← Chapters

ယဲ့ဖေးရိုကိုယ်တိုင် ဆက်သခြင်း၊ ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း(၃)။

Vol. 49 Ch. 534

ယဲ့ဖေးရိုကိုယ်တိုင် ဆက်သခြင်း၊ ပထမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း(၃)။

Vol. 49 Ch. 534

"ဒီ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အသားတွေကလည်း မဆိုးဘူး..."

"အထူးသဖြင့် ဒီ ကျောင်းနဂါးအသားက ကြီးမားတဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေ ပါဝင်နေတယ်..."

"'နဂါးဆင်ကူ' အတွက် ကြီးမားတဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်..."

"ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က မကြာခင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ကျိုးစွေ့ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်မိသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် 'နဂါးဆင်ကူ' ၏ အကြိမ်ကြိမ်သန့်စင်ပေးမှုကြောင့် အံ့ဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲတိုးတက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပမာဏပြောင်းလဲခြင်းက အရည်အသွေးပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြစ်စေသည် ဟူသကဲ့သို့ပင်။

သန့်စင်မှု အကြိမ်အရေအတွက် များလာသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအသစ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူ အလွန်မျှော်လင့်နေမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ အကြီးမားဆုံး ရိတ်သိမ်းမှုကတော့ သံသယဖြစ်စရာမလိုအောင် အဲဒီသက်ရှိတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေပဲ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးစွေ့သည် ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားတစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤဓားပေါ်၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်နေပြီး၊ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုရသေးသော်လည်း ပျက်စီးလုနီးပါးဖြစ်နေကာ အသုံးမဝင်တော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ သဘာဝကျစွာပင် ဤဓားသည် သက်ရှိများ၏သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို မခံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်၏။

အကယ်၍ သယ်ဆောင်မည့် ပစ္စည်းအသစ်ကို ရှာမတွေ့ပါက၊ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် ယိုစိမ့်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိုင်ထောင်ချီပတ်လည်ရှိ ဧရိယာကို သေမင်းတမန်နယ်မြေ ဖြစ်သွားစေနိုင်ကာ သက်ရှိမှန်သမျှ သေဆုံးသွားစေနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ 'ကျူးရှန်းဓားသိုင်း' မှ စုပ်ယူထားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းမွန်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

မူလက ကျိုးစွေ့သာ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့လျှင် ဤသာမန်လူသားများ၏ အမုန်းတရား၊ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အစရှိသော စိတ်ခံစားမှုစွမ်းအားများသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် အလုံးစုံ ပျောက်ကွယ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးစွေ့၏ 'ကျူးရှန်းဓားသိုင်း' မှ ဝါးမြိုခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက်၊ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။

အကြိမ်တစ်ရာ သံမဏိသွန်းသကဲ့သို့ ဒြပ်ထည်ရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော အရာမဟုတ်တော့ပေ။

နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လျှင်ပင် ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် ပျောက်ကွယ်သွားမည်မဟုတ်ဘဲ၊ လောကတွင် ဆက်လက်လှည့်လည်နေမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအတွက် ဤစွမ်းအားသည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလေ၏။

သဘာဝရန်သူကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေကို သယ်ဆောင်ဖို့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားတစ်လက် လိုအပ်တယ်..."

"နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ သက်ရှိတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားတစ်လက်ကို သွန်းလုပ်ရမယ်..."

"'ကျူးရှန်းဓားသိုင်း' ကို ဆက်လက်ကျင့်ကြံချင်ရင် ကိုယ်ပိုင်ဓားက မရှိမဖြစ် လိုအပ်လာပြီ..."

"ပြီးတော့ အောင်မြင်သွားတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဓားက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားဆိုးတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ဓားတစ်လက်ကို ကြုံသလို ဆွဲထုတ်လိုက်တာနဲ့၊ အထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အများကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ကျိုးစွေ့ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်မိသည်။

သူသည် 'ကျူးရှန်းဓားသိုင်း' ကျင့်ကြံရန် ဖြတ်လမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုက်ပြီဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ကိုယ်ပွားများကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကနေရာအနှံ့သို့ လွှတ်ပြီး နေရာအနှံ့ပြန့်ကျဲနေသော သက်ရှိများ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို လိုက်လံစုဆောင်းခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကမ္ဘာမှ သက်ရှိများ ကျရောက်လာပြီး မိစ္ဆာသားရဲအများအပြား ကျူးကျော်လာချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

နေရာတိုင်းတွင် စစ်မီးများ တောက်လောင်နေပြီး သေဆုံးမှု များပြားလှ၏။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဤအရာမျိုးမှာ လုံးဝရှားပါးခြင်း မရှိဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့ စစ်ပွဲကာလသည် 'ကျူးရှန်းဓားသိုင်း' ကျင့်ကြံရန် အကောင်းဆုံးအချိန်အခါပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ငြိမ်းချမ်းသောကာလဖြစ်ပါက ဤဓားသိုင်းသည် အသုံးဝင်တော့မည်မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

"ဒါပေမဲ့ အခုက ဒီကိစ္စတွေ လုပ်ရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးဘူး..."

