← Chapters

စမ်းသပ်ကာလ

Vol. 46 Ch. 481

စမ်းသပ်ကာလ

Vol. 46 Ch. 481

ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ထန်ထျန်း၏ တစ်ချိန်က ဆန္ဒမှာ ပြည့်ဝသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုရပေမည်။

ယခု အသုံးပြုထားသော အဓိကသယ်ဆောင်သူမှာ အတုအယောင်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိ အသုံးပြုမှုအတွက်မူ အခြေခံအားဖြင့် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန်မှာလည်း လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

နောက်ရက်အနည်းငယ်တွင် ဝမ်ကန်းက "ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ" သို့ ဝင်ရောက်စမ်းသပ်မည့် ပထမဆုံးသော "အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်သူများ"ကို ထျန်းရှထုန် အတွင်းမှ သင့်တော်သော အရည်အချင်းရှိသူများကို စတင်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုဘိုင်းအစီအရင်ပြားများ သွန်းလုပ်ခြင်းကိုလည်း အင်ပြည့်အားပြည့် စတင်ခဲ့ကြသည်။

ဤမျှကာလပတ်လုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီးနောက် ကုန်သွယ်ရေးလောက တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ထျန်းရှထုန် က ဝယ်ယူသိမ်းပိုက်ထားခဲ့ရာ သူတို့အတွင်းရှိ ဆရာ အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အစီအရင်ပညာတွင်ပင် ဆရာအဆင့်ရှိသူ ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

ဝမ်ကန်းက ရှောင်ကျိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးထားသော သွန်းလုပ်ခြင်းကိစ္စ များကို သူတို့အား အပိုင်းလိုက် ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်း၏ လက်ထဲသို့ ပထမဆုံးသော မိုဘိုင်းအစီအရင်ပြား အချောထည်များ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သက်ဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အဆင့်သို့ အခြေခံအားဖြင့် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပထမဆုံးသော စမ်းသပ်သူများမှာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ထန်ထျန်းက ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေကို ဖန်တီးသူဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများကို အထက်စီး မှနေ၍ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ စကားလုံးလေးလုံးနှင့် ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် "အံ့မခန်း ထူးကဲလှသည်" ဟုပင် ဆိုရပေမည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကြီးပြင်းလာသော ဤလူများမှာ ဤမျှ စုံလင်လှသော ဖျော်ဖြေရေးကမ္ဘာမျိုးကို မည်သည့်အခါကမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ရှေ့ရှိ အသစ်အဆန်းများကို ကြည့်ကာ တစ်ယောက်စီတိုင်း လုံးဝ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။

အချို့ဆိုလျှင် ဝင်ပေါက် မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းမှာတင် တစ်ရက်တိတိ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။

မတူညီသော မြင်ကွင်းပေါင်း တစ်သောင်းလုံးကို သူတို့က တစ်ခုချင်းစီ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်ယောင် သရုပ်ကို ရွေးချယ်ပြီး မျက်နှာပုံသွင်းသည့် အဆင့်တွင်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် နေခဲ့ကြပြန်သည်။

လက်တွေ့တွင် သူတို့က လူနှင့်တူသော ရုပ်သေးရုပ်များကို ဖန်တီးနိုင်သော်လည်း ယခု ခံစားချက်မှာ လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤရုပ်သွင်မှာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေထဲတွင် နေထိုင်မည့် သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားသော သူတို့ကိုယ်ပွား တစ်ယောက်ကို ဖန်တီးနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

လက်တွေ့လောကတွင် ရှိခဲ့သမျှ နောင်တများကို ဤနေရာတွင် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားနေကြတော့သည်။

ထန်ထျန်းကလည်း ဤလုပ်ရပ် များကို နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ကမ္ဘာတွင်လည်း မျက်နှာပုံသွင်းခြင်းမှာ လူအများ နှစ်သက်သော ကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်ပြီး အထူးပြုပြိုင်ပွဲများပင် ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

မျက်နှာပုံသွင်းသည့် အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့က ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ၏ တံခါးကြီးကို နောက်ဆုံးတွင် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤတံခါးကြီးမှာ သူတို့အတွက် ကမ္ဘာသစ်တစ်ခု၏ တံခါးကြီးကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကဏ္ဍအမျိုးမျိုးမှာ သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ကုန်သွယ်မှုအပိုင်း၊ ကျင့်ကြံမှုအပိုင်း သို့မဟုတ် အပန်းဖြေ ဖျော်ဖြေရေးအပိုင်း... အားလုံးမှာ ခေတ်သစ်တစ်ခု၏ ရလဒ်များပင် ဖြစ်သည်။

