ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အသစ်၊ အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်

ဖုန်ချန်ယွီ၏ စာကြည့်ခန်းအတွင်း၌…

“ရွှီနင်...”

ဤသည်မှာ ဖုန်ချန်ယွီတစ်ယောက် ဖုန်မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲဖြစ်လာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်မျိုးနွယ်စု၏ အမျိုးသမီးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုအခါ ဖုန်ချန်ယွီ၏ အမူအရာမှာ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

“ဖုန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်...”

ရွှီနင်က သူမအား ဘွဲ့အမည်အသစ်ဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဒါတွေအားလုံးက ရှင့်ကြောင့်ပါပဲ... ရှင်သာမရှိရင် ကျွန်မ ဒီလောက်မြန်မြန် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်။ “ဒါ့အပြင် ရှင်က ဒေါ်လေးဝေ့ကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့တယ်... ဒေါ်လေးဝေ့က ဒီကျေးဇူးကို အမြဲမှတ်ထားမှာပါ... ကျွန်မလည်း မှတ်ထားမှာပါ...”

“ရွှီနင်... ရှင့်ကို ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းဆီ ထောက်ခံပေးမယ်လို့ ကျွန်မအရင်က ကတိပေးခဲ့တယ်မလား... အခု အချိန်တန်ပြီ...”

ဖုန်ချန်ယွီက သူမ၏ ကတိကို တည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်အောက်ခံမျိုးနွယ်စုတစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်မတို့မှာ ငါးနှစ်တစ်ကြိမ် အပြင်စည်းတပည့်ကနေ အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိတယ်... အခု ကျွန်မ ရှင့်ကို အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် ထောက်ခံပေးမယ်...”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရွှီနင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝင်းလက်သွားလေသည်။ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သရွေ့ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“တကယ်တော့ အတွင်းစည်းတပည့်နေရာ တစ်ခုလို့ ပြောတာက အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး...”

ဖုန်ချန်ယွီက ရှင်းပြလေသည်။ “ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ရောက်သွားတဲ့အခါ အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် ထောက်ခံခံရတဲ့သူတွေကို ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေက ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်... အကယ်၍ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်က တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီဆိုရင်တော့ ရှင်က တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ခံရမလားဆိုတာကတော့ ရှင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်... အဲဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်မ မကူညီနိုင်ဘူး...”

ဖုန်ချန်ယွီ၏ လေသံမှာ အားနာနေသည့်ပုံပင်။

“ဖုန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော့်ကို အတွင်းစည်းတပည့်နေရာ ပေးတာနဲ့တင် ကျွန်တော် အတော်လေး ကျေနပ်နေပါပြီ...”

ရွှီနင်က ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ဦးလေးစုန့်က ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ရွှီနင်... ဒီအတွင်းစည်းတပည့်နေရာကို မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မင်းကို ပေးလိုက်တာနော်... မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတွေကတော့ ဒီနေရာကို ဖုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အပြင်လူတစ်ယောက်ကို ပေးဖို့ လုံးဝသဘောမတူကြဘူး...”

“ဦးလေးစုန့်...”

ဦးလေးစုန့် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်ချန်ယွီက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါတွေ ပြောဖို့ မလိုပါဘူး...”

“စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ...”

ဦးလေးစုန့်က တောင်းပန်လိုက်သည်။ ဖုန်ချန်ယွီအနေဖြင့် ဤစကားများကို ပြောရန် မသင့်တော်သဖြင့် သူက ကိုယ်စား ပြောပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိပေသည်။

ရွှီနင်က ဖုန်ချန်ယွီနှင့် ဦးလေးစုန့်တို့၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သဖြင့် သူတို့ကို ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင်...”

ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်။ “ကျွန်မသိရသလောက်တော့ ဂိုဏ်းအတွင်းက ပတ်ဝန်းကျင်က အပြင်နဲ့ အတော်လေး ကွာခြားလိမ့်မယ်... ဥပမာ ငွေကြေးကိစ္စဆိုရင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက ရွှေနဲ့ငွေကို လက်မခံဘူး... ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားတွေကိုပဲ လက်ခံတယ်... ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားတွေ မရှိရင် ဂိုဏ်းထဲမှာ ရပ်တည်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်...”

