အခန်း (၂၀၀၁-၂၀၀၅)

အခန်း (၂၀၀၁) နဂါးပုလဲ ဆက်သခြင်း

"အရှင်မင်းမြတ် ဒီတစ်ကြိမ် တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်မှာ တိုင်းနိုင်ငံအားလုံးက ဆက်သတဲ့ လက်ဆောင်ပစ္စည်းတွေကို ဝန်ကြီးဌာနက ကိုယ်စားလက်ခံပြီး ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းရမှာပါ။ အန်းယာလုရှန်းဟာ နယ်ခြားစောင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ကို ကိုယ်တိုင် လက်ဆောင်ဆက်သတာဟာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနဲ့ မညီညွတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ အလွန် မြင့်မြတ်လှတာကြောင့် သေချာစစ်ဆေးခြင်း မရှိဘဲနဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ရင် ဘယ်သူက တာဝန်ယူမှာလဲ" စာပေအရာရှိ တစ်ဦးက ခန်းမအတွင်း၌ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ တားမြစ်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ မင်းရဲ့အဓိပ္ပာယ်က အမတ်မင်းအန်းက ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ဝံ့ရဲတယ်လို့ ပြောချင်တာလား" ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ထိုအရာရှိ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလျက် ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်းလန် မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်မှာ လူတွေအများကြီး ကြည့်နေကြတဲ့ကြားထဲက အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို မင်းက ဖျက်ဆီးချင်နေတာလား" ဘေးနားရှိ ဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးက မတ်တပ်ရပ်၍ ကျယ်လောင်စွာ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

ယခု အခမ်းအနားကို ဝန်ကြီးဌာနက အစွမ်းကုန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ဝမ်းလန်၏ စကားမှာ ဝန်ကြီးဌာန၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြစ်တင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဟားဟား... လူကြီးမင်းတို့ စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့၊ အန်းယာလုရှန်းဟာ အရှင်မင်းမြတ်အပေါ်မှာ ရိုသေလေးစားတဲ့ စိတ်ပဲ ရှိတာပါ၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို အနည်းငယ်မျှတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ဘယ်ဝံ့ရဲပါ့မလဲ။ အကယ်၍ အားလုံးက စိုးရိမ်နေကြတယ်ဆိုရင် အန်းယာလုရှန်းက အခုပဲ ဖွင့်ပြီး လူတိုင်းကို အရင်ပြပါ့မယ်" အန်းယာလုရှန်းက ဝမ်းလန်၏ သံသယကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဟားတိုက် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော်လည်း သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမို၍ တွန့်ချိုးလာတော့သည်။

"ဖြောင်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်၌ အန်းယာလုရှန်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရွှေရောင်သေတ္တာကို မကာ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကြေးချိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ရွှေရောင်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည့် ခဏ၌ စူးရှလှသော အလင်းတန်းများမှာ သေတ္တာအတွင်းမှ လွင့်ပျံထွက်လာပြီး ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေကာ၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးရှူးတိုင်များ၊ မီးပုံးများနှင့် မီးအိုးများ၏ အလင်းရောင်မှာ ချက်ချင်းပင် မှေးမှိန်သွားတော့သည်။

"အိုး"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တံတိုင်းအပြင်ဘက်ရှိ မြို့တော်ပြည်သူ အမြောက်အမြားသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလိုအလျောက် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှေ့ရှိ လဟာပြင် ခန်းမကြီးအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော လပြည့်ဝန်းကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထိုစူးရှလှသော အလင်းရောင်မှာ ကောင်းကင်ယံမှ လမင်းကြီးကိုပင် မှေးမှိန်သွားစေတော့သည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

"အလင်းရောင်က အလွန် စူးရှတာပဲ"

"ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး အန်းတုံနယ်စားကြီးအသစ်က တကယ်ကို စိတ်ရင်းရှိတာပဲ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အတွက် အခုလို အဖိုးတန်ရတနာကို ဆက်သနိုင်တယ်"

နန်းတော် တံတိုင်းအပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာ တိုးဝှေ့နေကြပြီး၊ အန်းယာလုရှန်းဆက်သသော အဖိုးတန် ရတနာကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် အလုအယက် ကြိုးစားနေကြသည်။

"ဒါက ညအလင်းရောင် ပုလဲပဲ"

လူတိုင်း အံ့သြနေကြသည့်ကြားမှ ရွှီချင်ချင်သည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အန်းယာလုရှန်းဆက်သသည့် ရတနာမှာ ကြီးမားလှသော ညအလင်းရောင် ပုလဲတစ်လုံးဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိလိုက်သည်။

ညအလင်းရောင် ပုလဲမှာ အလွန်အဖိုးတန်လှသော်လည်း မဟာထန် နန်းတော်အတွင်း၌ မရှိသည့် အရာဟူ၍ မရှိပေ၊ ယခုကဲ့သို့သော ပုလဲမျိုးမှာ နန်းတွင်း ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း၌ အလုံးတစ်ရာ မရှိလျှင်ပင် ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် အာရပ်အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်စဉ်က ဝမ်ချောင်သည် အာရပ်ဘုရင် မူတာဆင် သုံး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်းမှ ညအလင်းရောင်ပုလဲ အမြောက်အမြားကို သိမ်းပိုက်၍ နန်းတော်အတွင်းသို့ ဆက်သခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်လည်း အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ပုလဲနှင့် ယခင် ပုလဲများကို ယှဉ်လိုက်ပါက အားလုံးမှာ မှေးမှိန်သွားရပေမည်၊ ထိုနှစ်ခုကြားရှိ ခြားနားမှုမှာ ပိုးစုန်းကြူး၏ အလင်းရောင်နှင့် လမင်းကြီး၏ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေသည်။

အကြောင်းမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ထဲမှ ညပုလဲမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသောကြောင့်ပင်။

"အရှင်မင်းမြတ်၊ ယိုကျိုး ဒေသဟာ အရှေ့ပင်လယ်နဲ့ နီးကပ်တာကြောင့် နတ်နဂါးတွေ နေထိုင်ရာ ဒေသဖြစ်သလို ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ စုဝေးရာ နေရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ရှေးယခင်က ပင်လယ်ပြင်မှာ ငါးဖမ်းထွက်တဲ့ တံငါသည်တွေဟာ မြူနှင်းတွေ ကျဆင်းချိန်မှာ ကောင်းကင်ယံကနေ ဖြတ်ပျံသွားတဲ့ နတ်နဂါး တွေကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရတတ်ပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုးဆီမှာ ရှိတဲ့ ဒီညအလင်းရောင် ပုလဲကိုလည်း တံငါသည်တစ်ဦးဆီကနေ မထင်မှတ်ဘဲ ရရှိခဲ့တာပါ။ တံငါသည်တွေကတော့ ညဘက်မှာ အလင်းရောင် ထွက်တာကြောင့် ညအလင်းရောင် ပုလဲလို့ ထင်ကြပေမဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုး ရရှိလိုက်တဲ့ ခဏမှာတင် ဒါဟာ သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ချက်ချင်း သိလိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ ညအလင်းရောင် ပုလဲ ဘယ်မှာဟုတ်ပါ့မလဲ၊ ဒါဟာ နဂါးပုလဲ အစစ်အမှန်ပါပဲ"

အန်းယာလုရှန်း၏ စကားကြောင့် ခန်းမအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ဆူညံသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် ရွှီချင်ချင်တို့မှာ မလှုပ်မယှက်ဘဲ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာမူ အမျိုးမျိုး ပြောဆိုနေကြတော့သည်။

အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ထဲမှ ရတနာမှာ သာမန်မဟုတ်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို နဂါးပုလဲဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ် ပိုလွန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မယုံကြည်နိုင်စရာလည်း ဖြစ်နေသည်။

"ဟားဟား... အားလုံးက မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် နားလည်သွားမှာပါ"

အန်းယာလုရှန်းသည် လူတိုင်း ဘာတွေးနေသည်ကို သိရှိထားပုံရသဖြင့် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့သော ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဂန်ချီများမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ဦးခေါင်းခွံခန့် ကြီးမားသည့် ညအလင်းရောင် ပုလဲအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းနှင့် အရိပ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် ကြီးမားလှသော ညပုလဲ၏ အထက်ပိုင်း၌ သေးငယ်သော တောင်တန်းများ၊ စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေများနှင့် များပြားလှသော သစ်ပင်ပန်းမန်များ၊ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်သော မြေပြင်ကမ္ဘာတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုးရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွေပဲ" အခွန်ဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုညအလင်းရောင် ပုလဲပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်နေသော သေးငယ်သည့် ကမ္ဘာမြေပြင်မှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုး၏ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သေချာကြည့်လိုက်ပါက တောင်တန်းများ၏ ပုံသဏ္ဌာန်၊ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ အမွေးအမှင်များမှာ အသက်ဝင်လှသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေပြီး၊ သေချာ နားစွင့်ကြည့်ပါက မြစ်ရေစီးဆင်းသံများကိုပင် ကြားနေရရာ ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မြစ်ချောင်းများအလား ခံစားရစေသည်။

"ဝုန်း"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှေ့ရှိ အရာရှိအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

ကွမ်းဝေကျီကျိ ကျမ်းစာထဲမှာ နဂါးပုလဲအကြောင်း ဖော်ပြထားတာ ရှိပါတယ်။ နဂါးပုလဲဆိုတာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ စုစည်းနေတာဖြစ်ပြီး ညလင်းပုလဲနဲ့ ဆင်တူပေမဲ့၊ သူ့အတွင်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေဟာ ကိုးပြည်ထောင်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာကြောင့် ကိုးပြည်ထောင်ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တွေကို ပြသနိုင်တာပါ”

“ဆန်းဖန်ကျမ်း၏ မှတ်တမ်းချုပ်ထဲမှာလည်း နဂါးပုလဲဟာ ဦးခေါင်းခွံခန့် ကြီးမားပြီး မြေကမ္ဘာနဲ့ နေ၊ လတို့ရဲ့ အနှစ်သာရတွေ စုစည်းနေတာလို့ ရေးသားထားပါတယ်၊ ဒါဟာ ကံကောင်းခြင်းရဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာပါပဲ

"ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေထဲမှာ အရှေ့ပင်လယ်ဟာ နဂါးစွမ်းအားတွေ စုစည်းရာ နေရာလို့ အမှန်တကယ် ရေးသားထားတာ ရှိတယ်၊ အန်းတုံနယ်စားကြီး ရရှိခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းဟာ နဂါးပုလဲ အစစ်အမှန်များလား"

ယခု တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်သို့ စာပေဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများကို နှံ့စပ်သူ အမြောက်အမြား တက်ရောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်းယာလုရှန်းဆက်သသော ရတနာမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးပုလဲနှင့် အလွန်ပင် ဆင်တူနေပေသည်။

အကယ်၍ အန်းယာလုရှန်းဆက်သသော ပစ္စည်းမှာ နဂါးပုလဲ အစစ်အမှန်သာ ဖြစ်ပါက ၎င်းမှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။

ဝမ်ချောင်ကမူ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ၎င်းမှာ နဂါးပုလဲ ဖြစ်သည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။

အာရပ်အင်ပါယာ၏ ထူးခြားသော သားရဲကြီးများကိုပင် မျောက်များ၊ ခြင်္သေ့များ၊ ကြံ့များနှင့် ကျားများ၏ သန္ဓေသားများကို အသုံးပြု၍ ရှေးဟောင်း နည်းပညာများဖြင့် ထူးခြားစွာ မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်ရာ၊ မီးတောက်နတ်ဆိုးအပါအဝင် အားလုံးမှာ လူတို့ ဖန်တီးထားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့၊ စစ်မှန်သော နဂါးပုလဲ ဆိုသည်မှာလည်း မည်သို့မျှ မရှိနိုင်ပေ။

