မေးမြန်းခြင်း

“တကယ်... တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင်ပါလား...”

လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ဤဂုဏ်ပုဒ်၏ တန်ဖိုးမှာ ဤနေရာရှိ လူအားလုံးထက် များစွာ သာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ မှန်ပေသည် လူတိုင်းထက် သာလွန်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်ပင်လျှင် သူ့အား ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်က သစ်ပင်ကပ္ပတိန်ထက် နိမ့်နေသေးသော်လည်း သူ၏ အနာဂတ်မှာမူ သစ်ပင်ကပ္ပတိန်ထက် များစွာ ပိုမို တောက်ပနေပေလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်အရှင် အမြောက်အများကို မြင်တွေ့နေရသော်လည်း အချို့မှာ အဆင့်သုံး သို့မဟုတ် အဆင့်လေးမြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်များမှ တက်လှမ်းလာကြသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏ အရည်အချင်းမှာ သာမန်မျှသာ ရှိကြသည်။

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်ကိုယ်တိုင်ပင် အဆင့်ခြောက် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်မှ ကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်လာခဲ့သူဖြစ်ရာ မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်နှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် ကွာခြားလှသည်။ သူ၏ အရည်အချင်းဖြင့် အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်ကဲ့သို့ အထူးပျိုးထောင်ခြင်း ခံရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သူတို့၏ တန်ဖိုးမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်သည် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရွှေရောင်အချိန်ကာလဖြစ်သည့် မြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်ကို ကျော်လွန်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွက်မူ မြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် မြေကမ္ဘာအရှင်များကသာ အဖိုးတန်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အဆင့်ငါး သို့မဟုတ် အဆင့်ခြောက်မြေကမ္ဘာအရှင်များမှာမူ များစွာ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းလှဘဲ အဆင့်ရှစ် သို့မဟုတ် အဆင့်ကိုးမြေကမ္ဘာအရှင် အဆင့်မှ တက်လှမ်းလာသူ မဟုတ်ပါက ပျိုးထောင်ရန် တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် နိမ့်ပါးလှသည်။

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းမှာ သူ့ထံသို့ ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။ အကယ်၍ အစောပိုင်းကသာ ယီထျန်းယွမ်က ဤသို့ ပြောခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သူမျှ ဂရုစိုက်ကြမည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် ကြွားလုံးထုတ်နေသည်ဟုသာ ထင်မြင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ ဝိညာဉ်သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့သူ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ၏ စကားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်ထိုက်ပေသည်။

“ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင်ပေါ့... ငါ ပြန်ရောက်ရင် သူငယ်ချင်းတွေကို တစ်သက်လုံး ကြွားလို့ ရပြီ... တကယ်ကို တော်လွန်းပါတယ်... ပထမရတဲ့သူကတော့ တကယ်ကို မတူဘူးပဲ...”

“မှန်တယ်... ငါ့သူငယ်ချင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲမှာ ပါတဲ့သူတွေက အရည်အချင်း သာမန်ပဲလို့ ပြောဖူးတယ်... အခုတော့ ငါ သူ့ကို ပြန်ပြီး ချေပလို့ ရပြီ... ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့အပြင် အဆင့် ၁ နတ်ဘုရားအင်းဆရာလည်း ဖြစ်နေသေးတာကိုး...”

“ငါ သူ့ကို စတွေ့ကတည်းက တကယ့် အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်မယ်ဆိုတာ သိနေသားပဲ...”

“တော်စမ်းပါကွာ... မင်း အစက သူ့ကို လှည့်တောင် မကြည့်တာ ငါ မြင်သားပဲ... အခုမှ လာပြီး စတွေ့ကတည်းက ဆိုပြီး ပြောနေသေးတယ်... အရှက်ကို မရှိဘူး...”

ဝိညာဉ်သင်္ဘော တစ်စင်းလုံးတွင် အသံများ ဆူညံသွားခဲ့သည်။ နာမည်ကျော် တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် မည်သို့ ဆွေးနွေးမှုများ မရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူတို့အားလုံးမှာလည်း ဒဏ်ရာများ အတော်အတန် သက်သာလာကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဆွေးနွေးရန် အားအင် ရှိနေကြပြီး သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသော ခံစားချက်ကြောင့် ပိုမို၍ စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းသည် ဘေးမှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ဒဏ်ရာများကိုသာ ဆက်လက် ကုသနေခဲ့သည်။ သူမသည် ဤကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရင်ကကဲ့သို့ပင် မောက်မာသော အမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ သူ့အား စကားသွားမပြောဝံ့ကြချေ။ အရင်က သူ လူများကို အပြင်သို့ ကန်ထုတ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ထိတ်လန့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သွားရောက် စကားပြောမိစဉ်မှာပင် အပြင်သို့ ကန်ထုတ်ခံရပါက အမှန်တကယ်ပင် နစ်နာသွားပေလိမ့်မည်။

