ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း
Vol. 12 Ch. 118
သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းဟု အမည်ရသော ချောမောသည့်လူငယ်လေးက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ “ကုချင်းဟယ်... ငါ့သွမ့်မိသားစုက မင်းကိုလုပ်ကြံဖို့ လူလွှတ်ထားတယ်လို့ တကယ်ထင်နေရင် သက်သေပြစမ်းပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ငါ ဆက်နားထောင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”
“အခု ငါ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက မင်းနောက်ကနေ လိုက်ရှင်းပေးလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းသည် ပြောပြီးနောက် ရွှီနင်ကို တစ်ချက် အကဲခတ်လိုက်ပြီးမှ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
ကုချင်းဟယ်သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ သူနှင့် သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းတို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးအဟောင်းများ ရှိနေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
ရွှီနင်က ကုချင်းဟယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး “သွားကြစို့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုသူနှစ်ဦး မည်သည့်အရာကြောင့် အငြင်းပွားနေကြသည်ကို ရွှီနင် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလေသည်။
ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းသို့ မရောက်မီလေးတွင် အသက်လု ထွက်ပြေးခဲ့ရသော ကုချင်းဟယ်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်သူမှာ ဤသွမ့်ရွှယ်ဖုန်း ဖြစ်မည်ဟု ယူဆနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“အစ်ကိုရွှီ... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်”
ကုချင်းဟယ်သည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။
ကုချင်းဟယ်သည် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသူမှာ သွမ့်မိသားစုမှ ဖြစ်မည်ဟု အမြဲ သံသယရှိခဲ့ရာ ယခု သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး အမျိုးမျိုး ရန်စခံလိုက်ရသဖြင့် မအောင့်နိုင်ဘဲ တိုက်ခိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ရွှီနင်သာ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် ကုချင်းဟယ်မှာ သေချာပေါက် လက်ပါမိပေလိမ့်မည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကူရှန်းခရိုင်ထဲက မိသားစုကြီးတွေကြားမှာ အဆင်မပြေမှုတွေ ရှိတယ်”
ကုချင်းဟယ်က ရွှီနင်အား ဦးစွာ ရှင်းပြလေသည်။ “ကျွန်တော်တို့ ကုမိသားစုနဲ့ သူတို့ သွမ့်မိသားစုကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ ရှိနေတာကြာပြီ။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုနှစ်ခုက တိုက်ပွဲတွေတောင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ”
ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ရွှီနင် ဘာမှ ဝင်မပြောခဲ့ပေ။ အဆုံးတွင်တော့ ဤသည်မှာ သူတစ်ပါး မိသားစုဝင်များကြားမှ အငြင်းပွားမှုသာ ဖြစ်ချေသည်။
“အခု ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်”
ရွှီနင်က “အကယ်၍ မင်းသာ ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ ဂိုဏ်းစီမံခန့်ခွဲသူအဆင့်အထိ ရောက်သွားရင် သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့က မလွယ်ဘူးလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒါကြောင့် စိတ်လျှော့ထားပါ။ စစ်ဆေးမှုကို စောင့်ရင်းနဲ့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ ရှိနေအောင် လုပ်ပါ။ အရင်ဆုံး တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်ခံရဖို့ပဲ ကြိုးစားပါ”