အန်းယာလုရှန်းဆက်သသော ပစ္စည်းမှာ အလွန် အဖိုးတန်သည့် ရတနာဖြစ်သည်မှာ ငြင်းစရာ မရှိသော်လည်း၊ ၎င်းအတွင်းမှ တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများ၏ ပုံရိပ်ယောင်မှာမူ ထူးခြားသော နည်းလမ်းအချို့ကို အသုံးပြု၍ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာသာ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အန်းယာလုရှန်းသည် ခန်းမအလယ်တွင် ရပ်နေရင်း လူတိုင်း၏ တုန့်ပြန်မှုများနှင့် ဆွေးနွေးနေကြသည်များကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှိတ်လျက် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်မျိုးဟာ ဟူလူမျိုးတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေကို သိပ်ပြီး နားမလည်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ဟာ နဂါးစစ်စစ်ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ သားတော် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော်မျိုး သိရှိထားပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မထင်မှတ်ဘဲ ဒီ နဂါးပုလဲ ကို ရရှိခဲ့တာကြောင့်၊ ၎င်းကို နဂါးစစ်စစ် ဖြစ်တော်မူတဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ကို ဆက်သသင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

အန်းယာလုရှန်းသည် နဂါးပုလဲကို လက်ဖြင့် ကိုင်မြှောက်ထားရင်း ခါးကို ငုံ့ကာ အလွန် ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား"

အန်းယာလုရှန်း၏ စကားကြောင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားတော့သည်။

"အမတ်မင်းအန်း၊ မင်း တကယ်ကို စိတ်ရင်း ရှိတာပဲ လာစမ်း၊ မင်း ဆက်သတဲ့ နဂါးပုလဲ ကို ငါ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ပါရစေ"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ပြောဆိုနေရင်း အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"မှန်လှပါ၊ အရှင်မင်းမြတ်"

အန်းယာလုရှန်းသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်နေပြီး နဂါးပုလဲကို လက်ဖြင့် ကိုင်မြှောက်ကာ အလွန် ရိုသေစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် အန်းယာလုရှန်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ရှေ့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် အကွာ၌ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်၍ ဝပ်စတွားလိုက်ပြီး၊ ခေါင်းကို ငုံ့ကာ လက်ထဲမှ နဂါးပုလဲကို ဦးခေါင်းထက်သို့ မြှောက်၍ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ ဆက်သလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် စကားမပြောဘဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၊အန်းယာလုရှန်းနှင့် ထို နဂါးပုလဲ ဟု ခေါ်ဆိုသည့် ပစ္စည်းကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် အန်းယာလုရှန်းကို အကဲခတ်နေသော်လည်း၊ အန်းယာလုရှန်းအမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေသလဲဆိုသည်ကို မသိရှိနိုင်သေးပေ။

သူ၏ လက်ထဲမှ နဂါးပုလဲ မှာမူ လက်ရှိတွင် ညအလင်းရောင် ပုလဲကဲ့သို့ အလင်းရောင် ထွက်နေခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး၊ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိပုံမရပေ။ သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်အာရုံထဲတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ ယခုကဲ့သို့ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း အမြဲ ခံစားနေရသည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် ယခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော စွန့်စားမှုများကို ပြုလုပ်၍ မြို့တော်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ လက်ဆောင် ဆက်သရန်အတွက် သက်သက်သာ မဟုတ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ခိုင်လုံသော သက်သေ အထောက်အထား မရရှိသေးဘဲ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်ပေ။

ယခု သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ပါက ကူညီနိုင်မည် မဟုတ်သည့်အပြင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်က ထိုအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အရေးယူ ဆောင်ရွက်နိုင်ပေသည်။

"ဝုန်း"

ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင်မူ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အန်းယာလုရှန်းဆက်သထားသော နဂါးပုလဲ ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

"တကယ်ကို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာပဲ။ ဒါက တကယ့် နဂါးပုလဲ လား"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေပုံရပြီး၊ ထိုကြည်လင်တောက်ပလှသော အလင်းရောင်များမှာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ဟပ်ကာ အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ လက်ဖဝါးမှာ နဂါးပုလဲ ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏ၌ပင်... "ဝုန်း"... ထူးခြားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ပုံမှန်အတိုင်း မြင်တွေ့နေရသော နဂါးပုလဲ မှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ တုန့်ပြန်မှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ၎င်းအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုမှာ နိုးထလာကာ "ရှပ်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ မှောင်မည်းလှသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး၊ သူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော အန်းယာလုရှန်းကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ နဂါးပုလဲ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံနေကြရသဖြင့် ဝမ်ချောင်တစ်ဦးတည်းသာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးထဲမှ အမူအရာနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အပြောင်းအလဲများကို သတိထားမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အငွေ့အသက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည့်ကြားမှ ကြည်လင်မှုအချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ နဂါးပုလဲ နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ အငွေ့အသက်များမှာ သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားပြီး ပိုမို၍ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိလာသည်ကို ဝမ်ချောင်သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ ယခင်က "တတိယသားတော်ရွှမ်း" သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်နေသော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်အစစ်အမှန်၏ အငွေ့အသက်အချို့ကို အနည်းငယ် ခံစားနေရသေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရသကဲ့သို့၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အစစ်အမှန်၏ အငွေ့အသက်မှာ ဤခဏအတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ အားနည်းပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းတယ်"

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်လှသော ဟစ်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သို့မဟုတ် "တတိယသားတော်ရွှမ်း" သည် အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ထဲမှ နဂါးပုလဲကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်နေပြီး အမူအရာမှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပေသည်။

"အန်းယာလုရှန်း၊ ဒီ နဂါးပုလဲကို ငါကိုယ်တော် အလွန်သဘောကျတယ်။ မင်း တကယ်ကို စိတ်ရင်း ရှိတာပဲ လာကြစမ်း၊ ဆုတော်ငွေတွေ ချီးမြှင့်စေ"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေရုံသာမကဘဲ၊ မထင်မှတ်ဘဲ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒီ အန်းယာလုရှန်းဟာ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။

သူက ငါ ဘာလိုအပ်နေသလဲဆိုတာကို အတိအကျ သိနေတာပဲ။

ငါက အလှမယ်တွေ ရွေးချယ်ချင်နေတဲ့အချိန်မှာ ဒီ ဟူလူမျိုးက ဟူလူမျိုးအလှမယ် တစ်ရာကို ဆက်သခဲ့တယ်၊ ဒါတင်မကသေးဘူး အားလုံးက အပျိုစင်တွေပဲ။

ဟိုလူကတော့ ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဆန့်ကျင်နေသလို၊ ကောင်းလီရှီကိုလည်း ငါ့ဘက်ကနေ ဖယ်ထုတ်ပြီး ငါ့ကို နှိမ်နှင်းဖို့အတွက် ဆေးဝါးတွေ ဖော်စပ်ခိုင်းနေတယ်၊ ငါ့ကို နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ပြီး အိပ်ပျော်သွားအောင် လုပ်ချင်နေကြတာ၊ ငါက အဲဒီကိစ္စအတွက် စိတ်ပူနေပြီး ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေတာ၊ အခုတော့ ငါ အိပ်ချင်နေတဲ့အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ခေါင်းအုံး လာပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ။

******

အခန်း (၂၀၀၂) အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်

နဂါးပုလဲနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏ၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စွမ်းအားတစ်ခု စီးဝင်လာပြီး ဟိုလူကို ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နှင်းရန် ကူညီပေးနေသည်ကို သူ သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

နဂါးပုလဲသည် သူ၏အပေါ်တွင် မည်သည့် ဆိုးကျိုးမျှ မသက်ရောက်စေသည့်အပြင်၊ သူ့ကို စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းစေကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပို၍ စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကူညီပေးနေပေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဟိုလူသည် ရုတ်တရက် အားနည်းသွားခဲ့ပြီး ဆက်တိုက်လည်း အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အန်းယာလုရှန်းဆိုသည့် ထိုသူသည် ဤ နဂါးပုလဲ ကို မည်သည့်နေရာမှ ရရှိခဲ့သည်ကို သူမသိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူ အလိုချင်ဆုံး အရာပင် မဟုတ်ပါလား။

တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။

တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ။

ဒီ အန်းယာလုရှန်းဟာ ငါ့အတွက်တော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်ပဲ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တတိယသားတော်ရွှမ်းသည် ဟားတိုက်၍ပင် ရယ်မောလိုက်ချင်တော့သည်။

ယူပုံသဏ္ဌာန် ခန်းမကြီး၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင်မူ ဝမ်ချောင်သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် အန်းယာလုရှန်းတို့၏ အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မြန်တယ်။

အလွန် မြန်လွန်းတယ်။

သူ လှုပ်ရှားရန် မပြင်ဆင်နိုင်သေးမီမှာပင် နဂါးပုလဲမှာ လက်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အန်းယာလုရှန်း"

ဝမ်ချောင်က တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အန်းယာလုရှန်းကို ကြည့်နေသည့် သူ၏အကြည့်များမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားတော့သည်။

သူသည် အန်းယာလုရှန်းကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုသူ၏ အကြံအစည် အောင်မြင်သွားခဲ့သည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ကိစ္စအတွက် သူသည် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ အားလုံးကို ရှာဖွေခဲ့သလို၊ ရှီယန်လို့ ခေါ်တဲ့ ချင်းယန်သခင်လေးနဲ့ ကျန့်လုံတို့ကိုလည်း ခွန်းလွန်တောင်တန်းဆီသို့ စေလွှတ်၍ အရောင်ငါးမျိုး သလင်း နတ်ဆေးပင်ကို ရှာဖွေခိုင်းထားခဲ့သော်လည်း ထိုဘက်မှ သတင်းမရသေးမီမှာပင် အန်းယာလုရှန်းက သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် နဂါးပုလဲ ကို အသုံးပြု၍ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အားနည်းနေသည့် အချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နှိမ်နှင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်းယာလုရှန်းတစ်ဦးတည်း၏ အရည်အချင်းဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ သူ့ကိုလည်း အလွယ်တကူ လှည့်စားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ ထိုသူ၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးက ညွှန်ကြားနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ လက်သီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် ယခုကဲ့သို့သော နန်းတော်အတွင်း၌ သူ့အနေဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် မဝံ့ရဲဘူးဟု တကယ် ထင်နေခြင်းလော။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အကြံအစည်များ ပြုလုပ်ဝံ့သည် ဖြစ်ရာ၊ သူသည် အရာအားလုံးကို ရင်း၍ပင် ထိုသူကို ဤနေရာမှာတင် အသက်ပျောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့"

ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေစဉ်မှာပင်၊ တောင်းပန်တိုးလျှိုးနေသည့် အသံလေးတစ်ခု သူ၏နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ဝမ်ချောင်၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေသော ရွှီချင်ချင်သည် သူမ၏ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးဖြင့် ဝမ်ချောင်၏ ညာဘက်လက်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး၊ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများနှင့် တောင်းပန်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

အခြားသူများ သတိမထားမိသော်လည်း ရွှီချင်ချင်မှာ သူနှင့် အနီးကပ်ဆုံး ရှိနေသူ ဖြစ်ရာ မည်သို့ သိရှိမည် မဟုတ်ပါ့မလဲ။

အမှန်စင်စစ် အန်းယာလုရှန်းသည် ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ရွှီချင်ချင် ခံစားမိနေခဲ့သည်။ သို့သော် အန်းယာလုရှန်း မည်သို့ပင် ပြုမူစေကာမူ၊ သို့မဟုတ် ထိုသူတွင် မည်သို့သော အကြံအစည်များ ရှိစေကာမူ၊ ယခုအချိန်မှာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် လှုပ်ရှားရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။

တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်ဖြစ်သလို၊ တိုင်းနိုင်ငံများစွာလည်း ဆုံတွေ့နေကြသည်၊ ထိုမျှသာမက သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာလည်း အထက်တွင် စံပယ်နေပေသည်။

နန်းတွင်းရေးရာ ကိစ္စများကြောင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ဝမ်ချောင်ကို မျက်စိထဲက ဆူးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်းသာ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ ယခုအချိန်တွင် လက်ဦးမှု ရယူ၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက၊ ၎င်းမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အတွက် အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ဝမ်ချောင်နှင့် ဝမ်မိသားစုကို လုံးဝ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

"အန်းယာလုရှန်းကို ဖြေရှင်းဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိပါသေးတယ်။ အခုချက်ချင်း စိတ်မလောပါနဲ့ဦး"

