ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲနှင့် မတော်တဆ တွေ့ဆုံခြင်း

ဖုန်ချန်ယွီ၏ စကားများက အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း ရွှီနင် ဝန်ခံရပေမည်။

အရည်အသွေးမြင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုသည် ရွှီနင် အလိုချင်ဆုံးအရာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံးသာ ဖုန်ချန်ယွီ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာခဲ့ပါက လအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုလအနည်းငယ်အတွင်း သူသည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။

သူရရှိမည့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၏ အရည်အသွေးသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ရရှိမည့်အရာထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

“ကျုပ် အစွမ်းကုန် ကူညီပါ့မယ်”

ရွှီနင်သည် ဤနေရာသို့ လာရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက လိုအပ်သမျှကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် မိသားစုတိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အကယ်၍သာ သူတို့အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ရွှီနင်၏ တိုးတက်မှုနှုန်းကိုလည်း မြန်ဆန်စေမည် ဖြစ်သည်။

“သခင်မလေး... နောက်တစ်ဆင့်အတွက် ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ”

ဒေါ်လေးဝေ့က မေးလိုက်သည်။

“ဒီတာဝန်နှစ်ခုက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်ရမှာမို့လို့ ငါ့လက်အောက်ကလူတွေကို နှစ်ဖွဲ့ခွဲရလိမ့်မယ်”

ဖုန်ချန်ယွီ၏ အစီအစဉ်မှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။ အမှန်စင်စစ် သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စာကြည့်ခန်းမှ အပြန်လမ်းကတည်းက ဤအကြောင်းကို တွေးတောလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဆေးလုံးရောင်းချဖို့ လမ်းကြောင်းဖွင့်တဲ့ကိစ္စကိုတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း လုပ်လို့ရပါတယ်” ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ အရေးပေါ်အခြေအနေတချို့ကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ တည်ငြိမ်မှုရှိစေဖို့အတွက် ဦးလေးစုန့်ကို ငါ့နားမှာထားဖို့ စိတ်ကူးထားတယ်”

“အရှင်ဖမ်းရမယ့် မိစ္ဆာသားရဲတွေအတွက်တော့ ဒေါ်လေးဝေ့နဲ့ ရွှီနင်တို့ လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ လူအယောက်တစ်ရာ ထုတ်ပေးမယ်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက် အတူတူသွားရမယ်။ ဒေါ်လေးဝေ့က ဒီလိုတာဝန်မျိုးမှာ အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားဆိုတော့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရမယ်”

ဖုန်ချန်ယွီသည် သူမ၏အစီအစဉ်များကို တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောပြလိုက်သည်။

“ကျွန်မအစီအစဉ်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိရဲ့လား”

ဒေါ်လေးဝေ့နှင့် ဦးလေးစုန့်တို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ရွှီနင်၌လည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

“ဒါဆိုရင် အားလုံးကို ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

အကြမ်းဖျင်းအစီအစဉ် ချမှတ်ပြီးနောက် ဖုန်ချန်ယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

…

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ချွမ်းဟယ်တောင်…

လိုဏ်ဂူအသိုက်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင်…

မျက်နှာထား ကြမ်းတမ်းသော ကျားနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် မိုးခြိမ်းသံပမာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

လူအများအပြားသည် ၎င်းကို ဝိုင်းရံထားကြပြီး အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

ကျားနက်ကြီးသည် သူ့ရှေ့မှ ဧည့်သည်များကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းက သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ချင်နေပုံ ပေါက်သည်။

သို့သော် ထိုလူများထံမှ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိသောကြောင့် ၎င်းသည် နေရာမှာပင် ရပ်တန့်နေလေသည်။

“ငါတို့ စတိုက်ကြမလား”

အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက သူ့ဘေးနားရှိ အဖွဲ့သားများကို မေးလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး သူ့ကို ထိန်းထားကြ”

နောက်တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီမိစ္ဆာသားရဲက သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် သားရဲပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ယှဉ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ ခေါင်းဆောင်ရွှီ ရောက်လာတဲ့အခါ ကျားနက်ကြီးကို ရှင်းခိုင်းလိုက်မယ်”

ထိုလူများသည် မိစ္ဆာသားရဲများကို အရှင်ဖမ်းရန် ဖုန်ချန်ယွီ စေလွှတ်လိုက်သော အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် ချွမ်းဟယ်တောင်၌ ဖုန်ဟောင့်ချီ၏ လူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နေရသည်မှာ နှစ်ရက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကာလအတွင်း သူတို့၌ ရှင်းလင်းသော အလုပ်တာဝန်ခွဲဝေမှု ရှိကြသည်။