ရွှီနင်၏ စကားကြောင့် ကုချင်းဟယ်တစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။
“အစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်” ဟု ကုချင်းဟယ်က ပြန်ဖြေလေသည်။
၁၀ ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်…
တပည့်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး လူနေဆောင်ရှိ တပည့်များအားလုံးကို ခေါ်ထုတ်ကာ ကွင်းပြင်တစ်ခု၌ စုဝေးစေလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းတူမောင်နှမတို့... ဒီနေ့က တပည့်ရင်းတွေကို ရွေးချယ်မယ့်နေ့ပဲ။ အားလုံး အသင့်ပြင်ထားကြပါ”
တပည့်ခေါင်းဆောင် ပြောပြီးနောက် လူအုပ်ထဲရှိ လူတိုင်းမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေသည်။
တပည့်ရင်းနှင့် အတွင်းစည်းတပည့်တို့ကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို လူတိုင်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားကြသည်။
တပည့်ရင်းများသည် သီးသန့် ဆရာတစ်ဦးရှိပြီး နားမလည်သည့် အရာများကို ဆရာဖြစ်သူအား တိုက်ရိုက် မေးမြန်းနိုင်ပေသည်။
ထို့အပြင် တပည့်ရင်းများ၏ ဆရာများမှာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများသာ ဖြစ်ကြသည်။
ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ၏ တပည့်များသည် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့်အပြင် အရင်းအမြစ်များကိုလည်း ပိုမို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ပေသည်။
သို့သော် အတွင်းစည်းတပည့်များမှာမူ မတူညီချေ။ အတွင်းစည်းတပည့်များ ရရှိသည့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်မှာ တစ်လလျှင် ရင်းမြစ်သန့်စင်ဆေးပြား တစ်ပြားသာ ဖြစ်သည်။
အရင်းအမြစ်များ ပိုမို လိုချင်ပါက ဂိုဏ်း၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပြီး အမှတ်များ စုဆောင်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သိလိုသည်များ ရှိပါက တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ နည်းပြဆရာများထံ အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ပြီး ၎င်းမှာ အကြီးအကဲများထံမှ သင်ယူရခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။
“အစ်ကိုရွှီ... ကျွန်တော်တို့ တပည့်ရင်း ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား”
ကုချင်းဟယ်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေလေသည်။
“ငါလည်း မသိဘူး။ ကံစီမံတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်လာမှာပါ” ဟု ရွှီနင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဂိုဏ်းတူမောင်နှမတို့... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ”
တပည့်ခေါင်းဆောင်က လူ ၃၀ ကျော်ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
၁၅ မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့ကို ဥယျာဉ်တစ်ခုအတွင်းသို့
ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ပြာသာဒ်ဆောင်များ၊ ဥယျာဉ်ခြံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ငှက်သံများ၊ ပန်းရနံ့များဖြင့် သာယာလှပေသည်။
ကုချင်းဟယ်က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါက စစ်ဆေးမှုလုပ်မယ့် နေရာလား။ ကျွန်တော်တို့က ရှုခင်းကြည့်ဖို့ ရောက်နေတာလား”
ရွှီနင်ကမူ မည်သည့်အရာမှဝင်မပြောဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေလေသည်။
ရုတ်တရက် ရွှီနင်သည် ဥယျာဉ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရေကန်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုရေကန်ထဲတွင် အရောင်စုံ ငါးလေးများ ကူးခတ်နေကြသည်။
ရွှီနင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။
