အခန်း (၅၂၁-၅၂၃)

အခန်း ၅၂၁ - ဥပဒေသမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးခြင်း

ယီယွင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ် မှာ သာမန်တူညီသောအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ရှန်းထူနန်ထျန်း အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်ကပင် ယီယွင်၏ ၆၀-၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ စစ်မှန်သောယင်နှင့်ယန် စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာမှုကြောင့် ယီယွင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အရူးအမူးပင် ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ယီယွင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ နှစ်ဆခန့် ကြီးမားသွားပြီး ဥပဒေသမျိုးစေ့တစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဥပဒေသအစပျိုးအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်တော့မည့် နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

"မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ၏ ပထမအဆင့်မှာပင် ယီယွင်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနိုင်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ လင်ရှင်းထုံသည် ယီယွင်၏ ဖောက်ထွက်မှုတွင် စွမ်းအင်မပြတ်တောက်စေရန် သူမ၏ အစွမ်းကုန် ကူညီပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် လင်ရှင်းထုံသည် ရှက်ကြောက်ခြင်းကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ချွေးစိုနေသော အဝတ်အစားများကို ဖယ်ရှားကာ ယီယွင်၏ ပူလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗလာကျင်းစွာဖြင့် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ အတားအဆီးမရှိသော ထိတွေ့မှုကြောင့် လင်ရှင်းထုံမှာ တုန်လှုပ်သွားရသော်လည်း၊ ယင်-ယန် ဥပဒေသတရားများ၏ ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် ထိုခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယီယွင်မှာ လုံးဝတည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဗလာကျင်းစွာ မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် ယင်-ယန် စွမ်းအင်များ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယီယွင်သည် သူ၏ အပူဓာတ်များကြားတွင် လင်ရှင်းထုံ၏ နူးညံ့အေးမြသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကိုယ်သင်းရနံ့ကို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ မီးလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အကြည်လင်ဆုံးသော စိမ့်စမ်းရေများ လောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ယီယွင်သည် ကာမစိတ်မရှိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင်သာ အာရုံစူးစိုက်ထားသည်။ သူ၏ နတ်အမြုတေအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာ အရည်အဖြစ်မှ ရတနာကဲ့သို့ ခဲလာတော့သည်။ စစ်မှန်သောယန်စွမ်းအင်ကို အခြေခံ၍ ယင်စွမ်းအင်မှာ အပြာရောင်မြွေကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝန်းရံထားသည်။

ယီယွင်၏ စွမ်းအင်မှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရန် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။ ထိုအခါ လင်ရှင်းထုံသည် ယီယွင်၏ လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ သူမ၏ သတ္တိကို စုစည်းပြီး ယီယွင်၏ ပူလောင်နေသော နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ဤနက်ရှိုင်းသော အနမ်းမှတစ်ဆင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဖိုးတန်လှသော "အပျိုစင် ယင်ဓာတ်" စွမ်းအင်အချို့ကို ယီယွင်ထံသို့ ကူးပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ဤစွမ်းအင်မှာ အစွမ်းထက်လှပြီး ယီယွင်၏ ဥပဒေသမျိုးစေ့အတွက် နောက်ဆုံးလိုအပ်နေသော ပန်းချီကားပေါ်တွင် မျက်လုံးဆွဲထည့်လိုက်သကဲ့သို့ အထိရောက်ဆုံးသော အကူအညီ ဖြစ်သွားသည်။

"ဘုန်း"

ယီယွင်၏ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ "ခြေသုံးချောင်း ရွှေကျီးကန်း" ပုံရိပ်ကြီးမှာ ယီယွင်၏နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အခန်းမျက်နှာကြက်အထိ ပျံတက်သွားကာ ရွှေရောင်တိမ်တိုက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယီယွင်သည် တရားဝင်ပင် ဥပဒေသအစပျိုးအဆင့် သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်ဝန်းအတွင်း၌ တောက်ပနေသော နေမင်းနှစ်စင်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းမှာ အစွန်းရောက် ယန်ဥပဒေသမှ ယင်ဥပဒေသကို မွေးဖွားပေးလိုက်သည့် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ၏ ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ပိုင်နိုင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယခုအခါ ပါရမီရှင်များစွာကပင် အဝေးကပင် လှမ်းကြည့်ရလောက်အောင် မြင့်မားသွားပါတော့သည်။

အခန်း ၅၂၂ - ပီတိနှင့် ပျော်ရွှင်မှု

"ရှင်းထုံ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ယီယွင်က လင်ရှင်းထုံကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဖောက်ထွက်မှုအတွင်း သူမ မည်မျှပေးဆပ်ခဲ့သည်ကို ယီယွင် ကောင်းကောင်းသိသည်။ လင်ရှင်းထုံသာ မရှိပါက သူ၏ ဥပဒေသမျိုးစေ့ မှာ ဤမျှ ပြည့်စုံကောင်းမွန်မည် မဟုတ်ပေ။