အင်အားနည်းသူများက မိစ္ဆာသားရဲများကို ရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် အားနည်းသော သားရဲများကို ဖမ်းဆီးခြင်း၌ တာဝန်ယူကြရသည်။

အင်အားကြီးသူများကမူ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော သားရဲများကို ဖမ်းဆီးရန် တာဝန်ယူကြသည်။

ဒေါ်လေးဝေ့သည် အဖွဲ့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ စီမံခန့်ခွဲနေလေသည်။

“ခေါင်းဆောင်ရွှီ ရောက်လာပြီ”

အဝေးမှ လူရိပ်တစ်ခု လာနေသည်ကို ရုတ်တရက် သူတို့ မြင်လိုက်ကြသည်။

ရွှီနင်သည် အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူထဲသော သံကြိုးတစ်ချောင်းကို သိုင်းလွယ်ထားသည်။

“ခေါင်းဆောင်ရွှီ... ဒီမိစ္ဆာသားရဲက သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် သားရဲပါ”

ရွှီနင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သဘောပေါက်ပြီ”

လွန်ခဲ့သော သုံးလေးရက်အတွင်း ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ယဉ်ပါးနေပြီဖြစ်သည်။

သူသည် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် လူသားများနှင့် မတူပေ။ သူတို့၌ ကျင့်ကြံခြင်းစနစ် မရှိကြ။ အခြေခံအားဖြင့် သူတို့၏ ကြီးထွားမှုသည် မွေးရာပါ ပါရမီ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ဆေးပင် စားသုံးမိခြင်းကဲ့သို့သော ကံကောင်းမှုများအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရသည်။

ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အင်အားကို အကြမ်းဖျင်းသာ ခွဲခြားထားကြသည်။

သာမန်လူသားနယ်ပယ်တွင် သူတို့၏ အင်အားကို အခြေခံ၊ အလယ်အလတ်၊ အအဆင့်မြင့်နှင့် အထွတ်အထိပ်ဟူ၍သာ ခွဲခြားထားကြသည်။

ယခုတွေ့နေရသော သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲ၏ အင်အားသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်နှင့် အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကြားတွင် ရှိလေသည်။

လူအချို့ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး ရွှီနင် တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကျားနက်ကြီးသည် ရွှီနင် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဤလူသားသည် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း ၎င်း၏ ပင်ကိုအာရုံခံစားမှုက သတိပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ထွက်ပြေးချင်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှီနင်ကမူ ထွက်ပြေးခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ရွှီနင်သည် တိမ်လှိုင်းပမာခြေလှမ်းသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျားနက်ကြီးကို အမီလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျားနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ထုနှက်လိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် တိကျစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းစွာ ထိုးနှက်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သားရဲအား ဒဏ်ရာအကြီးအကျယ် မရစေဘဲ ရေတိုနာကျင်မှုမျိုးကိုသာ ဖြစ်စေသည်။

ကျားနက်ကြီးမှာ နာကျင်နေရှာသည်။ ၎င်းမှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်သောအခါ ရွှီနင်သည် ကိုယ်ပေါ်မှ သံကြိုးကို ဆွဲချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျားနက်ကြီး၏ လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ရစ်ပတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ရွှီနင်သည် ကျားနက်ကြီးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး ကျားနက်ကြီး၏ ခြေလက်များကို သံကြိုးဖြင့် တုပ်နှောင်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီနင်က နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ရာ ကျားနက်ကြီးမှာ မြေကြီးပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။

၎င်းသည် သံကြိုးဖြင့် တင်းကြပ်စွာ တုပ်နှောင်ခံထားရပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ အကူအညီမဲ့စွာ ဟိန်းဟောက်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

“သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ဆီ ပို့လိုက်”

ကျားနက်ကြီးကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက် ရွှီနင်က အနီးနားရှိ အမဲလိုက်အဖွဲ့ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ခေါင်းဆောင်ရွှီက တကယ် ထူးချွန်တာပဲ”

ရွှီနင်က ကျားနက်ကြီးကို လွယ်ကူစွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှီနင်သည် အမဲလိုက်အဖွဲ့ရှိ လူတိုင်း အထင်ကြီးစေရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

“ငါတို့ မိစ္ဆာသားရဲ ဖမ်းတဲ့နှုန်းက စတုတ္ထသခင်လေးရဲ့အဖွဲ့ထက် အများကြီး ပိုမြန်နေပြီ”

တစ်ယောက်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်ချန်ယွီက သူတို့ကို ငှားရမ်းထားခြင်းဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်း အကျိုးခံစားခွင့်များ ရရှိကြသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ မိစ္ဆာသားရဲဖမ်းဆီးခြင်း ပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့ပါက ဖုန်ချန်ယွီက ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များ ပေးပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖမ်းမိသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

