သေဒဏ်

ကင်းစောင့်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝိုင်းအုံလာကြပြီး အားလုံးမှာ ကောင်းကင်အရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်အရှင်အဆင့်ဟု ဆိုသော်လည်း အဆင့် ၁ သို့မဟုတ် အဆင့် ၂ မျှသာ ရှိကြသဖြင့် အလွန်အမင်း သန်မာလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

“အားလုံး ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်ကြစမ်း...”

ကင်းစောင့်များသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်နက်များကို ထုတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤသူများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အားပေးအားမြှောက် ပြုနေကြသူများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ထံမှ တရားမျှတမှုကို မျှော်လင့်နေ၍ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဖယ်စမ်း...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ သနားညှာတာခြင်းမရှိဘဲ ကန်ထုတ်လိုက်ရာ တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ရှေ့ဆုံးမှတစ်ယောက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ သူသည် အစက လူသတ်ပွဲ ကျင်းပရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း ဤလူများက သေတွင်းထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်နေကြသဖြင့် အားနာနေတော့မည်မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ယောက်ကို သွေးမြူအဖြစ် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်နိုင်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရှေ့သို့ တိုးလာရန် ပြင်နေသော ကင်းစောင့်များမှာလည်း စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဆက်၍ မချဉ်းကပ်ရဲကြတော့ချေ။

ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ ပို၍ပင် မှင်တက်မိသွားကြသည်။ ဤသူက အမှန်တကယ်ပင် လူသားလောကနယ်မြေမှ လာသော ကျင့်ကြံသူ ဟုတ်ပါရဲ့လား။ ကောင်းကင်အရှင်တစ်ယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ကန်သတ်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။ ထိုကောင်းကင်အရှင်မှာ သာမန်အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ ကန်ချက်တစ်ချက်ကိုပင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

“ငါ့ကို ဘယ်သူ တားဦးမလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမျှဖြင့်ပင် သူတို့ကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ဆက်၍ တားဆီးရန် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။ ထို့နောက် သူသည် ဤနေရာမှ ဖြတ်ကျော်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဘေးမှ ကင်းစောင့်များက သွားခဲကြိတ်ကာ တားဆီးလိုက်ကြပြန်သည်။

“မင်း ဒီနေရာကနေ ဖြတ်ပြီး အထဲကို ဝင်လို့မရဘူး...”

သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် တားဆီးလိုက်ကြပြန်သည်။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ် အထဲသို့ ဝင်သွားပါက အန္တရာယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ သေချာပေါက် ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူ့ကို အထဲသို့ ပေးဝင်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားပါက သူတို့ ခံရမည့် ပြစ်ဒဏ်မှာ သေသည်ထက်ပင် ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်ကို အထဲမဝင်နိုင်ရန် တားဆီးထားခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ မိမိတို့တွင် သတ္တိရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ အထဲကို မဝင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အကြီးအကဲကို သွားပြီး အကြောင်းကြားပေး... ဒီမှာ အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူ ရောက်နေတယ်လို့ပဲ ပြောပြော၊ ဘာပဲပြောပြော... ငါ အဲဒီကို သွားရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် အကြီးအကဲကိုယ်တိုင် ဒီကို လာခဲ့ရမယ်...”

ဤစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူပင် မှားသွားကြသည်။ အကြီးအကဲကို ကိုယ်တိုင်လာရန် ပြောခြင်းမှာ တကယ်ပင် မာန်တက်လွန်းလှသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကို ကိုယ်တိုင်သွားခိုင်းရန်မှာလည်း သူတို့၏ စည်းကမ်းချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေပြန်သည်။

“ကောင်းပြီ...”

ကင်းစောင့်တစ်ဦးသည် အံကြိတ်ကာ သူ၏ လက်ထဲမှ တံဆိပ်ပြားကို ချေဖျက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အကူအညီတောင်းခံသည့် အချက်ပြမှုပင် ဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။ ကင်းစောင့်အချို့တွင်သာ ဤကဲ့သို့သော တံဆိပ်ပြားမျိုး ရှိတတ်ပြီး ကြီးလေးသော ကိစ္စရပ်များ မဖြစ်ပွားစေရန် အချိန်မီ အကူအညီတောင်းခံရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ချေဖျက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ လျင်မြန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဒေါသတကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါမှာ တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရားအရှင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ဤကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို လွယ်ကူစွာ ဖြတ်ကျော်ပြီး လိုရာအရပ်သို့ ချက်ချင်း ကူးပြောင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ...”

ထွက်ပေါ်လာသူမှာ အကြီးအကဲကောက်ဟွမ် မဟုတ်ဘဲ ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အခြားသော အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည့် အကြီးအကဲရှီဟုန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့် ၂ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့် ၂ မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားစုတစ်ခုကို နှိမ်နင်းရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှပေသည်။

သူသည် ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းမှုများနှင့် ကန်ထုတ်ခံရသဖြင့် သတိလစ်နေသော ကောင်းကင်အရှင်ဆုန်ဟောက်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတော့သည်။

“အကြီးအကဲရှီဟုန်... သူ... သူက ကောင်းကင်အရှင်ဆုန်ဟောက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ ကင်းစောင့်တချို့ကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်ပါသေးတယ်...”

ကင်းစောင့်သည် အလျင်အမြန်ပင် အနားသို့ ပြေးသွားကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဟမ်...”