ယီယွင်၏ အကြည့်ကြောင့် လင်ရှင်းထုံမှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ ဖောက်ထွက်မှုကို ကူညီရင်း သူမတွင် အဝတ်အစား ဗလာကျင်းနေသည်ကို သတိရသွားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း စိတ်မပျက်ဘဲ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရေခဲစိုင်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယီယွင်၏ အကြည့်ကို ကွယ်ရန် ရေခဲလိုက်ကာတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်သည်။

ယီယွင်က အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ထိုရေခဲလိုက်ကာကို ကျော်ဖြတ်ကြည့်နိုင်သော်လည်း သူ ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ လင်ရှင်းထုံမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသဖြင့် အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူကာ ရေချိုးကန်ရှိရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ လှပသော နောက်ကျောပြင်နှင့် ဖြူဝင်းသွယ်လျသော ခြေတံများကို ယီယွင် မြင်လိုက်ရသည်။

ရေချိုးကန်ထဲသို့ သူမ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် ပုလဲလုံးလေးများ တောင်စမ်းရေထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။ လင်ရှင်းထုံမှာ အလွန်ပင် စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ ယီယွင်သည် ပြည့်စုံသော ဥပဒေသမျိုးစေ့ကို ရရှိသွားပြီဖြစ်၍ သူ၏ အနာဂတ်မှာ အကန့်အသတ်မရှိတော့ပေ။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ မည်သည့် အရှင်သခင်နှင့်မဆို ယှဉ်လျှင်ပင် ယီယွင်၏ အခြေခံမှာ များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ငယ်ဘဝမှာ အေးစက်သော လင်မိသားစုအတွင်း အထီးကျန်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း၊ ယီယွင်နှင့် ဆုံတွေ့ပြီးနောက်တွင်မှ မကြုံစဖူးသော နွေးထွေးမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယီယွင်၏ ယန်စွမ်းအင်များကြောင့် သူမ၏ သေစေနိုင်သော များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးရှိသော စွမ်းအင်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့ ကျောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ သာယာကြည်နူးနေကြစဉ်၊ နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ အခြားကျင့်ကြံသူများမှာ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေနေကြသည်။

စမ်းသပ်ချက်များ ရပ်ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မျှော်စင်၏ အထပ်တိုင်းမှာ အခန်းလွတ်ကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ရှန်းထူနန်ထျန်း မှာ တတိယအထပ်ရှိ အခန်းလွတ်ထဲတွင် တစ်ဝက်ခန့် မြက် ပေါက်မတတ် တရားထိုင်ကာ ဥပဒေသများကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကုန်းစွန်းဟုန် ကလည်း နံရံများကို တစ်လလုံး လိုက်ခေါက်နေသဖြင့် လက်များပင် ထုံကျဉ်သွားသော်လည်း လျှို့ဝှက်တံခါး ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ရှန်းထူနန်ထျန်းမှာ ရူးမတတ် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဓားဖြင့် ခုတ်ကြည့်လိုက်၊ ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်ကြည့်လိုက်နှင့် နည်းလမ်းမျိုးစုံ သုံးခဲ့သော်လည်း ခြောက်လတိုင်တိုင် ဘာမှ မထူးခြားခဲ့ပေ။ ထိုမျှမက မျှော်စင်ထဲတွင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် အပြင်သို့လည်း ထွက်၍မရပေ။ ကျင့်ကြံသူများမှာ မဟာဧကရီ၏ စည်းမျဉ်းများ ချို့ယွင်းသွားပြီလား သို့မဟုတ် စွမ်းအင်ကုန်သွားပြီလားဟု စိုးရိမ်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း ဝတ်စုံဖြူဝတ် အမျိုးသမီး သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရောက်လာသောအခါ နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားပြီး အလင်းတံခါးများ ပေါ်လာသည်။ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်ခဲ့ကြရာ ကျောက်စတုရန်းကွင်းပြင်သို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။

"ငါတို့ အပြင်ရောက်ပြီဟေ့ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ရှန်းထူနန်ထျန်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်တိုနေသည်။ သူသည် အခွင့်အရေးကောင်းကြီးဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးခြောက်လမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အချိန်ကုန်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့ကို မတွေ့ရသေးသဖြင့်

"ဒီကောင်စုတ်လေး အခုထိ အပြင်မထွက်လာသေးဘူးလား" ဟု မနာလိုစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခန်း ၅၂၃ - ပျောက်ကွယ်သွားသော စည်းမျဉ်းများ

"စမ်းသပ်ချက်တွေ ပြီးသွားပြီလား ဒါဆို ငါတို့ မဟာဧကရီရဲ့ အမွေအနှစ်တွေနဲ့ ရတနာတွေ ရှိတဲ့နေရာကို ဘယ်လိုဝင်ရတော့မလဲ"

အကျဉ်းကျရာမှ လွတ်မြောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများသည် လွတ်မြောက်လာခြင်းကို ဝမ်းမသာဘဲ ရတနာများ မရရှိတော့မည်ကိုသာ နှမြောတသ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် စမ်းသပ်ချက်များ ဆက်ရှိနေလျှင်ပင် သူတို့တွင် ရတနာရယူနိုင်စွမ်း မရှိသည်ကိုမူ မေ့လျော့နေကြ၏။

"နှမြောစရာပဲဗျာ..."