ကုန်သွယ်ရေးလောကမှ ထိပ်တန်းလူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းအတွင်း၌ ရှိနေသော ကြီးမားသည့် စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများကို သူတို့ ချက်ချင်း သိသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် ထန်ထျန်း သတိမထားမိခဲ့သော အသေးစိတ် ပြဿနာများစွာကိုလည်း တင်ပြလာကြသည်။ အသိဉာဏ်ဘောင် ကန့်သတ်ချက် ဆိုသည်မှာ လူတိုင်းတွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

အချို့သော ဒီဇိုင်းများမှာ မလုံလောက်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံမှန်လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သလို အချို့မှာလည်း ပိုလျှံနေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကနှင့် အံမဝင်ဖြစ်နေသည်။

တင်ပြလာသော ပြဿနာများကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းက သူတို့ကို လုပ်ပိုင်ခွင့်အချို့ ပေးလိုက်သည်။ ပြဿနာတွေ့ရှိပါက ရှောင်ကျိကို တိုက်ရိုက် တင်ပြခိုင်းပြီး ချက်ချင်း ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတွင်းပိုင်း စမ်းသပ်မှုများ လုပ်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေ၏ နိယာမများမှာ ပိုမိုပြည့်စုံလာပြီး အကြောင်းအရာများမှာလည်း ပိုမိုစုံလင်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်းနှင့် ဝမ်ကန်းတို့ တိုင်ပင်ပြီးနောက် အတိုင်းအတာကို ချဲ့ထွင်ကာ ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ဤအဆင့်တွင် အခြားသော ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့များ သို့မဟုတ် အင်အားစုများမှ ထိပ်တန်းလူများကို ဖိတ်ခေါ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေကို စမ်းသပ်ခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

လူအများကြီး၏ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သတိမထားမိနိုင်သော ပြဿနာလေးများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး ဆက်လက် ပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

အဲဒီအပြင် သူတို့က သာမန် ကျင့်ကြံသူ အချို့ကိုလည်း ရွေးချယ်ပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် မဟုတ်သော လူများက မည်သို့ ခံစားရသနည်းဆိုသည်ကို စမ်းသပ်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထန်ထျန်းကိုယ်တိုင်လည်း စတင် လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူ့တာဝန်မှာ မိုမိသားစု၊ လန်တင်းအင်မော်တယ်အရှင် ၊ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင် နှင့် ရှင်းဟယ်အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အစရှိသည့် အရေးကြီးဆုံးသော မဟာမိတ်များနှင့် မိတ်ဆွေ များကို ဖိတ်ခေါ်ရန် ဖြစ်သည်။

အဆင်သင့်ဖြစ်လျှင် ထိုပုံရိပ်ထဲက နေရာနှင့် ပတ်သက်၍လည်း မေးမြန်းစုံစမ်းရဦးမည်။

.....

ထုန်းရှန့်တောင် ၊ ချင်းရွှီခြံဝင်း

ထန်ထျန်းက ထျန်းချီတောင်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ရှန်းယွမ်စင်မြင့် တပည့် ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း ဤချင်းရွှီခြံဝင်း မှာမူ သူ တပည့်အဆင့်မှ မဖယ်ရှားမချင်း သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်း အတွင်း၌ ထန်ထျန်း၊ မိုရှောင်းရှောင်း နှင့် မိုကျွင်း တို့ သုံးဦးမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။

"ရှင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို တကယ်ကြီး ပြန်တည်ဆောက်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

မိုရှောင်းရှောင်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ဒီလောက်အထိ အားစိုက်ထုတ်ရတာ တန်ရဲ့လား။"

" ကျွန်မသိသလောက်ဆိုရင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာရဲ့ ဝင်ငွေက သိပ်မကောင်းလှဘူး။ ထိပ်တန်း ကုန်သွယ်ရေးအသင်း တစ်ခုလောက်တောင် မရှိဘူး။"

"ထျန်းရှထုန် ရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ဆိုရင် ဒါမျိုးကို လုပ်ဖို့ တကယ်ကြီး လိုအပ်လို့လား"

သူမက ထန်ထျန်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာကို ပြန်လည်ဖော်ဆောင်နေခြင်းအပေါ် နားမလည်နိုင်သေးပေ။

ထန်ထျန်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း အထဲကို ဝင်ကြည့်ရင် သိပါလိမ့်မယ်။ "

"ဒီကမ္ဘာသစ်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာဟောင်းနဲ့ မတူဘူး"

