အခန်း (၅၄၉-၅၅၀)

အပိုင်း ၅၄၉ - မိုးကြိုးဌာန၏ ကောင်းကင်တွင် မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာခြင်း

ရှေ့တွင်ရှိသော လူတန်းကြီးသည် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်များ၏ လူငယ်သားသမီးများနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ ရိုးရှင်းသော စီရင်သူ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ အဆင်တန်ဆာများက ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး နှိမ့်ချဟန်ဆောင်နေသူများပင်လျှင် အနီးကပ်ကြည့်လိုက်လျှင် သူတို့၏ ပစ္စည်းများမှာ အလွန်တရာ ဈေးကြီးကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

ကျောက်တန်မင်က ရုတ်တရက် လှည့်လာပြီး ယွမ်ရှောင်ကို မျက်ခုံးပင့်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

"လုယောင်၊ မင်း ပိုက်ဆံ ယူလာရဲ့လား"

" မိုးကြိုး ခုန်ပျံခြင်းကို စီးဖို့ ပိုက်ဆံ ပေးရတယ်ပေါ့။ တပ်မှူးကျန်း၊ တစ်ခါခုန်ရင် ဘယ်လောက် ပေးရလဲ"

ယွမ်ရှောင်က မေးလိုက်သည်။

"သိပ်မများပါဘူး၊ အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း ၁,၀၀၀ ပါပဲ"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေသည်။

" တစ်ခါခုန်တာက ငါ့ရဲ့ ဆယ်နှစ် လစာနဲ့ ညီမျှနေပါလား"

သူက မှတ်ချက်ချလိုက်ပြီး လေသံတွင် အံ့သြမှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ အဆင့်မြင့် မိဘများမှ မွေးဖွားလာသူများဖြစ်ရာ သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ကြပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျောက်တန်မင်၏ မျက်နှာက ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"မင်းက အောက်ခြေမှာ မွေးဖွားလာတာဆိုတော့ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်။ အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း ၁,၀၀၀ ကို မတတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း ဝန်ခံလိုက်။ အဲဒီအတွက် ရှက်စရာမလိုပါဘူး"

ကျန်းဟိုင်ယန်က နောက်သို့လှည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"လုယောင်က ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော် ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ကိုယ်စားပြုဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာ။ သူရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ငါပဲ ရှင်းပေးလိုက်မယ်"

"တပ်မှူးကျန်းရဲ့ ရက်ရောမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယွမ်ရှောင်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ပိုက်ဆံကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံလိုက်တာလား"

ကျောက်တန်မင်၏ မျက်နှာထားက အေးစက်သွားသည်။

"မင်းက မိန်းမတွေကို အထင်သေးတာလား"

ယွမ်ရှောင်က စကား ဖြတ်ပြောလိုက်ရာ ကျောက်တန်မင် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း နောက်မှ တုန်ဖန်ယုံက ခေါင်းခါပြကာ တားမြစ်လိုက်သည်။

"ဟဲ့၊ ငါ့အစ်မက နင့်အတွက် ပိုက်ဆံရှင်းပေးတာကို အဲဒီလိုပဲ လက်ခံလိုက်တာလား။ နင့်မှာ ကျောရိုးမရှိသလို ဖြစ်မနေဘူးလား"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ယွမ်ရှောင်ကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ တိုက်ခိုက်ရမယ့် ကိစ္စမျိုးဆိုရင်တော့ ငါ့မှာ ကျောရိုး ရှိတယ်"

"ထားလိုက်ပါတော့"

ကျန်းဟယ်ချင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ရှည်လျားသော တန်းစီနေသည့် လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်း ရုံးတော်ရှိ ခရီးသွားများအတွက် သီးသန့်တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စာရင်းသွင်းပြီး အခန်းထဲသို့ အသံတိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူကာ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ရပ်ကာ မိုင် ၁၀၀ ခန့်အကွာ၌ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်နေသော မိုးကြိုးတိုင်ကြီးရှိရာထံ ငေးကြည့်နေ၏။

"သူတို့က မြန်သားပဲ။ ဒီကိုတောင် ရောက်နေကြပြီ"