‘ဒါ... ဒါက ပါရမီကို စစ်ဆေးတဲ့ ဝိညာဉ်ငါးတွေ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်’
ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် လျိုယီးကျန့်ကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့စဉ်က သူ၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌လည်း ဤကဲ့သို့သော ရေကန်ကို တွေ့ခဲ့ဖူးကြောင်း ရွှီနင် မှတ်မိသွားသည်။
ထိုရေကန်ထဲရှိ ငါးများသည်လည်း ဤရေကန်ထဲရှိ ငါးများနှင့် အမျိုးအစား တူညီနေပုံရပေသည်။
‘ငါတို့တော့ ပြဿနာ တက်ပြီနဲ့ တူတယ်’
ရွှီနင် တွေးလိုက်မိသည်... ‘အကယ်၍ သူတို့က ပါရမီကို စစ်ဆေးဖို့ ဝိညာဉ်ငါးတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရလဒ်ကတော့ စိတ်ပျက်စရာကြီး ဖြစ်မှာပဲ’
ထိုရေကန်ထဲရှိ ငါးများမှာ သာမန်ငါးများသာ ဖြစ်ပါစေဟု ရွှီနင် မျှော်လင့်နေမိသည်။
သို့သော် တပည့်ခေါင်းဆောင်၏ နောက်ထပ်စကားများက ရွှီနင်ကို မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့သည်။
“ဂိုဏ်းတူမောင်နှမတို့... ရေကန်အနီးမှာ ရပ်ပေးကြပါ”
‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ’
ရွှီနင် နောင်တရမိသွားသည်။
သူသည် တပည့်ရင်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အခွင့်အလမ်း မရှိတော့ကြောင်း တွေးလိုက်မိလေသည်။
လူအုပ်ကြီးမှာ ရေကန်ကို ဝိုင်းလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်ငါးများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး အချို့သော တပည့်များရှိရာဘက်သို့ စုပြုံကူးခတ်သွားကြတော့သည်။
လူအနည်းငယ်၏ ရှေ့တွင် ငါးများစွာ ရောက်နေသော်လည်း လူအများစု၏ ရှေ့တွင်မူ ငါးတစ်ကောင်မှ မရှိချေ။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီနင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
လူအများစု၏ ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်ငါးများ မရှိသဖြင့် သူ၏ ပါရမီ အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်မှာ အများကြားတွင် သိသာထင်ရှားနေမည် မဟုတ်တော့ပေ။
မဟုတ်လျှင် ဤမျှ ညံ့ဖျင်းသော ပါရမီဖြင့် သူ မည်သို့ ဤမျှ သန်မာနေရသနည်းဟူသော အချက်မှာ သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။
လူအုပ်ကြီးမှာ ရေကန်အနားတွင် စုဝေးနေစဉ် ဥယျာဉ်ရှိ အပေါ်ထပ်ဆောင်မှ လူအချို့သည် ၎င်းတို့အား ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ထိုသူများမှာ ယွဲ့လန်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြလေသည်။
“ဒီနှစ် အသစ်ဝင်လာတဲ့သူတွေထဲမှာ ပါရမီရှင်က အတော်လေး နည်းတာပဲ”
ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်ပဲ”
ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ “သိုင်းပညာမှာ ပါရမီက အရေးကြီးဆုံးပဲ။ ဒီတစ်သုတ်က လူတွေရဲ့ ပါရမီက ပျမ်းမျှအဆင့်ပဲရှိတယ်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဝိညာဉ်ငါးအနည်းငယ်ရှိပေမဲ့ အရေအတွက်က နည်းလွန်းတယ်။ ဝိညာဉ်ငါးအများစုကတော့ ပျင်းနေကြပုံရပြီး အပေါ်ကိုတောင် မတက်လာကြဘူး”
“မင်းတို့က မကျေနပ်ကြဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်ငါးတွေ ရွေးချယ်ခံရတဲ့ တပည့်တွေအားလုံးကို ငါပဲ ယူလိုက်မယ်”
နွမ်းဖတ်ဖတ် ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်လေသည်။
“မရဘူး”
လှပသောအမျိုးသမီးက အဝါရောင်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
“သူ့ကို ငါ့တပည့်အဖြစ် ယူမယ်။ ဘယ်သူမှ လာမလုနဲ့”
“မင်းက ပါရမီအရှိဆုံး တစ်ယောက်ကို ယူသွားပြီပဲ။ ဒါဆိုရင် သူက ငါ့တပည့် ဖြစ်ရမယ်”
ကျန်ရှိသော အကြီးအကဲများလည်း သူတို့၏ တပည့်များကို အသီးသီး ရွေးချယ်လိုက်ကြသည်။
ရေကန်ရှေ့၌…
“ဂိုဏ်းတူမောင်နှမတို့...”