ရွှီချင်ချင်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ အသံကို နှိမ့်၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုနောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းမှာ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲသို့ ကြည်လင်သော ရေစမ်းတစ်ခု စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ ရွှီချင်ချင်၏ အသံကို နားထောင်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ရွှီချင်ချင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ အန်းယာလုရှန်းကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အခွင့်အရေးတွေ ရှိပါသေးတယ်၊ အခုချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မလိုပါဘူး။

သို့သော်လည်း အန်းယာလုရှန်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့်... ဝမ်ချောင်သည် ထိုသူကို မဖြစ်မနေ သတ်ဖြတ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးတောမိရင်း ဝမ်ချောင်သည် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

မြို့တော်ကို လာရတာ လွယ်ကူပေမဲ့၊ ပြန်ထွက်သွားဖို့ကတော့ မင်းအတွက် လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဝမ်ချောင်ဘက်မှ တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ချွေချန်းယုံနှင့် ကောင်းရှန်းတို့မှာမူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။

ပွဲတော်တစ်ခုလုံး၏ အချိန်အတော်များများတွင် ဝမ်ချောင်၏ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်ရှလှသော အကြည့်များမှာ မိမိတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ဟု သူတို့ ခံစားနေရသည်၊ သူတို့၏ ရှေ့တွင် ကောင်းမွန်လှသော စားဖွယ်စုံများ ရှိနေသော်လည်း မည်သို့မျှ အရသာ မရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ဝမ်ချောင်က အန်းယာလုရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူတို့အားလုံး သိရှိလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ အလွန်ပင် အင်အားကြီးမားလှပေသည်။

ယခု ခရီးစဉ်အတွက် သူတို့ဘက်မှ အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြသည်၊ သေချာလှသော အာမခံချက် မရှိဘဲ အကယ်၍ တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြမည် ဆိုပါက အခြေအနေမှာ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ချောင်က လက်လျှော့သွားခဲ့သည်။

"ဒီလူကတော့ ငါတို့အတွက် အမြဲတမ်း အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်ပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ထျန်းချန်းစီက စကားစလိုက်ပြီး သူ၏ဘေးနားရှိ ကောင်းရှန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဗျူဟာမှူးကြီး၊ နောက်ထပ်ကတော့ သခင်အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

"ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ၊ စတင်လို့ ရပြီ"

ကောင်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

မြို့တော်ဆိုသည်မှာ ဝမ်ချောင်၏ နယ်မြေဖြစ်သည်ကို သူ မည်သို့ မသိဘဲ နေပါ့မလဲ၊ ထိုဖိအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ကြီးမားလှသည်၊ အကယ်၍ ယနေ့မှာ တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်မဟုတ်ဘဲ၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်လည်း မရှိသလို၊ မိမိတို့မှာလည်း အမိန့်တော်ဖြင့် မြို့တော်သို့ လာရောက်ခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ယခုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် သူသည် မည်သို့မျှ လုပ်ဆောင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ထျန်းချန်းစီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားပြီး၊ ယူပုံသဏ္ဌာန် ခန်းမကြီး၏ အဆုံးပိုင်းတွင် ရှိနေသော ဖုန်းယန်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းယွမ်ရန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုသူကလည်း နားလည်သွားဟန်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ထွက်ခွာသွားသော ထျန်းချန်းစီအကြောင်းကို ကြာရှည်စွာ မစဉ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ဘေး၌ ခစားနေသော တိမ်တိုက်ပုံစံ ဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်ထားသည့် ဝါရင့်မိန်းမစိုးကြီးသည် သူ၏ ဝတ်ဆံစကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး အမိန့်တော်ကို ဖြန့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ဖတ်ကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလိုတော်အတိုင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ် မိန့်ကြားတော်မူသည်"

"အန်းတုံနယ်စားကြီးအသစ် အန်းယာလုရှန်းသည် နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိပြီး ချီးကျူးထိုက်ပေသည်၊ အရှေ့မြောက်ဘက် တိုက်ပွဲတွင် ရဲဝံ့စွာ တိုက်ခိုက်၍ ဂိုဂူလျောအင်ပါယာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်၊ ငါ၏ မဟာထန်အတွက် ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည် ဖြစ်ရာ၊ ငါ့အနေဖြင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်မိသည်၊ ထို့ကြောင့် ရွှေတောင်ပံ ဝတ်ရုံရှည် တစ်ထည်၊ နဂါးပုံစံ ပါဝင်သည့် ဓားရှည် တစ်လက်၊ နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုနှင့် ကျောက်စိမ်းခါးပတ် တစ်ခုကို ချီးမြှင့်စေ၊ ဤတွင် အမိန့်တော် ပြီးဆုံးစေ"

"အန်းတုံနယ်စားကြီး သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို အမြန် ကျေးဇူးတင်လိုက်ဦးလေ"

"အရှင်မင်းမြတ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

အန်းယာလုရှန်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စတွား၍ ဦးခေါင်းကို သုံးကြိမ်ဆင့်၍ တိုက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိန်းမစိုးငယ် တစ်ဦးသည် အနီရောင်ရှိသော စန္ဒကူးသား လင်ပန်းတစ်ခုကို ကိုင်မြှောက်ထားပြီး၊ ၎င်းအပေါ်တွင် ရွှေရောင် ပိုးထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည့် ချီးမြှင့်ထားသော ရွှေတောင်ပံ ဝတ်ရုံရှည်၊ နဂါးပုံစံ ပါဝင်သည့် ဓားရှည်၊ နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည့် ကျောက်စိမ်းပြားနှင့် ခါးပတ်များကို တင်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းမြတ်က ကျွန်တော်မျိုးအပေါ်မှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို မြင့်မားလှတဲ့ ကျေးဇူးတွေ ရှိပါတယ်၊ အန်းယာလုရှန်းအနေနဲ့ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်၊ ယခု တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော် ကျင်းပနေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်မျိုးကလည်း အရှင်မင်းမြတ်အတွက် ကကွက်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်၊ အရှင်မင်းမြတ်ကို ဆက်သချင်ပါတယ်"

အန်းယာလုရှန်းသည် ခေါင်းကို မော့ကာ ဖားယားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အိုးးး မင်းက ကကွက်တစ်ခုတောင် ပြင်ဆင်ထားသေးတာလား"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားပြီး အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အမတ်မင်းအန်း အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ နောက်ပြောင်တာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးနော်" ဘေးနားရှိ ဝါရင့် မိန်းမစိုးကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။

ရှေးယခင် ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် နန်းတော်အတွင်း၌ ကပြကြသူများမှာ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျနွဲ့နှောင်းပြီး လှပချောမောသော နန်းတွင်းသူ များသာ ဖြစ်ကြသည်။ အန်းယာလုရှန်းမှာမူ အရပ်ပုပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝဝဖိုင်ဖိုင် ရှိနေကာ၊ မည်သည့်နေရာကို ကြည့်ကြည့် အဆီများဖြင့် တုန်ခါနေသည်သာ ဖြစ်သည်၊ ထို့အပြင် ယောက်ျားတစ်ယောက်က ဘယ်လို ကကွက်မျိုးကို ကပြမှာလဲ။

ဝဝဖိုင်ဖိုင် လူတစ်ယောက်က ကပြဖျော်ဖြေပြီး အရှင်မင်းမြတ်ကို ဆက်သမယ် ဟုတ်လား။

ဒီကိစ္စကတော့ သမိုင်းမှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စပဲ

"အရှင်မင်းမြတ်၊ ကျွန်တော်မျိုး လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း မရှိပါဘူး၊ အရှင်မင်းမြတ် ကြည့်လိုက်ရင် သိသွားမှာပါ" အန်းယာလုရှန်းက မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့မှာ တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ဆုံတွေ့ကြတဲ့အချိန်၊ ဧကရာဇ်နဲ့ ပြည်သူတွေ အတူတူ ပျော်ရွှင်ကြတဲ့ အချိန်ဖြစ်လို့၊ အနုပညာ အဆင့်အတန်းတွေကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပါဘူး၊ ငါ့ကို မင်းရဲ့ အန်းယာလုရှန်းကကွက်ကို ပြပါရစေဦး"

ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရင်း ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။

ယနေ့တွင် တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံမှ လာရောက် ဂါရဝပြုကြခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားခြင်း ဖြစ်သလို၊ နဂါးပုလဲ တစ်လုံးကိုလည်း ရရှိထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေချိန် ဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို ဂရုစိုက်မနေတော့ပေ။

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်"

အန်းယာလုရှန်းက ကျယ်လောင်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ ပြုံးရွှင်လျက် ချီးမြှင့်ငွေများကို လက်ခံကာ လျင်မြန်စွာပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ခန်းမကြီး၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင်မူ ဝမ်ချောင်နှင့် ရွှီချင်ချင်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ စိုးရိမ်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ယနေ့ ပွဲတော်အတွက် အစီအစဉ်စာရင်းကို သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဖတ်ရှုခဲ့ကြပြီး ဖြစ်ရာ၊ တိုင်းနိုင်ငံအသီးသီးမှ ပြင်ဆင်ထားသော ဖျော်ဖြေမှုများမှလွဲ၍ အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မပါဝင်ခဲ့ပေ၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေနောက်ကွယ်တွင် မကောင်းသောအကြံအစည်များ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အန်းယာလုရှန်းက ယခုအချိန်တွင် ကကွက်တစ်ခုကို ဆက်သခြင်းမှာ အလွန်ပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်၊ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများနှင့် တိုင်းတစ်ပါး သံတမန်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် ခစားနေကြသော နန်းတွင်းသူများသည် ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်သွားကြပြီး ခန်းမ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိသော မီးရှူးတိုင်များထံသို့ လျှောက်သွားကာ မီးများကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခန်းမအလယ်တွင် ရှိသော မီးအိုးများကိုလည်း တစ်စုံတစ်ဦးက အဖုံးများဖြင့် ပိတ်လိုက်ကြသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

"အိုး"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့သြတုန်လှုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နန်းတော်တံတိုင်း အပြင်ဘက်ရှိ မြို့တော်ပြည်သူများကလည်း ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် တစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလုအယက် ဟစ်အော်လိုက်ကြသည်၊ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုတာကို မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း ထိုအပြောင်းအလဲမှာ ကြာရှည်စွာ မတည်မြဲခဲ့ပေ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မီးရှူးတိုင်များ ပြန်လည် လင်းထိန်လာပြီး မီးအိုးများအတွင်းမှ မီးတောက်များမှာလည်း ပြန်လည် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးမှာ ပြန်လည်၍ လင်းထိန်သွားတော့သည်။

"တောက်"

"တုံ"

ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော ဂီတသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်၌ လှပသော ဝတ်စုံများကို ဆင်ယင်ထားသည့် ကချေသည် အမျိုးသမီး အစုအဝေးမှာ ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်၊ အထင်ရှားဆုံးမှာမူ ထိုကချေသည်များ၏ နောက်ဆုံးတွင် လူအချို့က တွန်းလာသည့် ကြီးမားလှသော ကြေးညိုရောင် ဘောလုံးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထို ကြေးညိုရောင် ဘောလုံးကြီးကို ပန်းပွင့်များသဖွယ် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လိမ့်လာသည့် အချိန်တွင်လည်း အသံများ တအုန်းအုန်း ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"ဝုန်း"

လူတိုင်း အံ့သြနေစဉ်မှာပင်၊ ထို ကြေးညိုရောင် ဘောလုံးကြီးမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ဝဝဖိုင်ဖိုင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ၎င်းအတွင်းမှ ခုန်ထွက်လာကာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် အင်္ကျီအတိုကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ၏ ဝတုတ်လှသော ဗိုက်ကြီးမှာ ပေါ်လွင်နေသည်၊ သူသည် ပွယောင်းလှသော ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခြေဗလာဖြင့် ခန်းမအလယ်တွင် ရပ်နေပေသည်။

"ဟားဟားဟား"

အန်းယာလုရှန်း၏ ရယ်စရာကောင်းလှသော ပုံစံကို မြင်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