သခင်ကြီးလုက အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ကာ လက်ချောင်းကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင် ဖွဲ့စည်းပုံကိုပင် ပြိုကျစေနိုင်သည့် ဓားဝိညာဉ် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ထွက်သက်မှ လိပ်ပုံစံ ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းသို့ ပေါင်းစပ်သွား၏။

"သွားစမ်း"

လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းသည် ပြတင်းပေါက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်း ရုံးတော် ၏ စည်ကားလှသော သက်ရှိများ အကြား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မိုင်တစ်ရာ အကွာကနေ သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ် ထိန်းချုပ် ဓားမြှေင်ကမှ အစစ်အမှန် ဓားကျင့်ကြံသူ ကွ"

သူ၏ မူလဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေကာ နှုတ်ခမ်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ကောင်းကင်ရုံးတော် မှာ ပါရမီ တစ်ခုတည်းနဲ့ မင်းကို အမြင့်ကို ရောက်စေနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မှားယွင်းတဲ့ လူကို ဆန့်ကျင်မိရင် မင်းက တောက်ပဖို့ နေနေသာသာ တစ်လှမ်းတောင် ရှေ့ဆက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အတော်ကြာ တန်းစီပြီးနောက် ယွမ်ရှောင်နှင့်အဖွဲ့ အလှည့်သို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းဟယ်ချင်းက ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ သူမ၏ဘေးတွင် အစောင့်အရှောက်တစ်ဦးကဲ့သို့ သူ ရပ်နေခဲ့သည်။

"ဒီမိုးကြိုး ခုန်ပျံခြင်းကနေတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး ရွေးချယ်မှုမှာ သင့်လျော်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခု ပြသနိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ နေရာက လုံခြုံသွားမှာပဲ"

ကျန်း ညီအစ်မများသည် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုဖြင့် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာကြောင်း သိ၍ တန်ပြန် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းအရင်းမှာ ကျန်းထိုက်ပင်းသည် နယ်နိမိတ် သတ်မှတ်ခြင်း နတ်အပ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့်ပင်။

"အရာအားလုံးက ချောမွေ့နေတယ်။ နယ်နိမိတ် သတ်မှတ်ခြင်း နတ်အပ် က လက်လှမ်းမီတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေနိုင်တယ်"

ယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်များတွင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသော်လည်း အရာအားလုံးက အဆင်ပြေလွန်းနေ၏။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အရာရာ ချောမွေ့လေလေ၊ နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်တစ်ခုကို ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ ထိုအတွေးသည် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာပြီး ရေခဲဂူတစ်ခုထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ နှလုံးသားမှာ အေးခဲသွားသည်။

"အန္တရာယ်"

ကြယ်ပြာနှင့် လနီတို့လည်း အလန့်တကြား ဖြစ်သွားကြကာ ယွမ်ရှောင်၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ခေါင်းတလား တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ သူ့ကို ဝါးမျိုသွားခဲ့သည်။

ဘုန်း

ထို့နောက် ယွမ်ရှောင်သည် သူ့ကိုယ်သူ လွင့်စင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဝေးကနေ ဓားမြှောင်နဲ့ လုပ်ကြံတာပဲ"

ထိပ်တန်းအဆင့် ဓားအင်မော်တယ် တစ်ဦးသာလျှင် ဤမျှ တိကျစွာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုဓားသည် ခေါင်းတလားကို ထိမှန်သောအခါ ကန်ထွက်သွားပြီး ခေါင်းတလားက ပေါ်လာစဉ်ကကဲ့သို့ အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ယွမ်ရှောင်မှာ အနီးရှိ နံရံနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ သူက သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီး နဖူးတွင် ချွေးများ စိုရွှဲနေ၏။

"ဒါက အင်မော်တယ် တွေရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ အာဏာရှိတဲ့သူတွေက စိတ်ကူးပေါက်ရင် ပေါက်သလို သတ်ဖြတ်ကြတယ်"

လုပ်ကြံသူ၏ ဓားမှာ မအောင်မြင်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ကာ ယခုကဲ့သို့ လူအများရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ တိုက်ခိုက်ခွင့် ရှိသည်။

"ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ တော်သေးတာပေါ့"