အထူးသဖြင့် သူသည် အလွန် သန်မာလှသဖြင့် မည်သူမျှ စကားသွားမပြောဝံ့ကြခြင်းလည်း ဖြစ်၏။

“ယီထျန်းယွမ်က နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲရဲ့ ပထမဆုရှင် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... အစောပိုင်းက ငါ့ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကိုတော့ မကြားခဲ့သလိုပဲ သဘောထားပေးပါဦး...”

သစ်ပင်ကပ္ပတိန်က အားနာစွာဖြင့် ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ရပါတယ်... သစ်ပင်ကပ္ပတိန်ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဝင်ရောက်မယ့် အဖွဲ့အစည်း ရှိနေပြီမို့လို့ တောင်းပန်ပါတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က အားနာစွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်အရှင်ဖာဝမ်... အရင်က ခင်ဗျားရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းခဲ့မိတဲ့အတွက်လည်း တောင်းပန်ပါတယ်...”

မြေကမ္ဘာအရှင်ယီထျန်းယွမ်၏ အမူအရာကြောင့် သူတို့မှာ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်သွားကြသည်။ သူသည် အလွန်ပင် နှိမ့်ချတတ်ပြီး အခြားသော ပါရမီရှင်များကဲ့သို့ မောက်မာမှု မရှိခြင်းက သူတို့ကို လေးစားမှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူတို့နှင့် ခေတ္တမျှ စကားပြောပြီးနောက် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်သည် လူအုပ်ကို လူစုခွဲလိုက်ပြီး ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက် စတင်လိုက်တော့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်း၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ မေးမြန်းစရာ ကိစ္စများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း အစောပိုင်းက အချိန်မရခဲ့သဖြင့် ယခုမှသာ အေးအေးဆေးဆေး မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မြေကမ္ဘာအရှင်ယွီချင်း... မဟုတ်ဘူး... ဒါက မင်းရဲ့ တကယ့် အမည် မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ့ကို မြေကမ္ဘာအရှင်ယွီချင်း လို့ပဲ ခေါ်ရင် ရပါပြီ...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက သူ့အား တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“မင်း ဘာမေးချင်လဲဆိုတာ ငါ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း သေချာ ပုန်းနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် ဖမ်းခံလိုက်ရတဲ့အခါ ငါလည်း ဘာမှ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ ပြောပြလိမ့်မည် မဟုတ်သည်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိချေ။

“မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို မဖမ်းတာလဲ... တကယ်လို့ အဲဒီလူတွေ သိသွားရင် မင်း အပြစ်ပေးခံရမှာ မစိုးရိမ်ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အပြစ်ပေးခံရမယ် ဟုတ်လား... ငါ မင်းနဲ့ တွေ့ပေမဲ့ မဖမ်းဘဲ လွှတ်လိုက်တာကို သူတို့ မြင်မှသာ အပြစ်ပေးလို့ ရမှာပေါ့...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက သူ့အား ကြည့်ကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

“အခု အခြေအနေကို ဘယ်သူ သိမှာလဲ... မင်း ကိုယ်တိုင် ပြန်ပြောမှသာ သိနိုင်မှာလေ...”

“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ဒါဆိုရင်လည်း မင်း စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပါဦး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဆက်လက် မေးမြန်းရန် စိတ်မပါတော့ချေ။ တစ်ဖက်လူက ပြောပြရန် စိတ်ကူးမရှိမှတော့ သူလည်း အချိန်ဖြုန်း မနေလိုတော့ပေ။

ထို့နောက် သစ်ပင်ကပ္ပတိန်သည် ဝိညာဉ်သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်ကာ ဦးတည်ရာသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ လုံးဝ ပြုပြင်မပြီးသေးသော်လည်း ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ရန်မှာမူ ပြဿနာ မရှိနိုင်ချေ။