နန်းတွင်းမှ လှပသော အလှမယ်များ၏ ကပြမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အန်းယာလုရှန်း၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဝဝဖိုင်ဖိုင် ဗိုက်ကြီးနှင့် တုန်ခါနေသော အဆီများမှာ ဘေးနားရှိ သွယ်လျလှသော ကချေသည် အမျိုးသမီးများနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော်လည်း အန်းယာလုရှန်းသည် စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် လူတိုင်းကို ကြည့်၍ မျက်စိမှိတ်ပြကာ အမျိုးမျိုး ပြုမူနေသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ ရယ်မောသံများမှာ ပိုမို၍ ကျယ်လောင်လာတော့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် ခန်းမ၏ညာဘက်ခြမ်းတွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပေသည်။

တစ်ခန်းမလုံးတွင် သူသည် မရယ်မောသည့် လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်မှာ မတူညီသော အချိန်နှင့် နေရာများစွာတွင် အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှပေသည်။

အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ရှိ ပြုမူချက်များမှာ လူတိုင်းကို ရယ်မောအောင် ပြုလုပ်ပြီး သူ့ကို လျှော့တွက်စေရန်အတွက် ဝက်တစ်ကောင်လို ဟန်ဆောင်၍ ကျားတစ်ကောင်ကို စားရန် ကြံစည်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ကို ဝမ်ချောင်ထက် ပိုမို သိရှိသူ မရှိပေ။

ရယ်စရာကောင်းလှသော လူပြက်တစ်ယောက်၊ နယ်ခြားစောင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦးနှင့် အရာရှိတစ်ဦး၏ သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်ကို လုံးဝ မငဲ့ကွက်ဘဲ ပြုမူနေသူ၊ ယခုကဲ့သို့ လူတိုင်းကို ရယ်မောအောင်သာ လုပ်ဆောင်နေသည့် လူတစ်ယောက်သည် မဟာထန်နှင့် တစ်လောကလုံးကို မည်သို့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ မဟာထန်သာ ယခုကဲ့သို့သော လူပြက်တစ်ယောက်၏လက်ထဲတွင် ပျက်စီးသွားရမည် ဆိုပါက၊ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှပေမည်။

ဝမ်ချောင်၏ အမှတ်ရမှုများထဲတွင် ထိုစဉ်က စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများစွာ၏ စိတ်ထဲ၌ ယခုကဲ့သို့ပင် တွေးတောခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်က သူ၏အကြည့်ကို ခန်းမ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အမတ်ချုပ် လီလင်ဖူဆီသို့ လွှဲလိုက်သည်။

"နှုတ်ချိုသော်လည်း ဗိုက်ထဲတွင် ဓားပါပြီး ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များလှသော သူခိုးတစ်ယောက်" ဆိုသည်မှာ လက်ရှိ မဟာထန်၏ နံပါတ်တစ် အမတ်ချုပ်ကို ပြောဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သက်သေ မရှိသော်လည်း ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ကိစ္စများစွာ၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုသူ၏ပုံရိပ် ရှိနေသည်ကို သိရှိထားသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပင် မြင့်မားလှရာ အခြားသူများ၏ ရလဒ်မှာ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ လီလင်ဖူမှာမူ အမြဲတမ်း မလဲမပြိုဘဲ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေပေသည်။

သို့သော်လည်း လီလင်ဖူပင်လျှင် အရာရာကို သူ သိမြင်ထားသည်ဟု ထင်မြင်နေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ အန်းယာလုရှန်း၏ အပေါ်တွင် အကဲခတ် မှားယွင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

"တကယ်လို့ သူသာ ပုန်ကန်လိုက်တဲ့ အချိန်ကျရင် မင်းက ရယ်မောနိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်" ဝမ်ချောင်က မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လီလင်ဖူကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီလင်ဖူသည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အခြားသော အရာရှိများကဲ့သို့ ဟားတိုက် ရယ်မောခြင်း မရှိသော်လည်း အန်းယာလုရှန်း၏ ဝဝဖိုင်ဖိုင် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ သတိမထားမိနိုင်သော အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

******

အခန်း (၂၀၀၃) ကျားဖြူ

အမှန်စင်စစ်၊ အန်းယာလုရှန်းနှင့် မဟာမိတ် ဆက်ဆံရေး ရှိနေစေကာမူ၊ နန်းတွင်း အနွယ်ဝင် တစ်ဦးဖြစ်သော လီလင်ဖူသည် အန်းယာလုရှန်း၏ ယခုကဲ့သို့ လူပြက်သဖွယ် ပြုမူကာ သိက္ခာမဲ့သော လုပ်ရပ်အပေါ်တွင် လုံးဝ သဘောမတူနိုင်ပေ။

"တုံ... တုံ... တုံ..."

မကြာမီမှာပင်၊ ခန်းမကြီး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ရှိနေသော လှပချောမောသည့် ကချေသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူမ၏ လက်ထဲမှ လက်ခုပ်ဗုံလေးကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ခတ်လိုက်ရာ၊ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး စည်းချက်ကျလှသော အသံများနှင့်အတူ အန်းယာလုရှန်းသည် ပြုံးရွှင်လျက် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ၊ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အဆီများမှာ စည်းချက်အတိုင်း တုန်ခါလျက် ကပြတော့သည်။

တစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်၊ အန်းယာလုရှန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်စီ လှုပ်ခတ်နေသည်၊ အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက ဟားတိုက် ရယ်မောနေကြသော်လည်း၊ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူတိုင်းမှာ ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိလာကြသည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် အင်္ကျီအတိုနှင့် ပွယောင်းသော ဘောင်းဘီကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလယ်တွင် ဝဝဖိုင်ဖိုင်ဗိုက်ကြီးမှာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ၎င်းမှာ ရယ်စရာကောင်းလှသော်လည်း၊ သူသည် စည်းချက်အတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခတ်ကာ ကပြနေသည့် အချိန်တွင်မူ၊ မထင်မှတ်ဘဲ ကကွက်၏ လှပမှုနှင့် စွမ်းအား၏ အလှတရားတို့ ပေါင်းစပ်နေကာ၊ ဘေးနားရှိ ကချေသည် အမျိုးသမီးများနှင့် လုံးဝ မတူညီသော ထူးခြားလှပသည့် ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ခန်းမကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ လူတိုင်းမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်အတွင်းသို့ စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စီးမျောသွားကြတော့သည်။

"ဝုန်း"

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြပြန်သည်၊ ၎င်းမှာ အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ခန်းမအလယ်၌ အန်းယာလုရှန်းသည် ကပြနေရင်း လူတိုင်းကို မျက်စိမှိတ်ပြကာ အမျိုးမျိုး ပြောင်ပြနေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ထူးခြားလှပသော ကကွက်အတွင်းသို့ စီးမျောနေစဉ်မှာပင်၊ ယခုကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းလှသော အမူအရာများကြောင့် ထပ်မံ၍ ဟားတိုက် ရယ်မောမိကြပြန်သည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ တကယ် ကောင်းတာပဲ"

"ဒီ ဟူမျိုးက တိုက်ပွဲပဲ တိုက်တတ်တယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ကလည်း ကတတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ ဒီအန်းယာလုရှန်းကတော့ တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ လူပဲ"

"ငါတို့ မဟာထန်ရဲ့နယ်ခြားစောင့် အရာရှိကြီးတွေထဲမှာ၊ ဒီ အန်းတုံနယ်စားကြီးအသစ် တစ်ယောက်ပဲ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရဲလိမ့်မယ်"

လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုးတိုးဖော် ပြောဆိုနေကြပြီး၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ရယ်စရာကောင်းလှသော ဖျော်ဖြေမှုများကြောင့် ဆက်တိုက် ရယ်မောနေကြတော့သည်။

"တော်လောက်ပြီ၊ စတင်လို့ ရပြီ"

လူတိုင်း၏အာရုံမှာ အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင်၊ စားပွဲဝိုင်းတစ်ခု၌ ထိုင်နေသော ကောင်းရှန်းက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ အသံကို နှိမ့်၍ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ယခု မြင်တွေ့နေရသော အခြေအနေမှာ သူ အလိုချင်ဆုံးသော ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းရှိ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိအားလုံးနှင့် တိုင်းတစ်ပါး သံတမန်အားလုံးမှာ အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ အာရုံရောက်နေကြပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူတို့၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူသွားစေသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ၊ လူတိုင်း၏ ရယ်မောသံများ ကျယ်လောင်လေလေ၊ မိမိတို့၏သခင်ကို ပို၍လျှော့တွက်လေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပါက တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ပေါ်ပေါက်လာလျှင်ပင်၊ မည်သူမျှ မိမိတို့ အဖွဲ့နှင့် ဆက်စပ်ပြီး တွေးတောမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

"အရှင်မင်းမြတ်"

ထိုအချိန်တွင် အန်းယာလုရှန်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဒီကကွက်ဟာ ဟူရွှမ်ကကွက်ကို အခြေခံပြီး ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားတာပါ၊ သာမန် ဟူရွှမ်ကကွက်တွေနဲ့ မတူပါဘူး၊ အရှင်မင်းမြတ်အပေါ် ထားရှိတဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ရိုသေလေးစားမှုကို ပြသဖို့အတွက် အထူးဆက်သတာပါ" အန်းယာလုရှန်းက ဆိုလိုက်သည်။

"အို…"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏မျက်ဝန်းများမှာ လင်းလက်သွားပြီး၊ စိတ်ထဲတွင်လည်း ပိုမို၍ သိချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ ဤ အန်းယာလုရှန်းသည် သူ့အား အံ့သြစရာများစွာ ပေးစွမ်းနိုင်သူပင်။

"ငါ့ကို ပြပါဦး"

"တုံ"

"တုံ"

"တုံ"

ရုတ်တရက် စည်းချက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ယခင် စည်းချက်များနှင့် လုံးဝ မတူညီဘဲ ထူးဆန်းလှသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရုတ်တရက် လှန်လိုက်ရာ၊ မည်သည့်အချိန်က ရောက်ရှိနေမှန်း မသိသော နွားချိုပုံသဏ္ဌာန် လခြမ်းကွေးဓားတစ်စင်းမှာ သူ၏ လက်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သတိထားကြ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကာကွယ်ကြစမ်း"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းဝူစစ်သည်များမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

"ထွက်သွားကြစမ်း"

သို့သော်လည်း ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာမူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့်၊ သူ၏ ဘေးနားရှိ ကျင်းဝူစစ်သည်များကို မောင်းထုတ်လိုက်သည်။

အန်းယာလုရှန်း၏ လက်ထဲမှ နွားချိုဓားကောက်မှာ တစ်တောင်ခန့်သာ ရှည်လျားပြီး ဓားသွားမှာလည်း ထက်ရှခြင်း မရှိပေ၊ ထို့အပြင်... သူသည်လည်း အင်အားချည့်နဲ့နေသော ဘုရင်တစ်ပါး မဟုတ်ပေ၊ အန်းယာလုရှန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့် လူအများအပြား ရှိနေသည့် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ ဖြစ်လာအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အန်းယာလုရှန်းသည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးနားရှိ ကချေသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်ထဲမှ အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားပြီး မျက်နှာပြင် အဖြူရောင်ရှိသော ခါးပတ်ဗုံတစ်လုံးကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူ၏ ခါးတွင် ချည်နှောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ခါးကို လှုပ်ခတ်လိုက်ရင်း၊ ဘယ်ဘက်လက်မှ ဝဝဖိုင်ဖိုင် လက်ချောင်းများဖြင့် ခါးပတ်ဗုံကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ကာ၊ လက်ထဲမှ နွားချိုဓားကောက်ကို ကိုင်လျက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

အန်းယာလုရှန်း၏ ထိုခြေလှမ်းနှင့်အတူ၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆယ်ကျန့်အကွာအဝေးမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

နန်းတော်၏ အခြားတစ်ဖက်၊ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် နှင့် အလွန် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိသည့် နန်းတွင်းနက္ခတ်ဗေဒဌာန၌၊ နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိကြီးများနှင့် လက်ထောက် အရာရှိများမှာ ကြီးမားလှသော ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်စင်များကို ကြည့်ရှုနေကြစဉ်၊ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိဘဲ ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲ"