သေရေးရှင်ရေး အချိန်မျိုးတွင် ကြယ်ပြာနှင့် လနီတို့က အသုံးပြုရန် အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း များကို ခိုးယူသုံးစွဲခြင်းကို ယွမ်ရှောင် နားလည်ပေးနိုင်ကာ ၎င်းကို စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုံခြုံရေးကို သေချာစေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"သခင်ကြီးလု"

ယွမ်ရှောင်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ရက်စက်လိုက်တာ၊ ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်းရုံးတော်ထဲမှာတောင် မင်းကို သတ်ရဲတယ်"

ကြယ်ပြာက သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။

ဤလုပ်ကြံမှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တန်းစီနေသော လူငယ်များကို အံ့အားသင့်သွားစေကာ မည်သို့ဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ချိန်တွင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းမှာ ထွက်ပြေးပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အစွမ်းထက်တဲ့ လုပ်ကြံသူတစ်ယောက်က ဒီလူချောလေးကို ပစ်မှတ်ထားသွားတာလား"

"သူက ဘယ်သူလဲ"

"ခုနက သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ အနက်ရောင် ဒိုင်းကာတစ်ခု ပေါ်လာတယ်"

" သူက ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက် ဖြစ်ရမယ်"

"လုပ်ကြံသူက ရူးနေတာပဲ ဖြစ်မယ်"

ယွမ်ရှောင် အသက်ရှင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လူအများက လေးစားသွားကြပြီး အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ သားကဲ့သို့ ဆက်ဆံလာကြသည်။ ထိုလုပ်ကြံမှုမျိုးသည် သာမန် ပါရမီရှင် တစ်ဦးကို သေချာပေါက် သေဆုံးစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"လုယောင်"

ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် ကျန်းဟယ်ချင်းတို့ အပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ ငါက အဲဒီလောက်လေးနဲ့ အလွယ်တကူ အသတ်မခံရပါဘူး"

ယွမ်ရှောင်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်နေပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်နေသည်။

"ဘယ်သူက ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ရဲတာလဲ"

"မင်းတို့ အဖေဆိုရင်တော့ သိလောက်မှာပါ" ယွမ်ရှောင်က ပြောသည်။

"လူအများရှေ့ အင်မော်တယ် ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာ ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော် က လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်။ သူတို့က ငါတို့ မြို့တော်ကို စိန်ခေါ်နေတာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီအကြောင်း ငါ အဖေ့ကို ပြောပြလိုက်ရင် သူက လုပ်ကြံသူကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်ပေးလိမ့်မယ်"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

လူအများ ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာကြချိန်တွင် ယွမ်ရှောင်က ရှေ့သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့အလှည့် ရောက်လာပြီ။ အချိန်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချကြရအောင်"

"ဟုတ်တယ်"

ကျန်းဟယ်ချင်းက ပြောသည်။

" မိုးကြိုး ခုန်ပျံခြင်း ကို သွားစီးကြရအောင်"

ကျန်းဟိုင်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယခု အလှည့် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ မတက်လျှင် နောက်လူများက တက်သွားကြပေလိမ့်မည်။

"မိုးကြိုး တက်လှမ်းခြင်း ကွင်းပြင် ခြောက်ခု ပွင့်နေပါတယ်။ မင်းတို့ ခြောက်ယောက်အတွက် ကွက်တိပါပဲ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ သေမလား ရှင်မလား မသိတဲ့ လက်ရဲဇာတ်ရဲတွေ အရမ်းများနေတယ်။ စိတ်ချပါ၊ လုပ်ကြံသူက သက်သေတွေ ကျန်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်း ရုံးတော် က သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေ ဖမ်းဆီးပါလိမ့်မယ်"

အသက်ကြီးသော စီစဉ်သူက ယွမ်ရှောင်ကို အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ယူဆထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျန်းဟိုင်ယန်ကိုယ်တိုင် ယွမ်ရှောင်အတွက် အင်မော်တယ် ကျောက်စိမ်း ၁,၀၀၀ ကို ပေးလိုက်သောအခါ အဘိုးအိုသည် ညီအစ်မနှစ်ဦးကို ယွမ်ရှောင်၏ အစေခံများကဲ့သို့ပင် အထင်လွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အဘိုးအိုသည် ယွမ်ရှောင်ကို အကြီးဆုံး နေရာသို့ ဦးဆောင်သွားပြီး အကြံပေး၏။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါ။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို လည်ပတ်စေပြီး တည်ငြိမ်အောင်ထားပါ။ ဆွဲငင်အား လှိုင်း ဝင်တိုက်တာနဲ့ အဲဒါက မင်းရဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အထက်မှာရှိတဲ့ မိုးကြိုး အင်မော်တယ် အစီအရင်ဆီ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဆွဲထုတ်သွားလိမ့်မယ်။ လုပ်ငန်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေပါ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ"