မကြာမီ တစ်စုံတစ်ယောက်က တပည့်ခေါင်းဆောင်ထံ စာရွက်တစ်ရွက် လာပေးသည်။ တပည့်ခေါင်းဆောင်က ထိုစာရွက်ကို ကြည့်ပြီးနောက် လူအနည်းငယ်ကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်လေသည်။
“မင်းတို့ကို တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ပြီ”
‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ’
ထိုစကားမှာ ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့အတွက် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကုချင်းဟယ်၏ ရန်သူဖြစ်သူ သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းမှာမူ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသည်။
ရွှီနင် အနည်းငယ် နှမြောသွားသည်။
တပည့်ရင်း ဖြစ်ခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရှိပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်လိုက်ရသဖြင့် ရွှီနင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိလေသည်။
တပည့်ခေါင်းဆောင် ပြောပြီးသည်နှင့် လူအုပ်ထဲ၌ ဆွေးနွေးသံများဖြင့် ပြည့်သွားလေသည်။
“ဘာလဲဟ... ဒါက စစ်ဆေးမှု မဟုတ်ဘူးလား။ စစ်ဆေးမှုက မစရသေးဘူးလေ၊ ပြီးသွားပြီလား”
ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ငါးများမှာ ပါရမီကို စစ်ဆေးနိုင်သည်ကို လူအများစု မသိရှိကြချေ။
တပည့်ခေါင်းဆောင်သည် အလွန် စိတ်ရှည်လေသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးကို သူ ကြုံဖူးနေကျ ဖြစ်ပုံရသည်။
“အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်နေကြပါ။ ဒီရေကန်ထဲမှာ ပါရမီကို စစ်ဆေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ငါးတွေ ရှိတယ်။ မင်းတို့ ရေကန်ကို ဝိုင်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာတင် မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီကို စစ်ဆေးပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ”
“ဒါက ပါရမီတစ်ခုတည်းကိုပဲ စစ်တာလား” ဟု ရွေးချယ်မခံရသော တပည့်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ဒါ တစ်ခုတည်းပဲ။ တကယ်လို့ မင်းတို့က မတရားဘူးလို့ ထင်ရင် ဟိုအပေါ်ထပ်ဆောင်ကို သွားနိုင်တယ်”
“အခု အဲဒီမှာ အကြီးအကဲတွေ အကုန်ရှိနေကြတယ်။ မကျေနပ်ရင် အကြီးအကဲတွေကို သွားမေးလို့ ရတယ်။ ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတိုင်းကို အကြီးအကဲတွေ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ပြင်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း အပေါ်ထပ်ဆောင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ မကျေမနပ် မပြောရဲကြပေ။
တပည့်ခေါင်းဆောင်က “တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်မခံရတဲ့သူတွေကတော့ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါပြီ။ မင်းတို့ကို အတွင်းစည်းဂိုဏ်းကို ပို့ဆောင်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လာပါလိမ့်မယ်”
“ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတွေကတော့ ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။ အကြီးအကဲတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားမယ်”
“အစ်ကိုရွှီ...”
ကုချင်းဟယ်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ပျက်ယွင်းနေသည်။ သူနှင့် ရွှီနင်တို့ ရွေးချယ်မခံရသော်လည်း သူ အမုန်းဆုံး လူမှာမူ ရွေးချယ်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ကုချင်းဟယ်က တုန်ရီသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ရပါတယ်... လက်ရှိ အခြေအနေကိုပဲ လက်ခံလိုက်ပါ” ရွှီနင်မှာ သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်ရသည်။
“ကုချင်းဟယ်...”
သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လှောင်ပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “ကူရှန်းခရိုင်မှာတုန်းက မင်းက ငါ့ကို အမြဲ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တာပဲ။ အခုတော့ ငါတို့ကြားက ခြားနားချက်ကို သိသွားပြီ မဟုတ်လား”
“မင်း...” ကုချင်းဟယ်သည် ဒေါသကြောင့် အံကြိတ်နေမိသည်။
“နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို တွေ့ရင် စီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး”
ထို့နောက် သွမ့်ရွှယ်ဖုန်းသည် အားရပါးရ ရယ်မောကာ တပည့်ခေါင်းဆောင်နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။
ကုချင်းဟယ်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားနေရရှာသည်။
ရွေးချယ်မခံရသော တပည့် ၃၀ ခန့်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် သူတို့၏ အခန်းများသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ရွှီနင်နှင့် ကုချင်းဟယ်တို့သည် လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးမှ လိုက်လာခဲ့ကြ၏။
“အစ်ကိုကု...”