"မကောင်းတော့ဘူး၊ ကြယ်ကြည့်စင်မြင့် တုန်ခါနေတာဟာ နက္ခတ်ဗေဒ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်ပေါ်တော့မယ့် နိမိတ်ပဲ"

နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိအချို့မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြသည်၊ သူတို့၏ မျက်မှောက်တွင် ထူးဆန်းသော အချက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ၊ ကြီးမားလှသော နန်းတော်ကြီးအတွင်း၌ သူတို့ ရှိနေသော ကြယ်ကြည့်စင်မြင့် တစ်ခုတည်းသာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များမှာမူ မလှုပ်မယှက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်ရပ်ကြောင့် နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

ယခု ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်၊ ၎င်းမှာ ထိုက်ကျုံးဧကရာဇ်လက်ထက်က မဟာထန်၏ နက္ခတ်ဗေဒနှင့် ဗေဒင်ပညာတွင် နံပါတ်တစ်ဖြစ်သော ယွမ်နတ်ဆရာကိုယ်တိုင် တွက်ချက်တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရွေးချယ်ထားသော နေရာမှာလည်း အလွန် တိကျလှသည်၊ ၎င်းမှာ နန်းတော်တစ်ခုလုံး၏ နဂါးစွမ်းအားများ စုဆောင်းရာ အလယ်ဗဟိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။

နက္ခတ်ဗေဒနှင့် ဖုန်းရွှေ ပညာရပ်များအရ၊ နန်းတော်ဆိုသည်မှာ နဂါးစွမ်းအားများ စုစည်းရာ နေရာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ နဂါးစွမ်းအား အထူထပ်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ထူးခြားမှုများကြောင့်၊ ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်ပေါ်မှ ကြည့်ရှုပါက လောကကြီး၏ ဇီဝေဧကရာဇ်ကြယ်နှင့် များပြားလှသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြယ်များ၏ ကံကြမ္မာ၊ တိုင်းနိုင်ငံ၏ အပြောင်းအလဲများကို အရှင်းလင်းဆုံး မြင်တွေ့နိုင်သည်၊ အသေးစိတ် မဟုတ်စေကာမူ အနာဂတ်၏ လားရာကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

ယခုအခါတွင် ကြယ်ကြည့်စင်မြင့်မှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာမူ ငြိမ်သက်နေခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်တော့မည့် နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်၊ နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိကြီးများနှင့် လက်ထောက်များမှာ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ ကောင်းကင်ယံသို့ တူညီစွာ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး ကြယ်တံခွန်က ဇီဝေကြယ်ကို တိုက်ခိုက်နေပြီ၊ ဒါဟာ အလွန် ဆိုးဝါးတဲ့ နိမိတ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို အန္တရာယ်ပြုဖို့ ကြံစည်နေပြီ"

"မြန်မြန် ကြည့်ကြစမ်း၊ ကြယ်စင်တွေ အားလုံး ပြောင်းလဲကုန်ပြီ၊ ကြယ်တွေ အားလုံး မှေးမှိန်ကုန်တာဟာ မြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲတော့မယ့် နိမိတ်ပဲ၊ ဒါ... ဒါက ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိများ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ၊ ပထမဦးစွာ အမည်းရောင် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည့် ကြီးမားလှသော ကြယ်တံခွန် တစ်လုံးသည် ဇီဝေနန်းဆောင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဇီဝေဧကရာဇ်ကြယ်၏ အလင်းရောင်မှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း သတိမဝင်နိုင်သေးမီမှာပင်၊ မြေကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများနှင့် မဟာထန် ၏ နဂါးစွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုသော ကြယ်စင်အားလုံးမှာ ဖယောင်းတိုင်မီး လွင့်ပျံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး၊ ရှစ်ပုံ ခုနစ်ပုံခန့်သော ကြယ်စင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အံ့သြတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်။

မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့သြတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိကြီးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အလွန်ပင် အေးစက်သွားတော့သည်။

နန်းတွင်းနက္ခတ်ဗေဒဌာန၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများမှာ ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုမက ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ဝါရင့်အရာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယခုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် နိမိတ်ဆိုးမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

"ကြယ်စင်အားလုံး မှေးမှိန်သွားတာဟာ နဂါးစွမ်းအားတွေ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နိမိတ်ပဲ၊ သွားကြစို့ အရှင်မင်းမြတ်ကို အမြန် သွားရောက် အစီရင်ခံရမယ်"

အခြားသူများမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်၊ နက္ခတ်ဗေဒ အရာရှိတစ်ဦးသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်၍၊ ပြာပြာသလဲဖြင့် ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ တောနက်ကြီးအတွင်း၌လည်း ရုတ်တရက် မြေငလျင် လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများမှာ တုန်ခါနေကာ၊ ဖုန်မှုန့်များ၊ ကျောက်စိမ်းများနှင့် သစ်ရွက်များမှာ ဆက်တိုက် ကြွေကျနေတော့သည်၊ တောင်ကြားရှိ မြစ်ရေများပင်လျှင် ပွက်ပွက်ဆူနေသကဲ့သို့ တုန်ခါနေပေသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ၊ သေချာကြည့်လိုက်ပါက တောင်တန်းများအတွင်းမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကြီးမားလှသော နဂါးပုံစံများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအရောင်များမှာ အလွန်ပင် မှေးမှိန်နေပြီး၊ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကာ နာကျင်စွာဖြင့် ရုန်းကန်နေရသည့် အမူအရာများ ရှိနေပေသည်။

"ဟိန်း..."

ညမှောင်ထုအတွင်း၌ မထင်မရှားသော နဂါးဟိန်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး၊ တောအုပ်အတွင်းရှိ ငှက်များစွာမှာလည်း လန့်ဖျန့်ကာ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။

"တောင်တန်းတွေ တုန်ခါနေပြီး မြေတွေ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်နေပြီ ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလူက ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းပြီး၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုးရဲ့ နဂါးစွမ်းအားတွေကို ခိုးယူဖို့ ဝံ့ရဲနေတာလဲ"

မနီးမဝေးနေရာရှိ တောနက်အတွင်းမှ ကြီးမားလှသော နန်မုသစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ မျက်ခွံပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များမှာ ကြွေကျသွားကာ၊ နောက်တစ်ခဏတွင် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော စူးရှလှသည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ ပွင့်လာတော့သည်။

အနောက်တောင်ဘက်သည် မြေနဂါး၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ နဂါးစွမ်းအားများ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ပါက အနောက်တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများမှာ အလျင်မြန်ဆုံး သိရှိတုန့်ပြန်လေ့ရှိသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် မင်းသား၃ပါးပုန်ကန်မှုစဉ်က သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ဓားချက်ကို အနောက်တောင်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများမှာ အရင်ဆုံး ခံစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင်၊ အနောက်တောင်ဘက် တောနက်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနေကြသော ရသေ့များ များစွာရှိနေကြသည်။ ထိုသစ်ပင်အောက်မှ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် အဖိုးအိုမှာလည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"နဂါးစွမ်းအားဆိုတာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ နိမိတ်ဖြစ်သလို၊ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အခြေခံလည်း ဖြစ်တယ်၊ နဂါးစွမ်းအား အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ရင် တောင်တန်းနဲ့ မြစ်ချောင်းတွေမှာလည်း အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ရစမြဲပဲ။ ဒါပေမဲ့ လောကကြီးရဲ့ နဂါးစွမ်းအားတွေဟာ မြို့တော်မှာ စုစည်းနေတာ ဖြစ်လို့၊ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူဖို့ဆိုတာ လောကရဲ့ဘယ်နေရာမှာမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မြို့တော် မဟာထန် နန်းတော်အတွင်းမှာ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာပဲ ဖြစ်နိုင်တာ"

"ဒီလောကမှာ ဘယ်သူက ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းနေရတာလဲ။ နန်းတော်အတွင်း သူတော်စင်ရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ၊ အခုလို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်တဲ့ လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ရဲတာဟာ တကယ်ကို ရွံရှာစရာ ကောင်းသလို၊ ကြောက်စရာလည်း ကောင်းလှပါလား"

"လောကကြီး ငြိမ်းချမ်းနေတာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ၊ သနားစရာ ကောင်းလှတဲ့ တိုင်းသူပြည်သားတွေတော့ ဒုက္ခရောက်ကြရဦးမယ် ထင်ပါရဲ့"

သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေသော အဖိုးအို၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးများမှာ လှုပ်ခါနေပြီး၊ ဝတ်ရုံစမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရမ်းနေသည်။ "နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူခြင်း " ဆိုသည်မှာ လောကရှိ လူသားအားလုံး မတွေးရဲသည့်ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်၊ အလွန်ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော လူသားတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာမှသာ ယခုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ရဲခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝုန်း"

အဖိုးအိုသည် သစ်ပင်အောက်၌ ထိုင်နေရင်း၊ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်နေသည်။ သူ၏လက်ချောင်းများမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပေသည်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်မိသွားသကဲ့သို့ အဖိုးအို၏လက်ချောင်းများမှာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ရှင်သန်ခွင့် အလင်းတန်း တစ်ခုတော့ ကျန်ပါသေးတယ်၊ ရှင်သန်ခွင့် အလင်းတန်း တစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။ ဇီဝေနန်းဆောင်ထဲမှာ ကျားဖြူ ရှိနေတုန်းပဲ၊ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ၊ အရာအားလုံးက ကျားဖြူအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်..."

အဖိုးအိုသည် ခေါင်းကို မော့ကာ မြောက်ဘက် မြို့တော် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဇီဝေနန်းဆောင်အတွင်း၌၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်မှာတင် နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူဝံ့ခြင်းမှာ သာမန် ရဲတင်းမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထိုသူသည် အရာအားလုံးကို အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်ထားပြီးမှ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသူကို တားဆီးရန်မှာ အလွန်ပင် မလွယ်ကူလှပေ။

ထို့အပြင် အနောက်တောင်ဘက်မှ မြို့တော်သို့ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှရာ၊ အခုချက်ချင်း သတိပေးစာ ပို့လျှင်ပင် အချိန်မီတော့မည် မဟုတ်ပေ။

တိုင်းနိုင်ငံ၏မြေကမ္ဘာမှာ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်တော့မည် ဖြစ်ရာ၊ အရာအားလုံးအတွက် မျှော်လင့်ချက်မှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနေသည့် ထိုကျားဖြူအပေါ်မှာသာ ရှိတော့ပေသည်

******

အခန်း (၂၀၀၄) ဝမ်ချောင်၏ ဓားကကွက်

အနောက်တောင်ဘက် အနောက်မြောက်ဘက်နှင့် အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုး မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ထိုခြေလှမ်းနှင့်အတူ နိမိတ်များ အသီးသီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

...

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်၊ မိုင်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ဝေးကွာသော နေရာ၌။

"ဟူး..."

ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ညမှောင်ထုအတွင်း၌ ဝတ်ရုံစများ လွင့်ပျံသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေကာ၊ ဟွိုက်ပင် သစ်ပင်ကြီးများ၏ ထိပ်ဖျားတွင် အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသော ပုံရိပ်အချို့ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံများကို ဆင်ယင်ထားကြပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝေဟင်ထက်၌ ပျံဝဲနေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ မျက်နှာတွင် အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ထားပြီး မည်သည့် အသံမျှ မထွက်ဘဲ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်၊ သူမှာ အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင် ထိုက်ရှီပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးနားရှိ ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ ထျန်းဖူနတ်ဘုရား ပင် ဖြစ်သည်။

တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်တွင် တိုင်းနိုင်ငံများစွာ ဆုံတွေ့နေကြသော်လည်း အန်းယာလုရှန်းမှလွဲ၍ အင်အားကြီးလှသော ထိုက်ရှီပင်လျှင် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့ရဲပေ၊ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် မဝံ့ရဲဘဲ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်နေရသည်။

အရာအားလုံးမှာ နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေသော "ထိုပုဂ္ဂိုလ်" ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သခင်"ထိုက်ရှီ၊ အဲဒီ ဟူလူမျိုးက တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားပြီ သူက 'ဟေးဟွမ်ပုလဲ' ကို လီထိုက်ယီဆီ ဆက်သနိုင်ခဲ့တာတင်မကဘဲ၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအားကိုပါ တကယ်ပဲ စပြီး ခိုးယူနေပြီ"

"ဒီကောင်ကတော့ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ"

ထျန်းဖူနတ်ဘုရားက သူ၏ အသံထဲတွင် အစစ်အမှန် ချီးကျူးမှုများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ညမှောင်ထုအတွင်း၌ မြို့တော်၏ မီးရောင်များမှာ ကြယ်စင်များအလား လင်းထိန်နေပြီး အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကာ အလွန်ပင် တောက်ပလှသည်။ ထို့ထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြို့တော်အပြင်ဘက်၌ ရှိနေကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နက္ခတ်ဗေဒ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်၊ နန်းတော်အတွင်း၌ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထည်ဝါလှပြီး သူတို့အပေါ် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် လီထိုက်ယီ၏အငွေ့အသက်မှာ ရုတ်တရက် သိသိသာသာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့်လည်း သူ့ကို 'ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော်' လို့ ခေါ်တာပေါ့"

ထိုက်ရှီက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း သူ၏ အသံထဲတွင် အန်းယာလုရှန်းအပေါ် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

"သခင်ထိုက်ရှီ ဒီလို ပုရွက်ဆိတ်လို လူစားက ငါတို့တောင် မလုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စကို တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ၊ အခုဆိုရင် လီထိုက်ယီရဲ့ အင်အားက အားနည်းဆုံး အခြေအနေကို ရောက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့တွေ..."

ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖန် လှုပ်ရှားလာပြန်သည်။

"မဖြစ်ဘူး"

ထိုက်ရှီက ဝတ်ရုံစကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"လီထိုက်ယီက မြို့တော်ထဲမှာ မဟာဗျူဟာတွေ ခင်းကျင်းထားတာဟာ ငါတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ၊ ငါတို့ မြို့တော်ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ သူ ခင်းထားတဲ့ မဟာဗျူဟာတွေ နိုးထလာလိမ့်မယ်။ အရင်က ထျန့်ရှူဟာ သူ့ကို အထင်သေးပြီး သတိလက်လွတ် လှုပ်ရှားခဲ့လို့ နောက်ဆုံးမှာ သူ ထောင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်ထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျင့်စဉ်တွေ အားလုံးပါ အလုခံလိုက်ရတာ။ လီထိုက်ယီဆိုတာ မင်း ထင်သလောက် မရိုးရှင်းဘူး"

"ထျန့်ရှူ" ဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထျန်းဖူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တွေထဲက ထျန့်ရှူသေဆုံးခဲ့ရသည့် အခြေအနေကို မည်သူမျှ သေချာ မသိရှိကြပေ၊ သိရှိရသည်မှာ ထိုအချိန်မှစ၍"ကောင်းကင်ဘုံက အမိန့်တော် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး မဟာထန် မြို့တော်ကို တားမြစ်နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကာ အမိန့်မရှိဘဲ အဖွဲ့အစည်းဝင် မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်ခွင့် မရှိတော့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းဖူနတ်ဘုရားပင်လျှင် ထျန့်ရှူမှာ လီထိုက်ယီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"...အခုဆိုရင် ဟေးဟွမ်ပုလဲကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဆက်သနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်သွားပြီ၊ အခုချက်ချင်း စိတ်လောနေဖို့ မလိုပါဘူး။ သူ ကြာရှည် ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ငါတို့ကို အစာအဖြစ် အသုံးချပြီး ဖမ်းဖို့ ကြံနေရင်တောင် ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်နေပြီပဲ၊ ကျန်တာကတော့ ထို ဟူလူမျိုးအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်"

ထိုက်ရှီသည် ထျန်းဖူနတ်ဘုရား၏ အမူအရာကို သတိမထားမိပေ။

သူ၏ အာရုံအားလုံးမှာ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှိရာဘက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

အကြံအစည် နက်နဲလှသော ထို ဟူလူမျိုးအပေါ်တွင် သူသည် ပိုမို၍ စိတ်ဝင်စားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ" ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဒီပန်းတိုင်ကတော့ တကယ်ကို မဆိုးပါလား။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်အတွင်းရှိ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှေ့၌။

အန်းယာလုရှန်း၏ ထိုခြေလှမ်းနှင့်အတူ

"သတိပေးချက် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်နေပါသည်။ ကြယ်တံခွန်က လမင်းကို တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ထိုက်စွေ့ကြယ်က ဇီဝေနန်းဆောင်ကို ကျူးကျော်နေပါသည်၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီး လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းနေပါသည်"

"သတိပေးချက် ပိုင်ရှင်၏ ကံကြမ္မာရန်သူသည် အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူနေပြီး၊ ရှန်းကျိုး ကံကြမ္မာမှာ လျင်မြန်စွာ ပျက်သုဉ်းနေပါသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သဖြင့်၊ ပိုင်ရှင်သည် ဤဖြစ်ရပ် အဆိုးဆုံး အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိမီ တားဆီးရန်အတွက် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာအချိန်သာ ရပါတော့မည်"

"သတိပေးချက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ပေါ်ပေါက်နေပါသည်။ အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအား လျော့နည်းသွားသဖြင့်၊ အရှင်၏ ကံကြမ္မာ စွမ်းအင် အမှတ် တစ်သန်းကို ပြစ်ဒဏ်အနေဖြင့် နုတ်ယူလိုက်ပါသည်"

"နောက်ဆက်တွဲ ပြစ်ဒဏ်များကို ဆက်လက် တွက်ချက်နေပါသည်"

...

ဝမ်ချောင်၏ဦးနှောက်အတွင်း၌ အချက်အလက်များစွာမှာ ရေတံခွန်သဖွယ် စီးဆင်းလာသည်၊ ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအား

ရှန်းကျိုး ကံကြမ္မာ

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ အန်းယာလုရှန်းသည် အသက်ကို ရင်း၍ မြို့တော်သို့ လာရောက်ရသည့် စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဝမ်ချောင်နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မည်သည့်နေရာမှ သင်ယူထားမှန်း မသိသော အောက်လမ်းနည်းပညာများဖြင့် အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မျက်နှာမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင်တွင် မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ မရှိသော်လည်း၊ အန်းယာလုရှန်း၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ကမ္ဘာလောကကြီးမှာမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော နဂါးစွမ်းအားတစ်ခုမှာ မမြင်နိုင်သော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာလုရှန်းသည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွလာပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုးနှင့် မိမိကြား၌ မမြင်နိုင်သော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ၊ အန်းယာလုရှန်းသည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်၊ ၎င်းမှာ ချော်ရည်များပွင့်ထွက်လာသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆဲလ်အားလုံးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး၊ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အန်းယာလုရှန်းသည် မိမိ၏အင်အားများစွာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားရကာ သိမ်မွေ့နက်နဲမှု နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ပိုမိုနီးကပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အန်းယာလုရှန်း၌ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ အကယ်၍ ဤလမ်းစဉ်အတိုင်း နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးနိုင်ပါက သူသည် မိမိ၏ ခြေအောက်ရှိ တောင်တန်းနှင့် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို အသုံးချနိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ထက် ပိုမို၍ အလယ်ပိုင်းဒေသ ရှန်းကျိုး၏ စွမ်းအားများကိုပင် စေခိုင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယာလုရှန်းသည် အလွန်ပင် နေသာထိုင်သာ ရှိလှသဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်ချင်တော့သည်။

နဂါးစွမ်းအားဆိုသည်မှာ အသေးအဖွဲ မဟုတ်မှန်း သူ သိရှိထားသော်လည်း၊ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူခြင်းက မိမိအတွက် ယခုကဲ့သို့သော ရလဒ်ကောင်းများကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု အန်းယာလုရှန်းမထင်ထားခဲ့ပေ၊ ၎င်းမှာ လောကစွမ်းအားများ၏ ကူညီမှုကို ရရှိခြင်းထက်ပင် ကျင့်စဉ် အဆင့်တက်ရန် ပိုမို လျင်မြန်လှပေသည်။

ထိုမျှသာမကဘဲ၊ မိမိတစ်ဦးတည်းသာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ရွှေဝါရောင် နဂါးစွမ်းအားများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ စီးဆင်းလာပြီး မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အန်းယာလုရှန်းသည် ရှန်းကျိုးမြေပြင်ကြီး၏ အဆုံးမဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ခဏမျှအတွင်းမှာပင် အန်းယာလုရှန်းသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ် တစ်ပါးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှပြီး လောကသား အားလုံးကို စီးမိုးကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်မိမိ လောက၏ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

တုံ တုံ တုံ

အန်းယာလုရှန်းသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဗုံကို တီးလိုက်ရာ အသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ အသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်တိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးခြားသော ခြေလှမ်းများနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ကကွက်များဖြင့် ခန်းမအတွင်း၌ ကပြနေတော့သည်၊ နဂါးစွမ်းအားများမှာ ပိုမို များပြားစွာ စီးဝင်လာပြီး အန်းယာလုရှန်းသည် မိမိ၏အင်အား ပိုမိုတောင့်တင်းလာသည်ကို ခံစားရသဖြင့် ပိုမို၍ ပြုံးရွှင်လာတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ မြင့်မားလှသော ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော်လည်း၊ အန်းယာလုရှန်းကပြနေသည့် ခဏ၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက..."

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများမှာ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အရာမှာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အန်းယာလုရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှသာမကဘဲ၊ ထိုစွမ်းအားများ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်အမျှ သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် မိမိ နိုးထလာကတည်းက မိမိကို ချည်နှောင်ထားသည့် ထောင်ချောက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် လျော့ရဲသွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ခန်းမအလယ်တွင် ကပြနေသော အန်းယာလုရှန်းကို ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ မိမိ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဟူလူမျိုးဝဝဖိုင်ဖိုင်နှင့် ပတ်သက်နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်၊ သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်အနေဖြင့် တားဆီးရန် စိတ်ကူးမရှိသည့်အပြင် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေပုံ ရသည်။

မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ “ထိုသူ”ကို နှိမ်နှင်းရန်အတွက် သူသည် မည်မျှအထိ ကြိုးစားခဲ့ရသလဲ၊ မည်မျှအထိ အဖိုးအခ ပေးခဲ့ရသလဲ၊ ထိုသူကို နှိမ်နှင်းရန် နည်းလမ်းများကို မည်မျှအကြိမ်ကြိမ် ရှာဖွေခဲ့ရသလဲ ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မမျှော်လင့်ဘဲ အလွယ်တကူပင် နည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အန်းတုံမှ ဤ ဟူလူမျိုးဝဝဖိုင်ဖိုင်သည် သူ့အတွက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားလိုက်သော ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူ အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ချင်နေသည့် အရာကို ဤသူက အလွန်ပင် လွယ်ကူစွာဖြင့် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ် ကောင်းတယ်"

ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်မှာ ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်၊ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဝင်းပနေပြီး အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကာ ပထမဦးစွာ လက်ခုပ်တီး၍ အားပေးလိုက်သည်။

သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ပုံစံကို မြင်ရသောအခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုင်းတစ်ပါး သံတမန်များမှာလည်း လိုက်လံ ဟစ်အော် အားပေးကြတော့သည်၊ အချို့သူများမှာမူ သူတို့၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးပေါ်ရှိ ဝိုင်များကို သုတ်လိုက်ရင်း ထိုင်ခုံမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ စည်းချက်အတိုင်း လက်ခုပ်တီးကြတော့သည်။

အန်းယာလုရှန်းသည်လည်း ပိုမို၍ အားတက်လာကာ အမျိုးမျိုး ပြုမူနေသဖြင့် စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများမှာလည်း ပိုမို၍ ဟားတိုက် ရယ်မောမိကြပြန်သည်။

သို့သော်လည်း ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင်အတွင်းရှိ အငွေ့အသက်များမှာ အန်းယာလုရှန်း၏ ကကွက်ကြောင့် အထွတ်အမြတ်ဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင်၊ မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားသော ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ရှပ်"

မြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည့် ဓားဟိန်းသံတစ်ခုမှာ ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျယ်လောင်လှသော အသံတစ်ခုသည် အလွန်ပင် အေးစက်လှသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ကကွက်က ကောင်းမွန်လှပေမဲ့ နူးညံ့လွန်းနေတယ် ဒီနေ့လို တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ဆုံတွေ့တဲ့ အချိန်မှာ၊ ယောက်ျားပီသတဲ့ ကကွက်မျိုး မရှိလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ၊ ကျွန်တော်မျိုးမှာလည်း ကကွက်တစ်ခု ရှိပါတယ်၊ ဖျော်ဖြေရေး အနေနဲ့ ဆက်သပါရစေ"

"ဝုန်း"

ယူပုံသဏ္ဌာန် ခန်းမကြီး၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်၊ ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ဆန့်လိုက်ရင်း ညာဘက်လက်မှ ဓားရှည်ကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စူးရှလှသော ဓားချီတစ်ခုမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ပကို ထိုးဖောက်သွားပြီး၊ သက်တန့်တစ်ခုအလား ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း သတိမဝင်နိုင်သေးမီမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်နှင့်အတူ စားပွဲကို ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီး ခန်းမအလယ်သို့ ခုန်ဝင်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လိုက်သည့် ခဏ၌ ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး၊ လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ လောကသား နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာတို့အား ကွပ်မျက်ခြင်း ဓားစွမ်းအားတစ်ခုမှာ အန်းယာလုရှန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားတော့သည်။

သူ၏ ရှေ့မှောက်မှာတင် အလယ်ပိုင်းဒေသ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူဝံ့ခြင်း

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေချင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်

"အိုး"

ဝမ်ချောင်၏ ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး၊ အန်းယာလုရှန်းကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်တော့မည့် အနေအထားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ခန်းမကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိသော စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများနှင့် တိုင်းတစ်ပါး သံတမန် အားလုံးမှာ အလိုအလျောက် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ချောင်နှင့် အန်းယာလုရှန်းတို့ မြို့တံခါးဝတွင် ပြဿနာ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ ယခုအခါ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်၌၊ ယခုကဲ့သို့သော အရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် ဝမ်ချောင်က အန်းယာလုရှန်းကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့တင် မကဘဲ၊ လူအုပ်ကြားတွင် ရှိနေသော ဝူနိုရှီပိ၊ နန်ရီစုန့်ထျန်းနှင့် တွမ်ကော်ချွမ်တို့သည်လည်း အံ့သြလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

"သူ... သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းနေရတာလဲ၊ လူတွေအများကြီး ကြည့်နေကြတဲ့ကြားထဲက လှုပ်ရှားရဲတယ်ပေါ့"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝူနိုရှီပိမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ မာနထောင်လွှားသူ ဖြစ်မှန်း သူ သိရှိထားသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် ခါဂန်ကိုပင် လူသိရှင်ကြား ခြိမ်းခြောက်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်သလို၊ အန်းတုံနယ်စားကြီးအသစ်ကိုလည်း အလွယ်တကူ ခြိမ်းခြောက်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် ဤမျှအထိ စည်းကမ်းမဲ့လိမ့်မည်ဟု ဝူနိုရှီပိမထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ရှေ့မှောက်မှာပင် လူသတ်ဝံ့ခြင်း

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် မင်း ဘယ်လို ဝံ့ရဲတာလဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရှေ့မှောက်မှာတောင် မင်းက လက်ဦးမှု ယူရဲတယ်ပေါ့"

ကျယ်လောင်လှသော ဟစ်အော်သံတစ်ခု ခန်းမအတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ ဘေးနားရှိ ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော ဝါရင့် မိန်းမစိုးကြီးမှာ အလွန်ပင် အံ့သြသွားပြီးနောက်၊ ခဏအကြာမှ သတိဝင်လာကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့သဘောအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်စမ်း ဘယ်သူမှ မတားနဲ့"

မထင်မှတ်ဘဲ၊ အလွန်ပင် အေးစက်လှသော အသံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ထို ဝါရင့် မိန်းမစိုးကြီးကို တားမြစ်လိုက်တော့သည်။

******

အခန်း (၂၀၀၅) စစ်ကကွက်

"အရှင်မင်းမြတ်"

မိန်းမစိုးအိုကြီးသည် သူ၏ဘေးမှ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်နေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ထိုမိန်းမစိုးကြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူ၏မျက်ဝန်းများသည် တောက်ပနေပြီး ခန်းမအလယ်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဝမ်ချောင်၊ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ရဲတင်းသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ အကယ်၍ မင်းက အန်းယာလုရှန်းကို သတ်ဝံ့တယ်ဆိုရင်၊ ငါက မင်းကို လုံးဝ ဖမ်းဆီးပြီး မင်းရဲ့ ဆွေခုနစ်ဆက် မျိုးခုနစ်ဆက်ကိုပါ ကွပ်မျက်ပစ်မယ်"

သူတော်စင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြတ်သားလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဝုန်း"

ဟွာအယ်ရှန်းဟွေး နန်းဆောင် ရှေ့၌ အန်းယာလုရှန်းသည် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလိုအလျောက် ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းရန် ကြံစည်သော်လည်း ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်သို့ ရှောင်လွှဲနိုင်ပါ့မည်နည်း။

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဂန်ချီများမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး အန်းယာလုရှန်းမှာ ဝမ်ချောင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားရကာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှဝတ်ရုံမှာလည်း ဆုတ်ဖြဲသံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ သို့သော် သူသည် ဝမ်ချောင်၏ ထိုဓားချက်ကို အတင်းအကျပ် ခုခံလိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

"သတိပေးချက် ပိုင်ရှင်၏ ကံကြမ္မာရန်သူသည် ကမ္ဘာ၏စွမ်းအားဖြင့် အကာအကွယ်ပေးခြင်း ခံထားရသဖြင့်၊ ကံကြမ္မာရန်သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်ကျန့်အတွင်း၌ အရှင်၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ သုံးပုံတစ်ပုံ လျော့နည်းသွားပါမည်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကံကြမ္မာကျောက်တုံး၏ ရင်းနှီးလှသောအသံမှာ ဝမ်ချောင်၏နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသော စိုးရိမ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

"ထပ်ပြီး ကမ္ဘာ့စွမ်းအားပါလား"

သူ ပြန်လည် မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ ဝမ်ချောင်သည် ဤကမ္ဘာလောကကြီးနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူ တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ကမ္ဘာမြေ၏စွမ်းအား၏ ချည်နှောင်မှုနှင့် ငြင်းပယ်မှုများကို ဆက်တိုက်ခံစားခဲ့ရသလို ကံကြမ္မာ စွမ်းအင်များမှာလည်း ဆက်တိုက် လျော့နည်းနေခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ အန်းယာလုရှန်းမှာ ဤကမ္ဘာလောကကို ဖျက်ဆီးမည့် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေသော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ "ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော်" ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာလောက၏ ကံကြမ္မာ စွမ်းအားများ၏ ကူညီမှုကို ရရှိနေပေသည်။

ဝမ်ချောင်၏အင်အားမှာ မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့နည်းသွားသည့်အတွက် သူ၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများမှာ ချုပ်ကိုင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အစွမ်းမပြနိုင်ဘဲဖြစ်နေကာ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာလည်း များစွာလျော့ကျသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ချောင်သည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခြေလှမ်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခတ်လိုက်ကာ၊ နောက်ထပ် ပြင်းထန်လှသော ဓားချက်တစ်ခုဖြင့် အန်းယာလုရှန်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

"အိုး"

ခန်းမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အံ့သြတုန်လှုပ်သံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအမြောက်အမြားမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဝိုင်ခွက်များကိုပင် မှောက်ကျကုန်ကြသည်။

"သူ့ကို တားကြစမ်း"

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော်ကုန်ကြသည်၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ချောင်နှင့် ရင်းနှီးသော အရာရှိများမှာ ပိုမို၍ စိုးရိမ်နေကြတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ နန်းတွင်း၌ အလွန် အရေးပါသူ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ဝမ်ချောင်၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတောင် မင်းက ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်၊ ယူပုံသဏ္ဌာန် ခန်းမကြီး၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်း၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်နှင့် အနီးဆုံး နေရာ၌ ထိုင်နေသော အမတ်ချုပ်လီလင်ဖူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မတ်တပ်ရပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာရှိအားလုံး၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သည့်ဘက်မှကြည့်ကြည့် သူသည် ဝမ်ချောင်ကို ထွက်လာ၍ တားဆီးရမည် ဖြစ်သည်။ စည်းကမ်းမရှိလျှင် ဘောင်မဝင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား၊ အန်းယာလုရှန်းကို ကူညီရန်အတွက် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် စည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်ဖြစ်စေ ဝမ်ချောင်ကို ယခုကဲ့သို့ ဆက်လက်၍ လွှတ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။

"အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခဏလောက် စောင့်ပါဦး"

ထိုအချိန်တွင် လက်ဝါးတစ်ခု ဆန့်ထွက်လာပြီး လီလင်ဖူကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဟွမ်ဟွမ်းကျိ"

လီလင်ဖူသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို တားဆီးထားသူမှာ ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးဟွမ်ဟွမ်းကျိ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"အမတ်ချုပ် သတိထားကြည့်ပါဦး၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အန်းတုံနယ်စားကြီးကို သာမန် တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ ကပြနေတာက ဓားကကွက်ပဲ၊ ၎င်းကို ဓားကကွက် သို့မဟုတ် စစ်ကကွက်လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်"

ဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ဟွမ်ဟွမ်းကျိက ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"'ဇော့ကျွမ်း' သမိုင်းကျမ်းစာထဲမှာ ဖော်ပြထားချက်အရ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော်က ကျိုးဝူဝမ်ဟာ ကျိုးမင်းဆက်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပါ ဒေသက စစ်သည်တွေဟာ ရဲဝံ့ပြတ်သားစွာနဲ့ သီချင်းဆို ကပြပြီး ယင်းလူမျိုးတွေကို နှိမ်နှင်းခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ‘ဝူဝမ်ဟာ ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ရှေ့မှာ လှံကို ကိုင်ပြီး နောက်မှာ ကပြခဲ့တယ်' လို့ ပြောစမှတ် ပြုခဲ့ကြတာပါ"

"ချင်းနဲ့ ဟန်မင်းဆက်တွေ အားပြိုင်တဲ့ အချိန်မှာလည်း ဒီကကွက်ကို တိုက်ပွဲတွေထဲမှာ အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်၊ တိုက်ပွဲဝင်တဲ့ အချိန်မှာ 'စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာ ကပြခြင်း' လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြပြီး၊ ဝူဧကရာဇ်ကလည်း 'ဒါဟာ ဝူဝမ်က ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်တုန်းက သီချင်းနဲ့ ကကွက်ပဲ' လို့ ချီးကျူးခဲ့ဖူးပါတယ်၊ အဲဒီနောက်မှာ ဂီတပညာရှင်တွေကို သင်ယူစေခဲ့ရာကနေ အခု လက်ရှိ စစ်ကကွက်ဆိုတာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာပါ"

"စစ်ကကွက်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ ဟန်လူမျိုးတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စစ်သည်တော် ဂီတဖြစ်သလို၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေရဲ့ကကွက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က အရှင်မင်းမြတ်ကို ဆက်သပါတယ်လို့ ပြောတာဟာ ဘာမှမှားယွင်းမှု မရှိပါဘူး။ လူကြီးမင်း သူ့ရဲ့ခြေလှမ်းတွေကို သေချာကြည့်လိုက်ပါ၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေဟာ သာမန် တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ လုံးဝ မတူတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

ဟွမ်ဟွမ်းကျိက ခဏနားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ ဝူဝမ် ကျန့်ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ ဂီတဟာ ချင်းနဲ့ ဟန်မင်းဆက်တွေ ကတည်းက တိမ်ကောသွားခဲ့တာပါ၊ ကျွန်တော်လည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးလို့ အဲဒီထဲက မှတ်တမ်းအချို့ကို ကြည့်ပြီး မှတ်မိတာပါ၊ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်က ဒီလောက်အထိ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝပြီး တိမ်ကောသွားတဲ့ ဒီစစ်ကကွက်ကိုတောင် တတ်မြောက်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

