တန်းစီခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤ ကူးပြောင်းခြင်းနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ထွက်လာသည့်အခါ အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးစစ်ဆေးမည့် ကင်းစောင့်များ မရှိချေ။ အမှန်စင်စစ် သူသည် စစ်ဆေးမှုများကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထပ်မံ၍ အစစ်ဆေးခံရန် မလိုအပ်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ မော်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အရှေ့တည့်တည့်တွင် အနိမ့်အမြင့် မတူညီသော နတ်ဘုရားနန်းတော်များစွာမှာ ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည့်အလား အဆုံးမရှိအောင် တန်းစီလျက် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဆုံးမရှိဟု ဆိုသော်လည်း အရှေ့တည့်တည့်တွင် တံခါးကြီးတစ်ချပ် ရှိနေပြီး မြို့ရိုးပေါ်၌ ကင်းစောင့်များက ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သတိဝီရိယဖြင့် လှည့်ကင်းလှည့်ကာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤဘက်သို့ ရံဖန်ရံခါ ပျံသန်းလာကြပြီး မြို့တံခါးအနီးသို့ ရောက်သည့်အခါ ဆင်းသက်၍ တံခါးအတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

ဤနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ဖြစ်စေ၊ လူသားလောကနယ်မြေရှိ အင်အားစုများတွင် ဖြစ်စေ အများစုမှာ ပျံသန်းခြင်းကို တားမြစ်ထားလေ့ ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် နယ်မြေများတွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပွားစေရန် အလို့ငှာ စိတ်ကြိုက် ပျံသန်းခွင့် လုံးဝ မရှိချေ။

ဥပမာအားဖြင့် ကြီးလေးသောအမှား ကျူးလွန်ပြီး ထွက်ပြေးသူ တစ်ဦးသည် သေချာပေါက် ပျံသန်း၍ ထွက်ပြေးပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ပျံသန်းနေသူကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ စိတ်ကြိုက် ပျံသန်းခွင့် ပြုထားပါက အခြေအနေကို လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် အဓိက အချက်မှာ လေးစားမှု ပြသခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကြီးအကဲနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူ အဆင့်မှအပ ကျန်ရှိသူများမှာ ပျံသန်းခွင့် မရှိခြင်းမှာ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်က အရေးကြီးသော နယ်မြေအများစုအတွက် အကျုံးဝင်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ နန်းမြို့တော်တွင်ပင် ပျံသန်းခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး သာမန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်၍သာ သွားလာခွင့် ပြုထားသည်။ ဤသည်မှာ စီမံခန့်ခွဲမှု လွယ်ကူစေရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသော မြို့များတွင်မူ ပျံသန်းခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှ မရှိချေ။

သူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည့်အခါ ကင်းစောင့်က ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အထောက်အထား တံဆိပ်ပြား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ အထောက်အထား တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ သူတို့က စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်၍ ဖြတ်သန်းခွင့် ပြုလိုက်သည်။ တင်းကျပ်မှုမှာ ထိုမျှအထိ မကြီးမားလှပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသူများမှာ အထောက်အထား အတည်ပြုပြီးသား သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်နေရန် မလိုတော့ချေ။

သို့သော် တင်းကျပ်မှု မရှိဟု ဆိုသော်လည်း အတည်ပြုချက် ရယူရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အထဲသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ မြို့တစ်မြို့ကဲ့သို့ပင် လူစည်ကားလှပေသည်။ တပည့်များအတွက် သီးသန့် တည်ဆောက်ထားသော နတ်ဘုရားနန်းတော်နှင့် မတူဘဲ ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့နှင့်သာ တူလှပေသည်။

“ဒါက မြို့တစ်မြို့ မဟုတ်ဘူးလား...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ မှင်တက်မိသွားသည်။ သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များနှင့် မတူညီလှချေ။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေးစိတ် လေ့လာလိုက်သည့်အခါမှသာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဆိုင်များစွာ ရှိနေပြီး အမျိုးမျိုးသော ပန်းပဲကုန်ကြမ်းများကို ရောင်းချနေကြသည်။ အရည်အသွေးများမှာလည်း အနိမ့်အမြင့် ကွဲပြားကြပြီး ဈေးနှုန်းများမှာလည်း မတူညီကြချေ။ ငွေကြေးအနေဖြင့် ကြယ်တာရာကျောက်တုံးများကို အဓိက အသုံးပြုကြသလို အခြားသောအရာများနှင့်လည်း လဲလှယ်နိုင်ကြသည်။