ယွမ်ရှောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မိုးကြိုး တက်လှမ်းခြင်း ကွင်းပြင် ဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော လျှပ်စီးအစီအရင်များသာ ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် ကျန်းဟယ်ချင်းတို့ ရှိနေသည်။ မိုးကြိုး အစီအရင်၏ ဆွဲငင်အားသည် သူ့အပေါ် ကျရောက်လာကြောင်း ခံစားနေရပြီဖြစ်ရာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။

"အဆင်သင့်ပြင်ထား၊ ငါတို့ ပျံတက်တော့မယ်"

ကျန်းဟယ်ချင်းက အော်ပြောပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။

ကောင်းကင်သည် ကြမ်းတမ်းလှိုင်းထန်သော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ကာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ဧရာမ လျှပ်စီးလက်တံကြီးတစ်ခု ဆန့်ထွက်လာပြီး မိုးကြိုး တက်လှမ်းခြင်း ကွင်းပြင် ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျဆင်းကာ ယွမ်ရှောင်၏ မူလဝိညာဉ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပုံရသည်။

ဘုန်း

စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်သည် လျှပ်စီးစွမ်းအားဖြင့် ဆွဲငင်ခံလိုက်ရကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး တိမ်တိုက်များထံ ပျံတက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်မျိုးဖြင့် မိုးကြိုးပင်လယ်ပြင်သို့ ပြေးဝင်သွား၏။

"အား"

ဘေးနားမှ ကျန်းဟယ်ချင်း၏ အော်သံများကို သူ ကြားနေရကာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ရောယှက်နေပြီး လုံးဝကို ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေသည်။

အခြား စီးနင်းသူများ၏ ဝိညာဉ်များ ပြန်လည် ပြုတ်ကျသွားချိန်တွင် ယွမ်ရှောင်၏ မူလဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုး အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့ရာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးသည် ငလျင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သန်းပေါင်းများစွာသော လျှပ်စီးတန်းများ ပွက်ပွက်ဆူနေသည့်အလား လှုပ်ခတ်လာကြသဖြင့် မိုးကြိုးဌာန၏ အင်မော်တယ်များ အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ လူတိုင်းက မော့ကြည့်နေကြပြီး ကြောက်ရွံ့အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်လာကာ မဟာမိုးကြိုးအစီအရင်၌ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။

မိုးကြိုးဌာန၏ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော လျှပ်စီးပင်လယ်ကြီးသည် ဧရာမ မျက်နှာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုးကြိုးမျက်နှာကြီးသည် အသက်ဝင်လွန်းလှပြီး မိုးကြိုးဌာန၏ ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေကြီးကို ငေးကြည့်နေသည့် အစစ်အမှန် လူတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည့်အပြင် နုပျိုချောမော၍ လူမှားစရာ မရှိပါချေ။

အပိုင်း ၅၅၀ - ရှေးဟောင်း မိုးကြိုး မျိုးစေ့

ထိုအချိန်တွင် မြို့ရိုးများအတွင်းရှိ နွေရာသီ နန်းတော် ဟုခေါ်သော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ခန်းမကြီးတွင် စားသောက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို ကျင်းပနေကာ အင်မော်တယ် မြူခိုးများ လွင့်မျောနေပြီး နံရံများတစ်လျှောက် လျှပ်စီးများ ကခုန်နေသည်။ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် စားပွဲရှည်ကြီးများ ရှိနေပြီး နတ်သစ်သီးများ၊ အင်မော်တယ် မက်မွန်သီးများနှင့် ဂျင်ဆင်းသီးများ ပြည့်နှက်နေသည့်အပြင် အလွန်ရှားပါးသည့် နတ်သားရဲများ၏ အသားများကိုလည်း နတ်ဘုရားများ၏ လက်ရာအတိုင်း ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်ထားသည်။ ပါးလွှာသော ပိုးသားဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးများသည် စားပွဲများဘေးတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး လက်ထဲတွင် တောက်ပနေသော အရက်အိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အခါအားလျော်စွာ ခါးညွှတ်၍ အရက်ငဲ့ပေးနေကြသည်။ ကချေသည်များကလည်း တေးသီချင်းများကို တီးမှုတ်ကာ စားပွဲများအနီးတွင် ခြေလှမ်းဖွဖွဖြင့် ကပြဖျော်ဖြေနေကြသည်။

