောင့်ချီ ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားရင်း သူက မေးလိုက်၏။ “အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမက ရွှီနင်လား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

ဖုန်ဟောင့်ချီက သူ့နာမည်ကို သိနေလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ထင်မထားခဲ့ပေ။

ရွှီနင်၏ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးနောက် ဖုန်ဟောင့်ချီ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ငါ့အစ်မက လက်သွက်သားပဲ... မင်းနာမည်ကြီးလာတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်... သူက မင်းကို ဆွဲခေါ်သွားပြီကိုး... ကံဆိုးစွာနဲ့ ငါက ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားတယ်”

ရွှီနင် ပြန်မဖြေပေ။

ဖုန်ဟောင့်ချီ ပြောပုံအရဆိုလျှင် သူသည် ရွှီနင်ကို စည်းရုံးချင်ပုံ ရသည်။

“မင်း သတိထားသင့်တယ်” ဖုန်ဟောင့်ချီ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားသည်။ “သူမက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ ခက်တဲ့သူ... ပြီးတော့ သေချာပေါက် အဆင်ပြေအောင်နေဖို့ မလွယ်တဲ့သူပဲ... တကယ်လို့ မင်းသူ့နားကနေ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ဆီလာခဲ့”

ဖုန်ဟောင့်ချီ ပြောပြီးသည်နှင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

“သွားကြစို့ ရွှီနင်”

ရှောင်တျယ်သည် ဖုန်ဟောင့်ချီက သူမရှေ့တွင် တတိယသခင်မလေးကို လှောင်ပြောင်သွားသဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောရဲပေ။

ဖုန်ချန်ယွီ၏ လူများပင်လျှင် ဖုန်ဟောင့်ချီကွယ်ရာ၌ အတင်းမပြောရဲကြပေ။

“ကြည့်ရတာ ဖုန်ချန်ယွီနဲ့ ဖုန်ဟောင့်ချီတို့ရဲ့ ပဋိပက္ခက တော်တော်လေး လူသိရှင်ကြား ဖြစ်နေပုံပဲ”

ရွှီနင်သည် ခဏတာ တွေ့ဆုံမှုမှတစ်ဆင့် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။

‘မိသားစုကြီးတွေက သားသမီးတွေမှာ လွယ်ကူတဲ့ဘဝ မရှိကြပါလား’

ရွှီနင် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှောင်တျယ်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး လမ်းကွေ့အနည်းငယ် ကျော်ဖြတ်ကာ ပန်းရနံ့များ သင်းပျံ့နေသော အခြားခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ခြံဝန်းတံခါးဝတွင် အစောင့်နှစ်ဦး ရှိနေသည်။

သူတို့သည် အတွင်းပိုင်းချီနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများ ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ပန်းများနှင့် အပင်များကို သေသပ်လှပစွာ စိုက်ပျိုးထားလေသည်။

“တတိယသခင်မလေး... ရွှီနင် ရောက်ပါပြီ”

ခြံဝန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှောင်တျယ် လှမ်းအော်လိုက်လေသည်။