ပြောရင်းနှင့် သူက သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးလိုက်ကာ ခဏနေမှ သူတို့ကို အထဲသို့ ခေါ်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူတို့ သုံးဦးမှာ မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် စကားပြောရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမည်။

"ဝမ်ကျယွီ ဘက်က အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

မိုရှောင်းရှောင်းက လက်ဖက်ရည် တစ်ငုံသောက်ကာ ခေါင်းခါပြသည်။ "ဒီအတိုင်းပါပဲ။"

" ဖော်ထုတ်ခံရတဲ့လူတွေက ပိုပိုများလာပြီး ပတ်သက်နေတဲ့ အင်အားစုတွေကလည်း တိုးလာတယ်။ အခု လူတိုင်းက စစ်နတ်ဘုရားနန်းတော်နဲ့ ဟန်မိသားစုရဲ့ ခြေရာအတိုင်း လိုက်ရမှာကို ကြောက်ပြီး တုန်လှုပ်နေကြတယ်။"

" ဒါပေမဲ့ ဒါက အနှေးနဲ့အမြန် ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စလို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေတ္တရပ်ကာ မေးသည်။ "ဒါဆို လုချန်းကျီ ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာကိုရော မင်းတို့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ မိလား"

မိုရှောင်းရှောင်းက ထပ်မံ၍ ခေါင်းခါပြပြန်သည်။

"သဲသဲကွဲကွဲ မသိရသေးဘူး။"

" ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စဉ်းစားရင် လုချန်းကျီရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ဝါးတောတာအိုဆရာ ရဲ့ အတိတ်က ကိစ္စအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ပဲ။ "

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်း အတွက်ဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက အရမ်း ကြီးလွန်းနေတယ်။"

"ဝမ်ကျိယွီရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ သူက ဒီလို ရှုပ်ထွေးမှုတွေကနေတစ်ဆင့် ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ အာဏာတည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးကို ဖြိုဖျက်ချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ့အင်အားက မလုံလောက်သေးသလိုပဲ။ "

"ထျန်းဖူနန်းတော် ရဲ့ အဆင့်က အဲဒီလောက် လွယ်လွယ်လေး လှုပ်ခါလို့ရတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။ "

"ဒါကြောင့် လုချန်းကျီရဲ့ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး"

ထန်ထျန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ ဝမ်ကျိယွီကတော့ နှာခေါင်း အဆွဲခံနေရတုန်းပဲပေါ့"

မိုရှောင်းရှောင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။ "အဲဒါတော့ ဟုတ်တာပေါ့။"

" ဒါပေမဲ့ သူက ဒီတစ်ခေါက်မှာ အရင်ကထက် ပိုပြီး တည်ငြိမ်နေသလိုပဲ။ တခြား တစ်ခုခုကို ပြင်ဆင်ထားသလိုမျိုးပဲ။"

" နားမလည်တော့ပါဘူး၊ ဒီနှစ်ယောက်စလုံးကတော့ လွယ်တဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ "

ထန်ထျန်းက ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယွီကတော့ အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ပိုင်နိုယီ ကို ဖမ်းစဉ်ကလည်း သူ့တွင် တန်ပြန်ရန် နည်းလမ်းရှိကြောင်း ထန်ထျန်းကို အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ထဲက ဘယ်သူ နောက်ဆုံးမှာ ရယ်မောနိုင်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်သေးပေ။

"မိုမိသားစုအပေါ်တော့ သက်ရောက်မှု မရှိဘူးမလား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။

မိုရှောင်းရှောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ကံဆိုးသူတစ်ယောက်ကလွဲရင် ကျန်တာတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။ "

"အခြေအနေတွေက ဒီထက်ပိုပြီး ဆိုးမလာသရွေ့တော့ ပြဿနာမရှိဘူး"

ထန်ထျန်းက အင်းဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ထျန်းရှထုန်က ဤမုန်တိုင်းအတွင်း၌ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း သူသည်လည်း မိုရှောင်းရှောင်းကဲ့သို့ပင် အခြေအနေများ ဤနေရာမှာတင် ရပ်တန့်သွားစေချင်သည်။

တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်မှသာ ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်ပြီး အကျိုးအမြတ် ပိုမိုရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြေအနေများ ဆက်လက် ဆိုးဝါးလာပြီး သူ့အစီအစဉ်ကို ထိခိုက်လာမည်ဆိုလျှင်တော့ သူကိုယ်တိုင် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းရပေလိမ့်မည်။

All Chapters