"နောက်ထပ် အချိန်တစ်ခုကြာရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဂိုဏ်းကြီးတွေက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို စတင်တိုက်ခိုက်တော့မယ် ထင်တယ်..."

"ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာ ပြောင်းလဲခြင်းအစီအရင်ကို မဖြစ်မနေ ဖျက်ဆီးရမယ်... မဟုတ်ရင် လူသားမျိုးနွယ်စု သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်..."

ကျိုးစွေ့ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သည်။။

…………

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်...။

ရွှမ်ဟွမ်ကျွန်း၊ ရွှမ်ဟွမ်တောင်ထွတ်ရှိ ဧည့်ခန်းမဆောင်တစ်ခု၌...။

စားပွဲပေါ်တွင် အရသာရှိသော အစားအစာအမျိုးမျိုး၊ သစ်သီးဝလံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

အဓိကဟင်းလျာမှာ စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအသားများဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကျောင်းနဂါးအသားကို ရွှေအိုရောင်သန်းသည်အထိ ကင်ထားသဖြင့် ဧည့်ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး မွှေးကြိုင်သော အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

တကယ်ကို စားချင်စဖွယ် ဖြစ်နေလေသည်။

ကျိပင်းယွီ၊ ရှားကျင်းယန်၊ မုဇီယန်၊ သခင်မမက်မွန်ပွင့် စသည့် တာအိုလက်တွဲဖော်များလည်း ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။

သူမတို့သည် စတုတ္ထအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲအသားများကို စိတ်ပါလက်ပါ စားသုံးနေကြလေသည်။

"ယောက်ျား... ယောက်ျားက စတုတ္ထအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျောင်းနဂါးတစ်ကောင်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တာလား... တကယ်ကို စွမ်းလွန်းတာပဲ..."

ချူတျဲယီက ကျိုးစွေ့ကို လေးစားသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စတုတ္ထအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျောင်းနဂါးဆိုသည်မှာ မည်သည်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိလေသည်။ ထိုအရာသည် သူမ၏ဆရာဖြစ်သူ ချန်ဇီယွင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘိုးဘေးအဆင့် တည်ရှိမှုနှင့် ညီမျှပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ ယောက်ျားလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး စားပွဲပေါ်မှ ဟင်းတစ်ပွဲ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

ဤကိစ္စသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မည်။

"စတုတ္ထအဆင့် ကျောင်းနဂါးအသားက တကယ်ကို နာမည်နဲ့လိုက်ဖက်တာပဲ..."

"ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ကျောင်းနဂါးသွေးသားရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးထက် မလျော့နည်းဘူး..."

"ပြီးတော့ ဆေးအဆိပ်လည်း မရှိဘူး..."

"ဆိုလိုတာက ကျောင်းနဂါးအသား ဘယ်လောက်စားစား ငါတို့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက တိုးတက်နေမှာပဲ..."

"တကယ်လို့ အစားစားတိုင်းသာ ကျောင်းနဂါးအသားကို ထည့်စားရမယ်ဆိုရင်... ငါတို့လည်း မကြာခင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လာနိုင်လောက်တယ်..."

ရှန်ပိချန်က အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ကျောင်းနဂါးအသားတစ်ဖဲ့ကို စားလိုက်ရုံဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား မှော်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယင်းသည် သူမ၏ တစ်ပတ်တာ ကြိုးစားကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှပေသည်။

အစားစားတိုင်းသာ ကျောင်းနဂါးအသားကို စားရပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်မှု မည်မျှမြန်ဆန်မည်ကို တွေးကြည့်နိုင်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ထမင်းစားတိုင်း ကျောင်းနဂါးအသားကို စားလို့ ရမှာလဲ..."

"တကယ်လို့ အဲ့ဒီလိုဖြစ်ချင်ရင် ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုကို မျိုးသုဉ်းအောင် သတ်ပစ်မှပဲ ရမှာ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ဒဏ္ဍာရီအရဆိုရင် ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ရှိတယ်တဲ့..."

"ကမ္ဘာ့တံခါးပေါက်က အကန့်အသတ်အထိ မကြီးထွားသေးလို့ ပဉ္စမအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေ ဖြတ်သန်းမလာနိုင်သေးတာ..."

"မဟုတ်ရင် သူတို့ ငါတို့ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ ဝင်လာပြီး သတ်ဖြတ်နေလောက်ပြီ..."

လင်းယာကျူက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ..."

"ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုက အစကတည်းက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရန်သူပဲဟာ..."

"ဒီကျောင်းနဂါးကို မသတ်ရင်လည်း သူတို့က ငါတို့ကို ပြဿနာလာရှာမှာပဲ..."

"သူတို့ ဦးအောင် လုပ်တာကို စောင့်နေမယ့်အစား ငါတို့က လက်ဦးမှုရယူတာ ပိုမကောင်းဘူးလား..."