ရွှီနင်ကမူ ဤကိစ္စကို အကြီးအကျယ် မမှတ်ယူပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်လျှင် သူ့အမဲလိုက်အဖွဲ့သည် သိသိသာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

ဤသည်မှာ ရွှီနင်နှင့် ဒေါ်လေးဝေ့တို့၏ စွမ်းအားကြီးမားမှုကြောင့်သာမက ဒေါ်လေးဝေ့၏ ကျွမ်းကျင်ခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

“ဒီကောင်ကို အရင်သွားပို့လိုက်ကြ... ငါ ဟိုနားဒီနား သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်”

အဖွဲ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ချွမ်းဟယ်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ချွမ်းဟယ်တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်းနှင့် အတော်လေး တူညီမှုရှိသည်။ ထောင်ရွာသို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ သူပထမဆုံး ရောက်လာစဉ်က အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် တောင်ပေါ်တွင် ဆေးမြစ်ရှာဖွေခဲ့ရသည်။

“ဝိညာဉ်ဆေးပင်ပဲ”

ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းခန့် လှမ်းပြီးနောက် တောင်စောင်းတစ်နေရာတွင် ပန်းပွင့်ပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင် လေထဲ၌ ယိမ်းနွဲ့နေသည်ကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှီနင် အမြန် လှမ်းယူလိုက်သည်။

—

စွမ်းအင် ၃ ယူနစ် တွေ့ရှိသည်။ စုပ်ယူပါမည်လား

လုပ်မည်/မလုပ်ပါ

—

“လုပ်မည်”

ရွှီနင်သည် ဤစွမ်းအင် ၃ ယူနစ်ကို အမြန် လက်ခံရယူလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရွှီနင် စုဆောင်းမိသော စွမ်းအင်မှာ ၂၀ ယူနစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ပမာဏ အများကြီး မဟုတ်သော်လည်း ဤစွမ်းအင်မျိုးက အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သောကြောင့် အလဟဿ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

‘ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ မိစ္ဆာသတ်ဖြတ်ပွဲ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုက နောက်ထပ် လေးလနေမှ ဆိုပေမဲ့ မိစ္ဆာသားရဲဖမ်းဖို့အတွက် တစ်လပဲ အချိန်ပေးထားတယ်။ ဒါဆိုရင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်က အချိန်ကြာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်’

‘ငါ ချွမ်းဟယ်တောင်မှာ ရက် ၂၀ ကျော်လောက် နေရဖို့ ရှိတယ်။ ငါပြန်တဲ့အချိန်ကျရင် စွမ်းအင် စုစုပေါင်း ၁၀၀ လောက်တောင် ရနိုင်တယ်’

ရွှီနင်၏ လက်ရှိအင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ချွမ်းဟယ်တောင်၏ ဗဟိုချက်မဧရိယာထဲ မဝင်သရွေ့ သားရဲများက သူ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချွမ်းဟယ်တောင်၌ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရွှီနင်သည် သူ့လုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။

“ဘာကြီးလဲ”

သစ်ပင်မြင့်တစ်ပင်ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် သူ့ခေါင်းပေါ်မှ သားရဲငယ်တစ်ကောင်၏ အသံကို ရွှီနင် ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

သူ မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

သစ်ပင်ပေါ်မှ မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပြုတ်ကျလာသည်။

ရွှီနင်သည် အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း လက်လှမ်းဖမ်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် အမွေးပွပွ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင် ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

‘ဒါ ဘာကောင်လဲ’

ရွှီနင်သည် အမွေးပွပွအကောင်လေးမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွန့်လိမ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီနင်က တင်းတင်းကြပ်ကြပ် မကိုင်ထားသောကြောင့် ထိုအကောင်လေးသည် ရွှီနင့်လက်ထဲတွင် လိမ့်နေလေသည်။

လိမ့်နေတာ ရပ်သွားမှသာ ရွှီနင် သေချာ ကြည့်လိုက်နိုင်တော့သည်။

“ကြောင်ပေါက်လေးလား”

ဤအကောင်လေးသည် မီးခိုးရောင် အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကြောင်ပေါက်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူလေသည်။

ရွှီနင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ချွမ်းဟယ်တောင်၏ အတော်နက်သော နေရာသို့ ရောက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အတော်လေး ကြမ်းတမ်းသည်။

တောင်ခြေအစပ်နားတွင် နေထိုင်တတ်သော ယုန်များနှင့် တောကြောင်များ ဤနေရာတွင် အသက်မရှင်နိုင်ပေ။