ခန်းမထဲရှိ အရှင်သခင်များနှင့် ဧည့်သည်တော်များသည် အရသာရှိသော အစားအစာများကို သုံးဆောင်ရင်း ရယ်မောကာ အရက်ခွက်များ မြှောက်တိုက်၍ ဆုတောင်းပေးနေကြသည်။ သူတို့၏ စကားဝိုင်းများသည် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများမှစ၍ လက်ရှိခေတ် ဟာသများအထိ ကျယ်ပြန့်လှသည်။ သာမန်လူများ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည့် ကောင်းကင်ရုံးတော် အတိုင်း ညီညွတ်မျှတမှု၊ ကျက်သရေရှိမှုနှင့် မြင့်မြတ်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤပွဲသည် မြို့စားကျန်း ခရီးပန်းလာသည်များကို ဆေးကြောပေးရန် ဂုဏ်ပြုကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းထိုက်ပင်း သည် ဂုဏ်ထူးဆောင် နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး မျက်နှာတွင် ဖော်ရွေသော အပြုံးများ လင်းလက်နေကာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုစကားများအားလုံးကို နွေးထွေးစွာ တုံ့ပြန်နေသည်။ အနည်းငယ်အကွာတွင် အနက်နှင့် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံဝတ် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ထိုင်နေကာ ဤကဲ့သို့ မြင့်မားသော အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပါဝင်ရသဖြင့် နေရာမှားနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပုံရပြီး ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော်၏ အတွင်းဝန် တုန်ဖန်ရှန်း ဖြစ်သည်။

"တုန်ဖန်၊ စစ်သူကြီးချောင် ကို အရက်ခွက်မြှောက် ဂုဏ်ပြုဖို့ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"

ကျန်းထိုက်ပင်းက ပြောလိုက်ပြီး မိုးကြိုးဌာန၏ အရာရှိကြီးတစ်ဦးနှင့် သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူလိုက်သည်။ ကြွက်သားများ ဖုထစ်ပြီး ရင်ဘတ်ဗလာနှင့် အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးသည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်က ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားခန့်ညားပြီး ထိုင်နေလျက်ပင် လေးပေခန့် မြင့်မားရာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါက ရှစ်ပေခန့် မြင့်မားနိုင်ချေရှိသည်။ ဦးခေါင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများမှ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးများ တောက်ပနေကာ လေးစားမှုကို အလိုလို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ကြီးမားပြီး တွဲကျနေသော နားရွက်များ တစ်ဖက်စီတွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးမြွေ တစ်ကောင်စီ ရစ်ပတ်ထားကာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြပြီး မိစ္ဆာ သို့မဟုတ် ကောင်းကင် နတ်သားရဲများလား ဆိုသည်ကို မသေချာသော်လည်း ခေါင်းမော့ထားကာ လျှာတစ်လစ် ထုတ်လျက်ရှိ၏။ ကောင်းကင်ပျံသန်းမြို့တော်၏ ဒုတိယအာဏာပိုင် တုန်ဖန်ရှန်းကို ဖိအားများ ခံစားရစေသည်မှာ စစ်သူကြီးချောင် ၏ ကြီးမားလွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဝါကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

"တုန်ဖန်ရှန်း၊ တောင့်တင်းနေစရာ မလိုပါဘူး"

စစ်သူကြီးချောင်၏ အသံက မိုးချုန်းသကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာကာ နှုတ်ခမ်းများကို အနည်းငယ်သာ လှုပ်ရှား၍ စကားပြောသော်လည်း မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီအရက်ကို သောက်ပြီးသွားရင် ကျွန်တော်တို့အားလုံး စစ်သူကြီးချောင် ရဲ့ တပ်စခန်းထဲကို ရောက်သွားကြပါပြီ"

