ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
Vol. 12 Ch. 117
ရွှီနင်၏လက်ထဲရှိ စိမ်းပြာရောင်တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်ပြီးနောက် ထိုလူငယ်၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အထင်းသား ပေါ်လာလေသည်။
“အဖွဲ့တူပဲကိုး”
သူသည် ရွှီနင်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားပုံရသည်။
“ကျွန်တော့်နာမည်က ကုချင်းဟယ်ပါ၊ ကူရှန်းခရိုင်က ကုမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပါ”
“ကူရှန်းခရိုင်...”
ရွှီနင် ထိုနေရာကို ကြားဖူးပေသည်။
ကူရှန်းခရိုင်သည် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းနှင့် သိပ်မဝေးလှချေ။ အကယ်၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ခရီးနှင်မည်ဆိုပါက ဆယ်ရက်အတွင်း ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။
ကုချင်းဟယ်က ဆက်လက်ရှင်းပြလေသည်။ “ကျွန်တော် မြို့ထဲက ထွက်လာပြီးတော့ လမ်းတစ်ဝက်မှာ ရန်သူတွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ ကူရှန်းခရိုင်နဲ့က အရမ်းဝေးနေတော့ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာနဲ့ ဒီအထိပဲ တောက်လျှောက် ပြေးလာခဲ့ရတာ”
“ဒီခရီးစဉ်တစ်လျှောက်မှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီးနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေလည်း အကြိမ်ကြိမ် ကြုံခဲ့ရတယ်၊ သေလုနီးပါးတောင် ဖြစ်ခဲ့တာ”
ကုချင်းဟယ်၏ စကားသံထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “မူလက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ အစောင့်တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက် ပါခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးရင်း အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရတယ်”
ကုချင်းဟယ်မှာ ဤစကားများကို ရင်ထဲ၌ ကြာရှည်စွာ အောင့်ထားခဲ့ရပုံပေါ်သည်။ ရွှီနင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ခံစားချက်များအားလုံးကို ဖွင့်ချလိုက်တော့သည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူးဗျာ...”
ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အားနာနာနဲ့ပဲ ပြောရမယ်၊ အရင်ဆုံး ဂိုဏ်းထဲကို မြန်မြန်ဝင်တာ ပိုကောင်းမယ်၊ တကယ်လို့ သူတို့က မင်းနောက်ကို လိုက်နေတုန်းဆိုရင် ငါပါ ပြဿနာထဲ ပါသွားလိမ့်မယ်”
ကုချင်းဟယ်က “ခင်ဗျားပြောတာ မှန်တယ်” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
ကုချင်းဟယ်သည် အနီးနားရှိ မြင်းတစ်ကောင်ကို အမြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထိုမြင်းမှာ သာမန်မြင်းတစ်ကောင် မဟုတ်သည်ကို ရွှီနင် သတိထားမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုမြင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံ ရပေသည်။
“မင်းက ဘယ်ကလဲ” မြင်းပေါ်တက်ပြီးနောက် ကုချင်းဟယ်က မေးလိုက်သည်။
“ချွင်းလင်ခရိုင်က ရွှီနင်ပါ” ရွှီနင်က သူ့အထောက်အထားကို အကျဉ်းချုံး မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ချွင်းလင်ခရိုင်ရဲ့ အဓိကမိသားစုကြီး သုံးစုထဲမှာ ရွှီမိသားစုဆိုတာ မပါဘူး ထင်တယ်နော်” ကုချင်းဟယ်သည် ပွင့်လင်းသော စရိုက်ရှိသူဖြစ်ရာ မေးခွန်းများကိုလည်း တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းတတ်လေသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ဝင်ခွင့်ကို ဖုန်မိသားစုက ပေးခဲ့တာ” ဤအချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကုချင်းဟယ်က စကားတပြောပြောဖြင့် လိုက်ပါလာသည်။ သူ၏ ပုံစံကိုသာ မကြည့်ပါက ဤလူငယ်သည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သူဟု ရွှီနင် လုံးဝယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မိနစ်သုံးဆယ်ခန့် မြင်းစီးပြီးနောက် ကြီးမားသော ဂိတ်တံခါးကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဂိတ်တံခါးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော စာလုံးများကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လာရသည်။