ရွှီနင်က ဦးစွာ စကားစလိုက်သည်။
သူ သိလိုသည့် ပြဿနာတစ်ခုကို မေးရန် ဖြစ်သည်။
“ကြားရသလောက်တော့ တပည့်ရင်းတွေက အဆင့်မြင့် ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေကို ရနိုင်ပြီး ငါတို့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေကတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တွေကိုပဲ ရနိုင်မယ်ဆို။ အဲဒီနှစ်ခုကြားမှာ ဘာကွာခြားချက် ရှိလို့လဲ”
အမှန်တကယ်တွင် ရွှီနင်သည် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များ၏ အရည်အသွေး ကွာခြားချက်ကိုသာ အလေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သည် တပည့်ရင်း ဆိုသော အဆင့်အတန်းကို မနာလိုဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အရင်းအမြစ်များ ပိုမို ရရှိမည် ဆိုသော်လည်း သူသည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် ရရှိအောင် လုပ်နိုင်ပေသည်။
သူ့ကို စိတ်ပူစေသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ကျင့်စဉ်များ၏ အရည်အသွေး ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်၏ မေးခွန်းကြောင့် ကုချင်းဟယ်သည် သူ၏ အာရုံကို ရွှီနင်ထံသို့ ပြောင်းလိုက်လေသည်။
“အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေက ပထမ အဆင့် ၆ ဆင့်အထိတော့ အတူတူပါပဲ”
ကုချင်းဟယ်က ရှင်းပြလေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်ပယ်ရဲ့ သတ္တမအဆင့်ကနေ စပြီးတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေထက် သိသိသာသာကို နှေးကွေးသွားလိမ့်မယ်”
“တိုးတက်မှုနှုန်း တစ်ခုတည်းပဲလား”
ရွှီနင်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ “အင်အားနဲ့ အခြေခံတွေကော ကွာခြားမှု မရှိဘူးလား”
လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်များ၏ အရည်အသွေး ကွာခြားချက်သည် သိုင်းပညာရှင်များ၏ အင်အားကို ကွာခြားစေလိမ့်မည်ဟု ဖုန်ချန်ယွီ ပြောခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။
“အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်တွေကပဲ သိုင်းပညာရှင်ကို တခြားသူတွေထက် အားနည်းသွားစေမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်တွေမှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေလို့လေ”
ကုချင်းဟယ်က ရှင်းပြလေသည်။
“အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေကတော့ ပြည့်စုံတဲ့ သိုင်းပညာ စနစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေက ပိုပြီးတော့ သန့်စင်တဲ့အတွက် နောက်ပိုင်း အဆင့်တွေမှာ တိုးတက်မှုနှုန်းက ပိုမြန်လာတာပါ”
“နားလည်ပြီ”
ရွှီနင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အေးသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။
‘အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ်တွေကြားက ကွာခြားချက်က တိုးတက်မှုနှုန်း တစ်ခုတည်းပဲကိုး’
ရွှီနင်အတွက် နောက်ဆုံး စိတ်ပူစရာမလိုသော အရာမှာ တိုးတက်မှုနှုန်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် သိုင်းပညာမျက်နှာပြင် ရှိနေသရွေ့ မည်မျှပင် ခက်ခဲသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပါစေ “+” သင်္ကေတကို နှိပ်လိုက်ရုံဖြင့် အဆင့်တက်နိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်စဉ်က အခြားသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အင်အားနည်းမသွားဘူး ဆိုပါက ရွှီနင်၌ မည်သည့်အရာမျှ ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ချေ။
ဤပြဿနာကို ရှင်းလင်းသွားပြီးနောက် ရွှီနင်သည် တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်မခံရခြင်းအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မနေတော့ပေ။
ကုချင်းဟယ်က “အစ်ကိုရွှီ... အခုလို ရွေးချယ်မခံရတာကို မနှမြောဘူးလား” ဟု ရွှီနင်၏ စိတ်သက်သာရာ ရနေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
ရွှီနင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “နှမြောတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းတဲ့ဘက်က ကြည့်မယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့က အတွင်းစည်းတပည့်တွေ ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။ အပြင်စည်းတပည့်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါတို့က အများကြီး ပိုသာပါတယ်”
“မှန်တယ်...”