ကျန်းထိုက်ပင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဘဝတစ်ဝက်ခန့် အထက်တန်း အသိုင်းအဝိုင်းများတွင် ကျင်လည်ခဲ့သော တုန်ဖန်ရှန်းမှာ စကားပြောရန်ပင် အလွန်တုန်လှုပ်နေခဲ့၍ အပြုံးတစ်ခုသာ ပြုံးပြနိုင်ပြီး အရက်ကို မော့မသောက်မီ ခွက်ကို ခပ်မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်သည်။

"ဒီအချိန်ကစပြီး စစ်သူကြီးချောင် ရဲ့ အမိန့်ရှိလာရင် ကျွန်တော် မီးထဲကိုတောင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆင်းသွားပါ့မယ်"

စစ်သူကြီးချောင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ငါ့နောက်ကို လိုက်ရင် ကြီးပွားတိုးတက်ဖို့ပဲ ရှိပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ မရှိဘူးဆိုတာ လူတိုင်းသိပါတယ်"

"မှန်တာပေါ့"

ရယ်မောသံများ ခန်းမထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး အရာအားလုံးက ပြီးပြည့်စုံစွာ သဟဇာတဖြစ်နေချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မိုးကြိုး အင်မော်တယ် အစီအရင် ပြောင်းလဲနေပြီ"

သူ၏ မျက်နှာတွင် ရှုပ်ထွေးသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာကာ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး နွေရာသီ နန်းတော် အတွင်းမှ အပြင်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ"

ဧည့်သည်များသည်လည်း မနှောင့်နှေးရဲသဖြင့် သူ့နောက်မှ အပြင်သို့ အမြန်လိုက်သွားကြသည်။

အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ အထက်ရှိ အစီအရင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော မုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မြင့်မြတ်သောမြေတွင် ငလျင်များလှုပ်ခတ်နေကာ သန်းပေါင်းများစွာသော လျှပ်စီးကြောင်းများ အကြားတွင် ကောင်းကင်၌ နုပျိုပြီး ခမ်းနားသော မိုးကြိုးမျက်နှာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အတွေ့အကြုံများစွာရှိသော ကျန်းထိုက်ပင်း နှင့် တုန်ဖန်ရှန်း တို့ပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အံ့သြမှင်သက်နေကြ၏။ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ဤမျက်နှာကြီး၏ အောက်တွင် ကောင်းကင်ရုံးတော် အတွင်းအာဏာကို ကိုင်စွဲထားသည့် သူတို့ပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့ နတ်ဝိညာဉ်"

စစ်သူကြီးချောင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ပြီး အထက်ရှိ မျက်နှာကြီးကို မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေသဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အရေးတကြီး အမိန့်ပေးလာသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် အဲဒီမျက်နှာကို ပုံတူဆွဲစမ်း။ တိကျရမယ်"

ကျန်းထိုက်ပင်းသည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ဆက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ဝင်ရောက်လာ၍ တုန်ဖန်ရှန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီမျက်နှာက ရင်းနှီးနေသလိုပဲ မဟုတ်လား"

"လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ တကယ်ကို ရင်းနှီးနေသလိုပဲ"

တုန်ဖန်ရှန်း စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "လု" ဟု အော်လိုက်မိသည်။ ကျန်းထိုက်ပင်းက သူ့ကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး နားမလည်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မျက်နှာထားပြင်ကာ မေးလိုက်၏။

"စစ်သူကြီးချောင်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

"တိကျတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာ ရှေးဟောင်း မိုးကြိုး မျိုးစေ့ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရား ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ နတ်ဝိညာဉ်သာလျှင် မိုးကြိုး အင်မော်တယ် အစီအရင်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ပဲ့တင်ထပ်ကာ နတ်ဝိညာဉ်ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြီးမားအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ"

"ရှေးဟောင်း မိုးကြိုး မျိုးစေ့"