“ရှင့်ရဲ့ အရိပ်လကိုယ်ခံပညာခန်းမက ရှယ်ယာတွေကို ကျွန်မ ဝယ်လိုက်ပြီ... အဲဒီရှယ်ယာတွေရဲ့ တန်ဖိုးက ရွှေပြား ၃၀၀၀ လောက် ရှိတယ်... အဲဒါတွေကို ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားတွေအဖြစ် အကုန်လဲပြီး ရှင့်ကို ပေးမယ်...”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဦးလေးစုန့်က သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဗီဒိုထဲမှ သစ်သားသေတ္တာကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်ပြလိုက်ပြီး ရွှီနင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သေတ္တာထဲတွင် ကြည်လင်သန့်စင်သော ဆေးပြား ၃၀ ခန့် သပ်ရပ်စွာ စီထားလေသည်။

ရွှီနင်သည် ဖုန်ချန်ယွီက ဤမျှအထိ ဂရုတစိုက် စီစဉ်ပေးထားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။

သူ့ရှယ်ယာများမှာ တန်ဖိုးကြီးသော်လည်း ရောင်းထုတ်လိုပါက ဈေးအနှိမ်ခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။

သို့သော် ဖုန်ချန်ယွီက မူရင်းဈေးအတိုင်း ဝယ်ယူပေးခဲ့သဖြင့် သူမအတွက် အရှုံးပေါ်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရွှီနင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရောက်သည့်အခါ လိုအပ်မည့် ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားများကိုလည်း အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေပေးထားခဲ့သေးသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ရက်ရောသော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

“ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်...”

ဦးလေးစုန့်က စကားဖြတ်ပြောကာ သတိပေးလိုက်သည်။ “ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြားတွေကို ရွှေနဲ့လဲလို့ရပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ ဝယ်ရခက်တယ်... ဒီရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြား ၃၀ ကို ရဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က အတော်လေး အားထုတ်ခဲ့ရတာ...”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖုန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်...”

ရွှီနင်က ဆေးပြားများပါသော သေတ္တာကို ယူလိုက်ပြီး ဆေးပြားများကို ထိလိုက်သည်။

—

စွမ်းအင် ၁၀၀ ယူနစ် ရှာတွေ့သည်၊ စုပ်ယူမည်လား။

လုပ်မည်/မလုပ်ပါ

—

‘ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြား တစ်ပြားက စွမ်းအင် ၁၀၀ ယူနစ်တောင်လား...’

ရွှီနင်၏ ရင်ခုန်သံများ ရုတ်တရက် မြန်လာသည်။

‘ဒါဆိုရင် ငါ့လက်ထဲမှာ စွမ်းအင် ၃၀၀၀ ယူနစ် ရှိနေတာပေါ့... ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲမှာ သုံးဖို့အတွက် တစ်ချို့တစ်ဝက်ကို ချန်ထားရင်တောင် စုပ်ယူဖို့အတွက် အများကြီး ကျန်ဦးမှာပဲ... ငါသာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို ရပြီဆိုရင် အဆင့်တက်ဖို့အတွက် စွမ်းအင်ကိစ္စကို ပူစရာ လုံးဝမလိုတော့ဘူး...’

“ဒါတွေက ရှင့်ကိုပေးမယ်လို့ ကျွန်မအရင်က ကတိပေးထားခဲ့တာတွေပါ...”

ဖုန်ချန်ယွီက သူမ၏ ကတိများကို တည်ခဲ့ရုံသာမက ရွှီနင် ဂိုဏ်းထဲဝင်ရန်အတွက်လည်း သေချာစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

“ဒါ့အပြင် မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ထပ်ပေးချင်သေးတယ်... ဒါကို ဒေါလေးဝေ့ကို ကယ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ဆုလာဘ်လို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါ...”

ဦးလေးစုန့်က သစ်သားသေတ္တာအသေးလေးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။

ရွှီနင် လှမ်းယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စာအုပ်၏အမည်မှာ “အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်” ဖြစ်လေသည်။

“ဒါက ငါတို့ဖုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြစ်တဲ့ အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်ပဲ...”

ဖုန်ချန်ယွီက ရှင်းပြလေသည်။ “ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်ကိုလတ်တို့ ပြောပြချက်အရဆိုရင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ရောက်တဲ့အခါ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို သင်ပေးမှာဆိုပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေနဲ့ တခြားရင်းမြစ်တွေကိုတော့ ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြား ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်ပြုမှတ်တွေနဲ့ပဲ ဝယ်ယူရတာတဲ့... မင်း ဂိုဏ်းကို စရောက်ချင်းမှာ အဲဒီလို အရင်းအမြစ်တွေ ရှိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် အနာဂတ်မှာ မင်းအတွက် အဆင်ပြေအောင် ဒီလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ငါ ကြိုပေးထားတာ...”

“ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်လား... အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်...”