စကားအဆုံးတွင် ဟွမ်ဟွမ်းကျိ၏မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ချီးကျူးမြတ်နိုးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ လီလင်ဖူသည် မှင်သက်သွားပြီး ခန်းမအလယ်ရှိ ဝမ်ချောင်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း ခန်းမအတွင်း၌ အခြေအနေများ ပြင်းထန်နေချိန်တွင်၊ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသူများမှာ ဝမ်ချောင်နှင့် ရင်းနှီးသော စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများနှင့် အမတ်ချုပ်လီလင်ဖူ တို မဟုတ်ဘဲ၊ စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်နေသော ချွေချန်းယုံ၊ ကောင်းရှန်းနှင့် မည်သည့်အချိန်က ပြန်ရောက်နေမှန်း မသိသော ထျန်းချန်းစီတို့သာ ဖြစ်ကြသည်။

နဂါးစွမ်းအားဆိုသည်မှာ ပုံသဏ္ဌာန် မရှိသလို မည်သည့် သိုင်းပညာနှင့်မျှလည်း မသက်ဆိုင်ပေ၊ မည်မျှပင် သိုင်းပညာ မြင့်မားစေကာမူ နဂါးစွမ်းအား တည်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းရှန်းသည် အန်းယာလုရှန်းကို ကူညီ၍ ဤအစီအစဉ်များအားလုံးကို ကြံစည်ခဲ့ကာ နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူခြင်းမှာ ဤအချက်ကို ယုံကြည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ရာ၊ ထို့ကြောင့်ပင် ယခုကဲ့သို့သော ရဲတင်းလှသည့် လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ဝံ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူနေခြင်းမှာ မမြင်နိုင်သဖြင့် မည်သူမျှ သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားကြသည်၊ ထို့အပြင် တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်ဖြစ်သလို တိုင်းတစ်ပါး သံတမန်များလည်း စုံညီနေကြသည်၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကလည်း ရှိနေပေရာ ယခုကဲ့သို့သော ပွဲတော်ကြီးတွင် ကကွက်တစ်ခု ကပြခြင်းမှာ မည်သူ့ကိုမျှ သံသယ ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ ဝမ်ချောင်က ဤအရေးကြီးသည့် အချိန်တွင် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်သည် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက် မြင်နေသလော ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိရှိသော်လည်၊ ယခု အခြေအနေကိုမူ အနှောင့်အယှက် ခံ၍ မရနိုင်ပေ။

"မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ခဏလောက် စောင့်ပါဦး၊ ဒီလို ပွဲတော်မျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့လည်း မပါလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ"

"နယ်စားကြီး ကျွန်တော်တို့လည်း မင်းကို ကူညီပြီး အရှင်မင်းမြတ်ကို ဖျော်ဖြေ... ရေး... အနေနဲ့ ဆက်သပါ့မယ်..."

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်နေကြပြီး စကားပြောနေရင်း စားပွဲဝိုင်းမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ၊ ခန်းမအလယ်သို့ ဝင်ရောက်၍ အန်းယာလုရှန်းကို ကူညီရင်း ဝမ်ချောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"ဘယ်က လာတဲ့ နာမည်မရှိတဲ့ ကောင်တွေလဲ၊ မင်းတို့ ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ်လည်း ပြန်ကြည့်ဦး။ အန်းတုံနယ်စားကြီးနဲ့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်တို့က အရှင်မင်းမြတ်ကို ဖျော်ဖြေနေကြတာ၊ မင်းတို့လို လူတွေက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမယ့် နေရာလား"

ထိုအချိန်တွင် ချွေချန်းယုံ၏ ညာဘက်ခြမ်း၌ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ချွေချန်းယုံဆီသို့ ချက်ချင်း သက်ရောက်သွားတော့သည်။

"မတ်တပ်မရပ်ဘဲ ပြန်ထိုင်စမ်း"

ထိုအော်ဟစ်သံမှာ အလွန်ပင် အေးစက်လှပေသည်။ ချွေချန်းယုံသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားတော့သည်။

စစ်ရေးဝန်ကြီး ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး

နာမည်ကျော်ကြားလှသော စစ်ရေးဝန်ကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ထွက်၍တားဆီးလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့မျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုခဏ၌ ချွေချန်းယုံ ၌ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ အကယ်၍ သူသာ လက်ဦးမှုယူ၍ လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးသည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ့ကို တားဆီးပြီး တိုက်ရိုက် နှိမ်နှင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဝန်ကြီးကျန်းချိုး ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ မင်းတို့နှစ်ဦးက အဆင့်မမီသေးတဲ့အတွက် ဒီလို နေရာမျိုးမှာ ဝင်မရှုပ်ပါနဲ့၊ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့"

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အဝေး မဟုတ်သော နေရာ၌ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ နန်းတွင်းဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်ထားရင်း မတ်တပ်ရပ်နေပေသည်။ ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံ ရသော်လည်း သူ၏အသံထဲတွင်မူ ပြတ်သားလှသော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပေသည်။

စုန့်ဘုရင်…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချွေချန်းယုံ နှင့် ထျန်းချန်းစီသာမက ကောင်းရှန်းနှင့် ယန်ကျွမ်းတို့ပါ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၊ တစ်ဦးက စစ်ရေးဝန်ကြီး ဖြစ်သလို အခြားတစ်ဦးက မဟာထန်၏ မင်းညီမင်းသား တစ်ဦးဖြစ်ကာ နန်းတွင်း၌ အာဏာရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့မှာ အန်းတုံနယ်စားကြီး အိမ်တော်၌ အဆင့်မြင့်သူများ ဖြစ်ကြသလို စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အဆင့်ရှိသူများဖြစ်ကြသဖြင့် လောက၌ အရေးပါသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့သော တိုင်းနိုင်ငံပေါင်းစုံ ပွဲတော်ကြီးတွင် စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ များစွာ ကွာခြားလှပေသည်။

ထို့ထက် ပို၍ကောင်းရှန်းနှင့် ယန်ကျွမ်းတို့၏ စိတ်ကို လေးလံသွားစေသည်မှာ ချွေချန်းယုံ နှင့် ထျန်းချန်းစီတို့သည် ခဏမျှအတွင်း စိတ်ကူးပေါက်၍ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့မှာမူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသကဲ့သို့ သူတို့ စကားမဆုံးမီမှာတင် ကြိုတင်တားဆီးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကို မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မည်သို့မျှ ကောင်းသောနိမိတ် မဟုတ်ပေ။ မဟာထန်၏ အရာရှိကြီးနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြိုတင် သိမြင်နေသကဲ့သို့ပင်။

တိတ်ဆိတ်ခြင်း သေလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်း…..

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းချန်းစီနှင့် ချွေချန်းယုံတို့၏မျက်နှာမှာ ဖြူတစ်လှည့် နီတစ်လှည့် ဖြစ်နေပြီး ရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေတော့သည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မည်မျှပင် မကျေနပ်စေကာမူ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ကဲ့သို့သော မဟာထန်၏အရာရှိကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ သူတို့အတွက် အင်အား မရှိပေ။

"အမြန် ပြန်ဆုတ်သွားစမ်း"

စုန့်ဘုရင်က ထပ်မံ၍ပြောလိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာလည်း ပိုမို၍ တင်းမာလာတော့သည်။ ဝမ်ချောင်သည် ခန်းမအလယ်သို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်၍ အန်းယာလုရှန်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် စုန့်ဘုရင်တို့လည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြပြီး အလိုအလျောက် တားဆီးရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း စိတ်အာရုံထဲတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝမ်ချောင်ကိုသာ ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ကြပြီး မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ကိုမျှ မမေးမြန်းတော့ဘဲ သူ့ကို ကူညီရန်အတွက် ချွေချန်းယုံ နှင့် ထျန်းချန်းစီတို့ကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြန်ထိုင်ကြစို့"

အခြေအနေများ တင်းမာနေစဉ် ချွေချန်းယုံနှင့်ထျန်းချန်းစီတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည့်အချိန်၌ သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ လက်မောင်းတစ်ခု ဆန့်ထွက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ချွေချန်းယုံနှင့်ထျန်းချန်းစီတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းရှန်းနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားပြီး ထိုသူက သူတို့ကို ကြည့်၍ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ အခြေအနေအရ သူတို့ထက် အင်အားကြီးမားနေသည့်အတွက် မည်သို့ပင် မကျေနပ်စေကာမူ ယခုအချိန်မှာ စစ်ဘက်၊ နယ်ဘက် အရာရှိများ၏ ရှေ့မှောက်၌ စုန့်ဘုရင်နှင့် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့ကို ဆန့်ကျင်ရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။ ချွေချန်းယုံနှင့် ထျန်းချန်းစီတို့သည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တွေးတောနေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ကြတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခန်းမအလယ်၌ ဝမ်ချောင်နှင့် အန်းယာလုရှန်းတို့မှာ တိုက်ပွဲ စတင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝမ်…မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် မင်း ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ?"

အန်းယာလုရှန်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပုံရပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာနေရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

သူ၏ ညာဘက်လက်မှ နွားချိုဓားတိုကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည့်အချိန်၌ ဝမ်ချောင်၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားချက်ကို လျင်မြန်စွာ တားဆီးလိုက်သည်။ အန်းယာလုရှန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူသည် ဝမ်ချောင်ကို မကြောက်ရွံ့ပေ၊ သူ ယုံကြည်ထားသည်မှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရှိနေသဖြင့် ဝမ်ချောင်ကို နှိမ်နှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူခြင်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်လှသည်။ ကောင်းရှန်းကလည်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်မှာ ပုံမှန် အခြေအနေ၌ မည်မျှပင် သိုင်းပညာ မြင့်မားစေကာမူ နဂါးစွမ်းအား အပြောင်းအလဲကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ဟု ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ လျှောက်လာသော ဝမ်ချောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ အန်းယာလုရှန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အလိုအလျောက် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ထိုစူးရှလှသော အကြည့်များသည် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက် မြင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဝမ်ချောင်သိရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ စိတ်အာရုံထဲတွင်မူ ယခုမြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကျော်က လေပြင်းမုန်တိုင်းများ တိုက်ခတ်နေသည့် မှောင်မည်းလှသော ညတစ်ညကို အန်းယာလုရှန်းအား ပြန်လည်သတိရစေတော့သည်။ နှစ်နှစ်ကျော်သော အချိန်အတွင်း၌ အန်းယာလုရှန်း၏ အင်အားမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာမြေ၏ သားတော် ဖြစ်လာခဲ့သလို များပြားလှသော လက်အောက်ငယ်သားများကိုလည်း စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းရှန်းနှင့် ယန်ကျွမ်းတို့ကဲ့သို့သော စစ်သေနင်္ဂဗျူဟာမှူးများ၏ ကူညီမှုကို ရရှိခဲ့သလို အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူများ၏ ကူညီမှုဖြင့်လည်း ရွဲလော့ဟယ်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်း တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

အန်းယာလုရှန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ ယခင်နှင့် မတူတော့ဟု ယူဆထားပြီး ဝမ်ချောင်ကို မကြောက်ရွံ့တော့ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ့ကို နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်တော့မည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အန်းယာလုရှန်း၏ နှလုံးခုန်သံများမှာ မြန်ဆန်လာပြီး နဖူးပေါ်မှ ချွေးစေးများမှာလည်း စီးကျလာကာ အလိုအလျောက် ကြောက်ရွံ့သည့် စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"အန်းယာလုရှန်း၊ မင်း ဘယ်လောက်အထိ ရဲတင်းနေတာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ရှေ့မှောက်မှာတောင် မဟာထန် နဂါးစွမ်းအားကို ခိုးယူရဲတယ်ပေါ့"

ဝမ်ချောင်က ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုအေးစက်လှသော အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ အန်းယာလုရှန်း၏နားထဲ၌ ဟိန်းထွက်သွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေတော့သည်။