ကုချင်းဟယ်သည်လည်း ရွှီနင်၏ အပြုသဘောဆောင်သော အတွေးများကြောင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။
အတွင်းစည်းဂိုဏ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည့်သူ ရောက်မလာသေးသဖြင့် တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်မခံရသော အတွင်းစည်းတပည့်များသည် ယခင် နေအိမ်များ၌ပင် ဆက်လက် နေထိုင်နေကြရသည်။
ညအချိန်၌…
ရွှီနင် အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ ခါးပတ်ထဲမှ တစိစိ မြည်သံလေးကို ကြားလိုက်ရသည်။
သူ၏ ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို ရွှီနင် သတိရသွား၏။ သူသည် ခါးပတ်ထဲမှ ပိုးကောင်ကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ခါးပတ်၏ လျှို့ဝှက်အကန့်ထဲတွင် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် လိပ်ခွေမနေတော့ဘဲ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ဆန့်ထုတ်ထားလေသည်။
ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ချေပြီ။
ယခင်က ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် အဖြူရောင် ရှိပြီး ဆန်စေ့ခန့်သာ ရှိလေသည်။ သတ္တုများကို ဝါးမြိုသည့် အချိန်မှလွဲ၍ ခေါင်းနှင့် အမြီးကိုပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။
ယခုမူ ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် ပို၍ ကြီးလာပြီး ဂေါ်ဖီထုပ်ပိုးကောင်တစ်ကောင်၏ အရွယ်အစားခန့် ရှိနေလေပြီ။
ထို့အပြင် ၎င်း၏ ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်တွင် ဆူးပါသော ခြေထောက် နှစ်တန်းရှိနေပြီး မျက်လုံးနှင့် ပါးစပ်တို့ကိုလည်း ခွဲခြားမြင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
“အသွင်ပြောင်းတာ ပြီးသွားပြီလား”
ရွှီနင်က အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်၏ ပါးစပ်မှာ လှုပ်ရှားနေသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။
၎င်း၏ ဖောင်းနေသော ဗိုက်မှာလည်း ရုတ်တရက် ရှုံ့ဝင်သွားလေသည်။
‘စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေ ထွေးထုတ်တော့မလို့လား’
ထင်သည့်အတိုင်းပင် ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီးနောက် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်လေသည်။
အသွင်မပြောင်းမီက ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်သည် သတ္တုများကို မစားတော့ဘဲ လေထုထဲမှ သဘာဝ စွမ်းအင်များကိုသာ စုပ်ယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤပုံဆောင်ခဲမှာ သဘာဝစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မကြာမီ နောက်ထပ် စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤပုံဆောင်ခဲ၏ အရွယ်အစားမှာ ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆခန့် ပိုကြီးလေသည်။
ဤစိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွင် စွမ်းအင် ယူနစ် မည်မျှ ပါဝင်သည်ကို သိရန် ရွှီနင် မအောင့်နိုင်တော့ချေ။
––
စွမ်းအင် ၁၀ ယူနစ် ရှာတွေ့သည် စုပ်ယူမည်လော။
လုပ်မည်/မလုပ်ပါ
––
‘စွမ်းအင် ၁၀ ယူနစ်တောင်’
ရွှီနင် ပြုံးလိုက်မိသည်။
‘ရင်းမြစ်တစ်ထောင်ပိုးကောင်က တစ်ခါ အသွင်ပြောင်းတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်ပုံဆောင်ခဲတွေရဲ့ အရည်အသွေးကလည်း သိသိသာသာကို မြင့်တက်လာတာပဲ’
‘ပုံဆောင်ခဲ တစ်ခု ထွက်လာဖို့ ဘယ်လောက် ကြာမလဲဆိုတာကိုပဲ ငါ မသိသေးတာ’