ဖုန်ချန်ယွီက ဤကဲ့သို့ လက်ဆောင်မျိုး ပေးလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ထင်မထားခဲ့ပေ။ ဖုန်ချန်ယွီသည် ရွှီနင်တစ်ယောက် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် လိုအပ်သည်များကို အစအဆုံး သေချာစွာ စီစဉ်ပေးထားခဲ့သည်။ သူမ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ကတိပေးထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေလေသည်။

“ဖုန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်...”

ရွှီနင်သည် လူပါးဝသူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ဖုန်ချန်ယွီက သူ့အပေါ်တွင် မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူမသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ဖုန်ချန်ယွီအတွက် အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် အကျိုးကျေးဇူးများ ပြန်လည်ရရှိပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ လက်ဆောင်သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

“ရှင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို သွားမယ်ဆိုရင် လဝက်အတွင်းမှာ ထွက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ...”

ဖုန်ချန်ယွီက ဆက်ပြောသည်။ “မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး မတိုင်ခင် နှစ်လအလိုမှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းက တပည့်သစ်တွေကို လက်ခံလေ့ရှိတယ်... အဲဒီအချိန် လွဲသွားရင်တော့ နောက်တစ်နှစ် ထပ်စောင့်ရလိမ့်မယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် ကျွန်မ ရှင့်ကို မိစ္ဆာသားရဲသွေးပါတဲ့ မြင်းတစ်ကောင် ပေးမယ်... အဲဒီမြင်းနဲ့ဆိုရင် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ရောက်ဖို့ တစ်လတောင် မကြာဘူး... ရှင် မထွက်ခွာခင်မှာ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ခွင့်ပြုတဲ့ လက်မှတ်ကိုလည်း လူလွှတ်ပြီး ပေးလိုက်မယ်...”

“အခုတော့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ ပြန်ဆုံမလဲ မသိနိုင်ဘူး...”

ဖုန်ချန်ယွီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “ရှင် တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ရပ်တည်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

“ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်...”

ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး စကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောဆိုပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ဖုန်ချန်ယွီ၏ လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ရွှီနင် ထွက်သွားပြီးနောက် ဖုန်ချန်ယွီက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အခန်းကန့်လန့်ကာတစ်ခု၏ အနောက်ဘက်သို့ ရိုသေစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ဝတ်စုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို ဖုန်ချန်ယွီနှင့် ဦးလေးစုန့်တို့ မြင်လိုက်ရသည်။

ရွှီနင် အခန်းထဲတွင် ရှိနေစဉ်က ထိုအဘိုးအို ရှိနေကြောင်းကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ရွှီနင်၏ အာရုံခံစားမှု ညံ့ဖျင်းလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ထိုအဘိုးအိုမှာ ဖုန်မျိုးနွယ်စုရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ချန်ယွီ... မင်း အမြင်က တော်တော်စူးရှတာပဲ...”

အဘိုးအိုက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒီကလေးက တကယ်ပဲ မိတ်ဆွေဖွဲ့ထိုက်တဲ့သူပဲ...”

ဖုန်ချန်ယွီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ အမြင်အပေါ် သူမ ကိုယ်တိုင်လည်း ယုံကြည်မှု ရှိလေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ရွှီနင်က စိတ်ဆန္ဒနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် မဟုတ်ဘူး...”

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။ “သူက သာမန်လူသားအဆင့် ကိုးဆင့်မြောက်ဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ်မှာ ရှိနေတာ...”

“ဝိညာဉ်နိုးထခြင်းနယ်ပယ် ဟုတ်လား...”

ဖုန်ချန်ယွီနှင့် ဦးလေးစုန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ရွှီနင်က သူ့အင်အားကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာတောင် ကိုယ့်အစွမ်းအစကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သေးတယ်...”

အဘိုးအိုက ပြုံးလိုက်သည်။ “နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ သူက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းစီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါ သေချာပေါက် ပြောရဲတယ်...”

ဖုန်ချန်ယွီသည် အဘိုးအိုက ရွှီနင်အပေါ် ဤမျှအထိ အထင်ကြီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

“မင်းက မင်းအဖေထက် အများကြီး သာပါတယ်... ဖုန်မျိုးနွယ်စုကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ရတာ ငါ စိတ်အေးသွားပြီ...”

အဘိုးအိုက ဖုန်ချန်ယွီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

…

ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်…

ကျိဖုန်းစီရင်စုရှိ တောင်တန်းများကြား၌…

တောင်များကြားတွင် ကျောက်ဆောင်များနှင့် သစ်ပင်ကြီးများ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ တောရိုင်းသားရဲများ၏ ဟိန်းသံများကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ ကြားနေရသည်။

ရွှီနင်သည် မြင်းတစ်ကောင်ကို စီးကာ တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်နေသည်။ ဤတောင်တန်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပေတော့မည်။

“ဂူး...”