‘ယွဲ့လန်ဂိုဏ်း’
“နောက်ဆုံးတော့ ရောက်ပြီ”
ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့နှစ်ဦးလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။ တစ်လမ်းလုံး အပြင်းနှင်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ချေပြီ။
အဝေးမှကြည့်လျှင် ဂိတ်တံခါးဝ၌ ဂိုဏ်းဝတ်စုံဝတ်ထားသော တပည့်များ ကင်းစောင့်နေကြသည်ကို တွေ့ရပေသည်။
ကင်းစောင့်တပည့်များ၏ ဘေးတွင်မူ ဧရာမမိစ္ဆာသားရဲကြီး နှစ်ကောင်မှာ အိပ်ငိုက်နေသည့်အလား လဲလျောင်းနေကြသည်။
ဂိတ်တံခါး၌ တပည့်များစွာမှာ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နေကြသည်။
“ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်သူတွေ ဝင်ချင်တာလဲ”
ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့ မြင်းစီး၍ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကင်းစောင့်တပည့်တစ်ဦးသည် လမ်းပိတ်၍ တားလိုက်လေသည်။
“ကျွန်တော်တို့က တပည့်အသစ်တွေပါ”
ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့သည် သူတို့၏ အထောက်အထားကို သက်သေပြနိုင်မည့် စိမ်းပြာရောင်တံဆိပ်ပြားများကို ထုတ်ပြလိုက်ကြသည်။
ထိုတပည့်က တံဆိပ်ပြားများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။
“ညီငယ်နှစ်ယောက်... ဒါဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ”
ဤတံဆိပ်ပြားရှိသူ မည်သူမဆို အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် စတင်ခွင့်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး”
ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြသည်။
“မြင်းတွေကိုတော့ ဂိုဏ်းထဲကို သယ်သွားလို့ မရဘူးနော်”
ထိုတပည့်က သတိပေးလိုက်ရာ ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြလေသည်။
“ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့”
ထိုတပည့်က လမ်းပြ၍ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
သူသည် တပည့်အသစ်များကို ခေါ်ဆောင်ပေးရမည့် တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်ပုံရသည်။
ဂိတ်တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ချိန်တွင် ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့သည် မိစ္ဆာသားရဲကြီး နှစ်ကောင်၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားခဲ့ကြသည်။
ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွေးမိစ္ဆာသားရဲကြီး နှစ်ကောင်သည် မျက်လုံးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ နှာခေါင်းများကို ရှုံ့ကာ သူတို့၏ အငွေ့အသက်ကို ရှူရှိုက်နေကြသည့်အလားပင်။
‘ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် မိစ္ဆာသားရဲတွေပဲ’ ရွှီနင်သည် ထိုဂိတ်စောင့် မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်၏ အဆင့်ကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
ထိုခွေးမိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်၏ အကြည့်နှင့် ဆုံလိုက်ရစဉ်၌ ရွှီနင်သည် ချောက်ချားဖွယ် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ထိုတပည့်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ပေါ်လှေကားထစ်များအတိုင်း တက်သွားခဲ့သည်။
လှေကားထစ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြေပြန့်ကွင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် အဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုးရှိနေပြီး ဂိုဏ်းဝတ်စုံအမျိုးမျိုး ဝတ်ဆင်ထားသော တပည့်များသည်လည်း လမ်းမများပေါ်တွင် သုတ်ခြေတင် သွားလာနေကြပေသည်။
“အရင်ဆုံး မင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို အရင်စစ်ဆေးဖို့ ခေါ်သွားမယ်”
ထိုတပည့်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို အနီးအနားရှိ ဧည့်ကြိုဆောင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
