အခန်း (၅၁၅-၅၁၇)

အခန်း ၅၁၅ - မမြင်ကွယ်ရာမှ ဆုံးဖြတ်ထားသော ကံကြမ္မာ

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ကို အတူတူ ဖတ်ရှုနေကြသည်။ ဤကျမ်းစာမှာ မဟာဧကရီ ချန်ထားခဲ့သော အဖိုးအထိုက်တန်ဆုံးသော ရတနာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျမ်းစာ၏ အဖွင့်နိဒါန်း ယန်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် ယီယွင်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

"ထျန်တောင်ကြားမှ နေမင်းထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခြင်း..."

ဤစာသားများသည် ယီယွင်အတွက် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်။ ၎င်းမှာ သူကျင့်ကြံခဲ့သော "တိုင်အာ နတ် ကျင့်စဉ်" ၏ အခြေခံဥပဒေသများနှင့် ထပ်တူကျနေခြင်းပင်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ယီယွင် အံ့ဩသွားသည်။ တိုင်အာကျင့်စဉ်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း မဟာဧကရီ၏ ကျမ်းစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆင့်အတန်း အလွန်ကွာခြားသည်။ လင်ရှင်းထုံကလည်း တိုင်အာကျင့်စဉ်၏ ပထမ စာလုံး ၇၂ လုံးမှာ မဟာဧကရီကျမ်းစာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

ယီယွင်သည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည် ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သည်။ တိုင်အာကျင့်စဉ်မှာ တိုင်အာမြို့တော်ရှိ "ဓားမောက်နှင့် ဓား သင်္ချိုင်း" မှ ရရှိခဲ့သော အကြွင်းအကျန် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုဂူသင်္ချိုင်းရှိ နံရံပေါ်မှ အမှတ်အသားများကို ရှန်းထူမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးများပင် မပြုလုပ်နိုင်လောက်အောင် အဆင့်မြင့်လှသည်။

ထို့နောက် ယီယွင်သည် "လမ်းပြလူငယ်" တိုင်အာမြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများကို သတိရသွားသည်။ "ငါ တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ရှိတယ်... တိုင်အာကို ဖျက်ဆီးချင်လို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ငါ့လမ်းကို ပိတ်နေလို့ပဲ" ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က တိုင်အာမြို့တော်မှ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး "ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွန်းခြင်း" ဖြစ်စဉ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်ကြောင့်ပင် လင်ရှင်းထုံနှင့် စုကျဲတို့သည် တိမ်တောတောရိုင်းမြေသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး ယီယွင်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်းမှာလည်း ဤခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်များကြောင့်ပင် စုကျဲမှာ အကျဉ်းကျရာမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး ယီယွင်ကို ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"အရာအားလုံးက ကံကြမ္မာရဲ့ စီမံမှုအတိုင်းပဲ..." ယီယွင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းကာလ၌ နီလာယန်သခင် (ယန်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူ) နှင့် ရှေးဟောင်း မဟာဧကရီ (သဘာဝယင်သွေးကြောရှိသူ) တို့သည်လည်း ယခု သူတို့ရပ်နေသော ဤစာအုပ်စင်ရှေ့၌ပင် ရပ်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ယီယွင် (ယန်စွမ်းအင် ကျင့်ကြံသူ) နှင့် လင်ရှင်းထုံ (သဘာဝယင်သွေးကြောရှိသူ) တို့မှာလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤတိုက်ဆိုင်မှုမှာ မမြင်ကွယ်ရာမှ ကံကြမ္မာက စီစဉ်နေသကဲ့သို့ပင်။ ရှေးဟောင်းကာလက နီလာယန်သခင် နှင့် မဟာဧကရီတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော၊ သူတို့ မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော "သွေးလမင်း"ဘေးဒုက္ခကြီးမှာ ယခုအခါ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့၏ ခေတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့မည်လား....