ရွှီနင်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ မီးခိုးရောင်လေး၏ ခေါင်းလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးခိုးလေးသည် ယခုအခါ ရွှီနင်နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ရိုးရှင်းသော စကားပြောဆိုမှုများကိုပင် ပြုလုပ်နိုင်နေကြပြီဖြစ်ကာ မီးခိုးရောင်လေးက ရွှီနင်၏ အမိန့်အချို့ကိုလည်း နာခံတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာလဲ... ဗိုက်ဆာလို့လား...”

မီးခိုးရောင်လေးနှင့် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်လာပြီးနောက် ရွှီနင်သည် ၎င်း၏ အလေ့အကျင့်များကို ကောင်းစွာ သိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မီးခိုးရောင်လေးက ခေါင်းကို အကြိမ်အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရွှီနင်၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

ထိုစဉ် ရွှီနင်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ငှက်အော်သံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာသားရဲငှက်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ အများဆုံး သာမန်လူသား အလယ်အလတ်အဆင့်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

မီးခိုးရောင်လေးက မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီးနောက် လေပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ငွေရောင်အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားလေသည်။

မီးခိုးရောင်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း သူ၏ ခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး မိစ္ဆာသားရဲများကို တစ်လုပ်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်လေတော့သည်။

ထို့နောက် မီးခိုးရောင်လေးက လေထဲမှ အသာအယာ ပြန်ဆင်းလာပြီး ရွှီနင်၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်ပြန်သည်။

“မင်းကတော့ တကယ့် အစားကြီးတဲ့ကောင်ပဲ... ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲ ခေါ်သွားပြီးရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...”

ရွှီနင်က မီးခိုးရောင်လေး၏ လည်ပင်းလေးကို ဆွဲလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင်လေးက သူ့စကားကို နားလည်သွားသောအခါ လျှာလေးထုတ်ကာ ရွှီနင်ကို လျက်ပေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲငှက်အချို့ကို မျိုချလိုက်သော်လည်း မီးခိုးရောင်လေး၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ညှီစို့စို့ သွေးနံ့များ လုံးဝ မရှိပေ။ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် မီးခိုး‌ရောင်လေးအတွက် အစားအစာ ရှာဖွေရမည့်ကိစ္စအပြင် အင်အားကြီးမားသော သိုင်းပညာရှင်များက မီးခိုးရောင်လေးကို သတိထားမိသွားမည်ကိုလည်း ရွှီနင် စိုးရိမ်နေမိသည်။ မီးခိုးရောင်လေးသာ အတွေ့ခံလိုက်ရပါက သူတို့နှစ်ဦးလုံး ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေသည်။

မြင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း လမ်းလျှောက်နေရင်း ရွှီနင်က တောင်ကုန်းအလှအပများကို ကြည့်နေမိသည်။ ရုတ်တရက် ရွှီနင် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

“မီးခိုးရောင်လေး... ငါတို့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ရအောင်...”

ရွှီနင်က မီးခိုးရောင်လေးကို ရင်ခွင်ထဲ ပိုက်လိုက်သည်။ “ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲ ရောက်ရင် မင်းအတွက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် မင်း ဒီတောင်တန်းထဲမှာပဲ ခဏလောက် နေခဲ့ပါလား... ဒီမှာ အစားအသောက်နဲ့ ရေလည်း ပေါတယ်... ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနဲ့လည်း အတော်ဝေးတယ်လေ... ငါ မင်းဆီကို အချိန်မရွေး လာတွေ့လို့ရတာပဲ...”

မီးခိုးရောင်လေးက ရွှီနင်၏ စကားကို နားလည်ကြောင်း ရွှီနင် သိသည်။ ရှောင်ဟွေးက သူ၏ ပြာလဲ့နေသော မျက်လုံးကြီးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် မီးခိုးရောင်လေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ရွှီနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် မီးခိုးရောင်လေး၏ လုံခြုံရေးအတွက် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

“ဟိုတောင်ပေါ်ကို တက်ပြီး အဲဒီမှာ နေလိုက်နော်...” ရွှီနင်က အဝေးက တောင်တစ်လုံးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ “အနာဂတ်ကျရင် ငါ အဲဒီကိုလာပြီး မင်းကို ရှာမယ်...”