အတွင်းရှိ တာဝန်ကျတပည့်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ဘယ်သူက ထောက်ခံပေးလိုက်တာလဲ၊ ပြီးတော့ နာမည်အပြည့်အစုံ ပြောပါဦး”
ထိုတပည့်က စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်နာမည်က ရွှီနင်ပါ၊ ချွင်းလင်ခရိုင်က ဖုန်မိသားစုရဲ့ ထောက်ခံချက်နဲ့ လာတာပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်ဖြစ်သူက စာအုပ်ထဲတွင် ရှာဖွေလိုက်ပြီး ရွှီနင်၏ နာမည်ကို တွေ့ရှိသွားလေသည်။
ရွှီနင်၏ နာမည်အောက်တွင် ရွှီနင်၏ မျက်နှာနှင့် အတော်လေးတူသော ပုံတူပန်းချီကားလေး တစ်ချပ်လည်း ရှိနေလေသည်။
ရွှီနင်၏ အချက်အလက်များနှင့် ပုံတူကို ဖုန်ချန်ယွီနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးသော လူများက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသည် တပည့်သစ်များကို စစ်ဆေးရာတွင် အလွန်တင်းကျပ်လှသည်။
ဤသည်မှာ လမ်းခုလတ်၌ တပည့်များကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အယောင်ဆောင် ဝင်ရောက်လာသူများကို တားဆီးရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။
“အတည်ပြုပြီးပြီ”
ထို့နောက် ကုချင်းဟယ်၏ အထောက်အထားကိုပါ ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်ပြန်သည်။
သူသည်လည်း စစ်ဆေးမှု အောင်မြင်သွားခဲ့လေသည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ ညီငယ်နှစ်ယောက်ကို ယာယီတည်းခိုဆောင်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်” ဟု ထိုတပည့်က ဆိုလိုက်သည်။
လမ်းပြပေးနေရင်း ထိုတပည့်က ဆက်လက်ရှင်းပြလေသည်။ “အကြီးအကဲတွေက တပည့်ရင်းတွေကို စတင်ရွေးချယ်ဖို့ ဆယ်ရက်လောက် လိုသေးတယ်၊ အဲဒီဆယ်ရက်အတွင်းမှာတော့ မင်းတို့က ဂိုဏ်းရဲ့ တရားဝင်တပည့်တွေ မဟုတ်သေးဘူး”
“တကယ်လို့ ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရရင်တော့ မင်းတို့ကို ရွေးချယ်တဲ့ အကြီးအကဲရဲ့ တောင်ထိပ်ကို လိုက်သွားရမယ်၊ တကယ်လို့ ရွေးချယ်မခံရရင်တော့ အလိုအလျောက် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”
ထို့အပြင် ထိုတပည့်က သူတို့နှစ်ဦး လိုက်နာရမည့် သတိပြုရန်အချက်များကိုလည်း ရှင်းပြခဲ့ပေသည်။
၎င်းနောက် သူတို့ကို လူနေဆောင်များရှိရာသို့ ခေါ်သွားလေသည်။
ထိုနေရာတွင် အပြာရောင်အုတ်ခဲများဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်တန်းရှည်ကြီးများ ရှိနေပြီး အတော်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။
“ဒါက တပည့်သစ်တွေ နေရမယ့်နေရာပဲ၊ တကယ်လို့ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ သစ်သားဆိုင်းဘုတ် ချိတ်ထားရင် အဲဒီအခန်းမှာ လူမရှိသေးဘူးလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်”
ထိုတပည့်က “မင်းတို့အခန်းကို မင်းတို့ဘာသာ ရွေးချယ်နိုင်တယ်၊ အခြေခံ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို အခန်းထဲမှာ ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်၊ လာမယ့်ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့အတွက် အစားအသောက် လာပို့ပေးလိမ့်မယ်၊ ဆယ်ရက်ပြည့်ရင်တော့ တပည့်ရင်း ရွေးချယ်ပွဲအတွက် တစ်ယောက်ယောက်က လာခေါ်လိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလေသည်။
“ဒါနဲ့ တစ်ခု သတိပေးထားမယ်နော်၊ ဒီမှာ ရန်မဖြစ်ရဘူး”
ထိုတပည့်က မထွက်ခွာမီ အထူးတလည် မှာကြားလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ ရန်ပွဲစတင်ခဲ့ရင်တော့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ခွင့်ကို ချက်ချင်းပယ်ဖျက်ပြီး ဂိုဏ်းကနေ တိုက်ရိုက် နှင်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်”
ထို့နောက်တွင် ထိုတပည့်သည်လည်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
“ဂိုဏ်းကြီးတွေမှာ စည်းကမ်းတွေ အများကြီးပဲ”
ကုချင်းဟယ်က ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အစ်ကိုရွှီ... အခန်းအရင် ရွေးရအောင်”