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေးဟောင်းလူသားတို့၏ ကံကြမ္မာဆိုးကိုပင် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ထိုကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်လော ဆိုသည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ပင်။

အခန်း ၅၁၆ - ယင်နှင့်ယန် ပေါင်းစည်းခြင်း

"ယီယွင်... အဲဒီမေးခွန်းတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားရအောင်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပဲ"

လင်ရှင်းထုံသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ လမ်းပြလူငယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်စေ၊ သွေးလမင်းအဖွဲ့၏ အန္တရာယ်ဖြစ်စေ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ရှေးဟောင်း မဟာဧကရီနှင့် နီလာယန်သခင် တို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လာပါက မည်သည့်ဘေးဒုက္ခကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"အစ်မပြောတာ မှန်တယ်... စီနီယာဝိညာဉ်ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေရဘူး" ယီယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် လင်ရှင်းထုံ၏ နားရွက်ကလေးများ အနည်းငယ် နီရဲလာပြီး သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "နောင်ဆိုရင်... ငါ့ကို 'ရှင်းထုံ' လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

လင်ရှင်းထုံသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အေးစက်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း နေတတ်သူဖြစ်သည်။ မည်သည့် အမျိုးသားကိုမျှ သူမနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် ရှိခွင့်မပေးခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် ယီယွင်နှင့် သူမမှာ အသက်အန္တရာယ်ကြားတွင် အပြန်အလှန် ယုံကြည်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ရာ "အစ်မလင်" ဟု ခေါ်နေခြင်းမှာ အလွန်ပင် စိမ်းကားလွန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလာရခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်း... ကောင်းပြီလေ... ရှင်းထုံ" ယီယွင်က လွယ်လွယ်ကူကူပင် လက်ခံလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ကို ဆက်လက်လေ့လာကြသည်။ ဤကျမ်းစာမှာ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အတူတူကျင့်ကြံရသည့် ယင်-ယန် မျှတမှု အပေါ် အခြေခံထားသည်။

အမျိုးသမီးဘက်တွင် အစွန်းရောက် ယင်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ သေခြင်းတရားနှင့် တူသော အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ တစ်ကိုယ်တည်းသာ ကျင့်ကြံပါက အသက်ဓာတ် လောင်ကျွမ်းပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။ ထို့အတူ အမျိုးသားဘက်တွင်လည်း အစွန်းရောက် ယန်စွမ်းအင်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာကျလုနီးပါး ပူလောင်နေတတ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းစာသည် ခွဲခြားကျင့်ကြံ၍ မရပေ။ အမျိုးသမီး၏ အအေးဓာတ်ကို အမျိုးသား၏ အပူဓာတ်ဖြင့် ဖြေဖျောက်ပေးရပြီး၊ အမျိုးသား၏ ပူလောင်မှုကို အမျိုးသမီး၏ အေးမြသော ယင်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြန်လည် ကုစားပေးရသည်။

အစပိုင်းတွင် လက်ဖဝါးချင်း ထိတွေ့ကာ စွမ်းအင်ဖလှယ်ရုံဖြင့် ရသော်လည်း၊ ကျင့်စဉ် အဆင့်မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိတွေ့မှုများမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။

အထူးသဖြင့် ဒုတိယတွဲသို့ ရောက်သောအခါ စွမ်းအင်များကို ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန် ရအောင် သန့်စင်ရသည်။ မဟာဧကရီက ၎င်းကို ' ကျောက်စိမ်းခြင်ဆီ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်' နှင့် 'ကိုးပါးသော ယန်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်' ဟု အမည်ပေးထားသည်။ ဤအသိစိတ်ရှိသော စွမ်းအင်များကို ဖလှယ်ရန်အတွက်မှာ လက်ချင်းထိရုံဖြင့် မလုံလောက်တော့ဘဲ နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့ကာ စွမ်းအင်ကူးပြောင်းခြင်း၊ ထို့ထက်ပို၍ အဝတ်အစားမပါဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ပွေ့ဖက်ခြင်း များ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အတိအလင်း ရေးသားထားသည်။

ဤအချက်ကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် လင်ရှင်းထုံ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းလာပြီး ရှက်သွေးဖြာသွားတော့သည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း နီရဲနေသော နားရွက်ကလေးများက သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။ ယီယွင်သည်လည်း သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်းမှ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။

ကျမ်းစာ၏ တတိယတွဲတွင်မူ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး "တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းခြင်း"လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ကျင့်ကြံဖော်နှစ်ဦး လင်မယားအဖြစ် ဆက်ဆံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လင်ရှင်းထုံသည် ယခုအခါတွင်မူ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ဘဲ စာမျက်နှာများကို အလျင်အမြန် လှန်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ယီယွင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ရမလား၊ ရှေ့ဆက်ဖတ်ရမလား ဝေခွဲမရဘဲ ဖြစ်နေရှာသည်။ ယီယွင်သည်လည်း ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ရှင်းထုံကဲ့သို့ လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို စိတ်ကူးမိရုံဖြင့်ပင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