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ချိန်းဆိုရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မီးခိုးရောင်လေးက ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူကြောင်း လက်ကလေးကို ဝှေ့ယမ်းပြလေသည်။

တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရွှီနင်နှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။ မီးခိုးရောင်လေးက ရွှီနင် ညွှန်ပြသော တောင်ရှိရာဘက်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလေတော့သည်။

ခွဲခွာရသော်လည်း ရွှီနင်နှင့် မီးခိုးရောင်လေးတို့ကြားတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ မရှိကြပေ။

ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှာ ဤနေရာနှင့် နီးကပ်သဖြင့် ရွှီနင် အလိုရှိပါက မီးခိုးရောင်လေးထံ အချိန်မရွေး လာရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖုန်ချန်ယွီက ရွှီနင်အား ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာ အပြင်စည်း၊ အတွင်းစည်း သို့မဟုတ် တပည့်ရင်း ဖြစ်စေကာမူ တာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် အပြင်သို့ မကြာခဏ ထွက်ကြရသည်ဟု ပြောပြဖူးသည်။

ရွှီနင် အပြင်ထွက်သည့်အခါ ရှောင်ဟွေးကို ဝင်ခေါ်သွား၍ ရပေသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ အချင်းချင်း တွေ့ဆုံရန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွေးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် အသေအချာ ကောက်ချက်ချထားသော်လည်း ၎င်းက မည်သည့်အဆင့်တွင် ရှိသည် သို့မဟုတ် သူ့အပေါ် ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ သံယောဇဉ် ကြီးနေရသနည်းဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိပေ။

“ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း... ငါ လာပြီ...”

ရွှီနင်သည် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော လဝက်ကျော်က သူသည် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ တခြားဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ရွှီနင်သည် ဤထူထပ်သော တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိပေတော့မည်။

ရှပ်...

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ထူထပ်သော တောအုပ်ထဲမှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာသည်။

ရွှီနင်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

အလင်းတန်းက ရွှီနင်၏ ပါးပြင်ကို ပွတ်ဆွဲသွားသဖြင့် သွေးစအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

‘ငါ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရတာလား...’

ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် မြင်းကို အမြန်စီးကာ နောက်သို့ လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီနင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒဏ်ရာသည် ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမာရွတ်ပင် မကျန်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ရွှီနင်၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ဖြစ်သော အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်လေသည်။

“မင်း...”

ရွှီနင်သည် တောအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားပြီးနောက် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ နောက်ကွယ်တွင် သူ့ကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ...”

ရွှီနင် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ သူသည် လက်ထဲတွင် ဓားတိုတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ ထိုသူ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုလူမှာ စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ ရုပ်ရည်အရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရွှီနင်နှင့် အသက်အရွယ်တူ ရှိပေလိမ့်မည်။

“မှားသွားလို့ပါဗျာ...”

ရွှီနင်က သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုသူက အမြန် ရှင်းပြလေသည်။ “ကျွန်တော် နောက်ကနေ မြင်းခွာသံ ကြားလိုက်လို့ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ လူသတ်သမားလို့ ထင်သွားတာပါ...”

“မင်းနောက်ကို လိုက်နေတဲ့ လူသတ်သမား ဟုတ်လား...”

ရွှီနင် သံသယ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ဤနေရာသို့ အသစ်ရောက်လာသူဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို လုပ်ကြံရန် မည်သည့်အကြောင်းရင်းမျှ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ရွှီနင်က ထိုလူ၏ စကားကို ချက်ချင်း မယုံကြည်သေးပေ။

“ကျွန်တော်က ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်မယ့် တပည့်တစ်ယောက်ပါ...”

ရွှီနင်က သူ့စကားကို မယုံကြည်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ လူငယ်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စိမ်းပြာရောင် အပြားလေးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

‘ဝင်ခွင့်လက်မှတ်...’

ရွှီနင် ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ဤဝင်ခွင့်လက်မှတ်မှာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော လက်မှတ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤလူငယ်သည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် တပည့်အသစ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရုံသာမက အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ရွှီနင်က သူ၏ ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ရွှီနင်က ရန်လိုမှုများ လျှော့ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါမှ ထိုသူမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ သူက အမြန် တောင်းပန်လိုက်ပြန်သည်။ “စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ လူသတ်သမား လိုက်နေတယ်လို့ ထင်သွားလို့ပါ...”

“လူသတ်သမား...”

ရွှီနင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိစွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ အာရုံမခံမိပေ။

“ကျွန်တော်လည်း ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်သစ်တစ်ယောက်ပါပဲ...”

ရွှီနင်က သူ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖွင့်ပြောလိုက်လေသည်။