တချို့က ကြားဖူးသော်လည်း တချို့ကမူ လုံးဝကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ကျန်းထိုက်ပင်းမှာမူ ၎င်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း စစ်သူကြီးချောင် က အလွန်အလေးထားသော မည်သည့် ပါရမီရှင်မဆို အလွန်အရေးပါရမည်ဟု နားလည်ထားသည်။

"ပုံတူ အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ စစ်သူကြီး"

လက်အောက်ငယ်သားများသည် ကောင်းကင်ရှိ မျက်နှာကို ရေးဆွဲထားသည့် ပန်းချီကားလိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သူ့ထံ ဆက်သလိုက်ကြသည်။

"ဒီလူကို ရှာဖို့ မိုးကြိုးဌာန တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်။ အထူးသဖြင့် မိုးကြိုးတိုင်ကိုးတိုင် အနီးတဝိုက်မှာ ရှာစမ်း"

စစ်သူကြီးချောင် က ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ မလိုအပ်တော့ပါဘူး"

ကျန်းထိုက်ပင်းက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စစ်သူကြီးချောင် ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"မင်း ဒီလူကို သိလို့လား"

"စစ်သူကြီးချောင်၊ ကျွန်တော် သူ့ကို သိရုံတင်မကဘူး၊ ကောင်းကင် ကျောက်စိမ်းရုံးတော် ကို ခေါ်လာခဲ့တာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပါပဲ"

သူက ရယ်သံစွက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို အဘိုးကြီးကျန်း ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ထားတဲ့ ပါရမီရှင်ပေါ့"

"မြန်မြန်၊ မြန်မြန်! ဒီပါရမီရှင်ကို ကြည့်ဖို့ ငါတို့ကို ခေါ်သွားပေး"

အရာရှိများ၏ မျက်လုံးများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေကြပြီး ဤလူငယ် ပါရမီရှင်သည် စစ်သူကြီးချောင်၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံရလျှင် ကျန်းထိုက်ပင်း၏ အဆင့်အတန်းသည် သေချာပေါက် မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

"လမ်းပြပါ။ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သွားတွေ့မယ်"

စစ်သူကြီးချောင် က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ကြေညာလိုက်သည်။

"ကြွပါ၊ စစ်သူကြီးချောင်"

လူတိုင်းက ဤပါရမီရှင်ကို သူပျိုးထောင်ထားသည်ဟု ပြောနေကြရာ အခြေအနေအရ လိုက်လျောညီထွေ နေလိုက်သည်။

"မြို့စားကြီး၊ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ တကယ်ကို တောက်ပလွန်းတယ်"

တုန်ဖန်ရှန်း က သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊

"ဒါကြောင့် ငါပြောတာပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ဆင်ခြင်မှုက မမှားပါဘူး။ ဒီကောင်လေးက လည်တယ်။ သူ့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဆက်ဆံလို့မရဘူး။ နည်းနည်းလောက် စိတ်ရှည်လိုက်ရုံနဲ့ ကြည့်လိုက်လေ။ သူက သွားရှုပ်လို့ရတဲ့ လူမျိုးမဟုတ်ဘူး"

သူက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က တုန်ဖန်ရှန်း သည် ယွမ်ရှောင်ကို မည်သည့်အရာက ပြောင်းလဲစေကြောင်း သိရန် ခွဲစိတ်စစ်ဆေးရန်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခု မလုပ်ရဲတော့ပေ။

"နောက်ထပ်လုပ်ရမှာက ဒီကောင်လေးကို စစ်သူကြီးချောင် ဆီ ဆက်သဖို့ပဲ။ မိုးကြိုးဌာနကို ငါတို့ ဝင်ရောက်ခွင့်က သေချာသွားပြီ"

"သေချာရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ စစ်သူကြီးချောင် ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံနဲ့ဆိုရင် ငါတို့ ကောင်းကင်ကို မြင့်တက်ဖို့တောင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ"

ယွမ်ရှောင်သည် မူလဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ခံရသော ဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်နေချိန်တွင် ဝိညာဉ်မှာ ပျံတက်လိုက် ထိုးဆင်းလိုက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိုးကြိုး မဟာအစီအရင်သို့ ဝင်တိုက်မိပြီး စိတ်များ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းမျိုးကို ကြုံရလိမ့်မည်ဟု မတွေးထားခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသည့် တူသော မိုးကြိုးဌာန၏ မြင့်မြတ်သောမြေ ကျယ်ပြောလှသည့် အတိုင်းအတာ အားလုံးကို မြင်နေရပြီး မူလဝိညာဉ်၏ မျက်နှာသည် မိုးကြိုးဌာနထက်ပင် ကျယ်ဝန်းနေခဲ့သည်။