“ဒါ တကယ်ရော ကြောင်ဟုတ်ရဲ့လား”

ရွှီနင် ကြောင်ပေါက်လေးကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကြောင်ပေါက်လေးသည် လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ပုံ မရပေ။ ၎င်း၏ အပြာရောင် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လျှာသေးသေးလေးကို ထုတ်ကာ ရွှီနင်၏ နှာခေါင်းကို လျက်လိုက်သည်။

‘ကြည့်ရတာ တကယ့် ကြောင်ပေါက်လေးပါပဲ’

ရွှီနင်သည် ကြောင်ပေါက်လေးထံမှ မိစ္ဆာသားရဲ အငွေ့အသက်ကို မခံစားရပေ။

‘ထူးဆန်းလိုက်တာ...’

ရွှီနင်သည် ကြောင်ပေါက်လေး၏ တံတွေးများကို သုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ရွှီနင် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြောင်ပေါက်လေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ တိမ်လှိုင်းပမာခြေလှမ်းသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြု၍ သစ်ပင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။

သူ သစ်ပင်ပတ်လည်ကို သေချာ လိုက်ကြည့်သော်လည်း ကြောင်ကြီးတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရပေ။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤကြောင်ပေါက်လေးသည် သစ်တောနက်ထဲတွင် တစ်ကောင်တည်း နေထိုင်ပုံရသည်။

‘ထားလိုက်ပါတော့...’

ရွှီနင်လည်း အဖြေရှာမနေချင်တော့ပေ။

သူသည် မီးခိုးဖြူရောင် ကြောင်ပေါက်လေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ “ကံကောင်းလို့ ငါနဲ့ တွေ့တာ”

ထိုစကျင်ကျောက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးလေးများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်လားမသိ၊ ရွှီနင်သည် ကြောင်ပေါက်လေးကို ထားခဲ့ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။

ကြောင်ပေါက်လေးမှာ မကြီးသဖြင့် သူ့အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်သယ်သွားနိုင်သည်။

ရွှီနင်သည် ၎င်းကို ကာလတစ်ခုကြာ မွေးထားပြီးမှ ချွမ်းဟယ်တောင်အစပ်သို့ ပြန်လွှတ်ပေးရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

ရွှီနင်သည် ကြောင်ပေါက်လေးကို သူ့အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ကြောင်ပေါက်လေးမှာ အလွန် လိမ္မာသည်။ အထဲရောက်သွားသည်နှင့် ခေါင်းလေး ပြူထွက်လာ၏။

၎င်းသည် မော့ကြည့်ကာ ရွှီနင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒီထောင့်ကနေကြည့်လျှင် ရွှီနင်၏ မေးစေ့ကိုသာ မြင်ရပေသည်။

ကြောင်ပေါက်လေးကို ကြည့်ရင်း ရွှီနင် ရယ်မောလိုက်သည်။

ဂါး...

ရွှီနင်သည် အဝေးမှ တိုးညှင်းသော ဟိန်းသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

“အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲပဲ”

အနီးနားတွင် သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ရှိနေကြောင်း ရွှီနင် ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

‘တစ်နေ့တည်းနဲ့ အဆင့်မြင့်သားရဲ နှစ်ကောင်တွေ့ရတာ ရှားတယ်’

ပြိုင်ဆိုင်နေကြသော အမဲလိုက်အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့အတွက် အဆင့်မြင့်သားရဲများများ ဖမ်းနိုင်လေ အားသာချက် ပိုရလေဖြစ်သည်။

ဤအရာနှင့်ဆိုလျှင် ရွှီနင်သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်နှင့် တစ်လှမ်းပိုနီးစပ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီနင်သည် တုံဆိုင်းမနေဘဲ သားရဲဟိန်းသံ ကြားရာဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။

စောစောက ကြားလိုက်ရသော ဟိန်းသံသည် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က အဆင့်နိမ့်သားရဲများကို နယ်မြေပိုင်းခြားသတ်မှတ်ရန် ဟိန်းဟောက်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု ရွှီနင် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် အင်အားကြီးလေ တစ်ကောင်တည်း နေထိုင်ရန် ပိုနှစ်သက်လေဖြစ်ပြီး နယ်မြေပိုင်စိုးလိုစိတ် ပိုပြင်းထန်လေ ဖြစ်သည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် မီတာအနည်းငယ် လျှောက်သွားပြီးနောက် ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်သည် သားကောင်ကို ဆွဲဖြဲစားသောက်နေသည်ကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။