လူအချို့မှာ ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချနေကြသည်။ သူတို့သည် စမ်းသပ်ချက်များသာ ဆက်ရှိနေပါက သူတို့ကိုယ်တိုင် မဟာဧကရီ၏ ဆက်ခံသူ ဖြစ်လာတော့မည့်အလား ဟန်ဆောင်နေကြ၏။ ထျန်းယွမ်ကမ္ဘာမှ ဤပါရမီရှင်များသည် မာန်မာနကြီးကြပြီး သူတို့၏ ကျရှုံးမှုကို ဝန်မခံလိုသဖြင့် စမ်းသပ်ချက်များ ရပ်တန့်သွားခြင်းကိုသာ အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးချနေကြသည်။

"အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူးလား..." ရှန်းထူနန်ထျန်း သည် မိနစ် ၃၀ ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့မှာ ယခုထိ ပေါ်မလာသေးပေ။

"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ"

ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သာမက ဝတ်စုံမီးခိုးရောင်ဝတ် ဆန်းပြားသူနှစ်ဦးနှင့် ထိုအသားညိုညို လူငယ်လေး (ယီယွင်၏ ရုပ်ဖျက်) တို့ပါ ပျောက်ကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ လက်ပါးစေတစ်ဦးက "ဟားဟား သူတို့က အမြင့်ကြီးတက်သွားတာဆိုတော့ နတ်ဘုရားမျှော်စင်ရဲ့ အထက်အလွှာက စမ်းသပ်ချက်တွေကြားမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတာ ဒါမှမဟုတ် ရှုံးနိမ့်သွားတာ ဖြစ်မှာပေါ့ အထူးသဖြင့် ယီယွင်ဆိုတဲ့ အကောင်ကတော့ သေတောင် သေနေလောက်ပြီ" ဟု ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ရှန်းထူနန်ထျန်း၏ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ထိုသူမှာ စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောရဲတော့ပေ။ ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် ကျောက်စတုရန်းကွင်းပြင် အလယ်ရှိ နာမည်စာရင်း ကျောက်တိုင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့၏ နာမည်နောက်ကွယ်တွင် "ဆရာသခင်" နှင့် "ဝိဉာဉ်" ဟူသော ဘွဲ့ထူးများမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် ကျောက်တိုင်၏ အလင်းရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေပြီး စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းနေဟန် ရှိသည်။

ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် မနာလိုစိတ်များဖြင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းလာသည်။ "ဒီကောင်တွေ သေသွားတာ မဟုတ်ဘဲ ရတနာသိုက်ထဲကို ရောက်သွားတာ ဖြစ်ရမယ် ငါ သူတို့ကို ရှာပြီး ရတနာတွေကို လုယူရမယ်" ဟု သူ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ ပဉ္စမအလွှာ (၅ လွှာ) ရှိ ကျောက်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ယီယွင်သည် ဤမြင်ကွင်းအားလုံးကို "မြင်" နေရသည်။ သူသည် "နီလာယန်တံဆိပ်တော်"ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မျှော်စင်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်နှင့် လင်ရှင်းထုံတို့သည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း "မဟာဧကရီ နှလုံးသားကျမ်း" ၏ ဒုတိယအဆင့်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ကြပြီး ယီယွင်သည်လည်း ဥပဒေသအစပျိုးအဆင့် ၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ခိုင်မာစွာ ခြေကုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ရှန်းထူနန်ထျန်းတို့ အပြင်ထွက်သွားကြပြီ" ဟု ယီယွင်က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဆက်လက်၍ မျှော်စင်၏ ဆဋ္ဌမအလွှာ (၆ လွှာ) တွင် ဘာများရှိနေမလဲဆိုသည်ကိုလည်း စူးစမ်းချင်နေသေးသည်။

သို့သော်လည်း ရုတ်တရက် ယီယွင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ "ဟမ်" လင်ရှင်းထုံက သတိထားမိကာ မေးလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ... ငါတို့ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေလို့ မရတော့ဘူး ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း ကောင်းပါတယ်" ယီယွင်၏ အသံမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။

နတ်ဘုရားမျှော်စင် အပြင်ဘက်တွင် ရှန်းထူနန်ထျန်းသည် ထူးခြားသောအချက်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ မျှော်စင်၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် စမ်းသပ်ချက်များသာမက "အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိ" ဟူသော တင်းကြပ်သည့် စည်းမျဉ်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။ သူသည် အခြားကျင့်ကြံသူများကို ကျောပေးထားရင်း ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဤအချက်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေသော လင်မိသားစုမှ လင်လန် ဆီသို့ ရုတ်တရက် လက်ဝါးချက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပါတော့သည်။

"ဘုန်း"

အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော လက်ဝါးချက်ကြောင့် လင်လန်မှာ ခုခံချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရသည်။ ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။