ဤနေရာတွင် သွားလာနေသူများကို ကြည့်လိုက်လျှင် ပန်းပဲပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။ နတ်ဘုရားပန်းပဲပညာရှင် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်မှာမူ တစ်ပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားပန်းပဲပညာရှင် ဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားအဆင့် လက်နက်နှင့် အထက်ကို သွန်းလုပ်နိုင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး သာမန် ပန်းပဲပညာရှင်များမှာမူ နတ်ဘုရားအဆင့်အတွင်းရှိ လက်နက်များကိုသာ သွန်းလုပ်နိုင်ကြသည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင် ကျင့်စဉ်အဆင့် အနိမ့်အမြင့် မရွေး ရှိနေကြသည်။ အဆင့် ၂ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် အစွမ်းထက်သူများစွာ ရှိနေသော်လည်း အားနည်းသူ တစ်ယောက်မှ မရှိဟု မဆိုနိုင်ပေ။ ဤနေရာ၌ မွေးဖွားလာကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် မမြင့်မားကြသလို ပါရမီ အလွန်ညံ့ဖျင်းသူများလည်း ရှိကြပေသည်။

ဤသို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် လူသားလောကနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများကို နှိမ်ချဆက်ဆံနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာ လူသားလောကနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများကို မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ အဆင့်မြင့်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။

ဤသည်မှာ မင်းသားတစ်ပါးသည် အဝတ်မလျှော်တတ်၊ ထမင်းမချက်တတ်သည့်အပြင် နိုင်ငံရေးကိုပင် ကောင်းမွန်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း မာနအလွန်ကြီးကာ အရာအားလုံးကို နှိမ်ချနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော သူများမှာ အလွန်မများပြားဘဲ ပါရမီရှင်အဆင့် ရှိသူများသာ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိတတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် အသစ်အဆန်းဖြစ်သော ကုန်ကြမ်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤနေရာမှာ တကယ်ပင် စည်ကားလှသည်။ သို့သော် ပို၍ စည်ကားနေသည်မှာ အရှေ့ဘက်ရှိ နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ နဂါးတစ်ကောင်အလား တန်းစီနေကြပြီး တစ်နေရာရာသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်နေကြပုံရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အနားသို့ သွားကြည့်လိုက်သည့်အခါ အားလုံးမှာ နာမည်စာရင်း ပေးသွင်းနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပေးကာ ကြယ်တာရာကျောက်တုံး အချို့ကို ပေးဆောင်ပြီးနောက် စမ်းသပ်မှု ဝင်ရောက်ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို ဝင်ချင်တာ မဟုတ်လား... မြန်မြန် နောက်မှာ သွားတန်းစီစမ်း...”

တန်းစီနေသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် သူ့ကို မြင်သောအခါ နောက်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နေပုံရသဖြင့် သူတို့မှာ ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ဖူးကြပုံရသည်။

လူအများစုမှာ အခြေအနေကို လာရောက် ကြည့်ရှုလိုကြပြီး တန်းစီဝင်ရောက်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်လိုကြသော်လည်း အားလုံးမှာ စည်းကမ်းတကျ တန်းစီနေကြရပြီး ကြားဖြတ်၍ မရချေ။

“မင်းတို့အားလုံးက နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို ဝင်မှာလား...”

ယီထျန်းယွမ်မှာ မှင်တက်မိသွားသည်။ တပည့်လက်ခံရာတွင် အလွန်တင်းကျပ်သည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ရှည်လျားသော လူတန်းကြီးများစွာ ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ဆန်းကြယ်မီးလျှံများ ရှိနေကြသလော။

“ဒါကတော့ ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား... ငါတို့က နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို မဝင်လို့ ရှုခင်းလာကြည့်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

“မှန်တယ်... နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို ဝင်ချင်ရင် နောက်မှာ သွားတန်းစီစမ်း... ကြည့်ရတာ ရောက်ခါစ လူသစ်ထင်တယ်... စည်းကမ်းတွေကို ဘာမှ မသိသေးဘူးပဲ...”

“စည်းကမ်း မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ... လူသစ်တွေ ရောက်လာတိုင်း နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို ဝင်ချင်ကြတာချည်းပဲလေ... ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်က အဲဒီလောက် ဝင်ဖို့ လွယ်မယ် ထင်နေလား...”