အကြီးအကဲရှီဟုန်၏ မျက်လုံးများမှာ လည်ပတ်သွားပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အကြည့်မှာ ထိုးဖောက်သွားမည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ အကြည့်မျှဖြင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်ကို နံရံပေါ်တွင် ကပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်မှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားရသည့်အလား မူလနေရာမှာပင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့ပြီး အကြီးအကဲရှီဟုန်၏ အကြည့်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ အခြားသူသာဆိုလျှင် ဤအရှိန်အဝါအောက်တွင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲရှီဟုန်... အားလုံးက ကောင်းကင်အရှင်ဆုန်ဟောက်က အရင်စော်ကားတာပါ... သူက ဒီညီလေးကို သူ့ရဲ့ ခြေထောက်ကြားကနေ တိုးခိုင်းခဲ့တာ... ပြီးတော့ ကောင်းကင်အရှင်ဆုန်ဟောက်က ကျွန်တော်တို့ကို အထူးနတ်ဘုရားနန်းတော်ထဲကို အတင်းဝင်ခိုင်းပြီး ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်ခွင့် မပေးခဲ့ပါဘူး...”

ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်ကိုယ်တိုင် ရှင်းပြရန်ပင် မလိုဘဲ အခြားသူများက ဝိုင်းဝန်း ရှင်းပြပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ စောစောက ကန်ချက်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သူတို့က ဝိုင်းဝန်း ကူညီပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါက မင်းကို စကားပြောခွင့် ပေးလို့လား...”

အကြီးအကဲရှီဟုန်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် သူ၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး နောက်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမျှကိုပင် တောင့်မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ချေ။ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ဤအကြည့်အောက်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ ရပ်နေနိုင်ခဲ့ရာ သူတို့ကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ထို့နောက် အကြီးအကဲရှီဟုန်သည် ယီထျန်းယွမ်ကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“မာနကတော့ တော်တော်ကြီးတာပဲ... ကောင်းကင်အရှင်ဆုန်ဟောက်က မင်းကို ဘာလုပ်ခိုင်းခိုင်း၊ မင်း လုပ်ရမှာပဲ... အခု မင်းက ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့... အထက်လူကြီးကို စော်ကားတာက သေဒဏ်ပဲ... ဒီစည်းကမ်းက ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ စည်းကမ်းမှာ အမြဲရှိနေတာ... ဘယ်သူမှ ကင်းလွတ်ခွင့် မရှိဘူး...”

သူ၏ စကားမှာ ပြတ်သားလှပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို သေဒဏ်ပေးရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ယီထျန်းယွမ်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

“ရယ်စရာပဲ... ဒါက အစွမ်းအထက်ဆုံး ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဆိုတာလား... ကျွန်တော့်ကို တော်တော်လေး စိတ်ပျက်စေတာပဲ... ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေက ဒီလောက်ပဲလား... ဆက်မနေတာပဲ ကောင်းပါတယ်...”

ဤကဲ့သို့ ဘက်လိုက်သော အပြုအမူကြောင့် ယီထျန်းယွမ် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်။ နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင်မူ သူ ဆက်နေရန် မလိုတော့ချေ။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အကြီးအကဲရှီဟုန်၏ ပုံရိပ်မှာ ဖျတ်ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ရောက်လာပြီးမှတော့ ပြန်ထွက်သွားဖို့ စိတ်မကူးနဲ့...”

“ငါ ထွက်သွားချင်ရင် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို တားလို့မရဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အကြီးအကဲရှီဟုန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်သော ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ တကယ်ပင် မာနကြီးလှသည်။ မာနကြီးလွန်းသဖြင့် အရာအားလုံးကို နှိမ်ချဆက်ဆံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲတွင် ပထမရရှိခဲ့ခြင်းမှာ မည်မျှအထိ အဖိုးတန်သည်ကို သူ မသိရှိပေ။ သို့သော် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သို့လျှင် ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒါဆိုလည်း မင်း ဘယ်လို ထွက်ပြေးမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”

အကြီးအကဲရှီဟုန်လည်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း အရိုအသေပေးခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ့ကို ပြန်လည်ပြောဆိုသူ ရှိနေသဖြင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆီးရန် လက်ကို ဆန့်လိုက်စဉ်မှာပင် ဘေးမှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ထပ်မံ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... အရေးပေါ် တံဆိပ်ပြားကိုတောင် ချေဖျက်လိုက်ရတယ်ဆိုတော့...”

အကြီးအကဲကောက်ဟွမ် ထွက်လာသည့်အခါ အကြီးအကဲရှီဟုန်က ယီထျန်းယွမ်၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သံသယဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို အရင်ပြောစမ်း...”

“အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အကြီးအကဲကောက်ဟွမ် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်... ကျွန်တော်က အကြီးအကဲရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လေးစားတဲ့အတွက် ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်ဖို့ တကူးတက လာခဲ့တာပါ... ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခု ဖြစ်သင့်ပေမဲ့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ကျွန်တော် စော်ကားခံရတယ်... ပြီးတော့ လူသားလောကနယ်မြေက လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဘာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကိုမှ ရွေးချယ်ခွင့် မပေးဘူး... ဒါက ဘာသဘောလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိချင်ပါတယ်...”

အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိသွားတော့သည်။

“အကြီးအကဲရှီဟုန်... ရပ်လိုက်စမ်း...”

အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်က ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်... သူက အထက်လူကြီးကို ပြန်လည်စော်ကားခဲ့တာ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်လိုက်တာပဲ...”

အကြီးအကဲရှီဟုန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“သူက ငါ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင်ပဲ... သူက တွေ့ရခဲတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ... ငါတို့ဆီက ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် နည်းနည်းမှ လျော့နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး...”

အကြီးအကဲကောက်ဟွမ်က ဆက်လက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ဒီလိုလုပ်တာက တကယ်ပဲ သင့်တော်ရဲ့လား...”

ဤစကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြပြီး အကြီးအကဲရှီဟုန်လည်း ကြောင်အသွားတော့သည်။

‘ဤသူက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင် ဟုတ်ပါရဲ့လား...’

အခန်း ၁၀၇၇ ပြီးပါပြီ။