အဆင့်နိမ့် သားရဲများကို နယ်မြေထဲမှ မောင်းထုတ်ရင်း အစာတွေ့သွားခြင်း ဖြစ်လောက်သည်။

ဝက်ဝံကြီးသည် ရွှီနင် ရောက်လာသည်ကို လုံးဝ သတိမထားမိပေ။

‘သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းကြီးတာပဲ။ ပြန်သယ်သွားဖို့ တော်တော် ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်’

သို့သော်လည်း ရွှီနင်က ၎င်းကို လက်လွှတ်ခံရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ရွှီနင်သည် သစ်ပင်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းကာ အရှိန်အဝါကို ဖျောက်ထားပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“မြောင်”

သို့သော် ရွှီနင်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ကြောင်ပေါက်လေးက ဝက်ဝံကြီးကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

အသံမှာ အလွန်တိုးသော်လည်း အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ဝက်ဝံကြီး သတိထားမိသွားသည်။

၎င်းသည် ခေါင်းမော့လာပြီး အသံလာရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေးကတော့...”

သူ့၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ပျက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှီနင်သည် သစ်ပင်ပေါ်မှဆင်းကာ ဝက်ဝံကြီးကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကြောင်ပေါက်လေး၏ လှုပ်ရှားမှုက ရွှီနင်ထက် များစွာ ပိုမြန်နေသည်။

ရွှီနင်၏ ရင်ဘတ်မှ တစ်စုံတစ်ခု ခုန်ထွက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အန္တရာယ်ကင်းမည့်ပုံပေါက်သော ကြောင်ပေါက်လေးသည် ရုတ်တရက် ငွေရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီနင်၏ ရင်ဘတ်မှ ခုန်ထွက်ကာ ဝက်ဝံကြီး၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားလေသည်။

ဝက်ဝံကြီးသည် သူ့ရှေ့တွင် အကောင်သေးသေးလေးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို ဖော်လျက် ဟိန်းဟောက်ကာ ဧရာမလက်သည်းကြီးများကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ကြောင်ပေါက်လေးအား အသားစအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားအောင် ရိုက်ချရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရွှီနင် ထိတ်လန့်သွားစေမည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာရှိသော ကြောင်ပေါက်လေး၏ ခေါင်းသည် လေထိုးထားသော ပူဖောင်းကဲ့သို့ မီတာအနည်းငယ်အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။

၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝက်ဝံကြီးကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချပစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ ခေါင်းကြီးမှာ ပြန်ကျုံ့သွားပြီး မူလပုံစံသို့ ပြန်ရောက်သွားတော့သည်။

ရွှီနင် ကြောင်အသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ့လက်ထဲမှ အကောင်လေးသည် ဤမျှအစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

ရွှီနင်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်စသာ ရှိတော့သည်။ ထိုအရာမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင်။

တုံဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ရွှီနင် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် ဤအကောင်လေးနှင့် အဝေးဆုံးသို့ ရောက်အောင် သွားချင်နေသည်။

၎င်းသည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို မျိုချလိုက်သော်လည်း ရွှီနင်သည် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ကြောင်ပေါက်လေးနှင့် တူသော ဤအကောင်လေးသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရွှီနင် သံသယဝင်လာသည်။

သို့သော် ရွှီနင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမွှေးပွပွ ကြောင်ပေါက်လေးသည် သူ့ပခုံးပေါ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရွှီနင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြောင်ပေါက်လေးက လျှာထုတ်ပြီး သူ့မျက်နှာကို လျက်နေသည်ကို ရွှီနင် မြင်နေရသည်။

ယခင်က ကြောင်ပေါက်လေး သူ့ကို လျက်သောအခါ သူ့ကို စနောက်နေသည်ဟု ရွှီနင် ထင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ကြောင်ပေါက်လေးက သူ့အသားအရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်နေသည်ဟု ရွှီနင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ရွှီနင်၏ စိုးရိမ်မှုများမှာ ပိုနေပုံရသည်။ ကြောင်ပေါက်လေးသည် သူ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ရွှီနင်၏ ပါးကို လျက်ပြီးနောက် ကြောင်ပေါက်လေးသည် ရွှီနင်၏ ပခုံးပေါ်မှ ကျော်တက်ကာ ရွှီနင်၏ ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

၎င်းသည် ခေါင်းလေး ပြန်ပြူထွက်လာသည်။

“အေ့...”

ကြောင်ပေါက်လေးထံမှ လေတက်သံ ထွက်လာသည်။

ရွှီနင် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အပြာရောင် မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများနှင့် ထပ်မံ ဆုံတွေ့လိုက်ရပြန်သည်။

ရွှီနင် ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

‘ငါ တောင်ပေါ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့လိုက်တာလား’