“လူတွေက အများကြီးပဲ... ဒီတစ်ခါ အရည်အချင်း မပြည့်မီလို့ လူဘယ်လောက်တောင် ပယ်ချခံရဦးမလဲ မသိဘူး... တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များမှာ ကြယ်တာရာအရှင်အဆင့် ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိကြပြီး ထိုမျှအထိ မမြင့်မားလှချေ။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ဆန်းကြယ်မီးလျှံ လုံးဝ မရှိကြဘဲ မီးဓာတ်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်မျိုး သို့မဟုတ် ထူးခြားသော မီးဓာတ်ကိုယ်ထည်မျိုး ရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ပန်းပဲပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသူများမှာ အတွင်းတပည့် အဆင့်များ မဟုတ်ကြဘဲ အလုပ်ကြမ်းသမား အဆင့်များနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပုံရသည်။ သို့သော် အလုပ်ကြမ်းသမား ဖြစ်ရန်ပင်လျှင် အဆင့်မြင့်သော အရည်အချင်းမျိုး ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မော်ကြည့်လိုက်ရာ အကယ်၍ သူသာ တစ်ယောက်ချင်းစီ တန်းစီနေရမည်ဆိုပါက ဤနေရာတွင် လူအအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေလိမ့်မည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှ မတန်းစီရပါက မိမိအလှည့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

အဓိက အချက်မှာ သူသည် အလုပ်ကြမ်းသမားအဖြစ် ဝင်ရောက်လိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ညီလေး... ဒီဘက်ကို လာခဲ့... ငါ့ဆီမှာ နေရာတစ်ခု ရှိတယ်...”

ထိုအချိန်တွင် ဘေးဘက်မှ လူတစ်ယောက်က ယီထျန်းယွမ်အား လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ခေါ်လိုက်သူကို လုံးဝ မသိသော်လည်း ထူးခြားချက်တစ်ခုမှာ ထိုသူမှာ လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ကြည့်ရသည်မှာ လူမျိုးတူဖြစ်သဖြင့် အထူး ဂရုစိုက်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

“မင်း ဘာလုပ်တာလဲ... ကြားဖြတ်ဝင်ခိုင်းနေတာလား...”

နောက်ဘက်ရှိလူက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါက ကြားဖြတ်ဝင်ခိုင်းတော့ ဘာဖြစ်လဲ... မင်းလည်း အစောက လူတစ်ယောက်ကို ကြားဖြတ်ဝင်ခိုင်းခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား... ရှေ့ကလူတွေလည်း ကြားဖြတ်ဝင်ခိုင်းနေကြတာပဲ... ငါ့သူငယ်ချင်းကို နေရာတစ်ခု ပေးတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ...”

ထိုလူသားမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူက ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ငါတို့က ကြားဖြတ်ဝင်လို့ ရတယ်... မင်းကတော့ ကြားဖြတ်ဝင်ခိုင်းလို့ မရဘူး... တကယ်လို့ သူ့ကို ဝင်စေချင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် အပြင်ကို ထွက်သွားစမ်း...”

“မှန်တယ်... လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သာမန် အရည်အချင်းလောက်နဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲနန်းတော်ကို ဝင်ချင်နေတာက အိပ်မက်မက်နေတာပဲ...”

“ဒါက နေရာကို ဖြုန်းတီးနေတာပဲ... မင်းကို ဒီမှာ တန်းစီခွင့် ပေးထားတာတောင် တော်တော်လေး သနားလို့ပဲ...”

နှိမ်ချဆက်ဆံခံရမှုများမှာ အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ဤသည်ကလည်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် မွေးဖွားသူများအကြား မျိုးနွယ်စု ပြဿနာများ ထပ်မံ ဖြစ်ပွားနေပြန်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်ဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်မှာမူ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

“မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် ကြားဖြတ် မဝင်ပါဘူး... ခင်ဗျားပဲ တန်းစီလိုက်ပါ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤလူငယ်မှာ စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်ပုံရပေသည်။

“ညီလေး... အားနာမနေပါနဲ့... မြန်မြန် လာခဲ့ပါ... သူတို့ကို ကြောက်စရာ မလိုဘူး... သူတို့က ပိုပြီး ကြားဖြတ်ဝင်နေကြတာ... ငါက မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်တာပါ...”

ထိုလူငယ်က လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

“တကယ်ပဲ မလိုပါဘူးဗျာ...”

ယီထျန်းယွမ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ စေတနာကို လက်မခံခြင်း မဟုတ်ဘဲ အလုပ်ကြမ်းသမားအဖြစ် ဝင်ရောက်လိုခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် စာရင်းပေးသွင်းရန်အတွက် မည်သို့ ဝင်ရောက်ရမည်ကိုသာ သိလိုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး လူအကဲ့သို့ တန်းစီနေရန်မှာ ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ် မဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုရားနန်းတော်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ တကယ်ပင် အခက်အခဲများစွာ ရှိနေပြီး ပြဿနာများမှာလည်း များပြားလှပေသည်။

အခန်း ၁၀၈၀ ပြီးပါပြီ။