နှင်းဖုံးနေသော အဆောက်အအုံငယ်လေးအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လေထုမှာမူ အလွန်ပင် နွေးထွေးပြီး ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်များ ပြည့်နှက်နေပါတော့သည်။

အခန်း ၅၁၇ - အစွန်းရောက် ယင်နှင့်ယန်

"မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ဖတ်ပြီးချိန်တွင် လင်ရှင်းထုံ၏ နားရွက်ကလေးများမှာ အနီရောင်မှ ခရမ်းရောင်သန်းမတတ် ရှက်သွေးဖြာနေတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ကျမ်းစာ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထုတ်ဖော်ပုံနှင့် ယင်-ယန် ပေါင်းစပ်ပုံများကို အသေးစိတ် ရေးသားထားပြီး၊ ၎င်းမှာ ကျင့်ကြံဖော်နှစ်ဦး၏ ကိုယ်နေဟန်ထားများနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုကိုယ်နေဟန်ထားအချို့မှာ သာမန်အားဖြင့် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ယီယွင်နှင့်အတူ ပြုလုပ်ရမည်ဟု တွေးမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အေးစက်တည်ငြိမ်လှသော လင်ရှင်းထုံတစ်ယောက် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ သူမသည် ရှက်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျမ်းစာအုပ်ကို ဝုန်းခနဲ ပိတ်လိုက်တော့သည်။

သူမသည် ယီယွင်ဘက်သို့ ကျောခိုင်းကာ စက္ကန့် ၃၀ ခန့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး စိတ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ ယီယွင်ဘက်သို့ လှည့်လာပြီး "ဒီကျမ်းစာရဲ့ နောက်ပိုင်းတွေက ကျင့်ကြံဆင့် အရမ်းမြင့်မှ ရမှာဆိုတော့... လောလောဆယ် ငါတို့ အရှေ့ပိုင်းတွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျင့်ကြကြတာပေါ့"

ယီယွင်က သူမ၏ အခြေအနေကို ရိပ်မိသော်လည်း ရယ်မောခြင်းမပြုဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ ရှင်းထုံ... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါကတော့ ဘယ်အချိန်မဆို ကျင့်ကြံဖို့ အသင့်ပဲ။"

ထိုစဉ် နောက်ထပ် အလင်းတံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရထားသည့် တတိယမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးသော ခန်းမဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လက်တွဲကာ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ချိန်တွင် ကျောက်ခန်းမဆောင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားလှသော ကျောက်ဖျာ ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို "ကိုးကြိမ်အသွင်ပြောင်း ပိုးကောင်" ၏ ပိုးသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသော်လည်း အသစ်အတိုင်းပင် ချောမွေ့သန့်ရှင်းနေသည်။

ထိုကျောက်ဖျာ၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် အစွန်းရောက် နယ်မြေနှစ်ခု ရှိနေသည် ၁။ မီးတောင်ရေကန် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ချော်ရည်များ ပြည့်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော "သန့်စင် ယန်" စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

၂။ ရေခဲအိပ်ရာ အပြာရောင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ တောင်တန်းများ၊ မြစ်ချောင်းများနှင့် သက်ရှိပုံစံငယ်လေးများ ဥပဒေသတရားအရ စုစည်းဖြစ်တည်နေသည့် "သန့်စင် ယင်" စွမ်းအင်၏ အထွတ်အထိပ် နေရာဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံးသော လေ့ကျင့်ခန်းမ ပင် ဖြစ်သည်။ အလယ်ရှိ ဖျာကြီးမှာမူ သူတို့နှစ်ဦး စွမ်းအင်ဖလှယ်ရန်နှင့် အတူတူ ကျင့်ကြံရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဒုတိယအလွှာတွင် ရခဲ့သော "ကြာနီ"ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤကြာနီသည် သန့်စင်ယန်စွမ်းအင်၏ ရတနာပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုကြာနီကို ချော်ရည်ရေကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရာ ကြာပင်မှာ ရေထဲပြန်ရောက်သွားသော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာပြီး ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။

ဤကျောက်ခန်းမဆောင်သည် ယခုအခါ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ဝင်ထွက်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာငယ်လေး ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ယီယွင်က လင်ရှင်းထုံကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ရှင်းထုံ... အချိန်က တန်ဖိုးရှိတယ်။ ငါတို့ အခုပဲ ကျင့်ကြံတာ စကြရအောင်"