"ကျောင်းနဂါးက ဦးအောင် လုပ်တာကို စောင့်နေရဦးမှာလား..."

ရှန်ပိချန်ကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုကို ရန်စမိလျှင်လည်း ဘာဖြစ်သနည်းဟုသာ သူမ ယူဆသည်။ ယခုတွင် ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုသည် အလုံးအရင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

"မှန်တယ်... ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး..."

"တကယ်လို့ သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ တကယ် လာရဲတယ်၊ ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသကို လာရဲတယ် ဆိုရင်..."

"သူတို့က ငါတို့ရဲ့ စားပွဲပေါ်က အစားအစာ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်..."

ကျိုးစွေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် ထိုကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုဆိုသည်ကို လုံးဝမကြောက်ပေ။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျောင်းနဂါး ကိုယ်တိုင်မလာသရွေ့၊ အခြားသော ကျောင်းနဂါးများသည် ပြောပလောက်စရာ မဟုတ်ပေ။

ကမ္ဘာ့တံခါးပေါက်က နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျောင်းနဂါးကို လက်ခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိ ကြီးထွားလာလျှင်လည်း နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာဦးမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျောင်းနဂါး အမှန်တကယ် လာရဲလျှင်လည်း သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရုံသာ ရှိပေမည်။

"ယောက်ျားရှိနေမှတော့ အဲ့ဒီ ကျောင်းနဂါးတွေက သဘာဝကျကျ လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သခင်မမက်မွန်ပွင့်က ကျိုးစွေ့ကို စွဲလမ်းသောအကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်နေတော့သည်။

သူမသည် ဤအမျိုးသားအပေါ် ပိုမိုစွဲလမ်းလာပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

မိုးပြိုကျလာလျှင်ပင် ဤအမျိုးသားက သူမအတွက် ကာကွယ်ပေးထားမည်ဟု ခံစားရလေသည်။

"ယောက်ျား... ဘာလို့လဲ မသိဘူး ကျောင်းနဂါးအသား စားပြီးတဲ့နောက် ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းပူနေသလို ခံစားရတယ်..."

"အထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ထည့်ထားလို့လားဟင်..."

ရှရွှေယန်က ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကျိုးစွေ့ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ရာ၊ မျက်နှာလေးမှာ နီရဲနေရှာသည်။

သူမသည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး လှပသော မျက်နှာလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ပထမဆုံး ချစ်ဖူးသူ ကျောင်းသူလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။ အရည်လဲ့နေသော မျက်ဝန်းဝိုင်းဝိုင်းလေးများသည် အပြစ်ကင်းစင်နေပြီး လောကကြီးအကြောင်း နားမလည်သော မိန်းမပျိုလေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမကို မသိသောသူသာ ဖြစ်ပါက သူမ၏ ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး လှပသော မျက်နှာလေးကြောင့် လှည့်စားခံရပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ မိစ္ဆာမဖြစ်ကြောင်း မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

"ဒါက..."

ကျိုးစွေ့ နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်မိသည်။ ဤဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမိစ္ဆာမသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဇာတိပြပြန်ပြီဆိုသည်အား သူ သိလိုက်ရသည်။

ကျောင်းနဂါးအသား မစားလျှင်လည်း၊ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန် တက်လာသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားရလေ့ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။

အကြောင်းမှာ ဤအမျိုးသမီးသည် 'ကျောက်စိမ်းမိန်းမပျိုကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ကြံထားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော သန့်စင်ယင်စွမ်းအားနှင့် သန့်စင်ယင်ချီများ စုဆောင်းထားသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

သူမသည် ရံဖန်ရံခါ ကျင့်ကြံရာတွင် သူ၏အကူအညီကို လိုအပ်လေ့ရှိသည်။

ဤမိန်းမဆိုးသည် အခြားသော တာအိုလက်တွဲဖော်များကိုပါ လမ်းမှားရောက်အောင် ဆွဲဆောင်နေသေးသည်။

ဤကာလအတွင်း သူသည် ပျော်ရွှင်ရသလို ထိတ်လန့်ရသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် အရသာပေါင်းစုံကို ခံစားနေရရှာသည်။

"ဟုတ်တယ်... ယောက်ျားက မရိုးသားဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

ချွင်းထောင်နှင့် ညီအစ်မလေးဖော်ကလည်း တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ကြပြီး၊ မျက်ဝန်းလှလှလေးများတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေကာ ဤအမျိုးသားကို အစိမ်းလိုက် ဝါးစားချင်နေပုံ ရလေ၏။

မကြာမီအချိန်အတွင်း ကျိုးစွေ့သည် မက်မွန်ပွင့်များ ရစ်ပတ်ခံနေရပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤနန်းဆောင်ထဲမှလည်း တာအိုသံစဉ်များမှာ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာပြီး သုံးရက်ကြာသည်အထိ မပြတ်တောက်ခဲ့ချေ။

…………

All Chapters