ဝိညာဉ်သင်္ဘော ရွေ့လျားလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့မှာလည်း ဤနေရာ၌ ကျင့်ကြံရင်း အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်သင်္ဘောသည် ကျောက်တုံးများ ပြည့်နှက်နေသော ဒေသကို ဖြတ်ကျော်ကာ ထူးဆန်းသော နယ်မြေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဝေးကွာသော နေရာအထိ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးခြားလှသော ရေပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤရေပြင်မှာ မည်းနက်နေပြီး ဝိညာဉ်သင်္ဘောမှာ ၎င်း၏ အထက်မှ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်သင်္ဘောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယီထျန်းယွမ်သည် သင်္ဘော၏ အောက်ခြေမှ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများက တွန်းပို့နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ပင်လယ်လှိုင်း မဟုတ်သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ အတူတူပင် ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဦးသာ ပြုတ်ကျသွားပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။ ဤ ကြယ်တာရာပင်လယ်အတွင်းသို့ ဆွဲဝင်ခံရပါက ပြန်လည် လွတ်မြောက်ရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် နိမ့်ပါးသူများသာ ပြုတ်ကျသွားပါက ပြန်တက်လာနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော် အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး ကြီးမားသော ပြဿနာများ မရှိခဲ့ချေ။ မူလက အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ ကြယ်တာရာပင်လယ်မိစ္ဆာများ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့ကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်ရာ ပြဿနာ မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သင်္ဘောသာ ရုတ်တရက် ပျက်စီးမသွားခဲ့လျှင် မည်သည့် မတော်တဆမှုမျှ ဖြစ်လာစရာ အကြောင်း မရှိတော့ချေ။

“ငါ အကြံပေးချင်တာကတော့ မင်း ထျန်းချွမ်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ... ဒါဆိုရင် မင်း အဖမ်းခံရမှာ မဟုတ်ဘူး...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက ရုတ်တရက် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ဆိုလိုက်သည်။

“အချိန်တစ်ခု ကြာသွားရင်တော့ သူတို့တွေလည်း စိတ်ဝင်စားတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး... မင်း အဲဒီမှာ ပုန်းနေမယ်ဆိုရင် သူတို့တွေက မောက်မာကြပေမဲ့ အတင်းအကျပ်တော့ လာတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ပြီး သူ့အား ခေတ္တမျှ ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ကြည့်ရတာ မင်းက တခြားသူတွေကို တော်တော်လေး စိတ်ပူတတ်တာပဲ... ဒါက မင်းအတွက် ဘာအကျိုးရှိလို့လဲ...”

“အကျိုးရှိတာပေါ့... ငါ အပြင်မှာ ခဏလောက် ထပ်နေလို့ ရတာပေါ့... ချက်ချင်း ပြန်သွားစရာ မလိုတော့ဘူးလေ...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်း၏ အဖြေကြောင့် သူ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။

သူသည် သူ၏ စိတ်ရင်းကို ကြည့်ကာ မဖမ်းခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူကိုယ်တိုင်၏ လွတ်လပ်မှုအတွက်သာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုအထဲမှ အချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီး စမ်းသပ်သည့် အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းက သူတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာလား...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ့အား စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ဘယ်သူမှ ထိန်းချုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး... ငါက သူတို့ကို ကျေးဇူးကြွေး တင်နေလို့ ခေတ္တခဏ ပြန်ဆပ်နေရတာပဲ ရှိတယ်... ဒီကိစ္စတွေကို ထပ်မမေးပါနဲ့တော့... မင်း သေချာ ပုန်းနေဖို့ပဲ ကြိုးစားပါ... အဖမ်းခံရမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း တစ်သက်လုံး လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က ပခုံးတွန့်ပြကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“လောလောဆယ်အထိတော့ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ ဖမ်းနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တာပဲ...”

“ဒါနဲ့ သတိရလို့... အရင်က မင်း အဲဒီ နတ်ဘုရားနယ်မြေ နတ်သားရဲ ရဲ့ ဖမ်းဆီးမှုကနေ ဘယ်လို လွတ်လာတာလဲ...”

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက ထိုကိစ္စကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံရသည်။

“မင်းက ငါ့ကို အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ ပြောပြမယ်ဆိုရင် ငါလည်း အဲဒီအကြောင်း ပြောပြမယ်... မင်းကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်လိုက်ပါ...”

ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအရှင်ယွီချင်းက သူ့အား မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ မေးမြန်းခြင်း မရှိတော့ချေ။

အခန်း ၁၀၇၃ ပြီးပါပြီ။