"ငါက ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ဖို့ မိုးကြိုး အင်မော်တယ် အစီအရင်ကို မျက်လုံးတွေလို အသုံးပြုနေတာလား"

မိုးကြိုးဌာန၏ ကုန်းမြေကြီးသည် သူ၏ မြင်ကွင်းကို ကွယ်ထားသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် မဟာတာအို နယ်မြေတစ်ခုလုံး အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီလား ဟုပင် အထင်မှားမိပေလိမ့်မည်။ သူက ဧရာမ မိုးကြိုးမျက်နှာကြီးကို လှည့်ကာ ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၍ လူတိုင်းနီးပါးသည် အဆောက်အအုံများအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး အထက်ကောင်းကင်ကို မယုံနိုင်ဟန် စိုက်ကြည့်နေကြကာ အော်သံများ မိုးကြိုးဌာန တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

ပြဿနာမှာ သူက ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ရှိနေပြီး ကြယ်ပြာ နှင့် လနီ တို့မှာ ရုပ်ခန္ဓာနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့် အတိအကျ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မေးရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဒီမျက်နှာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေပုံရတယ်။ ဒါဆို နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ"

ယွမ်ရှောင် သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြေးလွှားနေသော သန်းပေါင်းများစွာသော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် အဆတစ်ရာခန့် ပိုမို မြန်ဆန်သွားကြသည်။ အသက်ရှူလိုက်ရုံဖြင့် လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုကို ပါးစပ်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မသက်မသာဖြစ်စေကာ အကယ်၍ အပြင်သို့ ပြန်မထုတ်မိလျှင် ရှော့တိုက်ခံရမည့် အလားပင်။

“ဘယ်နေရာမှာ ထွေးထုတ်ရမလဲ”

ဤအတွေးသည် ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ဧရာမ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင် အလိုအလျောက် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် လမ်းညွှန်မှုကြောင့် မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်ကြောင်းများသည် လမ်းတစ်လျှောက် ဖြတ်ပြေးသွားကြ၏။ ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် ယွမ်ရှောင် သည် ပစ်မှတ်ကို အတိအကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကာ သာမန် ဝတ်စုံဖြင့် ရုပ်ဖျက်ထားသူဖြစ်သည်။ လမ်းထောင့်တွင် ရပ်နေရင်း သခင်ကြီးလုသည် ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုးမျက်နှာကြီးကို ကြက်သေသေ၍ မော့ကြည့်နေပြီး သိသိသာသာ တုန်ယင်လာကာ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားရ၍ မျက်လုံးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပွတ်သပ်နေမိသည်။

"သခင်ကြီးလု"

ပစ်မှတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ရှောင် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကာ တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိုးကြိုးဌာန အထိ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ နှစ်ခါပြန်ပင် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ သူက ပင်ကိုယ်အသိစိတ်အရ ပါးစပ်ကို ဟကာ သခင်ကြီးလု ရှိရာထံ ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မည်သို့ ဖြစ်ပျက်လာမည်ကိုမူ လုံးဝ နားမလည်ချေ။

ထို့နောက် မိုးကြိုးဌာန၏ မြေကြီးသည် ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားပြန်ကာ ဧရာမမျက်နှာကြီးက မျက်စိကန်းလောက်အောင် တောက်ပသော လျှပ်စီးစက်ကွင်း တစ်ခု မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်မှနေ၍ သခင်ကြီးလု ၏ ဦးခေါင်းထိပ်တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။

"အား"

သခင်ကြီးလု၏ မြင်ကွင်းက ဗလာကျင်းသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လျှပ်စစ်စက်ကွင်း ထိတွေ့မိသော အခိုက်အတန့်တွင် ချက်ချင်း အငွေ့ပျံသွားပြီး ဝေါခနဲ အသံနှင့်အတူ ပြန့်ကျဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။