ကုချင်းဟယ်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်ဖြစ်နေပြီး ရေချိုးကာ အဝတ်အစားလဲရန် နေရာတစ်ခုကို အမြန်ရှာချင်နေရှာသည်။
“ကောင်းပြီ”
ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့သည် အပြာရောင်အုတ်အိမ်တန်းများဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာတွင် အပြာရောင်အုတ်နှင့် အုပ်ကြွပ်မိုးထားသော အိမ်ပေါင်း တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီး လူအနည်းငယ်သာ နေထိုင်ကြသေးကြောင်း ရွှီနင် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။
စောစောက တပည့်ပြောခဲ့သည့်အရဆိုလျှင် ဤလူများအားလုံးသည် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်ခွင့်ရထားသည့် လူသစ်များသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
“အစ်ကိုရွှီ... ဒီဟာဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ”
ကုချင်းဟယ်သည် တစ်ဆက်တည်းဖြစ်နေသော အခန်းလွတ် နှစ်ခန်းရှေ့တွင် ရပ်လိုက်လေသည်။
“ငါတို့ နီးနီးပ်ကပ်နေရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စောင့်ရှောက်လို့ ရတာပေါ့” ဟု ကုချင်းဟယ်က ဆိုသည်။
ရွှီနင်ကလည်း မငြင်းတော့ပေ။ ဤသို့ အနီးကပ်နေထိုင်ခြင်းဖြင့် သူနှင့် ကုချင်းဟယ်သည် ဧည့်ခန်းတစ်ခုကို အတူတူ မျှဝေသုံးစွဲကြရမည် ဖြစ်သည်။
ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် ရွှီနင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
အခန်းမှာ သိပ်မကျယ်သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ သပ်ရပ်နေပေသည်။
ရွှီနင်သည် သူနှင့်အတူ ပါလာသော အိတ်ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအိတ်ထဲတွင် အဓိကအားဖြင့် အဝတ်အစားအချို့နှင့် သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံး ပါရှိလေသည်။
သစ်သားသေတ္တာထဲတွင် ဖုန်ချန်ယွီ ပေးလိုက်သော လက်ဆောင်ဖြစ်သည့် ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းအတွင်း အသုံးပြုနိုင်သော ချီယွမ်ဆေးပြားများ ရှိနေလေသည်။
ချီယွမ်ဆေးပြား ၃၀ ရှိရာ၌ ရွှီနင်သည် ၎င်းတို့ထဲမှ ၁၅ ပြားကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအင် ၁၅၀၀ ယူနစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
ချွမ်းဟဲတောင်တန်းမှ ရရှိခဲ့သော စုဆောင်းငွေများနှင့် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်မှ ထုတ်လွှတ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများနှင့် ပေါင်းလိုက်သောအခါ ရွှီနင်၌ ယခုအခါ စွမ်းအင် ၁၆၅၀ ယူနစ် ရှိသွားချေပြီ။
ထိုစွမ်းအင် ၁၆၅၀ ယူနစ်ထဲမှ ၆၀၀ ယူနစ်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ‘ဒီရေလက်သီး’ ကို အဆင့် ၃ သို့ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။
အဆင့် ၃ သို့ တိုးမြှင့်ပြီးနောက် ရွှီနင် ဒီရေလက်သီးကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ ရွှီနင်သည် တစ်ဆ သို့မဟုတ် နှစ်ဆသော အင်အားများကို အသုံးပြုရန် မလိုတော့ဘဲ အင်အားလေးဆဖြင့်သာ ဆက်တိုက် ထိုးနှက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် ရွှီနင်သည် ပြိုင်ဘက်ကို ချက်ချင်းပင် အသေသတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
တောင်တန်းများထဲရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်တစ်ပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ရွှီနင်မှာ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
သို့သော် ဒီရေလက်သီး အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရွှီနင် ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားလေသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဒီရေလက်သီး ဘေးနားမှ “+” လက္ခဏာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။
ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုတွင် အဆင့် ၉ ဆင့် ရှိသော်လည်း သူ၏ ဒီရေလက်သီးမှာ အဆင့် ၃ ၌သာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၄ သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ‘ထူးခြားသော စွမ်းရည်’ များကို လေ့ကျင့်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်ကို ရွှီနင် နားလည်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် နောက်ထပ် စွမ်းအင် ၁၀၀၀ ယူနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဖုန်ချန်ယွီ ပေးအပ်သော ‘အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်’ ကို အဆင့် ၃ သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြန်သည်။
ဤကျမ်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် မူလအသက်ရှူနည်း ခန္ဓာကျင့်စဉ်၏ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေသော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးမှ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်သို့ ကူးပြောင်းချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အသွင်ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်သည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုကြံ့ခိုင်စေရန် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ဤကျမ်းတွင် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သော စွမ်းရည်လည်း ပါရှိပေသည်။
အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်၏ ဖော်ပြချက်အရ အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ချက်ချင်း အသတ်မခံရသရွေ့ အရိုးများ ကြေမွသွားလျှင်ပင် ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်ကြောင်း သိရသည်။
ရွှီနင်သည် အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်ကို အဆင့် ၃ အထိသာ လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း သူ၏ ဒဏ်ရာများကိုမူ လျင်မြန်စွာ ကုသနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
အစောပိုင်း၌ ကုချင်းဟယ်၏ ဓားပျံကြောင့် ရရှိခဲ့သော ရွှီနင်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဒဏ်ရာမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ဤအရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်၏ စွမ်းပကားကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒီရေလက်သီးနှင့် အရိုးမီးလျှံသမထကျင့်စဉ်တို့ကို အဆင့် ၃ သို့ မြှင့်တင်ပြီးနောက် ရွှီနင်၌ စွမ်းအင် ၅၀ ယူနစ်သာ ကျန်လေသည်။
ရွှီနင်သည် သူ၏ စွမ်းအင်လက်ကျန် နည်းပါးလာမှုကြောင့် စိတ်ဖိစီးလာမိသည်။
“ကျန်တဲ့ ချီယွမ်ဆေးပြား ၁၅ ပြားကိုတော့ အရင်သိမ်းထားဦးမှပဲ၊ နောက်ပိုင်းမှ လိုအပ်တာရှိရင် သုံးရမယ်”
ရွှီနင် ဆေးပြားများကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
သူ၏ ခွန်အားမှာ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် လတ်တလောတွင် စွမ်းအင်ကို အရေးတကြီး မလိုအပ်တော့ပေ။
ထို့နောက် ရွှီနင်သည် သူ၏ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
၎င်းသည် သတ္တုအမျိုးမျိုးကို ဝါးမြိုပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်ခြားတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများကို ထုတ်လွှတ်ပေးလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်မှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေချေပြီ။
၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကွေးထားသဖြင့် အဖြူရောင် ဘောလုံးလေးနှင့် တူနေလေသည်။
ရွှီနင် ဤအချက်ကို စိတ်မပူဘဲ ပို၍ပင် မျှော်လင့်မိနေသေးသည်။
အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း မစတင်မီ အခြေအနေ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ဥဖောက်ပြီးနောက် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် အချိန်နှင့်အမျှ ဆက်လက်ကြီးထွားလာပြီး အကြိမ်ကြိမ် အသွင်ပြောင်းလဲမည် ဖြစ်သည်။ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတိုင်းပြီးနောက် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်အင်းဆက်သည် ပိုမိုမြင့်မားလာပြီး အရည်အသွေးမြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ယခင်က ထုတ်လွှတ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲများသည် ရွှီနင်၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မလုံလောက်တော့ချေ။
ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းသည် သူ့အား စိတ်ကျေနပ်စရာ ရလဒ်တစ်ခု ပေးလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် မျှော်လင့်နေမိသည်။
အရာအားလုံး ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရွှီနင် အဝတ်အစားလဲကာ ကုတင်ပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူလိုက်သည်။
ရှည်လျားသော ခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် ရွှီနင် အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့ချေပြီ။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများကြောင့် ရွှီနင် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ရွှီနင်သည် အပြင်ဘက်မှ ငြင်းခုံသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နိုးလာခဲ့လေသည်။
‘တစ်ယောက်ယောက် ရန်ဖြစ်နေပုံပဲ’
ရွှီနင် ထထိုင်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်မှ စကားသံများကို နားထောင်လိုက်သည်။
“ဒီအသံက ကုချင်းဟယ်ရဲ့ အသံနဲ့ တူသားပဲ”
ရွှီနင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
သူသည် ဧည့်ခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဆယ်မီတာကျော် အကွာတွင် ကုချင်းဟယ်သည် ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့် စကားများနေလေသည်။
နှစ်ဦးသားမှာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”
ရွှီနင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသော ကုချင်းဟယ်သည် အဘယ်ကြောင့် သူတစ်ပါးနှင့် ငြင်းခုံနေရသနည်း။
အကယ်၍ စည်းကမ်းချက်များသာ မရှိပါက သူတို့နှစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်နေကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သာ ကြည့်နေသည်မဟုတ်ဘဲ အခြားအခန်းများမှ လူများသည်လည်း ထွက်ကြည့်နေကြသည်။
သို့သော် မည်သူမျှ ရှေ့သို့ တိုးမလာကြဘဲ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ ဤနေရာတွင် ဆယ်ရက်မက ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် နေ့စဉ်ဘဝမှာ အတော်လေး ပျင်းရိစရာ ကောင်းနေပုံရသည်။ ယခုကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့ရသဖြင့် အားလုံးက စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကု... စိတ်အေးအေးထားပါဦး”
ရွှီနင်က ကုချင်းဟယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ကုချင်းဟယ်သည် သူ့ကို မသိလိုက်ဘဲ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု ခံစားရသဖြင့် ရွှီနင် ကူညီလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်နှင့် တစ်ဖက်မှ ချောမောသော လူငယ်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူက ကုချင်းဟယ်ကို ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ “ဆယ်ရက်နေရင် တပည့်ရင်း ရွေးချယ်ပွဲ ရှိတယ်လေ၊ အခုအချိန်မှာ ပြဿနာဖြစ်ရင် မင်းအတွက် ဘာမှ အကျိုးမရှိဘူး”
ရွှီနင်၏ စကားကြောင့် ကုချင်းဟယ်၏ ဒေါသများမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပုံရသည်။
သို့သော်လည်း သူက အံကြိတ်ကာဖြင့် ထိုလူငယ်ကို ကြည့်၍ ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “သွမ့်ရွှယ်ဖုန်း... မင်း မှတ်ထားလိုက်”
“ဘာတုန်းဟ...”
ရွှီနင်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ၌ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ရန်ငြိုးမှာ လတ်တလော အခြေအနေကြောင့် မဟုတ်မှန်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အသိဟောင်းများ ဖြစ်နေပုံရလေသည်။